چرخش پوچ

کیوان — Sat, 17 Aug 2013 16:37:36 GMT

آمار بازدید وبلاگو دیدم ریدم به خودم. ۲۶۰۰۰ تا بازدید؟

چی میگیییییییییی؟

کیوان — Mon, 19 Apr 2010 16:05:08 GMT

منتقل شده ایم به اینجا:

http://raiiseghabile.blogspot.com/

کیوان — Mon, 19 Apr 2010 16:03:26 GMT

وقتی کسی رو نداشته باشی تا باهاش درد و دل کنی و کوچیکترین مشکلاتتو به بزرگترین قلبت بگی، همون کوچیکترین ها خیلی راحت از پا درت می آرن.

دربست حریم شخصی کاربران ....

جاده

کیوان — Sat, 28 Nov 2009 20:14:25 GMT

Don't move yourselves ...

جاده باریک می شود ....

آدمک

کیوان — Thu, 19 Nov 2009 15:49:18 GMT

آدمک، آخر دنیاست، بخند......

پ.ن. همین....

پ.پ.ن. کپی رایت: عکس از وبلاگ "خونه ی نیلوفر"

پ.پ.پ.ن. جهنم سرخ هم آپدیت شد.

روزمره نویسی

کیوان — Sun, 15 Nov 2009 16:42:55 GMT

حالم از نوشتن روزمرگی هام به هم می خوره.

چرا من نمی تونم مثه بچه ادم بنویسم؟ بذار یه بار سعی کنم.

امروز نزدیک بود تو خیابون انقلاب یه وانته منو پسر داییمو له کنه. چون داشت عقب عقب می اومد تو پیاده رو. بعد منم فحشو کشیدم به جونش. اونم جواب داد و می خواست با قفل فرمون بیوفته به جونم و منم دست به دامن چاقوم شدم و پسر داییم اومد کمکم.

یه دفعه یه نفر منو کشید کنار و کلی نصیحت که این کارا درست نیست و یه حدیث از حضرت علی. ایشون (اون که داشت نصیحتم می کرد) قاضی بودند (!!!!!!!!)

همین جوری که این بنده خدا داشت نصیحتم می کرد یه دفه یه نفر با محاسن (امیدوارم متوجه منظورم شده باشید ) اومد جلو و مچ دستم رو گرفت و بی مقدمه پرسید: تو بودی اونجا سر و صدا می کردی؟

منو می گی، ...ام چسبید زیر گلوم. گفتم : بی پدر داشت لهم می کرد. دستمو ول کرد و گفت : خب برو. بعد خودشم رفت.

خدا رو شکر به خیر گذشت.

اینم عکس چاقوی خوشگل خودم در کنار مینی لیوان چاییم. (آخه بشکه چایی خوریم کثیف بود منم حال نداشتم برم بشورمش مجبور شدم 5-6 تا مینی لیوان نوش جان کنم.):

مثه اینکه شد..

امروز

کیوان — Tue, 10 Nov 2009 19:45:16 GMT

بالاخره هفته الک-مخا (elec-mokhaa) (=همون الکترونیک و مخابرات) هم تموم شد.

خوب بود. آخرش هم یه کیف به ما دادن. دو وعده شام هم تشریف بردیم بوفالو. این قدر شب اول گند زدیم به اون رستوران بد بخت که شب دوم اون خانمه مارو یادش بود() گفت: "ااااا شما همونایید؟" گفتیم آره.

این قد خسته ام که دارم می میرم. یه چند ثانیه... ببخشید، اس ام اس اومد مجبور شدم جواب بدم.

کجا بودیم؟ آها.

ولش کن. اس ام اس ِ شب بخیر() که بیاد دیگه منم باید برم بخوابم. فردا یه گزارش مبسوط براتون می نویسم. از هفته و دو شب بوفالو و .... . این هفته من یه بار هم سلف نرفتم.

شب شما هم بخیر.......

پ.ن. جهنم سرخ هم آپدیت شد.

دعا

کیوان — Sun, 08 Nov 2009 17:44:09 GMT

خدایا یه ویندوز ۶.۵ واسه این موبایل کوفتی ما بفرست بیاد.

پ.ن. (بعدن اضافه شد:) پیدا کردم. تو سایت xda-developers.com بود. "حضرت خدا" خودت برو ورش دار. من که مسئول کارای جبرئیل نیستم. (در جواب کامنت "حضرت خدا")

نمی خوام.

کیوان — Fri, 06 Nov 2009 14:59:59 GMT

اه اه اه

لعنت به این زندگی.

جالا که چی مثلا؟ دلم می خواد هر چی به دهنم می آد به این زندگی و ایجاد کننده اش بگم. ولی حیف که .....

پ.پ.پ.پ.پ.پ.پ.پ.پ.پ.پ.پ.ن : برید به اینجا

چیزی نخواهی فهمید

کیوان — Fri, 30 Oct 2009 16:45:26 GMT

لذت مرگ برایمان چنان گوارا شده که هرچه از خودمان فرار می کنیم بیشتر به خودمان گرفتار می شویم.

چرا هرگز نمی بینیم کسانی هم هستند که برای ما ارزشی نه کمتر از آنچه که خودمان برای خودمان داریم برایمان دارند و برایشان بیشتر از ارزشی که برایمان دارند برایشان داریم؟

کودکی گم شده هر کس چنان در تنگنای وجودش محو شده که هر دشنام و نفرینی را به جان می خرد که ذره ای از آن را بر وجود آکنده از پوچ خودش بریزاند.

در زندگی هر چه از خودمان بیشتر باشیم باز هم کمی خودمانیم.

جشن تولدی که برایمان تمام شد. دیداری که ناتمام ماند و صد ها لذت پوچ دیگر.

جایی شنیدم که "پایان تلخ بهتر است از تلخی بی پایان". و من حتی تلخی بی پایان را با تو دوست دارم چرا که زمزمه صدایی که از تو در گوشم است در تک تک کلمات اس ام اس هایت برایم هویدا می شود.

درک کردن وجودی تمام برای ذهن ناتمام من کاری دشوار است که به دلیل وجود تو برایم معنا می شود.

هر چه بیشتر می نگرم بیشتر به تو و خدایی که تو به من دادی می رسم.

لذت با تو بودن برایم چنان زیاد است که دوستیمان را که هر ثانیه استحکامش می دهیم به جان می خرم و ساعت ها تماشای جاده را به بهانه چند ثانیه با تو بودن می پذیرم.

تمامش نکن که تمامم می کنی ........

پ.ن. این مطلب همزمان تو اون یکی وبلاگم هم نوشته شد.