wandiland

UP FAIR 2012: Rebo-Kultura | Kontrakultura: A DATE WITH DESTINY

2012-02-03T18:49:00.000+08:00

Experience Pure Energy! Experience UP Fair like never before!
Experience Kontrakultura: A DATE WITH DESTINY! Featuring:

GARY VALENCIANO with Gab and Paolo Valenciano on a 2 hour full concert!
Yeng Constantino | Spongecola | Gloc9 | Imago | Sandwich | Paraluman | Gracenote | Kitchie Nadal | Barbie Almalbis | Quest | Duncan Ramos | Acel | Julianne | Salamin | Inyaki | Upeepz | UP Streetdance | UP Indayog | From the Author | Destiny Band and many more!!!

Catch them LIVE on Feb 15, 6pm- 3am @ UP Diliman Sunken Garden! Grab your tickets now!!!
Tickets are available at Destiny Church Center (02)4351183.
or contact me via phone - 09065798641 or email - ccesporlas@gmail.com for reservations!

Entrance Ticket: P90 ONLY!
For EASY AND QUICK entrance ++ a chance to win an ipad2 and laptops, buy our Sponsorship Tickets: P300, P500, P1000!

It's more than a concert! More than a valentine! It's a Date with Destiny! See you @ the concert ground!!!

A Date with Destiny is brought to you by Students of Destiny and Wow Videoke, Sennheiser microphones, and Feels earphones.

The Believer’s Freedom [1 Corinthians 10:23-32]

2012-02-02T10:32:00.001+08:00

1 Corinthians 10:23-32 23 “I have the right to do anything,” you say—but not everything is beneficial. “I have the right to do anything”—but not everything is constructive. 24 No one should seek their own good, but the good of others. 25 Eat anything sold in the meat market without raising questions of conscience, 26 for, “The earth is the Lord’s, and everything in it.” 27 If an unbeliever invites you to a meal and you want to go, eat whatever is put before you without raising questions of conscience. 28 But if someone says to you, “This has been offered in sacrifice,” then do not eat it, both for the sake of the one who told you and for the sake of conscience. 29 I am referring to the other person’s conscience, not yours. For why is my freedom being judged by another’s conscience? 30 If I take part in the meal with thankfulness, why am I denounced because of something I thank God for? 31 So whether you eat or drink or whatever you do, do it all for the glory of God. 32 Do not cause anyone to stumble, whether Jews, Greeks or the church of God— 33 even as I try to please everyone in every way. For I am not seeking my own good but the good of many, so that they may be saved.

Let's Start a Revolution

2012-01-31T10:11:00.002+08:00

Ptr. Zhaleen Panlilio

• we exist NOT to be silent nor apathetic
• we exist to start a revolution
• makamandag ka, di mo lang alam.

Revolution

- starts in the head - utak ng rebolusyonaryo

- "If you want to change the world, do something that has never been done!"

- Jesus is a revolutionary

- revolutionaries are not for sale! no money can buy you!

12 Characteristics of a Revolutionary

12. They are creative. [1 Peter 2:9]

- KAKAIBA KA

- nakikita kung ano ang wala sa iba

11. They are rebellious. (To the status quo) [Mark 7:5]

- not rebellious to authority but to the accepted standards

10. They are disrespectful and irreverent to the old system. [Mark 7:6-8]

- hindi nakasanayan or nakagawian

- pinaalis sa comfort zone bago ginamit ni Lord

9. They are flawed. [2 Corinthians 12:10]

- "for when I am weak, I am strong"

- mga taong totoo do not pretend to be perfect but they do not use weaknesses as excuses

- "Lord ano pa ba ang kailangang baguhin?"

8. They are tuned into their followers. [Mark 6:34]

- revolutionaries never make it alone

- hindi lang tapang - dapat may puso, puso para sa tao

- we are the pastors - find your congregation

- heart of God - heart of compassion

7. They are good at what they do. [Philippians 4:13]

- ilan? all! may gagawin tayong bago

6. They are hated. [John 15:18-19]

- kapag sa isang lugar pinapalayas ka.. magiging iyo yun5. They are risk-takers. [Hebrews 11:8]

- Faith starts out before it knows how it's going to turn out.

- Sarah followed a man who does not know where he is going.

4. They are passionate. [Philippians 1:21]

- walang kundi-kundisyon3. They are focused. [Philippians 3:13, Hebrews 12:2]

- kay Lord na muna... tsaka ka na.. haha2. They are determined. [1 John 5:4]

1. They are committed. [Luke 14:33]

A dragon and a lion in a spaceship of stars.

2011-09-09T09:36:00.000+08:00

Writing. It's been a while since I wrote my thoughts down. Well, I do write down my devotions though. That is one thing that I must never forget to do. But writing silly thoughts of dragons, and of lions, and of spaceships and stars is another thing. There is really something fascinating about words (and music) that we simply ignore and take for granted.

We can write the story of our lives and break the monotony of daily routine. But there is only one writer who can write the best stories that the world will ever know. Each story is unique. A lifetime is not enough to read all of them. For each spans a lifetime. But a lifetime is enough to connect one with another and so on and so forth. Billions of stories interconnected with each other. It is nothing but a masterpiece!

I can write my own story. I can put in anything I want. May it be dragons, lions, spaceships or stars. But I will hand my story to that one great writer and let him write it with his pen and his ink. There might be things that I might not like and want to erase. But who would think that those things will actually make the whole story much more beautiful.

So sit back, relax, and read on. You'll see the characters develop. You'll see them come alive, not just for a moment, but for eternity. You'll see so much passion and so much detail that your mind cannot fathom. So keep watch, you'll never know what will happen next. Read on.

State of the Nation Address 2011: President Benigno Aquino Jr. [ transcript ]

2011-07-25T17:11:00.003+08:00

from: http://newsinfo.inquirer.net/29625/state-of-the-nation-address-president-benigno-aquino-iii

His Excellency Benigno S. Aquino III
President of the Philippines
To the Congress of the Philippines

[State of the Nation Address delivered at the Session Hall of the House of Representatives, Batasan Pambansa Complex, Quezon City on July 25, 2011]

Senate President Juan Ponce Enrile; Speaker Feliciano Belmonte; Bise Presidente Jejomar Binay; mga dating Pangulong Fidel Valdez Ramos at Joseph Ejercito Estrada; Chief Justice Renato Corona at ang ating mga kagalang-galang na mahistrado ng Korte Suprema; mga kagalang-galang na kasapi ng diplomatic corps; mga butihing miyembro ng Kamara de Representante at ng Senado; mga Local Government officials; mga miyembro ng ating Gabinete; mga unipormadong kasapi ng militar at kapulisan; mga kapwa ko nagseserbisyo sa taumbayan;

At sa mga minamahal kong kababayan, ang aking butihing mga boss:

Humarap po ako sa inyo noong aking inagurasyon at sinabing: Walang wang-wang sa ating administrasyon. At ngayon, patuloy nating itinitigil ito. Naging hudyat at sagisag po ito ng pagbabago, hindi lamang sa kalsada, kundi pati na rin sa kaisipan sa lipunan.

Sa matagal na panahon, naging simbolo ng pang-aabuso ang wang-wang. Dati, kung makapag-counterflow ang mga opisyal ng pamahalaan, para bang oras lang nila ang mahalaga. Imbes na maglingkod-bayan, para bang sila ang naging hari ng bayan. Kung maka-asta ang kanilang mga padrino’t alipores, akala mo’y kung sinong maharlika kung humawi ng kalsada; walang pakialam sa mga napipilitang tumabi at napag-iiwanan. Ang mga dapat naglilingkod ang siya pang nang-aapi. Ang panlalamang matapos mangakong maglingkod—iyan po ang utak wang-wang.

Wala silang karapatang gawin ito. Ayon sa batas, tanging ang Presidente, Bise Presidente, Senate President, House Speaker, Chief Justice, at pulis, bumbero, at ambulansya lang ang awtorisadong gumamit ng wangwang para sa kanilang mga opisyal na lakad. Kung sa trapiko nga ay di masunod ang batas, paano pa kaya sa mga bagay na mas malaki ang makukuha, tulad ng sa mga proyektong pinopondohan ng kaban ng bayan?

Kayo po ba gusto ninyong makulong ang lahat ng tiwali? Ako rin. Gusto ba ninyong matanggal ang wang-wang, hindi lamang sa kalsada, kundi sa kaisipang nagdulot ng baluktot na sistema na pagkatagal-tagal na nating pinagtiisan? Ako rin. Gusto po ba ninyong mabigyan ng patas na pagkakataon ang lahat na umasenso? Ako rin.

Narito po ang halimbawa ng resulta ng ating kampanya kontra wang-wang sa sistema. Nitong taong ito, taumbayan na mismo ang nagsabi, nabawasan ang nagugutom sa kanila. Mula 20.5% na self-rated hunger noong Marso, bumaba na ito sa 15.1% nitong Hunyo, katumbas ng isang milyong pamilyang Pilipinong nagugutom dati, pero ngayon ay nakakakain na nang tama kada araw.

Sa larangan po ng negosyo, sino ba ang nag-akalang pitong ulit nating malalampasan ang all-time-high ng stock market? Ang dating 4,000 index na inaakalang hindi maaabot, o kung maabot man ay pansamantala lang, ngayon, pangkaraniwan nang hinihigitan.

Kung dati napako na ang bansa sa mababang credit ratings, itinaas ng Moody’s, Standard and Poors, Fitch, at Japan Credit Ratings Agency ang ating ranking, bilang pagkilala sa ating tamang paggugol ng pondo at sa malikhain nating pananalapi. Ang mataas na credit rating, magpapababa ng interes sa perang inuutang natin. Kumpara sa unang apat na buwan ng nakaraang taon, mas malaki po ng 23 billion pesos ang natipid nating interest payments mula Enero hanggang Abril ng 2011. Maaari na po nitong sagutin ang dalawang milyon at tatlongdaan libong benepisyaryo ng CCT hanggang sa katapusan ng 2011.

Paalala ko lang po, sa siyam at kalahating taon bago tayo maitalaga sa puwesto, iisang beses lang tayong nakatikim ng ratings upgrade, at anim na beses pang na-downgrade ng iba’t ibang ratings agency. Sa isang taon pa lang po natin, apat na beses na tayong nabigyan ng upgrade. Alam naman po natin na hindi madaling ma-upgrade sa panahon ngayon. Itong mga ratings agency, nabatikos na mali raw ang payo bago magkakrisis sa Amerika, kaya ngayon ay mas makunat na sila sa pagbibigay ng magandang ratings, at nakikita nga natin ito sa sunud-sunod na pag-downgrade sa ibang bansa. Pero tayo po, inupgrade pa nila. Sang-ayon silang lahat: gumanda at lalo pang gaganda ang ekonomiya ng Pilipinas. Isang hakbang na lang po, aabot na tayo sa investment grade, at wala pong tigil ang ating economic team upang tuluyan na tayong makaarangkada.

At may mabubuting balita pa pong parating. Dahil wala nang wang-wang sa DOE, muling nabuhay ang kumpiyansa ng mga namumuhunan sa ating energy sector. Patunay dito ang isandaan at apatnapung kumpanya na nakahandang tumaya sa eksplorasyon at pagpapalakas ng ating oil at natural gas resources. Sa huling energy contracting round noong 2006, tatlumpu’t lima lang po ang nakilahok. Nitong Biyernes lamang po, nilagdaan na ang panibagong kasunduan para sa isang bagong power plant sa Luzon grid upang pagdating ng 2014, may mas mura at mas maaasahang pagmumulan ng enerhiya ang bansa.

May kumpiyansa, may pag-asa, at tinutupad po natin ang ating mga pangako. Naaalala ko nga po ang babaeng nakausap ko nang ako’y unang nagha-house-to house campaign. Ang kaniyang hinaing: “Miski sino naman ang manalo, pare-pareho lang ang kahihinatnan. Mahirap ako noong sila ay nangangampanya; mahirap ako habang nakaupo sila, at mahirap pa rin ako pag nagretiro na sila.” Sa madaling salita, ang hinaing po ng marami, “Walang pakialam ang mga pinuno namin kahapon, wala silang pakialam ngayon. Bukas, wala pa rin silang pakialam.”

Di po ba’t may katuwiran naman siya sa pagsasabi nito, dahil sa pagwawang-wang sa mga ahensya ng gobyerno? Wang-wang po ang pagbili ng helicopter sa presyong brand new, pero iyon pala ay gamit na gamit na. Wang-wang ang milyun-milyong pabuya na tinanggap ng mga opisyal ng GOCC, tulad ng sa Philippine National Construction Corporation, gayong hindi naman sila nakapaghandog ng disenteng serbisyo, at ibinaon pa sa utang ang kanilang mga ahensya. Bago sila bumaba sa puwesto, dalawandaan, tatlumpu’t dalawang milyong piso po ang inomento ng dating pamunuan ng PNCC sa kanilang sarili. 2007 pa lang po, wala na silang prangkisa; lahat ng kikitain, dapat diretso na sa pambansang gobyerno. Hindi na nga nag-abot ng kita, sinamantala pa ang puwesto. Ang bonus nila mula 2005 hanggang 2009, dinoble pa nila sa unang anim na buwan ng 2010. Ibinaon na nga po nila sa bilyun-bilyong pisong utang ang kanilang tanggapan, nasikmura pa nilang magbigay ng midnight bonus sa sarili.

Para po pigilan ang pagwang-wang sa kaban ng bayan, sinuyod at sinuri natin ang mga programa. Dalawang magkasunod na taon na po nating ipinatutupad ang zero-based budgeting, na nagsisilbing kalasag sa walang-saysay na paggastos.

Sa Laguna Lake po, magtatanggal nga ng 12 million cubic meters sa dredging, pero pagkatapos ng tatlong taon, garantisado naman itong babalik. 18.7 billion pesos ang magiging utang natin para lang maglaro ng putik. Hindi pa bayad ang utang, nag-expire na ang pakinabang. Pinigilan po natin iyan. Ang food-for-school program na bara-bara lang ang paghahanap ng benepisyaryo, at iba pang inisyatibang pinondohan ngunit walang pinatunguhan—binura na natin sa budget upang ang pera namang nalibre, ay mailaan sa mga proyektong totoong may silbi.

Ang budget po ang pinakamalinaw na pagsasabuhay ng ating tuwid na landas. Ang aking pahiwatig sa lahat ng gusto pang ilihis tayo rito: Kung mang-aagrabyado ka lang ng mahirap, huwag ka nang magtangka. Kung sarili mo lang ang papayamanin mo, huwag ka nang magtangka. Kung hindi iyan para sa Pilipino, huwag ka nang magtangka.

Sana masabi na natin na tapos na ang utak wang-wang, pero nakikita po natin ang latak ng ganitong kaisipan na pilit bumubulahaw sa aliwalas ng ating biyahe sa tuwid na landas.

Mukhang marami rin po kasi ang nagwawang-wang sa pribadong sektor. Ayon sa BIR, mayroon tayong halos 1.7 million na self-employed at professional tax payers gaya ng mga abogado, doktor, negosyante na nagbayad lamang, sa suma total, ng 9.8 billion pesos noong 2010. 5,783 pesos lang ang ibinayad na income tax ng bawat isa sa kanila—ang ibig sabihin, kung totoo po ito, ang kabuuang kita nila ay umaabot lang ng 8,500 pesos lamang kada buwan. Mababa pa sa minimum wage. Naman.

Nakikita naman po ninyong napupunta na sa tama ang buwis ninyo, kaya wala na pong dahilan upang iwasan natin ang pagbabayad. Nananawagan po ako sa inyo: Hindi lang po gobyerno, kundi kapwa natin Pilipino ang pinagkakaitan sa hindi pagbabayad ng tamang buwis.

Pinananagot at pananagutin po natin ang wang-wang saanmang sulok ng gobyerno. Ang masakit, hanggang sa mga araw pong ito, may sumusubok pa ring makalusot. Mayroon nga pong isang distrito sa Region 4B, may proyektong gagastusan ng 300 million pesos. Kaso hanggang 50 million pesos lang ang puwedeng aprubahan ng district engineer.

Kaya naisip nilang ichop-chop ang proyekto para di lumampas sa 50 million pesos ang halaga, at di na umabot sa regional at central office ang mga papeles. Kani-kaniyang diskarte, kani-kaniyang kaharian ang nadatnan nating situwasyon sa DPWH. Sinubukan nilang ipagpatuloy ang nakasanayan na nila. Kadalasan, dahil sa lump-sum na pagbibigay ng pondo, wala nang tanung-tanong kung ano ang plano at detalye ng proyekto. Miski yata bahay ng gagamba ang ipapatayo, bibigyan ng pondo, basta may padrino.

Hindi ito pinalusot ni Secretary Babes Singson. Tinanggal na niya sa puwesto ang district engineer. Pinigilan din po ang pag-award ng proyektong ito para busisiin kung ano pang magic ang nangyari. Masusi na ring iniimbestigahan lahat ng nagkuntsabahan. Ang mga kontratistang mapatunayang nakipagsabwatan para mag-tongpats sa mga proyekto, ibablack-list natin.

Tingnan nga po ninyo ang idinulot na perhuwisyo ng pagwawang-wang sa sistema: Tuloy ang pagdusa ng mamamayang dapat nakikinabang na sa proyekto ng bayan.

Hindi lang po iyan sa region 4B nadiskubre. Ngunit natigil na po ito dahil hindi na padrino kundi tamang proseso ang naghahari sa DPWH. Hindi na puwedeng walang work program; kailangang magpakita ng pinag-isipang plano para hindi magkasalungat ang pagsasagawa ng mga proyekto. Malinis at hayag na ang bidding, at pantay na ang pagkakataon sa pagpasok ng mga kontratista.

Sa sistemang pinaiiral ngayon sa DPWH, nakatipid na tayo ng dalawa’t kalahating bilyong piso, at umaasa tayo na aabot pa sa anim hanggang pitong bilyong piso ang matitipid sa taon na ito. Ang pinakamahalaga po, nakakaasa na tayo sa mga kalsadang matino, hindi ‘yung maambunan lang ay lulundo o mabibiyak agad. Paniwala natin dati, imposibleng maitama ng DPWH ang sistema nila. Hindi lang po ito posible; sa unang taon pa lamang, ginagawa na natin ito.

Kahit po sa mga bukirin, may mga nagwawang-wang din. Bago tayo maupo noong 2010, nag-angkat ang bansa ng 2.3 million metric tons ng bigas. 1.3 million metric tons lamang ang kailangan nating angkatin, ngunit pinasobrahan pa nila ito ng isang milyon. Dahil nga sobra-sobra ang inangkat, kinailangan pa nating gumastos muli sa mga bodegang pagtatambakan lang naman ng barko-barkong bigas.

Ilang taon bang walang saysay na pinasobrahan ang bigas na inaangkat? Dahil dito, umiral ang pag-iisip na habambuhay na tayong aangkat ng bigas. Ang akala ng marami, wala na talaga tayong magagawa.

Ngunit sa loob lamang ng isang taon, pinatunayan nating mali sila. Ngayon, ang dating 1.3 million metric tons na kakulangan natin sa bigas, halos nangalahati na; 660,000 metric tons na lang po ang kailangan nating angkatin. Kahit dagdagan pa natin iyan ng panangga laban sa sakuna at gawing 860,000 metric tons—na ginagawa na nga po natin—mas mababa pa rin ito sa tinatayang taunang kakulangan na 1.3 million metric tons.

At hindi po buwenas lang ang nangyaring pag-angat ng ating rice productivity. Bunga po ito ng matinong pamamalakad: ng paggamit ng maiinam na klase ng binhi, at masusi at epektibong paggastos para sa irigasyon. Nito nga pong nakaraang taon, labing-isang libo, animnaraan at labing-isang bagong ektarya ng bukirin ang napatubigan natin. Dagdag pa iyan sa halos dalawandaan at labindalawang libong ektarya na nakumpuni o nabigyang muli ng irigasyon matapos ang panahon ng pagkakatiwangwang. Ang resulta: umangat ng 15.6% ang inani nating palay noong nakaraang taon.

Ang gusto nating mangyari: Una, hindi tayo aangkat ng hindi kailangan, para lang punan ang bulsa ng mga gustong magsariling-diskarte ng kita sa agrikultura. Ikalawa: Ayaw na nating umasa sa pag-angkat; ang isasaing ni Juan dela Cruz, dito ipupunla, dito aanihin, dito bibilhin.

Balikan din po natin ang dinatnang kalagayan ng ating mga kawal at kapulisan. Labingtatlong libong piso po ang karaniwang suweldo ng isang PO1 sa Metro Manila. Apat na libong piso daw rito ang napupunta sa upa ng bahay. Tila tama nga po na isang-katlo ng kanilang sahod diretso na sa upa. Isang-katlo pa nito, para naman sa pagkain. At ang natitirang isang-katlo, para sa kuryente, tubig, pamasahe, pampaaral sa anak, gamot sakaling may magkasakit, at iba pa. Maganda na nga po kung tumabla ang kita niya sa gastusin. Kapag naman kinapos, malamang sa five-six po sila lalapit. At kapag nagpatung-patong ang interes ng utang nila, makatanggi kaya sila sa tuksong dumelihensya?

Kaya ang ipinangako nating pabahay nitong Pebrero, ngayong Hulyo ay tinutupad na. Nakapag-abot na po tayo ng apat na libong Certificate of Entitlement to Lot Allocation sa magigiting nating kawal at pulis. Bahagi pa lang po ito ng target nating kabuuang dalawampu’t isang libo at walong daang bahay sa pagtatapos ng taong ito. Ang dating apatnalibong ibinabayad para sa upa kada buwan, ngayon, dalawandaang piso na lang, para pa sa bahay na pagmamay-ari talaga nila. Ang dating nalalagas na halaga na pambayad sa buwanang renta, maaari nang igugol para sa ibang gastusin.

Mayroon pa raw pong mahigit isang libong bahay na natitira, kaya po sa mga pulis at sundalo nating di pa nakakapagpasa ng papeles, last call na po para sa batch na ito. Pero huwag po kayong mag-alala, sa susunod na taon, lalawak pa ang ating pabahay, at hindi lang pulis at kawal sa Luzon ang makikinabang. Inihahanda na ng NHA ang lupang patatayuan sa Visayas at Mindanao, para sa susunod na taon, makapagpatayo na tayo ng mga bahay doon. Sa ating mga kawani ng Bureau of Jail Management and Penology at Bureau of Fire Protection, may good news po ako: kasama na po kayo rito.

Kung seguridad na rin lang po ang ating pag-uusapan, di ba’t karugtong din nito ang ating pambansang dangal? Dati, hindi man lang natin makuhang pumalag tuwing may sisindak sa atin sa loob mismo ng ating bakuran. Malinaw ang pahiwatig natin ngayon sa buong mundo: Ang sa Pilipinas ay sa Pilipinas; kapag tumapak ka sa Recto Bank, para ka na ring tumapak sa Recto Avenue.

Tama nga po kaya ang kuwento tungkol sa isang stand-off noong araw? Tinapatan daw ang mga marino natin ng kanyon. Ang ginawa nila, pumutol ng puno ng niyog, pininturahan ito ng itim, saka itinutok sa kalaban. Tapos na po ang panahong iyan. Parating na ang mga capability upgrade at modernization ng mga kagamitan ng ating Sandatahang Lakas. Literal na pong naglalakbay sa karagatan papunta rito ang kauna-unahan nating Hamilton Class Cutter, isang mas modernong barko na magagamit natin para mabantayan ang ating mga baybayin. Maaari pa po tayong makakuha ng mga barkong tulad nito. Idadagdag iyan sa kukunin na nating mga helicopter, patrol craft, at sandata na bultong bibilhin ng AFP, PNP, at DOJ upang makakuha ng malaking diskuwento. Lahat po ito, makakamtan sa matinong pamamahala; mabibili sa tamang presyo, nang walang kailangang ipadulas kung kani-kanino.

Wala tayong balak mang-away, pero kailangan ding mabatid ng mundo na handa tayong ipagtanggol ang atin. Pinag-aaralan na rin po natin ang pag-angat ng kaso sa West Philippine Sea sa International Tribunal for the Law of the Sea, upang masigurong sa mga susunod na pagkakataon ay hinahon at pagtitimpi ang maghahari tuwing may alitan sa teritoryo.

Alam ko pong magbubunga ang pag-aarugang ipinapamalas natin sa mga lingkod-bayan na nakatutok sa ating seguridad. Mantakin po ninyo: sa unang anim na buwan ng 2010, umabot sa isanlibo at sampung (1,010) kotse at motorsiklo ang nanakaw. Ikumpara po natin iyan sa apatnaraan at animnapung (460) kotse at motorsiklong nanakaw mula Enero hanggang Hunyo ng taong ito. Ang laki po ng naibawas. Malas ko lang po siguro na ‘yung isa o dalawang kaso ng carnapping ang nai-heheadline, at hindi ang pagbawas sa mga insidente nito o ang mas mataas na porsyento ng mga nanakaw na kotse na naibalik sa may-ari.

Isa pa pong halimbawa ng pagbabagong tinatamasa natin: Mayo ng 2003 nang lagdaan ang Anti-Trafficking in Persons Act, pero dahil hindi sineryoso ng estado ang pagpapatupad nito, dalawampu’t siyam na indibiduwal lamang ang nahatulan sa loob ng pitong taon. Nalagpasan na po natin iyan, dahil umabot na sa tatlumpu’t isang human traffickers ang nahatulan sa ating administrasyon. Ito na po siguro ang sinasabing “sea change” ni Secretary of State Hillary Clinton ng Amerika. Dahil dito, natanggal na tayo sa Tier 2 Watchlist ng Trafficking in Persons Report nila. Kung hindi tayo natanggal sa watchlist na ito, siguradong napurnada pa ang mga grant na maaari nating makuha mula sa Millenium Challenge Corporation at iba pa.

Dumako po tayo sa trabaho. Dagdag-trabaho ang unang panata natin sa Pilipino. Ang 8% na unemployment rate noong Abril ng nakaraang taon, naibaba na sa 7.2% nitong Abril ng 2011. Tandaan po natin: moving target ang nasa hanay ng ating unemployed, dahil taun-taon ay may mga bagong graduate na naghahanap ng trabaho. Nito nga pong huling taon, nadagdag pa sa bilang nila ang libu-libong hawi boys, tagasabit ng banderitas, at iba pang mga Pilipinong kumuha ng pansamantalang kabuhayan mula sa eleksyon. Ang resulta po natin: Isang milyon at apatnaraang libong trabahong nalikha nitong nakaraang taon.

Dati, nakapako sa pangingibang-bansa ang ambisyon ng mga Pilipino. Ngayon, may pagpipilian na siyang trabaho, at hangga’t tinatapatan niya ng sipag at determinasyon ang kanyang pangangarap, tiyak na maaabot niya ito.

Malaki pa po ang puwedeng madagdag sa trabahong nalilikha sa ating bansa. Ayon pa lang po sa website nating Philjobnet, may limampung libong trabahong hindi napupunan kada buwan dahil hindi tugma ang kailangan ng mga kumpanya sa kakayahan at kaalaman ng mga naghahanap ng trabaho. Hindi po natin hahayaang masayang ang pagkakataong ito; ngayon pa lang, nagtatagpo na ang kaisipan ng DOLE, CHED, TESDA, at DEPED upang tugunan ang isyu ng job mismatch. Susuriin ang mga curriculum para maituon sa mga industriyang naghahanap ng empleyado, at gagabayan ang mga estudyante sa pagpili ng mga kursong hitik sa bakanteng trabaho.

Ngunit aanhin naman po natin ang mga numerong naghuhudyat ng pag-asenso ng iilan, kung marami pa rin ang napag-iiwanan? Ang unang hakbang: tinukoy natin ang totoong nangangailangan; namuhunan tayo sa pinakamahalaga nating yaman: ang taumbayan. Sa dalawang milyong pamilyang rehistrado sa ating Pantawid Pamilyang Pilipino Program, isang milyon at animnaraang libo na ang nakakatanggap ng benepisyo nito. Sa pagpapakitang-gilas ni Secretary Dinky Soliman, tinatayang may mahigit isandaang libong pamilya ang naiaahon natin mula sa kahirapan kada buwan. Kaya naman mataas ang aking kumpiyansang makukumpleto ang 1.3 million na dagdag na pamilya, mula sa kabuuang 2.3 milyong pamilyang target na benepisyaryo ng CCT bago matapos ang taong ito. At sa compliance rate nito na hindi bababa sa 92%, milyun-milyon na rin po ang inang regular na nagpapacheck-up sa mga health center, ang mga sanggol na napabakunahan, at ang mga batang hindi hinahayaan sa labas ng paaralan.

Simula pa lang po ito, at sa ganitong kalinaw na mga resulta, umaasa ako sa suporta ng bawat Pilipino, lalo na ng lehislatura, sa mungkahi nating salinan pa ng pondo ang Pantawid Pamilyang Pilipino Program. Inaasam po natin na bago matapos ang 2012, tatlong milyong pamilya na ang mabibigyan ng puhunan para sa kanilang kinabukasan.

Binibigyan natin ang mga maralitang pamilyang ito ng pagkakataong makaahon sa buhay, dahil ang pag-asenso nila ay pag-angat rin ng buong bansa. Sino ang tatangkilik sa mga produkto at serbisyo ng mga negosyante, kung isang kahig, isang tuka naman ang mamimili? Kapag may amang kumakapit sa patalim para may kainin ang kanyang pamilya, at siya ay nagnakaw o nangholdap, sino ba ang puwedeng mabiktima ng krimen kundi tayo rin? Kung ang mga kababayan natin ay walang maayos na pagkain o tahanan, mahina ang kalusugan at may malubhang karamdaman, hindi ba’t tayo rin ang nasa peligrong mahawa sa kanilang kapansanan?

Naglalatag po tayo ng pagbabago upang mas mapatibay ang pundasyon ng maaliwalas na bukas para sa lahat. Halimbawa, sa kalusugan: Di ba’t kapansin-pansin ang pagtaas ng bilang ng mga benepisyaryo ng PhilHealth tuwing maghahalalan? Ngayon, sa pamamagitan ng National Household Targeting System for Poverty Reduction (NHTS-PR), tiniyak natin na ang limang milyon at dalawandaang libong pamilyang Pilipino na nakikinabang sa PhilHealth ay ang talagang mga nangangailangan nito. Malawakang pag-unlad at pag-asenso ng lahat: Iyan po ang panata natin. Walang maiiwan sa tuwid na landas.

Tumungo naman po tayo sa ARMM. Ang dating sistema: Nagbabatuhan lang ng huwad na utang ng loob ang mga baluktot na kandidato. Kapag pambansang halalan, malaya ang nakaupo sa ARMM na imane-obra ang makinarya sa kaniyang rehiyon para matiyak na bokya ang boto ng mga hindi kaalyado. Kapag naman eleksyon sa ARMM at maniningil na ng utang si Mayor o Governor, ang administrasyon naman ang magpapatakbo ng makinarya para manalo ang kanilang kandidato.

Ayon nga po sa naungkat ng COA, sa opisina ng regional governor ng ARMM, mula Enero 2008 hanggang Setyembre 2009, walumpung porsyento ng mga disbursement ang napunta sa mga cash advance na wala namang maayos na paliwanag. Kung hindi nawala ang pondong ito, nakatapos na sana ang isang batang tumawid sa ghost bridge, para pumasok sa ghost school, kung saan tuturuan siya ng ghost teacher. Walang humpay na paghihirap, at walang pag-asa ng pag-asenso.

Gusto nating maranasan ng ARMM ang benepisyo ng tamang pamamahala. Kaya ang solusyon: synchronization. Dahil dito, kailangan nilang tumutok sa kani-kanilang mga kampanya; magiging mas patas ang labanan, at lalabnaw ang command votes. Salamat sa Kongreso at naipasa na ang batas na magsasabay ng halalan sa ARMM sa halalang pambansa.

At bakit po postponement ang kailangan? Sa kagustuhang makabalik sa puwesto, nakahanda ang ilan na ulitin ang nakagawian para manalo. Isipin na lang po ninyo kung pumayag tayo sa kagustuhan ng mga kontra, at itinuloy natin ang eleksyon. Wala po silang ibang gagawin sa loob ng dalawang taon kundi paghandaan ang susunod na halalan at isiksik ang kalokohan nila sa mas maigsing panahon. Habang nananatili sa pwesto ang mga utak wang-wang na opisyal, naiiwan namang nakalubog sa kumunoy ng kawalang-pagasa ang taumbayan.

Wala akong duda sa kahihinatnan ng mga repormang inilatag natin. Hindi po tayo nagbubukambibig lang; may kongkretong resulta ang ating mga paninindigan. Kapag sinabi nating tuwid na daan, may katapat itong kalsada sa Barangay Bagumbayan sa Sta. Maria, Laguna. Kapag sinabi nating malinis na pamamahala, may dadaloy na malinis na tubig sa mga liblib na lugar gaya ng nasa Barangay Poblacion, sa Ferrol, Romblon. Kapag sinabi nating liwanag ng pagbabago, titiyakin nating may liwanag na tatanglaw sa mga pamayanang dati ay nangangapa sa aandap-andap na gasera, gaya ng ginawa natin sa Barangay San Marcos, sa Bunawan, Agusan del Sur. Ganito na ang nangyayari sa marami pang ibang lugar; pinipilit nating ito rin ang mangyari sa kabuuan ng Pilipinas.

Nakatutok na po ang iba’t ibang ahensya ng gobyerno; nag-uugnayan at nagtutulungan sila upang maabot at mapabilis ang mga solusyon sa mga problemang kaytagal nang pinapasan ng bayan.

Di po ba’t may problema tayo sa baha, na alam naman nating dulot ng walang humpay at ilegal na pagputol ng mga puno? Ang dating solusyon: photo-op ng pagtatanim na ang tanging benepisyaryo ay nagpapapoging pulitiko. Nagtanim nga ng puno kontra-baha, pero hindi naman siniguro na mananatiling nakatayo ang mga ito pag-alis nila.

Isa sa mga solusyong pinag-aaralan ay ang gawing kapaki-pakinabang sa mga pamayanan ang pagbabantay ng puno. Bibigyan sila ng binhi ng kape at cacao para itanim at mamunga ng kabuhayan. Habang hinihintay ang ani, makakakuha sila ng stipend upang bantayan naman ang mga punong itinanim laban sa baha. Puwedeng maging benepisyaryo ng programang ito ang mga informal settlers, na ngayon ay nagkukumpulan sa siyudad. Mamumuhunan tayo sa taumbayan, habang namumuhunan din sa kalikasan.

Noon bang isang taon, inisip ninyo na kaya nating gawin ito? Sa ngayon, tinutupad na natin ang ating mga pangako. Bukas makalawa, katotohanan na ang lahat ng ito.

Marami pa pong malikhaing konsepto na inilalapit sa atin. May mosquito trap na pinapatay ang mga kiti-kiti ng lamok, na siguro naman po ay may kinalaman sa halos labing-apat na porsiyentong pagbaba ng insidente ng dengue; may hibla ng niyog na itatapon na sana, pero puwede palang murang solusyon sa mga daanang madaling mabitak; may landslide sensor na magbababala kung tumaas na ang panganib na gumuho ang lupa; may mga kagamitang magbibigay ng senyales kung malapit nang umapaw ang tubig sa mga ilog. Lahat po ito, gawa ng Pilipino.

Pinag-aaralan na rin po ng DOST at UP ang pagkakaroon ng monorail system, para tugunan ang problema sa pangmalawakang transportasyon. Sa malikhaing pag-iisip ng kapwa Pilipino, may pag-asa palang magtayo ng light rail system nang hindi hihigit sa 100 million pesos ang gagastusin kada kilometro. Sa matitipid na pondo, mas mahabang kilometro ng riles ang mailalatag at makaka-abot sa mga lugar na malayo sa sentro ng komersyo. Ang mga dating sumisiksik sa siyudad para maghanap ng trabaho, maaari nang tumira sa malayo, nang hindi pahirapan ang biyahe.

Uulitin ko po: ang mungkahing ito ay galing sa kapwa natin Pilipino, para sa Pilipinas. Naaalala po ba ninyo ang panahon kung kailan ni hindi man lang maabot ng mga pangarap natin ang ganitong mga proyekto? Ngayon, sinasabi ko sa inyo: pinapangarap natin ito, kaya natin ito, gagawin natin ito. Hindi ba tayo nagagalak, Pilipino tayong nabubuhay sa ganitong panahon?

Sa kabila ng lahat ng ito, huwag po sana nating lilimutin: masasayang lang ang lahat ng ating narating kung hindi tuluyang maiwawaksi ang kultura ng korupsyon na dinatnan natin.

Sa mga kapwa ko empleyado ng sambayanan, mula sa tuktok hanggang sa bawat sulok ng burukrasya: Di po ba’t napakarangal na ngayon ang magtrabaho sa gobyerno? Di po ba’t ngayon, sa halip na ikahiya, gusto mo pang isuot ang iyong ID kung sumasakay ka ng bus o jeep papasok sa iyong ahensya? Sasayangin po ba natin ang karangalang kaloob sa atin ng sambayanan?

Iyan din po ang aking panawagan sa ating Local Government Units. Kabilang po ako sa mga sumasang-ayon na kayo ang pinaka-nakakaalam sa pangangailangan ng taumbayan sa inyong mga lungsod at munisipyo. Makakaasa po ang ating mga LGU sa higit na kalayaan at kakayahan, kung makakaasa rin tayong gagamitin ito sa tuwid na paraan, at isasaalang-alang ang kapakanan ng buong sambayanan.

Halimbawa po, may ilang munisipyo na naisipang magbuwis sa mga transmission lines ng kuryente na dadaan sa kanilang mga pook. Magpapasok nga po ng kita sa kanilang lokal na kaban, pero kapalit nito, tataas din ang gastusin ng mas nakararaming Pilipino sa kuryente. Tiwala po akong kaya nating balansehin ang interes ng inyong mga nasasakupan sa interes ng sambayanan.

Kailangan pong manatiling magkatugma ang ating mga programa, dahil ang ikauunlad ng buong bansa ay manganganak din ng resulta sa inyong mga pook. Wakasan na po sana natin ang agendang nakatuon sa susunod na eleksyon lamang, at ang kaisipang isla-isla tayong maihihiwalay ang sariling pagsulong sa pag-unlad ng bansa.

Tayo-tayo rin po ang dapat magtulungan tungo sa kaunlaran. Malaki ang pasasalamat ko sa Kongreso sa pagpapasa ng mga batas ukol sa GOCC Governance, ARMM Synchronization, Lifeline Electricity Rates Extension, Joint Congressional Power Commission Extension, Children and Infants’ Mandatory Immunization, at Women Night Workers.

Noong isang taon nga po, nagpakitang-gilas ang Kongreso sa pagpasa ng budget bago matapos ang taon. Dahil dito, nasimulan agad ang mga proyekto at hindi na inabot ng tag-ulan. Bukas na bukas po, ihahain na namin sa lehislatura ang budget para sa susunod na taon. Umaasa po ako na muli kayong magpapakitang-gilas, upang tuluyan na nating mapitas ang bunga ng mga naitanim nating pagbabago.

Maganda na po ang ating nasimulan. Pero mahalaga pong maalala natin: simula pa lang ito. Marami pa tayong gagawin. Hayaan po ninyong ilatag ko sa Kongreso ang ilan sa mga batas na magpapaigting sa pagtupad ng ating panata sa bayan.

Layon nating bigyan ng kaukulang kompensasyon ang mga biktima ng Martial Law; ang pagkakaloob ng makatarungang pasahod at benepisyo para sa mga kasambahay; at ang pagpapatupad ng isang mas maayos na sistema ng pensyon para sa mga kawal. Sinusuportahan din natin ang pagpapalawak ng sakop ng scholarship na ipinagkakaloob ng DOST sa mahuhusay ngunit kapuspalad na mag-aaral; ang pagtataguyod ng pinaigting na pangkalahatang kalusugan; at ang pangangalaga sa ating kalikasan at sa mga pasilidad na titiyak sa kaligtasan ng mga mamamayan sa oras ng sakuna.

Kabilang din po sa ating agenda ang pagpapalakas ng BuCor, ng NBI, ng NEA, at ng PTV 4, upang sa halip na mapag-iwanan ng kaalaman at panahon, mas maayos nilang magagampanan ang kanilang pagbibigay-serbisyo sa publiko.

Hindi ko po nailagay ang lahat ng gustong magpasali ng kanilang adbokasiya dito sa SONA. Pero kumpleto po ang detalye sa budget at budget message. Sa mga interesado po, pakibasa na lang.

May mga nagsasabing pinepersonal ko raw ang paghahabol sa mga tiwali. Totoo po: Personal talaga sa akin ang paggawa ng tama, at ang pagpapanagot sa mga gumagawa ng mali—sino man sila. At hindi lamang dapat ako ang namemersonal sa usaping ito. Personal dapat ito sa ating lahat, dahil bawat Pilipino ay biktima nito.

Ang mali—gaano katagal man ito nanatili—ay mali pa rin. Hindi puwedeng “Oks lang, wala lang iyan.” Kapag kinalimutan natin ang mga ito, mangyayari lang ulit ang mga kamalian ng nakaraan. Kung hindi magbabayad ang mga nagkasala, parang tayo na rin mismo ang nag-imbita sa mga nagbabalak gumawa ng masama na umulit muli.

Ang totoo nga po, marami pang kalokohan ang nahalungkat natin. Halimbawa, sa PAGCOR: kape. Isang bilyong piso po ang ginastos ng dating pamunuan ng ahensya para sa kape; sa isandaang piso na lang po kada tasa, lalabas na nakakonsumo sila ng sampung milyong tasa. Baka po kahit ngayong iba na ang pamunuan ng PAGCOR ay dilat na dilat pa rin ang mata ng mga uminom ng kapeng ito. Hanapin nga po natin sila, at matanong: nakakatulog pa po ba kayo?

Pagpasok ng bagong Ombudsman na si dating Supreme Court Justice Conchita Carpio-Morales, magkakaroon tayo ng tanod-bayan na hindi magiging tanod-bayad ng mga nagwawang-wang sa pamahalaan. Inaasahan ko nga po na sa taon na ito, masasampahan na ng kaso ang lahat ng nagkuntsabahan sa katiwalian, at naging sanhi ng situwasyong ating inabutan. Tapos na rin po ang panahon kung kailan nagsasampa ang gobyerno ng malalabnaw na kaso. Kapag tayo ang nagsampa, matibay ang ebidensya, malinaw ang testimonya, at siguradong walang lusot ang salarin.

Tutok tayo na ang pagkakamit ng ganap na katarungan ay hindi natatapos sa pagsasakdal kundi sa pagkukulong ng maysala. Buo ang kumpiyansa ko na tinutupad ng DOJ ang malaki nilang bahagi upang maipiit ang mga salarin, lalo na sa mga kaso ukol sa tax evasion, drug trafficking, human trafficking, smuggling, graft and corruption, at extrajudicial killings.

Wala pong tsamba: ang tapat at mabuting pamamahala ay nanganganak ng mabuti ring resulta. Isipin po ninyo: naipatupad natin ang mga ipinangakong serbisyo ng gobyerno, at nakapaglaan pa ng sapat na pondo para sa mga proyekto nang hindi kinailangang magtaas ng buwis.

Iyan naman po talaga ang plano: siguruhin na patas ang laban; itigil ang panlalamang ng mga makapangyarihan; at tiyakin na ang dating sistema kung saan nakikinabang ang iilan ay magiging bukal ng oportunidad para sa lahat.

Tinutuldukan na po natin ang wang-wang: sa kalsada, sa gobyerno, sa kalakhang lipunan. Ito po ang manganganak ng kumpiyansa na magdadala ng negosyo; ito rin ang sisiguro na ang pondo ng taumbayan ay mapupunta sa dapat nitong kalagyan: Imprastruktura na titiyak sa tuluyang pag-angat ng ekonomiya at pagmumulan ng trabaho, at serbisyong panlipunan na sisigurong walang mapag-iiwanan. Bubukas ang marami pang pintuang pangkabuhayan sa pamamagitan ng turismo; sisiguruhing hindi magugutom ang Pilipino sa pagpapalakas ng agrikultura. Ang mga dating kinakaligtaan, bibigyang-puhunan ang kinabukasan.

Magbubunsod ito ng siklo kung saan tiyak na may pupuno sa mga nalilikhang trabaho, at may mga konsumer na lalong magpapalago sa mga negosyo.

Batid ko po na hanggang ngayon ay may kakaunti pang nagrereklamo sa ating estilo ng pamamahala. Nakita po ninyo ang aming estilo, at ang kaakibat nitong resulta. Nakita po ninyo ang estilo nila, at kung saan tayo nito dinala. Sa mga taong bukas ang mata, maliwanag kung saan ang tama.

Ngayong tayo na ang nagtitimon sa gobyerno, malinaw ang direksyong tinatahak ng ating bayan. Isang bansa kung saan ang pagkakataon ay abot-kamay; kung saan ang mga nangangailangan ay sinasaklolohan; kung saan may saysay ang bawat patak ng pawis, bawat sandali ng pagtitiis, at bawat butil ng hinagpis na dinaanan natin. Kung may gawin kang mabuti, may babalik sa iyong mabuti. At kung may gawin kang masama, tiyak na mananagot ka.

Naaalala ko nga po ang isang ginang na lumapit sa akin noong kampanya; ang babala niya, “Noy, mag-iingat ka, marami kang kinakabangga.”

Tama po ang sabi niya: Tao po akong may agam-agam din. Pero wala po akong alinlangang tumahak sa tuwid na daan: Buo ang loob ko dahil alam kong nasa likod ko kayo.

Salamat po sa mga pari at obispo na masinsinang nakikipagdiyalogo sa atin, katulad nina Cardinal Rosales at Vidal. Di naman po kami ganoong kalapit ni Cardinal Rosales, pero naniniwala akong ibinuhos niya ang lahat para mabawasan ang hindi pinagkakaunawaan ng gobyerno at simbahan. Sa paghahalal kay Archbishop Palma, tagapagtanggol ng karapatang pantao at kalikasan, lalo pong tumibay ang aking kumpiyansang ugnayan, at hindi bangayan, ang mabubuo sa pagitan ng estado at simbahan.

Salamat din po sa ating Gabinete, na walang kinikilalang panahon ng tulog o pahinga, maipatupad lang ang pambansang agenda. Special mention po ang PAGASA, na tunay na ngayong nagbibigay ng maaasahang babala.

At sa mga nasasagasaan po natin sa landas ng katapatan at integridad sa pamamahala, ito naman po ang aking masasabi: Pinili ninyo ang landas kung saan naaapi ang sambayanan. Pinili naman namin ang landas na ipagtanggol ang taumbayan. Nasa tama po kami; nasa mali kayo. Sa inyong magbabalik ng pang-aapi sa sambayan, hindi kayo magtatagumpay.

Sa lahat ng mga kasama natin sa tuwid na daan: Kayo ang lumikha ng pagkakataong baguhin ang dinatnan, at gawing mas maganda ang ipapamana natin sa susunod na salinlahi ng mga Pilipino. Kayo pong mga tsuper na pumapasada pa rin; kayong mga guro at estudyanteng pauwi pa lang mula sa klase; kayong patuloy ang paglikha ng mga obrang nagpapaalab sa apoy ng ating pagka-Pilipino; kayong mga pulis, sundalo, kaminero at bumbero; kayong mga marangal na nagtatrabaho, sa Pilipinas man, sa gitnang dagat, o sa ibang bansa; kayong mga tapat na kasama natin sa gobyerno, anumang probinsya o partido; kayong mga Pilipinong nakikinig sa akin ngayon—kayo po ang lumikha ng pagkakataong ito.

Lumikha po kayo ng gobyernong tunay na nagtatrabaho para sa inyo. May limang taon pa tayo para siguruhing hindi na tayo babalik sa dating kalagayan. Hindi tayo magpapadiskaril ngayong napakaganda na ng resulta ng ating sinimulan.

Kapag may nakita tayong butas sa sistema, huwag na po tayo magtangkang lumusot. Huwag na nating daanin sa pakiusap ang madadaan sa pagsisikap. Tama na ang unahan, tama na ang tulakan, tama na ang lamangan, dahil lahat naman po tayo ay makakarating sa minimithi nating kinabukasan.

Tapusin na po natin ang kultura ng negatibismo; iangat natin ang kapwa-Pilipino sa bawat pagkakataon. Bakit po ang iba, ang hilig maghanap ng kung anu-anong pangit sa ating bayan? At napakahirap—parang kasalanan—na magsabi ng maganda? Naalala pa po ba natin noong huling beses tayong pumuri sa kapwa Pilipino?

Itigil na po natin ang paghihilahan pababa. Ang dating industriya ng pintasan na hindi natin maitakwil, iwaksi na po natin. Tuldukan na po natin ang pagiging utak-alimango; puwede bang iangat naman natin ang magaganda nating nagawa?

Kung may nakita kang mabuti, huwag kang magdalawang-isip na purihin ito. Kapag nakita mo ang pulis sa kanto, nagtatrapik nang walang kapote sa ilalim ng ulan, lapitan mo siya at sabihing, “Salamat po.”

Kung magkasakit ka at makita mo ang nars na nag-aruga sa iyo, sa halip na magserbisyo sa dayuhan kapalit ng mas malaking suweldo, sabihin mo, “Salamat po.”

Bago ka umuwi galing eskuwela, lapitan mo ang guro mong piniling mamuhunan sa iyong kinabukasan kaysa unahin ang sariling ginhawa; sabihin mo, “Salamat po.” Sa aking guro, Salamat po Ginang Escasa.

Kung makasalubong mo ang iyong kinatawan sa kalsadang dati ay lubak-lubak, at ngayon ay puwede nang daanan nang maaliwalas, lapitan mo siya at sabihing: “Salamat po.”

Kaya po, sa sambayanang Pilipino, ang aking Boss na nagtimon sa atin tungo sa araw na ito: maraming, maraming salamat po sa pagbabagong tinatamasa natin ngayon.

Buhay na buhay na ang Pilipinas at ang Pilipino.

Come to UP Students of Destiny's LIFE PARTY!!!

2011-07-04T11:13:00.004+08:00

COME TO UP STUDENTS OF DESTINY'S

LIFE PARTY!

Thursdays, 6pm at the UP Film Institute

We also invite you to:

DESTINY Church's SUNDAY SERVICE

4pm, UP Film Institute

CELL MEETINGs

6:30 pm Lobby Ilang-Ilang Residence Hall, UP Diliman

See You There! GOD BLESS YOU!

French Film Festival 2011

2011-06-10T04:10:00.004+08:00

Opening Night: June 8, 6:30 p.m. at Shangri-La Plaza Mall (by invitation only)
Manila: June 8-19 at the Shangri-La Plaza Mall
Cebu: June 23-25 at the Ayala Center Cebu
Quezon City: June 28- July 2 at the UP Film Institute
For screening schedules, visit www.spot.ph
You can also check out the website of the Embassy of France in Manila.

Eiga Sai 2011 [The Japanese Film Festival]

2011-06-04T13:37:00.005+08:00

July 1 - 10 (Shang Cineplex Cinema 4, Shangri-La Plaza, EDSA, Mandaluyong City)
July 22-24 (Gaisano South City Mall, Davao City)
August 2-7 (Ayala Center Cinema,Cebu City)
August 17-20 (UP Film Institute, Diliman, Quezon City)

Featured films:

Departures (81st Academy Award "Best Foreign Language Film" 2009)

The Summit: Chronicle of Stones

The Chef of South Polar

One Million Yen Girl

Your Friend

Yunagi City

Sakura Country

Summer Days with Coo

Climber's High

Feel the Wind

Villon's Wife

FOR SALE: Mitch Albom | tuesdays with Morrie: an old man, a young man, and life's greatest lesson

2011-05-28T23:03:00.006+08:00

Mitch Albom
tuesdays with Morrie: an old man, a young man, and life's greatest lesson
English | Anchor Books - Random House | 1997
P 250 | Contact: +639065798641, ccesporlas@gmail.com
See all books

It's a Party Life! [Join the QUEST]

2011-05-20T13:04:00.002+08:00

(Check it. Sound test. This thing on? Ok.)

Listen.
A lot of things in this world
will try to steal, kill,
and even destroy your life.
But you're meant to live this life
to the full, overflow.
So stay tuned.
Get ready for this, here we go.

Hello there!
Welcome to life my friend.
Today's gonna be a little different
We gonna celebrate and this party is loud
The venue's right here, right now
Get your swagger right
Go put your hope on.
Don't forget your smile
Wear your latest passion
We don't need booze,
we get drunk with love
No strobes or spotlights
we shining now.
No curfew, this is forever and ever
So we can sing, jump, dance whenever
Take your blues off,
that's too heavy to dance on
You gotta be cool and light
on the dancefloor.
'Cause we gonna flow,
groove to the sound
It's a festival of life
we gonna shake the ground
Look sharp, stay fly
'cause you're the star
of this party, let's go

We gonna celebrate this life.
When I shine, you shine.
We all shine bright.
It's a party life.
This world is a spectacle of life.
When I shine, you shine.
Let's all shine bright.
In this party life.

(You never heard it like this before.)

Sumayaw, sumunod, sumabay sa tugtog.
Pakinggan ang himig, makabagong tunog.
Ritmo ng buhay, sabayan mo na.
'Wag nang pahuhuli, itodo mo pa.
Umindak sa saliw ng tibok ng 'yong puso.
Parinig ang tinig sa buong mundo.
Ang buhay ay isang pagdiriwang.
Selebrasyon na hindi pangkaraniwan.
Mga ngiti ang ilaw, bawat galaw
at karanasan, 'yan ang sayaw
Sabayan ang kumpas ng panahon,
'eto na, 'eto na the party is on

Ipagdiwang ang buhay, sumigaw (Yeah!)
Isa pa, sumigaw ka pa (Oh Yeah!)
Tawagin ang buong barangay,
buong bansa, buong mundo, tara na!

We gonna celebrate this life.
When I shine, you shine.
We all shine bright.
It's a party life.
This world is a spectacle of life.
When I shine, you shine.
Let's all shine bright.
In this party life.

Let's celebrate learning, celebrate growth.
celebrate good times, celebrate hope
celebrate winning, celebrate more
Time to celebrate like never before.
Let's celebrate dreamers, celebrate doers
Celebrate givers, celebrate choosers
Celebrate love and celebrate truth
Celebrate life, let's celebrate you.

We gonna celebrate this life.
When I shine, you shine.
We all shine bright.
It's a party life.
This world is a spectacle of life.
When I shine, you shine.
Let's all shine bright.
In this party life.

Be free to live and be you
Be the best in all that you do
Enjoy life, celebrate life
Feel the music within, yeah (celebrate life)
Dance to the beat of your heart, come on
Come celebrate life with me, come on
(Life is good)
(Smile) :)

Earth Hour 2011: It's time to go beyond the hour.

2011-03-18T11:57:00.008+08:00

Earth Hour 2011: It's time to go beyond the hour

At 8:30 PM on Saturday 26th March 2011, lights will switch off around the globe for Earth Hour and people will commit to actions that go beyond the hour.

Nuclear Situation in Japan Explained

2011-03-15T20:58:00.005+08:00

Nuclear Situation Explained
from facebook post of Rogel Mari Sese on Tuesday, March 15, 2011 at 7:48pm
for more details visit American Nuclear Society

I just got this from the local network of Tsukuba scientists and residents who are closely monitoring the situation at the Fukushima Daiichi Nuclear Power Plant. Reposting verbatim.

======================================================

The following information is from Dr. Alan Bolind, who took some time to post to his Facebook wall today. He has a PhD in Nuclear Engineering from the University of Illinois (2009). He has been living in Tokai-mura, Ibaraki, Japan, since December 2009, working for Ibaraki University. He is involved and worships with Mito Church of Christ, and he has been very reassuring and informative during the past couple of days. Alan would be the first to tell you that he’s not an expert on this topic, but he is knowledgeable, and he’s excited to share that knowledge to help everyone have a better understanding of the nuclear situation. Read on:

*****

Regarding the Fukushima nuclear power plant problems: Yes, there are problems. No, it is not at all dangerous for me or other people here in Ibaraki Prefecture. Tokai-mura is over 100 km (60 miles) away from the Fukushima II power plant. The evacuation zone is only 20 km around the power plant. The reason it is only 20 km is because people who live farther away than 20 km are not in danger.

Actually, 20 km is probably overkill, but the authorities want to be cautious and plan ahead for contingencies that may never happen. Yes, this morning, Prime Minister Naoto Kan said that the people between 20 and 30 km should stay indoors today, because of some increased emissions of radioactive particles from the reactors. OK, but even they don't need to evacuate. And I'm over 100 km away. So, no problem for me.

Now it's time for fun facts about nuclear reactors and radiological safety:

(1) The reactors are now shut down, and they have been since immediately after the earthquake. There is no nuclear chain reaction going on. What's happening now is the residual heat caused by the natural radioactive decay of the radioactive elements that have been produced inside the reactor while it was running.

This amount is about 7% of full power at the time of shutdown, and then it decreases quickly (like only about 1% of full power after about an hour). {These values are from "Introduction to Nuclear Engineering", 3rd ed., by John Lamarsh and Anthony Baratta.} But even though it is relatively small, you still have to get rid of this heat. If you let it build up, then the temperature inside the reactor slowly climbs up.

At the limit, the temperature will get so hot that it will cause some of the metal inside the reactor to melt. This is what is called a "melt down." But it doesn't necessarily mean a large release of radioactive particles. For example, at the Three Mile Island #2 reactor accident in Pennsylvania in 1979, part of the nuclear fuel did melt.

So, to this day, the utility company cannot run that nuclear reactor. But it still runs the #1 reactor next door.

(2) When a nuclear reactor shuts down, normally some diesel generators next to the plant turn on and provide electricity to run pumps to pump cooling water through the nuclear reactor to remove the heat from the radioactive decay. This can take place for awhile. I forget how long, and I can't find it quickly in my book, but I want to say it is about 2 or 3 days or so.

At Fukushima, the tsunami damaged these diesel generators, so that they couldn't pump in the water. That is what has caused the problems now.

So, they couldn't use the diesel generators to pump the water into the shut-down nuclear reactors. Eventually, though, they did figure out a way to get water into the reactors; I haven't yet heard how, but they did.

There are a couple of problems now (A) high pressure and (B) buildup of hydrogen gas.

(A) High pressure is easy to understand. The reactor is acting like a tea kettle. If you boil water in a tea kettle, it whistles, because the pressure inside has increased. The same thing is going on in the reactor, except that the utility company doesn't want it to whistle at all, because the steam is slightly radioactive.

It's not very radioactive; it's not enough to cause big problems for people. But they try to limit the amount of radiation to the public as much as possible. That's one of the reasons why they evacuated up to 20 km away. They eventually decided that the pressure was too high, and they'd rather let it "whistle" than blow up. But since nobody was around, it wasn't such a big deal.

(B) The hydrogen gas is a little more complicated. Basically, the problem is that the insides of the nuclear reactors were already really hot by the time that they got the water inside. When the water hit the hot metal inside the reactor, it not only made steam, but some of the water molecules actually split into hydrogen and oxygen. (Remember, the chemical formula for water is H2O?)

The radioactivity inside the nuclear reactor also facilitated this splitting of the water molecules. Then, the hydrogen gas--because it is a light gas--bubbled to the top of the nuclear reactor and then seeped out. (This is not so hard for hydrogen. The molecules of hydrogen are super small, so they can diffuse out through flanged pipe joints and stuff like that.)

Now, around the entire nuclear reactor is another thick, concrete shell. This concrete building is called the containment vessel. Its purpose is described by its name--it contains anything that might leak out of the nuclear reactor, such as in this case. So, the hydrogen that leaked out of the reactor built up in the top of the containment vessel.

Well, inside the containment vessel is air, of course. When enough hydrogen had built up, it ignited and exploded with the oxygen from that air. This is what has happened at two or three (I can't remember now) of the Fukushima reactors.

Back to the reactor: So, when you saw the video of a big puff of dust from the reactor, that was probably the lid of the containment vessel popping off. The dust was probably concrete.

So, that's not so good, because now the containment vessel has a hole in the top. On the plus side, now no more hydrogen can build up in it, right? Also, remember--the nuclear reactor itself (which is inside the containment vessel) is still intact. So, the guts are all still inside, holding together.

I heard this morning that there was another explosion at the Fukushima #2 reactor that damaged the suppression pool at the bottom of the reactor. I'm not sure what caused that (neither is anyone else), so we'll have to keep an eye on the news and see what's going on.

On the other hand, the utility company has been able to get cooling water into the nuclear reactors--sometimes more, sometimes less, but now always at least some cooling water. And, remember that the heat in the nuclear reactors now is just the heat from the radioactive decay.

So, the point is that this crisis is short-lived. There is only a limited amount of heat that needs to be cooled away, and it gets cooler and cooler with each passing hour. I would guess that yesterday or today was/is the worst of it, and probably everything will be fine by the end of the week. As long as they keep putting some cooling water in there, it's more a matter of how messed up the equipment is after this is all over than about any catastrophe.

In other words, does the insurance agency "total" this car, or can it go to the autobody shop?

The numbers that I heard this AM were 3 to 5 microsieverts (per hour) of radiation in the air around [Mito]. That's higher than normal, but it's not anything to get up in arms about. When you smoke, you get 80000 microsieverts per year. If you fly a lot (like airplane pilots and flight attendants), you get 1600 microsieverts per year.

So, if you decide to fly back to the US to wait this out and then fly again to return to Japan, you might get about the same amount of radiation as if you just sit cool here. And it's a lot less expensive to just chill here. (This radiation is from the cosmic radiation from outer space, which is more when you are up at 30000 feet than when you are safely at sea level here in Japan.)

Another unreasonable response: Staying inside and not going to the store to buy stuff for dinner tonight.A reasonable response: Postpone your soccer or golf game until Saturday. Play video games today. Besides, it's cloudy, windy, and cold today--not good soccer or golf weather.

Now... back to my numbered list of fun facts. Time for #3.

(3) The radiation levels in Ibaraki Prefecture (the next prefecture to the south of Fukushima) are very small and not worth getting all worked up about. I hinted at this in my most recent posts, but now let me explain it in a little more detail.

I mentioned smoking and airplane flying, but now let me list some other numbers for you to compare. Note that these numbers are averages and are per year, but it's the best I've got with the books I have with me.

**Remember, the numbers I heard this morning were 3 to 5 microsieverts per hour, outdoors. Indoors, it would be less.**

* Patients who get medical X-rays: 1000 microsieverts/year

* Medical personnel who give those X-rays: 3000 microsieverts/year

* Patients who get dental X-rays: 30 microsieverts/year

* Dentists who give those X-rays: 1000 microsieverts/year

* Patients who get chemotherapy and radiation treatments: 3000 microsieverts/year

* Medical personnel who give those treatements: 3000 microsieverts/year

* People who live near nuclear power plants that are operating normally: much less than 100 microsieverts per year

* Workers in nuclear power plants: 4000 microsieverts/year

* People who live in brick or masonry buildings: 70 microsieverts/year (from the natural radioactive elements in the building materials)

* Airplane passengers (average): 30 microsieverts/year, or 5 microsieverts/hour (the same as the radiation levels around here). So, a round-trip flight to the USA and back to Japan could give you as much as 120 microsieverts.

* Airplane crew (average): 1600 microsieverts/year

* Television: 10 microsieverts/year

* Smoking 1.5 packs of cigarettes per day: 80000 microsieverts/year (This is because there is natural radioactive dust that settles on the tobacco leaves while the plants are growing. Then, it gets rolled up into the cigarette, and when you smoke it, you breathe it into your lungs, which are one of the more radiation-sensitve organs in the body.)

* Living at sea level on the eastern or southern coasts of the USA: 500 microsieverts per year from radiation from outer space and from the rocks in the ground

* Living in Denver, where you are surrounded by radioactive rocks and are 1 mile closer to outer space: about 1500 microsieverts per year.

(4) This last point is why you can't really judge the situation by using the phrase, "The radiation levels are now XXX times the normal radiation levels." We happen to be living in a place with normally low levels of radiation, so multiplying a small number still gives you a small number.

Instead, you should judge by the absolute numbers: XXX microsieverts per hour. In my opinion, 3 to 5 microsieverts per hour is nothing to sweat about. When I would start to take action would be when the sustained radiation levels in Tokai are closer to 1000 microsieverts per hour. But this is the value near the nuclear power plant, which is why the authorities evacuated people within a 20 km radius of the plant.

I just read one of the more recent articles. It is saying that the radiation levels at the nuclear power plant have reached higher values. (But it doesn't say whether it is per hour or per year or what.) But again, this is why PM Kan has said the radiation levels are about where they can impact human health, and which is why the public and unnecessary personnel have been moved away from the reactor.

Based upon what I know and what I am hearing from the news, it seems like the Japanese authorities are taking reasonable actions and precautions. So, if they say to evacuate, then you should evacuate. And if they say that you don't need to evacuate, then you don't need to evacuate.

(5) Recently, I was asked about the rain that is supposed to fall near Mito tonight. Unfortunately, I don't know what kind of particles are in the air that are causing the 3 to 5 microsieverts/hour here, which determines the influence of the rain.

I am going to venture a guess that most of the radioactive particles are from radioactive hydrogen atom (called tritium) that are made from the water that is in the nuclear reactor (while it was running). In this case, it is the water vapor in the air that is slightly radioactive.

The other possibility is that the radioactive particles are dust particles, such as from the concrete dust that came from the breaking of the containment vessel, due to the hydrogen explosion.

In either case, actually, the rain would help. The water vapor would condense out of the air (into the rain drops), and the rain itself would tend to wash the air of the dust. So, the rain would cause the radiation levels in the air to decrease.

And the radiation dose is primarily from breathing the air into your lungs. Once it's on the ground in the rainwater, it doesn't hurt anything. (Your skin is an excellent radiation barrier for many radioactive particles.) So, my guess is that the rain will help, and you don't have to be worried about it. Besides, don't you normally stay indoors when it rains?

Again, here's my caveat: I don't actually know what kind of particles are in the air. When you find out, let me know, and I can revise my guesses.

Ok, so that's about it for now. I recommend the following link: http://ansnuclearcafe.org/ . This page is from the American Nuclear Society, of which I am a member; it is the professional organization for nuclear engineers and professionals in the United States. They are collecting links to news media reports about the Japanese reactors, so you can read stuff all at once.

FYI, the radiation numbers that I posted earlier (like from flying and smoking, etc.) are all from that same book I mentioned earlier, "Introduction to Nuclear Engineering," 3rd edition, by John R. Lamarsh and Anthony J. Baratta. Pretty much every nuclear engineering student has seen this book. (Hey, I'm an academic. I have to cite my sources.)

BRUTAL FACT

2011-03-15T13:35:00.000+08:00

BRUTAL FACT:
The prevalence of single mothers is a reflection of the meteoric surge of boys pretending to be men; premature adults who have testicles but no balls to take on fatherhood. Whilst damsels look for mates in popular gimmick places where throngs of testosterone-fueled kids abound, only to find out that real men are in the christian church.
--- Dan Cercado

First LOVE Should NEVER Die

2011-02-15T13:32:00.019+08:00

*Click to see larger image.

The fire on the altar must be kept burning; it must not go out.

The fire must be kept burning on the altar continuously; it must not go out.

God lit a fire in you. But it is your responsibility to keep it burning.

Revelation 2:2-5 (New International Version, ©2010)

2 I know your deeds, your hard work and your perseverance. I know that you cannot tolerate wicked people, that you have tested those who claim to be apostles but are not, and have found them false.

3 You have persevered and have endured hardships for my name, and have not grown weary.

4 Yet I hold this against you: You have forsaken the love you had at first.

5 Consider how far you have fallen! Repent and do the things you did at first. If you do not repent, I will come to you and remove your lampstand from its place."
HOW CAN WE PROTECT THAT FIRE?

1. put on Holy garments - Holiness

The Hebrew word for "holy" is "kedushah" (Hebrew: קדושה‎) which means "separateness", "being set-apart", "exclusive".
Marriage is holy for it is when a woman and a man set themselves apart from others and make themselves exclusive for their partners.
In the same way, we also need to set-apart our life to God. This implies that simply being a church-goer does not mean that you are a Christian. Being a Christian means that you manifest Christ-likeness whenever and wherever you go.

2. remove ashes - Don't live in the past. Let go.

The ashes kill the flames. Remove them.
You can't live from past victories as much as you can't live from past mistakes and failures.
MOVE ON. There are things that you need to give up.

3. add fresh firewood every morning - Do something new. Do your devotions.

LOVE does not just die. You let it die. Hinayaan mong mamatay.
Take care of it. Alagaan mo. Kailangang may gawin ka.
Love is not just a feeling. It is a decision into a commitment that you have to live every single day. Being in love is a decision and not a feeling.

[1 Corinthians 13:1-7,13] Love is the greatest.

1 If I could speak all the languages of earth and of angels, but didn’t love others, I would only be a noisy gong or a clanging cymbal.

2 If I had the gift of prophecy, and if I understood all of God’s secret plans and possessed all knowledge, and if I had such faith that I could move mountains, but didn’t love others, I would be nothing.

3 If I gave everything I have to the poor and even sacrificed my body, I could boast about it;[a] but if I didn’t love others, I would have gained nothing.

4 Love is patient and kind. Love is not jealous or boastful or proud

5 or rude. It does not demand its own way. It is not irritable, and it keeps no record of being wronged.

6 It does not rejoice about injustice but rejoices whenever the truth wins out.

7 Love never gives up, never loses faith, is always hopeful, and endures through every circumstance.

13 Three things will last forever—faith, hope, and love—and the greatest of these is love.

Have you read more than 6 of these books?

2010-12-03T00:48:00.003+08:00

Have you read more than 6 of these books?

The BBC believes most people will have read only 6 of the 100 books listed here.

Instructions: Copy this into your NOTES.

Bold those books you've read in their entirety,

italicize the ones you started but didn't finish or read an excerpt.

Tag other book nerds. Tag me as well so I can see your responses!

1 Pride and Prejudice - Jane Austen
2 The Lord of the Rings - JRR Tolkien
3 Jane Eyre - Charlotte Bronte
4 Harry Potter series - JK Rowling
5 To Kill a Mockingbird - Harper Lee
6 The Bible
7 Wuthering Heights - Emily Bronte
8 Nineteen Eighty Four - George Orwell
9 His Dark Materials - Philip Pullman
10 Great Expectations - Charles Dickens
11 Little Women - Louisa M Alcott (who wants to buy my copy?)
12 Tess of the D’Urbervilles - Thomas Hardy
13 Catch 22 - Joseph Helle
14 Complete Works of Shakespeare
15 Rebecca - Daphne Du Maurier
16 The Hobbit - JRR Tolkien
17 Birdsong - Sebastian Faulk
18 Catcher in the Rye - JD Salinger
19 The Time Traveler’s Wife - Audrey Niffenegger
20 Middlemarch - George Eliot
21 Gone With The Wind - Margaret Mitchell (binasa ng dahil sa mama ko ^_^)
22 The Great Gatsby - F Scott Fitzgerald
24 War and Peace - Leo Tolstoy
25 The Hitch Hiker’s Guide to the Galaxy - Douglas Adams
27 Crime and Punishment - Fyodor Dostoyevsky
28 Grapes of Wrath - John Steinbeck
29 Alice in Wonderland - Lewis Carroll
30 The Wind in the Willows - Kenneth Grahame
31 Anna Karenina - Leo Tolstoy
32 David Copperfield - Charles Dickens
33 Chronicles of Narnia - CS Lewis
34 Emma -Jane Austen
35 Persuasion - Jane Austen
36 The Lion, The Witch and the Wardrobe - CS Lewis (hmmm umulit ata)
37 The Kite Runner - Khaled Hosseini
38 Captain Corelli’s Mandolin - Louis De Bernieres
39 Memoirs of a Geisha - Arthur Golden
40 Winnie the Pooh - A.A. Milne
41 Animal Farm - George Orwell
42 The Da Vinci Code - Dan Brown
43 One Hundred Years of Solitude - Gabriel Garcia Marquez
44 A Prayer for Owen Meaney - John Irving
45 The Woman in White - Wilkie Collins
46 Anne of Green Gables - LM Montgomery
47 Far From The Madding Crowd - Thomas Hardy
48 The Handmaid’s Tale - Margaret Atwood
49 Lord of the Flies - William Golding
50 Atonement - Ian McEwan
51 Life of Pi - Yann Martel
52 Dune - Frank Herbert
53 Cold Comfort Farm - Stella Gibbons
54 Sense and Sensibility - Jane Austen (i think my highschool teacher has us read this)
55 A Suitable Boy - Vikram Seth
56 The Shadow of the Wind - Carlos Ruiz Zafon
57 A Tale Of Two Cities - Charles Dickens
58 Brave New World - Aldous Huxley
59 The Curious Incident of the Dog in the Night-time - Mark Haddon
60 Love In The Time Of Cholera - Gabriel Garcia Marquez (watched the movie)
61 Of Mice and Men - John Steinbeck
62 Lolita - Vladimir Nabokov
63 The Secret History - Donna Tartt
64 The Lovely Bones - Alice Sebold
65 Count of Monte Cristo - Alexandre Dumas
66 On The Road - Jack Kerouac
67 Jude the Obscure - Thomas Hardy
68 Bridget Jones’s Diary - Helen Fielding (watched the movie)
69 Midnight’s Children - Salman Rushdie
70 Moby Dick - Herman Melville
71 Oliver Twist - Charles Dickens
72 Dracula - Bram Stoker
73 The Secret Garden - Frances Hodgson Burnett
74 Notes From A Small Island - Bill Bryson
75 Ulysses - James Joyce (i remember dubliners but not this)
76 The Inferno - Dante (we even made a horror booth based on this)
77 Swallows and Amazons - Arthur Ransome
78 Germinal - Emile Zola
79 Vanity Fair - William Makepeace Thackeray
80 Possession - AS Byatt
81 A Christmas Carol - Charles Dickens
82 Cloud Atlas - David Mitchell
83 The Color Purple - Alice Walker
84 The Remains of the Day - Kazuo Ishiguro
85 Madame Bovary - Gustave Flaubert
86 A Fine Balance - Rohinton Mistry
87 Charlotte’s Web - E.B. White (im sure i already did but I really dont remember well)
88 The Five People You Meet In Heaven - Mitch Albom
89 Adventures of Sherlock Holmes - Sir Arthur Conan Doyle(the only copy i have is the hound of baskervilles)
90 The Faraway Tree Collection - Enid Blyton
91 Heart of Darkness - Joseph Conrad
92 The Little Prince - Antoine De Saint-Exupery
93 The Wasp Factory - Iain Banks
94 Watership Down - Richard Adams
95 A Confederacy of Dunces - John Kennedy Toole
96 A Town Like Alice - Nevil Shute
97 The Three Musketeers - Alexandre Dumas (along with the Count of Monte Cristo)
98 Hamlet - William Shakespeare
99 Charlie and the Chocolate Factory - Roald Dahl (along with Matilda and Big Fat Liar)
100 Les Miserables - Victor Hugo

Haha. 20 all in all!

When only love could make a way, You gave Your life in a beautiful exchange.

2010-11-24T15:48:00.003+08:00

You were near though I was distant
Disillusioned I was lost and insecure

Still mercy fought for my attention
You were waiting at the door
Then I let you in

Trading your life for my offenses
For my redemption You carried all the blame

Breaking the curse of our condition
Perfection took our place

Chorus:
When only love could make a way
You gave your life in a beautiful exchange

My burden erased, my life forgiven
There is nothing that could take this love away
And my only desire and sole ambition
Is to love you just the same

Chorus:
When only love could make a way
You gave your life in a beautiful exchange
When only love could break these chains
You gave your life in a beautiful exchange

Bridge:
Holy are you God
Holy is your name
With everything I’ve got
My heart will sing how I love you

Happy Halloween

2010-10-29T23:52:00.004+08:00

I really find Lady Gaga's style scary and very suitable for Halloween costume parties.

Nothing is impossible!

2010-10-10T17:39:00.003+08:00

I once wrote this on the front page of my RM notebook when I was doing my undergrad thesis. Now it is back. Hi Lord! Salamat sa tiyaga sa pagdidisiplina. Wala ka talagang katulad. :D (/=.=)/

“Listen to advice and accept instruction, and in the end you will be wise. Many are the plans in a man's heart, but it is the LORD's purpose that prevails.” (Proverbs 19:20-21)

Ovarian Cyst Chronicles | Part 3

2010-10-09T10:25:00.002+08:00

from my sister's multiply page.

"The specimen was labelled ovarian mass and part of right ovary. It consists of a cystic mass measuring 12.0 x 13.0 x 7.0 cm in size. The external surface is smooth and bluish gray in color. Sections show a unilocular cyst containing chocolate-like fluid and smooth inner wall. Also her cyst was found to have a piece of tan pink tissue measuring 2.5 x 1.0 x 0.4 cm. The chocolate fluid inside the mass was the accumulated blood that she could have had released if she had a regular menstrual period. The pain was due to the possible twisting of the fallopian tube due to the largeness of the mass.

"Praise God that this was a Chapter in our life where we witnessed how blessed we are. My sister is okay now, she's back to coding programs in front of her laptop and telling stories about normalized chromaticity coordinates, image color segmentation, Histogram backprojection, White Balancing algorithms and the likes. Yes, that is the normal she."

Ovarian Cyst Chronicles | Part 2

2010-10-09T00:09:00.002+08:00

From cindy. liza.

This was the chocolate cyst removed from my body last June 2009.
from: http://www.parkermd.com/ovarian-cysts.htm
CAN ENDOMETRIOSIS CAUSE AN OVARIAN CYST?
In some women uterine lining cells can go out the wrong way through the fallopian tubes and end up in the abdominal cavity. If these cells survive, they may attach to the outside of the uterus, tubes or ovaries, and begin to grow. During subsequent menstrual cycles, the cells are stimulated to grow and bleed just as the lining cells within the uterus continue to do. This is called endometriosis.

If these cells get trapped within the ovary, the blood has nowhere to go, so it collects within the ovary, forming a cyst called an endometrioma. As the blood ages within the cyst, it becomes dark brown and thick and the cyst is sometimes referred to as a chocolate cyst. The pattern of this blood looks distinctive on a sonogram and the diagnosis can often be suggested by that test. Sometimes endometriosis within the ovary may be painless and only discovered at the time of a routine examination. While this condition is not dangerous, endometriosis can lead to pelvic pain and/or infertility and should be appropriately treated. The treatment for endometriosis of the ovary involves removal of the cyst, often by laparoscopic surgery.

by the power of Christ in me

2010-09-08T11:58:00.000+08:00

IN ME by Casting Crowns

If you asked me to leap
Out of my boat on the crashing waves
If you ask me to go
Preach to a lost world that Jesus saves

I'll go, but I cannot go alone
'Cause I know I'm nothing on my own
But the power of Christ in me makes me strong
Makes me strong

'Cause when I'm weak, You make me strong
When I'm blind you shine Your light on me
'Cause I'll never get by living on my own ability
How refreshing to know You don't need me
How amazing to find that you want me
So I'll stand on Your Truth, and I'll fight with Your Strength
Until You bring the victory, by the power of Christ in me

If you ask me to run
And carry your light into foreign land
If you ask me to fight
Deliver your people from satan's hand

I'll go, but I cannot go alone
'Cause I know I'm nothing on my own
But the power of Christ in me makes me strong
Makes me strong

'Cause when I'm weak, You make me strong
When I'm blind you shine Your light on me
'Cause I'll never get by living on my own ability
How refreshing to know You don't need me
How amazing to find that You want me
So I'll stand on Your Truth, and I'll fight with Your Strength
Until You bring the victory, by the power of Christ in me

To reach out with Your hands
To learn through Your eyes
To love with the love of a savior
To feel with Your heart
and to think with Your mind
I'd give my last breath for Your glory

'Cause when I'm weak, You make me strong
When I'm blind you shine Your light on me
'Cause I'll never get by living on my own ability

when I'm weak, You make me strong
When I'm blind you shine Your light on me
'Cause I'll never get by living on my own ability
How refreshing to know You don't need me
How amazing to find that You want me
So I'll stand on Your Truth, and I'll fight with Your Strength
Until You bring the victory, by the power of Christ in me
The power of Christ in me
The power of Christ in me

Favorite serious XKCD comic

2010-09-02T00:12:00.002+08:00

"In a dark confusing world, you burn brightly. I never feel lost"

The Climb

2010-08-29T22:55:00.002+08:00

Wall climbing with sister and geek friends at Power up. :D

Tajel - Who will grade your work? [PHD Comics]

2010-08-20T23:52:00.003+08:00

This is a really great song now that I can really relate to the lyrics. XD

Web-Stat | A live web site traffic analysis tool

2010-08-19T20:49:00.007+08:00

For one month, from July 12 to August 11, I used a trial edition of Web-Stat, a live web site traffic analysis tool. It provided many features such as

Total visits per day
Repeat visits per day
First time visits per day
Page views per day
Total visits per month
Repeat visits per month
First time visits per month
Page views per month
Top 10 referrers
Top 10 keywords
Top 10 entrance pages
Top 10 page views
Top 10 click paths
Top 10 browsers
Top 10 operating systems
Top 10 countries

The features that I liked most are the total visits per day, top 10 keywords and the top 10 countries. One of the things that really made me interested in this software was the list of countries that have residents who visit my site. I mean, I don't even know what the "African Regional Property Organization" is! As a whole it was a cool, easy-to-use, and efficient live web site traffic analysis tool. You can check out the site http://www.web-stat.com/. Actually, I just discovered this through one of the ads of google in my own blog. Try it. :D