دیدن فیلم زیبای Amélie رو بهتون پیشنهاد می کنم.نامزد 5 اسکار. محصول سال 2001. با یک بازی درجه یک و فرشته گونه آدری توتو .

فیلم یکی از بهترین های تاریخ سینماست. توجه ما رو به جزئیات زندگی جلب می کنه. جایی تعبیر زیبایی در مورد این فیلم خونده بودم : فیلم زندگی و معجزه های ساده ی آن. در واقع با دیدن این فیلم فهمیدم زندگی چقدر زیباست.

موسیقی متن فیلم بسیار زیبا و لطیفه. انگار اصلا از آسمون اومده . لحن فیلم با طنز همراهه. مطمئنم این فیلم الهام بخش شما در زندگی خواهد شد.  نگاه جدیدی به جهان در دنياي امروزي كه بدون هيچ  نصيحتي به بيننده نشون داده میشه.

قابها و رنگهای فیلم زیبا و شبیه نقاشی ست. فیلم ساختار نو و مدرنی داره. از فانتزی هم توش استفاده شده. فیلم امید به زندگی رو در افراد زنده می کنه. فیلم آرام و روان به حرکت خود ادامه میده ولی تو ابدا احساس خستگی نمیکنی . با دیدن این فیلم انرژی مثبت بگیرید.

چقدر دوست دادم با املی تا آخر عمر زندگی کنم. املی دختر رویاهای منه . نمی دونم میتونم پیداش کنم یا نه؟

امتیاز من به فیلم : 8 از 10

    جمعه 25 تیر 89

بانی و کلاید فیلمی به کارگردانی آرتور پن و محصول سال 1967 است. این فیلم بر اساس یک ماجرای واقعی ساخته شده که اینجا می تونید اطلاعاتی در موردش بدست بیارید. همچنین در 10 رشته نامزد اسکار بوده که 2 اسکار بنده شده.

بانی و کلاید هر دو عاشق هیجانند و بانک می زنند اما قصد اذیت کردن کسی رو ندارند. تماشاگر  نیز به اونا علاقه مند میشه و تو مشکلاتشون با اونا احساس همدردی می کنه.

این فیلم تلفیق زیبایی ست از ژانرهای مختلف سینما : کمدی – خشونت – رومانس –سیاست.

فیلم تونسته روح شورشگرانه و یاغی زمانه خود ( دوران رکود اقتصادی ) رو به نمایش بگذاره. بانی وکلاید به یکدیگر دل می بندد و  دست به دزدی و قتل می زنند و در نزد عوام به قهرمانان ملی تبدیل میشن.

قربانیان اونا مردم عادی نیستند بلکه بانکها و پلیسها و به طور کلی سیستم آمریکاست. آنها الگوی قهرمانهای ضد وضع موجود شدند.

در تبلیغ این فیلم اومده بود : آنها جوانند عاشقند و آدم می کشند

به عقیده عده ای از منتقدان با بانی و کلاید سینمای نوین امریکا اعلام موجودیت کرد.

داناوي و بيتي درخشان بازي مي کنند هم چنين هاکمن، پارسونز و پولارد بازي هاي قابل قبولي ارائه مي دهند.

موسیقی فیلم همواره شاد و تا حدودی کمدی ست و این شور و حال دو جوان فیلم رو میرسونه که در پی تفریحند، بدون توجه به عاقبت آن.

بانی : کارت درسته

کلاید: من خوب نیستم. بلکه بهترینم.

بانی : و شکسته نفس ترین.

پ.ن : دیدن این فیلم زیبا رو بهتون پیشنهاد می کنم. حالتون رو بهتر خواهد کرد.

امتیاز من به فیلم : 8 از 10

        جمعه 11 تیر 89

1- یکی از فیلمهایی که امروز دیدم A Fistful of Dollars بود که البته قبلا یک بار دوبله اش را دیده بودم. کار سرجیو لئونه کبیر با  هنرنمایی کلینت ایستوود. اول از موسیقی این فیلم بگم که مسحور کننده ست و بعیده حال خوشی که از گوش دادن موسیقی این فیلم به آدم دست میده به این زودیها آدمو ول کنه. موسیقی این فیلم اولين اثر مشهور موريكونه است.

ضمنا این فیلم اولین بازی مهم کلینت ایستووده. داستان فیلم بسیار پرکشش و جذابه . کلوزآپ ها و لانگ شات هاش فوق العاده ست. سکانسهایی داره که تا مدتها در ذهن انسان می مونه. مثل صحنه معاوضه دختره و آنتونتیو  و  همینطور سکانس جدال نهایی.

مهارت جو ( کلینت ایستوود ) در تیراندازی منو به شوق آورد . ضمنا من در نگاه و چشمهای کلینت ایستوود نسبت به زن عشق دیدم. این فیلمو از دست ندید حتی تماشای چند باره ش رو.

امتیاز من به فیلم : 9 از 10 .

2- امروز همچنین یک فیلم ایرانی دیدم. حلقه های ازدواج. در واقع فیلم سینمایی نبود بلکه تلویزیونی بود. چیزی از سینما نداشت . من اسم این جور فیلمها رو میزارم فیلمهای شامی. یعنی بدرد موقع شام خوردن می خورند که آدم میتونه حواسش هزار جا باشه و با همه حرف بزنه و فیلمش رو هم ببینه.

من معمولا برای دیدن این نوع فیلمها سینما نمیرم. میشه تو خونه دید. چون جزئیات اصلا توش جایی نداره و بیشتر سرگرمی ست تا هنر.

بازی مهران غفوریان رو دوست داشتم . اما بازی شفیعی جم و بهنوش بختیاری رو نه. فیلم سراسر کلیشه ست اما صحنه های خنده داری هم داره . مثل صحنه چای آوردن شهره لرستانی و همچنین صحنه شماره دادنش تو کوچه و عکس العمل مهران غفوریان.

من البته مثل بعضی از منتقدان روشنفکر از یک سو و مسئولین ارزشی از سوی دیگر نیستم که خواهان از بین بردن این نوع سینما باشم. من از تفکر حذف به شدت متنفرم. بالاخره عده ای از مردم هستند که با این فیلمها حال می کنند . ضمنا این فیلم هیچ بد آموزری هم نداشت.

امتیاز من به فیلم : 2 از 10.

پ.ن : امشب هفت رو از دست ندید.

         سه شنبه 11 خرداد 89

فیلمی که امروز دیدم The Book of Eli بود . فیلمی آخرالزمانی با بازی خوب دنزل واشنگتن و گری اولدمن. فیلم در واقع میخواد قدرت دین رو به ما نشان بده و حرفش اینه که جوامع منحط و وحشی و فروپاشیده رو تنها با دین میشه نجات داد.

این فیلم فیلمی ست خوش ساخت. هرچند گاهی اوقات کلیشه ای میشه مخصوصا در بخشهای اکشنش . فضاسازی و لحن فیلم به شدت تیره ست و انسان رو به یاد فیلم دیگری که اتفاقا آن هم آخرالزمانی ست یعنی The Road میندازه.

یکی از چیزهای که برام جالب بود چفیه ای بود که دنزل واشنگتن داشت . ضمنا با دیدن این فیلمهای آخرالزمانی انسان به این فکر میفته که واقعا چه اتفاقی قراره بیفته.

امتیاز من به فیلم : 7 از 10.

پ.ن : سرعت اینترنت به شدت پایین اومده . فکر کنم مربوط به سالگرد حوادث بعد از انتخاباته . خدایا مگه ما چه گناهی کردیم.

        دوشنبه 10 خرداد 89

امروز فیلم Modern Times به کارگردانی چارلی چاپلین رو دیدم. فیلمی به شدت اصیل و واقعی. به نظرم چاپلین یک هدیه خدا برای بشریت بود. اطمینان دارم که جاش تو بهشته.

در این فیلم غم و شادی به زیبایی در درون هم تنیده شده اند. این فیلم خود خود زندگی ست. جالب اینجاست که از حیث ساختار و روایت سینمایی به شدت جذابه و مخاطب رو خسته نمی کنه.

نماهایی در فیلم وجود داره که هیچ وقت از یادم نمیره. مخصوصا نمای محشر پایانی فیلم که زن ومرد فیلم شروع به طی کردن راهی بی پایان می کنند.

نگاه های زن و مرد فیلم به یکدیگر  سرشاز از عشقه. رومانس فیلم کاملا  باور پذیره برخلاف انبوه فیلمهای کمدی رمانتیک امروزی که جعلی اند.

داشتم فکر می کردم که چاپلین چطور با امکانات اندک زمان خود این فیلم رو به این زیبایی در آورده. بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت.

امتیاز من به فیلم : 8 از 10 .

         یکشنبه 9 خرداد 89

دیروز رفتم فیلم دموکراسی توی روز روشن رو دیدم.  حرفهای جسورانه ای توش زده شده. هرچند که در بعضی قسمتها فیلم به سمت شعاری بودن پیش می رفت اما به نظرم اگر این شعارها مستقیم داده نمی شد  اجازه نمایش بهش نمی دادند.

با این فیلم محمد علی زم نشان داد که هنوز جسارت زدن حرفهای جدید رو داره. نشان دادن اشتباهات سردار جنگ ، تیپ امروزی بچه هاش ، استفاده از سهمیه دانشگاه ، نشان دادن عزرائیل و نکیر و منکر به شکل فانتزی در ایران ، تقلید صدای ماهرانه یکی از مسئولین کشور و تکیه کلام معروفش ، گناه محسوب کردن گیر دادن به گوش دادن موسیقی ، بحث کارگردان ارزشی و کل کل های سردار با مسئولین رسیدگی به حساب انسان ها در برزخ نمونه هایی که نمی شود به سادگی از کنارش گذشت.

این جور فیلمها برای سینمای به شدت محافظه کارانه و پاستوریزه ایران مفیده . تماشاگرانی که با هم فیلم رو دیدیم هم از تماشایش لذت بردند.

امتیاز من به این فیلم : 6 از 10 ( به خاطر جسارتش )

پ.ن : چقدر این دخترها گلزار رو دوست دارن.

       یکشنبه 9 خرداد 89

1- فیلم روبان سفید رو از دست ندید. این فیلم بسیار هنرمندانه ساخته شده. در انتقاد از تربیت شدن غلط نسلی که جنگ جهانی رو به وجود آورد. در انتقاد از سختگیری های مذهبی مسیحیان پروتستان در دهه های ابتدایی قرن بیستم. هنوز تصویر کبوتری که با قیچی کشته شده و شمایل یک صلیب رو پیدا کرده جلو چشامه. همچنین صحنه ای که دخترک خجالتی سرش رو بر دوش معلم می گذاره. بعد از دیدن فیلم حتما پرونده این فیلم در شماره 405 فیلم و شماره 187 دنیای تصویر بخونید. دیدن این فیلم و مطالعه مطالب مربوط به اون خودش یک کلاس درسه.

2- دوباره کن نزدیکه. افتتاحیه 12 مه هستش که به تاریخ شمسی 22 اردیبهشت میشه. کیارستمی هم هست. منتظریم ببینیم این بار چه کرده. او آبروی سینمای ایرانه.  بهترین فیلمهای سال در کن نمایش داده میشه. کن بورس اصلی جهان سینماست.صدها کیلومتر با جشنواره های دیگه فاصله داره. یکی از آرزوهام اینه که حتما یه روزی تو این فستیوال شرکت کنم. و امیدوارم به حقیقت بدل بشه. آدرس سایت فستیوال هم اینه : سایت فستیوال کن

3- همچنین فیلم ریوبراوو رو دیدم .بسیار زیباست. تازه به عظمت هاوارد هاکس پی بردم. اون سه آهنگی که با گیتار تو فیلم خونده میشه محشره.  مجله صنعت سینما به مناسبت 50 سالگی این فیلم ویژه نامه ای براش تدارک دیده که توصیه می کنم از دست ندید. مطالبش بسیار خواندنی ست. نکته جالبی که در مورد این فیلم متوجه شدم این بود که کوئینتین تارانتینو می گه در جوانی به هر دختری دل می بسته از او می پرسیده آیا ریوبراوو را دوست داره یا نه و اگه جواب منفی بود خداحافظ. ضمنا این فیلم در نظرسنجی مجله فیلم سالهای 67 و 78 و 88 به ترتیب رتبه اول سوم و هفتم بهترین فیلمهای سینمای جهان از نگاه منتقدان ایرانی به دست آورده.

4- فیلمسازان نابغه سینمای کلاسیک = به هیچ دانشگاهی نرفتند و هیچ استادی نداشتند. هیچ ادعایی نداشتند .در عوض در برابر کرور کرور  نقد و تحلیل عمیق تاریخی و جامعه شناسی و فلسفی و زیبایی شناسی و روان شناسی و…….. همواره و فروتنانه گفتند که همه هدفشان تنها قصه گویی و سرگرم کردن مخاطبان بوده.

5- دلم برای جعفر پناهی میسوزه. واقعا چرا باید مسئولان تصور کنند همه باید از همون زاویه ای که اونا به مسائل نگاه می کنند بقیه هم همین دید رو داشته باشند. مگه توسینمای هالیوود شدیدترین انتقادها نسبت به سیاستهای امریکا مطرح نمیشه. داریم با دست خودمون کاری می کنیم که هنرمندان یکی یکی از کشور خارج شن. واقعا کدام هنرمند از کار در شرایط ایران راضی ست. مهرجویی و بیضایی و کیارستمی و پناهی و کیمیایی و تقوایی و فرهادی و….. افتخار ملت هستند. اونا رو اینقدر آزار ندید. امیدوارم جعفر پناهید عزیز هم زودتر آزاد بشه.

6- فیلمساز محبوبم مسعود کیمیایی برای دو فیلم جدید به نام های تبعید سایه ها و جرم پروانه ساخت گرفته. داستان فیلم جرم به شدت کنجکاوی برانگیزه. درباره یک زندانی سیاسی که حاضر نیست از عقایدش دست بکشه. نقشش رو هم قراره عزت انتظامی بازی کنه. به دیدن محاکمه در خیابان به کیمیایی امیدوار تر شده ام.

7- چند وقتی هست که نماز خوندنم به کاری از سر عادت تبدیل شده. اون توجه و خشوع لازم رو ندارم. دلم برای یک نماز با توجه کامل نتگ شده.

8- این لینک ها رو از دست ندید. نوشته وحید مرتضوی عزیز درباره بهترین های 2009 رو اینجا ببینید و مطلبی در مورد 24 فیلمی که تابستان امسال اکران خواهند شد رو اینجا و همچنین به مطلبی زیبا از رضا کاظمی  میتونید اینجا دسترسی داشته باشید.

9- واینکه مجله 24 اردیبهشت رو دریابید. پرونده هایی برای فیلمهای کریمر علیه کریمر و باشو غریبه کوچک تدارک دیده. 24 داره روز به روز بهتر میشه.

            جمعه 10 اردیبهشت 89

1- با اینکه کمی دیر شده سال جدید رو به همه تبریک میگم. امیدوارم تو این سال لحظه های زیبا و فراموش نشدنی رو تجربه کنیم و بیش از پیش از زندگی لذت ببریم.

2- این هفته رفتم سینما برای دیدن فیلم شبانه ساخته کیوان علیمحمدی و امید بنکدار. سه نفر باری دیدن فیلم اومده بودن. من و دوستم و همچنین یه دختر خانم دیگه. اولش گفتن برامون صرف نداره برا سه نفر فیلم نمایش بدیم. خلاصه اینکه با کلی مکافات ما سه نفر مسئول سینما رو راضی کردیم . به عنوان اولین کار سازندگانش فیلم راضی کننده ای بود. ساختار فرمی و بصری پیچیده ای داشت . همچنین فضای وهم آلودی. اما شجاعت و جسارت کارگردانان اون قابل تحسینه. اما به هر حال فیلم ضعف هایی هم داشت که امیدوارم بخشی از اونا در فیلم جدید بنکدار و علیمحمدی که من ندیدم یعنی شبانه روز جبران شده باشه و درجا نزده باشن.  این تجربه ها برای سینمای ایران مفیده.

3- این روزها بیشتر از همیشه از زندگی لذت می برم. سعی میکنم روزی دو فیلم ببینم. مجله های سنمایی میخونم.  خوندن بهاریه های مجله فیلم ( هر چند طعم سابق رو نداره ) منو به شوق میاره. بهاریه سروش صحت رو پیشنهاد میکنم حتما بخونید .من که در حین خوندنش شور و هیجان در تمام وجودم موج میزد. این روزها موسیقی رو با حس بهتری گوش میکنم. روزی چند ساعت از وقتم رو در اینترنت میگذرونم . خلاصه حالم خوبه.

4- این چند روزه فیلم زیاد دیدم . قدیمی و جدید. از  (Casablanca (1942 تا (Crazy Heart(2009 .راستش با چند فیلم خیلی حال کردم. یکی شاهکار ماندگار تاریخ سینما یعنی Casablanca که دیدنش برای چندمین بار هم منو احساساتی میکنه . اون نگاه بوگارت در فرودگاه ساعتها ذهن منو به خودش مشغول کرده بود. فیلم دیگه ای که دوست داشتم up in the air  محصول سال 2009بود. یه نظر جالب در مورد این فیلم خوندم: گاهی وقت ها اینکه یک فیلم احساس خوبی بهتون بده کافیه…مثل احساس خوردن یک توت فرنگی! به همون کوتاهی و به همون خوشمزگی می تونیم با این فیلم این حسو تجربه کنیم. فیلمهای خوب دیگه ای هم دیدم که امیدوارم بعدها بتونم اشاره ای بهشون کنم.

5- واقعا اسکار حقش بود. جف بریجز رو میگم. بازی اش در فیلم Crazy Heart ستودنی ست. بازی فوق عالیش در نقش یک خواننده پابه سن گذاشته و الکی موسیقی کانتری یکی از فراموش نشدنی ترین بازیهای چند سال اخیره. موسیقی خوب فیلم و ترانه هاش هم جذابیت اون رو دو چندان میکنه.

6- محاکمه در خیابان  مسعود کیمیایی رو چندین بار دیدم . فیلم یه چیز خاصی داره که آدم ناخودآگاه دوستش داره. احساسم رو از دیدن این فیلم نمیتونم بیان کنم. به ضعف های فیلم آگاهم اما باز دوستش دارم. موسیقی فوق العاده ای داره . اون تیتراژ پایانی ش هم که حرف نداره ( اونایی که فیلمو دیدن میفهمن چی میگم ). امیدوارم فیلمساز محبوبم به روزهای اوجش برگرده .

7- بخش هایی از جلسه پرسش و پاسخی که در دانشگاه یزد در سال 86 با حضور مسعود کیمیایی برگزار شد رو براتون میزارم . برای من که جالب بود:

*سوال: آقای کیمیایی دید شما بسیار تیره است.لحن تون تلخ و دیالوگ هاتون سرد و جذاب و آدمهای داستان هایتان عجیب و غریب! واقعاً با این دنیا زندگی می کنید؟

کیمیایی: بله دنیایی ست که می بینم و وقتی می بینم باهاش زندگی می کنم.(تشویق دانشجویان)

*سوال: آقای کیمیایی چرا در سینمای ایران کارگردان آزادی عمل واقعی را ندارد و چرا با نشان دادن واقعیت های اجتماعی در جامعه همواره برخورد میشود؟

کیمیایی : از کجا اومدی یزد؟! مثل اینکه مال این مملکت نیستی؟!!( خنده و تشویق حضار)

*(در پاسخ به سوالی در مورد بهترین بازیگر سینمای ایران) : نمیشه عنوان کرد که بهترین بازیگر سینمای ایران کیست . صدا /نگاه / اون تقسیم بندی حس میان بازیگر با اون کاراکتری که بازی میکنه و چیزی که فرنگی ها بهش بادی لنگوئیج میگن…خب همه اینا مهمه ولی با استعداد ترین بازیگری که من دیدم بهروز وثوقی بود.(تشویق دانشجویان)

8-  امسال بنجامين باتن رو تلويزيون پخش كرد .مهمترين صحنه هارو حذف كردن. ديويد فينچر اگه اين فيلم رو ببينه دیوونه میشه  .هرچي چيز مهم بود سانسور شد. فکر میکنم صدا و سیما مردم رو احمق فرض کرده که اینجوری این فیلمو نشون داده. فکر نکنم کسی از این فیلم جرح و تعدیل شده آقایون سر در بیاره.

9- به صراحت میگم که امثال آل پاچینو و رابرت دنیرو اسطوره هایی تکرار نشدنی اند. عکس ابتدای پست رو که مربوط به روزگار جوانی این دو ابرستاره تاریخ سینمای دنیاست رو ببنید و لذت ببرید.

      چهارشنبه 11 فروردین 89

1- این چند روز چند تا فیلم قدیمی رو دوباره دیدم . Taxi Driver به کارگردانی اسکورسیزی محصول سال 1976 . Notorious به کارگردانی آلفرد هیچکاک محصول 1946. خشت و آینه به کارگردانی ابراهیم گلستان محصول 1344. عروس به کارگردانی بهروز افخمی محصول 1370.

2- امشب قراره محاکمه در خیابان مسعود کیمیایی رو ببینم. همچنین قصد دارم طی چند روز آینده فیلمهای Doctor Zhivago به کارگردانی دیوید لین محصول 1965 و Spartacus به کارگردانی استنلی کوبریک محصول 1960 رو دوباره ببینم. چند تا فیلم جدید محصول 2009 هم هست که باید ببینم. همچنین مراسم اسکار رو دانلود کردم تا این بار با دقت ببینم.

3- نمیدونید چه حالی بهم دست داد وقتی راننده تاکسی ( Taxi Driver ) رو دوباره دیدم. یه احساس وصف نشدنی . بیشتر از بار اول دوستش داشتم. دیوانه وار عاشق رابرت دنیرو در این فیلم شدم. عاشق دیالوگهاشم. دوست دارم یه روزی مثل تراویس بشم. کاملا درکش می کنم.

4-  قسمتی از دیالوگهای رابرت دنیرو فیلم راننده تاکسی:

“همه زندگي من فقط در يك جهت پيش رفته.
حالا تازه مي فهمم.

هيچ وقت انتخابي در كار نبوده…
…تنهايي همه ي عمر تعقيبم كرده.

زندگي تك افتاده،هرجا رفتم دنبالم بوده:تو ماشين ها، سينماها، رستوران ها، فروشگاهها، بارها، پياده روها.راه فراري نيست…

…من مرد تنهاي خداوندم."

5- بعد از دیدن فیلم خشت و آینه تو ویکی پدیا  مطالبی در مورد ابراهیم گلستان می خوندم و به این صفحه که مطلبی از روزنامه کیهان هست برخورد کردم و حسابی خندیدم از جهالت کیهان .

6-  مجله سینمایی 24 رو از دست ندید. بالاتر از حد انتظاره . کیفیت مجله فوق العادست. هم از لحاظ شکلی و هم از لحاظ محتوایی. بیشتر منتقدان مطرح هم توش مطلب دارن. سردبیرش حسین معززی نیاست. اگه خوشتون اومد بهش ایمیل بزنید و ازش تشکر کنید . آدرس ایمیلش هم اینه :hossein.moazezinia@gmail.com

7-  اگه دوست دارین سرگرم بشین به وبلاگ رضا رشیدپور سر بزنید. آدرس وبلاگش اینه:

فقط چند خط – وبلاگ رضا رشیدپور

8- تو فیلم بدنام ( Notorious ) یه صحنه زیبا هست .معاشقه و بوسه کری گرانت و اینگرید برگمن تو بالکن اتاق. به نظرم زیباترین صحنه رمانتیک تاریخ سینماست. ضمنا اینگرید برگمن فوق العاده زیباست. عکس ابتدای پست رو خوب نظاره کنید و لذت ببرید از زیبایی اش.

      یکشنبه 23 اسفند 88

1- مدتی ست از امیر قادری نقدی نخونده ام. بیشتر یادداشت مینویسه.نمیدونم چرا کمتر وارد نقد و تحلیل میشه. چه فیلمهایی رو دوست داره نقد کنه؟ حتما باید از فیلمی خوشش بیاد تا براش نقد بنویسه ؟ منتقدان بین المللی مطرح با چه فاصله زمانی نقد می نویسن؟ سالی چندتا نقد ؟ چند تا ریویو ؟ میدونم که عدد دقیقی براش وجود نداره. اما همونطور گفتم منظورم منتقدان مطرح بین المللی و همینطور به طور تقریبی .آیا پیش میاد که راجر ایبرت سالی 2 تا نقد بنویسه. منتقدان ایرانی که من دوست دارم مثل امیرقادری و امیر پوریا خیلی کم ازشون نقد می خونم.نقدهای منتقدان قدیمی و سالخورده رو دوست ندارم.نقدهای اونا همش بوی نوستالژی میده. بیشتر شبیه دلنوشته ست تا نقد وتحلیل اما تو بخش نقد فیلم تو نشریات چاپ میشه. حتی نشریه مطرحی مثل ماهنامه فیلم. ( ببخشید که اطلاعاتم در مورد نقدهای بین المللی کمه. دلیلش هم اینه که متاسفانه انگلیسیم زیاد خوب نیست. باید تقویتش کنم )

این هم لینک مطلبی از رضا کاظمی در تحسین امیر قادری که تو سال 87 نوشته :

چه خوب که هنوز جوانیم

2- بچه ها یه سری به وبلاگ جواد رهبر بزنید. مطالب خوندنی و خواستنی توش پیدا میکنین. جواد با عشق می نویسه. برید در مورد مطالب و کارهاش نظر بدید. جواد به همه کامنتها جواب میده. آدرس وبلاگش هم اینه : دو غریبه در شب

جواد دانش واطلاعات خوبی در مورد سینما و موسیقی داره و خیلی متواضعه. چند جمله از وبلاگش رو بخونید:

دوستان در وبلاگ دوست و همکارم امیر قادری ٬ درباره منتقدان سینمایی نظرسنجی راه انداخته‌اند که چند نفری هم – در عین ناباوری برای خودم – از من یاد کرده‌اند. راستش خودم را بیشتر مترجم و نویسنده سینمایی می‌دانم تا منتقد اما چون این موضوع برایم خیلی شگفت‌انگیز بود٬ می‌خواهم نظرات این دوستان را اینجا نقل کنم. از شما چه پنهان نظر میثاق برایم راهگشا هم بود.

جواد همچنین دلایل خوبی برای برتری the hurt locker بر آوتار تو این مطلبش ذکر کرده .نظر منم همینه.

3- منتظر ویژه نامه عید فیلم و دنیای تصویر هستم .امیدوارم هدیه خوبی برا تعطیلاتمون فراهم کرده باشن.تا جایی که من فهمیدم دنیای تصویر یه پرونده در مورد جانی دپ برا عید در نظر گرفته. مجله فیلم هم فکر کنم در مورد برادران مارکس مطالبی داره. از دوستانی که اطلاعات بیشتری دارن میخوام که لو بدن.

4- حرف آخر – رضا کاظمی : دلیل این همه اصرار برای این که یک اثر سینمایی مثل انشای دوران دبستان با نتیجه گیری و پند اخلاقی پایان بپذیرد چیست؟

       پنجشنبه 20 اسفند 88