چند لحظه سکوت

نمایشگاه کتاب با یک فنجان سید ابراهیم نبوی

2009-05-11T23:42:00.003+04:30

اگر تصمیم گرفته‌اید که امسال برخلاف سال‌های گذشته (یا همچون سال‌های گذشته) قید نمایشگاه کتاب را بزنید و بجای تلف کردن چندین ساعت از اوقات طلایی‌ عمرتان با سردرگمی در مصلّی امام خمینی، بمانید منزل و تلویزیون تماشا کنید و یک سری هم به اینترنت بزنید؛ بنده نه تنها مانع‌تان نمی‌شوم بلکه تشویق‌تان هم می‌کنم. امّا اگر هم عزم‌تان را جزم کرده‌اید و می‌خواهید مانند سال‌های گذشته (یا برخلاف سال‌های گذشته) بروید نمایشگاه و چند ساعتی را در کنار جماعت تهرانی سر کنید و در آن هرج و مرجی که در مصلّی حکم فرماست، با عجله چندتایی هم کتاب بخرید؛ با اینکه می‌دانم در راه برگشت، زیر لب، زمین و زمان را به فحش خواهید کشید، امّا باز هم سعی نمی‌کنم منصرف‌تان بکنم و ترجیح می‌دهم یک پولی هم نصیب آن ناشر بدبخت فلک‌زده بشود. لذا چونکه نمی‌خواهم آن فحش‌های زیرلب‌تان خیلی خیلی رکیک و ناپسند باشد و شما بالکل قید هرچه نمایشگاه کتاب است را بزنید، برای‌ شماهایی که می‌خواهید بروید و هنوز نرفته‌اید یک پیشنهاد تقریباً خوب و لذت‌بخش دارم:

قبل از اینکه هول شوید و یکراست بروید سر غرفه‌ی ناشران معروفی همچون هرمس و مرکز و نیلوفر و چشمه و… و تمام پولهایتان را آنجا خرج کنید، کمی دست نگه دارید و پیش از آن، راهتان را به سمت انتشارات روزنه کج کنید. آنجا است که در کمال ناباوری، خودتان را در مقابل کتاب‌هایی می‌بینید که چند‌ سالی است از آنها خبری نیست و برای چند صباحی از یاد می‌برید که چهار سال است احمدی نژاد رئیس‌جمهور ایران شده و وزیر ارشادش صفار هرندی عزیز است. آنجا در کنار کتاب‌های تحلیلی-سیاسی صادق زیباکلام و همینطور کتاب‌های طنز حسین یعقوبی و ابراهیم رها و کاریکاتور‌های بزرگمهر حسین‌پور و مانا نیستانی و طرح‌های توکا نیستانی، کتاب‌های طنزی از سید ابراهیم نبوی و نیک آهنگ کوثر وجود دارد که واقعاً بی نظیر و بی‌همتا به نطر می‌رسند. اگر از من می‌شنوید توصیه می‌کنم همه را یک‌جا بخرید، امّا اگر فعلاً به هر دلیلی قصد خرید تنها یکی یا دو تا از آنها را دارید، پیشنهاد می‌کنم طبق اولویت زیر عمل کنید:

1- چهار کتاب «در سال 77 اتفاق افتاد»، « در سال 78 اتفاق افتاد»، « در سال 79 اتفاق افتاد» و « در سال 80 اتفاق افتاد» / شامل کاریکاتور‌هایی از نیک آهنگ کوثر و توضیحات سید ابراهیم نبوی در مورد هر یک از آنهاست

2- «بی ستون» / طنزنوشته‌های نبوی در روزنامه نشاط

3- «نبوی آنلاین» / آرشیو نوشته‌های ابراهیم نبوی در سایت معروف آن سال‌هایش www.nabavionline.com (تا سال 1381)

و دیگر کتاب‌های موجود از ایشان همچون «راپورت‌های یومیه و تذکره‌ها»، «گزیده‌ی رساله‌ی دلگشا»، «گزیده‌ی لطائف الطوائف» و «یک فنجان چای داغ».

پی نوشت دوم: لازم به ذکر و تقریبآ بدیهی است که این پیشنهاد برای کتابخوان‌های حرفه‌ای و کهنه‌کار بلااستفاده می‌باشد.

پی نوشت اول: پیشنهاد بنده به خرید کتاب‌های آقای نبوی، نشانه‌ی تأیید محتوای تمامی آنها یا بسیار شاهکار دانستن نوشته‌های ایشان نیست. بلکه به منظور این است که خواننده، کمی هم با اینطور کتاب‌ها آشنا شود.

کروبی/احمدی‌نژاد

2009-04-12T17:29:00.001+04:30

امروز دیدم که کروبی گفته:

اگر رئیس جمهور شوم گشت‌های ارشاد خود به خود جمع می‌شوند، چون مسئولان گشت ارشاد می‌دانند که اگر خودشان به این اقدامشان پایان ندهند من آن را جمع می‌کنم و حتی شده نیز نزد فرمانده کل قوا خواهم رفت. از همین‌رو قبل از آنکه من بخواهم کاری انجام دهم خود آنها به کارشان پایان خواهند داد.

حالا همین دیگر کم مانده که جناب کروبی برای رأی‌آوری بیشتر در انتخابات بگوید اگر رئیس جمهور شوم نظام را تغییر می‌دهم!

پیرامون بخش بین‌الملل جشنواره فیلم فجر

2009-02-07T14:56:00.001+03:30

هیچ‌چیز بدتر از این نیست که با کلی شور و شوق، به امید اینکه قرار است «خوشه‌های خشم» جان فورد را روی پرده‌ی سینما و در قطع نگاتیو و سالن استاندارد و پرده بزرگ ببینی، دوان دوان بعد از مدرسه به سینما آزادی بروی و هرجور که شده نیم ساعته خودت را به سینما برسانی؛ بعد وقتی که وارد سالن می‌شوی و فیلم شروع می‌شود، ببینی که فیلم را دارند به صورت ویدئو پروجکشن نشان می‌دهند و با کیفیت بد و کادر کوچک و…. یکی نیست به این مسئولین جشنواره بگوید که آخر اگر تماشاگران می‌خواستند فیلم‌های خارجی را با ویدئو پروجکشن ببینند، مگر خودشان عرضه نداشتند بروند دی وی دی‌اش را با قیمتی ارزان‌تر بخرند و بدون سانسور در خانه تماشا کنند؟! نه! شما بگویید، این هم شد جشنواره‌ی بین‌المللی؟

از شر آنچه آفرید

2009-01-03T12:55:00.001+03:30

بگو به پروردگار سپیده‌دم پناه می‌برم.

از شرّ آنچه آفرید،

و از شرّ شب تار، وقتی که هجوم آورد،

و از شرّ دمندگان در گره‌ها،

و از شرّ حسود، آنگاه که حسد ورزد.

[سوره‌ی فلق؛ ترجمه‌ی ابولفضل بهرام‌پور]

مسئولین جوگیر

2008-12-29T14:33:00.001+03:30

می‌گم چطوره مملکت رو دو سه روز تعطیل کنیم و بشینیم به خاطر مردم غزه بزنیم تو سر و صورت خودمون. به جون خودم جدی می‌گم!

یک ذهن زیبا

2008-12-05T16:50:00.001+03:30

فرج‌الله سلحشور در مصاحبه با فارس می‌گوید:

"متأسفانه خيلي از مذهبيون ما سكوت كرده‌اند و دشمن با تمام توان و عنادش اين سريال [یوسف پیامبر] را مي‌كوبد و هيچ كس هم چيزي نمي‌گويد. اين براي من به هيچ وجه قابل فهم نيست... با اين همه عنادي كه با سريال يوسف صورت گرفت و با اين همه بي‌تفاوتي و بي‌مهري‌اي كه دوستان نسبت به ما داشتند ديگر انگيزه‌اي براي كار كردن ندارم. واقعاً نمي‌دانم براي چه كسي بايد كار كنم؟ "

خیلی دلم می‌خواست که روزی بتوانم برادران کوئن را با این دوست عزیزمان، فرج‌الله، آشنا کنم. هرچه باشد، سوِِژه‌ی خوبی است برایشان.

صدا و سیما در هفته‌ای که گذشت...

2008-11-29T23:19:00.001+03:30

شبکه‌ی اول داره مستندی راجع به "فعالیت‌های انسان‌دوستانه‌ی جوانان بسیجی در مناطق محروم" پخش می‌کنه، شبکه‌ی دوم هم با "بسیجی برگزیده" مصاحبه می‌کنه؛ شبکه‌ی سوم در حال پخش تصاویری کلیپ‌گونه از انقلاب و دفاع ‌مقدس و رزمایش بسیج، به همراه جمله‌ی نغزی از رهبر معظم انقلاب هستش که می‌گه:"بسیج نیز مانند انقلاب یکی از آیات الهی است"؛ متأسفانه شبکه‌ی چهار، طبق معمول، اصلاًً توی باغ نیست و داره مستندی تو مایه‌های راز بقا پخش ‌می‌کنه، اما شبکه پنج در قالب برنامه‌ای به اسم «اقتصاد پنج» داره ما رو از "تأثیر فعالیت‌های بسیج سازندگی بر اقتصاد ایران" باخبر می‌کنه و بالاخره شبکه‌ی خبر چندتا پسربچه‌ی بسیجی رو نشون می‌ده که راه افتادن تو خیابون و چند‌تا پرچم گرفتن دستشون و داد می‌زنن:"ای رهبر فرزانه، آماده‌ایم آماده!" و در توضیح خبر می‌نویسه:"نمایش اقتدار بسیجیان".

پ.ن: دیدید عمو عزت و بقیه دوستانش در هفته‌ی گذشته (هفته‌ی بسیج) چه زحمت‌های طاقت‌فرسایی کشیدند تا مفاهیم -به زعم خودشان- متعالی را تا این حد تأثیرگذار و نامحسوس به بیننده‌ی احتمالی منتقل کنند؟ حالا بگذریم از تلاش‌های باحال دیگر دوستان اهل حال در بقیه‌ی سازمان‌ها و نهادها.

رسانه‌ی «ملّی» ؟

2008-11-14T13:28:00.001+03:30

دیده‌اید که هرگاه فیلمی از بدرفتاری شدید مأموران پلیس آمریکا یا انگلیس و یا هرجای دیگری با شهروندان‌شان در اینترنت منتشر می‌شود، صدا و سیما فیلم مربوطه را در اولین فرصت و در تمامی بخش‌های خبری‌اش، بدون هیچ ابایی از خشونت نسبتاً بالای موجود در آن، پخش می‌کند و تازه یک هفته کامل را نیز به تحلیل آن خبر و اتفاق می‌پردازد؟

حالا خیلی دلم می‌خواهد بدانم که عکس‌العمل‌ «رسانه‌ی ملّی» در قبال این فیلم که به تازگی در اینترنت منتشر شده و حاوی "رفتار جنون آمیز پلیس خرم آباد با یک جوان ایرانی" است، چه خواهد بود؟ (گرچه پیش‌بینی‌اش کار خیلی سختی نیست)

مرگ ماهی‌های سرخ‌

2008-10-22T20:22:00.001+03:30

دو ماهی‌ قرمزِ عیدِ نوروزِ خانه‌ی ما، در کمال تعجب، بعد از گذشت چیزی نزدیک به هفت ماه، هنوز هم به حیات خودشان در کنار اینجانب و دیگر اعضای خانواده ادامه می‌دهند.

لازم به گفتن است که تا پیش از این، مرگِ ما‌هی‌های سرخ‌رنگِ پولک‌دارِ کوچکِ عیدِ نوروز بعد از مدتی کوتاه، یک نوع اتفاق عادی برای عموم ایرانیان محسوب می‌شد امّا این‌بار...

مواظب «یوسف پیامبر» باشيد!

2008-10-08T19:13:00.001+03:30

به «صدا و سیما»ی عزیز توصیه می‌کنم تمهیدات امنیتی شدیدی رو در مورد نمایش سریال «یوسف پیامبر» اتخاذ بکنه. چونکه اگه، زبونم لال، این فیلم به دست مصری‌ها برسه و اون‌ها ببینن تاریخچه‌ی کشور عزیزشون تا این حد خنده‌دار و احمقانه و مسخره به تصویر کشیده شده، معلوم نیست که علاوه بر قطع کردن تمامی روابطشون با ایران (از قبل هم قطع بود؟) و شکایت علیه ما، چه واکنش انتقام‌جویانه‌ی خطرناک دیگری از خودشون بروز میدن.

وقتی که ابراهیم دغدغه‌ی جنگ ندارد

2008-10-01T09:06:00.001+03:30

«دعوت» حاتمی‌کیا من را خسته نکرد، حوصله‌ام را سر نبرد، روی اعصاب‌ام راه نرفت، باعث یادآوری جمله‌ی معروف من دیگه غلط بکنم پاشم بیام سینما نشد، احساس همیشگی پولم هدر رفت را در ذهن‌ام برنیانگیخت و حتی می‌توانم اعتراف کنم موجب شد تا چند ساعت پس از دیدنش، به آن فکر کنم و صحنه‌هایش را در ذهن‌ام مرور کنم. با اینکه اپیزود اول‌ فیلم خیلی بد اجرا شده بود، اما در عوض، اپیزود‌های بعدی فیلم -مخصوصا سه تای آخری- آنقدر خوب اجرا شده‌ بودند که مرا برای لحظاتی روی صندلی‌ام میخکوب کنند و تمام هوش و حواسم را متوجه داستان بکر و تازه و جسورانه‌‌شان بکنند. و البته نباید بازی‌های درخشان گوهر خیراندیش، رضا بابک، کتایون ریاحی، مریلا زارعی و فرهاد قائمیان را نیز نادیده گرفت که اگر این بازی‌های خوب نبود، معلوم نیست «دعوت» به سرنوشتی دچار می‌شد.

ببینید: تریلر فیلم دعوت

بخوانید: حرف‌هاي چيستا يثربي درباره فيلمنامه «دعوت» ‍‍‍|| دعوت به گفت‌وگو درباره موضوعي مهم كه مسكوت گذاشته شده است || یادداشتی درباره «دعوت» حاتمی‌کیا، از تماشاگری که فیلم را ندیده است! || براي اكران عمومي يكي از اپيزودهاي فيلم "دعوت" حذف شد! || سیدمحمد خاتمي به تماشاي «دعوت» حاتمي‌كيا نشست || چیستا یثربی بر اساس وقایع پشت صحنه فیلم حاتمی کیا رمان می نویسد

محمد خاتمی - حجت الاسلام والمسلمين حسن روحانی

2008-09-26T22:45:00.001+03:30

در این عکس به پیشوند اسم‌ها دقت کنید، و حواستان باشد که آقای خاتمی هم "سید" هستند و هم "حجت الاسلام والمسلمين".

{برای بزرگ‌ شدن تصویر، بر روی آن کلیک کنید}

البته من نمی‌گویم که چرا این پیشوند ها را برای خاتمی نگذاشتید (چراکه اصلاً خاتمی به این چیزها نیازی ندارد)، من می‌گویم یا برای اسم هیچکس پیشوند و پسوند نگذارید، یا اگر هم می‌گذارید برای همه بگذارید.

پ.ن: از این جور چیزها در جمهوری اسلامی و بالاخص در خبرگزاری فارس بسیار زیاد یافت می‌شود و این شاید یکی از کوچکترین آنها باشد. من هم دقیقاً به دلیل همین کوچک بودن‌اش، مورد توجه قرارش دادم‌!

کسی غیر از او

2008-09-25T00:10:00.001+03:30

بیایید همگی با هم، در این روزهای عزیز ماه رمضان، دست به دعا برداریم و از خداوند متعال عاجزانه درخواست کنیم که سال آینده آدمی را غیر از محمود احمدی‌نژاد در آمریکا و سازمان ملل در مقام رئیس‌جمهور کشورمان ببینیم...

از او بپرسید...

2008-09-23T20:49:00.001+03:30

و فرمود(ع): پيش از اين مرا برادرى بود، در راه خدا كه خُرد بودن دنيا در نظرش او را در چشم من بزرگ داشته بود، هرگز بنده شكم نبود. چيزى را كه نمى‏يافت، آرزونمى‏كرد و چون مى‏يافت، بسيار به كار نمى‏برد. بيشتر روزگارش در خاموشى ‏مى‏گذشت و اگر سخن مى‏گفت‏ بر ديگر گويندگان غلبه مى‏يافت؛ و عطش پرسندگان ‏را فرو مى‏نشاند. مردى افتاده بود و همه ناتوانش مى‏انگاشتند؛ چون زمان كوشش فرامى‏رسيد، شير بيشه را مى‏ماند و مار بيابان را. تا نزد قاضى نمى‏رفت حجت‏نمى‏آورد. كسى را كه خطا مى‏كرد و مى‏دانست عذرى دارد، تا عذرش را نمى‏شنيد، ملامتش نمى‏كرد. از درد شكوه نمى‏نمود، مگر آنگاه كه بهبود يافته بود. اگر كارى را مى‏كرد، مى‏گفت و اگر نمى‏كرد، نمى‏گفت. اگر در سخن مغلوب مى‏شد، در خاموشى‏ مغلوب نمى‏شد. همواره به شنيدن حريص‌تر بود تا به گفتن. هرگاه دو كار براى او پيش مى‏آمد مى‏نگريست كه كدام يك از آن دو به هواى نفس نزديكتر است تا خلاف‏آن كند. بر شما باد به اين خوبيها، آنها را فرا گيريد و در فراگرفتنشان با يكديگر رقابت‏ نماييد. اگر نتوانستيد به همه آنها برسيد، بر گرفتن اندك بهتر از ترك‏كردن همه است.

نهج‌البلاغه [ترجمه‌ی عبدالمحمد آیتی] / سخنان حکمت آمیز / شماره‌ی ۲۸۱

آدم‌ها

2008-09-13T00:35:00.001+04:30

آدم‌هایی که سریعاً شروع می‌کنند به ناسزا گفتن و زمین و زمان را به فحش کشیدن، آدم‌هایی که هیچگاه خودشان مقصر مشکلات نیستند، آدم‌هایی که همیشه در حال نق‌زدن و غر زدن هستند، آدم‌هایی که از هیچ چیزی راضی نیستند، آدم‌هایی که فقط حرف می‌زنند، آدم‌هایی که به هر خبر و اتفاقی نگاه منفی دارند، آدم‌هایی که خسته‌اند از دست همه‌چیز و همه‌کس، آدم‌هایی که گویا دیگر خالی از هرگونه شور و اشتیاقی برای زندگی کردن هستند و بالاخره آدم‌هایی که دیگر حوصله‌ی رعایت قانون را ندارند.

این‌روزها در تهران بزرگ، متأسفانه، زیاد می‌بینم از این آدم‌ها؛ در مترو، اتوبوس، تاکسی، پیاده‌رو و...

متناقض و مضحک

2008-09-03T23:45:00.001+04:30

در نخستین صفحات کتاب «داستان‌های ۵۵ کلمه‌ای»، همانجا که شامل شناسنامه‌ی کتاب می‌شود، عبارتی به چشم می‌خورد که می‌گوید:

کتاب حاضر قبلاً توسط ناشران و مترجمان مختلف منتشر شده است.

و سپس در صفحه‌ی بعد، همانجا که شامل مشخصات کتاب می‌شود، عبارت دیگری جلب توجه می‌کند که به اطلاع خواننده‌ی محترم می‌رساند:

تمام حقوق محفوظ است. هیچ بخشی از این کتاب، بدون اجازه‌ی مکتوب ناشر، قابل تکثیر یا تولید مجدد به هیچ شکلی، از جمله چاپ، فتوکپی، انتشار الکترونیکی، فیلم و صدا نیست. این اثر تحت پوشش قانون حمایت از مولفان و مصنفان ایران قرار دارد.

نگرفتید قضیه را ؟ خوب دوباره از اول بخوانید...

پ.ن: کتاب مذکور، البته، کتاب زیبا و خلاقانه‌ای است و خواندنش شدیداً توصیه می‌شود.

خبرهای خوب

2008-08-24T21:24:00.001+04:30

به راه افتادن سایت اختصاصی هفته‌نامه‌ی «شهروند امروز» در چند روز اخیر و همچنین خبر آغاز به کار سرویس آنلاین این هفته‌نامه در آینده‌ای نزدیک، یکی از آن خبرهای خوش و شیرینی بود که پس از مدت‌ها انتظار ما دوستداران دلسوز شهروند امروز، به دستمان رسید. نکته‌ی جالب توجه‌ هم اینست که تمامی مطالب هر شماره، به دو صورت دلخواه Text یا PDF، در اختیار کاربران قرار خواهد گرفت؛ گرچه که ورود هر شماره جدید به سایت هم با دو هفته تأخیر همراه خواهد بود.

نکته‌ی مهم دیگر، این است که ایرانی‌های خارج از کشور هم از این به بعد توانایی خواندن این هفته‌نامه‌ی دوست‌داشتنی را خواهند داشت. به امید آنکه برخی انسان‌های کوته‌فکر‌ جلوی حیات‌اش را نگیرند...

نمایی از صفحه‌ی اول سایت

خودخواهان پرمدعا یا چه خوب شد احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور شد!

2008-08-17T15:40:00.001+04:30

ای کاش وقتی که نشریات و سایت‌های گونان دیگر هم توقیف و فیلتر می‌شدند، جناب احمدخان توکلی اینچنین برمی‌آشفتند و فریاد "ضد آزادي و ضد قانونی بودن" سرمی‌دادند و دادستان تهران را تهدید می‌کردند و حرف از "گلیم قانونی" می‌زدند، نه حالا که سایت خودشان در دام فیلترینگ ایرانی افتاده ! [متن کامل خبر]

و انگار همین چند وقت پیش بود که خبرگزاری فارس را به مدت سه روز بستند و بعد از آن سه روز، فارس‌ دقیقه به دقیقه داشت راجع به آزادی‌بیان و ضرورت وجود آن خبر روی خروجی‌اش قرار می‌داد... حیف که "دفاع از آزادی‌بیان"‌شان هم بوی خود‌خواهی می‌دهد.

پ.ن: اصولاً فیلتر شدن یا بستن هیچ رسانه‌ای موجب خوشحالی و مسرّت من نیست. اما در این چند وقته بسته شدن رسانه‌های اصولگرای «تهران امروز» و «همشهری عصر» و «همشهری جوان» و فیلتر شدن «الف» بدجوری مسرورم کرده، چراکه کم‌کم خودشان دارند به حقیقت وجودی خودشان پی می‌برند؛ و این اتفاق همان چیزی است که بدون وجود رئیس‌جمهوری همچون «احمدی‌نژاد» امکان بروز نداشت.

من و اون

2008-08-13T01:38:00.001+04:30

من: نمی‌دانم قضیه چیست که هر وقت حس خیلی خوبی برای نوشتن دارم و با شوق و ذوق بسیار زیادی شروع به نوشتن می‌کنم، نتیجه‌اش چیز مزخرفی می‌شود که نه سر دارد و نه ته؛ و هر وقت هم که بی هیچگونه احساس شعفناک و هیجان‌انگیزی می‌نویسم، نتیجه‌اش چیز آبرومندانه و شُسته‌رُفته‌ای می‌شود. مثل اینکه داشتن "هدف" در نوشتن خیلی خیلی مهم‌تر از احساس و شور و شوق است...

اون: بله دیگه... بالاخره باید یه دلیلی هم برای نوشتن چنین مزخرفاتی داشته باشی !

چند روایت معتبر درباره‌ی «مملکت»

2008-08-07T15:40:00.001+04:30

اولاً؛

بعد‌ازظهر است و هوا بسیار گرم، در ایستگاه اتوبوس نشسته‌ام و برخلاف همیشه، مدتهاست که من و بقیه منتظر اتوبوس هستیم. یکی از پیرمردها که صبرش لبریز شده به پیرمرد دیگری می‌گوید:"تو این مملکت رو هیچ‌چیزی نمی‌شه حساب کرد..."

دوماً؛

داخل تاکسی نشسته‌ام و رادیو هم دارد اخبار -مثلاً- سیاسی پخش می‌کند. نمی‌دانم گوینده چه ‌می‌گوید که آقای راننده بلافاصله با انزجار خاصی می‌گویند:"خاک توسرشون که گند زدن به این مملکت رفت..."

سوماً؛

تاکسی در حال رد شدن از کنار یک صف بنزین بسیار طولانی است که مطابق معمول ترافیک سنگینی را نیز ایجاد کرده؛ یکدفعه یکی از مسافرانی که کنار من نشسته می‌گوید:"تو این مملکت برا هر چیزی باید تو صف وایسیم... شیر، بنزین کوپن، گاز، نون... اصلا این ملّت نصف زندگی‌شونو دارن توی صفها می‌گذرونن!"

چهارماً؛

دارم فیلم «سنتوری» را تماشا می‌کنم که یکهو می‌بینم شخصیت فیلم با عصبانیت می‌گوید:"...این مملکت مزخرف..."

پنجماً؛

مرد بازهم می‌خواست با عصبانیت تحلیلی بر اتفاقی که افتاده بود بر زبان بیاورد، که ناگهان پریدم و دستم را گرفتم جلوی دهنش و گفتم:"قول بده... فقط قول بده... که نمی‌خوای راجع به مملکت حرفی بزنی!... به خدا دیگه کلافه شدم..."

همین.

پ.ن: یعنی واقعاً لازمه‌ که بگم عنوان این یادداشت به تقلید از نام کتاب آقای مستور نوشته شده؟!

برق

2008-08-01T20:33:00.001+04:30

بسیار بسیار خوشحالم که دولت عدالت محور برق محله‌ی ما را قطع نمی‌کند!

بدم می‌آید...

2008-07-27T11:50:00.005+04:30

بدم می‌آید... از خنده‌های مصنوعی‌، نگاه‌های مثلاً معصومانه‌، جواب‌های بی‌ربط و هم‌دستان کل‌شقی که دارد؛ از مصاحبه‌های بی‌سروته‌‌، عزل و نصب‌های بی‌مورد و نامه‌نگاری‌های مسخره‌ای که انجام می‌دهد؛ از اینکه ما را خر فرض می‌کند و هر چرندی که به ذهن‌اش می‌رسد بر زبان می‌آورد؛ از «طرح»‌هایی که ارائه می‌کند؛ از اینکه خیال می‌کند با عامیانه حرف زدن می‌تواند توجه مردم را به خودش جلب کند؛ از اینکه دوست‌دارد هر روز در صدر اخبار باشد و تلویزیون دم به دقیقه از فعالیت‌هایی که می‌کند گزارش تهیه کند؛ از اینکه الکی با مجری تلویزیون گرم می‌گیرد و با خنده می‌گوید شما دیگه چرا مجردی؟!؛ از اینکه با پول بیت‌المال می‌خواهد فعالیت انتخاباتی بکند (این یکی البته مشکل جدیدی نیست!). و مهمتر از همه به خاطر آنکه ایران را به گند کشید. حالا بگذریم از ادعای مسخره‌ی «انتقادپذیری‌»اش.

2008-07-15T00:30:00.001+04:30

اولی: من که آخرش نفهمیدم این طرح تحول اقتصادی چیه؟!

دومی: قرار نیست که تو بفهمی! مهم مردم هستن که به امید خدا کم‌کم دارن ملتفت میشن...

بستگی دارد...

2008-07-14T21:28:00.001+04:30

گفتم: مگر تو زبان آدمیزاد سرت نمی شود؟

گفت: بستگی دارد...

گفتم: حتماً برای این یکی هم بهانه ای داری!

گفت: این هم بستگی دارد...

گفتم: و می‌گویی که دست خودت نبود؟

گفت: گفتم که بستگی دارد...

گفتم: خیلی خب، باید عرض کنم که رابطه‌ی بین من و تو همین‌جا به پایان می‌رسه.

گفت: نه، اینقدر زود تصمیم نگیر... یک فرصت دیگر بده!

گفتم: بستگی دارد!

بمب‌گذاری در نظام از دو ‌دیدگاه

2008-07-11T19:47:00.001+04:30

آيت الله علم الهدي، خطيب نماز جمعه مشهد، گفت:

بي حجابي تنها گناه و نافرماني پروردگار متعال نيست بلكه نوعي جنايتگري كم نظير و حتي بي نظير در جامعه اسلامي ما است. افراد بي حجاب از بمب و مواد منفجره در راستاي اهداف شوم استكبار براي ضربه زدن به انقلاب اسلامي و آرمانهاي متعالي آن موثرتر هستند.

امروز وقتی که سخنان امام جمعه مشهد را ‌می‌خواندم، بی درنگ یاد قسمت درخشانی از کتاب «طوفان دیگری در راه است» نوشته‌ی سیدمهدی شجاعی افتادم. قسمتی که در آن شجاعی، برخلاف نظر آقای علم‌الهدی، بمب‌ و مواد منفجره برای ضربه‌زدن به انقلاب اسلامی را "حجاب اجباری" می‌داند نه "بی‌حجابی". آنجایی که «زینت» به‌خاطر برخورد ناشایست «کمال» با چند زن بی‌حجاب (داستان در اوایل انقلاب که هنوز حجاب اجباری نبوده می‌گذرد)، به وی ‌نامه ‌نوشت که:

حالا و در این فرصت سعی می‌کنم که خلاصه و مجمل دلایلم را برای مخالفت با این شیوه‌ی برخورد و به طور کلی اعمال جبر و زور در امر حجاب، بیان کنم؛ با این تذکر پیشاپیش که این حرفها را قطعی و متقن تلقی نکنی و صرفاً به عنوان یک نظر شخصی و قابل بحث، بخوانی و بشنوی و اگر این دلایل را قابل پذیرش نیافتی، از ردّ و نقد آن پرهیز نکنی.

من گمان می‌کنم که اگر قرار به زور و اجبار بود، خدا بهتر از هر کسی می‌توانست احکامش را جاری کند. آیا خدا نمی‌توانست به جای دادن اراده و اختیار به انسان، مثل روبوت خلقشان کند که طبق برنامه‌ی از پیش تعیین شده، عمل کنند و اسباب زحمت خودشان و دیگران نشوند؟ چرا! می‌توانست. ولی این کار را نکرد. برای اینکه بنا نداشت هیچکس را به زور هدایت کند.

از یک‌سو به انسان‌ها آزادی و اختیار داد و از سوی دیگر پیامبران را برای هدایتشان فرستاد تا راه و چاه را به آنها نشان دهند و دستشان را در انتخاب باز بگذارند و بعد هم فرمود: ((ما راه را نشان دادیم. عدّه‌ای حق‌شناسی و حق‌گذاری را برمی‌گزینند و عده‌ی دیگر حق‌پوشی و ناسپاسی را))

لابد می‌پرسی پس آن همه جنگ‌های پیامبر برای چه بود؟

پاسخ دو-سه جمله‌ای‌اش این است که: مردم، طرف دعوای پیامبر نبودند، کسانی به جنگ با پیامبر برخاستند که آگاهی و هدایت مردم، منافعشان را به خطر می‌انداخت. این گروه، یعنی همان ائمة‌الکفر، راه میان پیامبر و مردم را می‌بستند که نه صدای پیامبر به گوش مردم برسد و نه دست مردم به دامن پیامبر. اگر آنها هم برای جنگ با پیامبر پیش دستی نمی‌کردند، پیامبر باید آنها را از میان بر‌می‌داشت تا صدایش را به مردم برساند...

بگذریم. گفته‌ای که "اگر جای حکومت انقلابی بودی به شدیدترین وجه ممکن با زنان بی‌حجاب برخورد می‌کردی تا امثال این زنان جرأت دهن‌کجی به مقدسات مردم را پیدا نکنند و...". خدا را شکر که نیستی. برای اینکه با تمام صفا و خلوص نیّتت، باعث گریز مردم از دین می‌شدی. چرا؟!

یکی این‌که: بهترین کار اگر رنگ حکم و دستور و اجبار به خود بگیرد، نه تنها جاذبه‌اش را از دست می‌دهد که در انسان، مقاومت و تنفّر ایجاد می‌کند. مثل این‌که بهترین غذا را به زور در حلقوم آدم فرو کنند. یا به جای تعارف محترمانه، اسلحه به روی آدم بکشند.

من مطمئنم که زور و اجبار، در عدّه‌ای چنان نفرت و انزجار نسبت به حجاب ایجاد می‌کند که همه اصول و فروع دینشان را هم تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. در‌حالیکه، همین آدم‌ها اگر احساس کنند که اختیار و حق انتخاب دارند، حجاب را با میل و رغبت انتخاب می‌کنند و آن وقت به قیمتی از دستش نمی‌دهند...

دوم این‌که: بدیهی‌ترین و طبیعی‌ترین نتیجه‌ی این کار، یعنی اجباری کردن حجاب، سوق دادن مردم به سمت نفاق و ریا و تزویر است. چرا می‌گویم مردم، در حالی که باید بگویم زنها؟ به دو دلیل:

اولاً، زنها در تعیین شخصیت و سرنوشت جامعه، نقش اساسی دارند و هر اخلاق و منش و شخصیتی پیدا کنند، تأثیر مستقیم و ماندگار بر فرزندان و همسرانشان می‌گذارند.

ثانیاً، اگر حکومت یا قشری از حکومت دارای چنین سلیقه‌ای باشد و چنین رفتاری را در پیش بگیرد، برای مردها هم به طرق دیگر، زمینه‌های تولید و تشکیل نفاق و تزویر را فراهم می‌کند.

به هر حال، من با این عقل ناقصم و با همه بی‌اطلاعی‌ام از تاریخ و گذشته و آینده، می‌توانم محصول چنین رفتارهایی را پیش‌بینی کنم. به این دلیل که یقین دارم، هیچ چیز مثل ریا و نفاق و تزویر نمی‌تواند آدمها و ممکلت و حکومت را از درون بپوکاند و بپوساند و نابود کند.

حداقل زیان این زور و اجبار این است که مردم را دو چهره‌ای می‌کند. دو شخصیتی می‌کند. یکی همان شخصیتی که هستند و دوم شخصیتی که به خاطر حکومت، تظاهر می‌کنند که هستند. مثل این‌که کسی اهل نماز نباشد و در خانه‌اش نماز نخواند ولی در نماز جماعت اداره، صف اول بایستد و حضورش را به رخ ریاست بکشد. این آدم هیچ‌وقت به رستگاری نمی‌رسد. ولی آدمی که اهل نماز نیست اما تن به تظاهر و نفاق هم نمی‌دهد، هرلحظه ممکن است خدا دستش را بگیرد و او را اهل کند و در مسیر رستگاری قرار می‌دهد.

دارم پرحرفی می‌کنم! ولی از کنار یک وجه دیگر هم نمی‌توانم به راحتی بگذرم و آن این است که:

من زنم و اهل حجابم و برای این پوشش، چادر یا روسری یا هرچه، ارزش و قداست قائلم و دوست ندارم که هر شخصیتی ار هر جنس را، زیر این خیمه ببینم. دوست ندارم که این لباس مقدّس، زیر دست و پا بیفتد و وسیله تزویر و نفاق و ریا شود. دوست ندارم که عدّه‌ای، کار بد یا بدکاریشان را، زیر این پوشش گرانبها پنهان کنند.

در این شرایط که همه مبتلا به شور انقلابی شده‌اند، خیلی از حرفها را نمی‌شود گفت. وگرنه من می‌گفتم: باید قبر رضاشاه را طلا بگیرند. خدمتی که رضاشاه از سر جهالتش به حجاب کرد، هیچ مرجه تقلیدی در طول تاریخ نکرد!

مردم ایران ذاتاً مردم عفیف و معتقد و باغیرتی بودند ولی زوری که او برای ترویج بی‌حجابی زد، باعث تثبیت حجاب در این مملکت شد. عدّه‌ای فقط برای دهن‌کجی یا مقابله با ضرب و زور حکومتی به حجاب مجهز شدند. حالا هم اگر طبق نسخه تو عمل شود و زور و اجباری از جانب حکومت در این زمینه اعمال شود، شل کردن حجاب می‌شود وسیله‌ی اعتراض به حکومت . هرکس به هرچیز گله‌مند است یا هرکس از هرچیز شاکی می‌شود یا هر حرکت دولتی یا حکومتی را نمی‌پسندد، لنگ و پاچه‌اش را بیرون می‌اندازد.

کتاب«طوفان دیگری در راه است» نوشته‌ی سیدمهدی شجاعی، انتشارات کتاب نیستان، چاپ چهارم، صفحات ۲۵۵ الی ۲۵۸

البته بنده به شخصه، فعلا از هرگونه اظهار نظری راجع به این مقوله خودداری می‌کنم و به درج این دو دیدگاه متفاوت اکتفا می‌کنم.

پ.ن: اگر کتاب مذکور را نخوانده‌اید، پیشنهاد می‌شود که حتماً بخوانید.