UNECE eens met Pat Swords' beroep op Aarhus Conventie

Dit is weer eens breaking nieuws dat je gewoon met al je vrienden en kennissen moet delen, nadat je natuurlijk eerst even jezelf katapulteert tot “Aarhus & UNECE”-expertje”. Prent bovenstaande logo’s in. Surf dan naar Wikipedia. Vervolgens flux naar Groenerekenkamer.nl en lees de introductie bij de lezing die Pat Swords gaf op de 2e nationale ontgroeningsdag.

En dan BOEM naar WUWT naar het net gepubliceerde artikel: EU violates Aarhus Convention in ‘20% renewable energy by 2020’ program. Want, geloof het of niet, een VN-orgaan – te weten de UNECE – heeft uitspraak gedaan dat de EU de Aarhus Conventie overtreedt met haar bij de burger ondemocratisch door de strot geduwde 20% emissiereductiedoelstelling waardoor zowat de hele EU verandert in een gehaktmolen voor grote vogels.

De EU moet nu het hele 20% beleid afblazen en een nieuw democratisch proces op gang brengen om de Europese burger te informeren en te laten kiezen, of anders zal de UNECE de EU dwingen uit de conventie uit te stappen. Misschien dat sommige EU-politici met het nieuwe bloedrode boekje van het WWF in de hand niet treuren om een UNECE exit, maar anderen zullen toch nog geloven in de democratie en internationale rechtsorde? Hopelijk?

Meer politiek weer onder de streep!

Geert Wilders lees ajb mee! Als je in het komende campagnespektakel al van Europa de core issue gaat maken, neem dit dan even mee. Peper het in bij Sap, bij Pechtold, bij Samsom en alle anderen die bereid zijn ook Nederland te transformeren in een groeivernietigende energiekolchos.

Aanverwante berichten:

1. Kom naar 2e Ontgroeningsdag 1 november a.s. Nieuwegein
2. Zet Merkel 2 graden-doelstelling overboord aan vooravond conferentie Bonn?
3. Europese Commissie en nationale overheden overtreden Europese wet met klimaatplannen

Malthus en Marx regeren Greentopia via WWF-mensen

Malthus x Marx is Club van Rome

Alle wegen van RIO leiden naar het netwerk rond Maurice Strong/WWF en de Club van Rome, waarvan president Aurelio Peccei ook bestuurslid van het WWF was. De Club van Rome is vernoemd naar een door Peccei aangestuurde conferentie in 1968 aan de Academia dei Lincei.

Voor liefhebbers van symboliek, RIO betekent ook ´Reshaping the International Order´, RIO was een spinoff-beweging van de Club van Rome.

Institute for Applied System Analysis: Marx x Malthus
Peccei was ook de stichter van het IIASA in 1972, de broedplaats van het Europese ‘systeemdenken’, dat fungeerde als wetenschappelijke brug tussen de Sovjet Unie en het Westen.

Het IIASA levert veel IPCC- hoofdauteurs, waaronder ex-RIVM´er Joe Alcamo, nu lid van Club van Rome-spinoff de Balatongroep, waarvan de ontwerpers van de Ecologische Voetafdruk ook lid zijn. KNAW-lid Louise Vet is lid van de adviesraad van de moderne Club van Rome, met Milieudefensie-journalist Maurits Groen.

Het IIASA- waarvan klimaatretoricus Pavel Kabat nu onderzoeksdirecteur is als opvolger van Mr Zure Regen Leen Hordijk- heeft nog steeds jaarlijks de Aurelio Peccei-lezing. Zie ook deze 1974-presentatie van een ´wereldeconomisch multilevel computer model´. Het is initiator van Club van Rome conferenties, en de Club van Rome is nu gevestigd in Oostenrijk.

De Club van Rome broedde ook al op een voorloper van het IPCC
Dat lees je in Limits to Growth als ze de oprichting aanbevelen van

‘een wereldforum waarin staatslieden, beleidsvormers en wetenschapsmensen de gevaren en de verwachtingen voor het toekomstige mondiale systeem kunnen bespreken’.

RIO: Reshaping International Order met Marx en Malthus
De eerste presentaties van de bevindingen van de Club van Rome vonden ook plaats in Rio de Janeiro in oktober 1971. En in Moskou. Wat mij vooral boeit is hoe- wetenschappelijk omstreden stellingnames uit ´wereldomvattende modellen´, een combinatie van Marx en Malthus zo´n grote invloed konden krijgen in mondiaal beleid. Daarover gaat de rest van dit blog.

Grenzen aan de groei wekt Malthus tot leven
De Club van Rome wekte 40 jaar geleden- in 1972 Thomas Malthus weer op uit de economisch doodverklaarden met het boek ´Limits to Growth´van MIT-cyberneticus Dennis Meadows en eega Donella. Een uitvloeisel van het echtpaar Donella is weer de Balatongroup, waarvan ook veel RIVM´ers lid zijn.

Junk Science regeert de wereld na 1972
Het echtpaar Meadows borduurde voort op het werk van Jay Forrester ´World Dynamics´, het model ´World3´ dat draait op klassieke Malthusiaanse aannames- geldig voor dierpopulaties én bevolkingen die leven op een absoluut bestaansminimum. Zie hier hoe Yale-econoom William Nordhaus in 1973 het werk van Forrester affakkelt in ´World Dynamics, Measuring without Data´. De aannames in World Dynamics zijn

Nordhaus concludeert over het empirisch wetenschappelijke gehalte van World Dynamics, dé basis van de Club van Rome;

Whereas most scientists would require empirical validation of either the assumptions or the predictions of the model before declaring its truth content,Forrester is apparently content with subjective plausibility. This discrepancy in scientific standards of acceptability is probably what lies behind the dispute about the value of World Dynamics.

AU! Maar wetenschap was ook nooit het doel van de Club van Rome…Peccei was voorstander van een klassiek utopisch project voor wereldverandering.

Aurelio Peccei wil radicale omslag
Het in november 1971 geformuleerde voorwoord van Aurelio Peccei van de Club van Rome noemt de ´kritieke situatie van de mensheid´ als aanleiding, de ´diepe malaise van de maatschappij´ en een ´definierend moment in de geschiedenis´.. Op een moment dat het Westen nog nooit zo welvarend en gezond was.

Agenda 21 is het zelfde als Club van Rome
Let op hoe de aanzet van de Club van Rome exact gelijk is aan de preambule van Agenda 21, die werd gepresenteerd op de VN-conferentie in Rio de Janeiro in 1992. Je kunt Agenda 21 zien als de ´alomvattende strategie´die de Club in november 1971 al aanbeveelt voor de wereld. Ze beginnen met noodsignalen, die zouden duiden op ineenstorting van het wereldsysteem.

Humanity stands at a defining moment in history. We are confronted with a perpetuation of disparities between and within nations, a worsening of poverty, hunger, ill health and illiteracy, and the continuing deterioration of the ecosystems on which we depend for our well-being.

We kunnen eenvoudig vaststellen dat de claim ´worsening of poverty, hunger, ´in 1992 al niet meer opging, en in 1972 ook niet. Dat armoede én honger mondiaal afnam, is ook wat Lomborg vaststelde in ´the Skeptical Environmentalist´, één van de eerste lijvige en leesbare kritieken op de Malthusiaanse aannames van de Club van Rome, UNEP en het netwerk rond Maurice Strong.

´Herstel wereldevenwicht met noodzaak voor radicale verandering´
De Club van Rome geeft na scenario´s voor ineenstorting van ´het wereldsysteem´ uit het MIT-wereldmodel in het nawoord 10 punten van aanbeveling. Het stelt als diagnose dat er een ´wereld uit evenwicht´bestaat. Waarbij dat mysterieuze –niet nader gedefinieerde- evenwicht vraagt om ´radicaal herstel´. E

r is –typisch Malthusiaans- een ´kritiek punt in bevolkingstoename´bereikt. Die bevolkingsgroei is de grootste drijver achter ´algehele malaise´. Let wel, we hebben nu 40 jaar later anderhalf maar zoveel mensen op aarde als in 1972, én onze welvaart is mondiaal in absolute en relatieve zin gegroeid.

De Club kent weinig bescheidenheid in haar diagnose en ambities.
Het geeft in ´Limits to Growth´de keuze tussen ´geplande maatregelen´of een ´catastrofale´uitkomst. Het streeft bij het bereiken van ´Nieuw Wereldevenwicht´ naar een ´fundamentele herziening van menselijk gedrag en van de gehele structuur van de samenleving´- aanbeveling 1- maar ook aanbeveling 10 stelt dat´voor het bereiken van een duurzame evenwichtstoestand een via duidelijke planning moet zijn gegrondvest op een fundamentele verandering in waarden en doelstellingen op individueel, nationaal en mondiaal niveau. En aanbeveling 6 stelt

´totaal nieuwe benaderingen worden vereist om de samenleving om te buigen naar een streven naar evenwicht´

Maurice Strong, Club van Rome, WWF en Rio nu exact zelfde proza
Bij het scheppen van een nieuwe wereldorde moeten Noordelijke naties het voortouw nemen en hun welvaart afstaan. Waarom? Omdat – zo stelt Limits to Growth/ ‘zij het groeiideaal verbreid hebben´. Economische groei wordt dus als ideologie gepresenteerd, die inwisselbaar is voor andere moraalsystemen. Dus wanneer u een bedrijf start en groter wil worden, komt dat voort uit ideologie. Wilt u als ZZP’er meer verdienen dan nu, dan bent u een ‘growthist’, wanneer ik de terminologie gebruik van Donella Meadows gebruik in ´Groping in the Dark´, the first 10 years of Global Modelling.

De nu rijke landen moeten dienen als ´bevoorradingsgebied van waaruit een meer billijke verdeling van rijkdom en inkomen over de gehele wereld georganiseerd kan worden´, zo valt op bladzijde 202 te lezen.

De Noordelijke naties die het voortouw moeten nemen en ´radicale verandering´,echoot na in de nieuwe toespraak van Maurice Strong voor komende Earth Summit, die ik vorige week behandelde.

Bestaan kritiek erkennen zonder er iets mee te doen.
Ook voor een economische leek als mij, vallen bij het lezen van het rapport, in combinatie met wetenschappelijke kritieken als van William Nordhaus- enkele zaken op.

De Club van Rome bewijst lippendienst aan alle kritiek zonder er iets mee te doen. Vergelijkbaar met regel 1 uit het handboek crisiscommunicatie, kritiek erkennen om het de wind uit de zeilen te nemen.

Wie kritiek heeft is ´ideologisch bevooroordeeld´/´Growthist´
De Club van Rome en haar nazaten gaan met kritiek om door het bestaan ervan te onderkennen, om de inhoud vervolgens te negeren. Kritiek van de ´growthists´zou al 200 jaar lang de tijd hebben gehad, zo stelt ook Donella Meadows later.

De Club houdt eenvoudig vast aan één simpel idee, namelijk dat exponentiele groei tot ineenstorting MOET leiden. Iedere aanpassing of innovatie belooft slechts uitstel van ineenstorting. Het idee dat ´ergens´een grens zit is natuurlijk op zich onbetwijfelbaar waar, tenzij we een onbeperkte bron van goedkope energie vinden. Daarmee kun je entropie reduceren, en kun je bijna tot het oneindige recyclen.

Conclusie: doodsangst is van alle tijden
Iedere generatie moet het wiel van het leven opnieuw uitvinden, iedereen beseft de eenmaligheid van leven. Het verschil dat de Club van Rome maakte, is dat zij het gevoel van eenmaligheid van het leven – meer dan enig moment in de geschiedenis- met hulp van massamedia mondiaal konden etaleren, en zo konden appelleren aan ieder’s gevoel van eenmaligheid. En dankzij onze wetenschappelijke kennis, weten we dat de aarde eindig is, dat de mensheid op zal houden te bestaan. De vraag is enkel wanneer….Het uitvoerend comité eindigt met de woorden

‘de kern van de zaak is niet alleen of het mensdom zal blijven voortbestaan, maar nog meer of het kan blijven leven zonder te vervallen tot een bestaan zonder waarde’.

Geen aanverwante berichten.

Heeft Frank Lanser een punt of is Erren 2007 toch het laatste woord?

Artikel sterk aangepast op basis van de reacties

Hierboven de grafiek die het verschil laat zien tussen de ruwe en de bewerkte KNMI temperatuurdata voor De Bilt: het kwik voor 1950 met een volle graad verlaagd en daarmee ook de inconvenient scherpe temperatuurdaling rond 1950 uitgummend. Tenminste: dat is zoals Frank Lansner op het blog hidethedecline.eu de zaken presenteert.

Hans Erren daarentegen concludeerde al in 2007 in deze online publicatie dat de sprong in temperatuur in 1950 van 1°C wel degelijk geheel verklaard kan worden door de overgang naar een nieuwe Stevensonhut tweehonderdmeter van de oude plek op het KNMI terrein in de Bilt.

Anthony Watts was de discussie rondom Hans’ analyse misschien vergeten en zag er geen been in om Lasners artikel hierrrr integraal over te nemen. In de reacties aldaar wordt vanaf dit punt vrolijk gediscussieerd over de houdbaarheid van Lasners claims. Hans Erren reageert daar, Lasner komt ook aanwaaien en zelfs Jules steekt een vinger op!

Lasner:

The non-coastal drop from the 1930-50 level to the 1960-80 level can be traced basically from Morocco to Russia. Its only THE SHAPE of data that differs a little , but the KNMI´s Rambo-like data changes removes the whole trend difference 1930-50 versus 1960 that is evident also From Ireland to Isreal!!

Heb je interesse in de materie dan is die discussie verplichte kost. Interessant detail: Lasner werkt aan een open database voor rurale onbewerkte temperatuurreeksen om maximal inzicht te krijgen in de twee vergelijkbaar warme fasen 1925-1945 en 1995-2010. De naam is Ruti: “Rural Unadjusted Temperature Index”.

Ook verplichte kost is het lange steeds netjes bijgewerkte artikel over de KNMI-temperatuurdata op klimaatgek.nl.

Deze verplaatsing heeft dus een temperatuurdaling van ongeveer 1° C tot gevolg gehad! Overigens zijn er in de gegeven periode (vanaf 1881) nog meer veranderingen in het meten geweest. In 1900 is de meting verplaatst van Utrecht (nabij de Maliesingel) naar De Bilt. Dat heeft merkwaardigerwijs nauwelijks invloed gehad op het temperatuurverloop. Ook kleine veranderingen, zoals een kleine verplaatsing op het grasveld in 1951 en overschakeling van Stevensonhut naar schotelhut (1993) hebben blijkbaar weinig invloed gehad op de raw data (KNMI). Wel heeft de verlaging van de Stevensonhut (1961) een lichte verhoging opgeleverd (KNMI).

Ik hoor graag van Hans Erren een soort “eindoordeel” in hoeverre het beyond reasonable doubt is dat die verandering in 1950 echt een volle graad celsius verschil heeft opgeleverd en vooral interesseert mij de vraag hoe het te verklaren is dat de ruwe data gewoon een nette PDO+AMO cyclus laten zien (zie ook Lasners felle reactie hierboven), terwijl de gecorrigeerde data een hockey stick opleveren. Is dat puur toeval?

Eén reactie van WUWT neem ik hieronder nog even over….

De kwestie KNMI data is er typisch een waarbij we alle emotie thuis moeten laten en puur nuchter en droog naar de data moeten kijken en we logisch redenerend de meest verstandige keuzes moeten maken welke data hoe te verwerken. Laat mij er voor het gemak van uitgaan dat Erren 2007 volledig overeind staat en dat Lasner de plank compleet misslaat…

Dan nog voel ik mee met de reageerder Keith Pearson die schrijft:

Smoke, fire, and all that. Once in a blue moon, coincidence. These things are happening all over the world. I have come to have *zero* believability in what the Statists tell us, whether it’s in climate, economics, politics, or any other field. People need to wake up to what this crowd wants, and what the end terms are for we regular folk. Apologize for the rant, but I’ve seen too much of this in this field, and too many others. Feel free to snip, but I truly hope that people in America, Europe, and the rest of the world wake up to the threats that are upon us. Many thanks to Anthony, among a goodly number of others in the New Media, who are doing their part to push back the tide.

Nu snap ik ook wel dat dit niet de manier is om het klimaatdebat te winnen. Iedereen die de wetenschap een warm hart toedracht moet koel en emotieloos naar data en hypotheses blijven kijken. Ik ben erg bij met de reageerders die hebben geholpen dit artikel naar een meer neutrale positie te duwen. Zo lang de funding voor climategate.nl beperkt is, zullen we dit vaker meemaken: ik zal soms snel iets op het web gooien en zal het artikel aanpassen als er inhoudelijke reacties zijn die dit afdwingen.

En verder… mea culpa…. ik heb een dikke confirmation bias in de richting van Keith Pearsons woorden…

Aanverwante berichten:

1. Rörsch daagt Erren uit tot discussie fysica CO2
2. René Leegte (VVD): “Hef klimaatpartijdig KNMI op”
3. VVD wil KNMI aanpakken om klimaat

Hij is HIER te downloaden op de site van de SWNM.

Komende tijd blog ik iets minder. Dat heeft twee redenen:

• ik ben door een motor aangereden, kom net uit het ziekenhuis en heb een beschadigde nier en gebroken ribben. Ergo: ik heb mij wel eens beter gevoeld: maar hoofd en handen zijn OK
• ik wil alleen postings schrijven die zinvol zijn/iets toevoegen of in lijn liggen van huidig onderzoekswerk, en zal maximaal 2 maal per week nog posten: tenzij de actualiteit daar om vraagt zoals bij de WNF-voetafdrukblog

 Graag wil ik dat Climategate weer bij de kern komt, zoals we dat op betere momenten waren: ontmaskeren van junk science, en datgene melden wat de reguliere media om wat voor reden niet oppikken met alle mogelijkheden die het web te bieden heeft: in 2 jaar veel geleerd door Climategate en collegae. Graag nu een hoger plan.

Mijn herhaalde oproep is daarom om gezwam, humorloze vijandbeelden over links, nazi’s en ander loopgraafgeleuter te staken en gewoon als één grote redactie te werken van 1000+-bezoekers per dag die het web afgrazen naar nieuwe feiten, studies, nieuws en duiding op natuur- en milieugebied.

Internetvervuiling is er al genoeg: liever heb ik dat iemand aandachtig die Biodiversiteitwijzer doorneemt, controleert, ziet of er eventuele andere studies of visies zijn zodat ik mijn kennis kan aanscherpen, staan er getallen in die onjuist zijn? In plaats van reacties als

‘Janou neuuuhhh ze lieguuhhh het zijn linkse nazi’s'zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz, Lysenkooohhhhhh: dat is even vermoeiend als de blogtrolls Yves, Kakafonia enz: nu ik onder de diclofenac zit word ik extra snel moe van dat soort slap gelul, dus doe het dan voor mijn humeur.

Alvast bedankt.

Aanverwante berichten:

1. Rio 2012: Maurice is watching you
2. Universiteitsdag Utrecht 2012 een nieuw dieptepunt met een lichtpuntje
3. 2012: het jaar waarin het academisch klimaat positief verandert

Hoe lang nog tot de Duitse "Energiewende" anathema wordt?

Angela Merkel heeft haar milieuminister Norbert Röttgen ontslagen, kalt gestellt, als een kerncentrale uitgeschakeld en uit de politiek verbannen. Machiavelli anno 2012. Oppervlakkige aanleiding was de CDU-nederlaag bij de verkiezingen in Nordrhein-Westfalen (NRW) hier vlak over de grens, waar Röttgen als een soort Job Cohen aantrad om bij winst premier te worden.

De jurist Röttgen maakte grote blunders door te zeggen dat hij bij verlies gewoon milieuminister in Berlijn zou blijven en ook door te publiekelijk te verklaren dat de NRW-Wahl ook een oordeel over Merkels politiek zou zijn. “Dacht het niet Job”, haastte Merkel zich dit te corrigeren. En nu is het knapste jongetje van de klas – deze Duitse Ab Melkert – gepiepeld. En als je de commentaren mag geloven wel degelijk ook vanwege zijn door milieuwaan verblinde onvermogen om naar de Duitse industrie te luisteren.

Notrickszone.com heeft natuurlijk Engelstalig commentaar en grijpt daarbij ook terug op een schitterende analyse van Peter Heller met het volgende commentaar over deze sleutelpassage in Merkels broedermoordspeech:

Die Energiewende ist ein zentrales Vorhaben dieser Legislaturperiode. Es sind die Grundlagen dafür gelegt worden, aber wir haben noch ein Stück Arbeit vor uns. [...] Es ist offensichtlich, dass die Umsetzung der Energiewende noch große Anstrengungen erfordert.

Heller interpreteert:

Anders ausgedrückt: Wir haben nichts erreicht und es ist unklar, wie wir überhaupt etwas erreichen können.

Lees het hele artikel van Heller en eventueel ook: Der Spiegel international en op Bild.de is het all over the place.

Kort afsluitend commentaar van mij…

In Nederland ontdekt het CDA momenteel hoe handig het is om op verschillende niveau’s verkiezingen te hebben (de enige door D66 nimmer genoemde geldige reden voor de gekozen burgemeester en commissaris van de Koningin is het trainen van politici in het winnen van verkiezingen). In Duitsland heb je natuurlijk naast de Bundestagswahl ook de Landeswahlen.

SPD-Bundeskanzler Gerhard Schröder werd uiteindelijk alleen Kanzlerkandidat in de machtsstrijd met de Saarlandse crypto-communist Lafontaine omdat hij in Nordrhein Westfalen (NRW) de absolute meerderheid haalde. Dat was vooraf zo bepaald. Schröder is nu “in de olie” als directeur van de Nordstream gaspijplijn als onderdeel van het Russische Gazprom. Röttgen was into windmills en renewables en dat zal elke politicus uiteindelijk moeten bezuren. Er is gewoon geen eer te behalen aan dat bij elkaar gelogen rampdossier.

Ik vind het wel interessant dat Röttgen niet alleen de derde grote afgang is binnen de CDU zoals overal wordt genoemd, maar dat hij internationaal past binnen het rijtje: Van Jones in de USA en Chris Hunhe in GB. Alledrie waren fanatieke milieu- en klimaatministers en alledrie werden gepiepeld om bepaalde kleinigheden. Je zou aan een complottheorie kunnen gaan denken.

Stumpers
Maar het is simpeler dan dat: iedereen maar dan ook iedereen die op dit moment van renewables zijn levensmissie maakt en daar nu ook helemaal vol van is en zich een held waant, elk van hen zal verbitterd oud worden en mee moeten aanzien hoe de gedroomde revolutie er niet komt…. en ook de beloofde rampen niet. Stumpers!

Hopelijk is het de opvolger Altmaier wel gegund om het “doen alsof” spel te spelen. En please, please…. laten we in Nederland na de komende verkiezingen ook gewoon doen alsof, gewoon lekker hypocriet over duurzaamheid lullen en vooral niet serieus handelen naar de nieuwe terroristische bundel van het WWF. Is Jolande Sap daar de vrouw voor? Of Tofik Dibi? Hebben wij met JC al onze Van Jones, Huhne, Röttgen gehad? Of gaan wij de vierde van dit rijtje leveren in de vorm van een aanstaande Groenlinks milieuminister (Waarom niet Duyvendak?).

Aanverwante berichten:

1. Zet Merkel 2 graden-doelstelling overboord aan vooravond conferentie Bonn?
2. Dromen van een nieuwe milieuminister
3. Duitse ‘Focus Magazine’, Het gaat beter met de wereld dan u denkt!

Telegraaf tuint in Voetafdruk: 'uw zonden zijn 3 aardes groot'

'Het WNF hoofdkantoor straalt macht uit', zo schrijft sociaal geograaf Pieter Lukkes in 'Klimaatbeleid in Eurocrisistijd'

Wat zeggen milieueconomen over de Ecologische Voetafdruk, dé zondenindicator waarmee het Wereldnatuurfonds ons via media belaagt, zoals nu weer in het ‘Living Planet Report’?, dat de Telegraaf gezagsgetrouw overpent? Lees Nathan Fiala’s ‘Measuring Sustainability: why the ecological footprint is bad economics and bad environmental science‘ in Ecological Economics in 2008.

Wat zeggen milieuactivisten/journalisten over de Ecologische Voetafdruk?
Wat krijg je, wanneer een fondsenwervende campageclub jaarlijks meer dan 60 miljoen euro fondsen werft/subsidies (25 maal campagnebudget VVD)- en dat budget -afgaand op hun personele bezetting in fte (zie jaarverslag 2010)- voornamelijk besteedt aan meningsbeinvloeding via media:

Als iedereen in de wereld net zoveel zou consumeren als de gemiddelde Nederlander in 2008, zou er drieënhalve aarde nodig zijn om dit mogelijk te maken

Onzin: energieverbruik (= meer dan 50 procent van de voetafdruk van NL) en oppervlakte zijn twee verschillende dingen.

In EOS schreef ik al over de ernstige wetenschappelijke tekortkomingen van de mateloos populaire maar ecologisch onzinnige Ecologische Voetafdruk.
Het grootste bezwaar is valse concreetheid: het concept is neo-malthusiaans en neemt ‘oppervlak’als absolute maat van alle dingen, wil álle CO2 compenseren via de meest ruimte-intensieve manier en straft iedere vorm van economische activiteit per oppervlak.

Vooraanstaande milieu-economen als Jeroen van den Bergh vroegen zich in Environmental Science & Technology al af ‘hoe het kan dat dit concept zo populair blijft, ondanks de vele methodologische tekortkomingen’. In mijn blog over WWF-steun en toeverlaat Maurice Strong schreef ik al over de herkomst van de voetafdruk.

Beste Jeroen: een half miljard euro campagnegeld per jaar, het kuddeinstinct van mensen en het grenzeloze onbenul van de journalistiek op dit gebied zijn een goede verklaring.

Postmoderne informatiekeuring: het trademark van journaille
Een journalist vindt iets betrouwbaar nieuws als hij het vaak hoort van ‘heule belangrijke mensuhhh’. Op journalisten afgestemde info- als een persbericht van een campagneclub – bevat daarom steeds verwijzingen naar ‘betrouwbare organisaties’. Journalisten schrijven gezagsgetrouw iedere bewering van het WNF over zonder zich af te vragen: ‘wat zou hun belang hierbij nu zijn en klopt het wel?’ Mensen als Jaffe Vink en zijn ‘het Gifschip’zijn een uitzondering.

Geld bepaalt wat goed voor u is
Campagnebudgetten verklaren waarom onzin regeert. Ook de al 15 jaar bestaande fundamentele kritiek van wetenschappers richt niets uit. Daarom kunnen Fiala, Van den Bergh en vele andere economen als Richard Tol kritisch schrijven. Maar we blijven vele aardes verbruiken voor het Wereldnatuurfonds, met dank aan het gezagsgetrouwe kuddevolk dat zich journalist noemen.

En de kuddegeest van academici is ook grenzeloos.
Zie het KLV-alumnicongres in Wageningen ‘How to Feed the World in 2050′, waar een voorstel om u te bemoederen met de Voetafdruk de publieksprijs kreeg. Ik werd door Marcel Schuttelaar direct aangevallen, toen ik de wetenschappelijke kritiek op de voetafdruk noemde: ‘je doet me denken aan een boek dat ik net las, ‘merchants of doubt’.

De Telegraaf zal slechts één van de vele media zijn die weer schrijft dat onze zonden 3 aardes groot zijn. Onze Club 1001 (bezoekers per dag) die CLimategate dagelijks leest kan daar niet tegenop.

Aanverwante berichten:

1. Ecologische Voetafdruk valt van voetstuk
2. Must see: ´Der Pakt mit Dem Panda´ over groenwasserette Wereldnatuurfonds
3. Het Grote Bewijs van Van Soest

Mysterieuze 'silhouetwerking' schepen eenvoudig te verklaren door eendenjacht buitenland

Een in Denemarken en Duitsland bejaagde eend zou hier volgens Imares en milieubeweging bang van worden

Imares heeft bij klussen voor de overheid/milieubeweging een- laat ik het positief formuleren- eigenzinnige opvatting over wetenschap. Zij onderzoekt de Noordzee met de natte vinger. Waar gegevens ontbreken, neemt de fantasie het roer over.

Het voorzorgprincipe werkt bij Natura 2000 als pleister om kennisgebrek te rechtvaardigen
De ‘best beschikbare wetenschap’ voor beleid wordt zo ‘de door beste lobby ondersteunde beweringen’. Het door Arcadis geschreven ‘Concept Beheerplan Waddenzee 2013-2020 zit vol met zulke als feit gepresenteerde beweringen. In dit blog pluk ik één bewering over ‘silhouetwerking’er uit, en toon het magere/afwezige bewijs voor de geldigheid er van. Zie daarvoor dit Imares- bijlagenrapport van december 2011 bij C172/11 bladzijde 12.

Help, een garnalenvisser op 2 kilometer, vluchten kan niet meer
Het afschrikkende silhouet van een naderend vissersschip op het Wad, ‘silhouetwerking’ zou nu een eend verontrusten, en dat is een barriere tegen toekomstige visvergunningen/ een handig schaduwmiddel voor de overheid om beleid door te duwen.

‘Het is niet realistisch dat garnalenvissers zich kunnen houden aan de vergunningsvoorwaarde om grote groepen vogels niet te verstoren. Dat geldt zeker voor de zwarte zee-eend, die op grote afstand al wordt verstoord. De ruimtelijke overlap van de garnalenvisserij met de zwarte zee-eend wordt daarom als groot ingeschat.’

Zwart kruisje zetten met natte vinger: Imares bij Natura 2000
Op basis van deze natte vinger- en niet meer dan dit, deze bewering- krijgt de garnalenvisserij een zwart kruisje toebedeeld. Maar wat zegt internationale literatuur over ‘verstoring’door ‘silhouetwerking’? Gaat het om visserij, of om scheepsbewegingen, ja iedere menselijke activiteit, en waarom?

Enige onderzoek naar silhouetwerking was voor impact bouw Britse windfarms
Onze overheid verhoogt momenteel onze lasten, om bijvoorbeeld 850 miljoen euro subsidie te dumpen in de bouw en exploitatie van het Q10-windmolenindustrieterrein in de Noordzeekustzone. Laten we eens kijken bij Kaiser et al in IBIS 2006, die de invloed van constructie van windfarms op zee-eenden onderzocht.

Farms waar Imares-eendenkenners de loftrompet over afsteken, zolang dat onderzoek (= geld) oplevert van de overheid en windhandelaars.

Hoeveel bewijs is er voor de schadelijkheid van ‘silhouetwerking?

There is little empirical data regarding the effects of disturbance to Common Scoter from boats, but it is known that they are intolerant of approaching vessels and are easily flushed from their feeding/loafing areas (Garthe & Hüppop 2004).

Kaiser’s studie –één van de eerste empirische studies- vindt vermijdingsgedrag bij toenemende scheepsactiviteit, dus bij intensief bevaren routes. Zoals voor het onderhoud van de continue stukgaande offshore windmolens.

Dus zou mijn vraag zijn: moet iedere coaster die in onze kustzone komt een NB-wetvergunning aanvragen, of krijgt iedere activiteit – dus ook die met minder financieel krachtige lobby- te maken met verscherpte vergunningsvoorwaarden?

Want wat schrijft Kaiser ook?

Common Scoters were observed in lowest numbers or were absent from areas in which anthropogenic disturbance (shipping activity OF ZANDSUPPLETIES?) was relatively intense, even when these areas held a high prey biomass. Commercial fishing activities did not appear to contribute to this disturbance.

Zee-eend is bang dankzij bejaging door Denen en Duitsers
Zoals ik al eerder blogde: De zwarte zee-eend is extra bang voor naderende schepen, mogelijk omdat hij in andere Europese landen zo intensief wordt bejaagd vanaf schepen. Dat is ook wat Kaiser schrijft:

Elsewhere in Europe (buiten de Britse en Nederlandse wateren RZ),Common Scoters are not protected from hunting.Thus, Common Scoter are wary of human activity and man-made structures, boats and vehicles (Garthe &Hüppop 2004), the presence of which may exclude them from using potential feeding, roosting and breeding sites

Bodemberoering????? Not in Britain
Terwijl het Ministerie van ELI/De milieubeweging en dus ook Imares zich ernstig zorgen maakt over mysterieuze ‘bodemberoering’door visserij die zelfs een mysterieuze daling in een vogelstand zou veroorzaken, moeten we bij Kaiser et al vergeefs wachten op het B-woord als hij in zijn grondige studie álle mogelijke invloeden op de aanwezigheid van eenden opsomt.

A number of environmental and anthropogenic factors are likely to affect the distribution of the birds at the sea surface: the distribution and quality of the prey that may vary interannually and through the year; the depth of the water over the seabed that fluctuates tidally; the surface current speed which in Liverpool Bay, will move birds at the water surface at speeds of up to 1–2 m/s at peak tidal flow; the distribution and density of conspecifics; diurnal patterns in feeding behaviour; and the proximity to human activity and structures.

Zandsuppleties, scheepvaart in het algemeen, windparken, enzovoort: kan die arme eend allemaal verontrusten. Alleen in Nederlandse territoriale wateren spannen die zee-eenden ook nog een procedure aan om ‘bodemberoering’ te beeindigen.

Wat stelt Kaiser over ‘verstoring door silhouetwerking van visserij’?
Wel is er dus een correlatie tussen INTENSITEIT van scheepsbewegingen en aanwezigheid van de illustere zee-eend. Imares/De overheid kwantificeert geen intensiteit, maar gaat uit van áánwezigheid, daarbij iedereen ontziend behalve de zwakste groep ten koste van wie je jezelf als groene held kunt profileren: garnalenvissertjes.

Imares en Natura 2000: onbedoelde satire op bureaucratisch natuurbeleid
Veel ecologen zeggen dat de natuurbescherming is ‘geprofessionaliseerd’. Volgens mij is ze enkel gebureaucratiseerd, en ook ecologen die ik bewonder om hun datagedreven productiviteit als Rob Bijlsma beschouwen Natura 2000 als ‘internetvulling’.

Het Imares- rapport laat zich verder lezen als onbedoelde satire op ons gebureaucratiseerde natuurbeleid. Een beleid dat ontstaat wanneer teveel rapportjes uit een Wagenings riool stromen richting een Haagse slibtank, academici die zich met ecologische haarkloverij van werk voorzien met een groene drek aan regulering tot gevolg.

‘We moeten onze superioriteit beter communiceren’
Dit ritueel levert baantjes op. Fundamentele zelfkritiek maakt juist werkeloos. Die blijft bij academici nagenoeg afwezig, en volgens mij bestaat hier een lineair verband. Men stelt alleen ‘we moeten onze superioriteit beter communiceren’, ook Geert de Snoo net weer in Bionieuws over de gevreesde afname van ‘draagvlak’voor natuurbescherming.

Het idee dat men zowel bij Ecologische Hoofdstructuur als Natura 2000 vaak leunt op halfzachte junkscience- en dat iedere boer met gezond verstand en ogen in zijn hoofd daar normale bedenkingen bij kan hebben – maar dan minder academisch geformuleerd- wil er eenvoudig niet in. Iets is toch niet meer waar of beter wanneer het in academische bezweringen verpakt zit?

OK, behalve dan bij Theunis Piersma op zijn Pandabeer-leerstoel en andere rabiate activisten die abstract gebabbel met beschaving verwarren…

Aanverwante berichten:

1. WC-eend onderzoek: windmolens op zee goed voor cashflow Imares
2. Han Lindeboom (Imares) wordt gastblogger voor Climategate (..)
3. Han Lindeboom (Imares) weigert antwoord op Boddeke

Bevrijdt Emma Marris de natuurbescherming en milieubeweging van hun idée fixe?

Via het blog van Matt Ridley kwam ik op het nieuwe boek van de ecologe Emma Marris: Rambunctious Garden. Hierboven de “trailer” van het boek. Wat betekent rambunctious?

Definition: loud, energetic
Synonyms: boisterous, noisy, raucous, rough, rowdy, rude, termagant, tumultous/tumultuous, turbulent, unruly
Antonyms: introverted, meek, quiet, shy

Ik heb gedacht aan “recalcitrant” of “brutaal” maar koos uiteindelijk voor “wild” als vertaling. Marris theorie sluit naadloos aan op Josef Reichholfs’ baanbrekende Stabile Ungleichgewichte en natuurlijk ook op zijn Stadtnatur: Eine neue Heimat für Tiere und Pflanzen. Grappig is dat ze de Oostvaardersplassen exemplarisch vindt terwijl Rypke en andere ecologen van het beheer van dat gebied nog wel eens gehakt maken. Leuker is de miniatuurnatuur – het plekkie waar de video is opgenomen – waar de bloggers Theo en Rypke alles van weten aangezien zij hun eigen mini-tuintjes tot ecoreservaten hebben ingericht (heren plaats graag zelf ff link naar de artikelen die jullie erover hebben gemaakt – Zie: Rypke’s tuin & Theo’s tuin).

Emma Marris nodigt ons en onze gemeenten uit om vooral maximaal in de buidel te tasten om leuke dingen te doen in tuinen en plantsoenen. De natuur is natuurlijk overal. En zo’n kinderzieltjes verpestende film als Lorax en het verdwenen bos (zie trailer) kon er niet verder naast zitten: een aarde met alleen maar plastic en geen enkel grassprietje of boompje meer. Dat is net zo’n contradictio in terminis als “milieubeweging zonder subsidie”.

Matt Ridley schrijft op zijn blog onder meer het volgende over Marris boek:

Yet even as academic ecologists have abandoned balance-of-nature thinking, it still dominates practical conservation management. Ms. Marris quotes the ecologist Daniel Botkin: “If you ask an ecologist if nature never changes, he will almost always say no. But if you ask that same ecologist to design a policy, it is almost always a balance-of-nature policy”: preserve this rare species, maintain this habitat structure, freeze in time this ecological moment, return this degraded land to a particular state, whatever the weather and whatever the novel arrivals of exotic species. Just as in our management of the economy, we think of states, not processes.

So what’s a good conservationist to do? Ms. Marris sets you free: “In a nutshell: Give up romantic notions of a stable Eden, be honest about goals and costs, keep land from mindless development and try just about everything.”

Zou deze aanbeveling aan de huidige angstindustrie zijn besteed?

Vrees van niet nu we weer lezen dat het WNF ons weer gek maakt dat wij Nederlanders veel te veel consumeren.– Dat hadden we net nodig in de economische crisis dat we echt niets meer doen en niets meer uitgeven. Wilde ik net wild in mijn auto springen om wild geld uit te geven in het tuincentrum om eens lekker wild een wilde tuin te gaan aanleggen. Mag dat ineens niet meer. Ik ga maar weer op bed liggen. WNF bedankt!

Aanverwante berichten:

1. Maak uw tuin mooier, eeh pardon klimaatbestendig (denk commercieel)
2. Vaclav Klaus op CNN: “Nieuw paradigma voor Europa”
3. Natuurbescherming: een decadente uitwas?

Interview met Vara's Vroege Vogels op 13 mei

Jan Paul van Soest preekt voor eigen parochie in een radiointerview bij Vara’s Vroege Vogels, waar hij het nieuwste rapportaan de Club van Rome toelicht: 2052: A Global Forecast for the Next Forty Years van Jorgen Randers.

http://media.vara.nl/player/popupplayer.php?id=93135

(Het interview start op 1uur 36 minuten)

Alarmist Jorgen Randers voorspelt in 2052 2 graden opwarming, dat is vergelijkbaar met een warm ipcc scenario voor de A1 scenario set, het IPCC komt niet verder dan 1.75 graden voor het warmste scenario. Van Soest vind de berekeningen van Randers nog gematigd.

Naast gepsychologiseer over “in een rouwproces ontken je ook eerst dat je geliefde overleden is”, laat Van Soest zich van zijn paranoiakant horen op 1:44:52.

En er komt een tweede factor bij: Er is, met name in de verenigde staten, een actieve door belangen gevoedde ontkenningsindustrie, een hele serie van zogenaamde denktanks en instituten die gesponsord door fossiele brandstoffen een hele serie van rapporten, pseudostudies, en pseudoexperts in stelling brengen (… enkele voorbeelden …) Dat moeten we niet onderschatten. Er is een enorme serie van activiteiten die een soort parallel universum heeft geschapen waardoor de psychologie van het toch al moeilijk kunnen zien wat er aan de hand is, nog eens extra gevoed wordt door ogenschijnlijk wetenschappelijke rapporten, studies analyses noem het allemaal maar op

Van Soest is verder niet onder de indruk van de aanbevelingen van Randers, ongeveer een half paginaatje in het boek.

Aanverwante berichten:

1. Club van Rome schrijft weer schitterende science fiction
2. Alleen Milieudefensie gelooft Jan Paul van Soest nog
3. Marcel Crok en Jan Paul van Soest op Radio 1

Het CDA bezint zich (eindelijk!)

Aanmoedigingstrofee CO2 ambitie 2011 uitgereikt

Op verzoek van christendemocraat.nl reageer ik voor hun “Het Dilemma” reeks op de onderstaande in CDA gelederen populaire opvatting. Mijn opponent (Niels van der Stappen) is voorzitter van het CDA duurzaamheidsberaad.

Opvallend is de moed van het blog om dit hete hangijzer aan te pakken en daar mij voor te vragen.
Nog opvallender is dat er helemaal geen storm van verontwaardiging opstak, en dat de enige reagerende CDA-ers juist mijn kant kiezen en zeer kritisch zijn naar hun eigen partijkader.

Mijn (op de CDA site ingekorte) reactie:
“Het ambitieniveau van Nederland met betrekking tot duurzame energie is te laag.”

In deze stelling ontbreekt een essentieel begrip, namelijk “te laag waarvoor?”

In de vele discussies die er op dit gebied spelen, worden constant als vanzelfsprekend “het klimaatprobleem” en ”het energieprobleem” als uitgangspunten gehanteerd, zonder deze nauwkeurig te specificeren.

Maar als het zg. klimaatprobleem eruit bestaat dat het klimaat heel wispelturig is en we ons dus zullen moeten blijven aanpassen; en als “het energieprobleem” erop neerkomt dat de fossiele brandstoffen pas over 400 jaar opraken; hoe bepalend moeten deze “problemen” dan nog zijn voor onze beleidsvorming?

We moeten dus eerst goed vaststellen wat we precies met de ambitie met betrekking tot duurzame energie beogen te bereiken.         

Is het ambitieniveau van Nederland met betrekking tot duurzame energie…..

1. Te laag om de wereld te redden van een allesvernietigende klimaatverandering?

a. Ja, veel te laag, volgens de aanhangers van de Anthropogenic Global Warming (AGW) hypothese.
De Europese 20% CO2 reductie in 2020 zal – ook volgens het IPCC – geen meetbaar effect op de temperatuurstijging hebben, zelfs niet als de hele wereld mee zou doen.
Maar slechts een uiterst klein deel van de landen (een handjevol Noord-Europese) is bereid mee te doen, als dat hen zelf geld of economische groei kost. De bijna 200 andere deelnemende landen aan de klimaatverdragen zijn naar de onderhandelingstafel gelokt met een bonus van honderd miljard euro per jaar.
Volgens het IPCC is wereldwijd 50% tot 80% CO2 reductie nodig om De Grote Klimaatramp af te wenden.

Dat is volstrekt illusionair, zelfs als we de groei van China, India, Brazilië en Rusland tot staan zouden weten te brengen. Iets wat moreel verwerpelijk zou zijn: ook die landen hebben recht op het streven naar een menswaardig leven voor hun burgers.

b. Nee, niet te laag, zeggen de sceptici.
Zij vinden dat de AGW hypothese puur gebaseerd is op aantoonbaar foute modellen, waarvan de uitkomsten al decennia in strijd zijn met de waarnemingen. De grote verkondiger van het AGW hypothese, het IPCC, heeft zich zeer onwetenschappelijk gedragen, waardoor haar alarmerende conclusies hun geloofwaardigheid verloren hebben.
Om op een dermate wankele basis jaarlijks honderden miljarden aan klimaatbeleid uit te geven, is volgens de sceptici gekkenwerk.

Daarbij is er, zoals al gezegd, niet eens beleid mogelijk dat de volgens het IPCC noodzakelijke 80% reductie kan bereiken. De belangrijkste China-kenner van het IPCC zelf, Marc Jaccard, is er zelfs van overtuigd dat er geen kans is op überhaupt enige reductie: de CO2 uitstoot blijft nog decennia stijgen.

De Nederlandse regering is er dan ook gelukkig toe overgegaan om de ambities voor na 2020 afhankelijk te maken van een mondiale deelname. Solistisch CO2 besparen is dwaas en peperduur symboolbeleid.

2. Te laag om onafhankelijk te worden van boosaardige energieleveranciers zoals Putin of de Arabieren?

Nee, integendeel. Want de huidige duurzame strategieën zijn bijna geheel gebaseerd op wind en zon, gecombineerd met aardgas centrales als back-up. Steenkool en uranium dat we uit bevriende landen halen wordt daarbij vervangen door gas dat (in de toekomst) vooral uit Rusland of Arabische landen moet komen. De duurzame ambitie maakt ons dus juist méér afhankelijk van de landen waar we van los willen komen.

Ook leidt duurzame stroom netto tot veel minder besparing op fossiel dan algemeen wordt gesuggereerd. De inpassing in het net wordt bij een substantieel duurzaam deel zeer problematisch, met als gevolg een daling van het rendement en dus een toename van energiegebruik van de back-up centrales. Het is zelfs niet uitgesloten dat de inpassing van veel wind en PV juist tot een netto toename van fossiel brandstofgebruik en CO2 uitstoot leidt.

3. Te laag omdat onze fossiele brandstoffen opraken?

Nee, want die raken de eerste honderden jaren niet op.
De nu al rendabele technologieën voor schaliegas, schalieolie, diepzee olie/gas, arctische olie/gas en sinds kort ook ondergrondse steenkoolvergassing, hebben samen meer dan genoeg potentieel voor nog eeuwen fossiele energievoorziening. Daar komen nog eeuwen aan huidig energiegebruik bij in de vorm van de nu nog moeilijk winbare gashydraten.

Welk probleem kies je?
Is er dus wellicht helemaal geen groot klimaat- of energieprobleem?
De werkelijkheid is, dat niet aan te tonen is dat er ook maar één dode zal vallen door onze CO2 uitstoot of het veronderstelde fossiele energietekort.
Wel sterven er elk jaar miljoenen mensen omdat ze binnenshuis op hout koken, aan ondervoeding of slechte medische verzorging, en kosten aardbevingen en overstromingen honderdduizenden mensenlevens vanwege ondeugdelijke gebouwen en dijken.

Voor de honderden miljarden die we aan CO2 reductie / duurzame energie willen gaan verspillen, kunnen we ook ontelbare échte mensenlevens redden en anderen een menswaardiger bestaan bieden.

Dat laat onverlet dat we wel degelijk een zinnig energiebeleid moeten ontwikkelen: onze welvaart, en de kans daarop van de opkomende economieën, is op goedkope energie gebaseerd. We zullen alle zeilen moeten bijzetten om energie betaalbaar en beschikbaar te houden.
Veel effectiever dan de nu bekende duurzame bronnen wind en PV is het zinniger omgaan met fossiele energie. Die blijft nog generaties onze belangrijkste bron, en we kunnen ons niet langer permitteren om deze op de huidige manier grootschalig te verspillen.

Maar dat is een ander onderwerp, dat ik uitgebreid behandelde in mijn energie in 2050 artikel.

Aanverwante berichten:

1. Echt duurzame energie geblokkeerd door industrie
2. Hajer: duurzame doelstellingen zonder CCS of nucleair onhaalbaar
3. Ontoelaatbare financiële belangen Obama’s staatssecretaris voor duurzame energie