Must-see docu van Michael Miersch over de hype van zure regen

http://www.youtube.com/watch?v=eO7aqEF3V04

De journalist Michael Miersch die Hajo en ik vorig jaar in Dresden ontmoetten, tevens blogger van ‘Die Achse des Guten’ staat nu op een zwarte lijst van het Ministerie van Milieu. Omdat hij gewoon nuchter naar de feiten kijkt bij milieualarmisme, zelf waarneemt en nadenkt in plaats van achter de gelovigen aan te lopen. Zojuist mailde hij met een passende reactie te komen richting het Umweltministerie.

Academisch verantwoord griezelen
Ik schreef voor biologenkrant Bionieuws en Het Parool al over de hype van zure regen. Die hype ontstond doordat een Duitse wetenschapper Bernard Ulrich dankzij fouten in zijn proefopstelling waarbij een verhoogde concentratie aluminium (door zure neerslag) de boomwortels zou aantasten. Dit in combinatie met de waarneming dat bos in het Ertsgebergte stierf (via direct SO2-vervuiling)

Miersch heeft nu een film gemaakt over ontstaan van de verzuringshype en ondergang. Niet dat dit iets zegt over CO2-gedreven klimaatopwarming. Lees ‘The Black Swan’van Nassim Taleb. Misschien is klimaatopwarming de zwarte zwaan van de milieubeweging, de keer dat ze niet voorbarig en eenzijdig enkel de nadelen belichten van antropogene invloed. Je weet het nooit, de wereld is vol gevaren.

Aanverwante berichten:

1. De anatomie van een milieuhype
2. SMOM op sterven na dood
3. De dood van de natuur- en milieubeweging

Academici zijn onbaatzuchtige zoekers naar de waarheid als je maar genoeg Trouw leest

Voor wie aan zichzelf begon te twijfelen is er nu een nieuwe aanbieding!

Ik zit hier in Langweer een beetje ontspannen te zijn in mijn groene tuin, verliefde stelletjes eten rustig op het terras, moet je eens lezen wat voor levensbedreigende rampspoed allemaal je neus voorbij gaat wanneer je geen Dagblad Trouw zou lezen:

Een Rode Lijst voor Ecosystemen door de IUCN gemaakt
32 Miljoen Klimaatvluchtelingen
Boeren nemen alleen maar natuursubsidies om de natuur te verpesten, volgens een nogal beperkt houdbaar advies van de Raad voor de Leefomgeving
En volgens WWF-campagnes bedreigt de uitvoer van Australische steenkool het Great Barrier Reef

Veroorzaker klimaatvluchtelingen casht honderden miljoenen onderzoeksdollars Canadese overheid
Je krijgt bijna het idee op een andere planeet te leven, en gaat aan jezelf twijfelen. Ik had hier met schuldgevoel moeten zitten, en ben dus blijkbaar een afgestompte domme populist. Omdat het allemaal integere belangeloze mensen zijn met een academische graad die dit verkondigen, ‘gezaghebbende meneruh’ volgens Dagblad Trouw, moet het wel waar zijn en ben ik vast dom.

Zie, ik kan dan wel eens gaan kijken wie nu die klimaatdictator Gordon mc Bean is, waarvoor afgelopen jaar 32 miljoen miljoen mensen op de vlucht zijn geslagen volgens dagblad Trouw. Die onhebbelijke neiging iets verder te kijken hou je toch. Stel de ongeoorloofde populistische vraag als: wat verdient zo’n Gordon mc Bean nu aan verkondiging van klimaatrampen?

Een mooi groot overheidsgesponsord onderzoeksinstituut, dat mensen leert in één richting te denken, in de markt gezet met 110 miljoen Canadese overheidsdollars in 2000, en de overheidsdollars blijven binnenstromen nu opvolger Canadian Climate Forum – gerelateerd aan WWF- succesvol in de onderzoeksmarkt is gezet: alles ter bestendiging en uitbreiding van de milieubureaucratie. Dan raak je toch ontroerd van zoveel belangeloos gezoek naar de waarheid.

The Canadian Climate Forum is the successor to the Canadian Foundation for Climate and Atmospheric Sciences (CFCAS), which was established in 2000 with CAD $110 million of investment from the Canadian Government, to boost weather and climate research over a 10-year period. Since then it has provided almost $120 million to university-led research on Canadian priorities and helped lever further contributions from universities and other partners, to a total value of over $256 million.

The research has involved over 320 researchers from Canadian universities in 24 major inter-sectoral research networks, 160 major university-based research projects, 14 knowledge synthesis projects and five symposia on issues such as arctic conditions, extreme weather, water security, and the use of research results for policy development.

Er kwam net een KNAW-rapport uit over het vertrouwen in wetenschap van het publiek. Dat is groot, anderhalf tot tweemaal zo groot als in journalisten die lager scoren dan geestelijken. BLijkt uit Amerikaans onderzoek in 2009. Omdat ik een ongeoorloofde populist ben stelde ik mezelf toen de vraag; zouden milieu-alarmisten daarom zo roepen dat ‘de wetenschap het zegt’, of zoals Dagblad Trouw weer schrijft ‘de gezaghebbende Lord Stern’.

Marketing gebruikt autoriteiten, wij vragen om feiten
Zij gebruiken de autoriteit die wetenschap bij publiek heeft om hun eigen handel in de markt te zetten. Marketing gebruikt altijd autoriteiten, terwijl een journalist en wetenschapper zoeken naar feiten. Ik bedoel, wat is zo’n ‘klimaatvluchteling’nu, behalve een modieus hergedefinieerde armoedzaaier, die voor een overstroming moest wijken omdat zijn overheid niet investeert in infrastructuur. Die hadden we hier in Zeeland in 1953 ook. Nu hebben ze een Oosterscheldedam en dijken, dankzij ingenieurs.

De moderne milieubureaucratie heeft een nieuwe strategie bedacht om armoedzaaiers onder zeeniveau te beschermen. Met papierbergen geleuter, voorzien van academische credentials. Ik bedoel, wat deed de voorloper van dat Climate Forum nu met 110 miljoen dollar:

enhanced the nation’s capacity to address complex and critical environmental issues through the research production of its networks and training of the next generation. The approach of funding integrated, collaborative networks on topics of policy relevance and teams that included government, and where possible private sector scientists, has led to enhanced cooperation among research and policy sectors. In addition, it has led to an improved transfer of information to stakeholders, including industry and municipal officials; a sharing of infrastructure and other research resources; reinforcement of intellectual capital through national and international partnerships; the enhanced profile of Canadian scientists; and support for joint research efforts that help federal departments meet their scientific objectives.

Euhhh, hoe vat je zoiets samen: ze hebben elkaar mooi bezig gehouden? Ingenieurs gebruiken best beschikbare kennis van de natuur om risico’s te minderen. Milieubureaucraten doen het omgekeerde: ze gebruiken gebrekkige kennis van de natuur om risico’s uit te vergroten. Aan wie zou de wetenschap nu haar publieke vertrouwen ontlenen?

Mijn antwoord zou het einde betekenen van de Groen-bijlage van Dagblad Trouw. Zonder twijfel.

Aanverwante berichten:

1. Wetenschappers Bangladesh vallen IPCC aan
2. Geld en ethiek in het klimaatdebat, n.a.v. de Heartland affaire
3. Mail on Sunday: vergeet opwarming aarde, het wordt koud (en dat komt door de zon)

Witteboorden-Hippies als Maurits Groen vervuilen de naam van ecologische wetenschap

Heb je even voor mij? Dit is wat de communicatieafdeling van de overheid rondstrooit, om ons ‘bewust’te maken over de ‘toekomst van de natuur’.

ToekomstNatuur (@ToekomstNatuur)
15-05-13 21:16
De Aarde kreunt steeds luider onder ons geproduceer en geconsumeer. #toeknat ow.ly/l3cOb

Tel tot tien, blijf rustig ademen, of bij overmacht: zet de zwaarste industrial metal uit uw cd-kast op, Scapegoat of Martyr van Fear Factory werkt zeker, ren naar buiten en schreeuw luid: aaaaahhhhhrrrg

Olifant Dijksma in de porseleinkast van het natuurwereldje
‘De aarde kreunt’, het bekende gejeremieer, milieuporno van mensen die niet weten hoe ze hun tijd nuttig moeten besteden, behalve door andere mensen lastig te vallen met het valse beeld van de natuur als broos vaatwerk. Kwetsbaar porselein, een dossier waar de olifant Sharon Dijksma nu door heen walst om zich met haar reclamemeisjes van Communicatie te profileren als ‘daadkrachtig en betrokken bestuurder’. Rot toch op, al snap ik best dat alleen heel veel draagvlak Dijksma op haar plek houdt.

Wie als bestuurder twittert verliest gezag
Sharon Dijksma en haar communicatiemeisjes twitteren ons toe. Als een bewindsvoerder gaat twitteren is het met de beroepseer en status van het vak overheidsbestuurder definitief gedaan. We hoeven definitief niet naar Dijksma te luisteren. En we wachten vrolijk tot na de volgende verkiezingen- volgende maand of zo- bij wijze van mirakel een ongekozen iemand uit de hoge hoed wordt getoverd van het PvdA-baantjescircuit. Liefst één zonder enige kennis, zodat het zelfde ritueel zich weer mag herhalen tot Magere Hein het wel welletjes vindt.

Bedenk je eens dat CEO Peter Voser van Shell zou gaan zitten twitteren ‘joehoe ik zit hier, waar zit jouw olie duswelbeswel’. Hoeveel minuten houdt zo’n nicht het dan nog vol als topdog?

Ja, ik erger mij, aan omhooggelazerde didgeridooblazer Groen.
De zuiverste ergernis, groen en geel, maar vooral groen. Groen met hoofdletter zelfs. Maurits Groen om precies te zijn, de groene goeroe, blijkt de bron van al het luide gekreun van Moeder Aardeom toegang tot kinderhoofdjes. Nu in Duurzaamnieuws en alleen al dat woord duurzaam: Zum Kotzen. Zuurzaam, abonnementje Vrekkenkrant, teren op een broodje tevredenheid, ‘je plaats kennen in het ecosysteem’ zoals omhooggelazerde didgeridooblazer Groen dat noemt.

Panda Sterf uit, NU!
Moeder Aarde dat ongestelde zeikwijf dat ons al weer generaties lang schijnt te moeten opzadelen met nodeloos schuldgevoel. Zoals ook de panda speciaal door de natuur lijkt ontworpen om ons af te persen via een gironummer. Wie verzint zo’n beest: ‘oeh, ik plant me alleen eens in de 3 jaar voort in regenachtig hooglandbos, in ‘s werelds mensrijkste land en ik lus alleen bamboeeehh’. Zo’n beest schreeuwt toch eenvoudig dat hij wil uitsterven. Een zwartwit gekleurde beer met de activiteitscurve van een bankstel: hij slaapt 99 procent van de dag. Stop het in een fokstation, deur op slot en laat de toeristen komen, foto 2 euro. De Chinezen snappen het tenminste.

Redt de ecologie van de Witte Boordenhippies
Kunnen die lui eindelijk gewoon eens hun zweverige New Age muil houden, uit naam van de Ecologie. Ja jij Maurits, groene zweefteef met biologisch dynamische ballen. De wetenschap die veruit het meest interessant is van allen, ecologie, maar die dankzij Witte Boorden Hippies uit de Duurzame 100 als jouw zo vervuild raakte met politiek. Gatverdegatver. Moet je luisteren wat Maurits Groen uitkraamt in Duurzaamnieuws:

“Hetzelfde geldt voor ecologie. Leren denken over de samenhang van de wereld en haar ecosystemen, is essentieel voor het begrijpen van je eigen plaats (…) in dit systeem. De natuur is begrensd en het omgaan met de natuurlijke grenzen van ons ecosysteem zou ons sociale systeem moeten structureren.”

De natuur is onbegrensd, het heelal is onze getuige en had Maurits ooit maar eens een vakboek opengeslagen over ecologie en thermodynamica. De natuur is geen ‘zero sum’, de evolutionaire geschiedenis is weer onze getuige. De aarde is met het leven een 3 miljard jaar oud milieuprobleem, en alle afval en verkwisting is door de natuur gedumpt in wat wij ‘aardlagen’noemen. Waarmee ‘je plaats kennen’een eufemisme is voor ‘de mens in het hok opsluiten dat Groen hem toewijst’.

“Een groene economie is gebaseerd op het principe dat we niet meer uitgeven dan ons natuurlijk inkomen. Op dit moment besteden we circa 150 procent van de natuurlijke hulpbronnen, en daardoor putten we de wereld uit. De ecologische schuld is nu al gigantisch. Via een groene economie moeten we de schuld inlossen en het ecosysteem laten herstellen van het door ons genomen voorschot.

De aarde als een Triodosbank die wacht op een overheidsinjectie, ja dat is ecologie. Natuurlijk Maurits. Na zoveel slap geouwehoer – drijvend op het zero sum geleuter van moeder aarde-alarmisten- krijg je een dito plasser. Wanneer kan dat groene gezeik eindelijk eens ophouden en doen we weer normaal?

Aanverwante berichten:

1. Catechismus uitgelekt voor Moeder Aarde-eredienst in Rio
2. Alleen met Roundup krijgt Greenpeace een schone aarde
3. Moeder Aarde blijkt niet meer boos te zijn

Opnieuw bevestigd: Scholbox mislukt door minder voedingstoffen en beetje klimaat

Wat ik hier nu al 2 jaar schrijf, net nog in de blog waarin ik klimaat en fosfaat de schuld gaf, en wat uit alle studies blijkt die zich op gegevens baseren in plaats van academische modes: het is wéér bevestigd in het Journal of Sea Research afgelopen maand.

Scholbox mislukt, leve de Scholbox
Marine Protected Area (MPA) de Scholbox die in 1995 met medewerking van de visserij werd in gesteld in de Noordzeekustzone- sluiting van de 12-mijlszone voor kotters boven 300 pk- mislukte door achteruitgang van voedingsstoffen als fosfaat en dalende primaire productie en ook kunnen klimaateffecten meespelen. Terwijl de visserijdruk met 90 procent daalde, al nam de inspanning van kleinere kotters toe.

It is concluded that the observed changes are most likely related to changes in the North Sea ecosystem, which may be related to changes in eutrophication and temperature. It is less likely that they are related to the change in fishing.

Zijn Imares-onderzoekers nu wetenschapper of politicus, of allebei?
Paddy Walker van de Waddenvereniging moffelde die ‘eutrophication’ volledig weg met Ingrid Tulp in ecologenblad de Levende Natuur in mei 2012, terwijl ze over exact de zelfde trends praten als verminderde groei van platvis. Tulp werkte ook mee aan deze Journal of Sea Research-studie, dus bedreef zij een grove wetenschappelijke fout in mijn ecologenkrantje: guilty by omission. Bij Walker kun je niet anders verwachten, dat is gewoon een intellectueel oneerlijk milieuhuppelmeisje. Maar Tulp gaat door voor wetenschapper.

Zodra de lobbyist voor gesloten visgebieden via Natura 2000 Han Lindeboom van Imares onze Adriaan Rijnsdorp niet op de vingers kijkt, blijkt hij gewoon wel te kunnen zeggen hoe het zit. Wat tragisch, om als wetenschapper zo te moeten leven. Adriaan wanneer kan je met pensioen? Niettemin moet volgens VIBEG/Natura 2000 de visserij 25 procent van haar visgebied inleveren, vanwege biologische trends die dus door klimaat en fosfaat zijn veroorzaakt.

Mij dunkt kan de visserij voor onderzoek voortaan beter naar het ILVO. Daar werken wél integere onderzoekers. Imares lijkt mij de Buckler van de Nederecologie, zeker nu Nathalie Steijns, afkomstig van mariene goedgedragsmonopolist MSC hoofd visserij is geworden.

Aanverwante berichten:

1. Imares moet politiek geladen term ‘discards’ dumpen
2. Ilvo bevestigt Boddeke: meer tong op (Imares-)papier dan in Noordzee
3. Wageningen Imares ‘masseert’ data discards tongvisserij

Vaclav Klaus keynotespeaker

Groene (...) energie....

Onder het motto ‘Vooruitgangsoffensief‘ gaat gaan de Duitse liberalen van FDP Sachsen 25 mei in Dresden weer de strijd aan binden met doorgeslagen groene ideologie- staatsleer van Brussel- onder de titel Okowahn statt Umweltschutz, wenn grune ideologien zum dogma werden. Hajo en ik zijn vorig jaar langsgeweest, en dit programma belooft met Vaclav Klaus als keynote-speaker een knaller te worden.

Zelf vind ik als spreker journalist van Der Spiegel Alexander Neubacher wel interessant om 11:30. Hij vertelt hoe de milieubeweging de grootste bedreiging van het milieu is geworden. Dat is precies wat ik hier al jaren betoog, en waar mijn boek ook op ingaat.

Meer overheidsbureaucratie werkt meestal averechts, ook bij natuur en milieu
Dankzij groene ideologie zijn milieuactivisten nu de grootste bedreiging van de natuur geworden. Zoals via de teelt van monocultures voor biobrandstoffen, windmolen-industrieterreinen in Natura 2000-gebied, de verspilling van miljardensubsidies die niet naar natuurbescherming kunnen en de vele zaken die de wereld mooier maken in plaats van enkel bureaucratischer. Neem ook de bij veel visserijen averechtse Discardban waarmee alle vis tot vismeel wordt: allen aangemoedigd door milieuclubjes.

Steeds ontbreekt toetsing van rentabiliteit, het is symboolbeleid bedoeld voor de zittende politici.
Welke politici in Nederland tonen ook de moed en pakken deze handschoen eens op? Of het nu SP, PvdA, CDA of VVD is, maakt niet uit, ik geloof niet in partijen maar in goede mensen.

Aanverwante berichten:

1. Haal de (progressieve) ideologie weer uit natuuronderwijs!
2. Intellectuele klimaatverandering Duitsers begint in Dresden
3. Op weg naar Dresden bekeer ik mij tot de windmolen

Simon Rozendaal verbaast zich over academisch klimaat

Collega Bas uit Langweer (nu in Kenia), deed een klus in Borneo met iemand die veel voor ministeries werkt en NGO’s (Niet Gekozen Organisaties) Bij het noemen van de naam van uw vaste blogger viel een pijnlijke stilte en daarna: ‘oh’.kuchje…’dat is die klimaatscepticus!’

Als zelfs ver in de jungle al het k-woord valt bij het vallen van je naam, is je reputatie definitief aan puin.Ik heb een gouden toekomst achter me als serieuze wetenschapsjournalist voor ‘de bladen’, er mailen en bellen onderzoekers als Amanda Porter en VU-studenten die in mijn schedel willen kijken waar het is misgegaan. Hij is die K***

Kritisch op bedreiging academisch klimaat
Wat is dat nu, klimaatscepticus vraagt pionier in groene misdunk Simon Rozendaal zich af bij Elsevier in zijn blog ‘hoe klimaatwetenschappers worden geindoctrineerd’. De studenten die mij benaderden zijn ook bij hem op bezoek geweest, de eerste journalist die in staat was kritische vragen over milieu-orthodoxie te stellen.

Simon wordt ‘klimaatscepticus’ genoemd, maar verbaast zich vooral over de indoctrinatie van studenten over klimaat. Zodat ze vlak voor afstuderen zelfs geloven in onzin als ‘sceptici worden betaald door EXXON’. Het academisch klimaat is bedreigd.

Louise huppelmilieumeisje Vet
Ik deel zijn opvatting, ik schrok zelf van de kinderlijke opvattingen van NIOO-directrice Louise Vet van de KNAW. Kwam niet boven niveau milieuhuppelmeisje uit met haar ‘subsidies op fossiele brandstof’en ‘weg met de boomkor’. Geen wereldje waar de onkritische kuddegeest – het elkaar napraten voor onderzoeksgeld- zo domineert als ter academie.

Landelijke journalistiek in landelijk Langweer 6 juni om 20:00
Maar.. Het is toch tijd weer in de moederschoot terug te keren van de mainstreammedia, waar ik ooit op redelijk niveau werkte tussen de VPRO-azijnplassers uit de Randstad die dit wereldje domineren. Wij – 3 Langweerder mediamensjes- zetten Nova Zembla Mediacafé op in Langweer – een landelijk gelegen café voor landelijke journalistiek.

Simon is de eerste gastspreker van Nova Zembla Mediacafé in Langweer op 6 juni, ook Hans Laroes heeft ovb toegezegd. Wat mij betreft zal het woord ‘klimaat’geen één keer vallen, ook Simon doet gewoon zijn ding over nutteloze feiten.

Waar zijn de milieugroupies?
Hoe nu van dat K-stempel af te komen. Om de doodeenvoudige reden dat ik liever een lezerspubliek heb van hitsige milieumeisjes en groene groupies dan wat grijze VVD-pensionado’s die me geen cent opleveren en ook nog uit hun mond stinken, ergens in een achterafzaaltje. En haters van wat links is, terwijl uw blogger een hippie is met zijn hart aan de linkerzijde, die op Palestijnse zelfmoordsandalen zijn tuin met compost belegt en een scharrelei onder de kip vandaan vogelt.

Wanneer je zou ontkennen, ‘nee ik ben geen klimaatcepticus, wat is dat’ leidt dat enkel tot bevestigende ontkenning als de eeuwige Jood. Dus misschien moet je het stempel moedig dragen, en lang genoeg jezelf blijven zodat je vanzelf een keer hip bent. Onkruid vergaat immers niet. Misschien eens wat lange tenen sparen, in plaats van speciaal omrijden om zeker te zijn er geen één te missen.

'Het is een rare meneer maar hij is wel lief' (Heiltje, 2 jaar, toppsychologe)

Aanverwante berichten:

1. Klimaatscepticus zoekt IJskoningin
2. De Morgen: ‘Klimaatscepticus krijgt podium in EOS’
3. Kom uit de kast als klimaatscepticus!

Pleidooi voor meer duurzame klimaathumor voor wie geen visser is

Zijn we nog maar net bekomen van de bizarre video’s en foto’s van huizenverzwelgende icefloes in Minnesota en Canada, komt Steven Goddard met de met keurige statistiek de gebruikelijke alarmistische wetenschapsbeoefening volgend berekende voorspelling dat het antarctisch zeeijs als de trend zich voortzet de hele aarde zal hebben verzwolgen in 3054 (nee en dat is geen tikfout van 3504, remember Himalaya-gate december 2009). Voor de lekenbroeders alhier: het antarctisch zeeijs groeit gestaag en ons KNMI heeft onlangs uitgezocht dat dit komt door meer opwarming.

Enige fout die Steven Goddard maakt is dat hij zijn berekening niet met een klimaatmodel op een peperdure supercomputer heeft gedaan, maar met excel en dat hij onderzoek af te sluiten met de oproep voor overheidssubsidie voor meer onderzoek. Brengt mij allemaal op het punt dat er – behalve door onze gemarginaliseerde vissers (lees Rypke) – veel meer gelachen moet worden. Dat wil zeggen: we moeten nu alvast de lachspieren gaan trainen omdat we naar mate de nieuwe Kleine IJstijd vordert op zeker moment gewoon niet meer bij zullen komen van het lachen.

Wat te denken van het bericht dat de wereldgraanoogst dit jaar een sprong omhoog maakt van 7%, terwijl Paul Ehrlich zijn voorspellingen voor wereldwijde hongersnood nog eens dunnetjes over doet? Of als we bij Pierre Gosselin een schitterende grafiek tegenkomen over wat hij noemt: divergence. Wat is dat nu weer?

Lees hierrr maar even na hoe hij tot deze grafiek komt. Maar het moge duidelijk zijn dat als deze prognose uitkomt, dat we echt buikkramp gaan krijgen van het lachen over de bochten waarin de alarmisten zich gaan wringen om hun wereldbeeld overeind te houden. Dezelfde Steven Goddard komt in dit verband met een schitterend Amerikaans krantenartikel uit 1950 waarin de geoloog R. Thomas Chamberlain over de continentale drift van Wegener zegt:

“If we are to believe in Wegener’s hypothesis we must forget everything which has been learned in the past 70 years and start all over again.”

Waarbij ik met of zonder climatedialogue.org meteen mijn ernstige twijfel uitspreek of de aanhangers van global warming tot een dergelijk moedig besluit (alles nog eens overdoen) zullen komen. Eerder nemen ze hun anti-wetenschappelijke crypto-religie mee in het graf en laten ze het huiswerk over aan de jongere generatie.

Maar goed wij weldoorvoede westerlingen met werk en inkomen zullen dus niet meer bijkomen van het lachen naar mate de tijd voortschrijdt. Zeker als ook nog eens zou gebeuren wat ik in de grafiek van Pierre heb gekriebeld. Dat zou helemaal een grap zijn. Hopelijk zijn er dan ook  azijnpissende journalisten die ons ons plezier gunnen, terwijl zij eindelijk hun handwerk gaan doen: het aan de kaak stellen van de hoax.

PS de mogelijke daling van atmosferisch CO2 naar mate we verder de koude tijd binnengaan is een optie waar we rekening mee moeten houden maar vooralsnog geen serieuze hypothese

Aanverwante berichten:

1. Antarctisch zeeijs groeit sneller dan ooit eerder gemeten
2. Kleine weddenschap over arctisch zeeijs
3. Arctisch zeeijs slaat Reinier van den Bergs alarm in wind

Zachte heelmeesters leveren in huidig ondernemersklimaat stinkende wond

Moet je hier bang voor zijn?

Wie het VIBEG-besluit leest uit de Staatscourant, de sluiting van visgebied in de Noordzeekustzone hoeft zich geen illusies te maken.

Ton IJlstra van het Ministerie van EL&I gaat voor koude sanering van de kleinschalige kustvisserij, zo vertrouwde hij mij toe in Breukelen want ‘de overheid moet niet opdraaien voor een sector die niet rendeert’. Wat ik met hem eens zou kunnen zijn vóór de staat de banken- en duurzame energiesector met miljarden euro’s begunstigde. En wat zou kloppen, als het niet DE OVERHEID was met haar overregulering, accijns en beleidsmodes die één van de hoofdoorzaken is van die slechte rentabiliteit.

Het telefoonnummer van VIBEG-architect Ton IJlstra, Ministerie van EL&I: 0615419683: vraag ‘m zelf.

Door VIBEG gaan de kleine bedrijven vanzelf door lastenverzwaring en overregulering over de kling(Natura 2000, steeds meer papierwerk, nieuw onderzoek voor toestemming wat je al generaties doet). Precies de strategie die NGO’s ook hanteren, om de reeds met 40 procent gekrompen Noordzeevisserij sinds 1990 nog verder in te krimpen.

Beleidsstukken omschrijven het anders. Maar de feiten tellen, niet de voornemens over ‘duurzaam’ en ‘innovatie’, vormen van agendagedreven marktverstoring waarmee de overheidsbureaucratie een belangrijker rol verovert voor zichzelf ten koste van bedrijven.

Angst voor NGO’s is een slechte raadgever
Uit angst voor procederende NGO’s die de habitatrichtlijn blijven misbruiken tegen de productieve (voedselvoorzienende) sector, ging Vissersbond-voorzitter Johan Nooitgedagt akkoord met VIBEG. En dit Broodje Nooitgedagt, daar verslikt de kleinschalige kustvisserij zich nu in met een tikkende deadline. Zij werden geofferd, terwijl de concullega´s elkaar onderling ook weer de tent uitvochten over bijzaken als de pulsvisserij. Ik zal onderstaand nog even het recept geven van een Broodje Nooitgedagt.

Broodje Nooitgedagt
- doe twee kilo praten met NGO’s en ambtenaren in een kom
- leng dat aan met papier over het ‘in stand houden’van een veranderlijke natuur om valse tegenstelling visserij-dynamische natuur te voeden
- blijf wollig knuffelen en doe er een scheutje hoop bij, zonder heldere feitenanalyse van eigen makelij
- laat dat 10 jaar sudderen en pruttelen en negeer iedere aanval op je sector onder het mom van ‘diplomatie’ en ‘het zal wel overgaan’.
- wacht iedere nieuwe regulering van de overheid af tot de procedures al zijn begonnen, schiet her en der wat losse flodders met een dure lobbyist of PR-bureau zonder resultaatmeting en noem dat je strategie
- Handhaaf je positie door onderling uitspelen belangen, en geef af op overheidscritici om zelf wit voetje te halen
- haal het geheel na faillissement van de sector en verlies van 25 procent visgebied uit de oven en dien het op met een scheutje visserstranen.

Visserij is businesscase voor economische kwetsbaarheid dankzij overheid
Bij kwetsbare economische sectoren wiens opbrengst fluctueert met de wisselvalligheid van de natuur én fluctuerende marktprijzen, zie je sneller dan bij andere sectoren welke schade een overheid aanricht die:

In zo’n ondernemersklimaat – waar je niet duurzaam kunt investeren door continue groei van regels- heeft wollig gepraat over ‘wij willen verbinden’ weinig invloed, zoals in het manifest tegen de discardban. Je geeft de term ‘doorpolderen met de partijen die je verstikken’hooguit een positief medische lading, wanneer je niet zichtbaar bent voor het publiek. Want je hebt dan geen macht en dus ontbreekt pressie te moeten luisteren.

Visserij de kleinschalige boeren achterna
In de afgelopen kwart eeuw zagen we hoe zo de (kleinschalige) boerenstand op zwart zaad kwam te zitten, gesandwiched tussen overregulering op milieugebied zonder rentabiliteitstoetsing, onkosten en eisen van de wereldmarkt. Op vergelijkbare wijze jaagt onze overheidnu de Nederlandse kleinschalige kustvisserij over de kling, samen met NGO’s die beweren dat zij voor de natuur opkomen, terwijl ze vooral uit zijn op geld en invloed. In Visserijnieuws schreef ik al dat hun natuurvisie leunt op achterhaalde ecologie, en in wetenschap zijn die clubs-afgemeten aan hun investeringen- totaal niet geinteresseerd. De Waddenvereniging steekt slechts 3,5 procent van haar budget in wetenschappelijk onderzoek, de rest gaat naar campagnes, procedures en salarissen.

Zachte heelmeesters…
Dus waarom ‘we willen verbinden’roepen als je bestaan direct fysiek bedreigd is en de tanks al binnenrollen? Is dat in oorlogstijd geen lachwekkende uitspraak. Zonder pressie en aanwezigheid in media van de visserij, zonder acties die haar nood tonen aan het publiek en daarmee je gesprekspartner: dan is dat ‘verbinden’ het verbinden van een stinkende wond door zachte heelmeesters.

En zo heeft Dokter Rypke weer gesproken. Sterk spul heh, zo’n fishermen’s friend?

Aanverwante berichten:

1. Natura 2000: Henk Bleker zet krul in vissersbloed onder offer garnalenvisserij
2. EO verslikt zich in ijsbeer
3. Geclaimde zekerheid Waddenvereniging relatie garnalenvisserij en zeegras rust op drijfzand

Snel naar http://www.cafepress.com/wattsupwiththat voor deze originele T-shirts. Er was echter ook een ICT-er onder de reageerders die de vergelijking met Y2K veel te veel eer vond voor 400ppm. Destijds hebben slimme koppen wel degelijk wereldwijd databases aangepast om een “ramp” te voorkomen. En nu bij dit simpele luttele getal is er gewoon helemaal niks nada. Ik hoop dat mijn kinderen 500ppm gaan meemaken en mijn achterkleinkinderen 1000ppm. Groene wereld als het gebeurt! Of loop eens een kas in. Zie ook wat Marc Morano weer aan achtergrondmateriaal heeft verzameld en wat The Economist erover schrijft.

Aanverwante berichten:

1. Klimaatgelovigen misbruiken kinderen
2. Britse wetenschapsjournalist valt van zijn geloof
3. Bijstook bos in kolencentrales nu belangrijkste brandstof Europa

Onverantwoord en moraalloos boek over ecologie in de maak

De luxe van 3 uitgevers die je uitnodigen een boek te schrijven, heeft niet iedereen: ik wel. Eerder ontbrak de kapstok, waar ecologische kennis en ervaring in relativerend sausje aan kon hangen. Het bleef bij een hoofdstukje in Marcel zijn boek De Staat van het Klimaat, bij één van deze uitgevers en dat was me eigenlijk veel te verantwoord en serieus. Tot tevredenheid van de natuur, die de door mij boven gehaalde inzichten onder de pet wil houden.

Maar nu de natuur mij tot in de kleine uurtjes zag werken, het toetsenbord uren hoort rammelen vertrouwde zij het niet meer. Vanochtend stuurde ze één van haar spionnen de huiskamer in: een koolmeeswijf vloog door openstaande deur binnen, nam plaats boven op mijn beeldscherm en eiste op hoge toon het manuscript te mogen lezen. Terwijl ze op lafhartige wijze van een mannelijke handlanger buiten instructies kreeg.

De tweede spion zat buiten op de fiets instructies te sturen

Het giet oan
Ik heb weer iets van mijn ouderwetse schrijfplezier hervonden, en streef het eerste moraalloze en politiek onverantwoorde boek over ecologie na in de Nederlandse boekenhistorie. Iedere poging tot constructieve discussie of beleidsadvies ontbreekt, politici en groene baantjesmensen hebben er niets aan. Discuzeuren over de toekomst van de natuur met Sharon Dijksma, dat doet iemand anders maar. Het ministeriële praatcircuit heeft in 2006 bij Cees Veerman al mijn diensten ontvangen met de Winteravondverkenningenzzzzz.

Geef mij maar Carice van Houten of Doutzen. In Langweer heb je geen mooie milieumeisjes als Carice, hooguit 30 variaties op King Kong in joggingpak. Tijd voor een regime shift. Mijn hoogste doel is dat de lezer een paar uurtjes plezier beleeft aan geboden observaties in ecosystemen van mensen en daarbuiten. En dat het King Kong-complex hier verandert met hordes mooie milieumeisjes, óh wat vind ik die Orang Oetang toch belangrijk. Vré-se-lijk, dat regenwoud.

Hier probeerde ze een microfoontje te plaatsen, maar ze werd gesnapt

Wie mijn project wil steunen- ik mag graag ruim leven en een goed humeur betekent betere teksten- mag dat zowel financieel doen als in natura: Wein (Leffe Blond, Rochefort6 en SKuumkoppe zijn erg favoriet) Weib und gesang, om dan net als bij een bankje in Yellowstone National Park je naam in het boek vermeld te zien. In het dankwoord welteverstaan, want voor de kaft ga ik zelf.

Aanverwante berichten:

1. Planbureau voor Bureaucratische Leefomgeving (PBL) stuurt boze brief
2. Ecogate: Rik Leemans stuurt ingezonden brief
3. Wereld Natuur Fonds te bang voor Radio 1-debat