Çevremde hamile olan veya yeni doğum yapan, aralarında kuzenimin eşi ve görümcem de bulunan hanımkızlarımıza da bir tür bebek hediyesi olsun diye alışverişte karşılaştığım bazı markaları listelemeyi istedim.

BPA endişesi ilk ortaya çıktığında, bu kimyevi maddeyi içermediğini belgeleyen markalardan bazıları Evenflo ve Nuby oldu. Ülkemizde (belki de çevremde) olan marka bağımlılığı nedeniyle bu üreticilerin ürünlerine zamanında bakmadığımı bile itiraf etmeliyim.

Biberon alacakken ablam ve fikirlerine değer verdiğim bir arkadaşıma danışmıştım. Ablam hijyen açısından cam biberonu tercih ederken, arkadaşım yeni nesil biberonların da kaynatılabilindiğini, hafiflik ve güvenlik açısından plastik biberonları tercih ettiğini açıklamıştı. Benim de kararım kızımın ortodontik yapısını bozmayacağına inandığım, anne memesine en yakın şekile sahip olan bir markadan yana oldu. Ne yazık ki yıllar sonra bu markanın BPA konusunda çok geç davrandığını üzülerek gördüm.

Emzik boyları, biberon delikleri, eğitici biberon ve bardakları dikkatlice yaşının uygun olduğu dönemlerde kullanmaya özen gösterdim. Pediatristimiz başta emzik ve biberonu, hatta emzirirken meme ucu dahi kullanmamızı önermediyse (yanlış anlaşılmasın: karşı da çıkmadı) de – bunlarsız büyüyen çocuk sayısı pek az olduğunu sanırım. Üreticilerin çocuğun ağız yapısı ve yaşına uygun emzik ve biberonlar ürettiklerine göre, anneye buna saygı göstermenin düştüğüne inanıyorum. Paprikam WC eğitimini alana kadar her birini kullanmaktaydı. 33 aylıkken bezi bırakmasına yardımcı olmak için gece yatağına aldığı biberondan feragat ettik.

Ancak kendini WC konusuna emin hissettiğinde emziği ile vedalaştı.

Benim biberon ve emzik kullandığım döndemde çevremde farklı sterilizasyon alternatifleri kullanan anneler vardı. Derin bir kabın içinde tablet, mikrodalga fırında özel kap içinde, bildiğimiz eski usul kaynatan, *özel* sterilizatör alan arkadaşlarım vardı. Ben yıllar öncesinde bir buharlı pişiriciye yatırım yapmış, onu kullanmıştım. Kimyasal tablet haricinde tüm sistemler özünde aynı sayılır. Kaynayan su veya buharı ile malzemeleri en az 8 dakika dezenfekte etmek. Bu iş için özel bebek tasarımlı bir alete ihtiyaç olmadığını düşünüyorum. Benim makinem ise bu arada 4. bebeğini büyütecek.

Bazı biberonlar özellikle kolik önleyici olarak pazarlanıyorlar. Bu konuda tecrübem olmadığından ahkam kesmek haddime düşmez. Çok şükür benim bu konuda yaptığım yatırım boşa çıktı ve başka biberonlar alırken üzerlerinde *kolik önleyici* ibaresinin bulunduğunu fark ettim. Bebeğinizin biberondan içerken içinde oluşturduğu vakum, emmeyi bıraktığında içine dolan hava baloncuklar yaratacaktır. Bebeğinizin rahatı için, bu hava kabarcıklarını yutmamasına dikkat etmelisiniz. Belki Paprikamın yemekler sonrasında fazla gaz çıkartmamasının nedeni buydu?

Biberon ve emzikten sıyrıldığınızda BPA’nın hayatınızdan çıktığı yanılgısına düşmeyin lütfen. Hala evinizde kontrollü bir şekilde kullanmanız gereken saklama kapları olacağından eminim. Satın alımlarınızda bu başlık altında açıklandığı gibi altında bulunan plastik sınıflandırmalarına dikkate alın.

• NTVMSNBC GDO yönetmeliğine tepki
• NTVMSNBC “GDO yok” yazmak yasak
• Haberanaliz GDO Besinlerle zehirlenme özğürlüğü başlıyor…
• GDOyaHayır.org
• Gıdabilimi.com Gıda Mühendisleri Odası Basın Açıklaması
• Gıdaraporu.com Genetik yapısı değiştirilmiş ürünler

Buna göre yaz saati, bir başka deyişle ‘ileri saat’ uygulaması, 29 Mart Pazar günü saat 03.00′de saatlerin bir saat ileri alınmasıyla başlarken, 25 Ekim Pazar günü saat 04.00′de saatlerin 1 saat geri alınmasıyla sona erecek. Yaz saati uygulamasıyla, akşam saatlerinde en yüksek değerine ulaşan enerji talebinin (puant gücü) azaltılması hedefleniyor.
Geçmiş yıllara bakıldığında yaz saati uygulaması, Avrupa Birliği (AB) ülkeleriyle birlikte Mart ayının son pazar günü başlayıp, Ekim ayının son pazar günü bitiyor.

Yaz saati uygulamasıyla, her yıl, “orta ölçekli” bir hidroelektrik santralinin yıllık üretimi kadar tasarruf sağlanıyor. İleri saat uygulamasıyla işe erken başlamak ve çıkmak, aydınlatma, ısıtma, soğutma açısından önem taşıyor. Türkiye Elektrik İletim A.Ş’nin (TEİAŞ) hesaplarına göre, yaz saati uygulamasıyla yıllık 500-600 milyon kilovat saat (kWh) tasarruf sağlanıyor.

Bu bilgi bana bir e-posta aracılığı ile geldi… benim aklımda ise bambaşka elektrikler yanmaya başladı:

• akşam yatarken, defalarca neden hava kararmadan yatılması gerektiğine dair sorular
• sabah hava aydınlanmadan kalkılamaması
• binbir dereden binbir sular getirmeler…

… iyisi mi ben şimdiden saatimi geri alıp, uygulamaya başlayayım. Pazartesi ancak uyum sağlamış oluruz.

Tüm saat kavramını henüz öğrenememiş, düzenli okula giden çocuk ebeveynlerine kolaylıklar dilerim.

Genelde seçtiğiniz dile göre yuva ararken, ben önce yuvayı görmüş, sonra da (imkanım olduğu için) Almanca’ya karar vermiştim.

Bir tavsiye üzerine gittiğim Small Hands / Küçük Eller Rumelihisarı Kampüsü daha kapısından girdiğinizde size bir başka dünya hissi veriyor. Küçük insanların yaşadığı bir ülkeyi ziyaret etmiş gibi hissediyorsunuz kendinizi. Etrafınız  bu *ülke vatandaşlarının* eşyaları, izleri, sanatları, yapıtları ile çevreleniyor bir anda.

Arkasındnan kaç yuvaya daha gittiysem böylesi bir hisse kapılmamıştım.

25 aylıkken SH Almanca sınıfına başlayan kızım, kısa zamanda alıştı. Orada geçen 4 yılı süresince eğitmenler ve yönetim tarafından her daim gelişimi, özgüveni ve bireyselliği ön planda tutuldu.

Biri Alman iki hanımın ortaklığında olan bu kampüs büyük bir bahçe içinde, ahşap bir köşkden oluşmakta. Bahçenin her köşesi çocukların hayalgücünü tetiklemek, biriken enerjilerini ortaya çıkartmak için tasarlanmış. Bir köşede çocukların içine girebildiği bir tavşan kafesi, çalılardan oluşan *sihirli* tünel, tırmanmak için *örümcek ağı*, ahşap atlar, ağaçlardan sarkan ışıltılı şeyler… bunlar sadece arka bahçede bulunanlar.

Yaz kış bahçeye çıkılır. Hava aşırı yağışlı olmadıkça çocuklar yağmur çizme ve tulumlarını giyip, mutlaka açık havada zaman geçiriyorlar! Sabah servisler 8.30’da gelir, içeri 9.00’da girilir.

Her şey keşfedilir, incelenir… o nesne veya olaydan mutlaka çıkacak bir hayat bilgisi dersi vardır.

Bu kurumun tüm eğitmenleri sürekli eğitime tabi tutulmakta. Avrupa ve dünyada konularındaki trendleri araştırıp, uygulamaya alıyorlar. Yıl içinde ebeveynleri bilgilendiriyor, toplam aile gelişimine de katkıda bulunuyorlar.

Tüm bunlar broşürlerinde veya kısa bir tanışma toplantısında da edinebileceğiniz bilgiler.

Bize geçen yıllarda kattığı değerler, paha biçilemez oldu. Kızımın sadece bir dile anadili gibi hakim olduğunu görmedim, onun her daim yaşına uygun uslu, zamanı gelince yaramazlık yapmasını bilen, bilinçli davranışlarda bulunan, düşünmeyi ve öğrenmeyi seven, başkalarını da düşünen minik bir Prensese dönüştüğüne şahit oldum.

Sınıf çocuklarının katılımı çoğunlukta olan, serbest zaman etkinliklerinde her daim iltifatlar aldık. Çocuklarımız bireysel özgüvenleri  yüksek olduğu kadar, grup içinde, toplumda nasıl davranmaları gerektiği hakkında da da bilgileri ve becerileri var.

Onlar bana çocuğun çocuk olmasına izin vermem gerektiğini tekrar tekrar öğrettiler.

Ben de Pamuk Prensesimin TV karşısında geçirdiği zamanı mümkün olduğunca kısıtlarken, bir de ne seyrettiğine çok dikkat eden bir anneyim.

Kızımın ulaşabildiği TV’lerde TRT Çocuk, BBC Prime, Nickelodeon birbirini izlerler ve sabah 7:30 – 8:15, akşamları 18:30 – 19:30 arası açılabilirler. Reklamlar başladığında ses kısılır, programlardan bazıları hepten seyredilmez… neyse benim katı kurallarım daha sıralanır gider.

Geçenlerde birlikte en sevdiğimiz programlardan Zoe 101 seyredecekken, birden deri montlu, siyah gözlüklü adamlar motorları ile ekranda beliriverdi. Daha ne olduğunu anlayamadan hızla üst üste sahnelerde birbirine silah doğrultan adamlar, yumruklaşanlar, ağzından kan fışkıranlar, ateş edenler… Donup kaldım. Bir yanlışlık olmalı  -  kim, nasıl bir hata yapıp çocuk kuşağına bu tanıtımı almış olabilir ki diye düşündüm?

Bugün ise size daha evvel bayıla bayıla anlattığım Yukarı Bak‘ı seyretmek üzere heycan ile beklerken… Sinema salonunun 3de 2si çocuk ile doluyken… meyveli yoğurt ile kakaolu süt reklamı arasında bu dehşet görüntüler yeniden karşımıza çıkmaz mı? 6 yaşındaki miniğim bile “Bu reklam çocuklara göre değil ki, niye gösteriyorlar?” diye sorguladı.

Kendine gel TNT! Ebeveynlere kendimi pazarlayacağım diye çocuklarımızı araç olarak kullanma… bugüne kadar girişimlerini takdir ediyorken, birden ters tarafıma düştün.

Paprikam geçtiğimiz Pazarı Pazartesiye bağlayan gece inlemekten, ağlamaktan uyuyamadı. Karın ağrısından şikayet eden yarım porsiyonum sabaha kadar kıvrandı durdu. Yıllardır ateşli hallerine alışık olduğumdan aslında onu yatıştırmak için rutinim hazırdır. Karın ağrısı eklenince, şaşırdık, sabaha doktora götürdük.

Muayene, kan, idrar, strep test vs… Çok şükür temiz çıktı.

Ancak bekleme odasında benzer şikayetler ile gelen Paprikamın sınıf arkadaşı ile karşılaşınca, zaten arayacağım okulu, özellikle uyarmaya karar verdim. Öğretmeni ile telefonda konuşurken ise toplam 4 çocuğun o gün okula gelmediğini öğrendim.

3 günlük ateş ve dinlenme süreci sonrasında iyileştik ve yeniden okulumuza devam etmeye başladık, ancak bir kez daha anladım ki (özellikle günümüz itibariyle) mikroplar ile nasıl baş edilmesi gerektiği  bir çocuğun beynine kazınması gerekiyor.

Sohbetlerimize bir şeyin nasıl bulaşabileceğini anlatan konular ekledik. Bir de deney ile örnekledik:

- Bir elim unlu (mikropları temsilen) ise, kaç yerde iz bırakır?

- İz bıraktığım şeyi, temiz bir başka şeye değdirirsem ne olur?

- Her yere değersem, elim temizlenir mi? Un gider mi?

Uygulanmasa bile, çocuklara zihinlerinde canlandırabilecekleri iyi bir örnek olduğundan eminim.

Siz minik yüreğinize mikropları ve nasıl bulaştıklarını hangi araçlar ile anlatıyorsunuz?

Anaokuluna giden Papatyamın önce oynayamayacağını düşünerek epeyi aldırış etmemiştim, ancak son zamanlarda öğrendiği harfler çoğaldıkça, Scrabble yaratıcılarının da bir bildiği vardır diye ikna oldum.

Yeni alınan her oyunda olduğu gibi eve gelir gelmez başına oturduk. Kuralları okuduk ve ard arda 3 tur oynadık…

Kurallar basit:

• her oyuncunun elinde 5 harf taşı olmalı
• sırası geldiğinde ancak 2 taş koyabilir
• koyduğu taşlar kelimeyi tamamlıyorsa (oyun tahtasının üzerinde tüm kelimeler yazılı) bir puan alıyor
• harfler sıralı konulmalı, yani kelimenin ortasından başlanamaz, arada boşluk bırakarak harf konulamaz
• taş koyamıyorsan elindeki iki taşı değiştirip, pas geçebilirsin
• tek taş koyuyorsan, taş değiştiremezsin
• taşlar açık oynanır, ustalaştıkça birbirine engel olmaya başlayabilirsin
• elinde koyabildiğin taş var ise koymalısın

… gibi.

Oyunun sonlarına doğru torbanın içinde bulunan ama tahtada olmayan harflerden dolayı biraz sıkılsanız da, okul hazırlığında veya birinci sınıfa giden miniğiniz ile oynayabileceğiniz çok eğitici bir oyun. Oyuncakcıya gittiğinizde incelemeye değer derim. Bu yıl, bu yaş grubuna alacağım hediye budur… duyurulur!

Benimle benzer süreçlerden geçen var mı?

Çeşitli tempolarda çalışmak ve çalışmamak arasında gidip gelirken zorlanmadım aslında. Araya neredeyse 5 yıl girmesine rağmen, bir pazartesi sabahı işe gidip dün ofisten çıkmışcasına devam ettim. Ancak her dönemde bir başka şey dikkatimi çekti: kendimi bir terazinin üzerinde gibi, bir o yana bir bu yana sallanırken buluyorum. Çalışmazken günlük hayatımı dolduran şeyler birden duraksıyor. O faaliyetlerimin yokluğunu nikotinsiz kalan sigara tiryakisi gibi hissediyorum. Örneğin sırf onları daha sonra bilgisayarda işleyemeyeceğim için fotoğraf çekmemeyi tercih ediyorum.

İşe başladığımdan bu güne fotoğraflarıma, yazılarıma, okuyacaklarıma daha az vakit ayırırken, kızımla geçirdiğim daha az zamanda daha çok şey yapmaya gayret ettiğim açıkca görülüyor.

Sabahları aynı saatte evden çıkıp, 1 saat 15 dakika fark ile eve geliyoruz. Evde bulunmadığım o zamanı telafi etmek için Paprikanın TV zamanından, kendimin ise bahsettiğim faaliyetlerinden feragat etmek zorunda olduğumuza karar verdim. Şimdilik ikimiz de bu durum değişikliğinden sıkılıyoruz diyebilirim. Günler geçtikçe ikimizin arasındaki diyalog gelişiyor, birlikte geçirmek *zorunda kaldığımız* zamanın kalitesi artıyor.

Gün gelecek iş yine bırakılacak… fotoğraf, yazı, kitap, blog… hepsine ayıracak zamanım yeniden olacak ama Paprikamın ilk dişini düşürdüğü gün geri gelmeyecek. Dişperisinin getirdiğini inandığı hediyesine olan heycanı olmayacak. Geçen günlerde yaşanan şeyler tekrarlanmayacak… bu nedenle terazinin kızımın bulunduğu kabına tüm ağırlığımı vermeyi tercih ediyorum. Kısa zamanda bile bana geri dönüşünün kat kat olacağını göreceğim.

Beni ben yapan, mutlu eden, enerjimi dolduran diğer hobilerime ise şimdilik ara vermeli, stoktan yemeli… mutluluk ve enerji kızım ve işimde bulunmalı.

Up’un fragmanlarında yaşlı ve huysuz bir adamın (kendisini şahsen Robin Williams’a benzettim) binlerce uçan balon ile evini havaya uçurduğunu görebilirsiniz.

Kısa zaman içinde ülkemizde de gösterime girecek bu filme minik yüreklerinizden önce sizin de gitmek isteyeceğinizi temin edebilirim. Filmin başında her yaşın anlayacağı şekilde, yaşlı Carl Fredricksen’in çocukluğu ve günümüze nasıl olmuş da huysuz yaşlı adam haline geldiği anlatılıyor. Yetişkinler (kabul ediyorum belki sadece anneler) bir iki göz yaşı bile dökebilir.

Renkli, heycan dolu ve hayal dünyanızı canlandıracak olan UP (Yukarı bak olarak tercüme edildi) ailecek görülesi bir animasyondur. 16 Ekimde gösterime girmesi planlanan Film öncesinde çocuğunuz ile Zeplin, köpek ırkları ve uçan balonlar hakkında bilgiler edinebilirsiniz. Filmi izlerken, bu bilgiler ile donanmış yarım porsiyonun daha da keyif alacağından eminim.

İlgili linkler

• http://www.sinema.com/film/186480/yukari-bak
• http://www.imdb.com/title/tt1049413/
• http://disney.go.com/disneypictures/up/