Miałem trochę zaległości w odwiedzinach, więc dostałem aż dwie gazety. Nie licząc konkursu na najlepszego policjanta osiedlowego i dziewczyn, które wystąpiły w „Mam talent”, skupiłem się na artykule od Allegro. Moje rodzinne miasto, to w którym się urodziłem, przeżywałem wzloty i hańbiłem, odnosiłem sukcesy i piłem, walczy o noworoczny koncert, za który zapłaci Allegro! Pomyślałem: koledzy po fachu robią w balona (lub coś podobnego) moich ziomków. Nieładnie.

Nie zauważyłem żadnych oznaczeń artykułu sponsorowanego, za to pełne wyjaśnienie zasad konkursu w formie jakby to pisał lokalny dziennikarz. Więcej, pewnie to pisał lokalny dziennikarz na bazie informacji od Allegro. W każdym razie wydaje się, że miało wyglądać na artykuł i tak wyglądało, bo nie wyglądało na reklamę. Myślę sobie, że pewnie to nawet skuteczna akcja – są pieniądze, można się lokalnie promować, a lokalne promowanie to dobry sposób dla marki o takiej pozycji. No, ale jednak – pierwsza myśl krzyczała, że ja teraz jestem (choć tylko na chwilę to jednak) również lokalsem i nie dam się na to nabrać. Druga myśl, rozsądniejsza, dopowiedziała, że to przecież nie dla mnie konkurs. Trzecia się zaśmiała i stwierdziła, że człowieka czasem otępia rodzinne miasto, skoro tak buntowniczo (choć tylko wewnętrznie, ale jednak) reaguje na prostą reklamę. A czwarta myśl nie nadaje się do publikacji.

Natomiast piąta myśl jest ważna. Piąta myśl bowiem była krótka i treściwa: nic się nie zmieniło, wciąż tylko igrzysk i wina.

Wtedy uświadomiłem sobie – jednym z tych prostych uświadomień, które inni pewnie mają już dawno za sobą (ale czy na pewno?) – że reklama bardziej nawet niż inne formy, które znajdziemy w telewizji czy internecie, prasie czy radiu, daje nam igrzyska i wino. To dziś już taka zabawa dla ludu. Kup to, a może wygrasz tamto. Weź tamto sto razy, otrzymasz jeden coś. Zobacz, to jest fajne, fajniejsze itd.

Dlatego też tak bardzo chcemy (my, inteligentni) lepszych reklam, cokolwiek to znaczy. Inteligentni ludzie na co dzień nie chcą bowiem uczestniczyć w zabawach plebsu, więc domagają się takich zabaw, w których plebs nie może uczestniczyć. Trudniejszych. Są więc przygotowane również takie marki, które spełniają tę rolę. W ten sposób w igrzyskach mogą uczestniczyć wszyscy, również inteligentni i bogaci (co nie zawsze współgra i nie wszystkie marki dla inteligentnych są tymi dla bogatych i odwrotnie). Ważne, żeby – to się też nie zmienia od kiedy tylko świat opisywany jest w książkach – dla nich wszystkich były odpowiednie sektory na trybunach. Nie chcesz uczestniczyć w igrzyskach? A może w sektorze VIP? No, to rozumiem…

Podsumowując, pozostaje napisać krótko: Allegro, dobra akcja na koniec roku! Taka refleksyjna.Tylko, czy powinienem występować na Allegro jako rodzinne miasto czy wspomagać Kraków? Nie, to już za dużo refleksji. Przecież to tylko reklama.

“Filozofia nowej marki opiera się na myśleniu o Klientach i Banku w kontekście bliskiej, osobistej relacji. Logo symbolizuje dialog, wzajemne zrozumienie i związek między Klientami a Bankiem. Naszą aspiracją jest tworzenie długoterminowych, owocnych relacji z Klientami.”

A moim pierwszym skojarzeniem z nowym logo były płuca. Drugim kręgle.

Dla przypomnienia dotychczasowe logo:

Akurat parę dni temu zapatrzyłem się w to stare logo, myśląc sobie po raz kolejny: “Ale fajne, proste logo. Widzę wzrost i czuję optymizm.”. Zapewne to w dużej mierze kwestia przyzwyczajenia i wielokrotnego racjonalizowania sobie, że “tak, z tym bankiem warto.”. Niemniej jednak symbolika wznoszącej się linii w kontekście finansów jest oczywista. Dla optymisty – wzrost zysków. :)

A nowe logo… cóż, przyjdzie się przyzwyczaić do tych płuc i kręgli. Może dostrzegę w nich przekonywujący sens. Sam list nie był pomocny w odnalezieniu tego sensu. “Dialog, wzajemne zrozumienie i związek między mną a bankiem” nie mówią mi wiele. Że niby będziemy sobie rozmawiać, ja zrozumiem dzięki temu potrzeby banku i się przywiążę?? Nie chcę “WZAJEMNEGO zrozumienia”! Wystarczy mi jednostronne – żeby bank rozumiał, czego JA potrzebuję. “Osobista relacja” z bankiem kojarzy mi się z wchodzeniem z butami w moje życie. Wolę trzymać banki na dystans. Chcę od nich wyłącznie staroświeckiej “korzystnej oferty” i “sprawnej obsługi”. Żadnych telefonów w stylu “jak się pan dziś czuje…?”.

Może za mało “humanistyczny” jestem… ;)

Polska to taki kraj, w którym nie ma wysp tropikalnych i, jak śpiewał Kazik, „Polacy są tak agresywni, a to dlatego, że nie ma słońca nieomal przez siedem miesięcy w roku, a lato nie jest gorące tylko zimno i pada, zimno i pada (…)”. No to co można? Napić się można! Jeden klasyk:

I młodszy brat – czyli hodowca trawy. Tej trawy do wódki:

Wyeksmituj współlokatora, zakup doniczki, wykaż się „swoją pasją do uprawy trawy żubrowej – na zdjęciach, na video lub jakkolwiek inaczej, zaskocz nas kreatywnym podejściem, ciekawą osobowością i pozytywną energią!”. I do dna! Aplikuj tutaj: www.trawazubrowa.pl

W całej akcji jest mały haczyk: czy chodzi o Żubrówkę? Nie! Trawa żubrowa, jak się okazuje, wchodzi też w skład Żołądkowej Gorzkiej z Polmosu Lublin (obecnie Stock Polska). Czy znak to, by podawać Żołądkową z jabłuszkiem? Hm… nie wiem, nie próbowałem.

Na koniec ważkie pytanie: kim jeszcze można by zostać w Polsce w ramach kampanii reklamowej? “Gwiazda marketingu” już była… więc… może… w związku z lekomanią Polaków… oblatywaczem Prozacu? ;)

Zamieszczona wyżej reklama hodowcy ukazała się dzisiaj w serwisie Golden Line i zapewne w wielu innych serwisach z ogłoszeniami pracodawców. Poniedziałek rano to był idealny czas na start. :D

Pewien moralny niepokój powinien co jakiś czas wracać.

Źródło i przenoszenie choroby
Przenoszona drogą papierową lub elektroniczną jako bakteria obecna w briefach kreatywnych kampanii reklamowych. Bakteria wraz z briefem przechodzi „z rąk do rąk” zarażając wszystkich czytających brief.

Stadium 1 choroby
Odprawa, briefieng, ewentualnie innego typu spotkanie propagandowo/motywujące kreatywnych do wzmożonej pracy. Spotkania te można streścić w słowach „Zróbcie coś zajebistego!”. To stadium choroby jest jeszcze bezobjawowe.

Stadium 2 choroby
Pierwsze objawy: nerwica, wzmożone palenie papierosów, tudzież korzystanie z innych używek. W przypadkach zaawansowanych objawia się dodatkowymi briefingami propagandowo/motywującymi i jeszcze większym stresem.

Stadium 3 choroby
Następuje po wysłuchaniu diagnozy dyrektora kreatywnego, że projekt nie jest dość „twisted”, „catchy”, że jest juniorski, zbyt prosty, że nie zdobędziemy nim żadnej nagrody i w ogóle jest do bani. To stadium choroby obfituje myślami o rzuceniu pracy i rozpoczęciu prostego życia – np. wypasu owiec w górach. Finalnie objawia się jeszcze większą liczbą pracy, nerwów i wspomagaczy.

Stadium 4 choroby
Chwilowe osłabienie działania choroby po triumfalnych słowach dyrektora kreatywnego „Macie to!”. Objawami jest głęboka ulga, czasowe odstawienie używek i myśli o zmianie pracy.

Stadium 5 choroby
Zbyt skomplikowane i zmienne żeby je opisywać, zależy bowiem od opinii klienta o koncepcjach. Objawy mogą być wszelakie – do totalnego doła po górnolotny entuzjazm.

Stadium 6 choroby – finalne – syndrom ATFPB
Przychodzi po etapie wprowadzania poprawek w reklamie. Najbardziej zauważalne w dniu premiery reklamy. Nie zawsze objawia się syndromem ATFPB, jednak jest częsty przypadek.
Sam syndrom ATFPB pojawia się podczas oglądania „swojego” billboardu/spotu TV/innych form reklamy. Objawy syndromu są zbliżone u wszystkich chorych, bez względu na to w jakiej agencji zostali zarażeni. W niektórych przypadkach towarzyszą mu słowa; „O kurwa!”, ale tylko u młodych osobników; nie występują u osób uodpornionych, które wielokrotnie przechodziły już syndrom ATFPB. Sam syndrom ATFPB objawia się wypowiadaną jak mantra refleksją; „A Takie Fajne Pomysły Były”.

Tak wygląda kampania, czyli co mi przyszło na GG:

[Znajomy Z Agencji]

(10-09-2009 10:15)
To mialo byc zabawem czy co? XD

Pechowo najpierw przeczytałem to, co na dole, a dopiero na końcu obejrzałem film, co zrobiło na mnie dziwne wrażenie: aż trzy osoby w podobnym czasie pomyliły numer GG??? – aaaach! to taka kampania!

Jestem ciekaw, czy “ciemny lud kupi” ten pseudobuzz. Ja mam alergię na akcje szyte grubymi nićmi.

A może… może kampania ma głębsze dno, i pseudoużytkownicy GG to tak naprawdę boty, z którymi nie miałem akurat czasu pogadać? To byłoby ciekawe. No więc zgadam…

…

Ups!

Cytowane wyżej wiadomości przyszły do mnie jako odpryski konferencji założonej na GG w temacie filmu. :D

Czyli nie ma pseudobuzzu, nie ma kampanii na GG, nie ma botów!

Jest tylko film.

Sami oceńcie, czy “rarkę” zasieje.

Morał: nie rozkminiać enigmatycznych wiadomości na GG przed wypiciem kawy / nie wszędzie czai się marketing “szemrany”. :D

Edit: “rarka” jest szemrana na Blipie i relacjonuje się na Facebook’u.

Zobaczymy.
Źródło: Bayerberg; więcej o filmie: Brief.pl; oficjalna strona filmu: artandcopyfilm.org.

Te reklamy są zabawne, ciekawe, z pomysłem. Mają sens. Tanie oznacza, że ich produkcja nie kosztowała kilku milionów, tak jak choćby Sony Bravia z wybuchami farby (przy okazji, to świetna reklama, trzymająca konsekwentnie przekaz całej serii i szkoda, że nie została nakręcona w Polsce, na co była duża szansa). Także postprodukcja tych reklam nie trwała setek godzin, co działo się na pewno w przypadku Virgin Media – Mobile TV (warto zobaczyć!). W przypadku reklam, które znajdziesz poniżej, wydano mniejsze pieniądze, ale to im nie umniejsza.

Wyselekcjonowałem zaledwie kilka przykładów dobrych, a zarazem tanich reklam, więc jeśli znasz podobne – komentuj. A tymczasem miłego oglądania.

ebay – Hero

ThreeBond – Bond your sparks

Buenos Aires Independent Film Festival – The saddest picture

Test Your Awareness

Te reklamy dostały już swoje nagrody. Znasz równie dobre i nieefekciarskie? Dodaj link w komentarzu.

PS Tanie, ale dobre reklamy skłaniają, żeby napisać kilka słów o kosztach produkcji. Najlepiej coś z pierwszej ręki, postaram się więc wkrótce zaprosić do gościnnego wpisu dom produkcyjny.

Odzierając więc ze wszystkich ozdobników słownych i ideowych filmik, spróbuję opisać (jako konsument) co z niej na poziomie komunikatu do mnie trafia. W Lamborghini od 40 lat pracuje człowiek – nieznane powszechnie nazwisko. Robiąc mu promocję “przy okazji” firma pokazuje że:

- jest firmą z wieloletnią tradycją
- pracują w niej profesjonaliści o imponującej wiedzy – zdobywanej latami
- cenią pracownika (Najważniejsze! W czasach ogromnego kryzysu w samochodówce, firma wypuszcza specjalną edycję auta z nazwiskiem jednego ze swoich pracowników – daje w ten sposób jasny sygnał, jak ważni są dla niej ludzie) i nie zwalniają – ten człowiek w końcu pracuje u nich 40 lat
- bardzo wyraźnie podkreśla swoje włoskie pochodzenie – świetne nazwisko (Valentino Balboni) i niesamowity akcent człowieka nie pozostawiają co do tego wątpliwości
- Kapitalne, produktowe migawki z jazdy samochodem (czasowo jest ich nie mniej niż wypowiedzi człowieka)
- Jednoznaczne, bardzo wysoko pozycjonujące auto hasło reklamowe: „najszybciej jeżdżący pomnik”

Cóż: ewidentna reklama, choć przygotowana w para-reportażowej formie dziennikarskiej (czyli mamy… advertorial TV). Jednak jak widać na przykładzie naszych pismaków z moto.pl, którzy złapali haczyk: skuteczna.

Dla mnie – świetna mieszanka działań PR i reklamowych. Pogratulować.

Niedługo później okazało się, że co nie śniło się filozofom, staje się faktem. Wspomnienie wyjaśniania cioci, co może zrobić z 120 megabajtowym dyskiem twardym i peany o praktycznym braku ograniczeń zapisu danych w porównania do dyskietki rodzą dziś technologicznie protekcjonalny uśmiech. Co jest zrozumiałe, bo jesteśmy znacznie dalej. Całe lata świetlne. Dziś coraz popularniejsza staje się augmented reality (rozszerzona rzeczywistość) i pojawiają się kolejne, bardziej zaawansowane próby jej wykorzystania. Niektóre warte odnotowania.

AR (skrót od augmented reality) już jest powszechnie stosowana. Przykładem są transmisje meczów, w trakcie których pojawiają się graficzne komentarze, np. wyjaśniające przebieg akcji. Kiedy skakał Małysz, widzieliśmy na ekranach linie wskazujące ważne punkty: to mógł być aktualny najdluższy skok, rekord skoczni lub dowolny inny punkt do pokonania. To pomocne, ale względnie proste komercyjne zastosowania AR. Pojawiają się jednak ciekawsze. ^Vagla blipnął kilka godzin temu o augmented reality (o tu blipnął), załączył krótki film:

To, co powyżej, to krok do przodu. Całkiem duży, bo nie tylko pozwala korzystać z AR przeciętnemu użytkownikowi (na tym etapie zatrzymał się wysyp stron stosujących AR, którymi raczą nas ostatnio agencje interaktywne w ramach promocji własnej), ale daje też konkretne, całkiem przydatne narzędzie (nie tylko PR-owe demo możliwości).

Inne zastosowanie to prezentacje, które dzięki AR mogą dużo zyskać na atrakcyjności, tak jak prezentacja hasła z encyklopedii:

Ledwo co czytałem opinie dotyczące AR, które w dużej mierze sprowadzały zastosowanie do interaktywnego gadżetu. Jak się okazuje, gadżety szybko ewoluują, pojawiają się nowe ich zastosowania, a w przypadku AR nietrudno ruszyć głową i znaleźć kolejne: zaawansowane gry, interaktywna telewizja, wystawy. No i, oczywiście, branża pornograficzna. Nie zapominając o reklamie, która póki co wykorzystuje tylko efekt świeżości AR, co nie potrwa długo (bo świeżość trwa krótko, chyba że jest się dezodorantem Garniera!) i wkrótce pewnie zobaczymy praktyczniejsze zastosowania.

Chcesz wiedzieć więcej na temat augmented reality? Tematycznie powiązane linki:
- How augmented reality will work,
- Wikipedia: augmented reality (en).

Jeśli wiesz coś ciekawego o AR, dodaj link w komentarzu lub napisz na temat możliwych zastosowań AR. Podziel się wiedzą i przemyśleniami. :)