Gdy zobaczyłam te kolorowe krzesła i czerwoną kanapę w bufecie, na tle ciemnoczarych ścian z wielkimi zdjęciami ze spektakli, uśmiechnęłam się do siebie. A przecież minęły niecałe 3 dni od ostatniej wizyty tutaj.
Ostatnie próby do spektaklu odbywały się jednak głównie w Nowym Wspaniałym Świecie, teatr zaś był tylko miejscem charakteryzacji. Zresztą na czas naszego pierwszego setu budynek opustoszał niesamowicie. Nie było żadnych spektakli, pani z bufetu też więc już dała sobie spokój…i nas już nie było. Pusto strasznie było.

Popatrzyłam na to dzisiaj już innym okiem, okiem dziewczyny, która skończyła już z codziennymi próbami do spektaklu, ba, która jest po premierze, dziewczyny, której obecność tutaj już tak bardzo nie zobowiązuje.
I dzisiaj uświadomiłam sobie jak bardzo pokochałam Teatr Dramatyczny im. Gustawa Holoubka.

Z nostalgią przechadzałyśmy się po teatrze.
Pokazano nam później kilka opuszczonych i obskurnych, acz klimatycznych, zakamarków dramatycznego, w ramach pewnego projektu after-córeczkowego. Cudowny Teatr.

A wchodząc do niegdyś jasno oświetlonej, zagraconej starymi stolikami oraz zabałaganionej rekwizytami, naszymi śmieciami a dzisiaj opustoszałej, sali prób im. Zatorskiego, zatęskniłam za wszystkim i wszystkimi.

Zatorski jest dla mnie (dla nas?) miejscem szczególnym. Prócz prawdziwej szkoły aktorskiej jaką tu otrzymałyśmy, tu się wszystko działo i tu przeżyłam wspólne i samotne chwile radości i natchnienia.
Przypomniał mi się podłużny stolik na samym środku sali, tam gdzie Małgosia i Justyna przerabiały z nami scenariusz. Pamiętam jak z dziewczynami po raz pierwszy przebrane w tymczasowe, pensjonarskie stroje siedziałyśmy przy tym stole. Pamiętam pierwsze zajęcia z emisji głosu. Pamiętam jak czytałyśmy nasze własne, osobiste teksty. Pamiętam wszystko.

Teatr mój widzę ogromny

Lan.

Moje myśli krążą wokół tych ostatnich tygodni. Próby generalne, PREMIERA, spektakle. Niezwykłe chwile. 

Co teraz będę robić? Wróci monotnia, codzienność…, a może nie wróci? Mam wrażenie, że w moim życiu coś zmieniło się na stałe. (albo przynajmniej na dłuższy okres czasu) Mam czego wyczekiwać. :)

KWąsikowska