Ορνιθολόγιο

Καναρίνια

noreply@blogger.com (costis) — Mon, 08 Jun 2009 20:02:00 +0000

Δύσκολες αποφάσεις

noreply@blogger.com (costis) — Mon, 19 Jan 2009 10:41:00 +0000

Η δεύτερη γέννα για φέτος του ζευγαριού των καναρινιών μου, ξεκίνησε γύρω στα μέσα του Δεκέμβρη. Τα τρία πουλάκια της πρώτης γέννας δεν είχαν κλείσει μήνα ακόμα και η θηλυκιά άρχισε να κάνει αυγά για δεύτερη φορά. Όταν η θηλυκιά ξανακάθισε στη φωλιά να κλωσσήσει, απομόνωσα τα τρία μικρά με το διαχωριστικό πλέγμα στην μισή ζευγαρώστρα για να μην την ενοχλούν, ενώ το αρσενικό συνέχιζε να τα ταΐζει κανονικά.

Έλλειψα λίγες μέρες τα Χριστούγεννα και περισσότερες γύρω στην πρωτοχρονιά και όταν τελικά μαζεύτηκα στις 6 του Γενάρη, στην φωλιά υπήρχαν δύο μικροσκοπικοί νεοσσοί και ένα αυγό. Η επαγγελματική πίεση δεν με άφησε να περιποιηθώ (διατροφικά) τα πουλάκια της δεύτερης γέννας, το ίδιο καλά με εκείνα της πρώτης. Τα πουλάκια μεγάλωσαν, αλλά ήταν εμφανώς μικρότερα σε σχέση με εκείνα της πρώτης γέννας στην ίδια ηλικία.

Πρίν δύο μέρες, το πρωί, είδα με έκπληξη το ένα πουλάκι να κάθεται στον πάτο της ζευγαρώστρας, αρκετά νωρίτερα από όσο περίμενα να συμβεί αυτό. Αποφάσισα να το γυρίσω στη φωλιά και το πήρα στα χέρια μου, όμως όταν το έβαλα στη φωλιά πετάρισε και ξανάπεσε στον πάτο του κλουβιού. Το χέρι μου ξεσήκωσε και το αδελφάκι του από τη φωλιά, που πετάρισε και αυτό αναστατωμένο και για κάποιο διάστημα επικράτησε πανικός στη ζευγαρώστρα.

Παρατήρησα ότι το ένα μικρό στον πάτο της ζευγαρώστρας πετάριζε και άλλαζε θέση αλλά δεν μπορούσε να σηκωθεί από τον πάτο, ενώ το άλλο άρχισε να πεταρίζει ψηλότερα: άρχισε να γαντζώνεται από τα σύρματα στο πλάι του κλουβιού, να μετακινείται αρκετά επιδέξια, μετά δε από δυό τρεις αποτυχημένες προσπάθειες κατάφερε να σταθεί σε ένα ξυλαράκι του κλουβιού και από εκεί να πετάξει μέχρι τη φωλιά, όπου και στάθηκε κοιτώντας τι συμβαίνει γύρω. Όλο αυτό το διάστημα, που πρέπει να ήταν γύρω στα δέκα λεπτά, το άλλο μικρό κινιόταν πεταρίζοντας μόνο στον πάτο του κλουβιού.

Η εμφανής διαφορά ανάμεσα στα δύο (πάνω κάτω συνομήλικα) αδελφάκια με παραξένεψε και παρατηρώντας προσεκτικά συνειδητοποίησα ότι το μικρό στον πάτο του κλουβιού είχε κινητικές δυσκολίες. Αν και αρτιμελές, τα δύο του πόδια ήταν τοποθετημένα σε τελείως αφύσικες θέσεις και καθόταν στηριγμένο στο πάνω μέρος των ποδιών, χωρίς να πατά. Έμοιαζε να μπορεί να κινήσει λίγο τα δάκτυλα του ενός ποδιού ενώ στο άλλο πόδι ήταν τελείως ακίνητα.

Είμαι τελείως απροετοίμαστος να αντιμετωπίσω παρόμοια κατάσταση και ομολογώ δεν ξέρω τι να κάνω ακριβώς. Θυμάμαι ότι είχα διαβάσει ένα σχετικό άρθρο σε ξένο ιστότοπο που μιλούσε για τέτοια προβλήματα στις γέννες των κατοικίδιων πουλιών και σημείωνε ότι ένας εκτροφέας πριν πάρει την απόφαση να ζευγαρώσει κατοικίδια πουλιά πρέπει να είναι προετοιμασμένος να αντιμετωπίσει (και) παρόμοιες καταστάσεις γενετικών ανωμαλιών. Εγώ όμως δεν θεωρώ τον εαυτό μου εκτροφέα και ήδη από την δεύτερη γέννα στα χέρια μου, αντιμετωπίζω προβλήματα τέτοιου είδους.

Στον ίδιο ιστότοπο αναφέρονταν και αποδεκτοί τρόποι ευθανασίας για πουλιά, όμως δεν περίμενα ποτέ να βρεθώ αντιμέτωπος με τέτοια κατάσταση τον δεύτερο χειμώνα που έχω κατοικίδια πουλιά. Είμαι τελείως απροετοίμαστος!

Σκέφτομαι, τώρα, ότι έπρεπε να χωρίσω το ζευγάρι και να μην το αφήσω να προχωρήσει σε δεύτερο γύρο, εφόσον θα έλειπα στις αργίες και δεν θα μπορούσα να προσφέρω την αφοσίωση και την φροντίδα που απαιτούνταν, αλλά στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα. Αυτά βέβαια είναι σκέψεις και καθόλου δεν αλλάζουν την δύσκολη κατάσταση που καλούμαι και πρέπει να αντιμετωπίσω.

Ζεβράκια

noreply@blogger.com (costis) — Sun, 18 Jan 2009 16:31:00 +0000

Γκούλντιαν

noreply@blogger.com (costis) — Sat, 10 Jan 2009 22:00:00 +0000

Τετάρτη, 30 Απρ 2008

noreply@blogger.com (costis) — Wed, 30 Apr 2008 08:42:00 +0000

Η άνοιξη έχει μπει για τα καλά. Η μέση θερμοκρασία έχει ανέβει αισθητά, αν και πολλά βράδυα έχει υγρασία και κάνει ακόμα αρκετό κρύο. Η μέρα έχει μεγαλώσει αισθητά, τα διαστήματα με ήλιο είναι μεγάλα, δεν έλλειψαν βέβαια οι συννεφιές και οι βροχές, η γη πρασίνισε και τα πουλιά έχουν μπει σε πλήρη αναπαραγωγική διάθεση.

Τις περισσότερες καρδερίνες μου τις έχει πιάσει ακατάσχετη ...φλυαρία. Λέω τις περισσότερες γιατί οι αχάτες μου δεν μοιάζουν να έχουν συγκινηθεί ιδιαίτερα από τον ανοιξιάτικο καιρό. Αραιά και που μόνο, ακούω τις ...αγριοφωνάρες τους :) -και καλά η θυληκιά, πες δεν έχει ωδικό ταμπεραμέντο, αλλά εκείνος ο αρσενικός δεν έπρεπε να ρίχνει κανένα κελάηδημα, πότε πότε, για να εντυπωσιάσει την balcanica που του έχω για παρέα;

Στην κλούβα με τις θηλυκιές balcanica επικρατεί μεγάλη αναστάτωση, ανταγωνισμός στο κελάηδημα και μικροτσακωμοί, αλλά εκεί δεν υπάρχει αρσενικός... Η αχατίνα μου έχει πλήρως αναρρώσει από το σοκ που είχε πάθει και πεταρίζει πέρα δώθε νευρικά με ψιλοφωνούλες. Δυστυχώς, ο αρσενικός balcanica που της είχα για ταίρι και τα πήγαιναν αρκετά καλά μαζί μας άφησε χρόνους και έτσι είναι τώρα μόνη της και ψάχνεται.

Στο κλουβί με το ζευγάρι αχάτη-balcanica δεν υπάρχει όρεξη για ...αναπαραγωγή. Η θηλυκιά δεν είναι βέβαια όσο νευρική ήταν πριν δύο μήνες, έχει ηρεμήσει τώρα αρκετά και έχει συνηθίσει και εμένα αλλά και τον αχάτη, όμως φαίνεται πως είναι ακόμα ανώριμη για αναπαραγωγή. Τον αχάτη δεν μπορώ να τον ...ψυχολογήσω. Μου ρίχνει κάτι χαρούμενες αγριοφωνάρες όταν πλησιάζω το κλουβί, αλλά δεν τον ακούω να κελαηδάει στην θηλυκιά, όπως θα περίμενα να κάνει. Μου περνάει από το μυαλό η σκέψη, μήπως είναι και αυτός ...αχατίνα τελικά, αφού δεν έχει εξωτερικά κανένα έντονο σημάδι αρσενικού, αλλά το διαβατήριο έγραφε "αρσενικός" και δεν έχω κάποιο λόγο να αμφιβάλλω για την διάγνωση του βέλγου εκτροφέα.

Μιά και ο αχάτης είναι η μόνη αρσενική καρδερίνα που έχω, σκέφτομαι αν τα πράγματα συνεχίσουν έτσι, να του βάλω άλλη θηλυκιά μέσα στον Μάϊο, μήπως και ταιριάξουν καλύτερα. Θα το είχα κάνει ήδη, αλλά διστάζω, γιατί δεν είμαι άνετος στο να πιάνω τα πουλιά και να τους αλλάζω κλουβί και φοβάμαι μήπως κάποιο τραυματιστεί μέσα στον πανικό τους, όπως μου είχε συμβεί παλιότερα.

Το αρσενικό μου γκούλντιαν κελαηδάει συνεχώς και ψάχνει παρέα. Το "ταίρι" που του είχα, που αποδείχτηκε πως ήταν αρσενικό και αυτό τελικά, μας άφησε χρόνους με το έβγα του χειμώνα. Παρατηρώντας το γκούλντιαν, μόνο του στο κλουβί, μου είναι ολοφάνερο ότι αυτά τα πουλιά πρέπει να τα έχει κανείς μόνο σε ζευγάρια ή μικρές ομάδες σε κλούβες, αν έχει τον χώρο. Είναι κοινωνικά πουλιά και μόνα τους μαραζώνουν. Πρέπει οπωσδήποτε να του πάρω ένα ταίρι μόλις φτιάξει κι άλλο ο καιρός. Όχι για αναπαραγωγή, η αναπαραγωγική τους περίοδος τελείωσε αν δεν κάνω λάθος, αλλά για παρέα.

Ένα νέο tumblog για τα πουλιά

noreply@blogger.com (costis) — Tue, 26 Feb 2008 09:14:00 +0000

Έφτιαξα ένα tumblog με θέμα τα πουλιά και το διαδίκτυο. Έχω σκοπό να περιλαμβάνω σε αυτό εγγραφές με φωτογραφίες, συνδέσμους, ταινίες, ήχους, άρθρα κλπ. ενδιαφέροντα που βρίσκω κατά την περιήγησή μου στο web.

Τα θέματα στο tumblog θα είναι προσανατολισμένα στα κατοικίδια πουλιά και την εκτροφή τους, αλλά δεν θα περιορίζονται σε αυτά. Θα περιλαμβάνω για παράδειγμα φωτογραφίες από άγρια πουλιά, συνδέσμους προς ιστολόγια ή photoblogs με θέμα τα πουλιά κλπ., αν νομίζω ότι έχουν ενδιαφέρον.

Τα δικά μου σχόλια στο tumblog, αν υπάρχουν, θα είναι σχετικά σύντομα. Αν κάτι νομίζω ότι αξίζει μια μεγαλύτερη ανάλυση, θα κάνω μιά εγγραφή για αυτό στο Ορνιθολόγιο. Η διεύθυνση του tumblog μου είναι:

http://costisonbirds.tumblr.com/

Ελπίζω τις εγγραφές μου εκεί να τις βρουν και άλλοι ενδιαφέρουσες. :)

Κυριακή, 24 Φεβ 2008

noreply@blogger.com (costis) — Mon, 25 Feb 2008 00:30:00 +0000

Έβγαλα σήμερα, από τον εσωτερικό μη θερμαινόμενο χώρο, τα δυο κλουβιά και τα επανέφερα στις παλιές θέσεις τους.

Το γκούλντιαν βρέθηκε σε προστατευμένο χώρο όταν η εξωτερική θερμοκρασία έπεσε κάτω από τους 0°C, οπότε φοβήθηκα ότι δεν θα αντέξει.

Το ζευγάρι των καρδερίνων βρέθηκε σε προστατευμένο χώρο όταν ο δυνατός αέρας αναποδογύρισε την ζευγαρώστρα τους πριν καμμιά δεκαριά ημέρες. Τα πουλιά δεν είχαν καλή κατάληξη. Το αρσενικό αρρώστησε και πέθανε χωρίς να έχω καταλάβει τον λόγο και το θηλυκό έσπασε πιθανότατα κάποιο φτερό και δεν μπορεί καθόλου να πετάξει.

Έχω στα σκαριά μια κατασκευή για ζευγαρώστρα, που δεν θα έχει πρόβλημα στον αέρα, που πιστεύω να ολοκληρώσω σύντομα. Έκανα σήμερα σχολαστική καθαριότητα σε όλα τα κλουβιά.

Το γκούλντιαν στο κρύο

noreply@blogger.com (costis) — Sun, 24 Feb 2008 23:42:00 +0000

Η πρόσφατη εμπειρία της χιονόπτωσης στην Αθήνα δίνει την δυνατότητα να αναφερθούν κάποιες παρατηρήσεις για την συμπεριφορά των κατοικίδιων γκούλντιαν στο κρύο.

Στην περιοχή μου η χιονόπτωση ξεκίνησε νύχτα Σαββάτου, οπότε η θερμοκρασία ήταν γύρω στους -1° C και την ημέρα της Κυριακής ήταν όλα στρωμένα με χιόνι γύρω στους δέκα πόντους και το θερμόμετρο δεν πρέπει να ξεπέρασε τον 1°C.

Είχα το κλουβί του γκούλντιαν σε σημείο προστατευμένο από τον αέρα, περίκλειστο με οικοδομικά στοιχεία από τις τρείς πλευρές, την οροφή προστατευμένη με ακρυλικό φύλλο πέντε χιλιοστών και την μπροστινή πλευρά ακάλυπτη.

Η χιονόπτωση της νύχτας του Σαββάτου άφησε γύρω στους πέντε πόντους χιόνι στο ακρυλικό της οροφής του κλουβιού, πάγωσε το νερό στην ποτίστρα και κάλυψε με ένα ελαφρύ παγωμένο στρώμα χιονιού - πάγου τα σποράκια στις ταΐστρες. Παρατήρησα ότι το πουλάκι δεν έδειχνε άνετο στο κρύο της Κυριακής, ήταν σχετικά νωθρό, χάζευε το χιόνι που έφερνε ο αέρας κατά διαστήματα, δεν κελαηδούσε και σαν γενική εικόνα έδειχνε επηρεασμένο αρνητικά από το κρύο. Όταν αργά το απόγευμα της Κυριακής και πριν σκοτεινιάσει άρχισε πάλι να χιονίζει, μετέφερα το κλουβί σε εσωτερικό μη θερμαινόμενο χώρο, γιατί φοβήθηκα ότι δεν θα τα κατάφερνε στον προβλεπόμενο παγετό της νύχτας.

Συνοψίζοντας, από την έως τώρα εμπειρία μου με τα γκούλντιαν, πιστεύω ότι θερμοκρασίες γύρω στους 0°C είναι οριακές για αυτά τα πουλιά. Θα μπορούσαν να αντέξουν τέτοιες χαμηλές θερμοκρασίες για κάποιο διάστημα (μιά δυό μέρες ή νύχτες, ας πούμε) αλλά δεν δείχνουν ικανά να ανταπεξέλθουν, αν το κρύο διαρκέσει μεγαλύτερο διάστημα (πχ., μιά εβδομάδα). Επίσης, δεν δείχνουν ικανά να ανταπεξέλθουν στο κρύο αν το θερμόμετρο αρχίζει να πέφτει κάτω από τους -1°C.

Παρασκευή, 22 Φεβ 2008

noreply@blogger.com (costis) — Fri, 22 Feb 2008 21:42:00 +0000

Βρήκα πεθαμένο τον balcanica στην ζευγαρώστρα, όταν γύρισα το βράδυ. Μεγάλη απογοήτευση. Στο ζευγάρι balcanica - αχατίνα είχα όλες μου τις ελπίδες για την φετινή προσπάθεια αναπαραγωγής, γιατί τα πουλάκια είχαν συνηθίσει το ένα το άλλο και είχαν συνηθίσει και εμένα όταν πλησίαζα το κλουβί. Στο ζευγάρι αχάτης - balcanica, η θηλυκιά είναι πολύ νευρική και δεν νομίζω να υπάρχει περίπτωση να στήσουν φωλιά φέτος. Το πουλάκι το είχα αγοράσει στις 22 Νοεμβρίου 2007. Τις τελευταίες ημέρες ήταν άρρωστο και δεν αντέδρασε καθόλου στο φάρμακο γενικής χρήσης που έβαλα στο νερό του. Χτες το βράδυ το είχα δει να τρώει και να πίνει. Κρίμα, στεναχωρήθηκα πολύ.

Πέμπτη, 21 Φεβ 2008

noreply@blogger.com (costis) — Thu, 21 Feb 2008 21:14:00 +0000

Οι καρδερίνες μου στα εξωτερικά κλουβιά επιβίωσαν στο κρύο των προηγούμενων ημερών, αλλά τα προβλήματα με τα δύο πουλάκια της ζευγαρώστρας που αναποδογύρισε ο αέρας στις 10 του μήνα δεν έχουν τελειώσει. Μετέφερα τη ζευγαρώστρα αυτή, με την αχατίνα και τον balcanica, σε εσωτερικό μη θερμαινόμενο χώρο, το ίδιο βράδυ του προβλήματος και επειδή αναμενόταν η χιονόπτωση είναι ακόμα στην ίδια θέση, με συμβατικό φωτισμό φθορισμού από τις επτά περίπου το πρωί μέχρι τις εννέα το βράδυ.

Η αχατίνα από την πρώτη στιγμή που συμμάζεψα την ζευγαρώστρα και την μετέφερα στη νέα θέση δεν κουνιόταν καθόλου. Με κοιτούσε σαν αλλοπαρμένη και μπορούσα ακόμα και να την ακουμπήσω με το δάκτυλό μου (περνώντας το από τα σύρματα του κλουβιού) χωρίς να μετακινηθεί ούτε χιλιοστό. Καθόταν ψηλά στο κλαδάκι και παρατηρούσε απλά το δάκτυλό μου να την ακουμπά, χωρίς να αντιδρά καθόλου. Επειδή δεν είχε κανένα εμφανή τραυματισμό ή κάποιο άλλο σημάδι ταλαιπωρίας πίστεψα ότι η παράξενη κατάστασή της οφειλόταν σε ισχυρό σοκ, που το έπαθε με το αναποδογύρισμα του κλουβιού. Την επόμενη μέρα πέτυχα το πουλάκι στην ταΐστρα και αναπτερώθηκε λίγο το ηθικό μου γιατί φοβόμουν ότι, κάτω από την επήρεια του στρες, δεν θα πάρει τροφή και νερό και θα πεθάνει από ασιτία. Για τρεις με τέσσερις μέρες το πουλάκι συνέχισε να έχει την ίδια αλλόκοτη στάση. Όταν ήμουν στον χώρο, με παρακολουθούσε συνεχώς με πολύ έντονο βλέμμα, κουνώντας μόνο το κεφάλι. Δεν με άφηνε να το ακουμπήσω όπως την πρώτη μέρα αλλά κινιόταν διστακτικά και πάντα την τελευταία στιγμή. Οι φωνές του balcanica δεν την ενεργοποιούσαν, απλά γύρναγε λίγο και προς το μέρος του. Πάντως, ήταν φανερό ότι έπαιρνε τροφή και νερό.

Έβαλα στην ζευγαρώστρα δύο ποτίστρες και δύο ταΐστρες, μία στην κανονική θέση και μία πάνω στον πάτο του κλουβιού, γιατί φοβόμουν μήπως το πουλάκι υποτροπιάσει και αρχίσει να κινείται μόνο στον πάτο. Κάποιο βράδυ την πέτυχα στον πάτο να τρώει και όταν πλησίασα αντέδρασε προσπαθώντας να πετάξει και δεν τα κατάφερε. Κατάλαβα ότι το πουλάκι είχε σπάσει κάποιο φτερό κατά το αναποδογύρισμα της ζευγαρώστρας. Ίσως αν ήμουν εμπειρότερος να το είχα καταλάβει αμέσως, εγώ το είχα απλά σκεφτεί σαν ενδεχόμενο όμως δεν υπήρχε κανένα εξωτερικό δείγμα. Θα περίμενα κάποιο κρεμασμένο φτερό, όπως είχα δει κάποια στιγμή σε μιά άλλη καρδερίνα μου. Η αχατίνα έχει και τα δυό φτερά της σφιχτά σφιγμένα πάνω της.

Έβαλα το διαχωριστικό στην ζευγαρώστρα για να εμποδίσω τον balcanica να ενοχλεί την αχατίνα, αλλά μάλλον σταναχωρήθηκαν και τα δυό. Η αχατίνα έχει κάποια βελτίωση ως προς το σοκ που είχε πάθει, την άκουσα για παράδειγμα να φωνάζει (είναι αδύνατο να πει κανείς κελάηδημα αυτές τις αγριοφωνάρες των major), όμως δεν μπορεί δυστυχώς να πετάξει. Μετακινείται στο κλουβί πιασμένη από τα σύρματα και όταν φτάσει κοντά σε κάποιο κλαδάκι πηδάει πάνω του. Από ψηλά προς τα χαμηλά κάνει πηδηματάκια και τα καταφέρνει, όμως στην αντίστοφη κίνηση πηδάει πρώτα στα σύρματα του κλουβιού και ανεβαίνει πιασμένη από αυτά.

Η μεγάλη στεναχώρια ήρθε από εκεί που δεν το περίμενα. Ο balcanica, που δεν είχε κανένα πρόβλημα από το αναποδογύρισμα της ζευγαρώστρας, είναι δύο μέρες τώρα άρρωστος. Τον έχω δεί να τρώει και να πίνει κανονικά, όμως το πουλάκι είναι συνέχεια φουσκωμένο και τελευταία άρχισε να έχει το κεφάλι γυρισμένο και χωμένο στα φτερά. Έχω βάλει στην ποτίστρα του ένα φάρμακο γενικής χρήσης αλλά δεν τον βλέπω να την γλυτώνει. Μεγάλη απογοήτευση :(

Οι καρδερίνες μου στο χιόνι

noreply@blogger.com (costis) — Wed, 20 Feb 2008 17:19:00 +0000

Η πρόσφατη εμπειρία της χιονόπτωσης στην Αθήνα δίνει την δυνατότητα να αναφερθούν κάποιες παρατηρήσεις για την συμπεριφορά των κατοικίδιων καρδερίνων στο κρύο.

Στην περιοχή μου η χιονόπτωση ξεκίνησε νύχτα Σαββάτου, την ημέρα της Κυριακής ήταν όλα στρωμένα με χιόνι γύρω στους δέκα πόντους, το απόγευμα της Κυριακής ξανάρχισε να χιονίζει και το πρωί της Δευτέρας ένα αρκετά παχύ στρώμα χιονιού είχε σκεπάσει τα πάντα, το οποίο άρχισε να υποχωρεί από την Δευτέρα το απόγευμα. Η θερμοκρασία κυμάνθηκε από τους -1° C την νύχτα του Σαββάτου στους -3°C την νύχτα της Κυριακής και γύρω στους 0°C την νύχτα της Δευτέρας, με χαμηλότερες ημερήσιες θερμοκρασίες την Κυριακή που το θερμόμετρο δεν πρέπει να ξεπέρασε τον 1°C.

Κατά την διάρκεια όλων αυτών των οριακών για την Αθήνα θερμοκρασιών, είχα εκτεθειμένες σε εξωτερικό χώρο έξι καρδερίνες σε μιά κλούβα στον κήπο και σε μιά ζευγαρώστρα σε μπαλκόνι ορόφου. Τα δύο αυτά κλουβιά είναι προστατευμένα από τον αέρα με φύλλα ακρυλικού των πέντε χιλιοστών που είναι προσαρμοσμένα επάνω τους, αλλά όχι από το κρύο, αφού στην μιά τους πλευρά την προστατευμένη από τον αέρα δεν έχω προσαρμόσει ακρυλικό φύλλο. Η μεταλλική οροφή της κλούβας κράτησε γύρω στους δέκα πόντους χιόνι για δυό μέρες και το ίδιο έγινε στο ακρυλικό κάλυμμα της οροφής της ζευγαρώστρας. Τα πουλιά επομένως ήταν όλα εκτεθειμένα στις δυσμενείς εξωτερικές θερμοκρασίες αυτού του τριήμερου.

Το μεγάλο πρόβλημα σε αυτές τις συνθήκες ήταν το νερό που πάγωσε στις ποτίστρες (με μπίλια) οπότε έβαλα στα πουλάκια νερό σε ανοικτά δοχεία που και πάλι χρειαζόταν να επιτηρώ γιατί πάγωνε και έπρεπε να το αλλάζω. Κάποιες ταΐστρες έπιασαν ένα λεπτό στρώμα χιονιού τα δύο βράδυα της χιονόπτωσης και ανανέωσα τα σποράκια το πρωί, τίποτα το ιδιαίτερο έτσι κάνω συνήθως κάθε μέρα.

Παρατήρησα προσεκτικά τα πουλάκια σε αυτές τις συνθήκες από μακρινή σχετικά απόσταση για να εξασφαλίσω ότι δεν τα επηρεάζει η παρουσία μου. Τίποτα στην συμπεριφορά τους δεν φανέρωσε κάποιου είδους ενόχληση από το κρύο στις συγκεκριμένες συνθήκες που ανέφερα παραπάνω. Όλες τους οι συνηθισμένες δραστηριότητες (πέταγμα, κελάηδημα, μικροτσακωμοί για το φαΐ και την θέση για ύπνο, κλπ) γίνονταν κανονικά και τίποτα δεν έδειχνε να γίνεται με δυσφορία λόγω καιρικών συνθηκών.

Να σημειώσω κάποιες παρατηρήσεις που μου έκαναν εντύπωση:

όταν έβαλα το ανοικτό δοχείο με το νερό στην κλούβα, δύο από τις καρδερίνες βρήκαν την ευκαιρία να κάνουν μπάνιο (είχα τουλάχιστον μιά βδομάδα να βάλω μπανιέρα στην κλούβα, εξαιτίας του καιρού), παρόλο που όλα γύρω ήταν χιονισμένα!

την Δευτέρα το πρωί στεκόμουν παρατηρώντας τα πουλιά σε κοντινή απόσταση από την κλούβα. Οι καρδερίνες με είχαν δει και είχαν όλες εξαφανιστεί στο επάνω μέρος της κλούβας. Μία από αυτές κατέβηκε στο κλαδάκι κοντά στην ποτίστρα με την μπίλια που είχε παγώσει και έκανε να πιεί νερό. Με κοίταξε, πέταξε προς το ανοιχτό δοχείο με το νερό, που είχε και αυτό παγώσει, δοκίμασε να πιεί κτυπώντας με το ράμφος της στον πάγο και στάθηκε μετά να με κοιτάει. Δεν ξέρω ίσως έχω άδικο και έγινε τυχαία, όμως εγώ το πήρα σαν παράπονο: "ρε μεγάλε, κάνε κάτι για το νερό" :)

παρατήρησα τις καρδερίνες να μαζεύουν με το ράμφος τους χιόνι από τα σύρματα του κλουβιού, προφανώς για να πιούν ή ίσως σαν παιχνίδι αφού είχαν νερό στις ποτίστρες τους.

Σαν τελικό συμπέρασμα, οι καρδερίνες αδιαφορούν για το χιόνι και το κρύο σε θερμοκρασίες γύρω στους -3°C, ακόμα και μέσα στα κλουβιά.

Ενδιαφέρουσες φωτογραφίες πουλιών από το διαδίκτυο

noreply@blogger.com (costis) — Sun, 10 Feb 2008 16:19:00 +0000

Σερφάροντας έπεσα πάνω σε μια πολύ όμορφη φωτογραφία μιάς άγριας καρδερίνας, που είναι έτοιμη να πετάξει:

http://www.flickr.com/photos/84677420@N00/70974967/

Κάποιες ακόμα:

http://www.flickr.com/photos/56541100@N00/2218398807/

http://www.alansaunders-wildlifephotography.co.uk/photo349619.html

http://www.treknature.com/gallery/Europe/France/photo15449.htm

Φωτογραφίες άγριων σπίνων

noreply@blogger.com (costis) — Sun, 10 Feb 2008 14:57:00 +0000

Τα πιό πολλά άγρια ωδικά πουλιά που συνάντησα φέτος στην εξοχή ήταν σπίνοι (fringilla coelebs).

Δεν ξέρω για αυτό το πουλί τίποτα περισσότερο από το ότι ανήκει επιστημονικά στην ίδια οικογένεια με τις καρδερίνες.

Θεωρείται ότι το κελάηδημα του σπίνου είναι κατώτερο από της καρδερίνας, αλλά οπωσδήποτε δηλώσεις τέτοιου τύπου είναι υποκειμενικές.

Προσωπικά δεν είχα μέχρι τώρα την ευκαιρία να ακούσω σπίνο προσεκτικά και έτσι δεν έχω γνώμη για το θέμα.

Τα χρώματα του φτερώματός του είναι σχετικά σκοτεινά και λίγο μουντά.

Η εμφάνισή του είναι αρκετά όμορφη συνολικά, αν και δεν έχει το έντονο κόκκινο και το λευκό που κάνουν την καρδερίνα πιό όμορφη.

Φωτογραφία άγριας καρδερίνας

noreply@blogger.com (costis) — Sun, 10 Feb 2008 12:04:00 +0000

Σε όλη τη βόλτα μου στη φύση τις προάλλες και ενώ είδα πολλά μικρόπουλα, μόνο με μιά καρδερίνα διασταυρώθηκα.

Κατάφερα να πάρω καμιά δεκαριά φωτογραφίες αυτή τη άγρια καρδερίνα, αλλά μόνο μία είναι κάπως ικανοποιητική.

Το κλαδί βέβαια που είναι μπροστά από την καρδερίνα χαλάει αρκετά την εικόνα του πουλιού, αλλά όλες οι άλλες φωτογραφίες μου είναι πολύ χειρότερες.

Πιστεύω ότι το πουλί είναι carduelis carduelis balcanica (και όχι C.c.carduelis), αφού είναι άγριο, φωτογραφήθηκε στην Ελλάδα και έχει "λεκέδες" καφέ στο λευκό του προσώπου.

Δεν είναι καθόλου εύκολο να φωτογραφίσει κάποιος ερασιτέχνης άγρια πουλιά από κοντινή σχετικά απόσταση. Ειδικά τα μικρόπουλα είναι πολύ νευρικά και καχύποπτα και ο τηλεφακός δεν εξασφαλίζει άνετη φωτογράφηση, όπως ίσως με κάποια μεγαλύτερα πουλιά, γιατί έτσι κι αλλιώς πρέπει να τα πλησιάσει κανείς για να τα φωτογραφήσει, λόγω μεγέθους.

Από την ίδια φωτογραφία έκανα και μια μεγέθυνση με κέντρο την καρδερίνα.

Κυριακή, 10 Φεβ 2008

noreply@blogger.com (costis) — Sun, 10 Feb 2008 07:17:00 +0000

Άσχημα νέα. Η μία ζευγαρώστρα στο μπαλκόνι παρασύρθηκε χτες το μεσημέρι από τον πολύ δυνατό αέρα, αν και είχε αντέξει στον θυελλώδη αέρα της νύχτας προχτές. Την βρήκα στο δάπεδο, με τον πάτο προς τα επάνω. Είναι η ζευγαρώστρα με τον balcanica και την αχατίνα.

Τα πουλιά δεν έχουν τραυματιστεί, δεν έχουν πάθει κάτι που να φαίνεται, ο balcanica φαίνεται εντάξει, όμως η αχατίνα είναι κάτω από ισχυρό σοκ. Κάθεται στο κλαδάκι και δεν κινείται καθόλου. Όταν πλησιάζω με παρακολουθεί έντονα και συνεχώς σε ότι κάνω, αλλά δεν κινείται καθόλου. Για να την ενεργοποιήσω έφτασα στο σημείο να βάλω το δάκτυλό μου ανάμεσα στα κάγκελα του κλουβιού προς το μέρος της αλλά, ακόμα και όταν ακούμπησα το φτέρωμά της, αυτή δεν κινήθηκε.

Το πουλάκι δεν έχει πάρει τροφή και νερό από χτες το μεσημέρι και φοβάμαι πως θα πεθάνει. Δεν μου έχει ξανατύχει και δεν ξέρω πως να το αντιμετωπίσω.

Ιστολόγιο με φωτογραφίες άγριων πουλιών

noreply@blogger.com (costis) — Tue, 05 Feb 2008 11:57:00 +0000

Βολτάροντας στο διαδίκτυο έπεσα πάνω σε ένα (ελληνικό) ιστολόγιο με πολύ όμορφες φωτογραφίες άγριων πουλιών:

http://kostaselenisbirds.blogspot.com/

Το ιστολόγιο είναι σχετικά καινούργιο, να ευχηθώ λοιπόν καλή συνέχεια :)

Κυριακή, 3 Φεβ 2008

noreply@blogger.com (costis) — Sun, 03 Feb 2008 19:59:00 +0000

Πολύ όμορφη χειμωνιάτικη μέρα. Βρέθηκα στην εξοχή με την φωτογραφική μηχανή στο χέρι και τράβηξα αρκετές φωτογραφίες άγριων πουλιών. Χρειάζονται λίγο συμμάζεμα και όταν το τελειώσω θα βάλω μερικές από αυτές εδώ.

Τα πουλιά είναι δύσκολο φωτογραφικό θέμα και χρειάζεται μεγάλη εμπειρία, που δεν έχω. Τα μικρόπουλα είναι πολύ καχύποπτα και κρατάνε πάντα τέτοιες αποστάσεις ασφαλείας, που είναι δύσκολο να τα φωτογραφίσεις. Τα μεγάλα πουλιά που πετάνε ψηλά είναι ευκολότερα να τα φωτογραφίσει κανείς αλλά χρειάζονται δυνατά φωτογραφικά "εργαλεία". Πάντως βρίσκω την φωτογράφηση άγριων πουλιών πολύ ενδιαφέρουσα (ερασιτεχνική) απασχόληση. Σου δίνει την ευκαιρία να περπατήσεις στη φύση, να εμβαθύνεις στις συμπεριφορές των πουλιών αλλά και να απομονώσεις από τους ήχους της εξοχής τα κελαηδήματα και γενικότερα τις φωνές των πουλιών, κάτι που χρειάζεται εξάσκηση αλλά είναι πολύ διασκεδαστικό.

Παρατήρησα εντυπωσιακά πολλούς άγριους σπίνους. Είχα παρατηρήσει ξανά τον Σεπτέμβρη μεγάλα κοπάδια σπίνους στα χωράφια, αλλά δεν ήξερα αν τα πουλιά ήταν διαβατάρικα δηλαδή σε ταξίδι για κάπου αλλού ή είχαν έλθει να ξεχειμωνιάσουν στην Ελλάδα. Η επιβεβαίωση σήμερα ότι υπάρχουν πολλοί σπίνοι φέτος, μάλλον σημαίνει ότι θα έχουν γεμίσει και τα εμπορικά με σπίνους. Πρέπει να κάνω μιά βόλτα να δω αν πράγματι υπάρχουν σπίνοι στην αγορά. Στην επαρχία, λογικά, πρέπει να υπάρχουν στα ειδικά μαγαζιά πολλά τέτοια πουλιά φέτος.

Σάββατο, 2 Φεβ 2008

noreply@blogger.com (costis) — Sat, 02 Feb 2008 07:43:00 +0000

Μάζεψα σήμερα νεκρό μέσα από τη φωλιά το ένα από τα δύο γκούλντιαν, αυτό που νόμιζα παλιότερα θηλυκό. Είχα να δω το πουλάκι αυτό τουλάχιστον δύο μέρες και περίμενα κάποια τέτοια έκβαση, όμως δεν είχα τον χρόνο να κατεβάσω την ζευγαρώστρα από την θέση της και να δω τι γίνεται μέσα στην (εσωτερική) φωλιά. Δεν είχα παρατηρήσει στο πουλί σημάδια αρρώστιας ή αδυναμίας. Το τελευταίο διάστημα με τον κρύο καιρό, περνούσε τις περισσότερες ώρες της ημέρας μέσα στην φωλιά και την νύχτα κοιμόταν επίσης μέσα στην φωλιά, αφήνοντας το άλλο γκούλντιαν να κοιμάται μόνο του εκτός φωλιάς. Εγώ το έβλεπα μόνο πολύ νωρίς το πρωί, με το χάραμα, που έβγαινε για φαΐ και νερό.

Το πουλάκι αυτό το είχα από το τέλος Αυγούστου και μέχρι πρόσφατα το θεωρούσα θηλυκό (μου πούλησαν τα γκούλντιαν σαν ζευγάρι στο εμπορικό που τα αγόρασα), ώσπου το είδα να χορεύει τον γαμήλιο χορό. Με προσεκτική παρατήρηση κατάλαβα ότι ήταν αρσενικό. Ήταν πουλί εκτροφής και φόραγε δύο χρωματιστά δακτυλίδια στα πόδια, ροζ και κίτρινο, από ένα σε κάθε πόδι. Ήταν συμπαθητικό και ιδιαίτερα περίεργο, όπως όλα τα γκούλντιαν. Το είχα σε ζευγαρώστρα μαζί με το άλλο γκούλντιαν από τον Οκτώβρη.

Τα δυό πουλιά ήταν πολύ αγαπημένα και θα μπορούσε άνετα κάποιος χωρίς εμπειρία να τα περάσει για ζευγάρι. Όταν τα αγόρασα τα έβαλα σε κλούβα μαζί με τρεις καρδερίνες, τα δυό τους κοιμόντουσαν κοντά κοντά και ήταν αχώριστα. Τον Οκτώβριο τα έβαλα σε ιδιαίτερη ζευγαρώστρα μόνα τους και τον Νοέμβρη τους έβαλα εσωτερική φωλιά κλειστού τύπου και υλικό για στήσιμο φωλιάς. Συμμετείχαν και τα δυό στο στήσιμο της φωλιάς με πολύ επιμέλεια και ασχολιόντουσαν με αυτό όλη την ημέρα. Όσο υλικό για την φωλιά και αν τους έβαζα στο κλουβί, όλο γίνονταν ανάρπαστο, οπότε κατά τα μέσα Δεκεμβρίου σταμάτησα να βάζω νέο υλικό. Σήμερα εντόπισα ότι μέσα στην φωλιά δεν υπήρχε τίποτα άλλο παρά το νεκρό πουλάκι. Τα πουλιά κοιμόντουσαν πάντα κοντά κοντά εκτός φωλιάς. Μία ή δύο βραδυές με πολύ κρύο είχαν κοιμηθεί μαζί μέσα στην φωλιά.

Το γκούλντιαν που μου απέμεινε τις τελευταίες ημέρες πέρναγε πολλές ώρες την ημέρα μέσα στην φωλιά. Σήμερα όλη την ημέρα είναι ανήσυχο και φωνάζει συνεχώς καλέσματα, σε αντίθεση με το τελευταίο διάστημα που η ζευγαρώστρα ήταν ιδιαίτερα ήσυχη. Δεν έχω απολυμάνει το κλουβί και φοβάμαι για την υγεία του, οι επόμενες ημέρες θα δείξουν. Αν όλα πάνε καλά θα του πάρω κάποιο θηλυκό για παρέα όταν βγει ο χειμώνας.

Από την μέχρι τώρα εμπειρία μου, τα γκούλντιαν εκτός από τον ξεχωριστό και εντυπωσιακό χρωματισμό τους είναι πολύ ήσυχα και αξιαγάπητα πουλιά. Είναι λίγο νωθρά είναι η αλήθεια -καμιά σχέση με τις νευρικές καρδερίνες- και πάρα πολύ περίεργα. Δεν υπάρχει πρόβλημα στο να διατηρήσει κανείς περισσότερα από ένα αρσενικά στο ίδιο κλουβί. Αντίθετα, το να έχει κανείς ένα γκούλντιαν μόνο του δεν φαίνεται να είναι ιδιαίτερα καλή ιδέα.

Διάκριση φύλου στα γκούλντιαν

noreply@blogger.com (costis) — Tue, 29 Jan 2008 09:10:00 +0000

Ένα έμπειρο μάτι μπορεί να διακρίνει το φύλο ενός γκούλντιαν με μιά ματιά. Πολλές πληροφορίες για τη διάκριση του φύλου στα γκούλντιαν δίνονται στα αγγλικά εδώ, χρήσιμες για όσους, σαν και εμένα, δεν έχουν την εμπειρία για άμεση αναγνώριση του φύλου. Ελπίζω η ιστοσελίδα αυτή να μείνει στην θέση της και να μην αλλάξει διεύθυνση, γιατί είναι πραγματικά αναντικατάστατη.

Συνοψίζουμε την διάκριση του φύλου στα γκούλντιαν στα παρακάτω απλά βήματα.

Ο απόλυτος κανόνας για την διάκριση του φύλου, που όπως όλοι ξέρουν ισχύει για όλα τα πουλιά, είναι ότι:

Για όλα τα πουλιά:
- αν το πουλί έχει γεννήσει αυγά είναι θηλυκό
- αν το πουλί δεν έχει γεννήσει αυγά, μπορεί να είναι είτε αρσενικό είτε θηλυκό

Ένας γενικός κανόνας, επίσης, που ισχύει για όλα τα γκούλντιαν, είναι ότι:

Για όλα τα γκούλντιαν:

αν το πουλί κελαηδάει είναι αρσενικό --- όταν τα (αρσενικά) γκούλντιαν ετοιμάζονται να κελαηδήσουν, σηκώνουν το κεφάλι τους, τεντώνουν το λαιμό τους και παίρνουν μια ιδιαίτερη στάση, σαν να είναι έτοιμα να τραγουδήσουν όπερα :)

αν το πουλί δεν κελαηδάει, μπορεί να είναι είτε αρσενικό είτε θηλυκό --- τα θηλυκά γκούλντιαν βγάζουν σύντομες φωνούλες (καλέσματα), που δεν είναι δυνατόν να παρεξηγηθούν για κελάηδημα.

Αν με βάση τους δύο βασικούς παραπάνω κανόνες δεν μπορεί να εκτιμηθεί το φύλο του γκούλντιαν που μας ενδιαφέρει, προσέχουμε τα παρακάτω στοιχεία, που δίνονται κατά σειρά βαρύτητας:

χρώμα ράμφους --- ενδιαφέρει μόνο αν είναι μαύρο.

χρώμα κεφαλιού --- ενδιαφέρει αν το χρώμα στο κεφάλι είναι καθαρό και έντονο. Υπάρχουν γκούλντιαν με μαύρο, κόκκινο ή πορτοκαλί κεφάλι. Αυτά με πορτοκαλί κεφάλι, οι αγγλόφωνοι τα αναφέρουν σαν γκούλντιαν με κίτρινο κεφάλι. Δεν είναι κατανοητό για ποιό λόγο έχει επικρατήσει αυτό, τα πουλιά έχουν σαφώς πορτοκαλί κεφάλι!!!

κολάρο στον λαιμό --- ενδιαφέρει αν το κολάρο είναι ευδιάκριτο και αν έχει έντονο χρώμα. Αναφέροντας "κολάρο" εννοείται μιά λωρίδα διαφορετικού χρώματος που περιβάλλει τον λαιμό και χωρίζει το χρώμα του κεφαλιού από το χρώμα του στήθους, η οποία συνήθως συνεχίζει προς το σβέρκο του πουλιού και χωρίζει το χρώμα του κεφαλιού από το χρώμα της ράχης.

χρώμα στήθους --- ενδιαφέρει μόνο αν είναι μωβ ή λιλά (απαλό, ξεπλυμένο μωβ).

χρώμα κοιλιάς --- ενδιαφέρει μόνο αν είναι κίτρινη.

μήκος φτερών ουράς --- ενδιαφέρει μόνο αν τα κεντρικά φτερά της ουράς έχουν μεγάλο μήκος (καταλήγουν σε μακριές "κεραίες").

χρώμα ράχης --- δεν ενδιαφέρει για την διάκριση του φύλου, παρά μόνο για διευκόλυση στη χρήση των στοιχείων παρακάτω. Υπάρχουν γκούλντιαν με πράσινη, μπλέ και κίτρινη ράχη.

Τα στοιχεία συνδυάζονται και χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση του φύλου, ως εξής:

Για γκούλντιαν με πράσινη ή μπλέ ράχη:
- αν το πουλί έχει χρώματα ενηλίκου και μαύρο ράμφος είναι θηλυκό --- το ράμφος γίνεται μαύρο όταν το θηλυκό είναι έτοιμο για αναπαραγωγή (έχει πυρώσει) και αποχρωματίζεται όταν περάσει η αναπαραγωγική περίοδος (Δεκέμβριο με Απρίλιο συνήθως, για κλουβιά σε φυσικό φώς).
- αν το πουλί δεν έχει περάσει την πτερόρροια ενηλικίωσης και έχει μαύρο ράμφος ή έχει περάσει την πτερόρροια ενηλικίωσης και δεν έχει μαύρο ράμφος, μπορεί να είναι είτε αρσενικό είτε θηλυκό.

Για γκούλντιαν με πράσινη ή μπλέ ράχη:
- αν το πουλί έχει ευδιάκριτο, έντονο μπλέ και αρκετά μεγάλο (μερικά χιλιοστά) κολάρο στον λαιμό ή/και στο σβέρκο είναι αρσενικό.
- αν το πουλί έχει δυσδιάκριτο κολάρο, με άτονο χρωματισμό (συνήθως θολό μπλε-πράσινο) στον λαιμό ή/και στο σβέρκο είναι θηλυκό --- τα θηλυκά γκούλντιαν με πράσινη ή μπλέ ράχη μερικές φορές δεν έχουν καθόλου κολάρο.

Για γκούλντιαν με κόκκινο ή πορτοκαλί κεφάλι:
- αν το πουλί έχει καθαρό, βαθύ και έντονο χρωματισμό στο κεφάλι είναι αρσενικό.
- αν ο πουλί έχει ανομοιόμορφο και θαμπό χρωματισμό στο κεφάλι, που περιέχει μαύρα στίγματα, κυρίως γύρω από το ράμφος ή κοντά στα μάτια ή κοντά στην άκρη της μάσκας, είναι θηλυκό.

Για γκούλντιαν με κόκκινο ή πορτοκαλί κεφάλι και κίτρινη ράχη:
- αν το πουλί έχει καθαρό, βαθύ και έντονο χρωματισμό στο κεφάλι είναι αρσενικό.
- αν ο πουλί έχει ανομοιόμορφο και θαμπό χρωματισμό στο κεφάλι, που περιέχει λευκά (ανοιχτόχρωμα) στίγματα, κυρίως γύρω από το ράμφος ή κοντά στα μάτια ή κοντά στην άκρη της μάσκας, είναι θηλυκό.

Για γκούλντιαν με μωβ ή λιλά στήθος:
- αν το πουλί έχει βαθύ και έντονο μωβ χρωματισμό στο στήθος είναι αρσενικό.
- αν ο πουλί έχει απαλό λιλά χρωματισμό στο στήθος είναι είτε αρσενικό είτε θηλυκό. Αν και λιλά στήθος έχουν κατά κύριο λόγο τα θηλυκά πουλιά, υπάρχουν μερικές χρωματικές μεταλλάξεις, που τα αρσενικά πουλιά έχουν επίσης λιλά στήθος, ακριβώς ίδιο με το χρώμα των θηλυκών. Για πουλιά με λιλά στήθος, το καλύτερο είναι να προσέξει κανείς και άλλα στοιχεία, από αυτά που αναφέρονται παραπάνω, πριν αποφανθεί για το φύλο του πουλιού. Αν το πουλί έχει λιλά στήθος και τα υπόλοιπα στοιχεία δείχνουν αρσενικό, το πουλί είναι αρσενικό.

Για γκούλντιαν με μακριές κεραίες σαν απόληξη των κεντρικών φτερών της ουράς:
- αν το πουλί έχει ιδιαίτερα μακριά κεντρικά φτερά στην ουρά είναι αρσενικό.
- αν το πουλί έχει κοντά κεντρικά φτερά στην ουρά μπορεί να είναι είτε αρσενικό είτε θηλυκό. Κανονικά τα δύο κεντρικά φτερά της ουράς των αρσενικών γκούλντιαν καταλήγουν σε μακριές κεραίες, αρκετά μακρύτερες από αυτές των θηλυκών. Η επιλεκτική αναπαραγωγή των (κατοικίδιων) πουλιών, όμως, έχει αλλάξει αυτό το χαρακτηριστικό, έτσι που σήμερα αρσενικά και θηλυκά γκούλντιαν έχουν ελάχιστη διαφορά στο μήκος των κεντρικών φτερών της ουράς και δεν είναι, πλέον, ασφαλές να βασίσει κανείς απόλυτα την διάκριση του φύλου σε αυτό το χαρακτηριστικό.

Για γκούλντιαν με κίτρινη κοιλιά και όχι λευκό στήθος:
- αν το πουλί έχει πλούσιο, ομοιόμορφο και έντονο κίτρινο χρωματισμό στην κοιλιά είναι αρσενικό.
- αν ο πουλί έχει απαλό κίτρινο χρωματισμό στην κοιλιά, λίγο σκοτεινό (μουσταρδί) και μη ομοιόμορφο, με συνήθως απαλότερη απόχρωση στην περιοχή ανάμεσα και γύρω από τα πόδια, είναι θηλυκό.

Για γκούλντιαν με κίτρινη κοιλιά και λευκό στήθος:

και το αρσενικό και το θηλυκό γκούλντιαν αυτής της μετάλλαξης έχουν ακριβώς τις ίδιες αποχρώσεις του κίτρινου στην κοιλιά και δεν είναι ασφαλές να βασίσει κανείς την διάκριση του φύλου σε αυτό το χαρακτηριστικό. Η διάκριση του φύλου πρέπει να γίνει με βάση τα υπόλοιπα στοιχεία παραπάνω.

Παίρνοντας προσεκτικά υπόψη τα παραπάνω απλά στοιχεία, μπορεί κάποιος με ασφάλεια να εντοπίσει το φύλο οποιουδήποτε γκούλντιαν, εκτός και αν πρόκειται για κάποιο αρσενικό με πολύ φτωχό χρωματισμό ή κάποιο θηλυκό με πολύ πλούσιο χρωματισμό, περιπτώσεις που άν και σπάνιες, δεν μπορούν να αποκλειστούν ολοκληρωτικά.

Κυριακή, 27 Ιαν 2008

noreply@blogger.com (costis) — Sun, 27 Jan 2008 06:44:00 +0000

Οι τελευταίες τρεις ημέρες είναι οι πιό κρύες μέρες μέχρι τώρα στην Αθήνα, από τότε που απέκτησα πουλιά. Οι νυχτερινές θερμοκρασίες δεν ξεπερνάνε τους 3-4 °C, την ημέρα φυσάει ένα παγωμένο βοριαδάκι και ακόμα και με ήλιο η μέγιστη θερμοκρασία δεν ανεβαίνει πάνω από τους 10° C.

Οι καρδερίνες στην κλούβα και τις ζευγαρώστρες δεν φαίνονται να επηρεάζονται και είναι αρκετά ενεργητικές και φλύαρες. Είναι βέβαια πιό φουσκωμένες από το κανονικό τους αλλά αυτό το κάνουν, πιστεύω, για να αντιμετωπίσουν το κρύο και δεν δείχνουν κανένα σημάδι ανησυχίας.

Δεν ισχύει το ίδιο για τα γκούλντιαν: έχουν γίνει πιό νωθρά και έχουν αρχίσει και τα δυό να περνάνε αρκετές ώρες μέσα στη φωλιά.

Το ένα, αυτό που μου είχαν πουλήσει για θηλυκό, κοιμάται σταθερά στη φωλιά εδώ και τέσσερα βράδυα αφήνοντας το άλλο να κοιμάται μόνο του στην σταθερή τους θέση ύπνου στο ξυλαράκι. Την ημέρα βλέπω αυτό το πουλάκι σπάνια, μόνο πολύ νωρίς το πρωί, να περνάει μιά βόλτα για φαΐ και νερό. Το βράδυ, όταν γυρνάω από τη δουλειά, είναι ώρα που κοιμούνται και το πουλάκι αυτό είναι μέσα στη φωλιά.

Το άλλο, αυτό που μου είχαν πουλήσει για αρσενικό, περνάει την νύχτα στο ξυλαράκι εκτός φωλιάς, αλλά την ημέρα μπαινοβγαίνει στη φωλιά. Θα μπορούσα να πω ότι την περισσότερη ώρα της ημέρας είναι μέσα στη φωλιά. Το βλέπω βέβαια να τρώει και να πίνει αλλά αυτό γίνεται βιαστικά και μετά επιστρέφει στη φωλιά.

Επιβεβαίωσα αυτή τη συμπεριφιρά των γκούλντιαν και το Σαββατοκύριακο, που είμαι περισσότερες ώρες στο σπίτι και μπορώ να τα παρακολουθήσω καλύτερα. Είχα παρατηρήσει και παλιότερα κάποια κρύα βράδυα τα δύο γκούλντιαν να κοιμούνται μέσα στη φωλιά, όμως τώρα το ένα είναι σχεδόν όλο το 24ωρο στη φωλιά και το άλλο, αν και κοιμάται εκτός φωλιάς, περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας στη φωλιά.

Δυό πράγματα φαίνονται πιθανά:

κάνω λάθος στην εκτίμησή μου ότι και τα δύο γκούλντιαν είναι αρσενικά, τα πουλιά έχουν στήσει φωλιά και αυτή είναι η αναπαραγωγική τους συμπεριφορά
τα πουλιά δεν αντέχουν τις πρόσφατες χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα, έχουν συνηθίσει σε ψηλότερες μέσες θερμοκρασίες και βρίσκονται σε οριακή κατάσταση επιβίωσης λόγω κρύου

Δεν είμαι σε θέση, αυτή τη στιγμή, να επιβεβαιώσω ποιό από τα παραπάνω είναι σωστό και ποιό λάθος. Ελπίζω να ισχύει το πρώτο και να κάνω λάθος στην εκτίμησή μου ότι είναι και τα δύο αρσενικά. Αν ισχύει το δεύτερο δεν έχω, δυστυχώς, πολλά περιθώρια για αλλαγές και δεν βλέπω πως μπορώ να προστατέψω καλύτερα τη ζευγαρώστρα τους από το κρύο.

Πρέπει να ανατρέξω πάλι στις πληροφορίες για τη διάκριση του φύλου στα γκούλντιαν, μήπως και κάτι δεν έχω προσέξει ή κάτι δεν έχω καταλάβει καλά.

Πέμπτη, 24 Ιαν 2008

noreply@blogger.com (costis) — Thu, 24 Jan 2008 20:53:00 +0000

Δύσκολη ημέρα σήμερα για τα πουλιά, με πολύ δυνατό αέρα από πριν το ξημέρωμα. Οι ζευγαρώστες στα μπαλκόνια ταλαιπωρήθηκαν πολύ από τον αέρα, σχεδόν ανατράπηκαν. Είναι η τρίτη φορά από το φθινόπωρο που τα μέτρα που έχω πάρει για την προστασία των κλουβιών από τον καιρό αποδεικνύονται ανεπαρκή.

Τα μπαλκόνια είναι εκτεθειμένα στον βοριά, το ίδιο και τα κλουβιά αφού δεν έχω άλλη επιλογή. Τα ακρυλικά φύλλα που έχω τοποθετήσει γύρω από τα κλουβιά, προστατεύουν τα πουλιά από τη βροχή και τον φυσιολογικό αέρα, αλλά στον υπερβολικό αέρα δεν έχουν ικανοποιητική συμπεριφορά: σηκώνονται και λειτουργούν σαν μοχλοί που τείνουν να ανατρέψουν το κλουβί από τη βάση του. Αφού δεν υπάρχει η δυνατότητα να βάλω τα κλουβιά σε εσωτερικό χώρο, μάλλον θα πρέπει να τα κατεβάσω από τα μπαλκόνια στον κήπο, αλλά επειδή ο χώρος είναι μικρός θα πρέπει να συμπτύξω τα πουλιά σε λιγότερα κλουβιά και άρα τα ζευγάρια και η προσπάθεια για αναπαραγωγή πάνε περίπατο. Κάτι τέτοιο θα μου αλλάξει αρκετά τα σχέδια, αλλά ασυζητητί προέχει η ασφάλεια των πουλιών.

Τα πουλιά δεν έπαθαν τίποτε από τις μετακινήσεις των κλουβιών το χάραμα, δεν έχει κανένα τραυματιστεί, ταλαιπωρήθηκαν βέβαια αρκετά αλλά ελπίζω να πάνε όλα καλά και να ξεπεράσουν το ισχυρό ψυχολογικό σοκ που πέρασαν (αυτά και εγώ μαζί) και να μην έχω παρατράγουδα. Θα δείξει τις επόμενες ημέρες...

Προς το παρόν έχω τα κλουβιά σε προσωρινές θέσεις μέχρι να αποφασίσω τι θα κάνω.

Τετάρτη, 16 Ιαν 2008

noreply@blogger.com (costis) — Wed, 16 Jan 2008 07:14:00 +0000

Τα γκούλντιαν είναι τελικά και τα δύο αρσενικά... Θα κάνω μιά εγγραφή για την διάκριση του φύλου στα γκούλντιαν, όταν βρω τον χρόνο. Πρέπει να τους βρω μια ...νύφη και προβληματίζομαι αν μπορώ να τα αφήσω σαν τρίο ή πρέπει να βγάλω τον ένα αρσενικό από το κλουβί. Θα περιμένω να ζεστάνει λίγο ο καιρός για να μπορέσει η θηλυκιά να προσαρμοστεί στο εξωτερικό κλουβί χωρίς παρατράγουδα, αλλά φοβάμαι πως θα "χάσω" την αναπαραγωγική περίοδο, που τελειώνει τον Απρίλιο, αν θυμάμαι καλά.

Ο αρσενικός balcanica άρχισε να κοιμάται κανονικά στο ξυλαράκι του όπως παλιότερα. Ποιός ξέρει τι ...βίτσιο ήταν αυτό, να κοιμάται πιασμένος από τα σύρματα του κλουβιού. Γενικά, έχει ηρεμήσει αρκετά και δεν πεταρίζει όταν πλησιάζω το κλουβί για να το καθαρίσω. Με έχει συνηθίσει φαίνεται και το πιό ευχάριστο είναι ότι τα πάει σχετικά καλά με την αχατίνα στην ζευγαρώστρα.

Η θηλυκιά balcanica δεν λέει να με συνηθίσει ακόμα. Παρόλο που το κλουβί είναι σχετικά ευρύχωρο και έχω βάλει και πλαστική πρασινάδα ...παραλλαγή, δεν έχει ηρεμήσει ακόμα. Τα πάει σχετικά καλά με τον αχάτη, αλλά δεν νομίζω να κάνουν φωλιά, όταν έρθει ο καιρός, με αυτήν την νευρικότητα της θηλυκιάς.

Προσπαθώ να πάρω τα πουλιά φωτογραφίες αλλά δεν έχω καταφέρει να τραβήξω κάποια αξιόλογη. Το θέμα μοιάζει αρκετά δύσκολο, αφού τα σύρματα του κλουβιού "μπερδεύουν" την αυτόματη εστίαση της μηχανής και πρέπει να ψάξω λίγο για την τεχνική που πρέπει να ακολουθήσω.

Παρασκευή, 4 Ιαν 2008

noreply@blogger.com (costis) — Fri, 04 Jan 2008 21:13:00 +0000

Είναι σήμερα το δεύτερο βράδυ που ο αρσενικός (balcanica) που έχω στην ζευγαρώστρα με την αχατίνα δεν κοιμάται στο ξυλαράκι που κοιμάται συνήθως, αλλά ψηλότερα, πιασμένος από τα σύρματα του κλουβιού. Χτες που το πρωτοπαρατήρησα σκέφτηκα ότι τον τρόμαξα και πετάχτηκε εκεί, όμως σήμερα δεν υπήρχε τέτοια περίπτωση.

Η ζευγαρώστρα έχει τρία ξυλαράκια συνολικά, τα δύο ψηλά, στο ίδιο ύψος και το ένα χαμηλότερα στη μέση κοντά στην ποτίστρα με την μπίλια. Η αχατίνα κοιμάται συνήθως στο ψηλό ξυλαράκι, από την πλευρά που έχω βάλει άφθονη πλαστική πρασινάδα στη ζευγαρώστρα. Ο αρσενικός κοιμάται συνήθως στο απέναντι ξυλαράκι πρόσωπο με πρόσωπο με την αχατίνα. Μερικές φορές τον έχω βρει να κοιμάται στο ίδιο ξυλαράκι με την αχατίνα, αλλά στην άλλη του πλευρά. Τα δύο τελευταία βράδυα δεν κοιμάται στο ξυλαράκι, αλλά πιασμένος από τα σύρματα του κλουβιού. Δεν καταλαβαίνω τι σόι 'χούι' είναι αυτό, ελπίζω να μην είναι προμήνυμα για τίποτα κακό...

Τετάρτη, 2 Ιαν 2008

noreply@blogger.com (costis) — Wed, 02 Jan 2008 19:58:00 +0000

Παρατήρησα σήμερα το θηλυκό μου γκούλντιαν να 'χορεύει' τον γαμήλιο χορό... Μέχρι τώρα είχα παρατηρήσει μόνο το ένα να χορεύει, αυτό που έλεγα αρσενικό. Έχω την εντύπωση ότι χορεύουν μόνο τα αρσενικά και με δεδομένο ότι και τα δύο δικά μου χορεύουν, το ζευγάρι πάει περίπατο.

Θυμάμαι ότι, όταν τα αγόρασα στο εμπορικό, τα είχαν ψάξει υποτίθεται και είχαν βεβαιώσει ότι ήταν ζευγάρι. Τα κράτησε ο πωλητής στα χέρια του ανάσκελα, φύσηξε τα φτερά στην κάτω μεριά στην βάση της ουράς και με διαβεβαίωσε ότι το ένα είναι αρσενικό και το άλλο θηλυκό. Σαν άσχετος που ήμουν (και είμαι), δεν είχα λόγο να αμφιβάλλω και βασίστηκα στα λόγια του.

Γενικά τα δυό τους τα πάνε πολύ καλά μαζί και ποτέ δεν τσακώθηκαν. Τον Νοέμβριο έβαλα μια εσωτερική φωλιά στο κλουβί, τα είδα να μπαινοβγαίνουν και ήμουν βέβαιος ότι ήταν ζευγάρι. Μετά, όταν έβαλα τα υλικά για την φωλιά, πρόσεξα ότι ασχολιόταν και τα δυό για να την στρώσουν. Την ημέρα μπαινόβγαιναν και τα δυό κρατώντας στο ράμφος τους υλικό για το στρώσιμο της φωλιάς, την νύχτα κοιμόντουσαν σε ένα ξυλαράκι μακρυά από τη φωλιά. Το μόνο που με είχε παραξενέψει ήταν ότι η άκρη του ράμφους του θηλυκού δεν είχε πάρει κάποιο έντονο χρώμα, όπως είχα διαβάσει ότι γίνεται στην αναπαραγωγική περίοδο.

Κάποιες νύχτες με αρκετό κρύο, δύο ή τρείς φορές μέχρι τώρα, παρατήρησα ότι κοιμήθηκαν και τα δύο μέσα στη φωλιά και σκεφτόμουνα ότι ίσως είχαν αυγά και θα άρχιζαν να κλωσσάνε. Όλες τις φορές, το επόμενο πρωί ήταν έξω από την φωλιά και τα δύο, πράγμα που σήμαινε πως δεν υπήρχαν αυγά. Η φωλιά είναι εσωτερική, κλειστού τύπου και το κλουβί είναι ψηλά, ώστε είναι αδύνατο να δω και να ελέγξω την φωλιά.

Πρέπει να ψάξω να βρω αναλυτικές πληροφορίες για το πως μπορώ να διακρίνω το φύλο στα γκούλντιαν, όμως έχω την (ισχυρή) εντύπωση ότι την πάτησα με τα γκούλντιαν...

Τα πουλιά στο κρύο

noreply@blogger.com (costis) — Tue, 18 Dec 2007 22:29:00 +0000

Πολλές είναι οι δυσκολίες επιβίωσης, που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα (άγρια) πουλιά, στις ακραίες καιρικές συνθήκες του χειμώνα. Ο περιορισμός των διαθέσιμων προμηθειών τροφίμων και νερού, το κρύο, οι ισχυροί παγωμένοι βοριάδες και οι μεγάλες σε διάρκεια νύχτες είναι μερικές από αυτές. Κάθε χειμώνα τα πουλιά δίνουν ένα πραγματικό αγώνα για την επιβίωσή τους και τον κερδίζουν μόνο τα υγιέστερα και ισχυρότερα από κάθε είδος.

Τα πουλιά έχουν υψηλή θερμοκρασία σώματος, κατά μέσο όρο γύρω στους 40°C και υψηλούς ρυθμούς μεταβολισμού για να είναι σε θέση να παράγουν, μεταξύ των άλλων, την απαιτούμενη θερμότητα για να διατηρούν αυτή την υψηλή θερμοκρασία σώματος, χειμώνα - καλοκαίρι, ακόμα και όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντός τους αλλάζει δραστικά. Η θερμοκρασία του σώματος ενός πουλιού εξαρτάται από το ποσό της θερμότητας που το πουλί είναι ικανό να παράγει, αλλά και από τον τρόπο ή τους τρόπους που χρησιμοποιεί το πουλί για να διαχειριστεί και να διατηρήσει τη θερμότητα αυτή που παράγει.

Είναι φανερό ότι το φτέρωμα των πουλιών παίζει πρωταρχικό ρόλο στην αντοχή τους στο κρύο, αφού αποτελεί ένα πρώτης τάξεως μονωτικό υλικό ανάμεσα στο σώμα τους και το εξωτερικό περιβάλλον. Όσο μεγαλύτερο (παχύτερο) είναι το στρώμα αυτό, τόσο καλύτερη είναι η μόνωση που πετυχαίνουν. Τα πουλιά προετοιμάζονται από το φθινόπωρο για τις αντιξοότητες του χειμώνα και κάποια είδη μέχρι που διπλασιάζουν το αριθμό των φτερών τους το χειμώνα σε σχέση με το καλοκαίρι. Στις κρύες, χειμερινές ημέρες και νύχτες τα περισσότερα πουλιά φουσκώνουν τα πούπουλά τους, αυξάνοντας με αέρα το πάχος της μόνωσης γύρω από το σώμα τους, πράγμα που τα βοηθά να μείνουν ζεστά. Υπολογίζεται ότι το φούσκωμα των φτερών βοηθά τα πουλιά να μειώσουν τις απώλειες θερμότητας του σώματός τους προς το περιβάλλον μέχρι και 30%. Το φτέρωμα, η μόνωση του σώματος των πουλιών από τον κρύο περιβάλλοντα αέρα το χειμώνα, μπορεί να παίξει αυτόν τον κρίσιμο ρόλο μόνο όταν είναι σε άριστη κατάσταση. Για να διατηρείται το φτέρωμα σε άριστη κατάσταση, τα πουλιά πρέπει να κάνουν μπάνιο ακόμα και τον χειμώνα, όσο κι αν αυτό φαίνεται παράξενο. Αρκεί να παρατηρήσει κανείς τα άγρια πουλιά στην γειτονιά του για να το βεβαιώσει αυτό.

Τα ακάλυπτα σημεία του σώματος είναι, για όλα τα ζώα, τα μέρη εκείνα που χάνουν ευκολότερα θερμότητα προς το περιβάλλον (και συνακόλουθα κρυώνουν). Για τα πουλιά τα ευαίσθητα αυτά σημεία είναι κυρίως τα πόδια και για αυτό έχουν ένα μοναδικό κυκλοφοριακό σύστημα στα πόδια τους, που τα βοηθά να τα καταφέρνουν στις χαμηλές θερμοκρασίες. Το ζεστό αρτηριακό αίμα που κατευθύνεται από το σώμα του πουλιού προς τα πόδια, περνά από ένα δίκτυο μικρών αρτηριακών αγγείων που περιβάλλουν το κρύο φλεβικό αίμα που επιστρέφει διαμέσου των φλεβών προς το σώμα και το ζεσταίνουν, εξασφαλίζοντας σταθερή ροή αίματος προς τα πόδια αλλά και όσο το δυνατόν μικρότερη απώλεια θερμότητας από αυτά. Παρόλα αυτά τα πόδια πολλές φορές κρυώνουν και βλέπουμε συχνά τα πουλιά να στέκονται στο κρύο στο ένα πόδι, σηκώνοντας το άλλο προς το στήθος για ζεστασιά. Στις Ηνωμένες Πολιτείες κατασκευάζονται και κυκλοφορούν στα εμπορικά κατοικιδίων θερμαινόμενες πατήθρες για τα πουλιά, όσο κι αν αυτό φαίνεται απίθανο και εξεζητημένο!

Ένα ακόμα μονωτικό υλικό που χρησιμοποιούν όλα τα ζώα ενάντια στο κρύο είναι το λίπος, το οποίο είναι σημαντικό και σαν ενεργειακό απόθεμα. Τα πουλιά δεν έχουν το σκουρόχρωμο λίπος που έχουν οι άνθρωποι, αλλά ανοικτόχρωμο λίπος, το οποίο είναι ένα υψηλής ενέργειας καύσιμο που χρησιμοποιείται από αυτά, κατά την διαδικασία παραγωγής θερμότητας για την διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματός τους, που λέγεται θερμογένεση (thermogenesis). To τίναγμα των φτερών, που κάνουν όλα τα πουλιά, γίνεται κάποιες φορές για να καθαρίσουν ή να στεγνώσουν τα φτερά τους, αλλά τις κρύες ημέρες είναι προσπάθεια για άμεση προσαρμογή στο κρύο, είναι ρίγος, κάτι σαν το ανθρώπινο ανατρίχιασμα στο κρύο. Για τα πουλιά αυτό το τρέμουλο, αυτό το ρίγος στο κρύο, είναι ένας βασικός τρόπος για να αυξήσουν την εσωτερική τους παραγωγή θερμότητας όταν δεν πετούν και βρίσκονται σε κατάσταση ηρεμίας. Το ρίγος αυτό μετατρέπει άμεσα μυική ενέργεια σε θερμότητα, μέσω της διασικασίας της θερμογένεσης και τα βοηθά να ρυθμίσουν βραχυχρόνια την θερμοκρασία τους. Με το ρίγος και τη θερμογένεση παράγεται θερμότητα έως και πέντε φορές γρηγορότερα από ότι συνήθως και τα πουλιά μένουν ζεστά, διατηρώντας την εντυπωσιακά υψηλή θερμοκρασία του σώματός τους, ακόμα και σε πολύ ψυχρές περιόδους. Τα κατοικίδια πουλιά, που εξασκούνται (πετάνε) πολύ λιγότερο από τα άγρια πουλιά, συνηθίζουν να κάνουν αυτή την κίνηση πολύ συχνότερα. Η ενέργεια που καταναλώνεται με το τίναγμα των φτερών ή καλύτερα το λίπος που καταναλώνεται πρέπει σύντομα να αναπληρωθεί, μέσω της διατροφής.

Δεν έχουν όλα τα πουλιά τους ίδιους τρόπους για την διαχείρηση και την διατήρηση της εσωτερικής τους θερμότητας και της θερμοκρασίας του σώματός τους και συνακόλουθα δεν αντιμετωπίζουν όλα τα πουλιά το κρύο με τους ίδιους τρόπους. Νυκτόβια πουλιά, όπως οι κουκουβάγιες, έχουν υψηλότερη θερμοκρασία σώματος την νύχτα, που είναι ενεργά, από ότι την ημέρα. Κάποια είδη ημερόβιων πουλιών πέφτουν την νύχτα σε μια κατάσταση μείωσης της αντίληψης, που λέγεται νάρκωμα (torpor). Με την μείωση της ενεργητικότητας του πουλιού όταν αρχίσει να σκοτεινιάζει, μειώνεται σταδιακά και η θερμοκρασία του σώματός του, μέχρι που πέφτει μερικούς βαθμούς πιό κάτω από την κανονική θερμοκρασία σώματος κατά την διάρκεια της ημέρας. Στην κατάσταση αυτή μειώνονται, επίσης, οι παλμοί της καρδιάς και ο ρυθμός της αναπνοής και το πουλί διατηρεί την αρχική εσωτερική του θερμότητα για το μεγαλύτερο διάστημα της νύχτας, μέχρι να πλησιάσει το ξημέρωμα, οπότε πάλι σταδιακά με διαδοχικά ρίγη του σώματος, όπως προαναφέρθηκαν, επανέρχεται η θερμοκρασία του σώματος στα κανονικά ημερήσια επίπεδα και το πουλί ανακτά πλήρη αντίληψη. Η νυκτερινή κατανάλωση ενέργειας (επομένως και λίπους), απαραίτητη για τη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος του πουλιού, κάνει τα πουλιά να βγαίνουν σε αναζήτηση τροφής πολύ νωρίς το πρωί ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες. Αν δεν αναπληρωθούν σύντομα τα αποθέματα λίπους που καταναλώθηκαν την νύχτα για την διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος του πουλιού (όσο πιό κρύα νύχτα, τόσο περισσότερη θερμότητα πρέπει να παράγει ο οργανισμός του πουλιού, τόσο πιο πολύ λίπος πρέπει να καταναλωθεί), το πουλί δεν θα είναι σε θέση να επιβιώσει και την επόμενη (κρύα) νύχτα.

Είναι σημαντικό για τα πουλιά στο κρύο, να βρουν και να φάνε τροφές πλούσιες σε ενέργεια (θερμίδες) και λίπη. Για τα σποροφάγα πουλιά, οι λιπαροί σπόροι, που σε κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να αποφεύγονται στην διατροφή γιατί δημιουργούν προβλήματα, είναι άκρως απαραίτητοι στις χειμερινές, κρύες περιόδους. Οι ψιλοί μαύροι ηλιόσποροι, για παράδειγμα, είναι πρώτης τάξεως σπόροι για τα σποροφάγα πουλιά το χειμώνα, αφού έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και λίπη και σχετικά λεπτό κέλυφος. Στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και την Ευρώπη συνηθίζουν να δίνουν στα πουλιά τον χειμώνα, επεξεργασμένο λίπος από μοσχάρι (suet). Η τροφή αυτή, που είναι ουσιαστικά καθαρό λίπος, είναι μεγάλης θερμιδικής αξίας και θεωρείται ανυπέρβλητη σαν χειμερινή τροφή για τα πουλιά όταν αυτά χρειάζονται περισσότερες θερμίδες για να κρατήσουν τα σώματά τους ζεστά, αλλά δεν είναι εύκολο να βρουν έντομα για να φάνε.

Τα πουλιά προστατεύονται από το κρύο της νύχτας, όταν δεν πετάνε, από το καλά διαλεγμένο και προφυλαγμένο βραδυνό τους κατάλυμμα. Πυκνά φυλλώματα δέντρων ή θάμνων είναι τα φυσικά, νυχτερινά καταλύμματα των περισσότερων άγριων πουλιών, αν και πολλές φορές βρίσκουν καταφύγιο σε σχισμές βράχων, κουφάλες δέντρων ή ακόμα και στα πιό απίθανα μέρη όταν οι καιρικές συνθήκες γίνουν πολύ άσχημες. Πιστεύεται ότι η μικρή (υπεριώδης) ακτινοβολία των δέντρων και των φυτών την νύχτα βοηθά τα πουλιά να κρατηθούν ζεστά και να τα καταφέρουν στις πολύ δύσκολες, παγερές νύχτες του χειμώνα. Τα κατοικίδια πουλιά που διατηρούνται σε εξωτερικό χώρο είναι επιτακτικό να έχουν κάποιου είδους προστατευμένο κατάλυμμα για τη νύχτα, ιδανικά ένα προστατευμένο σημείο στο κλουβί που η θερμοκρασία του να μην πέφτει κάτω από 5°C. Πολλοί ιδιοκτήτες κατοικίδιων χρησιμοποιούν θερμάστρες ή λάμπες θέρμανσης για το σκοπό αυτό, αλλά όλοι αυτοί οι 'τεχνητοί' τρόποι προφύλαξης θέλουν μεγάλη προσοχή στην εφαρμογή τους. Πολλοί επίσης χρησιμοποιούν πλαστικά φύλλα για να τυλίγουν τα κλουβιά, αλλά καλό θα ήταν αυτό να γίνεται μόνο τις νύχτες με μεγάλη παγωνιά, μιά και ο άριστος αερισμός του κλουβιού είναι άκρως απαραίτητος για να μην δημιουργηθούν άλλα προβλήματα (αρρώστιες).

Τα πουλιά συνηθίζουν στο κρύο. Ένα υγιές πουλί, που αρχίζει σταδιακά ήδη από το φθινόπωρο να ζει σε όλο και χαμηλότερες θερμοκρασίες, αποκτά μιά αξιοσημείωτη αντοχή στο κρύο του χειμώνα. Μπορεί να αντέξει όλο και χαμηλότερες θερμοκρασίες, με την προϋπόθεση βέβαια ότι αυτό δεν θα γίνει απότομα μέσα σε ένα βράδυ ή δύο. Γενικά τα πουλιά δεν αντέχουν μεγάλες και απότομες μεταβολές της θερμοκρασίας, της τάξης των 15-20°C, αν και είναι αξιοσημείωτο ότι δείχνουν μεγαλύτερη αντοχή στο κρύο από ότι στη ζέστη. Κάποιες φορές τα άγρια πουλιά δεν είναι έτοιμα να αντιμετωπίσουν απότομες μεταβολές της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος ή ξαφνικές καταιγίδες. Σε τέτοιες περιπτώσεις γίνονται ευάλωτα στα αρπακτικά αναζητώντας τροφή ή (και) προστασία, ακόμα και σε μέρη που δεν θα σύχναζαν υπό άλλες συνθήκες, όπως για παράδειγμα κοντά στους ανθρώπους. Είναι φανερό ότι όσο και αν συνηθίσει κάποιο άγριο ή κατοικίδιο πουλί σταδιακά το κρύο, υπάρχει κάποια κρίσιμη θερμοκρασία, κάτω από την οποία το πουλί είναι αδύνατο να αντέξει για περισσότερο ή λιγότερο διάστημα. Υπάρχουν μελέτες για το θέμα αυτό και δίνονται σε διάφορα άρθρα τιμές για την χαμηλότερη θερμοκρασία και την μέγιστη χρονικά έκθεση σε αυτή τη θερμοκρασία, που μπορούν να αντέξουν τα διάφορα είδη πουλιών. Συνήθως, αν και αυτό δεν είναι ο απόλυτος κανόνας και αναφέρεται με επιφύλαξη, τα περισσότερα (υγιή) πουλιά μπορούν να αντέξουν θερμοκρασίες της τάξεως των 1-2°C, για περίπου 60-70 λεπτά, ενώ πουλιά που έχουν περάσει μια περίοδο προσαρμογής στο κρύο, μπορούν να αντέξουν ακόμα και θερμοκρασίες της τάξεως των -5°C για το ίδιο διάστημα, πριν πάθουν υποθερμία.

Ο χειμώνας, με τις παγερές μέρες (κυρίως νύχτες) και τις απρόβλεπτες ακραίες καιρικές συνθήκες, λειτουργεί πάντα σαν την άσπλαχνη, αναπόφευκτη φυσική επιλογή των υγιέστερων άγριων ζώων. Χιλιάδες, ίσως, πουλιά σε όλο τον κόσμο γίνονται τον χειμώνα θύματα της αδυναμίας τους και πεθαίνουν από τα αρπακτικά ή σπανιότερα από το κρύο. Συνεχίζουν τη ζωή και τη διαιώνιση του κάθε είδους, πάντα, τα πουλιά που είναι σε άριστη φυσική κατάσταση, καταφέρνουν να επιβιώσουν το χειμώνα και να περάσουν στην αναπαραγωγική περίοδο την άνοιξη, με τις καλύτερες καιρικές συνθήκες και την πλούσια προσφορά τροφής.

Σχετικά άρθρα:
Wild Birds Unlimited
Νature smart
Σχετικά επιστημονικά άρθρα (pdf):
http://jeb.biologists.org/cgi/reprint/209/3/466.pdf
http://herkules.oulu.fi/isbn951428173X/isbn951428173X.pdf