டத்தோ எம். சரவணன்

மலாக்கா அலோர் காஜாவில்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 07 Aug 2017 04:57:00 +0000

ஆகஸ்டு 06, 2017

உலகமயச் சவால்களை எதிர்கொள்ள நமது திறன்களை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

புதிய சிந்தனையுடன் கூடிய நாடாக மலேசியாவை உருமாற்றுவோம். நடப்பு உலகமயச் சவால்களை எதிர்கொள்ள இளம் தலைமுறை சுய ஆற்றலை மேம்படுத்திக் கொள்வது அவசியம். போட்டியாற்றல் மிக்க வேலைச் சந்தையில் சிறந்த வாய்ப்புக்களைக் கைப்பற்ற இளையோர் அனைத்து துறைகளிலும் திறன் பெற்றவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

உலகமயமாதலால் பெரும்பாலான நாடுகள் பொருளாதார வளர்ச்சியில் பின் தள்ளிவிடப்படாமல் இருக்கவும் மேலை நாடுகளுக்கு இன்னும் அடிமையாக இருப்பதைத் தவிர்க்கவும் பல திட்டங்களைச் செவ்வனவே வடிவமைத்து வருகின்றன. வளர்ச்சி கண்டு வரும் நாடான மலேசியாவில் மலாய்க்காரர், சீனர், இந்தியர் மற்றும் சபா சரவாக்கின் பூர்வக்குடியினர் அல்லது பூமிபுத்திரா வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

மலேசியாவில் பல மதங்களையும் கலாச்சாரங்களையும் பின்பற்றி வாழும் பல இன மக்கள் தங்கள் மனதில் "நாங்கள் மலேசியர்கள்" என்ற எண்ணத்தோடு ஒன்றிணைந்தால் உலகமய தாக்கலினை எதிர்கொண்டு நாட்டு வளர்ச்சிக்கு வித்திட முடியும்.

ஜாசின் கோவிந்தசாமியின் பயணப் பாதை

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 07 Aug 2017 04:32:00 +0000

-ஜாசின், 06.08.2017

மலாக்கா ஜாசின் வட்டாரத்தில் நன்கு அறிமுகம் ஆன நல்ல மனிதர். நற்சேவையாளர் அமரர் ஆசிரியர் ஆர். கோவிந்தசாமி. ஜாசின் பகுதியின் பல தமிழ்ப் பள்ளிகளில் ஆசிரியராகச் சேவை செய்துள்ளார்.

அவரின் 'பயணப் பாதை' கவிதைத் தொகுப்பு நூல் வெளியீட்டு விழா ஜாசின் தமிழ்ப் பள்ளியில் நடைபெற்றது. அந்த நிகழ்ச்சிக்கு டத்தோ எம்.சரவணன் தலைமை தாங்கிச் சிறப்பு செய்தார்.

கொழும்பு கம்பன் விழா 2016

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 07 Aug 2017 03:40:00 +0000

March 25, 2016

கொழும்பு – மலேசிய நாட்டின் அரசியல்வாதிகளில் சிறந்த தமிழ்ப் பேச்சாளராக... அதிலும் இலக்கிய உரை நிகழ்த்துபவராகத் திகழ்பவர் மலேசிய இளைஞர் விளையாட்டுத் துறை துணையமைச்சர் டத்தோ எம்.சரவணன்.

உள்நாட்டில் மட்டும் அல்லாது தமிழகத்தின் பல்வேறு இலக்கிய நிகழ்ச்சிகளுக்குப் பலமுறை வரவழைக்கப்பட்டு உரையாற்றியவர் சரவணன்.

அந்த வகையில் கொழும்புவில் அகில இலங்கைக் கம்பன் கழகம் ஏற்பாட்டில் விமரிசையாக கொழும்புக் கம்பன் விழா 2016 நடத்தப்பட்டது.

உலகமெங்கும் இருந்து தமிழ் ஆன்றோர்களும் சான்றோர்களும் பங்கு கொண்டனர். இவ்விழாவில் நம் நாட்டின் டத்தோ எம்.சரவணனும் பிரதம விருந்தினராக சிறப்பு அழைப்பின் பேரில் கலந்து கொண்டார்.

கொழும்புக் கம்பன் விழாவில் சரவணன் தொடக்கவுரை ஆற்றி, கொழும்பு கம்பன் விழாவில் வருகை அளித்த அனைவருக்கும் கம்பனின் தனித்தமிழ் அழகை கண்ணதாசன் பாடல் வரிகளுடன் இணைத்து செம்மையுற விவரித்து உரையாற்றினார்.

நாம் பேரியக்கம் - 1

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 23 Oct 2014 23:46:00 +0000

’நாம்’ பேரியக்கத்தின் விளக்கக் கூட்டம் 14/10/2014 மாலை கோலாலம்பூரில் நேதாஜி மண்டபத்தில் நடைபெற்றது. அதிகாரப் பூர்வமாக ’நாம்’ பேரியக்கத்தின் தலைவரும் இளைஞர் மற்றும் விளையாட்டு துறை துணையமைச்சருமான டத்தோ எம். சரவணன் தொடக்கி வைத்தார்.

சிலாங்கூர் மாநிலத்தை சேர்ந்த 3 பெண்கள் 24 ஆண்களுக்கு ’நாம்’ சிலாங்கூர் நிலங்களை வாடைக்கு வழங்கி உள்ளதாக டத்தோ சரவணன் தெரிவித்தார். இதுவரை 109 திட்டங்கள் பரிசோதனை முயற்சியில் தொடங்கப் பட்டுள்ளதாகத் தெரிவித்தார். தீபாவளிக்குப் பிறகு நிலம் சொந்தமாக வைத்து இருப்பவர்களுக்கு பல்வேறு பயிற்சிகள் அளிக்கவிருப்பதாக தெரிவித்தார்.

’நாம்’ திட்டத்தின் கீழ் உள்ள தோட்டங்களில் பலருக்கு வேலை வாய்ப்பையும் ஏற்படுத்தும் திட்டத்தையும் செயல்படுத்த போவதாகவும் தெரிவித்தார். ’நாம்’ தோட்டங்களில் வேலை செய்வோருக்கு 2000 வெள்ளி மாதச் சம்பளமாக வழங்கப்படும் எனவும் டத்தோ விழாவில் தெரிவித்தார்.

கெடா நிகழ்ச்சிகள்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 23 Oct 2014 04:33:00 +0000

நாம் - கெடா மாநிலச் செயலகம்

இரட்டைமலை சீனிவாசன்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 17 Oct 2014 19:31:00 +0000

திவான் பகதூர் இரட்டைமலை சீனிவாசன்

(ஜூலை 7, 1859 – செப்டம்பர் 18, 1945)

திவான் பகதூர் இரட்டைமலை சீனிவாசன் (ஜூலை 7, 1859 – செப்டம்பர் 18, 1945), ஓர் அரசியல்வாதி, ஒரு சமூக சீர்திருத்த செயல்பாட்டாளர், ஒரு வழக்குரைஞர், ஒரு பத்திரிகையாளர், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்காகக் குரல் கொடுத்த போராட்டவாத எனப் பல முகங்களைக் கொண்டவர். தாழ்த்தப் பட்டவர் மகா ஜன சபையைத் தோற்றுவித்து, ‘தாழ்த்தப் பட்டவர்’ என்ற மாத இதழையும் நடத்தியவர். சென்னை மாகாண சட்டசபை உறுப்பினராக 1923 முதல் 1939 வரை இருந்து இருக்கிறார். தான் சார்ந்த தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் சமூக விடுதலைக்காக உழைத்த பெருந்தகை.

செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தில் மதுராந்தகம் அருகில் கோழியாலம் என்னும் கிராமத்தில் சடையன் என்பவருக்கு 7.7.1859-இல் அன்று மகனாகப் பிறந்தார். அந்த மாவட்டத்தில் நிலவிய தீண்டாமைக் கொடுமை தாங்க மாட்டாமல் தஞ்சைக்குக் குடிபெயர்ந்தது அவருடைய குடும்பம்.

பின்னர் கோவை படிக்க தேர்ந்த போது படித்த 400 பிள்ளைகளில் 10 பேரைத் தவிர மற்றவர்கள் உயர்ச் சாதியினர். சாதிகள் மிகத் கடினமாக கவனமாகக் கடைபிடிக்கப் பட்ட காலம். உயர்ச் சாதி மாணவர்களுடன் பழகுவதால் தன்னுடைய சாதி, குடும்பம், இருப்பிடம் ஆகியவை தெரிந்து விட்டால் என்ன நடக்குமோ என்று அஞ்சி படித்து வந்தார். இதை அவரே தனது சுயசரிதையில் எழுதி இருக்கிறார்.

படிப்பு முடித்தவுடன் நீலகிரியில் 1882 ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேயரின் வணிகப் பணிமனையில் வேலையில் சேர்ந்தார். பிளாவட்ஸ்கி அம்மையார் தியோசாபிகல் சொசைட்டி மூலம் வறுமையாலே வாடுகிற மக்களுக்கு வழி காட்டுகிறேன் என்று சொல்லி மதமாற்றம் செய்தார்கள். ஆனால் இரட்டை மலை சீனிவாசன், அதற்கு ‘நான் இந்துவாகப் பிறந்து விட்டதால் இந்து மதத்திலிருந்து கொண்டே உரிமைக்காகப் போராட வேண்டி கோருவேன்’ என்றார்.

1884-ஆம் ஆண்டு சென்னை அடையாறில் தியோசோடிகல் சொசைட்டியின் ஆண்டு விழா நடைபெற்றது. அதில் வங்காள பாபுகளும், பம்பாய் பார்சிகளும், பிராமணர்களும், ஐரோப்பா, அமெரிக்கா, இலங்கை முதலான நாடுகளிலிருந்து பலர் கலந்து கொண்டனர். அப்போது அரசியல் இயக்கம் தோற்றுவிக்க முடிவெடுக்கப்பட்டது.

இந்தியாவின் பிரச்சினைகள் இரண்டு. இந்தியர்கள் ஆங்கிலேயர்களை எதிர்த்து உரிமைக்காக போராட வேண்டும். இந்தியாவில் பிறந்து வளர்ந்து பூர்வீகக் குடிமக்களாக வாழ்ந்து வரும் தாழ்த்தப்பட்ட இனமக்கள், இந்து மதத்தில் இருக்கும் தீண்டாமையை எதிர்த்து விடுதலை அடைய வேண்டும். இந்த இரண்டு பிரச்னைகளில் இரட்டைமலை சீனிவாசன் சமுதாய விடுதலைக்கே முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்.

சீனிவாசன் 1980-ஆம் ஆண்டு சென்னையில் குடியேறினார். ஒரு வாரப் பத்திரிக்கையை உருவாக்கினார். அதற்குப் ‘ப**ன்’ என்று பெயர் வைத்தார்.

அந்தப் பத்திரிகை15 ரூபாய் மூலதனத்துடன் ஆரம்பிக்கப் பட்டது. 1893-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் முதன்முதலில் நான்கு பக்கங்கள் கொண்ட மாதாந்திரப் பத்திரிகையாக இரண்டு அணாவாக விலையில் வெளிவந்தது. இரண்டு நாட்களில் 400 பிரதிகள் விற்கப்பட்டன. ஈராண்டுகளுக்கு பிறகு அச்சு இயந்திரசாலை நிறுவப்பட்டது. மூன்று மாதத்திற்குப் பின் வாரந்திரப் பத்திரிகையாக 7 ஆண்டுகள் வெளிவந்தது. 1891-இல் ‘தாழ்ந்தவர் மகா ஜன சபை’யை இரட்டை மலை சீனிவாசன் தோற்றுவித்தார். பி. ஆறுமுகம் என்பவர் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

1895-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 6-ஆம் தேதி சென்னைக்கு வருகை தந்த கவர்னர் ஜெனரல் எல்ஜின் பிரபுவுக்கு மிகப் பெரிய பந்தலிட்டுப் ’தாழ்ந்தவர் மகா ஜன சபை’ வரவேற்றது. 1898-ஆம் ஆண்டு விக்டோரியா மகாராணியின் 60ஆவது ஆளுகை விழாவின் போது வாழ்த்துக் கூறி அனுப்பிய செய்தியைப் பார்த்து மகாராணியார் அகம் மகிழ்ந்து 1898-ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 11ம் தேதி பதில் எழுதி இருக்கிறார்.

அக்காலத்தில் பெரும்பாலும் உயர் ஜாதி இந்துகளும், பிராமணர்களும் ஆசிரியர்களாக இருந்தனர். இந்த உயர் ஜாதியைச் சேர்ந்த ஆசிரியர்கள் செட்யூல்டு மக்களுக்குப் பாடம் சொல்லித் தர முன் வரமாட்டார்கள். இதனால் செட்யூல்டு மாணவர்கள் படிக்க வாய்ப்பு இல்லை.

1898 அக்டோபர் 21-ம் தேதி இக்கொடுமையைத் தெளிவாக எழுதி ஆங்கில அரசுக்குத் தெரிவித்தார். இதன் விளைவாகச் சென்னை முனிசிபாலிடி பள்ளிக்கூடம் கட்ட வேண்டி ஆங்கில அரசு உத்தரவு அளித்தது. அதனால் செட்யூல்டு மாணவர்கள் படிக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. 65 ஆண்டு காலம் கவனிக்க ஆட்கள் இல்லாமல் 1893-ஆம் ஆண்டு கல்வி கற்பிக்க அரசு முன்வந்தது. பலன் தரவில்லை. கிராம அதிகாரி, வருவாய்த்துறை தாசில்தார், துணை ஆட்சியாளர் போன்றவர்கள் முட்டுகட்டை போட்டனர்.

1893-ஆம் ஆண்டு ‘ப**ன்’ பத்திரிகையில் இக்கொடுமையை பற்றி விளக்கமாக எழுதிய காரணத்தால் வருடா வருடம் 30 லட்சம் ரூபாய் கல்விக்காகச் செலவு செய்ய அரசினர் தீர்மானித்தனர். அரசாங்கப் பள்ளிகளை சரிவர பராமரிக்க முடியாமல் சில பள்ளிகள் மூடப்பட்டன. ஆனால் மிஷனரி பள்ளிகள் ஏராளமாகத் திறக்கப்பட்டன. கல்வி வளர்ச்சி என்ற பெயரில் மதமாற்றமும் செய்யப்பட்டது.

1904-இல் தென் ஆப்பிரிக்காவின் நேட்டாலில் தங்கியிருந்த போது பீட்டரின் உதவியால் நீதிமன்றத்தில் மொழிபெயர்ப்பாளராகப் பணியாற்றி வந்தார். அப்போது அங்கு காந்திக்கு மொழிபெயர்ப்பாளராக விளங்கினார். 1923-ஆம் ஆண்டு சென்னை மாநிலத்தின் மேல்சபை உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டார். அப்பதவியில் இருந்தபோது ‘ரெவின்யூ இன்ஸ்பெக்டர்’ பதவி ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்குத் தரவேண்டும் என்று கோரினார்.

கிராமங்களில் படித்த, பணம் படைத்தவர்கள் படிக்காத அப்பாவி மக்கள் மீது தங்களது ஆட்சி அதிகாரத்தைச் செலுத்துபவர்களாக இருக்கிறார்கள். இந்நிலையில் இவர்களையே ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிரதிநிதிகளாக நியமனம் செய்வது என்பது உரிமைக்காகக் குரல் கொடுக்காதவர்களாகத் தென்படுகிறது. எனவே தனி வாக்குரிமையின்படி ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிரச்னைகளை அரசுக்குத் தெரிவிக்க ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிரதிநிதிகளையே தேர்ந்தெடுப்பது நலம் என்று கருதினார்.

1926-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 1-ம் தேதி ‘ராவ்சாகிப்’ பட்டம் அளிக்கப்பட்டது. 1930 ஜுன் மாதம் 6-ம் தேதி திவான்பகதூர் பட்டமும் திராவிடமணி என்ற பட்டமும் அளிக்கப்பட்டன. அதே ஆண்டு நவம்பர் 12-ம் தேதி லண்டன் மாநகரில் முதல் வட்டமேஜை மாநாடு கூடியது.

இதில் இரட்டைமலை சீனிவாசன், ஜெயகர், அம்பேத்கர், ஆகாகான், ஹென்றிகிட்னி, க்யூபார்ட்கார், பன்னீர்செல்வம், ராமசாமி முதலியார், பாத்ரோ, முகமது அலி ஜின்னா, பிக்கானீர் மகாராஜா, சீனிவாச சாஸ்திரி ஆகியோர் கலந்து கொண்டனர்.

காந்தி சிறையில் இருந்ததால் காங்கிரஸ் கட்சி கலந்து கொள்ளவில்லை. இரண்டு வட்டமேஜை மாநாடுகள் முடிந்து 1932-இல் ஆகஸ்ட் 17-ல் Communal award வெளியிடப்பட்டது.

”செட்யூல்டு இன மக்கள் அரசியல் சுதந்திரம் கிடைப்பது பலன் தராது. தனி வாக்குரிமை மூலம் செட்யூல்டு இன வேட்பாளர்களை தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பு ஏற்படும். செட்யூல்டு மக்கள் இந்துக்கள் பட்டியலில் அடங்காது. பண்டிகை நாட்களில் சாராயக் கடைகளை மூட வேண்டும். வேலை செய்தால் தானியங்களுக்குப் பதிலாகப் பணமாகக் கொடுக்க வேண்டும்” என்பதை முக்கிய கோரிக்கையாக வைத்தார்.

1939 செப்டம்பர் 17-ம் தேதி சென்னை சிந்தாதிரிப் பேட்டை, நேப்பியர் பூங்காவில் செட்யூல்டு மக்களைக் கூட்டி இரண்டாம் உலகப்போரில் இங்கிலாந்துக்கு ஆதரவு தெரிவித்தார்.

“நாங்கள் கணக்கிட முடியாத வருடங்களாகக் கொடுமைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு இருக்கின்றோம். எங்களுடைய கோரிக்கைகள் நியாயமானவை. எதிர்காலத்தில் எங்கள் இனம் சமத்துவமாகவும், சமாதானத்துடனும் வாழ எண்ணுகிறது. எங்களுடைய முன்னேற்றத்தில் மற்றவர்கள் குறுக்கிட்டால் நாங்கள் சகிக்க மாட்டோம். இனி மேலும் நாங்கள் எவ்விதக் கொடுமையையும் ஏற்க மாட்டோம். எங்களுடைய கீழான நிலைமைக்கு அவர்களிடம் உள்ள அமைதியும், அன்புக் குணமுமே காரணமாகும்” என 1895 அக்டோபர் 7-இல் சென்னையில் நடைபெற்ற மாநாட்டில் சூளுரைத்தார்.

இத்தகைய பெருமகனார் 1945 செப்டம்பர் 18, சென்னை, பெரியமேடு பகுதியில் உயிர் நீத்தார். தாழ்த்தப் பட்ட மக்களின் தற்போதைய உயர்வுக்கு முன்னோடியாக இருந்து செயல் பட்டவர் இரட்டைமலை சீனிவாசன். தீண்டாமையை ஒழிக்கும் தர்மத்தை விரும்புவோருக்கு இரட்டைமலை சீனிவாசன் என்றும் நினைவில் வாழும் மனிதராக வாழ்கின்றார்.

டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 17 Oct 2014 17:20:00 +0000

அரசியல் வாழ்க்கை, சமயம் சார்ந்ததாக இருந்தால், மனிதர்களிடையே நிலவும் சமநிலை வளர்ச்சிக்கு அதுவே தீங்காக அமையும். அரசியல் வாழ்க்கையில் இணையும் போது அதனால் கிடைக்கக் கூடிய அதிகாரத்தினால் மயங்கி நெறி பிறழாமல் வாழ்வதற்கு, மனித நிலை கடந்து தன்னைத் தானே ஆளுகின்ற திறம் வேண்டும். அதே மாதிரி, வாழ்ந்து காட்டியவர் தான் ‘தத்துவமேதை’ டாக்டர். எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன்!

அன்றைய காலத்து சென்னை மாநிலத்தின் திருத்தணி எனும் சிறு கிராமம் இவருடைய ஊர். அங்கு, 1888-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் திங்கள் 5-ஆம் நாள் பிறந்தார். இவருடைய தந்தையார் பெயர் சர்வபள்ளி வீராசாமி.

தனது ஆரம்பக் கல்வியைத் திருத்தணி, மாவட்டக் கழகப் பள்ளியில் பயின்றார். பின்பு உயர்நிலைப் பள்ளிக் கல்வியை ஹெர்மன்ஸ் பர்க் லுத்துரன் மிஷன் பள்ளியில் பயின்றார். வேலூர் ‘ஊரிஸ் கல்லூரி’யில் புகுமுக வகுப்பை முடித்தார். கல்லூரி மாணவராக இருக்கும் போதே சிவகாமு என்பவரை தனது வாழ்க்கைத் துணைவியாக ஏற்றுக் கொண்டார்.

சென்னை கிறித்துவக் கல்லூரியில் தனது இளங்கலை மற்றும் முதுகலைப் பட்டப் படிப்புகளை நிறைவு செய்தார். புகுமுகு வகுப்பு முதல் முதுகலை வரை உதவித் தொகை பெற்று கல்வியை முடித்தார்! முதுகலைத் தேர்வின் போது “வேதாந்தங்கள் கூறும் அறமும் அதன் மெய் விளக்க மேற்கோளும்” என்ற ஆய்வுக் கட்டுரையை வரைந்தார்.

கல்லூரிப் படிப்பை முடித்த பின்பு, கல்வித் துறையில் அரசு ஊழியராகச் சிறிது காலம் பணியாற்றினார். பின்னர் சென்னை மாநிலக் கல்லூரியில் 1909 ஆம் ஆண்டு தத்துவ இயல் துறையில் பணிக்குச் சேர்ந்தார். கல்வி கற்பித்தலில் பட்டம் பெறுவதற்கு சைதாப்பேட்டை ஆசிரியர் கல்லூரியில் பயிற்சி பெற்றார். பயிற்சி முடிந்ததும் சென்னை மாநிலக் கல்லூரியே மறுபடியும் இவரை ஏற்றுக் கொண்டது.

டாக்டர் எஸ். இராதாகிருஷ்ணன், மாணவர்களால் சிறந்த ஆசிரியர் என்று அழைக்கப் பட்டார். மாணவர்களின் நலனிலும், முன்னேற்றத்திலும், தனி அக்கறை காட்டினார். ஆசிரியர்களுக்கு எல்லாம் ஆசிரியராக விளங்கினார்.

‘பன்னாட்டு அறிவியல்’, ‘ஆசியவியல் மறுசீராய்வு’ போன்ற பன்னாட்டு இதழ்களுக்கு ஆய்வுக் கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து எழுதினார்.

மைசூர் பல்கலைக்கழகத்தில் தத்துவ இயல் பேராசிரியராக 1918 ஆம் ஆண்டு பொறுப்பேற்றார். பின்பு கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராகப் பணிக்குச் சென்றார். மகாகவி இரவீந்தரநாத் தாகூருடன் நெருங்கிப் பழகும் வாய்ப்பை பெற்றார். அங்கு தத்துவ இயல் பேரவையைத் தோற்றுவித்தார். அந்தப் பேரவையில் நிகழ்ந்த முதல் சொற்பொழிவு செய்ய இரவீந்திரநாத் தாகூரை அழைத்தார்.

லண்டனில் நடைபெற்ற பிரிட்டிஷ் பேரரசுப் பல்கலைக்கழகங்களின் பேரவைக் கூட்டத்திற்கு அழைக்கப்பட்டு, கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் சார்பாக கலந்து கொண்டார். அங்கு, மான்செஸ்டர் கல்லூரியில் சொற்பொழிவாற்றினார். அவரது அறிவார்ந்த சொற்பொழிவுகள் அங்கு கூடியிருந்த அறிஞர் பெருமக்களிடையே ஆர்வத் துடிப்பை ஊட்டியதுடன், மிகுந்த பாராட்டையும் பெற்றது.

சிகாகோ நகரில் ஹாஸ்கெல் சொற்பொழிவுகளை ஆற்றினார். ஹார்வார்டில் நடைபெற்ற பன்னாட்டுத் தத்துவப் பேரவையில் கலந்து கொண்டு, ‘உலக நாகரிகங்களை வளர்ப்பதில் தத்துவத்தின் பங்கு’ – என்ற தலைப்பில் நல்ல ஒரு சொற்பொழிவை நிகழ்த்தினார்.

கல்கத்தா பல்கலைக் கழகத்தின் முதுகலைக் கல்விக் கழகத்தின் தலைவராகவும், பல்கலைக் கழக ஆட்சிக்குழு உறுப்பினராகவும், பல்கலைக் கழக அமைப்பாண்மைக் குழு உறுப்பினராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

புகழ் பெற்ற பெனராஸ் இந்து பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தராக நியமனம் பெற்றர். அப்போது, நாட்டின் விடுதலைப் போராட்டம் உச்சத்தில் இருந்தது. அடக்கு முறையை எதிர்த்து மாணவர்கள் கிளர்ந்து எழுந்தனர்; பிரிட்டிஷ் அரசு பல்கலைக்கழக வளாகத்திற்குள் இராணுவத்தை அனுப்பி, மாணவர்களை ஒடுக்க முயன்றது. ஆனால் துணை வேந்தராய் இருந்த டாக்டர். எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன், நாட்டுப்பற்று மிக்க நல்லறிஞர் என்பதால், மாணவர்கள் சார்பாக நின்றார். இராணுவம் பல்கலைக் கழகத்திற்குள் நுழைவதைத் தடுத்து நிறுத்தினார்.

வால்டேரில் உள்ள ஆந்திரப் பல்கலைக்கழகத்தின் துணை வேந்தராகப் பணியாற்றிய போது, அந்தப் பல்கலைக்கழகத்தினைத் தனித் தகுதி பெற்ற கல்வி நிறுவனமாக உயர்த்தினார். அப்பல்கலைக்கழகத்தில் சிறந்த நூலகத்தையும் உருவாக்கினார்.

கீழ்த்திசைச் சமயங்களுக்கான பேராசிரியராக ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக் கழகத்தில் மூன்று ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். பிரிட்டிஷ் கழகத்தில், 1937 ஆம் ஆண்டு புத்தரைப் பற்றி ‘தலைமை ஞானி’ என்ற பொருளில் சிறந்த உரை நிகழ்ந்தினார்.

இந்தியா விடுதலை பெற்றவுடன் டாக்டர். எஸ். இராதாகிருஷ்ணன் தலைமையில் கல்வி நலஞ்சார்ந்த பத்து உறுப்பினர்கள் கொண்ட குழு அமைக்கப் பட்டது. அக்குழுவை இந்தியாவில் உள்ள இருபத்தைந்து பல்கலைக்கழகங்களுக்கு அழைத்துச் சென்றும், நேரில் ஆய்வு செய்தும், சிற்ப்பான அறிக்கையை அரசுக்கு அளித்தார். அந்த அறிக்கை தற்கால இந்தியக் கல்வி முறைக்கு நல்வழிகாட்டும் தோன்றாத் துணையாக நின்று விளங்குகிறது!

உயர்கல்வி நிறுவனங்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளைக் களைவதற்கும், கல்வித் தரத்தை மேம்படுத்துவதற்கும் அக்குழுவின் பரிந்துரைகள் துணை நிற்பனவாகும். ஆனால், இக்குழுவின் பெரும்பாலான பரிந்துரைகளின் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்படவில்லை. அவை செயல்படுத்தப் படாததால், உரிய பலனைத் தராமல் தூசு படிந்து கிடப்பது வேதனைக்குரியதாகும்.

ரஷ்யாவிற்கான இந்தியத் தூதராக டாக்டர் எஸ். இராதாகிருஷ்ணன் 1949 ஆம் ஆண்டில் நியமிக்கப்பட்டார். “இந்த மனிதர் பிற வழக்கமான தூதுவர்களைப் போல இல்லை. இவர் தனது இதயத்தில் மனித நேயமும், அன்பும் கொண்டவர்” என்று ரஷ்ய நாட்டுத் தலைவர் ஸ்டாலின் இவரைப் புகழ்ந்து உரைத்து உள்ளார்.

இந்தியக் குடியரசின் துணைத் தலைவராக டாக்டர். எஸ் இராதாகிருஷ்ணன் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டார். அவருக்கு 1954 ஆம் ஆண்டு ‘பாரத் ரத்னா’ விருது வழங்கப்பட்டது. இந்தியக் குடியரசுத் தலைவராக 1962 ஆம் ஆண்டு தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டார்.

இவரின் பிறந்த தினமான செப்டம்பர் 5 ஆம் நாள் ஆசிரியர் தினமாக இந்தியா முழுவதும் கொண்டாடப்படுகிறது. இவரது பெயரில் ஆசிரியர்களுக்கு நல்லாசிரியர் விருது வழங்கப் படுகிறது.

பாரதிய வித்யாபவன் தலைவர் கே.எம் முன்ஷி, டாக்டர். எஸ்.இராதாகிருஷ்ணனுக்கு ‘பிரம்ம வித்யா பாஸ்கரர்’ என்னும் பட்டத்தை வழங்கிச் சிறப்பித்தார்.

சாகித்திய அகாதெமி, பென் அனைத்திந்திய மையம் போன்ற உயர் நிறுவனங்களைத் தமது அறிவாண்மையால் நடத்திச் சென்றார், சாகித்திய அகாதெமியின் ஆட்சிக்குழு உறுப்பினராக 1968ஆம் ஆண்டு நியமிக்கப் பட்டார். தத்துவ இயல் ஆய்வில் அவர் ஆற்றிய பணிக்காக டெம்ப்லீடன் பரிசு (Templeton Prize) வழங்கப் பட்டது. தத்துவமேதை டாக்டர் எஸ். இராதாகிருஷ்ணன், 1975 ஆம் ஆண்டு எப்ரம் 14 ஆம் நாள் காலமானார்.

டாக்டர் எஸ். இராதாகிருஷ்ணனின் கல்விச் சிந்தனைகள் :

•அந்தந்தப் பகுதிகளின் தாய் மொழியிலேயே பல்கலைக்கழகக் கல்வியை வழங்குவது தான் சிறந்தது.

•ஆசிரியர்கள், தம்முடைய துறையில் நிகழும் அண்மைக் கால வளர்ச்சிகளையும், கண்டுபிடிப்புகளையும் அறிந்து கொண்டிருக்க வேண்டும். அறிவுத் தாகம் கொண்ட மாணவர்களை முன்னேற்றத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் திறன் படைத்தவர்களாகவும் விளங்க வேண்டும்.

•அனைவருக்கும் உயர்க்கல்வி அளிப்பது அரசின் கடமையாகும்.

•கல்வியானது மனிதனை நெறிமுறைப் படுத்துவதோடு சுதந்திரச் சிந்தனையாளனாக்க வேண்டும்.

•பல்கலைக் கழகங்கள், மனித நேயத்தையும், கருத்துப் புதுமையையும், உண்மைத் தேடலையும் நோக்கமாகக் கொண்டு கற்பிக்க வேண்டும்.

•ஆற்றல்மிகு எழுத்தாளர்கள் - அறிவியல் வல்லுநர்கள் - கவிஞர்கள் – கலைஞர்கள் – புதியன கண்டுபிடிப்பவர்கள் – மறைந்துள்ளவற்றைத் தேடி அறிபவர்கள் – ஆகியோரை நம்புதல் வேண்டும். அவர்களுக்குப் பல்கலைக் கழகங்களில் பயிற்சிகள் தருதல் வேண்டும்.

•பல்கலைக் கழகங்கள், ஆய்வுக்கும், ஞானத்துக்கும் வழிகாட்ட வேண்டும். ஒழுக்க உணர்வுக்கும், உள்ளத் தூய்மைக்கும் பயிற்சி அளித்திட வேண்டும்.

அவரின் சமூகச் சிந்தனைத் துளிகள் சில

•சாதியம், சுய சிந்தனையின் வளர்ச்சியைத் தடைசெய்கிறது. ஊகத்தின் அடிப்படையிலான கருத்துக்கள் வளர்வதை ஊக்கப் படுத்துகிறது. இதனால் ஒழுக்கம் கெட்டுவிடுகிறது. ஒருவரை ஒருவர் அவமதிக்கும் செயல்கள் பெருகின. எனவே, எந்தச் சாதியும், சமயமும், தத்துவமும் மனிதகுல முன்னேற்றத்திற்குத் தடையாக இருந்தால் தூக்கி எறிந்துவிட வேண்டும்.

•கடமைகளையும் உரிமைகளையும் பிரித்துப் பார்த்துச் செயல்பட வேண்டும்.

•அணு ஆயுதங்களின் கொடுமையால் ஒட்டுமொத்த சமூகமும் அழிந்து பாழாகிறது. எனவே, அணு ஆயுதங்களை எந்த நாடும் போரில் பயன்படுத்தக் கூடாது.

தத்துவமேதையின் தனிப்பெரும் படைப்புகள் : ‍

1. உண்மையைத் தேடி
2. இரவீந்திரநாத் தாகூரின் தத்துவம்
3. இந்தியத் தத்துவம்
4. ஓர் இலட்சியவாதி நோக்கில் வாழ்க்கை
5. கல்வி – அரசியல் – போர்
6. சமயமும் சமுதாயமும்
7. மாறிவரும் உலகில் சமயம்

இவை தவிர்த்து, இருபதுக்கும் மேற்பட்ட அரிதிலும் அரிதான மேலும் பல நூல்களை இந்திய மக்களுக்கு வழங்கியுள்ளார்.

தன் வாழ்நாள் முழுவதும் கல்வி உலகம் வளம் பெற அயராது பாடுபட்டவர்! சோதனைக் காலத்திலும் நிமிர்ந்து நின்று, நடுநிலையுடன் செயல்பட்டவர்! மக்களிடம் நம்பிக்கை விதையை நட்டவர்! எழுதியவாறே நடந்து கொண்டவர்! இலட்சிய ஆசிரியர்! வளமான அறிவுத் திறம் படைத்தவர்! அவரைத் ‘தத்துவமேதை’ என்று உலகம் புகழ்வது மிகவும் பொருத்தமாகும்!

டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 17 Oct 2014 16:18:00 +0000

டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி

தேவதாசிகள் ஒழிப்புச் சட்டம்; விபச்சார ஒழிப்புச் சட்டம்; பெண்களின் திருமண வயதை உயர்த்தும் சட்டம்; பெண்களுக்குச் சொத்துரிமை வழங்கும் சட்டம்; என பெண் உரிமைக்கான சட்டங்கள் கொண்டு வரக் குரல் கொடுத்தவர்.

‘நகராட்சி மற்றும் சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் பெண்கள் வாக்களிக்க உரிமை வேண்டும். பெண்களுக்குத் தனியாகக் கல்வி நிலையங்கள் திறக்கப் பட்டுக் கட்டாயக் கல்வி அளிக்கப்பட வேண்டும். பெண் நீதிபதிகள் நிறையப்பேர் நியமனம் செய்யப்பட வேண்டும். குழந்தைத் திருமணம் முற்றாக ஒழிக்கப்பட வேண்டும். இப்படி பல வேண்டும் எனும் கோரிக்கைகள் நிறைவேற்றப்பட தனது வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்த ஒரு மாமணி. அவர்தான் டாக்டர் முத்துலட்சுமிரெட்டி!

Muthulakshmi Reddi புதுக்கோட்டை நகரில் நாராயணசாமி-சந்திரம்மாள் இணையருக்கு 30.07.1886 ஆம் நாள் மூத்த மகளாகப் பிறந்தார். தனது நான்காவது வயதில், திண்ணைப் பள்ளிக்கூடத்தில் படிக்கத் தொடங்கினார்; பின்னர் பள்ளியில் சேர்ந்து ஆறாம் வகுப்பை முடித்தார். வீட்டிலேயே தனது தந்தையாரிடம் பாடங்கள் பயின்றார். தனியாக மெட்ரிக்குலேசன் தேர்வை எழுதித் தேர்ச்சியும் பெற்றார். இவர் மெட்ரிக்குலேசன் தேர்வில் தேர்ச்சி அடைந்ததை புதுக்கோட்டை நகரமே கொண்டாடியது.

முத்துலட்சுமி கல்லூரிக்குச் சென்று கல்வி கற்க விரும்பினார். ஆனால், அந்நாளில் புதுக்கோட்டையில் உள்ள கல்லூரியில் பெண்களைச் சேர்ப்பதில்லை என்ற விதி இருந்தது. முத்துலட்சுமியின் தந்தையார் புதுக்கோட்டை மன்னரிடம் சிறப்பு அனுமதி பெற்று மகளைக் கல்லூரியில் சேர்த்தார். அங்கே படிப்பிலும், ஒழுக்கத்திலும் சிறந்து விளங்கினார். கல்லூரியின் முதல்வரிடமும் பேராசிரியர்களிடமும் பாராட்டையும் நன்மதிப்பையும் பெற்றார்.

சென்னை மருத்துவக் கல்லூரியில் 1907 ஆம் ஆண்டு சேர்ந்தார். அவரது மருத்துவப் படிப்பிற்கு புதுக்கோட்டை அரசர் உதவிப் பணம் அளித்து ஆதரவு நல்கினார்.

சென்னை மருத்துவக் கல்லூரியில், முதன்மை மாணவராக விளங்கினார். பாராட்டுச் சான்றுகளும், பதக்கங்களும் அவரைத் தேடி வந்தன. தனிச் சிறப்போடு தேர்ச்சி அடைந்து 1912 ஆம் ஆண்டு மருத்துவப் பட்டம் பெற்றார். இந்தியாவிலேயே மருத்துவப் பட்டம் பெற்ற முதல் பெண் பட்டதாரி என்னும் தனித் தன்மையையும், ‘டாக்டர் முத்துலட்சுமி’ முத்திரைப் பதித்தார்!

டாக்டர் நஞ்சுண்டராவ் என்கிற தேசிய இயக்கத் த‌லைவரின் இல்லத்தில் 1908 ஆம் ஆண்டு மகாகவி பாரதியாரை முத்துலட்சுமி சந்தித்தார். டாக்டர் முத்துலட்சுமியிடம் பாரதியார், பெண்ணுரிமை பற்றிய கட்டுரைகள் எழுதும்படி கேட்டுக் கொண்டார் என்பதும் சரித்திரச் செய்திகள்.

மருத்துவப் படிப்பை முடித்து சென்னை எழும்பூரிலுள்ள பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் மருத்துவமனையில் மருத்துவராகப் பணியில் சேர்ந்தார். டாக்டர் முத்துலட்சுமி, டாக்டர் சுந்தரரெட்டி என்பவரைத் திருமணம் செய்துகொண்டார்.

டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டியின் மருத்துவ ஆற்றலையும், திறமையையும் அறிந்த இந்திய அரசு, அவரை மேல் படிப்பிற்காக லண்டனுக்கு அனுப்பியது. லண்டனில் தனது மேல் படிப்பை சிறப்பாக முடித்தார்.

பிரான்ஸ் நாட்டின் தலைநகரான பாரீஸ் நகரத்தில் நடைபெற்ற பெண்கள் மாநாட்டில், இந்தியப் பெண்கள் கழகத்தின் சார்பாக டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி கலந்து கொண்டு உரை நிகழ்த்தினார்.

தாயகம் திரும்பிய டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி பெண்களின் நிலையை உயர்த்த அரும்பணியாற்றினார். பெண்களும் தேர்தலில் வேட்பாளராகப் போட்டியிடலாம் என 1920-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் சட்டம் இயற்றப்பட்டது.

அதன் அடிப்படையில் டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி சட்டமன்றத்திற்கு நியமனம் செய்யப்பட்டார். முதன் முதலில் சட்டமன்றத்தில் ஒரு பெண் உறுப்பினர் இடம் பெற்றது தமிழ் நாட்டில் தான். மேலும், சட்டமன்றத் துணைத் தலைவராகவும் இவர் பொறுப்பு வகித்தார். இந்த பொறுப்பையும் இந்தியாவில் முதன் முதலில் வகித்த பெண்மணியும் இவரே.

“தமிழ்நாட்டில் கோவில்களில் நடனமாடும் பெண்களே தாசிகள் அல்லது தேவதாசிகள் எனப்படுவோர் ஆவர். இவர்கள் நடனமாடியும் பாட்டுப் பாடியும் வாழ்க்கை நடத்துகின்றனர். இவர்களுடைய தொழில் உலகிலேயே மிகத் தொன்மையான தொழில் என்று கருதப்படுகிறது.

தொடக்கத்தில் வேற்றுச் சாதிகளைச் சேர்ந்த ஆண் பெண்களின் கூடா ஒழுக்கத்தின் மூலம் பிறந்த பெண்களே கோயில்களில் தேவதாசிகளாக்கப்பட்டனர். ஆனால், நாளடைவில் மற்ற வகுப்பினர் கோயில்களுக்குப் பெண்களைத் தானமாக வழங்கியதாலும், பெண்கள் அடிமைகளாக விற்கப் பட்டதாலும் ‘தேவதாசிகள்’ குலம் உருவாகியது என 1901-ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு, குறிப்பிட்டுள்ளது.

தமிழகத்தில் தேவதாசிகள் கோவில்களில் பணிப் பெண்களாக இருந்தார்கள். விழாக் காலங்களில் இறைவன் வீதி உலா செல்கிறபோது தேவதாசிகள் வெண் சாமரங்கள் வீசினர். விளக்குகளை ஏந்திச் சென்றனர். நடனமாடினர். இறை இசைப் பாடல்களைப் பாடினர். அவர்கள் பரதம் பயின்று அக்கலையில் வல்லவர்களாக விளங்கினர் என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

இழிவான இத்தேவதாசி முறை, பெண்களின் மரியாதையையும், உரிமையையும், மனத் திண்மையையும் பெரிதும் பாதிக்கக் கூடியது; குறிப்பிட்ட சாதிப் பெண்களை பாலியல் தொழிலில் கொண்டு சேர்த்தது; பின்னர், அவர்களையே இழிந்த சமூகத்தவராகக் கருதச் செய்தது! இது பெரும் சமூகக் கொடுமை மட்டுமல்ல, பெண்களுக்கான ஜனநாயக உரிமைகளையும் தகர்ப்பதாகும்.

“தேவதாசிகள் தொழிலை இந்து சாத்திரங்கள் யாவும் மிகவும் வன்மையாகக் கண்டிக்கின்றன. அதேசமயம் இந்துக் கோவில்கள் அத்தொழிலுக்கு எப்போதும் ஊக்கமளித்து வந்துள்ளன. இந்து சமயத்தில் காணப்படும் பல முரண்பாடுகளில் இதுவும் ஒன்று” என்று ஆய்வாளர் எட்கார் தர்ஸ்ட்டன் தெரிவித்து உள்ளார்.

அரசின் சார்பாக முதன் முதலாக தேவதாசிகள் முறைக்கு ஆதரவு அளிக்க மறுத்தவர் சென்னை ஆளுநராக இருந்த வென்லாக் ஆவார்.

தேவதாசிகள் முறை ஒழிப்புச் சட்ட முன் வரைவு ஒன்றினை 1929-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரித் திங்கள் 2-ஆம் நாள் தமிழக சட்டமன்றத்தில் டாக்டர் முத்துலட்சுமி அம்மையார் தாக்கல் செய்தார். இந்தச் சட்ட முன் வரைவு பலத்த விவாதத்திற்கு இடையில் நிறைவேறியது.

அதன் மீது அப்போதைய காங்கிரஸ் தலைவர் சத்தியமூர்த்தி அய்யர் பேசிய போது, “தாசிக் குலம் தோன்றியது நம்முடைய காலத்தில் அல்ல. நாமும் அந்தக் குலத்தைத் தோற்றுவிக்கவில்லை. வியாசர், பராசர் காலத்திலிருந்து அந்தக் குலம் வாழ்ந்து கொண்டு வருகிறது. இப்படிக் கூறுவதால் என்னைத் தாசிக் கள்ளன் என்றும் கூறலாம். அதைப் பற்றி நான் கவலைப்படப் போவதில்லை. சமூகத்திற்குத் தாசிகள் தேவை என்பதைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்ல விரும்புகிறேன். தாசிகள் கோயில் பணிக்கென்று படைக்கப் பட்டவர்கள். அது சாஸ்திர சம்பந்தமானது. தாசிகளை ஒழித்து விட்டால், பரத நாட்டியக் கலை ஒழிந்துவிடும். சங்கீதம் அழிந்துவிடும். ஆண்டவன் கட்டளையை மீறுவது அடாதச் செயலாகும், அநியாயமாகும்” என்று குறிப்பிட்டார்.

மனிதத் தன்மையற்ற, கேவலமான இப்பேச்சுக்கு தந்தை பெரியார், கடும் கண்டனம் தெரிவித்தார். “ஒரு குலத்தில் மட்டும்தான் தாசிகள் தோன்ற வேண்டுமா? இதுதான் ஆண்டவன் கட்டளையா? முற்றக் குலத்துப் பெண்களும் மாறி மாறிப் பொட்டுக் கட்டிக் கொள்ளக் கூடாதா?” என்று பெரியார் பதிலடி கொடுத்தார். தேவதாசி முறை ஒழிப்புச் சட்டம் நிறைவேற முழு ஆதரவும் அளித்தார்.

இந்தச் சமூகக் கொடுமையை ஒழிக்க 1868-ஆம் ஆண்டு முதல் கிளர்ச்சி நடைபெற்று வந்தது. ஆனால், தமிழக சட்டமன்றத்தில் 1922-ஆம் ஆண்டு தீர்மானம் கொண்டு வரப்பட்டு 1924-ஆம் ஆண்டு சட்டமாக்கப்பட்டு, 1925-ஆம் ஆண்டு ஜனவரித் திங்கள் முதல் அமலுக்கு வந்தது.

இந்தியாவில் 1929-ஆம் ஆண்டு ஒத்துழையாமை இயக்கம் தீவிரமாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது, அப்போராட்டத்திற்கு ஆதரவாக டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி, தனது சட்ட மன்ற உறுப்பினர் பதவியிலிருந்து விலகினார்.

பெண்களிடம் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த ‘ஸ்திரி தர்மா’ என்ற இதழை டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி நடத்தினார். பெண்கள் நலனுக்காக பாடுபட அனைத்து இந்தியப் பெண்கள் சங்கத்தைத் தோற்றுவித்துப் பாடுபட்டார்.

தேவதாசி முறை ஒழிப்புச் சட்டம் நிறைவேறியபின் அப்பெண்களைக் காப்பகத்தில் சேர்த்துக் கொள்ள விடுதிக் காப்பாளர்கள் இடம் தர மறுத்து விட்டனர். அதனால், அப்பெண்களைத் தம் வீட்டிலேயே இவர் தங்க வைத்தார். டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி 1930-ஆம் ஆண்டு ‘அவ்வை இல்ல’த்தைத் தொடங்கினார்.

அந்த இல்லம், தொடக்கப்பள்ளி – உயர்நிலைப் பள்ளி – ஆசிரியர் பயிற்சிப் பள்ளி – கைத்தொழில் பயிற்சிப் பிரிவு – செவிலியர் பயிற்சிப் பள்ளி – பணிபுரியும் பெண்கள் தங்கும் விடுதி – முதியோர் இல்லம் - என பல்கிப் பெருகி வளர்ந்து உள்ளது.

டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி சிகாகோவில் 1933-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற பெண்கள் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டு, பெண்ணுரிமை குறித்து அரியதோர் உரை நிகழ்த்தினார்.

சென்னை மாநகராட்சியின் நியமனக் குழு உறுப்பினராக 1937 முதல் 1939 வரை மிகச் சிறப்பாக டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி பணியாற்றினார். புற்றுநோய் மருத்துவ நிலையத்தை ஆரம்பித்தார். அம்மருத்துவ நிலையத்திற்கு 1952-ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் பிரதமர் ஜவகர்லால் நேரு அடிக்கல் நாட்டினார். அம்மையாரின் தீவிர முயற்சியால் சென்னையில் புற்றுநோய் ஆராய்ச்சிக் கழகம் உருவானது.

டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டியாரின் சேவைகளைச் சிறப்பித்து, இந்திய அரசு ‘பத்மபூஷன்’ விருதை அளித்துச் சிறப்பித்தது. தமிழ் நாடு சமூக நல வாரியத்தின் தலைவராகவும், இரண்டாவது முறையாக சட்டமன்ற மேலவை உறுப்பினராகவும் நியமிக்கப்பட்டு சிறப்பாகச் செயல்பட்டார்.

இவரது நினைவைப் போற்றும் வகையில், தமிழக அரசு 1989-ஆம் ஆண்டு முதல், ‘டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி நினைவு மகப்பேறு உதவித் திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. இத்திட்டத்தின் மூலம் கருவுற்ற ஏழைப் பெண்களுக்கு அரசு நிதி உதவி அளித்து வருகிறது.

பெண்கள் நலன், பெண்கள் உரிமை, பெண்கள் முன்னேற்றம் ஆகியவற்றுக்காகப் பாடுபட்ட டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி 22.07-1968-ஆம் நாள் இயற்கை எய்தினார். பெண் உரிமைக்காக தன் வாழ் நாள் எல்லாம் பாடுபட்ட ஒரு விடிவெளி மண்ணில் மறைந்தது. மறைந்தும் மறையாமல் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறது.

பெண்ணியம்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 17 Oct 2014 14:19:00 +0000

சங்க இலக்கிய தமிழ்ப் பெண்களைப் பற்றிய முன்னுரையே காலத்தாலும் கருப்பொருளாலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட வேண்டிய பெண்ணியமாக இருக்கிறது. சங்க காலப் பெண்பால் கவிஞர்கள் என்று பார்த்தால் 26 கவிஞர் களை குறிப்பிடலாம் .(எண்ணிக்கையில் சிலர் வேறு படக் கூடும்). பெண்கள் சில குறிப்பிட்ட இனத்தைச் சார்ந்தவர்களாக இல்லாமல் பல்வேறு இனத்தைச் சார்ந்தவர்களாக இருப்பதைப் பார்க்கும் போது பெண்களுக்குக் கல்வி பொதுவான ஒன்றாக இருந்ததை உணர முடிகிறது. குறமகள், குறத்தியார் என்ற அடைமொழிகள் இதை உணர்த்துகின்றன.

சங்க இலக்கியத்தில் கற்பு என்பது திருமணமான பெண்ணுக்குரிய ஒழுக்கமாக மட்டுமே காட்டப்பட்டுள்ளது. "மாசு இல்லாத கற்பு' என்ற சொல் ஏறத்தாழ பல பாடல்களில் நற்: 15, அறம் 66, 144, 116 பயின்று வந்துள்ளதைக் கொண்டு இதனை உணரலாம். இக்கவிதைகள் மனிதனின் வாழ்க்கைக்கு உயிர்நாடியாக பெண் விளங்கியதையும் பெண்களுக்கு சிலவகை உரிமைகள் இருந்தன என்பதையும் சமூக வாழ்வில் இரண்டாம் நிலையில் பெண்கள் இருந்தார்கள் என்பதையும் உணர்த்தும் சான்றுகளாக உள்ளன.

கணவனைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை பெண்களுக்கு இருந்திருக்கிறது எனினும், தெரிவு செய்யப்பட்ட கணவன் தவறு செய்யின் செய்த தவறை சுட்டிக்காட்டி அவனைத் திருத்த முயல்வது மட்டுமே பெண்ணின் கடனாக இருந்தது. அவன் செய்த தவறுக்காக அவனைத் தண்டிப்பதோ விலக்குவதோ சமூகத்தில் விளையாத கருத்தாக்கமாகவே இருந்தது என்பதையும் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. சங்க காலத்துப் பெண்கள் கணவனின் போக்கைத் தடை செய்ய முடியாது. கணவன் மீது அவர்கள் கொள்ளும் அன்பினை வைத்தே அவர்களின் பெருமை அடையாளம் பெறும்.

வடமொழியில் மூத்த வேதமான ரிக் வேதத்தில் 267 ரிஷிகள் இருந்தனா என்றும் இவர்களில் பெண் ரிஷிகளின் எண்ணிக்கை இருபது எனவும் "ஆர்ஷானுக்கரமணி' எனும் நூல் தெரிவிக்கிறது. "ப்ரஹத்தேவதா' எனும் நூல் 27 பெண் கவிஞர்கள் இருந்ததாக தெரிவிக்கிறது. கணபதி சாஸ்திரிகள் 12 பெண் ரிஷிகள் இருந்ததாக சொல்கிறார். கா.ஸ்ரீ.ஸ்ரீ.ரிக் வேதத்தில் 24 பெண் கவிஞர்கள் இருந்தனர் என்று பட்டியல் தருகிறார். எண்ணிக்கையில் கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தாலும் சுவாமி விவேகானந்தர் சிகாகோ சர்வதேச சபையில் "வேதகாலத்தில் பெண்கள் ரிஷிகளாக இருந்தார்கள்' என்று பெருமையுடன் குறிப்பிட்டதை கருத்து வேறுபாடின்றி ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்.

குடும்பம், குடும்ப நலன், குடும்ப உறவில் சிக்கல்கள் ஏற்படுவதற்கான காரணங்கள், தாம்பத்ய உறவின் சிக்கல்கள், கணவனின் பரத்தையர் பிரிவு, அதைப் பொறுக்க முடியாத பெண்ணின் இயல்பான எழுச்சி. இப்படியாக பெண்களின் உலகம் முரண்பாடுகள் கொண்ட இந்த இரு வேறு இனக்குழுவிலும் இணைகோடுகளாகவே இருந்தது என்பதுதான் அதிசயத்தக்க உண்மை. ரிக் வேத பெண் ரிஷிகளின் கவிதைகளும் சங்க இலக்கியப் பெண் கவிஞர்களின் கருப்பொருளின் மையப்புள்ளியாய் ஆண் சார்ந்தும் குடும்பம் சார்ந்தும் இயங்கியதைக் காணலாம்.

பக்தி இயக்க காலத்தில் தோன்றிய பெண் கவிஞர்கள், மராத்தியில் சக்குபாய், ஜானாபாய், தமிழில் ஆண்டாள், காரைக்கால் அம்மையார், ராஜஸ்தானில் மீராபாய், கர்நாடகாவில் அக்கா மகாதேவி, இந்தியில் மகாதேவி வர்மா, மலையாளத்தில் லலிதாம்பிகா அந்தரஜ்னம், வங்கத்தில் ஆஷாபூர்ணதேவி என்று கடவுள் என்ற பரமாத்மாவை நோக்கி காதல் பக்தியுடன் பாடியப் பெண்களின் பாடுபொருளும் ஒரே தளத்தில் பயணம் செய்தது.

"இயற்கை என் கருப்பை அதில் சிந்தும் வித்துகளின் தந்தையும் நானே' என்று கீதையில் கண்ணன் சொல்லும் தத்துவம் ஆண் பெண் உறவையும் ஆணின் சமூக மேலாண்மையையும் காட்டும்.

இந்தியத் தேசியம் கட்டமைக்கப்பட்ட காலகட்டத்தில் கண்ணுக்குப் புலப்படாத இந்த மையப்புள்ளியைச் சுற்றி இந்தியப் பெண்ணியம் கட்டமைக்கப்பட்டது. மேற்கத்திய பெண்ணியத்திற்கு எதிராக (Non Western) இந்தியப் பெண்ணியம் கட்டி எழுப்பப்பட்டது. பெண்மையின் வலிமையைச் சக்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டே இந்திய நாகரிகம் என்னும் மாளிகை எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது என்று சரோஜினிதேவி போன்றவர்கள் குரல் கொடுத்தது இந்த பின்னணியில் தான்.

பெண் தெய்வமாக்கப்பட்டதும், சக்தியின் வடிவமாக கொண்டாடப்பட்டதும் இந்தப் பின்னணியில் தான். இக்கருத்துருவாக்கங்கள் இந்தியப் பெண்ணியத்தின் அடையாளமாக முன்னிருத்தப்பட்டன. இந்தியப் பெண்ணியம் இந்திய விடுதலைப் பேராட்ட வரலாற்றுடன் இணைந்து வளர்த்தெடுக்கப்பட்டது. ஆணுக்கு ஒரு நீதி, பெண்ணுக்கு ஒரு நீதி என்று வகுத்து பெண்ணடிமைத்தனத்தை சட்டமாக்கிய மனுநீதியை எதிர்த்துக் குரல் கொடுக்கும் விழிப்புணர்வு ஆங்கில ஆட்சிக்குப் பின்னரே பெண்களுக்கு ஏற்பட்டது. பெண்களுக்கு சுதந்திரம், உரிமை, விதவை மறுமணம், உடன்கட்டை எதிர்ப்பு, பெண்கல்வி என்று பெண்ணியம் விழிப்புணர்வு பெற்றது.

சுவர்னகுமாரிதேவி தலைமையில் 1886ல் பெண்கள் கூட்டமைப்பு (Ladies association) உருவானது. 1917, மே மாதம் 8ஆம் நாள் சென்னையில் அன்னிபெசண்ட் அம்மையார் தலைமையில் இந்தியப் பெண்கள் கூட்டமைப்பு உருவானது. ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலைக்குப் பின்னர் ஏற்பட்ட தேசிய எழுச்சியில் தான் முதன் முதலில் இந்தியப் பெண்கள் போராட்டக் களத்தில் பங்கேற்றனர். ஆங்கிலேயர் கொணர்ந்த நிறுவனக் கல்வி முறையும் பெண்களின் விழிப்புணர்வுக்கு தூண்டுகோலாக இருந்தது.

"இவற்றிற்கெல்லாம் மேலாக மராட்டியத்தில் தோன்றிய ஜோதிபாபூலே (18271890) என்பவரே முதன் முதலில் பெண் தனித்துவம் வாய்ந்தவள் என்று குரல் கொடுத்தவர் ஆவார். ஜோதிபாபூலே தான் முதன் முதலில் சாதியத்திற்கும் பெண்ணடிமைத்தனத்திற்கும் உள்ள உறவை வெளிப்படுத்தினார். '(இரா. பிரேமா, பெண்ணியம் பக். 176). தமிழகத்தில் தந்தை பெரியாரின் பெண்ணிய சிந்தனைகள் மிகப்பெரிய சமூக மாற்றங்களை ஏற்படுத்தின. குஷ்பு பிரச்சனையாகட்டும், கண்ணகி சிலை விவகாரமாகட்டும் தந்தை பெரியாரின் பெண்ணியக் கருத்துக்களைத் தொட்டுச் செல்லாமல் எவராலும் பெண்ணியம் பேச முடியாத அளவுக்குப் பெண்ணியத் தளத்தில் இன்றுவரைத் தொடர்ந்து வருகிறது தந்தை பெரியாரின் குரல்.

இக்கட்டுரையில் தமிழ் மொழி தவிர்த்து பிற வட இந்தி மொழிகளில் இந்தியப் பெண்ணியம் பயணிக்கும் தளத்தை அடையாளம் காட்டுவதன் மூலம் தமிழ்ப் பெண்ணியத்துடன் கை கோர்த்து நடக்கும் ஒப்புமையை மறுபக்கமாக்கி வாசகனை அடுத்தக் கட்ட நகர்வுக்கு இழுத்துச் செல்ல முடியும் என்று நம்புகிறேன். இந்தியப் பெண்ணியம் அடையாளப்படுத்தும் மரபு சார்ந்த அரசியல் நிறுவனங்களை ஆராய்ந்து பெண்கள் ஏன் நசுக்கப்படுகிறார்கள், அதற்கான காரணங்கள் எவை, என்று ஆராயும்போது தனிமனித வாழ்வில் பெண்கள் நசுக்கப்படுவது போலவே பொதுவாழ்விலும் பெண்கள் நசுக்கப்படுகின்றனர் என்று உணர்ந்தார்கள்.

மனித மறு உற்பத்தி, திருமணச் சடங்கு, கட்டாய இருபாலர் உடலுறவு, தாய்மை இவற்றின் பெயரால் பெண்கள் கட்டுப்படுத்தப்படுவதும் தனிநபர் வழக்கமே சமூக அமைப்பின் கட்டுப்பாடுகளாக ஆக்கப்பட்டு அவற்றை ஏற்றுக் கொள்ளுமாறு பெண்கள் கட்டாயப்படுத்தப்படுவதைக் காணலாம்.

பாதிதூரம் வந்த பின் அவள் திரும்பிப் பார்த்தாள்

காணவில்லை அவள் கடந்து வந்த பாதையை

வயல்களில்லை வீடுகளில்லை

மனிதர்கள் இல்லை எதுவுமில்லை

எங்கிருந்து அவள் புறப்பட்டாள்

என்பதற்கான

எந்த தடயங்களும் இல்லை

யாரோ அவளுக்குப் பின்னால்

கவனமாக

அவள் வாழ்வின் அடையாளங்களை

துடைத்துச் சென்றிருக்கக் கூடும்

என்று இந்தி கவிஞர் ஜியோட்சனா மிலன் பெண்ணுக்கான தனித்துவங்களும் பயணங்களும் அடையாளங்களும் சமூகத்தால் துடைக்கப்படுவதை தன் கவிதையில் பதிவு செய்துள்ளார். பெண்ணியத் திறனாய்வில் காத்லின் வீலர் தன்னிலை மீதான ஒடுக்கு முறையிலிருந்து சமுதாயத்தை புலனாய்வு செய்வதையும் அந்தரங்கமே அரசியல் என்பதையும் வலியுறுத்துவார்.

இருட்டு அந்த இருட்டு

அவளுக்குள்ளும்

கிணற்றைச்சுற்றி எழுப்பப்பட்டிருக்கும்

சுற்றுச்சுவரைப்போல

அவளைச் சுற்றி இருட்டு

வெளிச்சத்தின் தடயமில்லாத இருட்டு

என்று பெண்ணைச் சுற்றி மட்டுமல்ல பெண்ணுக்குள்ளும் இருக்கும் ஆண் சமூகச் சிந்தனைகள் உருவாக்கி இருக்கும் இருட்டை வெளிச்சப்படுத்துவார் இந்திக் கவிஞர் அனாமிகா. புத்தகங்களும் வாசிப்புகளும் நிறுவனக்கல்வி முறையும் பெண்ணியத்தில் ஏற்படுத்திய சிந்தனை மாற்றங்கள் இதுவரை யுகம் யுகமாய் உறுதியானதாக ஆணாதிக்க சமமூகத்தால் கட்டி எழுப்பப்பட்டிருந்த குடும்பம், வீடு என்ற கட்டுமானத்தை அசைத்துப் பார்த்தது.

செங்கல் சிமெண்ட் மரத்தால்

கட்டுக்கோப்பாக உறுதியாக

கட்டப்பட்டிருப்பதாக நம்பப்படும்

வீட்டை அதன் பலத்தை அடித்தளத்தை

அசைத்துப் பார்க்கிறது

புத்தகங்களும்

புத்தகங்களில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும்

கரையான்களும்

என்று மராத்திக் கவிஞர் கவிதாமகாஜனின் கவிதை வெளிப்படையாகவே பேசுகிறது. பெண் அழகியல் இரண்டுமே ஒன்றாக கருதப்படுவதால் மராத்திக் கவிஞர் மல்லிகா அமர்ஷேக் பெண்ணை அழகின் குறியீடாக இருக்கும் வீனஸ் சிலையுடன் ஒப்பிடுகிறார்.

வீனஸ்

அவளுக்கு கைகள் இல்லை

அவள் தீர்க்கதரிசனப் பார்வை

அடியோடு செத்துப் போய்விட்டது

அவள் ஆடாமல் அசையாமல்

அலங்காரப் பொம்மையைப் போல

நின்று கொண்டிருக்கிறாள் என்னைப் போலவே

கரடு முரடனா கலாச்சார நூலேணியில்

கஷ்டப்பட்டு தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறாள்

கால்களுக்கும் கால்களின் மேலிருக்கும்

உதடுகளுக்கும் நடுவில் இறுக்கமாக

என்னைப் போலவே

பாலியல் உந்துதல்களின் காரணமாகப் பாலியல் வன்முறை தொடர்வதும் தந்தை வழிச் சமூகத்தில் அதிகார மையம் இதுவே என்பதும் இதனால்தான் பெண் இரண்டாம்தரக் குடி நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறாள் என்பதும் பெண் ஆண் சார்ந்து இயங்க வேண்டிய கட்டாயத்தையும் பெண்ணின் அதிகாரங்கள் மறுக்கப்படுவதையும் இன்றைய பெண் கவிஞர்கள் பல்வேறு கவிதைகளில் அடையாளப்படுத்துகிறார்கள். ஆணின் காதலும் கவிதைகளும் பெண் மீது சுமத்தப்படும் முள் கீரிடங்களாகவே இருக்கின்றன.

அவள் **களிலும் தொடைகளிலும் நீ

வாழ்க்கையின் அர்த்தங்களைத் தேடி

அலைகிறாய்

விடை தெரியாத உன் கேள்விகளுக்கு

அவளிடம் நீ விடைகாணத் துடிக்கிறாய்

என்று சொல்லும் மல்லிகா அமர்ஷேக்கின் கவிதை இக்கருத்தின் உள்ளும் புறமும் அலசுகிறது. ஆண் பேசும் காதலும் கவிதையும் பொய்யானவை என்று சொல்கிறது. அந்த உடல்களுக்கு அப்பால்

உயிர்ப்புடனிருக்கும் "அவள்களை'

உதாசீனப்படுத்துக்கிறாய்

உண்மையில் அவள் கேள்விகளுக்கெல்லாம்

படுக்கையறை மட்டுமே பதிலாக முடியுமா?

உன் காமம் தணிந்த இரவில்

உன்னோடு உறங்கிய அவளை

நீ அறிந்திருக்கவில்லை

அவள் பெண்ணோ மாயப்பிசாசோ

இத்தருணத்தில் கவிதைகளைப் பற்றிய

உன் பேச்சு ஆச்சரியம்தான்

ஆனால் வருத்தமாகவும் இருக்கிறது

இன்னும் எத்தனைக் காலங்கள்

அர்த்தமில்லாத சொற்குவியலாய்

மரப்பாச்சி வாழ்க்கையில்

பொய்யான கீரிடத்தைச்

சுமந்து கொண்டு திரியப் போகிறாய்

என்று கேள்வி எழுப்புகிறது

உன் படகுகள்

பெண்ணின் தொடைகளை சுற்றிவந்து

பாய்மரத்தை விரிக்கின்றன

படகின் பயணம் மீண்டும ஒரு கடற்கரை

அல்லது இளைப்பாறுகிறது

அவள் **க்காம்புகளில் உன் படகு

சத்தமாகப் பாடுகிறாய்

அமெரிக்கா அமெரிக்கா

யுரேக்கா யுரேக்கா

இப்படியாக ஏதோ ஒரு பாடலை

கடலலைப் போன்ற அவள் கூந்தலில்

உன் சரீரம் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது

அவள் கண் இமைகளில்

ஈர உதடுகளில் காய வைக்கிறாய்

உன் சுவையான அதிகப்படியாக

தர்க்க நியாயங்களை

மகிழ்ச்சி அலையின் உச்சகட்டத்தில்

நிறைவுகளின் விளிம்பில் நீ

இப்போதும் நான் சொல்லவரவில்லை

அவள் தேவதை என்று

ஆனால்

அரை நிர்வாணமாக்ப்போன

உன் ஆன்மாவுக்கு அவள் மட்டுமே

ஆடையாக முடியும்

இறுதியாக கவிதை இந்திய மெய்யியலின் தத்துவத்துடன் பெண்ணிய விதவையை இணைக்கிறது. பெண்ணியத்துடன் மெய்யியலை இணைக்கும் போக்கில் பெண்ணின் மனதில் புதியச் சிக்கல்கள் உருவாகின்றன. பெண் தனக்குள்ளும் வெளியிலும் புதிய தேடல்களில் ஈடுபடுகிறாள். மரபை முற்றாக ஒதுக்கிவிடவும் முடியாமல் மரபில் புதுமைச் செய்வதும் தேவையாகிறது. அவளுக்குள் இருக்கும் பெண் பிம்பத்தை துரத்தவும் முடியவில்லை. புதிய தேடல்களில் மரபு சார்ந்த மெய்யியலை இணைத்து ஒரு புதிய வழிமுறையை உருவாக்க அவள் முனைகிறாள்.

பெண்ணியத்தின் மேற்சொன்ன போக்கில் புராண இதிகாச கருப்பொருளுக்கு புதிய அர்த்தங்கள் கொடுப்பதும் இதிகாசப் பாத்திரங்களுக்குள் இன்றைய சிந்தனைகளை புகுத்தி ஏற்கனவே கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கும் கருத்துருவாக் கத்தை கேள்விக்குட்படுத்துவம் புதிய கருத்துத்தளத்தைக் கட்டமைப்பதும் சாத்தியமாகிறது. மோதிரங்கள் திருமணத்தின் புனித அடையாளங்கள்

என்றால்

ஏ... துஷ்யந்த ராஜனே

நான் உன் சகுந்தலையாக

இருக்க விரும்பவில்லை

ரத்தமும் சதையுமான என்னை நினைவூட்ட

தேவை ஒரு மோதிரம்தான் என்றால்

என்னை நீ மறந்துவிடுவதே நல்லது துஷ்யந்தா

என்கிறார் பஞ்சாபிக் கவிஞர் வனிதா.

நிராதரவான தருணத்தில் மழைச்சாரலாய் நான்

ஈன்றெடுப்பேன் என் மகன் பரத்தை

அவனுக்காகவும் அலைய மாட்டேன்

மீன்களின் வயிற்றில் மோதிரத்தைத் தேடி

என் மகனுக்காக

நான் உருவாக்கும் உலகத்தில்

மீன் அவன் வீடு மாகடல் அவன் தந்தை

பூமி அவன் தாய்மடி

என்று ஆண் சார்பில்லாத சகுந்தலையை அடையாளம் காட்டுகிறது.

பெண்ணுக்கு தன் உணர்வு என்ற ஒன்று கிடையாது. அப்படியே இருந்தாலும் அதை அவள் வெளிப்படையாக உணர்த்தவே கூடாது என்பது தான் இலக்கியத்திலும் இலக்கணத்திலும் காணப்படும் பெண்ணியம். "தன்னுறு வேட்கை கிழவன் முன் கிளத்தல் எண்ணுங்காலை கிழத்திக்கில்லை' என்று தொல்காப்பியம் பேசும் பெண் திணை இலக்கணம் நினைவு கூரத்தக்கது. ஆனால் இருபதாம் நூற்றாண்டு பெண்ணியம் தன் தனித்துவத்தை, தன் வேட்கையை தங்கள் கவிதைகள் வழி பதிவு செய்ய ஆரம்பித்துள்ளன.

உனக்குத் தெரியுமா

அந்தக் கணநேர காதலுக்காக

நான் காத்திருந்தேன் பல நாட்கள் என்பது

கற்பனைத் தவழும் கண்கள்

தேன்சொட்டும் உதடுகள்

மதுவடியும் முலைகள் போதையூட்டும்

ப்ராண அவஸ்தையில் அல்குல்

ஒரே ஒரு முறை காதலின் சுவையறிய

அடிக்கடி என்னை நானே

கொலை செய்து கொள்கிறேன்

மீண்டும் மீண்டும் என்னை

உயிர்ப்பித்துக் கொள்ள

என்ற அபர்ணா மொகந்தி ஒரியா கவிதை ஆண் எழுதும் எதையும் பெண்ணும் எழுத முடியும் என்பதும் அதைப் பெண் எழுதும்போது ஏற்படும் சக்திவாய்ந்த மொழியின் கருத்துருவாக்கத்தையும் சேர்த்தே பதிவு செய்துள்ளது. "ஆண் உயர்வு சமுதாயத்தில் இருக்கும்வரை பெண்ணுக்கான வெளி உருவாக முடியாது. ஆண் உயர்வு வெளியில் இருந்து கொண்டு யண் பேசும் அரசியலும் ஆண்மை சார்ந்ததாகத்தான் இருக்க முடியும். அதற்குப் பெண் தன்னைத் தானே உணர்தலும் உணர்ந்ததைத் தன்னுடைய மொழியில் வெளிப்படுத்தலும் தேவை' என்பார் எலைன் ஷோவால்டர். (பெண்ணியத் திறனாய்வு பக்.45)

ஆணாதிக்கச் சமுதாயத்தில் இரண்டாம் நிலையிலிருந்து தாங்கள் பெற்ற சொந்த அனுபவங்களின் வழி தன்னை உணர்தலே இன்று அலுவலக மகளிர் குரலாக பல கவிதைகளில் ஒலிக்கிறது. ஆபிஸில் மதிய உணவு நேரம் என்ற பிரதிபா நந்தகுமாரின் கன்னட மொழிக்கவிதை ஒரு காட்சியை அப்படியே படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது. அவன் நிறுத்தாமல் பேசிக்கொண்டே இருந்தான். திறந்திருந்தது அவன் பெரிய டிபன் கேரியர் அறுசுவை உணவு வகைகள் அவியல், பொறியல், சட்னி, சாம்பார் சாதம், தயிர்சாதம், அப்பளம் தொட்டுக்கொள்ள ஊறுகாய் இத்துடன் தித்திக்கும் இனிப்பில் இரண்டொரு மாங்கனித் துண்டுகளின் மணம். சாப்பிட்டுக் கொண்டே அவன், அவன் மனையியைப் பற்றிக் குறைபட்டுக் கொள்கிறான். அவள் அறிவிலியாம். சோம்பேறியாம். குண்டாம் பார்க்க சகிக்கலையாம். முட்டாளாம். நடனங்கள் கண்டதில்லையாம். சங்கீதக்கச்சேரி கேட்டதில்லையாம் ஏன்.

மசாலா டீனா கூட என்னவென்று தெரியாதாம். அவளுடன் வாழும் வாழ்க்கை வெறுத்துவிட்டதாம். ஆனாலும் ஆனாலும் என்ன செய்வது குழந்தைகளுக்காக குடும்ப கவுரவத்திற்காக... என்றவன்... என்னைப் பார்த்து சொன்னான்... நான் புத்திசாலியாம் அறிவுஜீவியாம் ஆபிஸ் வேலை வீட்டு வேலை இரண்டிலும் கெட்டிக்காரியாம் சம்பாதிக்கிறேனாம் கவிதை கூட எழுதுகிறேனாம் என் கணவர் ரொம்பவே கொடுத்து வைத்தவராம்.

நான் அமைதியாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன் என்று சொல்லி இறுதியில் அன்று மாலை என் கணவருக்குப் பிடித்தமானவை சமைத்துக் கொண்டிருக்கும்போது அவர் ஆபிஸ் பையன் கழுவப்படாத டிபன் பாக்ஸை என்னிடம் நீட்டிவிட்டு சொல்லிச் சென்றான். "பாஸ் இன்று லேட்டாக வருவார் என்று' என்று முடியும்போது தனித்தனி இருவேறு பெண்களாக ஆணாதிக்கத்தால் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட இரண்டு பெண்களும் இரண்டாம் நிலையிலேயே இருப்பதை உணர்த்திவிடுகிறது. பெண்ணியப்போக்கில் சில கவிதைகளில் யதார்த்தத்தின் கோரமுகம் அப்படியே சித்தரிக்கப்படுகிறது.

பெண் விடுதலை என்பது இரும்புக்கூட்டிலிருந்து தங்கக் கூட்டிற்குள் அடைக்கப்படுவதாக மட்டுமே இருக்கிறது. ஆண்குடும்பம் என்ற சிறை உடைத்து வெளியில் வந்தால் இந்த பூமி உருண்டையின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஆணாதிக்கமே கோலோச்சுவதால் விரக்தியுடன் ஓர் ஆணுக்கு அடிமையாக இருந்து விட்டு போகிறேன் என்ற தத்புருஷ் கவிதையில் சொல்கிறார் மராத்திக் கவிஞர் கவிதா மகாஜன்.

ஒத்துக் கொள்கிறேன்

நான் உன் அடிமை என்பதை

என்பதை விடுவிக்க என் மீது கொண்ட

அபரிமிதமான உன் காதலால்கூட

என் கட்டுகளை அவிழ்க்கும்

நாட்களைப் பற்றி பேசாதே

உன் வாசலுக்கு வெளியே

என்னைக் கட்டிப்போடும்

காலச்சங்கிலிகள்

சிறைவைக்கும் சிறைக்கூடுகள்

காத்திருக்கும் சிவந்த சவுக்குகள்

கெட்டுப்போன எச்சில் பருக்கையை

என் தட்டில் பரிமாற காத்திருக்கும்

ராட்சதக்கைகள்

என்ன செய்யட்டும் இருந்துவிட்டுப் போகிறேன்

உனக்கு மட்டுமேயான அடிமையாக

களைத்துப் போய்விட்டேன்

கண்டவர்கள் கால்களை எல்லாம்

நக்கி நக்கி வறண்டு போய்விட்டது

என் நாக்குகள்

அதில் பிறக்கும் என் வார்த்தைகள்

வலிமை குன்றிவிட்டன

எழுந்து நிற்க முடியாமல்

சரிந்து விழுகின்றன

பற்களுடன் உரசியபின்னும்

என் நாக்குகளுக்கு கிடைக்கவில்லை

வார்த்தைகளின் ஒலிச்சுவடு

என் உதடுகளைப் பற்றிக்கொள்ளத் துடிக்கும்

வார்த்தைகள் எல்லா இடங்களிலும்

பலகீனமாய் எதிரொலிக்கின்றன

கண்களில் தென்படும் கடைசி

எதிர்பார்ப்பைத்தவிர

உன் தட்டில் எஞ்சி இருக்கும்

கடைசிப் பருக்கையை தருவாயா

என் பசித்தீர்க்க?

இந்தியப் பெண் கவிஞர்களின் படைப்புகளை இதுவரை யாரும் ஒட்டு மொத்தமாகத் தொகுத்து ஒரு முழுமையான ஆய்வினை மேற்கொள்ளவில்லை. இப்படி தொகுக்கப்பட்டால் மொழி சார்ந்த பிரிவுகளைத்தாண்டி முரண்படும் புள்ளியில் கை கோத்து நிற்கும் இந்தியப் பெண்ணியத்தின் கோட்பாடுகளையும் போக்குகளையும் கண்டறிய முடியும்.

நன்றி: புதிய மாதவி

பாராட்டிப் பழகுவோம்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 17 Oct 2014 05:21:00 +0000

'பாராட்டுதல்' - என்பது மனித குணங்களில் உன்னதமானது! பாராட்டை விரும்பாத மனிதர்கள் எவரும் இல்லை. பாராட்டுபவர் - பாராட்டப் படுபவர் இருவரின் நிலையையும் பாராட்டு, உயர்த்தக் கூடியது! பாராட்டுரையைத் தலைசிறந்த 'கிரியா ஊக்கி' என உளவியலாளர்கள் உறுதிபடச் சொல்லுவர்.

பாராட்டுதல் பல வகைப்படும். ஒரு சிறிய புன்னகை மூலம் அங்கீகரிப்பது; முதுகில் தட்டிக் கொடுப்பது; கைகளைப் பிடித்துக் குலுக்குவது; வார்த்தைகள் மூலம் முகத்துக்கு நேராகப் புகழுவது; மெச்சுவது; இவை எல்லாமே பாராட்டின் பலவகைதானே!!

படிப்பதில் இடறிவிடும் மாணவன் பின் முயன்று முதலிடம் பெறுவதும், சோம்பல் கொண்ட ஊழியர் சுறுசுறுப்படைந்து பணியில் சிறப்பதும் பாராட்டின் சாதனையாகும்.

வெற்றியாளர்கள் எவரை எங்கு, எப்போது பார்த்தாலும் தானாக முன்சென்று மனமுவந்து தாராளமாகப் பாராட்டுவார்கள்!

இந்தப் பாராட்டு மொழி என்பது, பல விந்தைகளைச் செய்து நம்மை வியக்க வைக்கிறது. ஆம்! சமூகத்தால் கவனிக்கப்படுகிறோம் என்பதையும், அங்கீகரிக்கப்படுகிறோம் என்ற எண்ணத்தையும் பாராட்டப்படுபவரின் மனதில் இது விதைத்து விடுகிறது. விளைவு?

அவரது ஆற்றல்களும், திறமைகளும் மேன்மேலும் வளர்கிறது! தன்னம்பிக்கை தானே தழைக்கிறது!!

பாராட்டப்படாதவரின் அறிவும், ஆற்றலும் சுருங்கிப் போகிறது. மனச்சோர்வும் உண்டாகிவிடுகிறது.

பாராட்டுகளால் நட்பும், உறவும் பலப்படுகிறது. அன்பு வெளிப்படுகிறது. நல்வாய்ப்பு அதிகரிக்கிறது. பிறர் பாராட்டில் மனம் மகிழாத மனிதர் எவருமில்லை என அடித்துச் சொல்லலாம்!

சின்னச் சின்ன செயல்கள் செய்தாலும் பாராட்டுவது அவசியம். அதன்மூலம் பெரிய செயல்களைச் செய்ய ஊக்கப்படுத்திட முடியும்.

பாராட்டுவதைத் தள்ளிப் போடவோ, காலம் கடத்தவோ கூடாது. பாராட்டுவதை உடனே செய்ய வேண்டும். பாராட்டுவதில் தயக்கம் காட்டக் கூடாது.

நம்மைச் சுற்றி உள்ளவர்கள் தேர்வில் வெற்றி பெற்றாலும், தேர்தலில் வெற்றி அடைந்தாலும், வியாபாரத்தில் முன்னேற்றம் அடைந்தாலும், இசை, கவிதை, கட்டுரை, பேச்சு, ஓவியம், நடனம் என நுண்கலைகளில் சாதித்தாலும், நாம் மனமுவந்து அவர்களைப் பாராட்டி விட வேண்டும். அப்படிப் பாராட்டும் பண்பைப் பெற்றிருக்க வேண்டும். வளர்த்துக் கொள்ளவும் வேண்டும்.

குறை கூறி வளர்க்கப்படும் குழந்தை குற்ற மனப்பான்மையுடனும், தாழ்வு மனப்பான்மையுடனும் வளர்கிறது. பாராட்டி வளர்க்கப்படும் குழந்தை புத்திசாலியாகவும், தன்னம்பிக்கைப் பண்பில் சிறந்தாகவும் வளர்கிறது.

பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளை ஓயாமல் திட்டிக் கொண்டும், குறை கூறிக் கொண்டும் இருந்தால், அந்தப் பிள்ளைகளின் அறிவு வளர்ச்சி மழுங்கிப் போய்விடும். சில நேரங்களில் அவர்களை விரக்தி மனம் கொண்டவர்களாக மாற்றிவிடும். மாறாகப் பிள்ளைகளைப் பெற்றோர்கள் தட்டிக் கொடுத்து, அவர்கள் திறமையைப் பாராட்டிட வேண்டும். இடை இடையே அன்பு மொழிகளால் கண்டித்து வளர்த்தால், பிள்ளைகளின் மனதில் தன்னம்பிக்கை தானே துளிர்விடும்!

பி.பி.சீனிவாஸ்

சாதனைகள் செய்திடத் தூண்டுகோலாய் அப்பாராட்டு அமையும். என குழந்தை மருத்துவ நிபுணர்கள் கருத்துத் தெரிவித்துள்ளனர்.

மொத்தத்தில், பாராட்டுரைகள், நம்பிக்கையை வளர்க்கும்; பாதுகாப்பு உணர்வைப் பெருக்கும்;; கற்பதைத் தூண்டும்; நல்லெண்ணத்தை மனதில் பதியமிடும்; பிறருக்கு உதவும் மனப்பாங்கை ஏற்படுத்தும்; மனித நேயத்தை ஊட்டும்; மானிட உறவுகளைத் தழைத்தோங்கச் செய்யும்!

பிறருடைய நிறைகளைப் பலர் முன்னிலையில் பாராட்ட வேண்டும். குறைகளையோ, தனிமையில் நாசுக்காகச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.

சமுதாயத்தில் பாராட்ட வேண்டியவர்களை, நாம் பாராட்டத் தவறினால், நல்லது செய்வதற்கான மனம் படைத்தவர்கள் சற்று ஒதுங்கி விடும் சூழல் ஏற்படும். எனவே, நல்ல செயல் புரிபவர்களை உடனடியாகப் பாராட்ட வேண்டியது மிக மிக அவசியமாகும்.

'பணம் செய்யாததைப் பாராட்டு செய்யும்' - என்பது புதுமொழி. பாராட்டுகளைப் பெற்றவர்கள் மீண்டும், மீண்டும் பாராட்டைப் பெற வேண்டும் என்ற உந்துதலால் தங்கள் பணிகளை மேலும் சிறப்பாக செய்வார்கள்! இது, நிர்வாக மேலாண்மைத் துறையினர் ஆய்வு செய்து கண்டுபிடித்துள்ள அப்பட்டமான உண்மை!

நமது குடும்பத்தினர், குழந்தைகள், நண்பர்கள், உடன் பணிபுரிவோர் என அனைத்து நிலையில் உள்ளவர்களையும் நாம் பாராட்டிப் பழகுவோம். மனித உறவுகளை மாண்புற வளரும்படி செய்வோம்!

நன்றி: பி.தயாளன்

தமிழ் எண்களும் அளவைகளும்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 17 Oct 2014 04:04:00 +0000

தமிழ் எண்களுக்குப் பல சிறப்பு அம்சங்கள் உள்ளன. அந்த எண் முறைகள் பயன்படுத்தப்பட்ட காலத்தில் பின்ன அளவுகளுக்கும், பெரும் எண்களுக்கும் எல்லாம் பெயர்கள் இருந்து இருக்கின்றன.

எடுத்துக்காட்டாக, பல காலமாக பயன்பட்டு வரும் ‘இம்மி’ என்கிற சொல்லின் பொருள் 10,75,200 இல் ஒரு பங்காகும். (சில இடங்களில் 21,50,400 இல் ஒரு பங்கு என குறிப்பிடப்படுகிறது.)

ஆரியபட்டர்

‘இம்மியளவுகூட இடைவெளி இல்லை’ என்று எல்லாம் படித்து இருப்பீர்கள். இவ்வளவு நுண்ணிய அளவுகள் எல்லாம் அளக்கும் வசதிகள் இல்லாத காலம் அது. அத்துடன் பெரிய எண்களுக்கும் அப்போது தேவைகள் இருந்திருக்க வாய்ப்பு இல்லை.

பின்னர் எதற்காக

தமிழ் இலக்கியங்களைப் படித்தால் ஒன்று மட்டும் புரியும். எதையுமே மிகைப் படுத்துவது, மீ.....மிகைப்படுத்துவது தமிழ் மக்களுக்கு பன்னெடுங் காலமாகவே இருந்து வரும் பழக்கம். இன்று வரை நமக்கு அந்தப் பழக்கம் தொடர்வது தெரிந்ததே.

நாற்பது யானைகளை கொன்று வாளேர் ஏந்தி வென்றிருப்பான் மன்னன். ஆனால், அரசவைக்கவி ஓராயிரம் யானை கொன்றார் என்று பரணி பாடுவார். அவ்வாறே மன்னனின் படையில் உள்ள வீரர்களின் எண்ணிக்கை, மன்னனின் செல்வம், மனைவிகளின் எண்ணிக்கை போன்றவற்றை மிகைப்படுத்தி காட்ட கற்பனையில் கண்டுபிடித்த எண்களாகவே இவை இருந்திருக்க முடியும்.

தற்போது நாம் நம்முடைய காலத்தில் மில்லியன் பில்லியன் போன்ற SI எண் குறியீடுகளை பயன்படுத்தினாலும், நம் மொழியில் இந்த எண்களுக்கு எல்லாம் எப்போதோ பெயர் வந்தாகி விட்டது என்பதற்காகப் பெருமைப் படலாம்.

உண்மையில் தமிழ் எண்கள் ஒரு முறைமையான எண் முறை அல்ல என்பது உங்களுக்கு ஏமாற்றம் அளிக்கலாம். இது எண்களுக்கு உரிய சொற்களின் குறியீடு மட்டுமே. அதாவது ஆயிரம் என்கிற சொல்லின் குறியீடு ‘௲’ என்பதாக இருக்கும். அவ்வளவே.

மற்றபடி இடம் சார்ந்த பெறுமானத்தை கொடுக்கிற (தசம எண்கள் போல) முறைமை இல்லை. ஆனால், தற்காலத்தில் தசம முறையில் தமிழ் எண்கள் எழுதப் படுகின்றன. அதற்காகவே சுழியமானது (௦) தமிழில் பயன்படுத்தபடத் தொடங்கியது.

முதன் முதலில் 1825 இல் கணித தீபிகை என்கிற நூலில் இவ்வாறான முறை அறிமுகப் படுத்தப்படுத்தப் பட்டது. ஆகவே தற்போது ‘௧’ முதல் ‘௯’ வரையான இலக்கங்களும் (1 முதல் 9) சுழியமுமே போதுமானதாக உள்ளது.

உதாரணமாக, ஆயிரம் (1000) என்ற எண்ணை எழுதும் பழைய முறை : ௲ ; புதிய முறை : ௧௦௦௦

ஒன்பது

தமிழில் இந்த ஒன்பதோடு யாருக்கு என்ன கோபமோ தெரியவில்லை, அதன் பெறுமதிகளை எல்லா இடத்திலுமே பத்தால் வகுத்து வைத்து இருக்கிறார்கள். உதாரணமாக, அறுநூறு, எழுநூறு, எண்ணூறு, தொண்ணூறு என்று வரவேண்டிய தொண்ணூறை எண்பதுக்குப் பக்கத்தில் வைத்திருக்கிறார்கள். என்ன நடந்தது?

உண்மையில் எட்டுக்கு அடுத்தது ‘ஒன்பது’ அல்ல, ‘தொண்டு’. 9 என்ற எண்ணின் பெயர் தொண்டு.

“… காலென பாகென வொன்றென
இரண்டென மூன்றென நான்கென ஐந்தென
ஆறேன வேழென வெட்டெனத் தொண்டென.. “

இந்தத் தொடர் பரிபாடலில் வருகிறது. எட்டுக்கு அடுத்தது தொண்டு என பல பழைய இலக்கியங்களில் வருகிறது . அதன்படி 90 என்பது ‘தொன்பது’, 900 என்பது ‘தொண்ணூறு’ என இவ்வாறே அமையும். காலம் தொண்டை அழித்து, தொன்பதை ஒன்பதாக்கி தரம் இறக்கிவிட்டது.

தமிழ் இலக்கியத்திலுமே எண்களுக்கு அசையாத முக்கியத்துவம் உள்ளது. எட்டுத் தொகை, பத்துப் பாட்டு என்று எல்லாம் எண் கணக்குத் தான். அதுவும் இந்த நாலின் மேல் என்ன காமமோ தெரியவில்லை. பெரும்பாலானவை நாலுதான்.

புறநானூறு, அகநானூறு, இன்னா நாற்பது, இனியவை நாற்பது, நான்மணிக்கடிகை, களவழி நாற்பது, நாலடியார் என பிற்காலத்தில் தமிழ் எண்களுக்கான பதங்களும் அத்தகைய இலக்கியங்களில் இருந்தே பெறப் பட்டன.

எழுபது வெள்ளத்துள்ளார் இறந்தனர்...
நாற்பது வெள்ள நெடும் படை....
கொடிப்படை பதுமத்தின் தலைவன்....
அனந்தகோடி மேரும் விண்ணும் மண்ணும் கடல்களும்...
சங்கம் வந்துற்ற...

தமிழ் எண்கள்
எண்	தமிழ்ப்பெயர்	தமிழ் குறியீடு	பொதுப்பெயர்
1	ஒன்று	௧	One
2	இரண்டு	௨	Two
3	மூன்று	௩	Three
4	நான்கு	௪	Four
5	ஐந்து	௫	Five
6	ஆறு	௬	Six
7	ஏழு	௭	Seven
8	எட்டு	௮	Eight
9	ஒன்பது	௯	Nine
10	பத்து	௰	Ten
100	நூறு	௱	Hundred
1000	ஆயிரம்	௲	Thousand
10⁴	பத்தாயிரம்	௰௲	Ten thousand
10⁵	நூறாயிரம்	௱௲	Hundred thousand
10⁶	பத்துநூறாயிரம்	௰௱௲	Million
10⁷	கோடி	௱௱௲	Ten million
10⁸	அற்புதம்	௰௱௱௲	Hundred million
10⁹	நிகற்புதம்	௱௱௱௲	Billion
10¹⁰	கும்பம்	௲௱௱௲	Ten billion
10¹¹	கணம்	௰௲௱௱௲	Hundred billion
10¹²	கற்பம்	௱௲௱௱௲	Trillion
10¹³	நிகற்பம்	௲௲௱௱௲	Ten trillion
10¹⁴	பதுமம்	௰௲௲௱௱௲	Hundred trillion
10¹⁵	சங்கம்	௲௲௲௲௲	Quadrillion
10¹⁶	வெள்ளம்	௰௲௲௲௲௲	Ten quadrillion
10¹⁷	ஆம்பல்	௱௲௲௲௲௲	Hundred quadrillion
10¹⁸	மத்தியம்	௲௲௲௲௲௲	Quintillion
10¹⁹	பரார்த்தம்	௰௲௲௲௲௲௲	Ten Quintillion
10²⁰	பூரியம்	௱௲௲௲௲௲௲	Hundred Quintillion

பின்ன அளவுகள்

1 - ஒன்று
3/4 - முக்கால்
1/2 - அரை
1/4 - கால்
1/5 - நாலுமா
3/16 - மூன்று வீசம்
3/20 - மூன்றுமா
1/8 - அரைக்கால்
1/10 - இருமா
1/16 - மாகாணி
1/20 - ஒருமா
3/64 - முக்கால்வீசம்
3/80 - முக்காணி
1/32 - அரைவீசம்
1/40 - அரைமா
1/64 - கால் வீசம்
1/80 - காணி
3/320 - அரைக்காணி முந்திரி
1/160 - அரைக்காணி
1/320 - முந்திரி
1/102400 - கீழ்முந்திரி
1/1075200- இம்மி
1/23654400 - மும்மி
1/165580800 - அணு
1/1490227200 - குணம்
1/7451136000 - பந்தம்
1/44706816000 - பாகம்
1/312947712000 - விந்தம்
1/5320111104000 - நாகவிந்தம்
1/74481555456000 - சிந்தை
1/489631109120000 - கதிர்முனை
1/9585244364800000 - குரல்வளைப்படி
1/57511466188800000 0 - வெள்ளம்
1/57511466188800000 000 - நுண்மணல்
1/23238245302272000 00000 - தேர்த் துகள்.

நிறுத்தல் அளவுகள்

4 நெல் எடை - 1 குன்றிமணி
2 குன்றிமணி - 1 மஞ்சாடி
2 மஞ்சாடி - 1 பணவெடை
5 பணவெடை - 1 கழஞ்சு
8 பணவெடை - 1 வராகனெடை
10 வராகனெடை - 1 பலம்
40 பலம் - 1 வீசை
6 வீசை - 1 தூலாம்
8 வீசை - 1 மணங்கு
20 மணங்கு - 1 பாரம்
நீள அளவுகள்
10 கோன் - 1 நுண்ணணு
10 நுண்ணணு - 1 அணு
8 அணு - 1 கதிர்த்துகள்
8 கதிர்த்துகள் - 1 துசும்பு
8 துசும்பு - 1 மயிர்நுணி
8 மயிர்நுணி - 1 நுண்மணல்
8 நுண்மணல் - 1 சிறுகடுகு
8 சிறுகடுகு - 1 எள்
8 எள் - 1 நெல்
8 நெல் - 1 விரல்
12 விரல் - 1 சாண்
2 சாண் - 1 முழம்
4 முழம் - 1 பாகம்
6000 பாகம் - 1 காதம்
4 காதம் - 1 யோசனை

காதமும் யோசனையுமே இலக்கியங்களில் பல இடங்களில் வருகின்றன. ஒரு காத தூரம் என்பது 8 முதல் 16 கிலோமீட்டர் வரையான ஒரு நீளமாக இருக்கலாம் என கருதப்படுகிறது. (ஆறைங்காதம் நம்மகநாட்டும்பர் - சிலப்பதிகாரம்) யோசனை என்பது நான்கு காதம் அல்லது குரோசமாக இருக்கலாம் எனவும், ஏறத்தாழ 24-26 கிலோமீட்டர் நீளமாக இருக்கலாம் எனவும் கருதப்படுகிறது. (ஒரு நூற்று நாற்பது யோசனை – சிலப்பதிகாரம், நாலாயிரம் நவயோசனை நளிவண் திசை எவையும் - கம்பராமாயணம்)

மாதவி தனது நாட்டிய அரங்கேற்றத்தை நிகழ்த்திய மேடையை கட்டுவதுபற்றிய சிலப்பதிகாரப் பாடலில் விரல், சாண், கோல் போன்ற பல நீள அளவைப் பெயர்கள் வருகின்றன.

“கண்ணிடை ஒருசாண் வளர்ந்து கொண்டு
நூநெறி மரபின் அரங்கம் அளக்கும்
கோலளவிருபத்து நால்விரலாக
எழுகோலாகலத் தெண்கோல் நீளத்
தொருகோல்உயரத் துறுப்பினதாக்கி
உத்தரப் பலகையோ டரங்கின் பலகை
வைத்த இடைநிலம் நாற்கோலாக
ஏற்ற வாயில் இரண்டுடன் பொலிய
தொற்றிய அரங்கினில் தொழுதனரேத்த...”
- அரங்கேற்றுக்காதை

கால அளவு
2 கண்ணிமை = 1 நொடி
2 கைநொடி = 1 மாத்திரை
2 மாத்திரை = 1 குரு
2 குரு = 1 உயிர்
2 உயிர் = 1 சணிகம்
12 சணிகம் = 1 விநாடி
60 விநாடி = 1 நாழிகை
2 1/2 நாழிகை = 1 ஓரை
7/5 ஓரை = 1 முகூர்த்தம்
2 முகூர்த்தம் = 1 சாமம்
4 சாமம் = 1 பொழுது
2 பொழுது = 1 நாள்
15 நாள் = 1 பக்கம்
2 பக்கம் = 1 மாதம்
6 மாதம் = 1 அயனம்
2 அயனம் = 1 ஆண்டு
60 ஆண்டு = 1 வட்டம்

நாழிகை என்பதே பலவிடங்களில் பயன்படுகின்ற கால அளவையாகும். இரண்டரை நாழிகை ஒரு மணிநேரம் என கணக்கிடப்படுகிறது. எனவே ஒரு நாழிகை என்பது 24 நிமிடங்களாகும். நாழிகை கடிகை எனவும் வழங்கப்பட்டது. நேரத்தை அளக்க தெரிந்தவர்கள் நாழிகை கணக்கர் என அழைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் நாழிகை வட்டில் என்கிற கருவியை பயன்படுத்தி நேரத்தை அளந்தனர்.

மேலுள்ள தமிழ் அளவு முறைகளிலும், எண் முறைகளிலும் சில வடசொற்களும் கலந்துள்ளன. அது வட இந்தியாவுடன் வியாபாரம் செய்யும்போது ஏற்பட்ட தேவைகளின்பொருட்டு வந்திருக்கலாம். லட்சம், முகூர்த்தம், வட்டம், அற்புதம், நாகவிந்தம் போன்ற சொற்கள் வடசொற்களே. மற்றையபடி எண்ணியல் அளவு முறைகள் தமிழுக்குரியவை, தூயவை.

மேற்கோள்: எண்கள் இணையதளம்

மனித உரிமைகள்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 17 Oct 2014 03:13:00 +0000

மனித உரிமை என்பது கருவறையில் தொடங்கி கல்லறை வரை தொடர்கிறது. ஒரு மனித உயிர் கருவாய் உருக்கொள்ளும் கணத்திலேயே மனித உரிமை பிறந்து விடுகிறது. முறையற்ற கருக்கலைப்பு என்பதே முழுமையாய் ஒரு பெரும் குற்றம். மனிதனை மனிதனாக மதிப்பதே மனித உரிமை.

"மற்றவர்கள் உன்னை எவ்வாறு மதிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறாயோ அதே மதிப்பை நீயும் அவர்களுக்கு அளி' என்பதே மனித உரிமையின் அடிப்படைத் துத்துவம். இந்த மனித உரிமைக்கு அடித்தளம் அமைக்கப்பட்டது இன்று நேற்று அல்ல. மனிதன் நாகரிகமாக வாழ கற்றுக் கொண்டது முதலே தொடங்கியது.

மனித உரிமை கோட்பாடு

மனித உரிமை என்ற சொல், 1766-ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட அமெரிக்க சுதந்திரப் பிரகடனத்தில் தான் முதன் முதலாக பயன்பட்டதாக அறியப் பட்டுள்ளது. பண்டையக் காலத்தில் மனித உரிமை என்பது தர்ம சிந்தனையாகவும், பாவ புண்ணிய மதிப்பீடாகவும் இருந்து வந்திருக்கிறது.

1521-ஆம் ஆண்டு சில குறிப்பிட்ட பிரிவினரின் நல உரிமைகள் குறித்து நீதி வழங்குமாறு பிரிட்டிஷ் மன்னர் ஜார்ஜிடம் சமர்பிக்கப்பட்ட மனுக்களே பேருரிமைப் பத்திரம் (Magna Carta) எனப்படும். இதுவே மனித உரிமையின் தோற்றுவாய் எனக் கருதப்படுகிறது. 1650-ம் ஆண்டு குரோட்டியஸ் (Crotious) என்ற டச்சு தத்துவஞானி "மனிதனின் இயற்கையான உரிமைகள் உலகந்தழுவியது' என்றார்.

1688-ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்தில் உரிமை சாசனம் (Bill of Rights) ஆட்சியாளர்களது ஒப்புதலுடன் நடைமுறைக்கு வந்தது. சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம் என்கிற உயரிய லட்சிய முழக்கங்களோடு பிறந்த பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் விளைவாக 1789-ஆம் ஆண்டு "மனித மற்றும் குடிமக்கள் உரிமை பிரகடனம்' (The Declaration of Right of man and citizen) உருவாயிற்று. மனித உரிமை வரலாற்றுக் களத்தில் முதல் தடமென இதனைக் கருதலாம்.

19-ஆம் நூற்றாண்டில், பாட்டாளி வர்க்க்ததை சுரண்டல் தளையிலிருந்து மீட்கும் அறிவியல் பூர்வமான அரசியல் அறிக்கை வாயிலாக மனித உரிமைகளுக்கு செழுமை சேர்த்தார் காரல் மார்க்ஸ்.

"எட்டு மணி நேர உழைப்பு, எட்டு மணி நேர உறக்கம், எட்டு மணி நேர ஓய்வு' என்றக் கோரிக்கையை முன்வைத்து சிகாகோவில் 1886-ஆம் ஆண்டு உழைப்பாளர்கள் உரிமைப் போராட்டம் நடத்தினர். மே தினப் போற்றும் "மே தினம்' - என்று இன்றும் அப்போராட்டம் பெருமிதத்துடன் நினைவு கூறப் படுகிறது.

1914-ஆம் ஆண்டு துவங்கிய முதல் உலகப் போர் முடிவில், ரஷ்யப் புரட்சி வெடித்து "நிலம், ரொட்டி, சமாதானம்'' என்கிற அடிப்படை உரிமைகளை முன் அறிவித்தது. ஜெர்மனியில் ஹிட்லரும், இத்தாலியில் முசோலினியும், பாசிச, நாசிச சக்திகள் அழிவு செயலில் ஈடுபட்டன. 1942 ஆகஸ்ட் 6, 8 ஆம் தேதிகளில் ஜப்பான் நாட்டின் ஹிரோஷிமா, நாகசாகி நகரங்கள் மீது அமெரிக்கா அணுகுண்டுகளை வீசியது.

நாஜி முகாம்களில் யூதர்கள் சிறை வைக்கப்பட்டு கொடூரமான சித்ரவதைக்கு உள்ளாயினர். கட்டாயக் கருத்தரிப்பு, கட்டாயக் கருக்கலைப்பு, விஷப்புகை கிடங்கில் உயிர்வதை செய்தல் போன்ற மனித குலம் வெட்கி தலைகுனியும் மிருகத் தனமான மனித உரிமை மீறல்கள் நடைபெற்றன.

இப்பின்னணியில் தான் மனித உரிமை பிரகடனம் வடிவம் பெற்றது. 1948 டிசம்பர் 10-ஆம் நாள் ஐக்கிய நாடுகள் சபை கூடி "சர்வதேச மனித உரிமை பிரகடனத்தை (The Declaration of Right of man and citizen) வெளியிட்டது.

இந்தியாவில் மனித உரிமைக் கோட்பாட்டின் வளர்நிலை

புராணங்களிலும், இதிகாசங்களிலும் மனித உரிமை மறுக்கப்பட்டதற்கான சான்றுகளும், அதற்கான எதிர்ப்புக் குரல்கள் எழுந்த வண்ணம் இருந்த நிலைகளையும் அறிய முடிகிறது. நந்தன், நல்லதங்காள், நளாயினி, கர்ணன், ஏகலைவன் போன்றவர்களின் வரலாறுகளை மேற்சொன்ன உண்மைக்கு சான்றாகக் கருதலாம்.

சமஸ்கிருத மனுநீதி ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் உரிமைகளில் பேதத்தைக் காட்டியது. பெண்ணை இரண்டாம் தரத்திலிருந்து ஆண்களின் ஆளுமைக்குக் கீழ் கொணர்ந்தது. ஆனால் திருக்குறள் "பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்'' என்று முழங்கி, சட்டத்தின் முன் சகலமும் சமம் என்று வலியுறுத்தியது.

பதினோராம் நூற்றாண்டில் இராமானுஜர் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு பூணுல் அணிவித்து, கோவில்களை அவர்களுக்காக திறந்து விட்டார். பிற்படுததப் பட்டோர், தாழ்த்தப் பட்டவர்கள் ஓதக்கூடாது என மறுக்கப் பட்ட "ரகசியார்த்தம்' மந்திரத்தை கோபுரத்தின் மீது நின்று எல்லோருக்கும் ஓதினார்.

1848-ஆம் ஆண்டு ஜோதிபா பூலே தன் மனைவி சாவித்திரி பாய்க்கு கல்வி புகட்டி, அவர் மூலம் தம் வீட்டில் பெண்களுக்கான முதல் பள்ளியைத் துவக்கினார். தீண்டத் தகாதவர்களுக்கு துவங்கப் பட்ட இந்தியாவின் முதல், மற்றும் பெண்களுக்காக துவங்கப் பட்ட முதல் பள்ளி என்ற பெருமையும் இதற்குண்டு.

கபீர்தாஸர், சைதன்யர், துகாராம் போன்ற சமயப் பெரியோர்கள் பக்தி மார்க்கத்தின் வாயிலாக மனித உரிமைகளுக்குக் குரல் கொடுத்தனர். திருமூலர் முதலான சித்தர்கள் மனித உரிமைக்கான அடித்தள கருத் தேற்றங்களை உருவாக்கினார்.

1936-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 12-இல் திருவிதாங்கூர் மன்னர் சுசீந்திரம் கோவிலுக்குள் தாழ்த்தப் பட்ட மக்கள் நுழைய முதன் முதலாக அனுமதித்தார்.

இந்துமதம் சார்ந்து உருவான ஒடுக்கு முறைகளை எதிர்த்து பல இயக்கங்களை தந்தை ஈ.வெ.ரா. பெரியார் நடத்தினார். அர்த்த சாஸ்திர அடிப்படைக் கட்டமைப்பை அரவணைத்துக் காப்பதே ஆதிக்க நலனுக்கு உகந்தது என்ற பிரமண அரசியல் தந்திரத்தை தனது தீவிர போராட்டங்கள் மூலம் தகர்த்தெறிந்தார்.

1936 ஜூலையில் ""அகில இந்திய மனித உரிமைக் கழகம்' ஜவஹர்லால் நேருவின் முயற்சியால் உருவாக்கப் பட்டது. ரவீந்திரநாத் தாகூர் இவ்வமைப்பின் தலைவராக இருந்து செயல் பட்டார். இந்திய சுதந்திரப் போராட்டம் ஒரு வகையில் மனித உரிமைக்கான போராட்டமே.

1950 ஜனவரி 26-ஆம் நாள் பிரகடனப் படுத்தப்பட்ட இந்திய அரசியல் சட்டத்தில், சர்வதேச மனித உரிமைகள் பிரகடனத்தின் சாரம் உள்ளடக்கப்பட்டு வழிகாட்டும் நெறிமுறைகள் வடித்தெடுக்கப் பட்டுள்ளன.

சர்வதேச மனித உரிமை பிரகடனம்

"ஐக்கிய நாடுகளில் சபையின் உறுப்பு நாடுகளாகிய நாங்கள் அடிப்படை மனித உரிமைகளிலும், மனிதனுடைய மாண்பு மற்றும் மதிப்பு, பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்கும் உள்ள சம உரிமைகளிலும், பெரிய மற்றும் சிறிய தேசங்களிலும் அதன் நம்பிக்கையைப் புதுப்பிப்போம்'' - என்று இந்த சாசனம் பிரகடனம் செய்கிறது.

"சமூக, பொருளாதார, பண்பாடு அல்லாமல் மானுட மேம்பாடு குறித்த சர்வதேச பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பதிலும், இன, பால், மொழி, மதபேதமின்றி அனைவருக்குமான அடிப்படைச் சுதந்திரங்கள் மற்றும் மனித உரிமைகள் ஆகியவற்றின் மதிப்பை ஊக்கப்படுத்தி மேம்படுத்துவதில் சர்வதேச ஒத்துழைப்பை அடைவோம்' என்பதே ஐக்கிய நாடுகளின் சபையின் குறிக்கோள் என்று இச்சாசனம் அறிவிக்கிறது.

முக்கிய மனித உரிமைகள்

1. உயிர் வாழும் உரிமை, 2. உணவு பெறும் உரிமை, 3. சமத்துவ உரிமை, 4. சுதந்திரமாக வாழும் உரிமை, 5. சித்ரவதைக்கு உட்படுத்தப்படாமல் வாழும் உரிமை, 6. சட்டத்தின் முன் யாவரும் சமமென்ற உரிமை, 7. இயக்கமாக சேர உரிமை, 8. வாக்களிக்கும் உரிமை, 9. பாதுகாப்புடன் வாழும் உரிமை, 10. ஆண், பெண் சம ஊதிய உரிமை, 11. குடியுரிமை, 12. கருத்தை வெளிப்படுத்தும் உரிமை.

மனித உரிமைகளை பாதுகாத்தல்

மனித உரிமைகளுக்கான முதல் குரல் 1948-ஆம் ஆண்டில் தான் ஒலித்தது. இரண்டாவது உலகப் போர் முடிவடைந்த பின்னர் ஐ.நா. பாதுகாப்பு அவையில் நிறைவேற்றப்பட்ட மனித உரிமைகளுக்கான உலகளாவிய பிரகடனத்தின் வடிவில் இந்தக் குரல் ஒலித்தது. மனித குலம் சில குறிப்பிட்ட உரிமைகளை பெற்றுள்ளது என்பதையும், அனைத்து மக்களின் மனித கண்ணியம் மதிக்கப்படுவதன் மூலமும், மனித குலத்தின் கொடியக் குற்றங்களுக்கு மதிப்பளிக்காமல் இருப்பதன் மூலமும்தான் உலகில் நீதியையும், அமைதியையும் ஏற்படுத்த முடியும் என்பதையும் இந்தப் பிரகடனம் அங்கீகரிக்கிறது.

பேச்சுரிமை, மனித குல நம்பிக்கை, அச்சமின்றி வாழும் உரிமை ஆகியவை தான் மக்களின் அதிகபட்ச எதிர் பார்ப்புகள் என்பதையும் இந்தப் பிரகடனம் அங்கீகரிக்கிறது. இந்தப் பிரகடனத்தில் மொத்தம் 30 பிரிவுகள் இடம் பெற்றுள்ளன. இந்தப் பிரகடனத்திற்குப் பிறகு நிறைவேற்றப் பட்ட பல்வேறு சர்வதேச ஒப்பந்தங்கள், பிராந்திய மனித உரிமை சட்டங்கள், தேசிய அரசியல் சட்டங்கள் மற்றும் சட்டங்களின் இந்த 30 பிரிவுகள் குறித்து விரிவாக விளக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

மனித உரிமைக்கான பிரகடனம்

மனித உரிமைகளுக்கான உலகளாவிய பிரகடனத்தை உள்ளடக்கிய மனித உரிமைகளுக்கான சர்வதேச சட்டம், சமூக, பொருளாதார, கலாச்சார உரிமைகளுக்கான சர்வதேச உடன்பாடு, குடியுரிமை மற்றும் அரசியல் உரிமை களுக்கான சர்வதேச உடன்பாடு, அதன் அடிப்படையிலான இரண்டு ஒப்பந்தங்கள் ஆகியவை 1976-ஆம் ஆண்டில் சர்வதேச சட்டமாக உருவெடுத்தன. அதைத் தொடர்ந்து 1993-ஆம் ஆண்டு வியன்னா பிரகடனமும், செயல்திட்டமும் நிறைவேற்றப்பட்டன.

ஜனநாயகம், பொருளாதார வளர்ச்சி, மனித உரிமைகள் ஆகியவை ஒன்றையொன்று சார்ந்தவை என்பதை வியன்னா பிரகடனம் உறுதி செய்தது. அது மட்டுமின்றி, மனித உரிமைகள் ஒன்றையொன்று சார்ந்தவை, ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையவை, பிரிக்க முடியாதவை என்ற கொள்கையை ஏற்படுத்தியது.

இந்தப் பிரகடனத்தின் மூலம்தான் ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பின் மனித உரிமை ஆணையம் என்ற புதிய பதவி ஏற்படுத்தப்பட்டது. வியன்னா பிரகடனத்தில் இந்தியாவும் கையெழுத்திட்டிருக்கிறது.

இந்திய அரசியல் சாசனத்தின் அடிப்படை மனித உரிமைகள்

"இந்தியாவை ஒரு பேரரசாண்மை வாய்ந்த, சமநல நெறிசார்ந்த, சமய சார்பற்ற, மக்களாட்சி குடியரசாக வடிவமைக்கவும், அதன் குடிமக்கள் அனைவருக்கும் சமுதாய, பொருளாதார, அரசியல் நீதியும், சிந்தனை வெளிப்பாட்டில் நம்பிக்கையில், பற்றார்வத்தில் மற்றும் வழிபாட்டில் தன்னுரிமையும், தகுதிநிலையில் மற்றும் வாய்ப்பில் சமன்மையும் உறுதியாகக் கிடைக்கச் செய்யவும், தனியொருவரின் மாண்புக்கும், நாட்டின் ஒற்றுமைக்கும், ஒருமைப்பாட்டிற்கும் உறுதியளிக்கும் உடற்பிறப்புணர்வை வளர்க்கவும் உறுதி பூண்டுள்ளது'' - என்று இந்திய அரசியல் சட்ட முகப்புரை (Preamble) முழங்குகிறது.

1. சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் (பிரிவு- 14), 2. மதம், இனம், குலம், பாலினம் (நங்ஷ்) அல்லது பிறப்பிடத்தைக் காரணம் காட்டி எந்த ஒரு குடிமகனிடமும்/குடிமகளிடமும் அரசு பாரபட்சமாக நடந்து கொள்ளலாகாது. (பிரிவு- 15), 3. குடிமக்கள் யாவருக்கும் பேச்சுரிமையும், சிந்தனையை வெளிப்படுத்தும் உரிமையும் உண்டு.

அமைதியாக, ஆயுதங்களின்றி ஒன்று கூடும் உரிமை உண்டு.

கழகங்கள், சங்கங்கள் அமைத்துக் கொள்ளும் உரிமை உண்டு.

இந்திய எல்லைக்குட்பட்ட எந்தப் பகுதியிலும் தங்கி இருக்கவோ, வீடமைத்து நிரந்தரமாக வசிக்கவோ உரிமை உண்டு.

சொத்துக்களை வாங்க, அனுபவிக்க, விற்க உரிமை உண்டு.

எந்த ஒரு வேலை, தொழில், வர்த்தகத்தை மேற்கொள்கிற உரிமை உண்டு. (பிரிவு-19), 4. ஒரே குற்றத்திற்காக ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறையில் ஒருவர் மீது வழக்குத் தொடரவோ, தண்டனை அளிக்கவோ கூடாது.

சட்டப்படியான நடைமுறை ஒருவருடைய உயிரை அல்லது சுய உரிமையை (டங்ழ்ள்ர்ய்ஹப் கண்க்ஷங்ழ்ற்ஹ்) இழப்புற செய்யக் கூடாது. (பிரிவு-21). 5. காரணங்கூறாமல் ஒருவரை கைது செய்யக்கூடாது. அவருக்கு அவரது வழக்கறிஞரை சந்தித்து ஆலோசிக்கவும், எதிர் வழக்கிடவும் வாய்ப்பு தரவேண்டும். (பிரிவு-22). 6. தடுப்புக் காவலில் ஒருவரை மூன்று மாதத்திற்கு மேல் காவலில் வைக்கக்கூடாது. (பிரிவு-22 (4)). 7. குடிமக்களுடைய ஊட்டச்சத்தின் தரநிலை, வாழ்க்கைத் தர உயர்வு, பொது நலவாழ்வு மேம்பாடு, நலவாழ்வுக்குத் தீங்கிழைக்கும் குடி, போதைப் பொருட்களை தடை செய்தல் ஆகியவற்றையும் அரசு கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். (பிரிவு 47)

தேசிய மனித உரிமை ஆணையம்

மனித உரிமை பாதுகாப்பு சட்டத்தின் (1993) படி, நம் நாட்டில் தேசிய மனித உரிமை ஆணையம் (National Human Rights Commission) அமைக்கப்பட்டது.

மனித உரிமைகள் என்பது தனி மனிதரின் வாழ்வுரிமை, சுதந்திரம், சமத்துவம். மனித மாண்பு ஆகியனவாகும். இவை அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தால் உறுதி அளிக்கப்பட்டு, இந்திய நீதிமன்றங்களால் அமுல்படுத்தப்படுபவை. ஒரு தலைவரையும் நான்கு உறுப்பினர்களையும் கொண்டதாக இந்த அமைப்பு இயங்கும். இந்திய உச்சநீதிமன்றத் தலைமை பொறுப்பில் இருந்த நீதிபதி இதன் தலைவராக நியமிக்கப் படுகிறார்.

உச்ச நீதிபதியாக இருக்கும் ஒருவர், உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதியாக இருக்கும், ஒருவர், மற்றும் மனித உரிமை தொடர்பான அறிவு மற்றும் அனுபவம் பெற்ற இருவர் உறுப்பினர்களாக நியமிக்கப்படுவர். ஆணையத்தின் தலைமையகம் டெல்லியில் செயல்படுகிறது.

ஆணையத்தின் செயல்பாடுகள்

அரசு அல்லது அரசின் கீழுள்ள அமைப்புகள் மனித உரிமைகளை பறிக்க முயலும்போது, மீறுகிற போதும் ஆணையம் அந்த விவகாரத்தில் தலையிடும். அது தானாகவோ, பாதிக்கப்பட்டவரின் புகார் அடிப்படையிலோ விசாரணை மேற்கொள்ளும். நீதிமன்றங்களில் நடைபெறும் மனித உரிமை மீறல் வழக்குகளில் தலையிடும் உரிமை ஆணையத்திற்கு உண்டு.

கைதிகளின் நலன்களை ஒட்டி சிறைச்சாலைகளை பார்வை இடவும், பரிந்துரை செய்யவும் ஆணையத்திற்கு அதிகாரம் உண்டு. விசாரணையைப் பொறுத்தமட்டில் ஒரு உரிமையியல் நீதிமன்றத்திற்குள்ள எல்லா அதிகாரங்களும் ஆணையத்திற்கு உண்டு.

மனித உரிமைகள் தொடர்பான அரசியல் சட்டங்கள் சரிவர நிறைவேற்றப்படுகிறதா என்று அவற்றின் நடைமுறைகளை ஆராய்ந்து, தக்க பரிகாரங்களை, தன் பரிந்துரைகளால் பெற்றுத்தர ஆணையம் பெரிதும் துணை நிற்கிறது.

மாநில மனித உரிமை ஆணையம்

மாநிலங்கள் தமக்கென்று மனித உரிமை ஆணையங்கள் ஏற்படுத்திக் கொள்ள மனித உரிமைப் பாதுகாப்புச் சட்டம் வழிவகை செய்துள்ளது. மாநில உயர்நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதியாக இருந்த ஒருவர் தலைமையில் இவ்வாணையம் செயல்படுகிறது.

மாநிலத்தின் மாவட்ட நீதிபதியாக இருந்த ஒருவர் மற்றும் மனித உரிமைகள் பற்றிய அறிவு, அனுபவம் உடைய இருவர் இவ்வாணையத்தின் மற்ற உறுப்பினர் களாவர். தேசிய மனித உரிமை ஆணையத்தைப் போலவே, மாநில ஆணையங்களும், மாநில மனித பிரச்சனைகளில் உடனடியாக கவனம் செலுத்தி, விசாரணைகள் செய்து, அவசியமான அறிக்கைகளையும், பரிந்துரைகள் மற்றும் நிவாரண ஆலோசனைகளையும் அரசுக்கு தெரிவிக்கிறது.

1948 டிசம்பர் 10-ம் நாள் ஐக்கிய நாடுகள் சபை கூடி சர்வதேச மனித உரிமைகள் பிரகடனத்தை வெளியிட்டதைத் தொடர்ந்து பல உலக நாடுகள் இதனைப் பின்பற்றி அவர்கள் நாட்டின் சூழ்நிலைக்கேற்றவாறு மனித உரிமைப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தை வடிவமைத்தது.

இதற்கு இந்தியாவும் விதிவிலக்கல்ல. இந்திய மனித உரிமை பாதுகாப்புச் சட்டம் 1993-ன் படி மனித உரிமை ஆணையம் அமைக்கப்பட்டு மனித உரிமைகள் மீறல் தொடர்பான பல்வேறு புகார்கள் தீர்த்து வைக்கப்பட்டும் நிவாரணமும் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு பெற்று தந்துள்ளதை நாம் கண்கூடாக ஊடகங்கள் வாயிலாக அறிய முடிகிறது.

இந்தியாவில் மனித உரிமை மீறல்கள்

இந்தியாவில் மனித உரிமை மீறல்கள் நடைபெறும் இடங்களை அரசு இனம் கண்டு அதை சட்டத்தின் மூலம் தடுத்து வருகிறது. அதேபோல் அதை மீறுபவர்களுக்கும் தண்டனை வழங்க அந்தந்த சட்டங்களிலேயே வகை செய்யப்பட்டுள்ளது.

உதாரணமாக 14 வயதிற்கு உட்பட்ட சிறுவர்களை வீட்டுவேலைக்கு அமர்த்துதல், 1933-ஆம் ஆண்டு குழந்தைகள் (உழைப்பை அடகு வைத்தல்) சட்டம் 1986-ஆம் ஆண்டு குழந்தைத் தொழிலாளர் தடை செய்தல் மற்றும் முறைப்படுத்தும் சட்டம் எஸ்.சி. எஸ்.டி. வன்கொடுமை தடுப்பு சட்டம், கட்டாய தொடக்கக் கல்வி சட்டம், முதியோர் பாதுகாப்புச் சட்டம், மகளிர் வன்கொடுமை தடைச் சட்டம், குடும்ப வன்முறை தடைச் சட்டம் போன்ற பல்வேறு சிறப்புச் சட்டங்களை மத்திய அரசும் மாநில அரசும் அவ்வப்போது இயற்றி வருகிறது.

இவை எல்லாவற்றோடும் மனித உரிமைச் சட்டம் தொடர்புடையது இவை அவ்வப்போது மீறும் போது தண்டனையும் நிவாரணமும் அளிக்கப்பட்டு இருந்தாலும் இன்று மக்கள் மனித உரிமைகள் புகார்கள் தொடர்பாக சம்பந்தப்பட்ட துறைகளிடம் புகார் செய்வதுடன் காவல் துறையிடம் புகார் செய்யும்போது புகார்களின் அடிப்படையில் காவல்துறை அதிகாரிகள் நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறார்கள்.

ஒரு சில அதிகாரிகள் சட்டத்தை தன்கையில் எடுத்துக்கொண்டு செயல்படும் போது சில அசம்பாவித சம்பவங்கள் நடைபெறுவது உண்டு. இத்தகைய மனித உரிமை மீறல்கள் நடைபெறுவதை தடுக்கும் பொருட்டு இந்திய உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் குல்தீப் சிங், டாக்டர் ஏ.எஸ். ஆனந்த் ஆகியோர் காவல்துறை அதிகாரிகள் கடைபிடிக்க வேண்டிய வழிமுறைகளை உச்சநீதிமன்றத்தின் மூலம் பதினோரு கட்டளைகளை வெளியிட்டு உள்ளார்கள்.

இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தின் கட்டளைகள்

1. கைது செய்கின்ற அல்லது விசாரணை நடத்துகின்ற அதிகாரி, தனது பெயர், பதவி ஆகியனத் தெளிவாக தெரியும்படி அடையாள அட்டை பொருத்தியிருக்க வேண்டும். விசாரணை மேற்கொள்ளும் அனைத்து அதிகாரிகளைப் பற்றிய விவரங்களும் பதிவேட்டில் பதியப்பட வேண்டும்.

2. கைது செய்கிற அதிகாரி, கைது செய்வதுடன் ""கைது குறிப்பு'' ஒன்றினைத் தயாரிக்க வேண்டும். அதில் குறைந்தது ஒரு சாட்சியாவது கையெழுத்திட வேண்டும். அச்சாட்சி, கைது செய்யப் பட்டவரின் குடும்ப உறுப்பினராக இருக்கலாம் அல்லது அப் பகுதியில் வசிக்கின்ற மதிப்பிற்குரிய நபராக இருக்க வேண்டும். அக்குறிப்பில் கைது செய்யப்பட்டவரும் கையெழுத்திட வேண்டும். கைது செய்த நேரமும், தேதியும் குறிக்கப்பட வேண்டும்.

3. கைது குறிப்பில் கையெழுத்திடும் சாட்சியே நண்பர் அல்லது உறவினராக இல்லாத போது, கைது செய்யப்பட்டு அல்லது போலீஸ் காவல், விசாரணை மையம் அல்லது வேறு வகையான அடைப்புக்குள் வைக்கப்பட்டிருக்கும் நபர், தான் கைது செய்யப்பட்டு, குறிப்பிட்ட இடத்தில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் விபரத்தைக் கூடிய விரைவில் தனது உறவினர், நண்பர், அறிந்தவர் அல்லது தனது நலனில் அக்கறை கொள்ளக்கூடிய ஒருவருக்குத் தெரிவிக்க உரிமைய உடையவராவர்.

4. கைது செய்யப்பட்டவரின் உறவினர் அல்லது நண்பர் வேறு மாவட்டத்தில் இருந்தால் அங்குள்ள சட்ட உதவிக் கழகத்தின் மூலமாகவும், அங்குள்ள காவல் நிலையத்திற்கு தந்தி கொடுப்பதன் மூலமும், கைது செய்ததிலிருந்து 8 மணி முதல் 12 மணி நேர அவகசாத்திற்குள், கைது செய்யப்பட்ட நேரம், இடம், காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ள இடம் குறித்த விபரங்களைத் தெரிவிக்க வேண்டும்.

5. ஒருவரை கைது செய்யும்பொழுது அல்லது காவலில் வைக்கும்பொழுது அது குறித்த தகவலைத்தான் விரும்பும் ஒருவருக்குத் தெரிவிக்க உரிமை உண்டு என்ற விபரத்தைக் கைது செய்யப் பட்டவருக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும்.

6. காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ள இடத்தில், அதற்கென உள்ள பதிவேட்டில், கைதான விபரத்தையும், கைது குறித்து யாருக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது என்பதையும், கைது செய்யப் பட்டவர் எந்த அதிகாரிகளுடைய பொறுப்பில் இருக்கிறார் என்ற விபரங்களையும் குறிக்க வேண்டும்.

7. கைது செய்யப்பட்டவர் வேண்டிக் கொண்டால், அவரைப் பரிசோதித்து கைது செய்யப்பட்ட சமயத்தில் அவர் உடம்பில் சிறிய காயங்களோ, பெரிய காயங்களே இருந்தால் அவற்றைப் பற்றி அப்பொழுதே பதிவு செய்ய வேண்டும்.

8. கைது செய்யப்பட்டவர் காவலில் உள்ளபோது 48 மணி நேரத்திற்கு ஒருமுறை, அங்கீகரிக்கப்பட்ட மருத்துவரால் பரிசோதிக்கப்பட வேண்டும்.

9. கைது குறிப்பு உட்பட மேலே குறிப்பிட்ட ஆவணங்களின் நகல்களை, கோப்பிற்கென, நிர்வாக நடுவருக்கு அனுப்பி வைக்க வேண்டும்.

10. கைது செய்யப் பட்டவரைக் கேள்வி கேட்டு விசாரிக்கின்றபோது, விசாரணையின் போது வழக்கறிஞரை சந்திக்கின்ற வாய்ப்புத் தரப்பட வேண்டும்.

11. ஒருவரைக் கைது செய்து காவலில் வைக்கின்ற போது அவரைக் கைது செய்த அதிகாரி கைது செய்த விபரம் மற்றும் காவலில் வைத்துள்ள இடம் குறித்து, கைது செய்ததில் இருந்து 12 மணி நேரத்திற்குள் மேற்கூறிய காவல் கட்டுப்பாட்டு அறைக்குத் தகவல் தெரிவிக்க வேண்டும். அவ்விவரங்கள் எல்லோருக்கும் தெரியும் வகையில் காவல் கட்டுப்பாட்டு அறையின் விளம்பரப் பலகையின் பார்வைக்கு வைக்கப்பட வேண்டும்.

இப்படி அரசு மனித உரிமையைக் காக்க பல்வேறு சட்டங்கள் மூலமாக பாதிக்கப்பட்டோர் அல்லது பாதிக்கப் பட்டவர் குடும்பங்களுக்கு நிவாரணம் வழங்கி வந்தாலும் ஒவ்வொரு மனிதனும் தன்னைப் போல பிறரை மதித்து வந்தாலே மனித உரிமை மீறல் இருக்காது என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

இந்தியாவில் மனித உரிமைகளை பாதுகாத்தல்

இந்தியாவில் மனித உரிமைகளை பாதுகாப்பதற்கான முதன்மையான கொள்கை திட்டத்தை 1993-ம் ஆண்டில் நிறைவேற்றப்பட்ட மனித உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டம்தான் நிறைவேற்றித் தந்துள்ளது. இந்திய அரசியல் சட்டத்தின் 51-வது பிரிவில் வழங்கப்பட்டுள்ள அறிவுறுத்தல்களின்படியும், வியன்னா மாநாட்டில் இந்தியா அளித்த உறுதிமொழிகளின்படி தான் இந்தச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

மனித உரிமை என்பது இந்திய அரசியல் சட்டம் மற்றும் சர்வதேச ஒப்பந்தங்களில் (குடியுரிமை மற்றும் அரசியல் உரிமைக்கான சர்வதேச ஒப்பந்தம், 1966-ஆண்டு டிசம்பர் 16-ம் தேதி ஐ.நா. பொது அவையில் நிறைவேற்றப்பட்ட சமூக, பொருளாதார, கலாச்சார உரிமைகளுக்கான சர்வதேச ஒப்பந்தம்) மனிதர்களின் அடிப்படை உரிமையாக குறிப்பிடப் பட்டுள்ள சுதந்திரம், சமத்துவம் மற்றும் கண்ணியத்துடன் தொடர்புடையது என்பதையும், இவை இந்திய நீதிமன்றங்களால் நடைமுறைப் படுத்தக் கூடியவை என்பதையும் மனித உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டம் வரையறுத்திருக்கிறது.

மனித உரிமைகளை சிறப்பாக பாதுகாப்பதற்காகவும், மனித உரிமை சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்களை கையாளுவதற் காகவும் தேசிய மனித உரிமை ஆணையம், மாநில மனித உரிமை ஆணையங்கள் மற்றும் மனித உரிமை நீதிமன்றங் களை ஏற்படுத்துவதற்கு இந்தச் சட்டம் வகை செய்கிறது.

தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையத்தின் பணிகள்

மனித உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டப்படி மனித உரிமை மீறல்கள், மனித உரிமை மீறலுக்கு துணைபோதல், மனித உரிமைகள் மீறப்படுவதை தடுக்க அதிகாரிகள் தவறுதல் போன்றவை குறித்து தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையம் விசாரணை நடத்தலாம்.

நீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் இருக்கும் மனித உரிமை மீறல் குறித்த குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பான விசாரணையில் நீதிமன்றத்தின் ஒப்புதலுடன் தலையிடலாம், மனித உரிமை மீறலில் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் சிறை வைக்கப்பட்டுள்ள சிறைகள், மருத்துவம் பெற்றுவரும் மருத்துவமனைகள், பாதுகாப்புக்காகவோ அல்லது திருந்துவதற்காகவோ வைக்கப்பட்டுள்ள இடங்கள் உள்பட அரசின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள எந்த இடத்திற்கும் சென்று ஆய்வு செய்யலாம். அதன் அடிப்படையில் அரசுக்கு பரிந்துரைகளை வழங்கலாம்.

அரசியல் சட்டத்தின்படியோ அல்லது வேறு சட்டப்படியோ மனித உரிமைகளை பாதுகாக்கும் நோக்குடன் வழங்கப் பட்டுள்ள பாதுகாப்பு உரிமைகளை ஆய்வு செய்து அவற்றை சிறப்பாக செயல் படுத்துவதற்கான பரிந்துரைகளை வழங்கலாம். மனித உரிமைகளை அனுபவிப்பதை தடுக்கும் பயங்கரவாதம் உள்ளிட்ட செயல்களை ஆய்வு செய்து தேவையான மாற்று நடவடிக்கைகளை பரிந்துரைக்கலாம்.

மனித உரிமைகள் தொடர்பான ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் சர்வதேச சட்டங்களை ஆய்வு செய்து அவற்றை சிறப்பாக செயல்படுத்த பரிந்துரைகளை வழங்கலாம். மனித உரிமை துறையில் ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளலாம் - ஆய்வுகளை ஊக்குவிக்கலாம்.

சமுதாயத்தின் பல்வேறு பிரிவினரிடையே மனித உரிமை குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துதல் மற்றும் புத்தகங்கள், ஊடகங்கள், கருத்தரங்குகள் மற்றும் பிறவழிகளின் மூலம் மனித உரிமைகளை பாதுகாப்பதற்காக உள்ள வழிமுறைகள் குறித்து விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் பணியில் ஈடுபடலாம்.

மனித உரிமையை பாதுகாக்கும் துறையில் செயல்பட்டு வரும் தொண்டு நிறுவனங்களின் பணிகளை ஊக்குவிக்கலாம். மனித உரிமைகளை மேம்படுத்துவதற்கு அவசியம் என்று கருதப்படும் பிற பணிகளை மேற்கொள்ளலாம்.

மனித உரிமை நீதிமன்றங்கள்

மனித உரிமை மீறல் தொடர்பான குற்றங்கள் மீது விரைவாக விசாரணை நடத்துவதற்கு வசதியாக மனித உரிமை நீதிமன்றங்கள் அமைக்கப்படுகின்றன. மனித உரிமை பாதுகாப்புச் சட்டத்தின்படி, உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதியின் ஒப்புதலுடன் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் ஒரு அமர்வு நீதிமன்றத்தை மனித உரிமை மீறல் தொடர்பான வழக்குகளை விசாரிப்பதற்கான மனித உரிமை நீதிமன்றமாக மாநில அரசுகள் அறிவிக்கலாம்.

ஒவ்வொரு மனித உரிமை நீதிமன்றத்திற்கும் ஒரு அரசு வழக்குரைஞரை மாநில அரசு அறிவிக்க வேண்டும் அல்லது 7 ஆண்டுகளுக்கும் கூடுதலான அனுபவம் உள்ள வழக்குரைஞர் ஒருவரை, மனித உரிமை நீதிமன்றத்தில் வழக்குகளை நடத்தும் நோக்குடன் சிறப்பு அரசு வழக்குரைஞராக அமர்த்த வேண்டும்.

தேசிய மனித உரிமை ஆணையத்தின் செயல்பாடுகள்

தேசிய மனித உரிமை ஆணையம் அதன் சொந்த முயற்சியிலோ அல்லது புகார்களின் அடிப்படையிலோ மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பான வழக்குகளை விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளலாம். 1908-ஆம் ஆண்டின் குடியுரிமை நடைமுறை சட்டப்படி நீதிமன்றத்துக்கு உள்ள அனைத்து அதிகாரங்களும் மனித உரிமை நீதிமன்றத்துக்கு உண்டு.

குறிப்பாக சாட்சிகளை விசாரணைக்கு அழைத்தல் மற்றும் அவர்களிடம் உறுதிமொழி பெற்று விசாரணை நடத்துதல்; மனித உரிமை மீறல் தொடர்பான எந்த ஆவணத்தையும் கண்டுபிடித்து தாக்கல் செய்தல்; சாட்சியங்களை பெறுதல்; எந்தவொரு நீதிமன்றம் அல்லது அலுவலகங்களிலிருந்து பொது ஆவணங்களையோ அல்லது அதன் நகல்களையோ கேட்டுப்பெறுதல்; சாட்சிகள் அல்லது ஆவணங்களை ஆய்வு செய்வதற்கான அதிகாரத்தை அளித்தல்; மற்றும் இவை தொடர்பான பிற பணிகளை மேற்கொள்ளும் அதிகாரம் மனித உரிமை நீதிமன்றத்திற்கு உண்டு.

மனித உரிமை ஆணையத்திற்கு வரும் மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பான புகார்களை விசாரிப்பதற்கு காவல் துறை தலைமை இயக்குனர் தலைமையிலான விசாரணை அதிகாரிகள் ஒவ்வொரு மனித உரிமை ஆணையத்திற்கும் உண்டு. மனித உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின்படி மத்திய அரசு, மாநில அரசுகளின் எந்தவொரு விசாரணை அமைப்பின் சேவையையும் அல்லது அதிகாரியின் சேவை யையும் மனித உரிமை ஆணையம் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பான பல வழக்குகளில் தொண்டு நிறுவனங்களுடனும் மனித உரிமை ஆணையம் இணைந்து செயல்பட்டு வருகிறது.

ஆணையத்தின் நடவடிக்கைகள்

மனித உரிமை மீறல்கள் உறுதி செய்யப்படும்போது குற்றவாளிக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்கும்படியோ அல்லது பாதிக்கப்பட்டவருக்கோ, அவரது குடும்பத்திற்கோ நிவாரணம் வழங்கும்படியோ தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையம் பரிந்துரைக்கலாம். இது தொடர்பாக உச்சநீதி மன்றத்தின் உத்தரவோ தேவை என்று கருதினால், அந்த நீதிமன்றங்களை மனித உரிமை ஆணையம் அணுகலாம்.

மனித உரிமை ஆணையத்தின் பரிந்துரைப்படி பொதுவான வழக்குகளில் எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள் குறித்து ஒரு மாதத்திற்குள்ளும், ராணுவம் சார்ந்த நடவடிக்கைகளில் எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள் குறித்து 3 மாதத்திற்குள்ளும் மனித உரிமை ஆணையத்திற்கு அரசு தகவல் தெரிவிக்க வேண்டும்.

ஆணையத்திடம் புகார் செய்தல்

ஹிந்தி, ஆங்கிலம் அல்லது 8-வது அட்டவணையில் இடம் பெற்றிருக்கும் தமிழ் உள்ளிட்ட பிற மொழிகளில் எழுதப்பட்ட புகார்களை மனித உரிமை ஆணையத்திற்கு அனுப்பலாம். அவற்றின் மீது கூடுதல் ஆவணங்களோ அல்லது உறுதிமொழி பத்திரங்களோ தேவைப் பட்டால் மனித உரிமை ஆணையம் கோரும். தந்திகள் மூலமாகவோ, தொலைநகல், மின்னஞ்சல் அல்லது செல்பேசி மூலமாகவோ புகார்களை பெறும் உரிமை மனித உரிமை ஆணையத்திற்கு உண்டு.

எனினும், ஓர் ஆண்டிற்கும் முந்தைய மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பான புகார்களையோ அல்லது நீதி மன்றத்தில் விசாரணையில் இருக்கும் வழக்குகள் தொடர்பான புகார்களையோ, தெளிவற்ற, அனுப்புவரின் முகவரியற்ற, பொய்யான பெயரில் அனுப்பப்படும் புகார் களையோ, பொய்ப் புகார்களையோ அல்லது பணிகள் தொடர்பான புகார்களையோ மனித உரிமை ஆணையம் ஏற்றுக்கொள்ளாது.

தமிழ்நாட்டில் மனித உரிமை ஆணையம்

இந்தியாவை பொறுத்தவரை, மனித உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டம் இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப் பட்டு 28.09.1993 முதல் அமலுக்கு வந்தது. இந்த சட்டத்தின்படி தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையம் அமைக்கப்பட்டது. மனித உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டம் 1993-ன் விதி 21-ன் படி, தமிழக அரசால் உருவாக்கப்பட்ட மாநில மனித உரிமைகள் ஆணையம், தமிழ்நாடு 17.04.97 முதல் சென்னையில் இயங்கி வருகிறது.

இவ்வாணையம் 143, பி.எஸ். குமாரசாமி ராஜா சாலை, (கிரீச்வேஸ் சாலை), சென்னை-28-இல் திருவரங்கம் கட்டிட வளாகத்துக்குள் இயங்கி வருகின்றது. தமிழ்நாட்டில் இந்த ஆணையம் மற்ற மாநிலங்களைவிட வெகு விரைவாக அமைக்கப்பட்டது என்பது சிறப்பு, இதுபோன்ற மாநில அளவிலான அமைப்பு பதினைந்து மாநிலங்களில் மட்டும் உள்ளது நினைவில் கொள்ளத்தக்கது.

உயர்நீதிமன்ற முன்னாள் தலைமை நீதிபதியை தலைவராகவும் மற்றும் மூன்று உறுப்பினர்களையும் கொண்டு இவ்வாணையம் சிறப்பாக இயங்கி வருகின்றது. மனித உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டம் 1993-ன் விதிகளின்படி ஆணையத்தின் செலவினங்களுக்கான நிதி சட்டப் பேரவையின் ஒப்புதலுடன் மானியமாக அளிக்கப்படுகிறது.

அரசுப்பணியின் போது அரசு அலுவலரால் ஏற்படும் மனித உரிமை மீறல்கள், அவர் மனித உரிமை மீறல்களைத் தடுக்கத் தவறுதல் அல்லது அத்தகைய நிகழ்வுகளுக்கு உடந்தையாக இருத்தல் ஆகியவை பற்றிய புகார்கள் ஆணையத்தால் விசாரணை செய்யப்படுகிறது.

மனித உரிமைகள் மீறல் குறித்த புகார் மனுக்களைப் பாதிக்கப்பட்ட நபரோ, அல்லது அவருக்காக அவரைச் சார்ந்தவர்களோ எழுத்து மூலமாகப் புகார் மனு அளிக்கலாம். அல்லது தொலைபேசி 044-24951484 கட்டணம் ஏதும் வசூலிக்கப்படுவதில்லை. இவ்வாணையம், தன்னிடம் பெறப் படும் புகார்களைத் தவிரவும் மனித உரிமைகள் மீறப்படும் நிகழ்வுகள் குறித்து தன்னிச்சையாகவும் விசாரிக்கும் அதிகாரம் கொண்டது.

அரசு அலுவலர்கள் தனது கடமையைச் செய்கிறபொழுது, பொதுமக்களின் உரிமைகள் மீறப்பட்டாலோ, மனித உரிமை மீறல்களுக்கு உடந்தையாக இருந்தாலோ, அத்தகைய உரிமை மீறல்களைத் தடுக்க தவறினாலோ, அதன் மீது வரப்பெரும் புகார் மனுக்களின் மீது விசாரணை நடத்தி, புகார்கள் நிரூபனமானால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு அல்லது அவரின் குடும்பத்தாருக்கு நிவாரணம் வழங்குவது, சம்பந்தப்பட்ட அரசு அலுவலரின் மீது நடவடிக்கை எடுத்திடுவது குறித்து அரசு அல்லது சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளுக்குப் பரிந்துரை செய்வது ஆணையத்தின் இன்றியமையா பணியாகும்.

ஆணையத்தின் சட்டம் மற்றும் நடைமுறை விதிகளின்படி

    1. பிற ஆணையங்களின் முன் ஏற்கனவே விசாரணையில் உள்ள புகார்கள்

    2. மனித உரிமை மீறல் நிகழ்வு நடைபெற்ற ஓராண்டுக்கு பின் பெறப்படும் புகார்கள்.

    3. தெளிவற்ற குறிப்புகளைக் கொண்ட புகார்கள்

    4. பெயர், கையொப்பம் மற்றும் முகவரி இல்லாமல் அனுப்பபடும் புகார்கள்.

    5. உரிமையியல் மற்றும் சொத்து உரிமைகள் பற்றிய புகார்கள்.

    6. ஒப்பந்தங்கள் தொடர்புடைய புகார்கள்.

    7. பணியாளர்கள், தொழிலாளர்கள் அலுவல் தொடர்பான புகார்கள்.

    8. மனித உரிமை மீறல்கள் எனக் குறிப்பிட முடியாத புகார்கள்.

9. நீதிமன்றம் அல்லது தீர்ப்பாயம் முன் பரிசீலனையில் உள்ள மற்றும் தொடர்புடைய புகார்கள்.

    10. ஆணையம் மற்றும் நீதிமன்றத்தால் ஏற்கனவே தீர்மானிக்கப்பட்ட புகார்கள்.

    11. பிற அதிகாரிகளுக்கு அனுப்பிய புகார்களின் நகல்கள்.

12. ஆணையத்தின் வரம்புக்குள் வராத ஏனைய புகார்கள் ஆகியவை ஆணையத்தால் விசாரிக்க இயலாத புகார்களாகும்.

விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படும் புகார்களின் மீது அரசு அல்லது சம்பந்தப்பட்ட உயர் அதிகாரிகளிடம் இருந்து தேவையான புகார்களின் மீது ஆணையத்தின் புலனாய்வு பிரிவில் பணிபுரியும் காவல்துறை அதிகாரிகளைக் கொண்டு விசாரணை செய்தும் ஆணையம் அறிக்கை பெறுகிறது.

புகார்கள் தொடர்பான தேவையான நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது எனவும் மேல் நடவடிக்கை தேவை இல்லை எனவும் கருதினால் ஆணையம் புகாரினை முடித்து உத்தரவு பிறப்பித்து அந்த உத்தரவு புகார் அனுப்பிய நபருக்கு அனுப்பி வைக்கிறது. புகார்களின் மீது குறிப்பிட்ட நாட்களுக்குள் அறிக்கை பெறப்பட்ட பின்னும் மற்றும் விசாரணை தேவை என ஆணையம் முடிவு எடுக்கிறபொழுதும் புகாரின் மீது விசாரணையினை மேற்கொண்டு பரிந்துரைகள்/உத்தரவு பிறப்பிக்கின்றது.

விசாரணையின் முடிவில் புகார்கள் நிரூபணமானால், பாதிக்கப்பட்ட நபர் அல்லது அவரது குடும்ப உறுப்பினர் களுக்கு நிவாரணம் வழங்கிட, சம்பந்தப்பட்டவர்களின் மீது, வழக்கு தொடர, நடவடிக்கைகள் எடுத்திட, ஆணையம் பரிந்துரை செய்கிறது.

புகார்களின் பேரில் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நிவாரணம் வழங்கவும், குற்றமிழைத்தவர்கள் மீது ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்கவும் ஆணையம் பரிந்துரைகளை தமிழக அரசிற்கு அனுப்பும்.

மனித உரிமை விழிப்புணர்வு

ஆணையம் மனித உரிமைகள் குறித்த விழிப்புணர்வை வானொலி, தொலைக்காட்சி, செய்தித் தாள்கள் வாயிலாக ஏற்படுத்தி வருகிறது. மனித உரிமைகள் பாதுகாப்பு மற்றும் மனித உரிமைகள் பேணுதல் பற்றிய பயிலரங்கங்கள், இவ்வாணையத்தால் சென்னை, திருவண்ணாமலை, திருச்சி, திருநெல்வேலி, கோயம்புத்தூர், மதுரை மற்றும் சேலத்தில் நடத்தப்பட்டது.

மனித உரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின்படி மனித உரிமை பற்றிய விழிப்பு உணர்வினை மக்களுக்கு ஏற்படுத்தும் வகையில் தபால் துறையின் மூலம் உள்நாட்டு அஞ்சல் உறை மற்றும் அஞ்சல் அட்டைகள் வழியாக தமிழ் நாடு மாநில மனித உரிமைகள் ஆணையத்தின் செய்தியினை வெளியிட்டு, விளம்பரங்கள் செய்யப்பட்டது.

உலக மனித உரிமை நாள்

1948-ம் ஆண்டு டிசம்பர் 10-ம் நாள் ஐக்கிய நாடு களின் பொது சபை மனித உரிமைகளுக்கான உலக பிரகடனம் செய்தது. இந்த நாள் அனைவராலும் உலக மனித உரிமைகள் நாளாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

வாழ்த்து அட்டை டிசம்பர் 10-ம் நாளுக்கான மனித உரிமை நாள் வாழ்த்து அட்டையினையும் அதன் தொடர்புடைய செய்தியினையும் தமிழ்நாடு மாநில மனித உரிமை ஆணையம் முதன் முதலாக வடிவமைத்து வெளியிட்டுள்ளது. அனைத்து மாவட்ட ஆட்சியாளர்களும், தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்களும் மற்றும் பிற மாநில மனித உரிமைகள் ஆணையங்களும் பயன்படுத்துகின்ற வகையில் ஏற்பாடுகளையும் செய்துள்ளது.

1948 ஏப்ரல் 17-ஆம் நாள் முதல் மார்ச் 2010-ஆம் ஆண்டு வரை ஆணையம் 1, 03, 199 மனுக்களைப் பெற்று 97, 615 மனுக்களின் மீது மனுக்களின் தன்மைக்கேற்ப முதல் நிலையிலும், விரிவான விசாரணை மேற்கொண்டும் சம்பந்தப்பட்ட மனுதாரர்களுக்கும் அரசு அதிகாரிகளுக்கும் உரிய தகவல்களை அனுப்பி இருக்கிறது. பெருகிவரும் புகார்களின் எண்ணிக்கை மனித உரிமை மீறல்கள் சம்பந்தமாக மக்களின் விழிப்புணர்வு பெருகி வருவதையும், ஆணையத்தின் முனைப்பான செயல்பாட்டினையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

நன்றி:

சமூகம் - வாழ்க்கை

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 17 Oct 2014 02:36:00 +0000

சமூகம் - வாழ்க்கை

வரலாறு - உலகம்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 16 Oct 2014 21:39:00 +0000

வரலாறு - மலேசியா

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 16 Oct 2014 21:33:00 +0000

வரலாறு - இந்தியா

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 16 Oct 2014 21:26:00 +0000

வரலாறு - தமிழ்நாடு

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 16 Oct 2014 21:12:00 +0000

உலக எய்ட்ஸ் தினம்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 16 Oct 2014 21:00:00 +0000

எய்ட்ஸ் பற்றி விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தவும், பாதிக்கப்பட்டோருக்கு ஆதரவுக் கரம் நீட்டவும், டிச.,1ம் தேதி உலக எய்ட்ஸ் தினம் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. 2011 - 2015 வரை "கெட்டிங் டூ ஜூரோ' (எய்ட்ஸ் இல்லாத) என்பது மையக்கருத்து.

எச்.ஐ.வி., வைரசால் எய்ட்ஸ் ஏற்படுகிறது. இது மனித செல்களில் பரவி, நோய் எதிர்ப்பு மண்டலத்தை தாக்கி, உடலை போராட முடியாத நிலையை ஏற்படுத்துகிறது.

எப்படி பரவுகிறது:

பாதுகாப்பற்ற உறவு, எச்.ஐ.வி., உள்ள தாய் மூலம் குழந்தைக்கு, பரிசோதிக்கப்படாத ரத்தம், சுத்திகரிக்கப்படாத ஊசி ஆகிய காரணங்களால் மட்டுமே எச்.ஐ.வி., தாக்குகிறது. இதைத்தவிர அவர்களின் பொருட்களை பயன்படுத்துவது, அவர்களை தொடுவது, அவர்களுடன் உணவுகளை பகிர்ந்துகொள்வது ஆகியவற்றால் எச்.ஐ.வி., பரவாது.

என்ன சிகிச்சை:

எய்ட்சுக்கு மருந்து கண்டுபிடிப்பதில், ஆராய்ச்சியாளர்கள் இன்னமும் தீவிரமாக உள்ளனர். தற்போது, வைரசின் வீரியத்தை குறைக்கும் மருந்து மட்டும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. எய்ட்சை முழுமையாக குணப்படுத்த முடியாவிட்டாலும், நீண்ட நாட்கள் வாழ சிகிச்சை முறைகள் உள்ளன.

எத்தனை பேர் :

உலகில், 2011ம் ஆண்டு கணக்கின் படி 3 கோடியே 40 லட்சம் பேர் எய்ட்ஸ் நோயுடன் வாழ்கின்றனர். 25 லட்சம் பேருக்கு புதிதாக நோய் ஏற்பட்டுள்ளது. 17 லட்சம் பேர் இறந்துள்ளனர் என ஐ.நா., ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. "இந்தியாவில் 1986ம் ஆண்டு, தமிழகத்தில் தான் எச்.ஐ.வி., கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. தற்போது 57 லட்சம் பேர் எய்ட்சுடன் வாழ்கின்றனர். இதில் 35 சதவீதம் பேர், 25 வயதுக்குட்பட்டவர்கள். 38 சதவீதம் பேர் பெண்கள். 2 லட்சத்து 20 ஆயிரம் பேர் குழந்தைகள். இந்தியாவில், ஆண்டுதோறும் 60 ஆயிரம் குழந்தைகள் எய்ட்ஸ் பாதித்த தாய்க்கு பிறக்கின்றன என யூனிசெப் தெரிவிக்கிறது.

எப்படி தடுப்பது:

எய்ட்ஸ் வராமல் தடுப்பது, அவரவர் கையில் உள்ளது. பாதுகாப்பற்ற உடலுறவை முற்றிலும் தவிர்க்க வேண்டும். எய்ட்ஸ் குறித்த பாடங்கள் மூலம் மாணவர்களிடம் எய்ட்ஸ் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தலாம்.

இன்று ஒரு தகவல்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 16 Oct 2014 20:51:00 +0000

அன்னி பெசன்ட்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 16 Oct 2014 20:30:00 +0000

அன்னி பெசன்ட் அம்மையார்
(1847 அக்டோபர் 1 – 1933 செப்டம்பர் 20)

அக்டோபர் மாதத்திற்குத் தனி மகிமை உண்டு. நாம் நேசிக்கும் பல மாமனிதர்கள் பிறந்த மாதம் இது. மகாத்மா காந்தி, லால் பகதூர் சாஸ்திரி, ஜெயபிரகாஷ் நாராயணன், வல்லபபாய் படேல், சுப்பிரமணிய சிவா ஆகியோர் பிறந்த மாதம்.

இந்திய நாட்டிற்காக அர்ப்பணிப்போடு உழைத்த தேசிய தலைவர்களில் அன்னி பெசன்ட் அம்மையார் முக்கியமானவர். ஆனால், அவரைப் பற்றி நாம் அதிகம் நினைவில் கொள்வதில்லை.

1893-ஆம் ஆண்டு சிகாகோவில் நடந்த உலக சமய மாநாட்டில் கலந்து கொண்ட சுவாமி விவேகானந்தர், “சகோதர சகோதரிகளே” என்று தன் பேச்சைத் துவங்கி, கூடியிருந்தோரின் கரகோஷத்தைப் பெற்றதை நேரில் கண்டார் அன்னி பெசன்ட்.

மனிதப் பிறவியின் நோக்கம், பிரபஞ்சத்தின் விந்தைகள், மதங்களின் நெறிகள் இவற்றுக்கானத் தேடலின் முடிவு இந்தியாவில் கிடைக்கும் என்ற உணர்வு உண்டாக, இந்தியாவின் தென்முனையான தூத்துக்குடி துறைமுகத்தில் வந்து இறங்கினார்.

இளம் பருவத்தில் அன்னி பெசன்ட்டுக்கு ஏற்பட்டது போன்ற கஷ்டங்கள் வேறொருவருக்கு ஏற்பட்டிருந்தால் அவர் விரக்தியின் எல்லைக்கே சென்றிருப்பார்.

ஐந்து வயதில் தந்தை இறப்பு, சில வருடங்களில் சகோதரன் இறப்பு, அவருடைய தாயார் இரு குழந்தைகளை இன்னல்களைப் பொருள்படுத்தாமல் வளர்த்தது என்று அன்னியின் இளம் பிராயம் கஷ்ட ஜீவனத்தில் கழிந்தது. ஆனால், “மற்றவர்களுக்கு உதவுவதே வாழ்க்கையின் குறிக்கோள்” என்ற ஆழமான வைராக்கியத்தை அது அளித்தது.

வாழ்க்கையின் குறிக்கோள் என்ன என்ற தேடலில் இருந்தவருக்கு, தான் சார்ந்திருந்த மதத்தின் இறுக்கமான கோட்பாடுகள் உறுத்தின. உண்மையைத் தேடும் உள்மனதிற்கு ஏற்புடையதாக இல்லை.

இந்நிலையில், பத்தொன்பது வயதிலேயே ப்ராங்க பெசன்ட் என்ற போதகருடன் திருமணம். புகுந்த இடத்தில் நிம்மதியில்லை. அடுத்தடுத்து பிறந்த இரு குழந்தைகளின் உடல்நிலை பாதிப்பு, அவர்களை குணப்படுத்த மாதக்கணக்கில் போராட்டம் என்று தொடர் கஷ்டங்கள்.

குடும்ப வாழ்க்கை பிடிக்காமல் விவாகரத்து, குழந்தைகள் மீது உரிமை பெற நீதிமன்றத்தில் வழக்கு, அன்புத் தாயாரின் மரணம் இவையெல்லாம் மதங்கள் மீது கொண்ட அவநம்பிக்கையை மேலும் வலுப்படுத்தின.

1872-ஆம் வருடம் பிளாவட்ஸ்கி அம்மையாரின் பிரம்ம ஞான சபையில் அன்னி பெசன்ட் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார். சோஷலிசக் கொள்கைகளில் அதிகப் பற்று கொண்டு பேபியன் இயக்கத்தில் இணைந்து, அப்போதைய உயரிய சிந்தனையாளர்களான பெர்னாட் ஷா, பெர்ட்ரண்ட் ரஸ்ஸல், வெல்ஸ், வெர்ஜீனியா உல்ப் போன்றவர்களோடு சிந்தனைப் பரிமாற்றம் செய்து கொள்ளும் அரிய வாய்ப்பு கிடைத்தது.

மனிதப் பிறவி, மதம், அரசியல், சமுதாய ஏற்றத்தாழ்வு போன்ற உண்மைகள் அவரை மிகவும் பாதித்தன. மனிதப் பண்பு உயர பாடுபட வேண்டும், மனித நேயம் நிலைபெற உழைக்க வேண்டும் என்ற முடிவோடு பிரம்ம ஞான சபையில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார்.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சருக்கு சீடராக விவேகானந்தர் அமைந்தது போல், பிளாவட்ஸ்கி அம்மையாருக்கு அன்னி பெசன்ட் அமைந்தார். பிரம்ம ஞான சபையின் கொள்கைகளை இந்தியாவின் பல இடங்களுக்கும் சென்று மக்களோடு பகிர்ந்து கொண்டார்.

இந்தியாவின் கலாசாரம் என்ற பொக்கிஷத்தை சுமந்துகொண்டு, ஆனால், அதைப்பற்றிய ஸ்மரணையின்றி அடிமைகளாக வாழும் இந்தியர்களைக் கண்டு மனம் வருந்தினார்.

பெண் கல்வியின் அவலநிலை கண்டு, பெண் கல்விக்காகப் பல முயற்சிகளை எடுத்தார். 1898-ஆம் ஆண்டு வாராணசியில் பெண்களுக்கான கல்விக் கூடத்தை நிறுவினார்.

காசியில் நிறுவப்பட்ட பள்ளி மற்றும் கல்லூரியை அடிப்படையாக வைத்து தர்பங்கா மஹாராஜா ராமேஸ்வர பிரதாப் சிங் தலைமையில் காசி இந்து பல்கலைக்கழகம் உருவானது. இந்து சமயத்தையும், இந்தியப் பண்பாட்டையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட புதிய கல்வித் திட்டம், 1904-ஆம் ஆண்டு அவர் நிறுவிய பெண்கள் கல்லூரியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

அக்கல்வித் திட்டம் பல்கலைக்கழகத்தின் அடிப்படை சித்தாந்தமாக அமைந்தது. 1921-ஆம் வரும் காசி பல்கலைக்கழகம் பெசன்ட் அம்மையாரின் சேவையைப் பாராட்டி அவருக்கு கௌரவ முனைவர் பட்டம் வழங்கிச் சிறப்பித்தது.

அன்னி பெசன்ட் முற்றிலும் தன்னைச் சமுதாயப் பணியில் ஈடுபடுத்திக் கொண்டார். உண்மையாகவும், தைரியமாகவும் தனது கருத்துகளை எடுத்துக்கூறி மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தினார்.

அவரது கருத்துச் சுதந்திரத்தால் பல எதிர்ப்புகளை சந்திக்க நேர்ந்தது. அறிஞர் சார்லஸ் பிராட்லோவுடன் சேர்ந்து திருமணம், கருத்தடை, ஜனத்தொகை அதிகரிப்பால் ஏழைகள் படும் இன்னல் இவை குறித்து பல கருத்துகளைத் துணிச்சலாகக் கூறினார். அக்கருத்துகள் பிற்போக்கான மதபோதகர்களுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்தது.

நீதிமன்றத்தில் நாத்திகம் பரப்புவதாக அவதூறு வழக்கு தொடரப்பட்டு அன்னிக்கு ஆறுமாத தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. ஆனால், அதனால் சோர்ந்துவிடவில்லை அன்னி. மேல்முறையீட்டில் நிரபரதியாக வெளி வந்து, ஆண் – பெண் உறவு, விவாகம் பற்றிய தனது கருத்துகளை சிறு சிறு பிரசுரங்களாக வெளிட்டார். அவை லட்சக்கணக்கில் விற்பனையாயின. பல மொழிகளிலும் வெளிவந்தன.

அன்னி இந்தியாவிற்கு வந்தபோது இங்கிருந்த சமுதாயச் சூழலைக் கண்டு வருந்தி, இந்நிலையை மாற்ற விழைந்தார். 1912-ஆம் வருடம் ‘மகன்கள் – மகள்கள்’ என்ற அமைப்பை ஏற்படுத்தி, மகன், மகள் இருவரும் பேதமின்றி நடத்தப்பட வேண்டும் என்ற குறிக்கோளை வலியுத்தினார்.

இந்தியாவில் முதல் சட்டப்பேரவை உறுப்பினர் என்ற பெருமை கொண்டவர் டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி. ஒருமித்த கருத்து கொண்ட இரு சமூக சீர்திருத்தவாதிகளும் இணைந்தனர். பெண்களின் நிலையை உயர்த்தவும், பிற்போக்குப் பிணைப்புகளிலிருந்து அவர்களை விடுவிக்கவும் இந்திய மாதர் சங்கம் என்ற அமைப்பை 1913-இல் உருவாக்கினார்.

டாக்டர் முத்துலட்சுமியோடு அன்னி இணைந்து பெண்களுக்கு கல்வி, ஆண்களுக்கு இணையான உரிமை என பல முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். ‘இந்தியாவே விழித்தெழு’ என்ற தனது கட்டுரைகளின் தொகுப்பினை 1913-ஆம் ஆண்டு வெளியிட்டு அதன் மூலம் விடுதலைக்கான விழிப்புணர்வை நாடெங்கும் ஏற்படுத்தினார்.

நாட்டின் இளைஞர்களை ஒன்றிணைக்க ஓர் அமைப்பு தேவை என்பதை உணர்ந்து, ‘இந்திய இளைஞர்கள் சங்க’த்தை (YMIA) 1914-ஆம் ஆண்டு துவங்கினார். உடற்பயிற்சிக் கூடம் நம் உடலை எவ்வாறு வலுவடையச் செய்யுமோ அதுபோல, சீரிய குடிமக்களை உருவாக்கும் மையமாக இச்சங்கம் இருக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கோளாக வைத்தார். அந்த “இந்திய இளைஞர்கள் சங்கம்’ இப்போது நூற்றாண்டு சேவையை கொண்டாடுகிறது.

‘சுயாட்சிப் பேரியக்கம்’ என்ற விடுதலைப் போராட்டத்தை (HomeRule Movement) சென்னையில் துவக்கியதற்கு பேருதவியாக இருந்தவர் பாலகங்காதர திலகர். விடுதலை வீரர் தாதாபாய் நெüரோஜி தலைவராகச் செயல்பட்டார். அன்னி பெசன்ட் விதைத்த விடுதலை விருட்சம் வளர்ந்து அதன் விழுதுகள் நாடெங்கும் இறங்கின.

ராஜாஜி, சர் சி.பி. ராமசாமி, திரு.வி. கல்யாண சுந்தரனார், சுப்பிரமணிய ஐயர், இந்து பத்திரிகை கஸ்தூரி ரங்கன் போன்றோர் சென்னையிலும், மோதிலால் நேரு, சாப்ரூ, தாஸ் போன்றோர் அகில இந்திய அளவிலும் செயல்பட்டனர். பிரிட்டிஷ் அரசு 1917 ஜூன் மாதம் அன்னையை சிறையிலிட்டது. ஆனால், எதிர்ப்பு அதிகரிக்கவே அவரை விடுவித்தது.

அகில இந்திய காங்கிரஸ் தலைவராக 1917-ஆம் ஆண்டு நியமிக்கப்பட்டார். காங்கிரஸ் கட்சியின் முதல் பெண் தலைவர் அன்னி பெசன்ட் அம்மையார்தான்.

1907-இல் அன்னி பிரம்ம ஞான சபையின் தலைவராகி மதங்களின் ஒற்றுமைக்காக பாடுபட்டார். உண்மை நெறி, நேர்மையான பாதை, மனித நேயம், சகோதரத்துவம் இவைதான் பிரம்ம ஞான சபையின் கொள்கைகள்.

இந்தியாவையும் இந்தியர்களையும் அன்னி வெகுவாக நேசித்தார். மகாத்மா காந்தி “அன்னி பெசன்ட்தான் இந்தியர்களை நீண்ட துயிலிலிருந்து தட்டி எழுப்பி சுதந்திர உணர்வை ஊட்டினார்” என்று பாராட்டியுள்ளார்.

தமிழறிஞர் திரு.வி.க. அம்மையாரால் வெகுவாக கவரப்பட்டார். “அம்மையாரின் கிளர்ச்சி என்னுள் கனன்று கொண்டிருந்த கனலை எழுநாவிட்டு எரியச் செய்தது;

வெஸ்லி பள்ளிப் பணியை விட்டுவிடத் தூண்டியது;

‘தேசபக்தன்’ இதழுக்கு ஆசிரியனாக்கியது;

தொழிலாளர் இயக்கத்தில் ஈடுபாடு கொள்ளச் செய்தது;

மொத்தமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் என் வாழ்க்கைப் போக்கையே மாற்றி அமைத்தது. என் வாழ்க்கைப் போக்கையே மாற்றி அமைத்த அன்னி பெசன்ட் எனக்கு அன்னை வசந்தை ஆனார்” என்று மனம் நெகிழ்ந்து கூறியுள்ளார்.

இந்த அக்டோபர் மாதத்தில் காந்தி, சாஸ்திரி, ஜெயப்பிரகாஷ், படேல் போன்றோருடன் அன்னி பெசன்ட் அம்மையாரையும் மறவாமல் நினைவு கூர்வோம்.

இன்னொரு அன்னை வசந்தையோ, காந்தியோ, சாஸ்திரியோ, அம்பேத்கரோ, அன்னி பெசன்ட்டோ வர மாட்டார்கள்.

அவர்கள் இட்டுச் சென்ற பாதையில் உபாதைகள் முளைக்காமல் கண்காணித்தலே நாம் செய்யக்கூடிய மிகப் பெரிய சமூக சேவையாகும்.

நன்றி: தினமணி (16.10.2014)

மகளிர் திலகம்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 16 Oct 2014 20:01:00 +0000

பெண்ணியக் கட்டுரைகள்

ஒரு பாறையின் சரித்திரம்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 16 Oct 2014 19:53:00 +0000

ஒரு நாட்டின் சரித்திரத்தையே மாற்றி எழுதும் ஆற்றல் ஒரு பாறைக்கு உண்டா? உண்டு என்று நிரூபித்திருக்கிறார் ஒரு வீரத் துறவி. அதுவும் அந்தப் பாறை, தமிழகத்தில் உள்ள பாறை என்றால் ஆச்சரியமாகத் தான் இருக்கும்.

இந்தியாவின் தென்கோடியில் கன்னியாகுமரியில் கடலின் நடுவே உள்ள ஒரு சிறு பாறைத்தீவு இன்று ஒரு கௌரவச் சின்னமாகக் காட்சி தருகிறது. அங்கு இருக்கும் விவேகானந்தர் நினைவு மண்டபத்தைத் தரிசிக்க நாடு முழுவதிலும் இருந்து ஏன் உலகம் முழுவதிலும் இருந்து, மக்கள் வந்து செல்கிறார்கள். அந்தப் பாறையில் அப்படி என்ன விசேஷம்?

இதைத் தெரிந்து கொள்ள 120 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய சரித்திரத்துக்கு பயணம் செய்ய வேண்டும்.

1892 டிசம்பர் 24-ஆம் தேதி, காவியுடை உடுத்த சந்நியாசி ஒருவர் கடல் நடுவே இருந்த இந்தப் பாறைக்குச் செல்ல உதவுமாறு அங்கிருந்த மீனவர்களை வேண்டினார். ஆனால் மீனவர்கள் யாரும் உதவவில்லை.

அதனால், இளம் சந்நியாசி சலிப்பு அடையவில்லை; கடலில் குதித்து நீத்தியே அந்தப் பாறையை அடைந்தார். அங்கு மூன்று நாட்கள் அன்ன ஆகாரமின்றி தவத்தில் ஆழ்ந்தார்.

அந்தத் தவத்தின் இறுதியில், அவருக்குள் ஒரு புதிய ஞான ஒளி உதித்தது. புத்தருக்கு போதிமரம் போல, அந்த இளம் துறவிக்கு ஞானம் வாய்த்தது அந்தப் பாறையில். அவர்தான் பின்னாளில் ‘சுவாமி விவேகானந்தர்’ என்ற நாமத்துடன் உலகையே தனது அறிவாலும் பேச்சாலும் வென்றவர்.

அவரது பெருமையை நினைவு கூரும் விதமாக பிரமாண்டமாக அங்கு நினைவாலயம் எழும்பி இருக்கிறது. அதன் நிழலில் விவேகானந்த கேந்திரம் என்ற அமைப்பு பல சேவைகளை ஆர்ப்பாட்டமின்றி நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தப் பாறை ஒரு மகத்தான பாறை. அதன் பின்னணியில் அந்த இளம் துறவியின் மாபெரும் தவ வாழ்க்கை புதைந்து இருக்கிறது.

2013-ஆம் ஆண்டு, சுவாமி விவேகானந்தரின் 150-ஆவது ஆண்டு பிறந்த தின ஆண்டு. இந்த ஆண்டிலேயே இதற்கான கொண்டாட்டங்கள் துவங்கி விட்டன.

1863 ஜனவரி 12-ஆம் தேதி புவனேஸ்வரி அம்மையாரின் கருவறையில் உதித்த நரேந்திரன் என்ற அந்த பாலன், அடிமைப் பட்டு இருந்த தேசம் மீது படர்ந்திருந்த சாம்பலையும் சோம்பலையும் போக்க வந்த துறவியாக மலர்ந்தது இந்திய தேசத்தின் பெரும் பேறு.

நாடு விடுதலைக்காக தன்னைத் தயார்ப் படுத்திக் கொண்டு வந்த அந்தக் காலக் கட்டத்தில், ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணரின் சீடராக, ஆன்மிக ஒளிவிளக்காக உதித்த சுவாமி விவேகானந்தரின் உபதேசங்கள் பல தலைவர்களை உருவாக்கின.

அவர் வாழ்ந்த காலம் மிகவும் குறுகியது; ஆனால் தான் மறைவதற்குள், பல நூறு ஆண்டுகளில் சாதிக்க வேண்டியதை 39 ஆண்டுகளில் சாதித்துத் திரும்பினார்.

அவருக்கு அந்த உத்வேகத்தை அளித்தது எது? குமரிமுனையில் அவர் தவம் செய்த பாறையில் அவருக்கு ஞான ஒளி கிடைக்க காரணமானது எது?

1888-ஆம் ஆண்டு துவங்கி 1893 வரை நாட்டின் பல பகுதிகளிலும் அவர் நிகழ்த்திய ‘பரிவ்ராஜக’ சுற்றுப் பயணமே அந்த ஞானத்துக்குக் காரணம்.

நடந்தும், வண்டியிலும், ரயிலிலும் பல்லாயிரம் மைல்களைக் கடந்து தேசத்தை வலம் வந்தபோது, அவர் எண்ணற்ற மக்களைச் சந்தித்தார்; அவர்களது இன்ப துன்பங்களை நேரில் கண்டார்.

இடையே 1892, டிசம்பரில் குமரிமுனை வந்தார். அங்கு குமரிமுனை பாறையில் அவர் செய்த தவம் என்பது, மேற்படி பயணத்தில் பெற்ற அனுபவங்களை அசை போடுவதாகவே அமைந்தது. அப்போதுதான் இந்திய நாட்டின் வீழ்ச்சிக்கும் சீரழிவுக்கும் காரணம் புரிந்தது. அது மட்டும் அல்ல, அந்தப் பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு காணும் திட்டமும் மனதில் உதித்தது.

இதை அவரே தனது உரையில் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்:

“குமரி முனையில், தென்கோடி முனையில் உள்ள பாறையில் தான் எனக்கு அந்த யோசனை உதித்தது. நம்மிடையே எண்ணற்ற துறவிகள் இருக்கின்றனர். அவர்கள் பல உபதேசங்களைச் செய்கின்றனர். இருந்தும் அனைத்தும் வீணாகின்றன.

அப்போதுதான் எனது குருதேவரின் உபதேசம் நினைவில் வந்தது. பசியால் துடிப்பவனுக்கு மத போதனை தேவையில்லை என்பதுதான் அது. நாடு என்ற முறையில் நாம் நமது தனித்தன்மையை இழந்திருக்கிறோம். அதுவே இந்தியாவின் குளறுபடிகளுக்கெல்லாம் காரணம். நாம் மக்களை இணைத்தாக வேண்டும்”

இதுவே அந்தத் துறவி கண்டறிந்த உண்மை. நாட்டை உள்ளன்போடு வலம் வந்ததன் விளைவாகத் திரண்ட ஞானம் அது. அங்கிருந்து தான், அமெரிக்காவின் சிகாகோவில் நடைபெற்ற சர்வ சமயப் பேரவையில் வெற்றிக் கொடி நாட்டும் வேகத்துடன் அந்தப் புயல் கிளம்பிச் சென்றது. பின்னர் நடந்ததை சரித்திரம் பதிவு செய்திருக்கிறது.

இதுவே ‘விவேகானந்தர் பாறை’ என்று அழைக்கப்படும் பாறையின் வெற்றிக்கதை. நாட்டையும் மக்களையும் நம்மாலும் நேசிக்க முடிந்தால், கல்லும் கனியும்; வெற்றுப் பாறையும் புனிதமாகும். சக மனிதனை நேசிக்கும் அன்பே மதத்தின் ஆணிவேர் என்பது புலப்பட்டுவிட்டால், நாம் அனைவரும் அந்த வீரத்துறவி கனவு கண்ட வீரர்களாக மாற முடியும்.

ஒரு மகத்தான சரித்திரத்தின் 120 ஆண்டுகள் நிறைவடைந்த நிலையில், விவேகானந்தரின் 150- ஆவது ஆண்டுக் கொண்டாட்டங்கள் நிகழ உள்ள நிலையில், அவரது அறைகூவலை கடல் அலைகளுக்கு நிகராக ஒலித்தபடி இருக்கிறது அந்தப் பாறை. அது உங்கள் காதுகளுக்குக் கேட்கிறதா?

- தினமணி (24.12.2012)

இலங்கையில் அப்துல் கலாம்

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 16 Oct 2014 19:33:00 +0000

கடந்த 2012, பிப்ரவரி மாதம், இலங்கைக்குச் சென்ற முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர் ஏ.பி.ஜே. அப்துல் கலாம் அங்குள்ள 121 ஆண்டு கால யாழ்ப்பாண இந்துக் கல்லூரியில் மாணவர்களிடையே உரையாற்றினார். அவர் ஆற்றிய உரையிலிருந்து சில பகுதிகள்:

யாழ்ப்பாணத்தில் வந்து இறங்கியவுடன் முதல் எண்ணம் எனக்குத் தோன்றியது என்னவென்றால், நான் ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும்போது, ராமேஸ்வரத்தில் எனக்கு ஓர் அருமையான கணித ஆசிரியரிடம் கிடைத்த அனுபவம்தான்; அதைப் பற்றி இங்கு பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகிறேன். அவர் பெயர் கனக சுந்தரனார்.

யாழ்ப்பாணத்தைச் சேர்ந்த மறவன்புலவு க. சச்சிதானந்தனை சமீபத்தில் தில்லி தமிழ்ச் சங்கத்தில் சந்தித்தபோது அவரைப்பற்றி விசாரித்தேன். அவர் யாழ்ப்பாணத்தில் பிறந்து, படித்து வளர்ந்தவர். அவரை ராமேஸ்வரத்தில் நான் சந்தித்தபொழுது, அவர் ஓய்வுபெற்ற கணித ஆசிரியராக இருந்தார். அதுமட்டுமல்ல, அவர் ஒரு துறவியாகவும் இருந்தார். அதுமட்டுமல்ல, எல்லோராலும் போற்றப்பட்டவர் அவர்.

அதாவது தினமும் அதிகாலை 5 மணிக்கு, நூற்றுக்கணக்கான மாணவர்கள் மத்தியில் 5 மாணவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களுக்கு இலவசமாகக் கணிதம் பயிற்றுவிப்பார். கணிதம் பயிற்றுவிப்பதை அவர் ஒரு தொண்டாகக் கருதினார். அவரிடம் கணிதம் பயின்றால், மாணவர்கள் கணிதத்தில் நல்ல தேர்ச்சி அடைவார்கள்.

அப்படிப்பட்ட கணிதத் துறவியிடம் எனக்குக் கணிதம் படிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. நான் அவரிடம் கணிதம் மட்டும் பயிலவில்லை. அவருடைய அற்புதமான வாழ்க்கை நெறியையும், காலை 5 மணிக்கு எழுந்து பணிசெய்தால் அந்தக் கல்வி நம் மனதில் நீடித்து நிலைக்கும் என்ற நல்ல வழிமுறையையும் கற்றுக்கொண்டேன். யாழ்ப்பாணம் என்னுடைய ஆசிரியர் பிறந்த இடமாக இருப்பதால், அந்த யாழ்ப்பாணத்தை வணங்குகிறேன்.

யாழ்ப்பாணத்தில் இருக்கும் மக்கள் அனைவருக்கும் என் வாழ்த்துகள். நீ யாராக இருந்தாலும் உழைப்பால், அறிவால் வெற்றியடைவாய் – என்று பினாச்சியோ என்ற கவிஞர் சொல்கிறார். நீ யாராக இருந்தாலும் பரவாயில்லை, நீ எண்ணுவது விண்மீனாக இருந்தாலும் உன் உழைப்பால், நீ எண்ணியது உன்னை வந்து சேரும்.

என்னுடைய கருத்து என்னவென்றால், உன் உள்ளத்தில் லட்சிய ஒளி பிரகாசிக்கட்டும், லட்சியத்தை அடைய அறிவாற்றலைப் பெருக்கு, அதை அடைய உழைப்பு முக்கியம். உழை, உழைத்துக்கொண்டே இரு. இத்துடன் விடாமுயற்சி உனக்கிருந்தால் நீ யாராக இருந்தாலும் வெற்றி உன்னை வந்து சேரும்.

இத்தருணத்தில் விடாமுயற்சிக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டாக, என் வாழ்வில் அச்சாணியாகத் திகழ்ந்த திருக்குறளை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்.

இடும்பைக்கு இடும்பை படுப்பர் இடும்பைக்கு

இடும்பை படாஅ தவர்.

அதாவது, தோல்வி மனப்பான்மைக்குத் தோல்வி கொடுத்து வெற்றியடைய வேண்டும் என்பதுதான் இந்தத் திருக்குறளின் மூலக்கருத்து ஆகும்.

நண்பர்களே, கடந்த 12 ஆண்டுகளில், இதுவரை நான் 1.2 கோடி இளைஞர்களைச் சந்தித்துக் கலந்துரையாடியிருக்கிறேன். அவர்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொண்டிருக்கிறேன். அவர்களின் கனவுகளை அறிந்து வைத்திருக்கிறேன்.

சமீபத்தில் இந்தியாவில் மகாராஷ்டிரத்தில் உள்ள அமராவதியில் கிட்டத்தட்ட 1 லட்சம் இளைஞர்கள் கூடிய கூட்டத்தில் என்ஜினீயர், டாக்டர் எத்தனை பேர்? ஐஏஎஸ்/ ஐபிஎஸ் ஆபீசர் எத்தனை பேர்? டீச்சர் எத்தனை பேர்? எத்தனை பேர் நிர்வாகி ஆகப் போகிறீர்கள்? என்று கேட்டேன். சில நூறு இளைஞர்கள் கையைத் தூக்கினார்கள். எத்தனை பேர் சந்திரனுக்கும், வியாழன் கிரகத்துக்கும், போக விரும்புகிறீர்கள்? என்று கேட்டேன். அனைவரும் கையைத் தூக்கினார்கள்.

எத்தனை பேர் நல்ல அரசியல் தலைவர்களாக விரும்புகிறீர்கள்? என்று கேட்டேன். 50 இளைஞர்கள் நாங்கள் நல்ல அரசியல் தலைவர்களாக விரும்புகிறோம் என்றார்கள். அதில் 5 பேரைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களிடம் நீங்கள் அரசியல் தலைவரானால் என்ன செய்வீர்கள்? என்று கேட்டேன்.

ஒரு மாணவன் ‘இந்தியாவை 10 ஆண்டுக்குள் வளர்ந்த இந்தியாவாக மாற்றுவேன்’ என்று சொன்னான். ஒரு மாணவி சொன்னாள், ‘லஞ்சத்தை ஒழிப்பேன்’ என்று. இன்னொரு மாணவன் – ”இளைய சமுதாயத்துக்கு ‘என்னால் முடியும்’ என்ற நம்பிக்கையைக் கொடுத்து, நம்மால் முடியும் என்ற நம்பிக்கையை வளர்ப்பேன், அப்படியென்றால், ‘இந்தியாவால் முடியும் என்ற சூழ்நிலையை உருவாக்குவேன்’ என்று நம்பிக்கையைக் கொடுப்பேன்” என்று கூறினான்.

தினமும் வீட்டில் எரியும் மின்சார பல்பை பார்த்தவுடன் நம் நினைவுக்கு வருகிறார் தாமஸ் ஆல்வா எடிசன். தினமும் ஆகாயத்தில் சத்தத்தை எழுப்பி விண்ணில் பாயும் ஆகாய விமானங்களைப் பார்த்தவுடன் நம் மனதில் வருகிறார்கள் ரைட் சகோதரர்கள். நாம் உபயோகிக்கும் தொலைபேசி மற்றும் கைப்பேசியைப் பார்க்கும்போது அலெக்ஸாண்டர் கிரகாம் பெல் நம் மனதின் அருகில் தோன்றுகிறார்.

சூரியன் பிரகாசித்துக்கொண்டு இருக்கும்போது ஏன் கடலின் நிறமும், அடிவானமும் நீல நிறத்தில் தோன்றுகிறது என்ற கேள்வி எல்லோருக்கும் வரவில்லை. ஆனால், லண்டனில் இருந்து கொல்கத்தாவுக்குப் பயணம் செய்யும்போது ஒரு விஞ்ஞானிக்கு அந்தக் கேள்வி வந்தது. அந்தக் கேள்விக்கான பதில்தான் ஒளிச்சிதறல், அதுதான் சர்.சி.வி. ராமனுக்கு ராமன் விளைவிற்கான நோபல் பரிசைப் பெற்றுத் தந்தது.

இப்படிப்பட்ட வரலாற்றின் பக்கங்களை, தனது பக்கங்களாக மாற்றிய ஒவ்வொருவரும் ஒருவகையில் தனித்தன்மை பெற்றவர்கள்தான். இந்த உலகத்தில் பிறந்த அனைவருக்கும் வரலாற்றின் பக்கங்களில் ஒருபக்கம் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், அந்தப் பக்கத்தை இந்த உலகமே படிக்க வைப்பது இளைஞர்களாகிய உங்கள் ஒவ்வொருவரது கைகளில், சிந்தனைகளில், செயல்களில்தான் உள்ளது.

நீங்கள் அனைவரும் தனித்துவமானவர்களே! ஆனால், இந்த உலகம் இரவும் பகலும் கடுமையாக உழைத்துக்கொண்டு இருக்கிறது. ஏனென்று தெரியுமா? உங்களையும் மற்றவர்களைப்போல் ஆக்குவதற்காக. ‘அந்த மாய வலையில் நான் விழமாட்டேன். நான் தனித்துவமானவன் என்பதை நிரூபிப்பேன்’ என்று நீங்கள் நினைத்த அடுத்த வினாடி, வரலாற்றில் உங்கள் பக்கம் எழுதப்பட நீங்கள் விதை விதைத்து விட்டீர்கள் என்று அர்த்தம்.

மன எழுச்சியடைந்துள்ள இளைஞர்கள் ஒரு நாட்டின் மிகப்பெரிய சொத்து. நாட்டின் சவால்களைச் சமாளிக்க, நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு வித்திட நமது இளைய தலைமுறை எழுச்சியுற வேண்டும். கல்வி நிறுவனங்கள் மாணவ – மாணவியரின் ஆராயும் மற்றும் சிந்திக்கும் திறனை வளர்க்க வேண்டும்.

அவ்வாறு வளர்த்தால் அது மாணவர்களின் படைப்புத்திறனையும் ஆக்கப்பூர்வமான உற்பத்தித் திறனையும் வளர்க்கும். இந்தத் திறமை பெற்ற மாணவர்கள் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் தன்னிச்சையாகவே கற்கும் திறனை அடைவர்.

திருக்குறள் என் வாழ்வில் இணைந்த மிக முக்கிய வாழ்க்கைச் சித்தாந்தம். என் மாணவப் பருவத்தில் நான் அறிந்த திருக்குறள், என்னுடைய வாழ்வில் முக்கிய அங்கமாகி, என் மனதில் லட்சியப் பொறிகளை உருவாக்கியது.

1946-ல் ஸ்வார்ட்ஸ் உயர்நிலைப் பள்ளியில் படிக்கும்போது என்னுடைய தமிழ் ஆசிரியர், வினைத்திட்பம் 67-வது அதிகாரத்திலிருந்து 666-வது திருக்குறளைப் பாடிப்பாடி பரவசப்படுத்தினார். அன்று மனதில் பதிந்த குறள், என் வாழ்வில் லட்சியங்களைக் கொண்டு வரும் விண்கலம் போன்றதோர் சக்தி மிக்க குறளானது.

“எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்துப எண்ணியார்

திண்ணியர் ஆகப் பெறின்”

இக்குறள்தான் என் வாழ்வின் அஸ்திவாரமானது. எனது விஞ்ஞானப் பணியில் ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் சோதனைகள் சோர்வுறச் செய்தபோது, உள்ளத்துக்கு உரமூட்டிய குறள் இது.

இந்தியாவில் பல விஞ்ஞானிகளின் எண்ணங்கள் பல வடிவங்களில் உருவெடுத்து அக்னி எழுச்சி பெற்று, ஏவுகணைச் சக்தியாக மலர்ந்தது, இந்தியா பல துறைகளில் தன்னிறைவு பெற்றுத் திகழ்கிறது. செயலில் உறுதி இருந்தால், வெற்றி நிச்சயம்.

ஒருமுறை நான் படித்த திருச்சி செயின்ட் ஜோசப் கல்லூரிக்குச் சென்று இருந்தேன். அப்போது ஒரு மாணவர் என்னிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டார். ‘நம் நாடு ஜனநாயக நாடு. அப்படிப்பட்ட நாட்டில் பல நன்மை, தீமைகள் நடக்கின்றன.

வன்முறைகள், கலவரங்கள், நில அபகரிப்புகள், ஜாதி மத மோதல்கள், தீவிரவாதம், அடக்குமுறை, பழிவாங்குதல், யதேச்சாதிகாரம், சர்வாதிகாரம், வல்லவன் வகுத்ததுதான் வழி, பலமுள்ளவன்தான் பிழைக்க முடியும் என்பது போன்ற நிகழ்ச்சிகள் சர்வ சாதாரணமாக இந்த ஜனநாயக நாட்டிலே நடக்கிறதே, அப்படி நடந்தால்கூட செய்தித்தாளிலும் தொலைக்காட்சியிலும் உங்களைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் எப்பொழுதும் சிரித்துக்கொண்டே இருக்கிறீர்களே. வாழ்க்கை எப்போதும் இனிப்பாக இருக்க முடியுமா?’ என்று கேட்டார்.

நான் அவருக்குப் பதில் சொன்னேன். “ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் பல புயல்களையும் சில தென்றல்களையுமே எதிர்கொள்ள நேர்கிறது. ஒரு தென்றலின் சுகத்தை நோக்கிச் செல்லும்போது, பல புயல்களைக் கடக்க வேண்டியிருக்கிறது. தோல்வியில்லாமல் வெற்றியில்லை.

கண்ணீர் எப்போதும் கரிப்பாகவே இருக்கும். ஆனாலும் ஓரிரு சமயங்களில் அது இன்பமாகவும் இருக்கும். அந்த இன்பம் பெற வேண்டுமானால், பல புயல்களைக் கடக்கும் உள்ள உறுதியைப் பெறவேண்டும். நம் எண்ணங்கள் உறுதியானால், அவை உழைப்பாக மாறி, நாம் எண்ணிய லட்சியத்தை அடையலாம்”.

நான் ஒருமுறை 2003-ம் ஆண்டு இந்தியாவின் வடகிழக்கு மாநிலமான அருணாசலப் பிரதேசத்துக்கு 3,500 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ள ‘தவாங்’ என்ற இடத்துக்குச் சென்றேன். ஒருநாள் முழுவதும் இருந்து அங்கு புத்த பிட்சுகளைச் சந்தித்தேன். கடுமையான குளிரில், வாழ்வதற்கு மிகவும் சிரமப்படக்கூடிய சூழல் இருக்கும்போது அங்குள்ள மக்கள் அனைவரும் சிரித்த முகத்துடன் புன்னகை தவழ வீற்றிருப்பது கண்டேன்.

இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் இங்கு எப்படி அமைதியும் சாந்தியும் நிலவுகிறது என்ற கேள்வி என்னுள் எழுந்தது. அங்கிருக்கும் தலைமை புத்த பிட்சுவிடம் கேட்டேன். இது எப்படி சாத்தியமாகும் என்று? அதற்கு அவர் சொன்னார்:

”இந்த உலகத்தில், நமக்கு பல்வேறு பிரச்னைகள், நம்பிக்கையின்மை, சுயநலம், சமூக பொருளாதார வேறுபாடு, கோபம், வெறுப்பு அதன் மூலமாக வன்முறை. இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் புத்த தவஸ்தலம் என்ன செய்தியைப் பரப்புகிறது என்றால், நாம் ஒவ்வொருவரும் ‘நான், எனது’ என்ற எண்ணத்தை நம் மனத்தில் இருந்து அகற்றினால் நம்மிடம் உள்ள தற்பெருமை மறையும்.

தற்பெருமை மறைந்தால், மனிதர்களுக்கு இடையேயான வெறுப்பு அகலும். வெறுப்பு நம் மனத்தை விட்டுஅகன்றால், வன்முறை எண்ணங்கள் நம்மை விட்டு அகலும், வன்முறை எண்ணங்கள் நம்மை விட்டு மறைந்தால் அமைதி நம் மனத்தைத் தழுவும்”. என்ன ஓர் அருமையான விளக்கம்!

ஆனால், எப்படி ‘நான், எனது’ என்ற எண்ணத்தை நம் மனத்தில் இருந்து அகற்ற முடியும்? எவ்வளவு கஷ்டமான விஷயம்? இதற்கான பக்குவமான கல்வி முறையை எப்படி நாம் கொண்டு வருவது என்பதுதான் நம்மிடையே உள்ள சவால். அந்தச் சவாலை எப்படிச் சமாளிப்பது, அமைதியை எப்படி அடைவது என்ற என் கேள்விக்கு விடை தேடிய என் பயணம் தொடர்ந்தது.

நான் பல்கேரிய நாட்டுக்குச் சென்றேன். அங்கு கிறிஸ்தவ தவஸ்தலத்துக்குச் சென்றேன். தவாங்கில் கிடைத்த செய்தியின் தொடர்ச்சியாக அங்குள்ள முதிர்ந்த பாதிரியார் ஒரு வாக்கியத்தைத் தந்தார். ‘மன்னிப்பு’ என்ற உன்னதமான வாக்கியத்தைத் தந்தார். மன்னிப்பு என்பது எப்படி ஒரு வாழ்க்கையைப் பக்குவப்படுத்தும் என்பதை பற்றிய அருமையான விளக்கம் பெற்றேன்.

அதன் தொடர்ச்சியாக விவேகானந்தரது பிறந்த இடத்துக்குச் சென்றேன். எனக்குக் கிடைத்த அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டபோது அங்கு கிடைத்த பதில் என்னவென்றால், கொடை, அதாவது கொடுக்கும் குணம், இத்தனை குணங்களுடன் கொடையும் சேர்ந்து இருந்தால் நாட்டில் அமைதிக்கு அது வித்திடும் என்பதாகும்.

இந்தத் தகவலோடு அஜ்மீர் ஷெரீப் சென்றேன். அங்கு சென்று வெள்ளிக்கிழமை தொழுகைக்குச் சென்றேன். அங்கு இருந்த சுபி பெரியவரிடம் இதே கேள்வியைக் கேட்டேன். அதற்கு அவர் ”ஆண்டவனின் படைப்பில் தேவதையும் உண்டு; சைத்தானும் உண்டு. நல்ல எண்ணங்கள், நல்ல செயல்களுக்கு வித்திடும், நல்ல செயல்கள் அன்பை வளர்க்கும், அன்பு அமைதிக்கு வித்திடும்” என்றார்.

நல்ல செயல்களைப் பற்றி எண்ணும்பொழுது, காந்திஜி வாழ்வில் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சியை உங்கள் எல்லோரிடமும் நான் பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகிறேன். காந்திஜியின் 9-வது வயதில் அவரது தாயார், அவருக்கு ஓர் அறிவுரையைத் தந்தார்.

அந்த அறிவுரையாவது: ‘மகனே, உனது வாழ்வில், துன்பத்தில் துவளும், யாராவது ஒருவரின் வாழ்வில் நீ ஏதேனும் ஒரு மாற்றத்தை உருவாக்கி, அவரை துன்பத்தில் இருந்து மீட்டெடுத்து முன்னேற்றப் பாதையில் கொண்டு சென்றால், நீ மனிதனாகப் பிறந்ததன் பலன் உன்னை முற்றிலும் வந்தடையும். கடவுள் எப்பொழுதும் உனக்கு அருள் செய்வார்’.

மனசாட்சி என்பது, இதயத்தின் ஆத்மா, மனித இதயத்தில் இருந்து சுடர்விட்டு வழிகாட்டும் ஒரு பேரொளி. வாழ்க்கை எப்படி உண்மையோ அதைப்போன்றது அது. நேர்மைக்குப் புறம்பாகச் சிந்தித்தாலோ, நடந்தாலோ அது தன் எதிர்ப்பைக் காட்டும். மனசாட்சி என்பது நமது பாரம்பரியத்தில் வந்துதித்த ஒன்று. தப்பையும், சரியானவற்றையும் நமக்குச் சரியான நேரத்தில் உணர்த்தும் ஓர் அறிவார்ந்த மரபணு உண்மை.

நமது குற்றங்களைப் பதிவு பண்ணும் ஒரு வாழ்க்கை புத்தகம். சார்பற்ற சாட்சியாக மனசாட்சி விளங்குகிறது. அது நம்மைப் பயமுறுத்தும். நம்பிக்கையைக் கொடுக்கும், பாராட்டும், தண்டனை அளிக்கும், நம்மைக் கட்டுக்குள் வைக்கும்.

ஒரு தடவை மனசாட்சி உறுத்தினால் அது எச்சரிக்கை. மறுமுறை உறுத்தினால் தண்டனை. கோழை கேட்பான், இது பாதுகாப்பானதா, பேராசைக்காரன் கேட்பான் – இதனால் எனக்கு என்ன லாபம் என்று, தற்பெருமைக்காரன் கேட்பான் – நான் மகானாக முடியுமா என்று, இச்சையானவன் கேட்பான் – அதில் என்ன சந்தோஷம் உண்டு என்று, ஆனால், மனசாட்சி ஒன்றுதான் கேட்கும், அது சரியா என்று! ஆனால், ஒட்டுமொத்தமான பதில் என்ன – தன் மனசாட்சி படி நேர்மையாக நடப்பது ஒன்றுதான்.

எனவே, மாணவர்களே! உறக்கத்திலே வருவதல்ல கனவு. உன்னை உறங்கவிடாமல் செய்வதுதான் கனவு. எனவே, கனவு காண்பது என்பது ஒவ்வொரு குழந்தையின் இளைஞர்களின் வாழ்க்கையின் ஒரு முக்கியமான விஷயம். ஒவ்வொரு இளைஞர்களுக்கும் வாழ்வில் ஓர் லட்சியம் வேண்டும். அந்த லட்சியம் நிறைவேறக் கடுமையாக உழைக்க வேண்டும்.

தொடர்ந்து அறிவைப் பெற, அதைத் தேடிச் சென்றடைய வேண்டும், விடாமுயற்சி வேண்டும். அதாவது தோல்வி மனப்பான்மையைத் தோல்வியடையச் செய்ய வேண்டும். இந்த நான்கு குணங்களும் இருந்தால் கனவு நனவாகும்.

தகவல் உதவி: வி ஸ்ரீநிவாசன்

இனிது இனிது தமிழ் இனிது

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 03 Oct 2014 19:53:00 +0000

அமிழ்தினும் இனிய தமிழுக்கு
அழகிய தளம் தந்த தலைவா
கணினியுகம் தாண்டியும்
காலமெல்லாம் உன் புகழ் வாழ்க!

அழகுக்கு அழகு செய்ய
அணிகலன் அளிக்கும் தோழரே
பொன்நகை மோகம் தீராத் தமிழ்க்கன்னி
போற்றுவாள் உங்களின் அன்பெண்ணி

நன்றியைச் சொல்ல என்ன வழி?
நல்லதாய் நீயும் படைப்பு அளி
படைக்கும் வழி பழகும் வரை
படித்தவற்றுக்கு பாராட்டளி

வாதம் செய்; பிடிவாதம் வேண்டாம்
தர்க்கம் செய்; குதர்க்கம் வேண்டாம்
நீர்க்குமிழி கோபம் உடைய தேவை ஒரு நொடி
ஊசி கொண்டு குத்துவதால் தேவையற்ற வலி

அன்பே நம் மதம், அமைதியே தேசிய கீதம்
பண்பே பண்டமாற்று, பகிர்தலே தேச மொழி
உழைப்பே மூலதனம், உண்மையே விளம்பரம்
உருவாக்கும் வெற்றி எல்லாம் தமிழுக்கே சமர்ப்பணம்.

தமிழர்களின் வரலாறு

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 03 Oct 2014 17:38:00 +0000

தமிழர்களின் (Tamils, Tamilians) வரலாறு ஏறத்தாழ 2300 ஆண்டுகளுக்கு மேற்பட்டது. இவர்கள் தெற்காசிய திராவிட இனக் குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள். தமிழர்களின் தாய் மொழி தமிழ். தென்னிந்தியா, இலங்கையைச் சேர்ந்த மிகப் பழைய தமிழ்ச் சமுதாயங்கள். உலகம் முழுவதிலும் இன்று தமிழர் பரவி வாழ்ந்தாலும் அவர்களது தாயகம் தமிழ்நாடும், தமிழீழமுமே ஆகும்.

1800-களில் பிரிட்டிஷ் குடியேற்றவாத அரசாங்கத்தால் பெரும் தோட்டங்களில் பயிர்ச் செய்வதற்காகத் தென் இந்தியாவில் இருந்தும், இலங்கையின் வடபகுதியில் இருந்தும் அழைத்துச் செல்லப் பட்டவர்கள். இவர்கள் பெரும் அளவில் மலேசியா, சிங்கப்பூர், பர்மா போன்ற நாடுகளில் குடியேற்றப் பட்டார்கள். இவ்வாறே மொரிசியஸ், மடகாஸ்கர், தென்னாபிரிக்கா போன்ற ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலும் தமிழர்கள் குடியேறியுள்ளார்கள்.

20-ஆம் நூற்றாண்டில் தொழில் வாய்ப்புகள் பெறுவதற்காக மத்திய ஆசிய நாடுகளுக்கும் சென்று வாழ்கின்றனர். 1950-களுக்குப் பின்னர் தொழில் வல்லுனர்களாக ஐரோப்பிய அமெரிக்க நாடுகளுக்குப் புலம் பெயர்ந்தனர். 1983-இல் இலங்கை இனக் கலவரங்களில் பாதிக்கப்பட்டுப் பெருமளவிலான ஈழத் தமிழர்கள் ஆஸ்திரேலியா, கனடா, அமெரிக்கா, பிரிட்டன், பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, சுவிட்சர்லாந்து, டென்மார்க், நார்வே போன்ற நாடுகளிலும் சென்று வாழ்கிறார்கள்.

உலகில் 68 மில்லியன் மக்கள் தமிழைத் தாய் மொழியாகவும், மேலும் ஒன்பது மில்லியன் மக்கள் தமிழை இரண்டாம் மொழியாகவும் பயன்படுத்துவதாகக் கணக்கிடப்பட்டு உள்ளது.

டத்தோ எம். சரவணன்

மலாக்கா அலோர் காஜாவில்

ஜாசின் கோவிந்தசாமியின் பயணப் பாதை

கொழும்பு கம்பன் விழா 2016

நாம் பேரியக்கம் - 1

கெடா நிகழ்ச்சிகள்

இரட்டைமலை சீனிவாசன்

டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன்

டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி

டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி

பெண்ணியம்

பாராட்டிப் பழகுவோம்

தமிழ் எண்களும் அளவைகளும்

மனித உரிமைகள்

சமூகம் - வாழ்க்கை

வரலாறு - உலகம்

வரலாறு - மலேசியா

வரலாறு - இந்தியா

வரலாறு - தமிழ்நாடு

உலக எய்ட்ஸ் தினம்

இன்று ஒரு தகவல்

அன்னி பெசன்ட்

அன்னி பெசன்ட் அம்மையார்(1847 அக்டோபர் 1 – 1933 செப்டம்பர் 20)

மகளிர் திலகம்

ஒரு பாறையின் சரித்திரம்

இலங்கையில் அப்துல் கலாம்

இனிது இனிது தமிழ் இனிது

தமிழர்களின் வரலாறு

அன்னி பெசன்ட் அம்மையார்
(1847 அக்டோபர் 1 – 1933 செப்டம்பர் 20)