പലവിചാരം

സീരീസ്‌ പരീഷകളുടെ ഓര്‍മയ്ക്ക്

2010-09-09T00:41:00.001+05:30

ഒരാഴ്ചത്തെ അവധിക്കു വീട്ടില്‍ വന്നതാണ്‌ ഞാന്‍. ഉറങ്ങിയും ടി. വി കണ്ടും മടുത്തു. പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാമെന്ന് വെച്ചാല്‍ ഈ മഴ ഒട്ടു സമ്മതിക്കുന്നും ഇല്ല... പിന്നെ ഉള്ള ഒരു ഹോബി , തപ്പലാണ്. അടുക്കളയിലെ പത്രങ്ങളില്‍ ഒന്നും ഇനി ഒരു bakery പലഹാരവും മിച്ചം ഇല്ല..അപ്പോള്‍ അടുക്കളയില്‍ കിടന്നു കറങ്ങിയിട്ട് ഒരു കാര്യോം ഇല്ല.. ഈ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ഉപ്പേരീം മിച്ചറും ഒക്കെ തിന്നുമ്പം ഉള്ള ആ സന്തോഷം പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ മേല... പഷേ എന്റെ അമ്മേം പഠിച്ചു പോയി... ഇപ്പോള്‍ ഒരു പലഹാരവും ഒളിച്ചു വെക്കാറില്ല..എല്ലാം കാണാവുന്ന മാതിരി മേശപ്പുറത്തൊക്കെ ഉണ്ടാവും . ഈ മര്യാദക്ക് ഒക്കെ കഴിച്ചാല്‍ എന്തോന്ന് രസം? അതോണ്ട്‌ ഞാന്‍ തീറ്റ അങ്ങ് കുറച്ചു..ഇനി ഇപ്പോള്‍ , മുകളിലെ പത്തായത്തിനകത്ത് പോയി തപ്പാം... എന്തേലും സൂത്ര മാലികള്‍ ഒക്കെ കാണും അതില്‍.. ഉണ്ട്... കൊറേ പഴയ നോട്ട് ബുകുകളും പത്രക്കടലാസും , പഴയ കൊറേ ആന്‍സര്‍ പേപ്പറും ഉണ്ട്..
വേട്ട വളയന്ടെയും ചിതലിന്ടെയും ആക്രമണത്തില്‍ അവയൊക്കെ നശിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു... എന്തായാലും, നന്നായി...ഒരു അഞ്ചാറ് കൊല്ലം പിറകിലേക്ക് ഒരു യാത്ര തരപ്പെട്ടു.

2002 - 2006 കാലഘട്ടത്തിലാണ് RIT എന്ന മഹത്തായ കോളേജില്‍ ഞങ്ങള്‍ 67 മഹാത്മാക്കള്‍ പഠിച്ചിരുന്നത്..പരീഷകള്‍ എഴുതി കൈ തെളിഞ്ഞ കാലം..
ഒരു semester നിടയില്‍ എന്തോരം പരീഷകളാണ്.. university എക്സാം നു പുറമേ,ഫസ്റ്റ് സീരീസ്‌, സെക്കന്റ്‌ സീരീസ്‌ , പിന്നെ സീരീസ്‌ ന്റെ retest .പിന്നെ retest ന്റെ retest .. അങ്ങനെ പരീഷകളുടെ ഒരു പൂരം.. ഈ കുഞ്ഞി പരീഷകള്‍ക്ക് പിള്ളേരോ(ചില ബുദ്ധിജീവികള്‍ ഒഴിച്ചു) teachers ഓ അധികം ഗൌരവം ഒന്നും കല്‍പ്പിക്കാത്ത കൊണ്ടാണോ അതോ ചെലവു ചുരുക്കല്‍ പരിപാടിയുടെ ഭാഗമായാണോ എന്ന് അറിഞ്ഞു കൂടാ, കിട്ടുന്ന പേപര്‍ ഒക്കെ 'നോട്ടീസ്' പേപര്‍ പോലെ ഉള്ളവ ആയിരുന്നു...പച്ച , മഞ്ഞ, നീല എന്നിങ്ങനെ ബഹു വര്‍ണ കടലാസിലുള്ള എഴുത്ത് ഒരു രസം തന്നെയാണ്.. 2 പേപര്‍ അടിച്ചു മാറ്റാമെങ്കില്‍ ഈ circuit diagram ത്തിലെ transistor വലത്തോട്ടാണോ ഇടത്തോട്ടാണോ , capacitor ഉമായാണോ resistor ഉം ആയാണോ കൂട്ടുകെട്ട് മുതലായ രാഷ്ട്രീയവും ഓര്‍ത്തു തല ചൂടക്കണ്ട.. അതറിഞ്ഞിട്ടു തന്നെ ആവണം രാവിലെ മഞ്ഞ പേപര്‍ തന്നപ്പോള്‍ ഉച്ചക്ക് പച്ച യാണ് കിട്ടിയത്... ഇത് വരെ കേട്ട് കേള്‍വി പോലും ഇല്ലാത്ത തിയറി ക്ക് definition എഴുതിയതും കടിച്ചാല്‍ പൊട്ടാത്ത സൂത്ര വാക്യങ്ങള്‍ ശൂന്യ ആകാശത്ത് നിന്നും ആവഹിചെടുത്ത്തതും ഈ പെപരുകളില്‍ ആണ്.. പഷേ ഞങ്ങളുടെ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളുടെ പിന്നിലുള്ള ബുദ്ധി വൈഭവം അംഗീകരിച്ചു തരാന്‍ ചിലപ്പോളൊക്കെ ടീച്ചേര്‍സ് തയ്യാറാവാത്തത് കൊണ്ട് , ആകെ മൊത്തം ഉള്ള പേപര്‍ നെക്കാളും കുറവ് മാര്‍ക്കായിരുന്നു കിട്ടിയത്..ഇച്ചിരെ എങ്കിലും പ്രോത്സാഹനം കിട്ടുവാരുന്നേല്‍ ഇപ്പോള്‍ ആരായി പോയേനെ.. ഈ പരീഷ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു പേപര്‍ ഒക്കെ കിട്ടി കഴിയുമ്പോള്‍, രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസത്തേക്ക് എല്ലാരുടെയും കയ്യില്‍ കാണും.. ചിലര് കിട്ടിയത് കൊണ്ട് തൃപ്തി ആയി അവരുടെ പേപര്‍ ചവറ്റു കുട്ടയില്‍ ഇടുകയോ അല്ലെങ്കില്‍ rocket ഉണ്ടാക്കി മുകളിലേക്കോ അല്ലെങ്കില്‍ മുന്നില്‍ ഇരിക്കുന്ന പെണ്കൊചിന്ടെ തലയിലെക്കോ ഒക്കെ വിഷേപിക്കും. അല്ലെങ്കില്‍ വള്ളമോ,പൂവോ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കി തങ്ങളുടെ extra curricular activities ഇല്‍ മുഴുകിയിരിക്കും ... വേറൊരു കൂട്ടരുണ്ട്.. പേപര്‍ കയ്യില്‍ കിട്ടിയ പിന്നെ പിച്ച തെണ്ടല്‍ തുടങ്ങും , ഇവിടെ ഇചിരേം കൂടെ മാര്‍ക്ക്‌, ഇത് ശരിയാ , ഈ ബുക്ക്‌ റെഫര്‍ ചെയ്ത ഞാന്‍ എഴുതിയെ..എന്നൊക്കെ ഓരോ dialogues അടിക്കും.. ചില ഭിഷടനക്കാര്‍ നമ്മുടെ പൊറകെ നടന്നു കാശു ചോദിക്കതില്ലേ , ശല്യം സഹിക്കാന്‍ മേലാതെ നമ്മള് എന്തേലും ഒക്കെ കൊടുക്കത്തില്ലേ... അതെ മനശാസ്ത്ര പരമായ നിലപാട് ആണ് ഇവര്‍ എടുക്കുന്നത്...സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിലും സമാധാനം കൊടുക്കില്ല.. മാര്‍ക്ക്‌ കുറഞ്ഞിട്ടു ഒന്നും അല്ല കേട്ടോ. മുഴുവന്‍ മാര്‍കിനെക്കളും ഒന്നോ രണ്ടോ മാര്‍ക്കെ സാധാരണ ഇവര്‍ക്ക് കുറവ് വരാറുള്ളൂ... പിന്നെ neutral ആയിട്ടുള്ള കുറച്ചു പേരാണ് അടുത്ത category . അത്രയ്ക്ക് ആര്‍തീം ഇല്ല അത്രയ്ക്ക് നിസ്സാരതയും ഇല്ല...

എന്തായാലും ഞാന്‍ അന്ന്, ഈ പെപറുകള്‍ ഒക്കെ എടുത്തു സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചു.. എന്റെ മാത്രമല്ല, അന്ന് എനിക്ക് വെറുതെ പേപര്‍ തന്ന കുറച്ചു കൂട്ടുകാരുടെയും.. പഷേ ഇനീം, ഈ ചിതലിന്ടെ കയ്യില്‍ നിന്നും അത് സംരഷിക്കാമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല...അത് കൊണ്ട്, പേപര്‍ കച്ചവടക്കാരന് എടുത്തു കൊടുത്തു...ഇനി വല്ല കടല പൊതിയുമായി അവ എന്ടെയോ നിങ്ങളുടെയോ അടുത്ത് വരാന്‍ വഴിയുണ്ട്...
എന്തായാലും , ആ നല്ല നാളുകളുടെ ബാക്കി സൂക്ഷിപ്പുകള്‍ക്ക് ഇനി മേല്‍ വിട.

പെണ്ണ് കാണല്‍

2010-09-01T18:49:00.000+05:30

ഇന്നാണ് അവര് വരുന്ന ദിവസം .സമയം അതിരാവിലെ 6 മണി ആയതേയുള്ളൂ , എന്റെ ഉറക്കം തെളിഞ്ഞു . ഇനി ഇപ്പം എന്താ ചെയ്യുക. എഴുന്നേറ്റെക്കാം. കുറച്ചു ഒരുക്കങ്ങള്‍ ഒക്കെ നടത്തുകയും ആവാമല്ലോ.പല്ലും തേച്ചു നാക്കും വടിച്ചു( ഈ ക്രിയ ഇന്നത്തെ ദിവസത്തേക്ക് പ്രതേകമായി ചെയ്തതാണ് , പച്ചീര്‍ക്കിലി ഉള്ളത് രക്ഷയായി ) പുറത്തേക്കിറങ്ങി ചെന്നത് പത്രക്കാരന്ടെ മുന്പിലെക്കാന് . " ഇത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ എന്ന മട്ടില്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു പേരും നോക്കി ഒരു ചിരി പാസ്സാക്കി.. അടുക്കളയില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ മമ്മി കട്ടന്‍ കാപ്പി അനത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട് . കൊള്ളാം ,'മലയാള മനോരമയും കട്ടങ്കാപ്പിയും ' - ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ കോട്ടയംകാരന്റെ(കാരിയുടെയും) ദിവസം ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു..ഈ കണ്ടകടച്ച്ചാതി പരസ്യങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ നിന്നും വാര്‍ത്ത തപ്പിയെടുക്കാന്‍ വേണം ഒരു മണിക്കൂര്‍ .
അതിലും സഹിക്കാന്‍ മേലാത്തത് , ന്യൂസ്‌ ചാനെലിന്റെ പരസ്യം പത്രത്തില്‍, പത്രതിണ്ടേ പരസ്യം ന്യൂസ്‌ ചാനലില്‍ . ആകെ മൊത്തം അച്ചായന്മാരുടെ സ്വതവേയുള്ള ഒരു സ്വയം പൊക്കല്‍.

അല്ല , ഇന്നത്തെ ദിവസതിന്ടെ പ്രത്യേകത പറഞ്ഞില്ലല്ലോ , ഇന്നാണ് 'പെണ്ണ് കാണല്‍ ചടങ്ങ്' .ഒരു ചെറുക്കന്‍ കൂട്ടര്‍ ഈ എന്നെ പെണ്ണുകാണാന്‍ വരുന്നുണ്ട് . അപ്പോള്‍ സ്വതവേയുള്ള അലമ്പ് തരം മാറ്റി വെച്ച് സുന്ദരിയും സുശീലയും മുതിര്‍ന്നവരെ ഭയ ഭക്തി ബഹുമാനങ്ങളോടെ കാണുന്ന വളുമായി എന്റെ അഭിനയ പാടവം പുറത്തെടുക്കേണ്ട ദിവസം. മുംമ്യ്യുടെയും വല്യ അമ്മച്ചിയുടെയും ഒക്കെ ഉപദേശം നേരത്തെ മുതലേ കിട്ടിയിട്ടുള്ളതാണ് . അന്ന് അത് കേക്കാന്‍ നമുക്കെവിടെ സൗകര്യം .എന്തായാലും , കാലിന്‍ മേല്‍ കല്‍ കയറ്റി വെക്കുക, ആരെയും കൂസാതെ വര്‍ത്താനം പറയുക, ഉറക്കെ ചിരിക്കുക - മുതലായ എന്റെ കലാപരിപാടികള്‍ ഇന്ന് കുറച്ചേ പറ്റൂ. അതിനു പകരം ചോദിക്കുന്നതിനു മാത്രം മറുപടി പറയുക.മുതിര്‍ന്നവരുടെ മുന്‍പില്‍ ഇരിക്കതിരിക്കുക എന്നിവയ്ക്ക് പ്രതേക ഊന്നല്‍ കൊടുക്കണം

എന്തായാലും ഏകദേശം 10 മണിയോടെ ചെറുക്കന്‍ കൂട്ടര്‍ വന്നു. എന്റീശോയേ , എന്തൊരു പരീഷണം . അവര്‍ ൧൨ പേരുണ്ട്. ആള്‍ക്കാരുടെ എണ്ണമല്ല പ്രശ്നം , അതില്‍ അഞ്ചു പേര്‍ ദമ്പതികളാണ് , പെണ്ണുകാണല്‍ , ഉറപ്പിക്കല്‍ മുതലായ സാഹസിക പ്രവര്‍ത്തികള്‍ ചെയ്തും ചെയ്യിച്ചും കൊല്ലങ്ങളുടെ എക്സ്പീരിയന്‍സ് ഉള്ളവര്‍. എന്റെ അടവുകള്‍ അല്പമൊന്നു പിഴച്ചാല്‍ , കള്ളി വെളിച്ചത്താവും , സൂഷിക്കണം . എന്തായാലും എന്റെ വിനയവും നിഷ്കളങ്കതയും ഒക്കെ കണ്ടു കൊണ്ടാവണം , അധികം ചോദ്യങ്ങള്‍ ഒന്നും എന്റെ നേര്‍ക്കുണ്ടയില്ല. എല്ലാം കാര്‍ന്നോന്മരോടായിരുന്നു. എന്തായാലും ബോധിച്ചു എന്ന് തോന്നുന്നു. 'മോള് അധികം സംസാരിക്കാത്ത കൂട്ടത്തില്‍ ആണല്ലേ ' എന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് , എന്റെ പപ്പയും മമ്മി യും 'പാവം ഇവര്‍ എന്ത് അറിയുന്നു ' എന്ന മട്ടില്‍ പരസ്പരം നോക്കി. അനിയനും അനിയത്തിയും ചിരിയടക്കാന്‍ വയ്യാതെ അകത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു.

ചായയും പലഹാരങ്ങളും കൊടുത്തപ്പോള്‍ ആണ് ഒരു പ്രശ്നം, ഒരാള്‍ക്ക് ചായക്ക്‌ അല്പം കൂടെ മധുരം വേണം . അതില്‍ എന്തായിരിക്കും ഇത്ര പ്രശ്നം എന്നായിരിക്കും നിങ്ങള്‍ വിചാരിക്കുന്നത്. അതെ, അത് തന്നെയാണ് ഞാനും ചിന്തിച്ചത് . പഞ്ചസാര തപ്പി അകത്തു പോയപ്പോള്‍ അല്ലെ, ആ സത്യം ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നത്‌. പഞ്ചസാര ഭരണി എവിടെയാണെന്ന് അറിഞ്ഞു കൂടാ. അതിശയോക്തി അല്ല, സത്യമായും ആ ഭരണി എവിടെയാണ് എന്ന് ഒരു പിടിത്തവും ഇല്ല. നാട് നീളെ കറങ്ങി നടന്നു, ഞാന്‍ സ്വന്തം വീട്ടില്‍ വന്നത് കുറച്ചു ദിവസത്തേക്കാണ്. വീട്ടില്‍ ഉള്ള സമയം എന്തിനാണ് വെറുതെ അടുക്കളയില്‍ കയറി വേസ്റ്റ് ആക്കുന്നത് എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാന്‍ അടുക്കള ഭാഗത്ത്‌ കൂടെയേ പോകാറില്ല. അകത്തേക്ക് പോയ എന്നെ കുറെ നേരമായി പുറത്തേക്കു കാണാത്തതില്‍ പന്തി കേടു മാനത്ത് മമ്മി പുറകെ എത്തിയത് രക്ഷയായി. ദൈവം സഹായിച്ചു

ഈ 'പെണ്ണുകാണല്‍' ചടങ്ങുകള്‍ കാലത്തിനൊത്ത് പുരോഗമിക്കാഞ്ഞത് നന്നായി. അല്ലേല്‍ ഒന്ന് ഓര്‍ത്തു നോക്കിക്കേ..-ഭാവി അമ്മായി അപ്പനോ അമ്മായി അമ്മയോ തല തിരിവ് തോന്നി , മരുമകളുടെ പാചക നയ്പുണ്യം പരീഷിചാലോ , എന്താവും അവസ്ഥ എത്ര എത്ര ദാമ്പത്യങ്ങള്‍ മുളക്കണ്ട വിത്ത് പാകാതെ പോയേനെ . ഏതേലും എന്നെ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ' അടുക്കള അലര്‍ജി ' എന്നാ രോഗം മിക്ക പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും ഉണ്ട് എന്നാണ് എന്റെ തോന്നല്‍.അതുണ്ടാവനുള്ള കാരണം വീട്ടുകാരുടെയും സമൂഹത്തിന്ടെയും കാഴ്ചപ്പാടാണ് എന്ന് ഞാന്‍ ഊന്നി ഊന്നി പറഞ്ഞു കൊള്ളുന്നു. ഏതേലും പരീഷയില്‍ ഒന്നാമത് എത്തിയാലോ, ജോലി കിട്ടിയാലോ കിട്ടുന്ന അഭിനന്ദനങ്ങള്‍ക്ക് ഒടുവില്‍ ഒരു ഉപദേശം ' ഇതൊക്കെ കിട്ടിയിട്ട് വലിയ കാര്യം ഒന്നും ഇല്ല കേട്ടോ.പെന്കൊച്ചാണ് അടുക്കള പെരുമാറ്റം പഠിക്കണം'
ഈ ഡയലോഗ് കേട്ട് കേട്ട് ഉണ്ടായിരുന്ന താല്പര്യം കൂടെ മുരടിച്ചു പോയി . എന്തായാലും കല്യാണം കഴിഞ്ഞു അടുക്കള കാര്യം നോക്കണം എന്നാല്‍ അത് വരെ സ്വാതന്ത്ര്യം ആയിട്ട് കഴിഞ്ഞു കൂടെ.

"എടി സൂര്യന്‍ ഉദിച്ചു ഉച്ചിയില്‍ വരുന്ന വരെ കിടന്നുറങ്ങണം കേട്ടോ' എന്നുള്ള സ്ഥിരം ശകാരം കേട്ടാണ് ഞാന്‍ ഉറക്കമുണര്‍ന്നത്‌. എന്തായാലും അത് ഒരു ഒന്നൊന്നൊര സ്വപ്നം ആരുന്നു. ഇനി മണ്ടത്തരം പറ്റണ്ട അത്യാവശ്യം പഞ്ചസാര , കാപ്പി പത്രങ്ങള്‍ എവിടെ ആണെന്ന് ഒന്ന് നോക്കി വെച്ചേക്കാം . യു ട്യൂബ് ഇല നിന്നും കുറെ കുക്കിംഗ്‌ ക്ലാസും ഡൌണ്‍ലോഡ് ഉം ചെയ്യാം . ഇനി എങ്ങാനും തനിയെ പാചകം ചെയ്തു കഴിക്കേണ്ടി വന്നാലോ ?

പാന്‍ കാര്‍ഡ്‌ ആപ്ലിക്കേഷന്‍ പുലിവാല്‍

2010-07-26T17:15:00.001+05:30

ജന്മ സിദ്ധമായ മടി കൊണ്ടും വിഷയ ദാരിദ്ര്യം കൊണ്ടും എഴുതാന്‍ ഒന്നുമില്ലാതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്തായാലും ഇനി വയ്യ ,എന്റെ പാന്‍ കാര്‍ഡ്‌ അപ്ലിക്കേഷന്‍ പരമ്പര എഴുതിയെ പറ്റൂ..
2 കൊല്ലാതെ മരുഭൂമി വാസത്തിന്ടക്ക് ഏതോ ഒരു നാടോടി അടിച്ചോണ്ട് പോയതാണ് എന്റെ പേഴ്സ് ...

2 atm കാര്‍ഡുകളും പാന്‍ കാര്‍ഡും ഉണ്ടായിരുന്നു അതില്‍...

പാന്‍ കാര്‍ഡ്‌ എന്ന് പറയുന്ന ആ ചെറിയ കാര്‍ഡ്‌ വലിയ ഒരു പ്രസ്ഥാനമാണെന്നു അന്ന് മുതല്‍ ഞാന്‍ മനസിലാകി ....

അതിനു വേണ്ടിയാണ് ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ കയറേണ്ടി വന്നത്...

മാര്‍വാടിയും ഹിന്ദിയും നന്നായി അറിയാമെങ്കിലും ഒരു ധൈര്യത്തിനു എന്റെ ചങ്ങാതിയേം വിളിച്ചു കൊണ്ടാണ് പോയത്..

ആ പരാതിയും കാര്യങ്ങളും അങ്ങനെ കിടന്നു .

അല്ല tax അടക്കാന്‍ ഉണ്ടായിട്ടു വേണ്ടേ പാന്‍ കാര്‍ഡിന്റെ ആവശ്യം വരുന്നത് ...

tax അടക്കണമെങ്കില്‍ ജോലിയും കൂലിയും വേണമല്ലോ...

സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം എന്തായാലും വന്നത് നന്നായി... "എന്തെ മോളെ നിനക്ക് ജോലി ഒന്നും ആയില്ലേ , ഓ നേരത്തെ ജോലി ഉണ്ടായിരുന്നത് കളഞ്ഞെചാനല്ലോ പോയത് , അതിനി തിരിച്ചു കിട്ടുമോ?"

മുതലായ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് , "എന്നാ പറയാനാ മാന്ദ്യം വന്നു പോയില്ലേ " എന്നൊക്കെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു രക്ഷപെട്ടു...

അങ്ങനെ ബുദ്ധിമാന്ദ്യം സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തില്‍ മുങ്ങിപ്പോയി...

അങ്ങനെ കാണുന്ന ജോലിക്കെല്ലാം അപ്ലൈ ചെയ്തു വീട്ടില്‍ കഴിഞ്ഞ കാലത്താണ്, ഒരു കമ്പനിയില്‍ കയറി പറ്റിയത്...

ഇനി ഇപ്പോള്‍ പാന്‍ കാര്‍ഡ്‌ വേണമല്ലോ..

എളുപ്പ വഴി ഒരു agent ന്റെ കയ്യില്‍ ഏല്‍പ്പിക്കുകയാണ്.. പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് കിട്ടിയ പരതെടെ പകര്‍പ്പും ഒക്കെ ആയി കോട്ടയം പോസ്റ്റ്‌ ഓഫീസി നു മുന്നില്‍ പാന്‍ കാര്‍ഡ്‌ സരിപ്പെടുത്തി കൊടുക്കുന്ന ചേട്ടന്ടെ അടുത്ത് ചെന്നു... പുള്ളിക്കാരന്‍ എടുത്തു കൊടുത്ത കാര്‍ഡ്‌ ആണേല്‍ ശരിയാക്കി തരാം , അല്ലേല്‍ പിന്നെ മുംബൈ ക്കല്ലേ പോകുന്നെ, അവിടെ തന്നെയാ ഇതിന്റെ ഓഫീസ്, എളുപ്പത്തില്‍ സരിയാക്കി എടുക്കാം എന്നൊക്കെ സമാധാനിപ്പിച്ചു വിട്ടു..

അപ്പോള്‍ ഈ പറഞ്ഞ പേപ്പറും കാര്യങ്ങളുമായി ഞാന്‍ മുംബൈയിലേക്ക് വന്നു...

ജോലിയില്‍ കയറിയടിണ്ടേ ആദ്യ ആഴ്ച തന്നെ പാന്‍ കാര്‍ഡ്‌ ഇന് വേണ്ടിയുള്ള പരാക്രമം തുടങ്ങി...

ആദ്യം ന്സ്ട്ല്‍ ന്റെ സൈറ്റ് ഇല്‍ പോയി , ഓണ്‍ലൈന്‍ ഫോം ഒക്കെ ഫില്‍ ചെയ്തു... അപ്പോള ഒരു പ്രശ്നം ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ ഉണ്ടെങ്കില്‍ നേരിട്ട് അപ്ലൈ ചെയ്യാം, അല്ലേല്‍ DD എടുക്കണം..

കൂട്ടുകാരുടെ ഒന്നും ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ വച്ച് കാര്യം നടക്കില്ല, ഒന്നുകില്‍ സ്വന്തമായി വേണം , അല്ലേല്‍ അപ്പന്റെ ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ ഉപയോഗിക്കാം, അതുമല്ലേല്‍ ഏതേലും ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ ഉള്ളവനെ കെട്ടിയാലും മതി..

ഈ വിഭാഗങ്ങള്‍ ഒന്നും എനിക്ക് ബാധകമല്ല.. അത് കൊണ്ട്, DD ഒക്കെ എടുത്തു , അയച്ചു..voters id ആണ് പ്രൂഫ്‌ ആയി കൊടുത്തത്...

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ,ഒരു മെയില്‍ കിട്ടി, കൊടുത്ത പ്രൂഫില്‍, പപ്പയുടെ initial ണ്ടെ expansion ഇല്ലാത്ത കൊണ്ട് അത് പറ്റില്ല , പാസ്പോര്‍ട്ട്‌ ണ്ടെ കോപ്പി വേണം പോലും...

ശരി പാസ്പോര്‍ട്ട്‌ ണ്ടെ കോപ്പി യുമായി അടുത്ത കത്ത്, 2 ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ അയച്ചു ...

കൂടെ ഒരു കമ്പനി id കാര്‍ഡിന്റെ കോപ്പി യും , രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അടുത്ത മെയില്‍ കിട്ടി, കമ്പനി id കാര്‍ഡ്‌ പോര, എമ്പ്ലോയെര്‍ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് വേണം ..

എമ്പ്ലോയെര്‍ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് മായി അടുത്ത ദിവസം അടുത്ത പോസ്റ്റ്‌...

2 ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍, തിരിചോരെഴുത്ത്‌, എമ്പ്ലോയെര്‍ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഇല്‍ ഡേറ്റ് ഇല്ല പോലും...

നോക്കിയപ്പോള്‍ ശരിയാണ് , ഡേറ്റ് ഇല്ല...

ഞാനും നോക്കിയില്ല , സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് തന്നവരും നോക്കിയില്ല...

പിന്നെ ഡേറ്റ് ഉള്ള സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഉം കാര്യങ്ങളുമായി അടുത്ത പോസ്റ്റ്‌....

ഹാവൂ, അവസാനം മറുപടി വന്നു... അപ്ലിക്കേഷന്‍ ഇന്‍കം tax ഓഫീസ് വരെ എത്തി...

ഇനി, അവര്‍ അവരുടെ databse ഇല്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ , പപ്പണ്ടേ പേരിന്റെ ആദ്യം initial വേണോ, അവസാനം initial വേണോ എന്നൊരു ചോദ്യം?

നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം അറിയിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു അടുത്ത എഴുത്ത്..

ഡാറ്റാബേസ് ഇല്‍ ഉള്ള പോലെ തന്നെ ആവട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു എന്റെ മറുപടി...

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ , നിങ്ങളുടെ പാന്‍ കാര്‍ഡ്‌ ഞങ്ങള്‍ കൊറിയര്‍ വഴി അയച്ചിട്ടുണ്ട്, താമസിക്കാതെ കിട്ടും എന്നൊരു മെയില്‍ വന്നു ...

ഞാനങ്ങനെ സന്തോഷിച്ചിരുന്നു ഒരാഴ്ച...

ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വീട്ടിലോട്ടു വിളിച്ചു പാന്‍ കാര്‍ഡ്‌ വന്നോ വന്നോ എന്ന് ചോദിച്ചും

പുതിയ കാര്‍ഡ്‌ കിട്ടുമ്പോള്‍ കൂട്ടുകാര്‍ക്കെല്ലാം പാര്‍ട്ടി കൊടുക്കാം എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചും സമയം നീക്കി...

പക്ഷെ , ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞിട്ടും സംഭവം വീട്ടില്‍ വന്നില്ല, എവിടെ പ്പോയി...

ഇനി , കൊറിയര്‍ വിമാനത്തെ വരുന്ന വഴിക്ക് വല്ലോം നഷ്ടപ്പെട്ടോ?

അതോ പാക്കേജ് മാറി വല്ല ഉഗാണ്ട ക്കും പോയോ?

ഒന്നും അറിയാന്‍ മേല..

നിര്‍ത്തി വെച്ചിരുന്ന അന്വേഷണം പുനരാരംഭിച്ചു...

പാന്‍ ഓഫീസ് ഇല്‍ നിനും കിട്ടിയ , വിവരം അനുസരിച്ച്, ആ കൊറിയര്‍ comapny ക്കാരുടെ സൈറ്റ് ഇല്‍ പോയി നോക്കി...

സത്യം പറയാമല്ലോ എന്റെ ചങ്ക് കാളി പോയി...

എന്റെ പാന്‍ കാര്‍ഡ്‌ കോട്ടയത്ത്‌ വന്നിട്ട് തിരിച്ചു

മുംബൈ ക്ക് പോന്നു പോലും...

അതെല്ലാം പോട്ടെ ....സഹിക്കാം എന്തേലും ഒക്കെ പ്രതിവിധി ഉണ്ടാകാം...

അവര് കൊടുത്തിരിക്കുന്ന കാരണം കണ്ടില്ലേ... far of area ... പോലും ഏതു , അയര്‍കുന്നമോ , ഏതു കൊത്തഴത്ത് നിന്നും ഉള്ളവര്‍ ആണ് ഈ കൊറിയര്‍ സര്‍വീസ് കാര്‍.. ?

കോട്ടയത്തിനും പാലക്കും ഇടയ്ക്കു കിടക്കുന്ന ഈ സുന്ദര സുരഭില വികസിത നാടിനെ പറ്റി തോനിയവാസം പറയുന്നോ?

കോപം കൊണ്ടെണ്ടേ രക്തം തിളക്കുന്നു...

manarcad കഴിഞ്ഞാല്‍ അടുത്ത ബസ്‌ സ്റ്റാന്റ് ഉള്ളത് അയര്‍ക്കുന്നതാണ് ...

ഞങ്ങള്‍ക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു പോലീസെ സ്റ്റേഷന്‍ ഉം പോസ്റ്റ്‌ ഓഫീസേം അഞ്ചു ആസുപത്രീം ഒരു കള്ള് ഷാപ്പും ഒരു ചന്തേം ഉണ്ട്...

അയര്‍കുന്നതിണ്ടേ വളര്‍ന്നു വരുന്ന വ്യാപാര വാണിജ്യ പ്രാമുഖ്യം കണക്കിലെടുത്ത് SBI യുടെ ബ്രാഞ്ചും തുടങ്ങീട്ടുണ്ട്..

പിന്നേം ഒണ്ട് ധാരാളം വ്യവസായ ബിസിനസ്‌ networks .. സ്ഥല പരിമിതി കാരണം ഞാന്‍ അതൊന്നും പറയുന്നില്ല എന്നെ ഒള്ളു..

എന്തായാലും കൊറിയര്‍ കാരെ വിളിച്ചു , അവര്‍ അത് തിരിച്ചു പാന്‍ കാര്‍ഡ്‌ ഓഫീസി ഇല കൊണ്ടേ എത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്...

ഇനി ഈ എഴുത്ത് കുത്തിനോന്നും നില്‍ക്കാതെ നേരെ പോയി മേടിച്ചാലോ എന്ന് വിചാരിക്കുവ...

അപ്പൊള ഇവിടെ ഒരാള്‍ പറയുന്ന കേട്ടത്, അവര്‍ക്ക് നേരിട്ട് കാര്‍ഡ്‌ കൊടുക്കുന്ന ഏര്‍പ്പാട് ഇല്ല പോലും...

ആദ്യം കൊറിയര്‍ അയച്ചു നോക്കും , എന്നിട്ട് തിരിചു വരുവാണേല്‍ പിന്നെ പോസ്റ്റ്‌ ഇല്‍ അയക്കും പോലും...

അപ്പോള്‍ ഇനി ഒരാഴ്ചക്കകം പാന്‍ കാര്‍ഡ്‌ കിട്ടുമാരിക്കും എന്നാ പ്രതീക്ഷയില്‍ ഞാന്‍ ഇരിക്കുന്നു...

TREE PROJECT

2009-12-11T13:49:00.000+05:30

ഈയിടെ പത്രത്തില്‍ വായിച്ചതാണ്, അന്തരീഷ ഊഷ്മാവ് ൨ ഡിഗ്രി കൂടിയാല്‍ ഇന്ത്യയുടെ മിക്ക തീരദേശ പ്രദേശങ്ങളും വെള്ളത്തിനടിയില്‍ ആവും അത്രേ.. നമ്മള്‍ ഇത് എത്ര കേട്ടിട്ടുന്ടെന്നാണോ

ഇപ്പോള്‍ വിചാരിക്കുന്നെ ? അക്ഷരം കൂട്ടി വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ നാളു മുതല്‍ ഞാനും വായിക്കുന്നതാണ് " വന നശീകരണം" , " ആഗോള താപനം" മുതലയ കടിച്ചാല്‍ പൊട്ടാത്ത പദങ്ങള്‍. കുറച്ചു കൂടി പ്രായം ആയപ്പോള്‍, നാട്ടിലെ പല പല ക്ലബ്ബുകള്‍ സന്ഖടിപ്പിക്കുന്ന " മരം - ഒരു വരം"," മരത്തെ സ്നെഹിക്കൂ മനുഷ്യനാകൂ " മുതലായ സെമിനാറുകളിലും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള ഉപന്യാസ മത്സരങ്ങളിലും പങ്കെടുത്തു തുടങ്ങി. ഗാന്ധി ജയന്തിയുടെയും മറ്റും ഭാഗമായി ഞങ്ങള്‍ നട്ട പല വൃക്ഷ തികളും , വെള്ളവും വളവും കിട്ടാതെ കരിഞ്ഞും പോയി.

പിന്നെയും കുറെ നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഈ വാര്‍ത്തകള്‍ ഒക്കെ , വായിക്കുന്ന ആ സമയത്തും അതിനു ശേഷം കുറച്ചു നിമിഷങ്ങളിലെക്കും ഒരു അസ്വസ്ഥതയും വിഷമവും സൃഷ്ടിക്കുന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ ആയി നില കൊള്ളുകയും , ജീവിക്കാന്‍ ഉള്ള പെടപ്പാടുകള്‍ക്കും മത്സരങ്ങല്‍ക്കുമിടയില്‍ നീണ്ട കാലം ഓര്‍മയില്‍ തങ്ങാതെ മായുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ, ഈ ഭൂമിയും വെള്ളവും പ്രാണ വായുവും ഒരു ൮൦ കൊല്ലം കൂടെ കാണും, ഞാനും അതില്‍ കൂടുതല്‍ കൊല്ലം ഈ ഭൂമിയില്‍ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടാവില്ല . മണ്ണായി കഴിഞ്ഞാല്‍ മണ്ണിനു മേലെ എന്തുണ്ടയെങ്കില്‍ എന്താ ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്താ എന്ന ഒരു സാധാരണ നിലപാടില്‍ എത്തുകയും ചെയ്തു.

പിന്നെ എപ്പോളോ, അങ്ങനെ ഒരു ജനനം, ജീവിതം, മരണം എന്നതിലും ഉപരി ആയതെന്തോ ഒരു മനുഷ്യ ജന്മം കൊണ്ട് സാധിക്കാന്‍ ഉണ്ടെന്നു തോന്നി തുടങ്ങി. വലിയ തത്വ ചിന്ത ഒന്നും അല്ല കേട്ടോ.. എല്ലാവര്ക്കും തോന്നാറുള്ള സംഗതികള്‍ ഒക്കെ തന്നെ ആണ്. നാടിനു പുറത്തെത്തി താമസിച്ചു തുടങ്ങിയ ഈ കുറച്ചു നാളുകള്‍ക്കുള്ളില്‍, തന്നെ കേരളത്തില്‍ നിന്നാണെന്ന് പറഞ്ഞു ആരെയെങ്കിലും സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ " awesome place, Its all green there..right?"

പഷേ എത്ര നാള്‍ കാണും , ഈ പച്ചപ്പ്‌...? അറിഞ്ഞു കൂടാ.. ഇങ്ങനെ സ്വയം ചോദ്യവും ഡയലോഗ് അടിയും ഞാന്‍ കുറെ നടത്തി.. പക്ഷെ എന്ത് പ്രയോജനം ?

അപ്പോളാണ് തോന്നിയത് , ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കിയാലോ? എന്ന് പറഞ്ഞു മുഴുവനായി വന വല്കരണത്തിന് വേണ്ടി മാറ്റി വെക്കാനും സാധ്യം അല്ല , പക്ഷെ തന്നാല്‍ ആകാവുന്നത്...

ഒരു പദ്ധതി എന്റെ മനസ്സില്‍ ഉണ്ട്, അത് പറഞ്ഞപ്പോലെ പരിഹാസ ശരങ്ങള്‍ കൊണ്ട് നേരിടുന്നതിനു പകരം, പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച കൂട്ടുക്കാര്‍ക്ക്‌ നന്ദി.

അതിന്ടെ ഒരു രൂപ രേഖ ഇങ്ങനെ ആണ് .

1 കുറച്ചു സ്ഥലം മേടിക്കണം (ഇത് ഞാന്‍ തന്നെ ചെയ്തു കൊള്ളാം,ചിലത് ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്താലേ ശരിയാവൂ )

2 നമുക്ക് അവിടെ മരങ്ങള്‍ വെച്ച് പിടിപ്പിക്കാം, ഒരാള്‍ക്ക് ഒരു മരം. അത് തന്നെ ഒരു വലിയ ഉത്തരവാദിത്തം ആണ്, വെറുതെ വെച്ച് പിടിപ്പിച്ചാല്‍ പോര, അത് സംരഷിക്കുകയും വേണം .

3 പിന്നെ ഈ മരങ്ങള്‍ ഒക്കെ നടനും വളര്ത്താനുമേ നമുക്ക് അനുവാദമുള്ളൂ , മുറിക്കാന്‍ ഇല്ല ..( അത് പ്രകൃതി ചെയ്യട്ടെ, ഇത്രയും നാലും തിരിച്ചല്ലയിരുന്നോ, പ്രകൃതിയുടെ വളര്‍ത്തലും നമ്മുടെ ഉപഭോഗവും )

മൂന്നു കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തീര്‍ന്നു എല്ലാം, പക്ഷെ വിചാരിക്കുന്ന അത്ര എളുപ്പമല്ല , ബ്ലോഗില്‍ എന്തും പറയാം അല്ലോ..

ഈ അടുത്ത കാലത്ത് , ഒരു സാമൂഹ്യ സംഘടനയുടെ ഒരു വക്താവ് എന്നെ സമീപിച്ചിരുന്നു, ആഗോള താപനത്തിന് എതിരായി അവര്‍ കൊറേ പരിപാടികള്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നും , അതിനു ധന സഹായം വേണമെന്നും പറഞ്ഞു. ഈ കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ ചെയ്യാന്‍ നമുക്ക് സമയം ഇല്ലാത്ത കൊണ്ടും , എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം എന്ന ആലോചനയില്‍ ഇത്തരം ആള്‍ക്കാര്‍ക്ക് കാശ് കൊടുത്തു തന്നെ നമ്മള്‍ സഹായിക്കരാനു പതിവ് . പഷേ മറ്റു പല പദ്ധതികളും പോലെ കൊടുത്ത പണം ഒക്കെ യഥാര്‍ത്ഥ ഉദ്ദേശത്തിനു ഉപകരിക്കാതെ ഇടനിലക്കാരുടെ കയ്കളില്‍ പോയി ചേരുന്നു,.

അത് കൊണ്ട്, ആരോടും കാശ് ചോദിക്കുന്ന ഒരു പരിപാടിയെ വേണ്ട, ഈ കാശിന്റെ ഇടപാട് ഒഴിവാക്കുകയാണെങ്കില്‍ തന്നെ ഒത്തിരി സുതാര്യത വരും. വേണ്ടത്, പനത്തെക്കള്‍ വലിയ കാര്യമാണ് , സമയവും താല്‍പര്യവും . താല്പര്യം എല്ലാവര്ക്കും ഉണ്ട്, അത് പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ഉള്ള സമയം ആണ് കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ പാട്. അതും നടക്കും, വിചാരിച്ചാല്‍ നടക്കാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടോ ?

യേത് ദിവസം പ്രാബല്യത്തില്‍ വരുംമെന്നു പറയാന്‍ പറ്റില്ലെങ്കിലും ....

ഞാന്‍ ഈ പരിപാടി അങ്ങ് ചെയ്യാന്ന് വെച്ചു, നിങ്ങള്‍ എന്ത് പറയുന്നു ?

ഒരു നാറാണത്ത് വേഷം

2009-09-11T15:23:00.001+05:30

പണ്ടൊരു ഭ്രാന്തന്‍ ഉരുളന്‍ കല്ലും ഉരുട്ടി ഒരു മലയുടെ മുകളില്‍ കൊണ്ട് പോയി താഴേക്ക്‌ ഉരുട്ടി ഇടാറുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഐതിഹ്യം . ...
വൈകുന്നേരം ഒരു ആറു ആറരയോട് അടുത്ത് mind space ഇല്‍ നിന്നും നടക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍,ഞാനും തുടങ്ങി ആ ശീലം.. വലിയ കല്ല്‌ അല്ല കേട്ടോ, ചെറിയ ഉരുളന്‍ കല്ലുകള്‍..
എനിക്കിഷ്ടമുണ്ടായിട്ടല്ല.. പക്ഷെ ചെയ്യാതെ നിവര്‍ത്തി ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാണ് .

കഴിഞ്ഞ തിങ്കളാഴ്ച , മൂന്നു ദിവസത്തെ അവധിക്കൊക്കെ ശേഷം ഓഫീസില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ കാര്യമായ പണി ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.. കുറച്ചു സമയം കൂടെ ജോലി ചെയ്യുമോ എന്നാ ബോസ്സിന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഞാന്‍ നോ പറഞ്ഞില്ല..അന്ന് ഓഫീസില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഏഴു മണിയായി. കമ്പനി ബസ്‌ അര മണിക്കൂര്‍ മുന്‍പേ പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു..അല്ലെങ്കിലും, ഞാന്‍ വൈകുന്നേരം നടക്കാന്‍ ആണ് ഇഷ്ടപ്പെടുക.. പകല്‍ മുഴുവന്‍ ഒരേ ഇരിപ്പ് ഇരിക്കുന്നതല്ലേ , അല്പം ദേഹം അനന്ങട്ടെ ..ഓഫീസ് വിട്ട സമയം ആയതു കൊണ്ട്‌ അപ്പടി തിരക്കാണ്..വഴിയില്‍ കൂടെ നടക്കണേ വയ്യ.. അല്ലെങ്കിലും, ' ബൈക്കുകാര്‍ക്കും കാറുകാര്‍ക്കും റോഡ്‌ ഉണ്ട, പാവം കാല്‍ നട യാത്രക്കാര്‍ക്ക് ഒരു ഫുട് പാത്തു പോലുമില്ല'
അങ്ങനെ പ്രകാശ ഭരിതമായ വഴിയില്‍ ക്കൂടെ നടന്നു വന്നപ്പോള്‍ ആണ് ....
ഒരു ബൈക്കില്‍ മൂന്നു ചെറുപ്പക്കാര്‍ എനിക്കെതിരായി വന്നത്, വഴിയോരം ചേര്‍ന്ന് ഒതുങ്ങി നിന്നെങ്കിലും, അതില്‍ ഒരുത്തന്‍ കൈ നീട്ടി എന്റെ നേരെ ഒരു വീശല്‍ ... ഭാഗ്യം കൊണ്ട്‌ അവന്ടെ കൈ എന്റെ ദുപ്പട്ടയിലെ കൊണ്ടുള്ളൂ..അത് കൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ മറിഞ്ഞു വീണില്ല.. വീണു പോയിരുന്നെങ്കില്‍ എതിരെ വരുന്ന വണ്ടിയുടെ കീഴെ പ്പോയി അട പരുവം ആയിപ്പോയേനെ..

അവന്മാര്‍ അല്‍പ ദൂരം പോയി കഴിഞ്ഞാണ് താഴെ കിടന്നിരുന്ന കല്ലുകള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടത്, ഉന്നം ഒന്നും ഇല്ല.. എങ്കിലും ഒരെണ്ണം എടുത്തു വെച്ച് കീച്ച്ചാമായിരുന്നു .. എന്തായാലും, അന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചു , ഇനി ഈ വഴിക്ക് നടക്കേണ്ടി വന്നാല്‍ കല്ലുമായെ നടക്കവുള്ളൂ എന്ന്.. ഈ സംഭവം വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സാരമല്ലെങ്കിലും സാധാരണമായ ഒരു സംഗതി ആണല്ലോ എന്ന് നിങ്ങള്‍ വിചാരിക്കുന്നുണ്ടാവും.. ശരിയാണ് , നിങ്ങള്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ആണെങ്കില്‍ ഒട്ടും പുതുമ തോന്നുന്നുണ്ടാവില്ലല്ലോ.. തിരക്കുള്ള ബസില്‍ safety pin കൊണ്ടുള്ള യുദ്ധം നിങ്ങളും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും ..അതോ, ഇനി ഉപടെദേശങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിര തന്നെ എനിക്ക് സംമാനിക്കാനാണോ ഭാവം ?
1. നിനക്ക് നേരത്തെ പറഞ്ഞിട്ട് പോരാന്‍ മേലായിരുന്നോ, സ്വന്തം സുരഷിതത്വം നീ തന്നെ നോക്കണം, ഈ ലോകം ഇങ്ങനെയാണ്.. 2. നടക്കാതെ ഏതേലും ഓട്ടോ യില്‍ വരാമായിരുന്നു 3. കൂട്ടുകാരെ ആരേം കിട്ടിയില്ലേ , ഒറ്റയ്ക്ക് വരണ്ടായിരുന്നു.. - എല്ലാം ശരിയാണ് .. എന്ന് പറഞ്ഞു, ഒരു പെണ്‍കുട്ടി വഴിയില്‍ കൂടെ നടക്കുന്നത് കണ്ടാല്‍ നഷ്ടപ്പെടുന്ന സംയമനമേ പുരുഷന്മാര്‍ക് ഉള്ളോ ( not a genralised statement )

എന്റെ വസ്ത്ര ധാരനതിലും അപാകതയില്ലയിരുന്നു.. ( പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് വരാവുന്ന തെറ്റുകള്‍ എല്ലാം വിശകലനം ചെയ്തിട്ടല്ലേ, ചര്‍ച്ച തുടരൂ.. അമ്മയെ തല്ലിയാലും രണ്ടു പക്ഷം )

എന്തായാലും, ഇതിവിടെ എഴുതി പുരുഷന്മാര്‍ക്കെല്ലാം ധാര്‍മിക ബോധവും സദാചാര ബോധവും ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാം എന്ന മിഥ്യ ധാരണകള്‍ ഒന്നും എനിക്കില്ല..എല്ലാ ദിവസവും നടന്നു , കല്ലുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു ഇത്തരക്കാരെ പേടിപ്പിച്ചു നന്നാക്കിയെടുക്കാം , എന്നും ഞാന്‍ തീരുമാനം എടുത്തിട്ടില്ല..എനിക്കും എന്റെ ജീവനാണ് വലുത് ..എന്ന് പറഞ്ഞു അങ്ങനെ പേടിച്ചു നടക്കാനും പറ്റില്ലല്ലോ

പിന്നെ ഇതിനൊന്നും ഇന്നെന്നോ ഇന്നലെ എന്നോ നാളെ (?) എന്നോ ഇല്ല.. നാല് വയസ്സെന്നോ മുപ്പതു വയസ്സെന്നോ എഴുപതു വയസ്സെന്നോ ഇല്ല... ആണെന്നും പെണ്ണെന്നും ഉള്ള വ്യത്യാസം ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു , വഴിയില്‍ കൂടെ പോയ പുരുഷന്മാരോട് സ്ത്രീകള്‍ അപമര്യാദ ആയി പെരുമാറിയ സംഭവങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടില്ല.. എന്തായാലും , ഞാന്‍ അവന്മാരെ പട്ടികള്‍ എന്ന് വിളിച്ചില്ല, ഭാഗ്യം.. അങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു ഉപദ്രവവും ചെയ്യാതെ വഴിയില്‍ വിശ്രമിക്കുന്ന തെരുവ് പട്ടികള്‍ എന്നോട് പിണങ്ങിയേനെ.. ജീവിക്കാന്‍ എന്തൊക്കെ വേഷങ്ങള്‍, അതിന്ടെ കൂടെ ഈ നാറാണത്ത് വേഷവും..

ഒരു hitech ചോറൂണ്

2009-08-21T11:37:00.000+05:30

അങ്ങനെ 2 വര്‍ഷത്തെ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം ആണ്, ഒരു കോര്‍പ്പറേറ്റ് environment ഇല്‍ വീണ്ടും എത്തിപ്പെട്ടത്. എന്തായാലും കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ കൊള്ളാം, ഭേദപ്പെട്ട ഒരു തുക stipend ആയികിട്ടുന്നുണ്ട്. പുതിയ കമ്പനി 'bench' കളില്‍ വിശ്വസിക്കാത്തതു കൊണ്ട്‌ പ്രോക്സി കള്‍ വഴി ഓര്‍ക്കുട്ട് ഇലും മറ്റും ചിക്കി ചികഞ്ഞു നടക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല, കൊറച്ചു പണിയൊക്കെ ചെയ്തു സന്തോഷമായി പോകുന്നു... അന്നും ഇന്നും മുടക്കാത്ത ഒരു ശീലം കൃത്യമായി കാന്റീന്‍ ഇല്‍ പോയി, കഴിക്കുക എന്നുള്ളതാണ്.. ' കാട്ടിലെ തടി , തേവരുടെ ആന ' അത്ര തന്നെ .... പക്ഷെ ഈ കാന്റീന്‍ ജീവിതത്തിനിടക്ക് ( അതെന്നെ, ഇവിടുത്തെ cafeteria യില്‍ സാധാരണ കാണപ്പെടുന്ന ഒരു ജീവി എന്ന് ആരേലും ചോദിച്ചാല്‍ എന്റെ പേര് പറഞ്ഞേക്കൂ.. മുഴുവന്‍ മാര്‍ക്കും കിട്ടും... :) )എനിക്കിഷ്ടപ്പെടാതെ പോയ(പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ) ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്‌, ചിലപ്പോള്‍ അത് കാണുമ്പോള്‍ കാലിന്റെ പെരുവെരല്‍ മുതല്‍ മുകളിക്ക്‌ ഒരു ചൊറിച്ചില്‍ വരും ( കുളിക്കാഞ്ഞിട്ടാണ് എന്ന് പറയാന്‍ വരട്ടെ, 2 ഉം തമ്മില്‍ ഉള്ള വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാന്‍ എനിക്ക് നല്ല അനുഭവ സമ്പത്ത് ഉണ്ട്‌.) കാര്യം എന്താണെന്ന് വെച്ചാല്‍. ഈ food എടുക്കുന്ന ടേബിള്‍ ഇല്‍ തന്നെ കൊറേ സ്പൂണുകളും വെച്ചിരിക്കും, എല്ലാരും മുറയ്ക്ക് അത് വന്നു എടുക്കാറുന്ട് ..ഞാനും... ഞാന്‍ ചെയ്യാത്ത ഒരു കാര്യം ഈ സ്പൂണ്‍ ഉപയോഗിക്കാത്തത് ആണ്.. എന്റമ്മോ ബാക്കി എല്ലാവരും, ആ സ്പൂണുകള്‍ കൊണ്ട്‌ കാണിക്കുന്ന പരാക്രമങ്ങള്‍ ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെ ആണ്... ഓരോ കയ്യിലും ഓരോ സ്പൂണ് വെച്ചു ... ആ 2 ആയുധങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ പിടയുന്ന പാവം ഇഡലി യും വടയും ...ഒരു വടക്കന്‍ വീരഗാധയിലെ വാള്‍ പയറ്റ് പോലും ഇത്രേം ഭീകരമല്ല... ആദ്യം ഇടതു കയ്യിലെ സ്പൂണ് കൊണ്ട്‌ ഇടളിക്കിട്ടു ഒരു വെട്ടു, എന്നിട്ട് മുറിഞ്ഞ ഭാഗം തോണ്ടി വലതു കയ്യിലെ സ്പൂനിലേക്ക് ... അവിടെ നിന്നും വായിലേക്ക്... അപ്പടി complicated process ആണ് .... എന്തെങ്കിലും പ്രൊട്ടോക്കോള്‍ ഇതിനു ഫോളോ ചെയ്യണം എന്നറിഞ്ഞു കൂടാ... northindians ചെയ്യുന്നത് പോവട്ടെ...പാവങ്ങള്‍, ഉണക്ക ചപ്പാത്തി തിന്നാനെ അവര്‍ക്ക് താല്പര്യം ഉള്ളൂ ...ചോറ് വല്ലപ്പോളും രണ്ടു സ്പൂണ്‍ കഴിച്ചാല്‍ ആയി.. ആ അളവ് കറക്റ്റ് ആവാന്‍ അവര്‍ക്ക് സ്പ്പൂണ്‍ ഉപയോഗിക്കാം... പഷേ , എന്ത് കണ്ടിട്ടാണ് മലയാളികളും തമിഴരും തെലുങ്കരും എല്ലാം, ഇങ്ങനെ തുടങ്ങുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല...ചോറിങ്ങനെ മോര് ഒക്കെ കൂട്ടി കുഴച്ച് അച്ചാറും ഒക്കെ തൊട്ടു ഉരുള ഉരുള ആയി കഴിക്കുന്നതിണ്ടേ സുഖം ഒന്ന് വേറെ തന്നെ അല്ലെ...പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല ... കലി കാലം... അല്ല കൈ വൃത്തികെടാവുന്നതില്‍ വിഷമം ആണെങ്കില്‍ ക്ഷമിക്കാം..പക്ഷെ ഈ വലിയ വൃത്ത്തിക്കാര്‍ ഒന്നും കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു washroom ഇല്‍ പോയി വാ കഴുകുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല.. ഈ സ്പൂണ് വെച്ച് കഴിക്കുന്നവര്‍ക്ക് കഴിച്ചെന്ന തൃപ്തി വരുമോ എന്തോ , ആവോ എനിക്കറിയില്ല.. ഞാന്‍ എന്റെ കൈ കൊണ്ടേ കഴിക്കാറുള്ളൂ...

ഒരു യാഥാര്‍ഥ്യം : പ്രിയപ്പെട്ടവരേ ഞാന്‍ ഈ മുകളില്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് വായിച്ചു നമ്മുടെ ഊണ് ശീലങ്ങള്‍ ഈ കാലത്തും കാത്തു സൂക്ഷിക്കാന്‍ പ്രതിന്ജാ ബദ്ധ ആയ ഒരു മലയാളി പെണ്‍കൊടി ആണ് ഞാന്‍ എന്ന് വിചാരിച്ചെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് തെറ്റി ...ഇവിടെ ആദ്യം കാലു കുത്തിയ അന്ന് തന്നെ ഈ സ്പൂണ്‍ വെച്ചുള്ള യുദ്ധത്തിന് ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചതാണ് .. പക്ഷെ എന്റെ സ്പൂണ്‍ വാളിന്ടെ ഇടയില്‍ നിന്നും രക്ഷപെട്ടു പോയ ചില ചോറുകള്‍ എന്റെ ടീം മേറ്റ്‌ ന്റെ യുദ്ധ കളത്തില്‍ വീഴുകയും ബാഹ്യ ഇടപെടലുകളില്‍ വിശ്വസിക്കാത്ത അദ്ദേഹം എന്നെ ' ഇവള്‍ ഇതു കൊത്തഴത്ത് കാരിയാണ് ' എന്ന മട്ടില്‍ തുറിച്ചു നോക്കി , യുദ്ധം ഇടയ്ക്കു വെച്ച് അവസാനിപ്പിച്ചു എഴുന്നേറ്റു പോവുകയും ചെയ്തു.. പാവം ഞാന്‍.. അന്നുണ്ടായ നാണക്കേടും വിഷമവും മൂലം, ഇനി സ്പൂണ്‍ ഉപയോഗിക്കില്ല എന്ന് ദൃഡ പ്രതിന്ജാ എടുത്തു....ഇതാണ് വാസ്തവം.... 'കിട്ടാത്ത മുന്തിരി പുളിക്കും' അത്ര തന്നെ

ഹൈദരാബാദ് വിശേഷങ്ങള്‍ ഭാഗം 1

2009-08-07T15:43:00.000+05:30

എന്റെ കോഴ്സ് ണ്ടെ ഭാഗമായുള്ള internship ചെയ്യുവാനാണ്, പിലാനിയില്‍ നിന്നും കെട്ടും കിടക്കയും ഒക്കെ എടുത്തു ഹൈദരാബാദില്‍ വന്നു ചേര്‍ന്നത്‌. ഇടയ്ക്കു വീട്ടില്‍ ഒരു മാസം നിന്നതൊഴിച്ചാല്‍ നാടോടി ജീവിതത്തിണ്ടേ തുടര്‍ച്ച തന്നെ.. ആദ്യമായാണ് ഹൈദരാബാദില്‍ .... ഓരോ നാട്ടില്‍ ചെന്ന് ഓരോരോ കാര്യങ്ങള്‍ പുതുതായി പഠിക്കാന്‍ കിട്ടുന്നുണ്ട്, അത് പോലെ ഇവിടെയും കിട്ടി കുറെയൊക്കെ...പുതിയ കൂട്ടുകാരും.. വന്നു കഴിഞ്ഞു ൨ ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോളേ ഹൈദരാബാദ് മാറ്റി വല്ല കൊതുകബാദ് എന്ന് വല്ലോം പേരിട്ടാലോ എന്ന് ആലൊചിച്ചുകൊന്ടിരിക്കുവാണ്... എന്റമ്മേ എന്തൊരു കൊതുകാനെന്നോ ഇവിടെ...കൊതുകുകള്‍ എല്ലാം നൈറ്റ്‌ ഷിഫ്റ്റ്‌ ഇണ്ടേ ആള്‍ക്കാരാണ്..അതും ഇവിടെ it പാര്‍ക്കിലെ ആള്‍ക്കാരേക്കാളും കൃത്യനിഷ്ഠ ഉള്ളവരും ആണ്, വൈകുന്നേരം ഒരു 8 മണി മുതല്‍ 11 മണി വരെ ആണ് അവരുടെ ഡ്യൂട്ടി... ഞാന്‍ താമസിക്കുന്നത് 10 പേര്‍ താമസിക്കുന്ന ഒരു ഫ്ലാറ്റ് ഇല്‍ ആകയാലും,അങ്ങനെ നമ്മുടെ സ്വകാര്യതയുടെ അതിര്‍വരമ്പുകള്‍, അറിയാതെ ഒന്ന് കൈ നീട്ടിയാല്‍ അടുത്തുകിടക്കുന്ന roommate ണ്ടെ മൂക്കില്‍ തൊടുന്ന മാതിരി വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് നിര്‍വചിചിരിക്കുന്നതിനാലും സ്വസ്തമായോന്നു ഫോണ്‍ ഇല്‍ സംസാരിക്കണമെങ്കില്‍ കൊതുകുകളുടെ വര്‍ക്ക്‌ ഏരിയ യിലോട്ട് പോകാതെ നിവര്‍ത്തി ഇല്ല..പ്രതേകിച്ചും ഞാനും കഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു boy friend നെ ഒപ്പിച്ച ഈ സമയത്ത്.. 1000 കൊതുകിന്റെ കടി കൊണ്ടാലും വേണ്ടില്ല , ഒരു പ്രേമം പൂവിടണം എന്നല്ലേ കവികള്‍ പാടിയിട്ടുള്ളത്... അങ്ങനെ ഇവിടെ വന്നതി പിന്നെ എല്ലാ ദിവസവും ഞാന്‍ ഇവിടുത്തെ കൊതുകുകളെ പട്ടിണിക്കിട്ടിട്ടില്ല. .. ഞാന്‍ വന്നതില്‍ പിന്നെ റൂമില്‍ നുഴഞ്ഞു കയറുന്ന കൊതുകുകളുടെ എണ്ണം കുറവാണെന്നു roommates തന്നെ സാഷ്യപ്പെടുത്തുക ഉണ്ടായീ..... അല്ല ഞാന്‍ ഉള്ളപ്പോള്‍ അവര്‍ ഇനി കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വരികയില്ല....അതുമാത്രമല്ല അവരുടെ ജീവന് ഭീഷണി ആയി എവിടെ നിന്നോ വന്ന ഒരു പല്ലി ഭീകരനും റൂമില്‍ ഉണ്ട്.. എന്തിനാണ് ഈ പെമ്പിള്ളേര്‍ പല്ലിയെ കാണുമ്പോള്‍ ഇത്ര കിടന്നു ബഹളം ഉണ്ടാക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായിട്ടില്ല , പാമ്പ് വല്ലോം ആണേല്‍ പോകട്ടെന്നു വെക്കാം, കടിച്ചാല്‍ ആള് കാഞ്ഞു പോകും.. പക്ഷെ പല്ലി കടിച്ചു ആരേലും ആശുപത്രിയില്‍ ആയ കാര്യം ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടില്ല...പിന്നെ കൂട്ടത്തില്‍ കൂടാതെ പറ്റില്ലല്ലോ... അതുകൊണ്ട് അവര് പല്ലിയെ കണ്ടു ബഹളം വെക്കുന്ന കൂട്ടത്തില്‍ ഞാനും അങ്ങ് നിലവിളിചെക്കും...ഇനി ആരും ഇല്ലാത്ത സമയത്ത് വേണം ആ ജന്തുവിനെ എടുത്തു പുറത്തോട്ടു കളയാന്‍... ഇവിടെ നിന്നും ഞാന്‍ പോകുമ്പോള്‍ ആരും വിഷമിചില്ലെലും ഈ പാവം കൊതുകുകള്‍ വിഷമിക്കും, അവര്‍ എനിക്ക് ഒരു യാത്ര അയപ്പ് തന്നാലും അതിശയിക്കാനില്ല.

സ്നേഹവും സ്വാതന്ത്ര്യവും

2009-05-03T21:42:00.000+05:30

സ്നേഹമാണോ സ്വാതന്ത്ര്യമാണോ വലുത് ? സ്നേഹം സുഖകരമായ ഒരു ബന്ധനം തന്നെയല്ലേ ശരിയായ സ്വാതന്ത്ര്യ ദാഹിക്ക്‍ പൂര്‍ണമായി സ്നേഹം ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയുമോ ? ചിലപ്പോള്‍ മനുഷര്‍ക്ക്‌ 100% സ്വാതന്ത്ര്യം വേണമെന്നില്ലായിരിക്കും....?

എന്റെ സൈക്കിള്‍

2009-04-13T22:17:00.000+05:30

ഈ പോസ്റ്റ് എഴുതണോ വേണ്ടയോ എന്നുള്ള ഒരു ആശയ കുഴപ്പം എനിക്കു കുറച്ചു നാളായി ഉണ്ടായിരുന്നു... കാരണം വേറെ ഒന്നുമല്ല ..ഇത് വായിച്ചിട്ട് അര വട്ടായിരുന്ന എനിക്ക് മുഴുവട്ടായിപ്പോയല്ലോ എന്ന് എല്ലാവരും സഹതപിച്ചാലൊ ? എന്തായാലും സാരമില്ല... എഴുതിക്കളഞ്ഞെക്കാം...

എന്റെ വാഹനത്തെപറ്റിയാണ് ബ്ലൊഗിന്റെ ഈ ലക്കം.... വാഹനം മറ്റൊന്നുമല്ല... അറ്റ്ലസിന്റെ speed weapon എന്ന ഒരു സുന്ദരന്‍ സൈക്കിള്‍ ആണു കഥാപാത്രം .....നാനോ യ്ക്ക് ഓര്‍ഡര്‍ കൊടുത്തു ക്യു നിക്കുന്ന വഴിക്കു എന്താണവൊ ഈ സൈക്കിള്‍ മാഹതമ്യം എന്നു പലരും ശങ്കിക്കാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്.... കാര്യത്തില്‍ വലിയ കഴമ്പൊന്നും ഇല്ലെന്നെ....പിന്നെ ഈ സൈക്കിള്‍ സുന്ദരന്‍ എന്റെ ആദ്യത്തെ സ്വന്ത വാഹനം ആയതു കൊണ്ടുള്ള ഒരു സ്നേഹ പ്രകടനം ബ്ലോഗ് വഴി നടത്ത്തിയെക്കമെന്നു വെച്ചു....

സൈക്കിള്‍ ഓടിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ചെറുപ്പത്തിലെ പഠിച്ചതാണ്....

എന്ന് വെച്ചാ 4 ആം ക്ലാസ്സില്‍ പടിക്കുംബോളേ.... ഞാന്‍ ആദ്യം ഓടിക്കാന്‍ പഠിച്ചത് , വീട്ടിലെ റബ്ബര്‍ അടിക്കാന്‍ വരുന്ന ചേട്ടന്ടെ സൈക്കിളില്‍ ആരുന്നു.... ഈ പഠനത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത നമ്മള്‍ ബ്രേക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരു കുണ്ടാമണ്ടി ഉണ്ടെന്നു മറന്നു പോകുന്നതാണ്... അത് ആരംഭ കാലത്ത് മുഴുവന്‍ വല്ല കയ്യലയിലും വണ്ടി ഇടിച്ചു നിര്തുന്നതയിരുന്നു എന്റെ ഒരു വിനോദം.... ആ പരാക്രമങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ കിട്ടിയ പാരിതോഷികങ്ങള്‍ ആയി കളിലും കയ്യിലും 3 കുത്തിക്കെട്ടുകളും കിട്ടി... ഇതൊക്കെ പോരാഞ്ഞ് നേരത്തെ തന്നെ വല്ല പാട്ട പെറുക്കുന്ന ആളുടെ വണ്ടിയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന ആ സൈക്കിള്‍ മുത്തച്ഛന്‍ അധികം വൈകാതെ തന്നെ പരഗതി പോകുകയും ചെയ്തു.... ഒരു സൈക്കിള്‍ മേടിച്ചു തരാനുള്ള പരാതി സമര്‍പ്പിച്ചിട്ടും , തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വാഗ്ദാനങ്ങളേക്കാളും അല്പമായ ആയുസേ വീട്ടില്‍ അവക്കുന്ടായിരുന്നുള്ളൂ..... മാത്രമല്ല വഴിയെക്കൂടെ പോകുന്ന സകല ആള്‍ക്കാരുടെയും ജീവനും സുരക്ഷക്കും ഞാന്‍ നടന്നു പോകുന്നയാണ്‌ നല്ലതെന്ന് എന്റെ ഏതോ ഒരു ശത്രു വീട്ടില്‍ പോയി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു....പപ്പയും മമ്മിയും യും അത് വിശ്വസിക്കാനും.... അങ്ങനെ ആ മോഹം മുളയിലേ നുള്ളി... പിന്നെ പ്ലസ് ടു , കോളേജ് അവിടെയൊക്കെ സൈക്കിള്‍ കൊണ്ട് പോകണോ...വേണേല്‍ scooty ഓടിച്ചോ എന്നൊക്കെ ഓരോ ഉപദേശവും.....എന്തായാലും ആ വണ്ടിയോട് പ്രതേക ആകര്‍ഷണം ഒന്നും എനിക്ക് തോന്നിയില്ല... അങ്ങനെ RIT യുടെ നെടുംകുഴിയിലേക്കുള്ള നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന സുന്ദരമായ വഴിയില്‍ സൈക്കിള്‍ ഓടിച്ചു പോകുന്നത് സ്വപ്നം കാണാനേ പറ്റിയുള്ളൂ... എന്തായാലും ആ സ്വപ്നം അങ്ങനെ തന്നെ അവശേഷിക്കുമെന്നു വിചാരിച്ചിരിക്കുമ്പോളാണ്.... ഈ കാമ്പസില്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു അവസരം വീണു കിട്ടിയത്.... എന്തായാലും ഉള്ളിന്ടെ ഉള്ളില്‍ ഉള്ള ചില നുറുങ്ങു ആഗ്രഹങ്ങള്‍ എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞാലും സാധിക്കുമെന്ന്, ഒത്തിരി lady bird സൈക്കിള്‍ കള്‍ക്കിടയില്‍ സുഖിച്ചിരിക്കുന്ന എന്റെ സൈക്കിള്‍ കാണുമ്പോള്‍് ഞാന്‍ ഓര്ക്കാറുന്ട്....

ഈ എഴുത്ത് ഞാന്‍ പണ്ടേ എഴുതേണ്ടതായിരുന്നു ..... പ്രൈമറി സ്കൂളില്‍ പഠിച്ചപ്പോള്‍ ...പരീഷക്ക്ഈ രീതിയിലുള്ള ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു ... 'നിങ്ങളുടെ വീടിനെ പറ്റി എഴുതുക , നിങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരനെ പറ്റി എഴുതുക ....' മുതലായവ ..... കാലം ഒത്തിരി വൈകിയാനെന്കിലും ആ ഒരു കുട്ടിത്തവും സന്തോഷവും തോന്നുന്നു ഇത് എഴുതുമ്പോള്‍ ......( ആ നിലവാരവും :) )

ബ്ലോഗുകള്‍ ഉണ്ടാവുന്നത്

2009-02-16T02:23:00.000+05:30

പ്രത്യേകിച്ച് പണിയൊന്നുമില്ലാതെ ,ഉറങ്ങണോ അതോ നെറ്റ് ഇല്‍ എന്തേലും ചിക്കിചിരയണോ എന്ന് ആലോചിച്ചു കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ അടിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ദിവസം. അസൈന്മെന്ടുകളും ടെസ്റ്റ് പേപ്പറുകളും മുറക്കുന്ടെന്കിലും അവസാന നിമിഷം അല്ലാതെ എന്തെങ്കിലും അവയ്ക്ക് വേണ്ടി ചെയ്താല്‍ ലോകം അവസാനിചാലോ എന്നുള്ള ഭയം നിമിത്തം അത്തരത്തിലുള്ള സാഹസത്തിനു മുതിരാതെ എന്നാല്‍ ഉറങ്ങുക തന്നെ ചെയ്യാം എന്ന് വിചാരിച്ചു പതുക്കെ പുതപ്പു വലിച്ചിട്ടപ്പോളാണ് മൊബൈല് ചിലച്ചത്.. അപ്പുറത്ത് പണ്ടത്തെ സഹ പാഠിയും അപ്പോലതെയും ഇപ്പോലത്ത്തെയും സുഹൃത്തുമായ ധനേഷാണ്... അവന്‍ വിളിക്കാറ് പതിവില്ലത്തത് ആണല്ലൊ ഇനി നമ്പര്‍ വല്ലോം മാറി വിളിച്ചതാണോ എന്തോ...

അല്ല എനിക്ക് തന്നെയാണ് കാള്‍..

." ഡീ എന്തുണ്ട് വിശേഷങ്ങള്‍?"

" ഓ എന്തിരിക്കാനാ ...സുഖം സ്വസ്ഥം ..." ...

"അപ്പൊ ചുമ്മാതിരിക്കുവണൊ എന്നാല്‍ ഒരു കാര്യം ചെയ് നീ എന്റെ ബ്ലോഗ് ഒന്നു വായിച്ചു നോക്ക് , പുതിയ ഒരു ബ്ലോഗ് ഞാന്‍ തുടങ്ങി ആദ്യത്തെ പോസ്റ്റ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്, വായിച്ചു നോക്കിയിട്ട് അഭിപ്രായം പറ.."

ബ്ലോഗോ ... അതെന്തോന്ന് ..എന്നുള്ള എന്റെ ചോദ്യത്തിന് അവന്‍ ഒരു അര മണിക്കൂര്‍ നീണ്ട വിശദീകരണം തന്നെ തന്നു....

എന്നെയും നിന്നെയും പോലെ ഉള്ള അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും ആശയപ്രകടനത്ത്തിനും വഴി തേടി അലയുന്ന യുവജനങ്ങള്‍ ( നേരത്തെ ഇങ്ങനെ യുവജനം എന്ന് എടുത്തു പറയേണ്ട കാര്യം ഇല്ലായിരുന്നു... ഇനി ഇപ്പോള്‍ ആ ശീലം തുടങ്ങണം....പ്രായം ഒക്കെ ആയി വരുകയല്ലെ.... ഇനിയിപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ പറയുന്നതു പോലെ ആണ്... 60 വയസ്സായാലും ഞാന്‍ യുവതി എന്നല്ലാതെ പറയാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല .. എന്ന് വ്യക്തം ആക്കിക്കോട്ടെ...) സമൂഹത്തെയും ഈ ലോകത്തെ തന്നെയും മാറ്റാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന പുതിയ ഒരു ഓണ്‍ലൈന്‍ പ്ലാറ്റ്ഫോം ആണ് ഇതെന്ന് ഇച്ചിരെ സാഹിത്യത്ത്തിണ്ടേ മേന്പോടിയോടെ തന്നെ അവന്‍ പറഞ്ഞു വെച്ചു...

ഇതു കൊള്ളാമല്ലോ സങ്ങതി എന്ന് ഞാനും വിചാരിച്ചു....അങ്ങനെ ഫോണില്‍ സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ലവന്റെ ബ്ലോഗില്‍ പോവുകയും ചെയ്തു....

എന്തായാലും ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ തന്നെ സെറ്റ് അപ് ഫുള്‍ എനിക്കങ്ങ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു...സംഭവം കൊള്ളാം... അവന്‍ പണ്ടത്തെ ക്ലാസ്സില്‍ നടന്ന ഒരു കഥയാണ് ഇട്ടിട്ടുള്ളത്....

അങ്ങനെയനെന്കില്‍ എനിക്കും ഒരു ബ്ലോഗ് തുടങ്ങാമല്ലോ , nursey സ്കൂള്‍ മുതല്‍ ഉള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ഇപ്പോളും ഓര്മയിലുന്ട് എന്നൊക്കെ ഓര്‍ത്ത് ഞാന്‍ എങ്ങനെയാണു അത് തുടങ്ങുന്നത് എന്ന് അന്വേഷിച്ചു... " നീയോ അത് വേണോ ..? " എന്നായിരുന്നു ആദ്യത്തെ ചോദ്യം... എന്താണ് തുടങ്ങിയാല്‍...

അത് നീ വിചാരിക്കുന്ന പോലെ അത്ര എളുപ്പമുള്ള പരിപാടി അല്ല...ബ്ലോഗ് തുടങ്ങണമെന്കില്‍ നീ ആദ്യം ബ്ലോഗിണ്ടെ ആത്മാവ് തൊട്ടറിയണം.. അതിനുള്ള സെന്‍സ് ഉണ്ടാവണം... സെന്സിടിവിടി ഉണ്ടാവണം... എന്നൊക്കെ മമ്മൂക്ക സ്റ്റെയിലില്‍ രണ്ടു കാച്ചും....

എന്നാ പിന്നെ ഇതു തുടങ്ങീട്ടു ബാക്കി കാര്യം എന്ന് ഞാനും വിചാരിച്ചു...

തല്ലേണ്ട അമ്മാവാ ഞാന്‍ നന്നാവില്ല എന്ന ഒരു രീതിയിലാണ് കാര്യങ്ങളുടെ പോക്കെന്ന് മനസിലാക്കിയതോടെ അവനും എന്നെ സഹായിക്കാം എന്നേറ്റു...

നീ ആദ്യം ഒരു ഗൂഗിള്‍ ഐ ഡി ഉണ്ടാക്കണം

ഏത് കൊച്ചു കുഞ്ഞിനാണ് ഈ കാലത്ത് ഗൂഗിള്‍ ഐ ഡി ഇല്ലാത്തതു... 'അമ്മ' ന്നു വിളിക്കുന്നെനു പകരം പിള്ളേര്‍ 'ഗൂഗിള്‍ ' ന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ആ കൊച്ചു ജനിച്ചു,വിദ്യാഭാസം, കല്യാണം, ഷഷ്ടി പൂര്‍ത്തി, എന്തിന് ചാവടിയന്തിരം വരെ ഗൂഗിള്‍ sponsor ചെയ്യുമെന്ന് ഓഫര്‍ ഇറക്കുന്ന കാലം

അതുണ്ടെടാ ഉവ്വേ , നീ എന്നെ അത്ര കൊച്ച്ചാക്കണ്ട ...പിന്നെ എന്ന ചെയ്യണം..ഗൂഗിള്‍ ഐ ഡി വെച്ചു നിനക്കു ബ്ലോഗ് ഉണ്ടാക്കാം.. പിന്നെ

നിനക്കു തുടങ്ങാന്‍ വേണ്ടി ബ്ലോഗ് ലോകത്തിലെ മഹാ ബ്ലോഗന്മാരുടെ ലിങ്ക് കള്‍ ഞാന്‍ അയച്ചു തരാം

നീ ആദ്യം അത് വായിച്ചു പടി... എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരു സെറ്റ് ലിന്കും കക്ഷി അപ്പോള്‍ തന്നെ അയച്ചു തന്നു....

പിന്നെ ഒരു ബ്ലോഗ് തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ആദ്യം ഓര്‍ക്കേണ്ട സങ്ങതി നമ്മള്‍ ഒരു വലിയ സംഭവം ആണെന്ന് വരുത്തി തീര്ക്കലാണ്... അതിന് നാലു ആള്‍ക്കാര്‍ കാണണം ..അവര്‍ കമന്റുകള്‍ ഇടണം...ഇതു ഒരു ബ്ലോഗിണ്ടേ വളര്‍ച്ചക്കുള്ള ഉത്തേജക മരുന്നുകളാണ്... അതില്‍ നിന്നും ഉത്തേജനം ഉള്‍ക്കൊണ്ടിട്ടു വേണം നിനക്കു അടുത്ത പോസ്റ്റ് ഇടാന്‍.. മനസ്സിലായോ...

ഉവ്വ് അത് ഞാന്‍ ഏറ്റു... എന്തായാലും ആദ്യത്തെ പോസ്റ്റ് ഇടുവണേല്‍ കുറഞ്ഞത് മൂന്നു കമന്റുകള്‍ എങ്കിലും അതില്‍ വരും എന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചു,.. കാരണം ഇവന്മാര്‍ ഒന്നും അറിയാത്ത മൂന്നു ഐ ഡി എനിക്കുണ്ടല്ലോ..

കമന്റുകള്‍ കിട്ടാന്‍ പിന്നെ ചെയ്യേണ്ടത് ഇതു പോലെ ബ്ലോഗില്‍ ജീവിക്കുന്ന ബ്ലോഗന്മാരുടെയും ബ്ലോഗിനികളുടെയും ഒക്കെ ബ്ലോഗില്‍ പോയി കമന്റ് ഇടുക എന്നുള്ളതാണു... അതിന് നീ അവിടെ എഴുതിയിരിക്കുന്ന ചപ്പു ചവറു ഫുള്‍ വായിക്കണം എന്നില്ല... അതിന് മുന്‍പത്തെ ഒന്നു രണ്ടു കമന്റുകള്‍ വായിച്ചാല്‍ മതിയാവും.. ഏകദേശ ഒരു ഊഹം കിട്ടും ...പിന്നെ ഇക്കാലത്തെ സഞ്ജയനും പറഞ്ഗോടനും ഒക്കെ ആകാന്‍ മല്സരിക്ക്കുന്നവരോടു വെറുതെ ലൈറ്റ് ആയി പോയി.." അളിയാ മുറ്റാരുന്നു... കേട്ടോ..കസറി " എന്നും

മലയാള നിഖണ്ടു എടുത്തു വെച്ചു അന്തരത്മാവിണ്ടേ അകത്തു നിന്നും വരുന്ന പ്രവാഹ ധാരയില്‍ ലയിച്ചിരുന്നു എഴുതി ക്കഴിയുമ്പോള്‍ എഴുതിയവര്‍ക്കും വായിക്കുന്നവര്‍ക്കും മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു അവസ്ഥയില്‍ എത്ത്തിക്കുന്നവരെ ആ രീതിയില്‍ തന്നെ കയ്യില്‍് എടുക്കണം..

അവിടെ പോയി " നിങ്ങളുടെ പോസ്റ്റ് വായിച്ചിട്ട് എന്റെ ആത്മാവ് കത്തിപ്പോയി , മനസ്സു നിരുപാരുഗ്രഹം ആയി പോയി എന്ന് ചാമ്പുക ...ഇത്രയൊക്കെ മതി മുന്‍ കരുതലുകള്‍...

(നിരുപാരുഗ്രഹം : ഇതു മലയാള ഭാഷക്ക് എന്റെ സംഭാവന.. ഈ വാക്കിന് ഒരു നല്ല അര്ത്ഥം കണ്ടു പിടിക്കുന്നവര്‍ക്ക് സമ്മാനം ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല ... എന്നാലും എന്റെ കൂടെ ഭാഷയെ ധാന്യം ആക്കി എന്ന സംതൃപ്തി ഇല്‍ പങ്കു ചേരാം .അല്ലേല്‍ തന്നെ നമ്മുടെ പാവം മലയാളം വാക്കുകള്‍ ഇല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുകയാണ് എന്നുള്ള വിഷമം എനിക്ക് നേരതെയുന്ട്...എന്റെ സഹ ബ്ലോഗന്‍ മാരെ ബ്ലോഗിനികളെ നമ്മള്‍ വിചാരിച്ചാല്‍ തീര്ത്തു കൊടുക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ ഈ പ്രശ്നം ... എല്ലാവരും ഒന്നു ആഞ്ഞു ഉല്സാഹിച്ചെ ... ഓരോ പോസ്റ്റിനും ഒരു പുതിയ വാക്ക് അത് മതി നമ്മുക്ക് മലയാളത്തെ സമ്പന്നമാക്കാന്‍.. പിന്നെ വേണമെന്കില്‍ ആഗോള ബ്ലോഗ് സമ്മേളനത്തില്‍ ഇതൊരു മല്‍സര ഇനമായി തന്നെ ഇറക്കാം ...എല്ലാവരുടെയും സഹകരണം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു... )

ഞാന്‍ കവിത എഴുതിയാലോടാ പണ്ടു കവിതക്ക് ഒക്കെ സമ്മാനം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്...

പൊന്നു മോളെ... കവിത ഒന്നും ഈ തട്ടകത്തില്‍ വേവുന്ന ലക്ഷണം ഇല്ല.. കവിതയും അല്ലാത്ത പോസ്റ്റുകളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഈ ആര്‍ട്ട് ഫിലിം commercial സിനിമയും പോലെ ആണ്... കവിത എഴുതിയാല്‍ നിനക്കു കൊള്ളാം എന്ന് തോന്നും പക്ഷെ കമന്റ്സ് കിട്ടുകയോ നിനക്കു ഒരു boosting കിട്ടുകയോ ചെയ്യില്ല... അല്ലേലും നീ കുമാരനശാന്ടെയും വള്ളതോളിന്ടെയും തോളിനോപ്പമോന്നും എത്ത്തില്ലല്ലോ...നീ തല്ക്കാലം അത് വിട്ടു പിടി...

സാരമില്ല , കൊല്ലങ്ങളായി മേടിച്ച ബോബനും മോളിയും , മണ്ടൂസും ഒക്കെ സ്റ്റോക്ക് ഉണ്ട് , അത് മതി .പിന്നെ ചില ഇംഗ്ലീഷ് ഷോ ഇല്‍ ഒക്കെ ഹാസ്യ രംഗങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ ബാക്ക്ഗ്രൌണ്ടില്‍ ചിരിയുടെ സ്വരം കേക്കില്ലേ.. അത് പോലെ വല്ല സെറ്റ് ഉപും ഉണ്ടാക്കാന്‍ പറ്റുവാരുന്നേല്‍് നന്നായിരുന്നു .. ചിരിക്കാന്‍ മറന്നു പോയവര്‍ ആണെന്കില്‍ ആ ലിന്കില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുമ്പോള്‍ ചിരി സ്വരം കേള്‍പ്പിക്കുകയും അങ്ങനെ ഒന്നു ചിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാം ആയിരുന്നു, അതിന് ഇപ്പോള്‍ എന്താ ഒരു വഴി.. വാ കീറിയ ദൈവം ഇരയും തരുമെന്നല്ലെ ..Mr: ഗൂഗിള്‍ സ്വന്തം ബ്ലോഗന്മാരെ സഹായിക്കാന്‍ എന്തേലും വഴി കാണാതിരിക്കില്ല.. ഇനി ഏതേലും പുതിയ technic വഴി ചിരിയുടെ സെന്‍സ് ഉണ്ടാക്കുന്ന വല്ല സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ ഉം വന്നു കൂടായ്കയില്ല

അപ്പോളാണ് ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിലെ വലിയ കാര്‍നവരായ ഇര്‍്ഷാദിക്കന്ടെ ബ്ലോഗ് കണ്ടത്...

ക്ലാസ്സിലെ മിണ്ടാപ്രാണിയും ലോല ഹൃദയനും ആയ ബിമി ക്കിട്ട് പണി കൊടുത്തു കൊണ്ടുള്ള ഒരു പോസ്റ്റ്.

എടാ ഇതു കഷ്ടം അല്ലെ... പാവം ബിമല്‍...അവന്‍ എന്ത് ചെയ്തു... വ്യക്തി വിദ്വേഷം ആ പാവത്തിനിട്ട് തീര്‍ക്കാമോ... അവന് വിഷമം ആയിക്കാണില്ലേ എന്ന് ഞാന്‍ ....

നീ മിണ്ടാതിരിക്കാമോ... അല്ലേല്‍ തന്നെ നിന്നെ നന്നാക്കാന്‍ നോക്കുന്ന എന്നെ വേണം തല്ലാന്‍... എടീ ഒന്നു ചീയാതെ വേറൊന്നിനു വളം ആവില്ല എന്ന് കേട്ടിട്ടില്ലേ... ഇതിപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ മുഴുവന്‍ ആയി ഒന്നും ഉണ്ടാക്കി എഴുതുന്നില്ല... നമ്മള്‍ കണ്ടതും കേട്ടതും ചെയ്തു കൂട്ടിയതുമായ മണ്ടത്തരങ്ങള്‍് പറഞ്ഞു മാലോകരെ ചിരിപ്പിക്കുന്നു... പിന്നെ നമ്മള്‍ കഥാകൃത്തുക്കള്‍ ആയതു കൊണ്ട് സ്വന്തം അനുഭവങ്ങള്‍ പറയാന്‍ ഒരു കഥാ പത്രത്തെ ആവശ്യമായി വരുന്നു...

അത്രയേ ഉള്ളു...

ബിമലിനു ഇതൊന്നും പ്രശ്നമല്ല...അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ അവനെ നമ്മള്‍ പ്രശസ്തനാക്കുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്... അവന്‍ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു നന്ദി പറയണം...

അല്ലേല്‍ നീ തന്നെ ഒന്നാലോചിച്ചേ ബഷീര്‍ 'പാത്തുമ്മയുടെ ആട്' എഴുതിയത് പാത്തുമ്മായോട് ചോദിച്ചിട്ടാണോ അല്ല ഇനി അഥവാ അങ്ങനെ പാത്തുമ്മായോടു ചോദിച്ചാല്‍ തന്നെ ആടിനോട്‌ ചോദിച്ചോ , ഇല്ലല്ലോ...

കണ്ട തൊട്ടാവാടിയും പ്ലാവിലയും തിന്നു നടന്ന ആ ആട് വരെ മലയാള സാഹിത്ത്യത്തില്‍ കിടന്നു മേയുന്നില്ലേ... എന്ത് കൊണ്ട്..? ബഷീറിനു സ്വന്തം സഹോദരിയേം ആടിനേം വീട്ടുകാരേം പ്രശസ്തരാക്കാമെന്കില്‍് പിന്നെ എന്ത് കൊണ്ട് നമുക്ക് നമ്മുടെ ബിമലിനെ പ്രശ്സ്തനാക്കി കൂടാ...

എടീ ഇതാണ് പറയുന്നതു കൂട്ടുകാരോട് സ്നേഹം വേണമെന്നു...

അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ആരറിഞ്ഞു മലയാള സാഹിത്യം ഇനി ബ്ലോഗുകളില്‍ കൂടിയല്ല ജീവിക്കാന്‍ പോകുന്നതെന്ന്....

പണ്ടൊക്കെ കാര്‍ന്നോന്മാരുടെ കയ്യില്‍ തഴമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു...തൂമ്പ പിടിച്ചു മണ്ണില്‍ കിള്ച്ചതിന്ടെ... ഇന്നോ മൌസ് പിടിച്ചും കീ അടിച്ചും എല്ലാതിന്ടെയും വിരലടയാളം ഉള്‍പ്പടെ തേഞ്ഞു പോയില്ലേ... ഇതാണ് പുതിയ കാലം... അങ്ങനെ ഈ കാലത്ത് ബിമലിനു കിട്ടാന്‍ പോകുന്ന പദവിയോ അഞ്ചു കഥാകൃത്തുക്കള്‍ ക്ക് കൂടി ഒറ്റ കഥാ പാത്രം... മലയാള സാഹിത്യത്തില്‍ എന്നല്ല ലോക സാഹിത്ത്യത്തില്‍ പോലും ആരെയും തേടി വരാത്ത അസുലഭ സൌഭാഗ്യം....ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ ഉള്ളില്‍ പോലും കുളിര് കോരുന്നു....

അത് പോട്ടെ പറഞ്ഞു വന്നത് ബ്ലോഗിനെ പറ്റിയല്ലേ...നീ തുടക്കക്കാരി ആയ കൊണ്ട് കൊഴപ്പം ഇല്ല.. വേണേല്‍ ഇപ്പോള്‍ ഐഡിയ സ്റ്റാര്‍ സിങ്ങര്‍ ഇല്‍ കാണാറില്ലേ ... അത് പോലെ .." നിങ്ങള്‍ക്ക് എല്ലാവര്ക്കും എന്റെ പോസ്റ്റ് ഇഷ്ടം ആയി എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു... ഇഷ്ടപ്പെട്ടവര്‍ ഒരു കമന്റ് തന്നു എന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാന്‍ മറക്കല്ലേ.. എന്നൊരു അപേക്ഷ..." കുഴപ്പം ഇല്ല..

പിന്നെ നീ തല മൂത്ത ബ്ലോഗന്മാരുടെ ബ്ലോഗില്‍ കയറി എന്റെ ബ്ലോഗ് വായിക്കണം കമന്റ് ഇടണം എന്നോക്ക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ കമന്റ് അല്ലായിരിക്കും കിട്ടാന്‍ പോകുന്നത്..ഓര്‍ത്തോണം,, അത് കൊണ്ട് അങ്ങനെ മണ്ടത്തരങ്ങള്‍ ഒന്നും ചെയ്യരുത്...

അപ്പോളാണ് ധനേഷിന്ടെ ബ്ലോഗില്‍ ഞാന്‍ ഒരു 'മാക്രി' യെ കണ്ടത്.. അല്ല മാക്രി മാത്രം അല്ല 'പ്രാന്തനും'വിരുതനും' 'കാളിയും' ' 'മാടനും' ' മറുതയും'ഒക്കെ ഉണ്ട്..ആരട ഇവരൊക്കെ... എടീ ഇതില്‍ 'മാക്രി' ഞാന്‍ തന്നെയാണ്... ബാക്കിയൊക്കെ ഓരോരോ ബ്ലോഗന്മാര്‍ ആണ്

എന്താ ആരും സ്വന്തം പേരിടാത്തത് ? എങ്ങിനെ പേരിടും ? ഇതു ഒരു ഒളിച്ചു കളിയാണ്... പിന്നെ സ്വന്തം സുരക്ഷക്ക് വേണ്ടിയാണെന്നും കൂട്ടിക്കോ...

എല്ലാരും ബിമലിനെ പോലെ വിശാല മനസ്കരാണെന്നു കരുതരുത്.. ബിമല്‍ ആയിട്ടാണ്.. വേറെ ആരേലും ആരുന്നെന്കില്‍ ഞാനും ഇര്‍ക്കയും ഒക്കെ അടുത്ത പോസ്റ്റ് ഏതേലും ഹോസ്പിറ്റലില്‍ ഇരുന്നു എഴുതേണ്ടി വന്നേനെ...

നല്ല സാഹിത്യകാരന്മാര്‍ എവിടെയും നിരുല്സഹപ്പെട്ടിട്ടെ ഉള്ളു.. സമൂഹത്ത്തിനടെ ആട്ടും തുപ്പും ചവിട്ടും ഏറ്റാണ് സാഹിത്യ ശാഖകള്‍ പലതും വളര്‍ന്നതും പുഷ്ടിപ്പെട്ടതും ...പക്ഷെ പണ്ടത്തെ ആളുകളുടെ അത്രേം ആരോഗ്യം ഇന്നത്തെ തലമുറക്കില്ലല്ലോ..ഒരിടി വെട്ടിയാല്‍ ഹൃദയം നിലച്ചു പോകുന്നവര്‍ക്കിട്ടു ശരിക്കും ഒരു പെരുമാറ്റം കിട്ടിയാല്‍ എന്താവും എന്ന് നിനക്കറിയാം അല്ലോ...അതോണ്ട് സ്വന്തം ആരോഗ്യം ആദ്യം നോക്കണം...മനസിലായോ?

പിന്നെ ഈ പോസ്റ്റിടാന്‍ പോകുക എന്നൊക്കെ വെച്ചാല്‍ അതൊക്കെ ഒരു വലിയ സംഭവമാണ്. വലിയ വലിയ എഴുത്തുകാരൊക്കെ പ്രസവവേദന എടുക്കുന്നു എന്നൊക്കെ പറയാറില്ലേ.. അത് പോലെ... പിന്നെ നമ്മുടെ ഒരു ഭാഷേല്‍ കോഴി മുട്ടയിടാന്‍ പോകുന്ന പോലെ .. എന്ന് വേണേല്‍ പറയാം... അതിടുന്ന വരെ ഒരു വീര്‍പ്പു മുട്ടല്‍ ആയിരിക്കും... ഇട്ടു കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇറങ്ങി നടന്നു കൂവി വിളിക്കണം.... എന്നാലെ വല്ലോരും കേട്ടിട്ട് കമന്റ്സ് കൊത്തിതിന്നാന്‍ ഇട്ടു തരൂ.. പിന്നെ ഈ മുട്ട വിരിഞ്ഞോന്നറിയാന്‍് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ബ്ലോഗില്‍ കയറി എത്തി നോക്കിക്കോണം..വല്ലവരും വല്ല കമന്റ്സും ഒക്കെ വിരിയിചിട്ടുണ്ടാവും... പിന്നെ നമ്മളെ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത വല്ല കുറുക്കന്മാരും ആ വഴിക്ക് വല്ലോം പോയതായി കണ്ടാല്‍ ഒട്ടും താമസിക്കല്ലേ... നല്ല ഒരു കൊത്ത് കൊടുത്തോണം.... ഇതാണ് ചുരുക്കത്തില്‍ ഇതിന് പിന്നിലെ പ്രവര്‍ത്തനങളുടെ ഒരു രത്ന ചുരുക്കം

ഈ പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം മറക്കരുത് .. ഒരു പോസ്റ്റ് ഇട്ടു കഴിഞ്ഞാല്‍ കമന്റ് വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ടേ ഇരിക്കണം ...ഇനി പ്രതികരണം മോശമാനെന്കില് gmail ഉം gtalk ഉം അല്ലെ ഉള്ളത് അറിയാവുന്ന എല്ലാ കോണ്ടക്ട്സ് മെയില് അയക്കുകയും custom മെസ്സേജ് ആയി ബ്ലോഗ് ണ്ടെ ലിങ്ക് ഇടുകയും വേണം... ഇനി ആരേലും എന്തേലും കാര്യം ചോദിച്ചു മെയില് അയച്ചാല്‍ അവരുടെ കമന്റ് നിന്ടെ പോസ്റ്റില്‍ കിട്ടി എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്ത്തിയിട്ടെ 'ഹായ്' എന്ന് പോലും ടൈപ്പ് ചെയ്യാവൂ...പിന്നെ ഈ കമന്റ് ചെയ്യാന്‍ വരുന്നവര്‍ക്കൊക്കെ തിരിച്ചു നന്ദി പറയുന്നതു നമ്മുടെ മര്യാദ... മനസിയോ..അപ്പൊ ശരി എന്നാ...

ആ ഫോണ്‍ സംഭാഷണം അവിടെ മുറിഞ്ഞു....

അതിനും ആഴ്ചകള്‍ക്ക് ശേഷം പേടിച്ചു വിറയ്ക്കുന്ന മനസ്സും അതില്‍ ഒരു പിടി ആശ്ന്കകളും, പിന്നെ തട്ടിക്കൂട്ടിയ ഒരു കവിതയുമായി മഹാബ്ലോഗികളുടെ ലോകത്തേക്ക് ഈ പാവം ഞാനും ...

കോളേജിലെ ആദ്യ ദിവസം നിര നിരയായിരിക്കുന്ന seniors ന്റെ നടുവിലോട്ട് ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്നടുക്കുന്ന പ്രതീതി ആയിരുന്നു അപ്പോള്‍..

Bachelors of Technology Valentines Engineering (VE)

2009-02-13T01:05:00.000+05:30

" ഡീ ഈ പെണ്ണ് എങ്ങനെ ഒണ്ടെന്നു നോക്കീട്ട് അഭിപ്രായം പറഞ്ഞെ...." എന്റെ സുഹൃത്താണ്...പേരു ...വേണ്ട....ചോദിച്ചു പണി മേടിക്കണ്ട കാര്യം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് തല്‍കാലം ഞാന്‍ പേരു പറയുന്നില്ല. അവന് വന്ന കല്യാണ ആലോചനയെ പറ്റിയാണ് മെയില്. പുള്ളി റ്റെക്നോപാര്‍്കിലെ ഒരു കമ്പനിയില്‍് ജോലി ചെയ്യുന്നു. നീ എന്തിനാ ഇപ്പോളെ കല്യാണം കഴിക്കുന്നതെന്ന് ചോദിയ്ക്കാന്‍ വന്നതാണ്‌. പിന്നെയാണ് സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ എന്ജീനയര്‍്മാര്‍്ക്ക്‍് ഇതു ശനിദശയല്ലേ സമയവും കാലവും ഒന്നും നോക്കിയിട്ട് കാര്യം ഇല്ല. പെണ്ണ് അമേരിക്ക യില്‍ നേഴ്സ് ആണ്. മേയിലെ നാട്ടില്‍ വരൂ. കാണാന്‍ വലിയ തരക്കേടില്ല. ഒരു കൊച്ചു സുന്ദരി തന്നെയാണ്. കുഴപ്പമില്ലെടാ എന്ന് പറഞ്ഞു മറുപടിയും അയച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആണ് , ഇവന്‍ എന്താ നേഴ്സ് നെ കെട്ടാമെന്ന് വെച്ചത് എന്നലോചിച്ചത്. ഇവന്മാര്‍ ഒക്കെ ഇങ്ങനെ തുടങ്ങിയാല്‍ പാവം ബി. ടെക് പഠിച്ച പെമ്പിള്ളേര്‍ ഒക്കെ എന്ത് ചെയ്യും. അല്ലേല്‍ തന്നെ ഫോറിന്‍ നേഴ്സ് മാരുടെ പത്രാസുകാരണം നാട്ടില്‍ നടക്കാന്‍ മേല. നഴ്സിംഗ് കഴിഞ്ഞു പുറത്തു പോയിട്ട് അവളുമാരെ മാത്രമല്ല രണ്ടു തലമുറയെ കെട്ടിക്കാനുള്ള കാശുമായിട്ടാ പിന്നെ നാട്ടിലേക്കു വരവ്. കെട്ട് കഴിഞ്ഞു കെട്ടിയവനെ അങ്ങ് കൊണ്ടു പോകുകയും ചെയ്യും. പോയവര്‍ പോകട്ടെ മോളുടെ വീടിന്ടെ തൊട്ടടുത്ത ഇപ്പോള്‍ ജോര്‍ജ് ബുഷ് വീടെടുത്തിരിക്കണേ. അവരിപ്പോള്‍ ഫാമിലി ഫ്രണ്ട്സ് ആണ് മുതലായ ഡയലോഗ്സ് അമ്മച്ചി മാരുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും കേക്കുകയും വേണം.

എഞ്ചിനീയര്‍ പെമ്പിള്ളേര്‍്ക്കും മാര്‍ക്കറ്റ് അത്ര മോശമല്ലായിരുന്നു.ഏതേലും സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ കമ്പനിയില്‍ കയറി ഇരുന്നേല്‍ രണ്ടു കൊല്ലത്തിനുള്ളില്‍ onsite പോകാമായിരുന്നു. പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം.. ഒരു കൊല്ലം തികയുന്നെനു മുമ്പെ ഉള്ള ജോലി കളഞ്ഞിട്ടു പഠിച്ചേക്കാം എന്ന് വെച്ചു .....

കല്യാണ ആലോചനകള്‍ നേരത്തെ വന്നു തുടങ്ങിയെന്കിലും മൊബൈല് ഒക്കെ എടുക്കുന്ന പോലെ പുതിയ ആകര്ഷണങ്ങളുമായി വരുന്ന ലേറ്റസ്റ്റ് മോഡല്‍ ചെറുക്കനെ കെട്ടാമെന്ന് വെച്ചിരുന്നു.. എല്ലാം ആ സമയത്തെ ബുദ്ധി മോശം അല്ലാതെന്തു പറയാന്‍ ?

ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ ക്ലാസ്സിലെ രണ്ടു മൂന്നു പെണ്‍കുട്ടികളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു . എന്നെ പോലെയുള്ള കുറച്ചു പേര്‍ കുറച്ചു സമയം ജോലി ചെയ്തോ പഠിച്ചോ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു മതി കല്യാണം എന്ന് വിചാരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ പെട്ടെന്നാണ് അന്തരീഷം ആകെ മാറിയത് . ക്ലാസ്സിലെ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ ഇത്ര ക്രൂരന്മാരും സാഡിസ്റ്റുകളുമാണെന്നു ഞങ്ങള്‍ ഇപ്പോളാണ് മനസിലാക്കിയത്. ഞങ്ങളെയൊക്കെ വേദനയുടെയും ഭീതിയുടെയും കയങ്ങളില്‍ ആഴ്ത്തി എത്ര അവന്മാരാണ് കല്യാണം കഴിച്ചതെന്നോ? ഒടുവില്‍ കിട്ടിയ വിവരം അനുസരിച്ച് ക്ലാസ്സിലെ ഏഴ് യുവാക്കളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു .

(വിവരങ്ങള്‍ക്ക് കടപ്പാട് : ടിന്റു മോന്‍, കൂട്ടില്‍ ഹൌസ്‌)

എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ പുരുഷ കേസരികളെ നിങ്ങളോട് ഈ എളിയവളുടെ ഒരു അപേക്ഷ, ദയവു ചെയ്തു കേട്ടാലും ...നിങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിലെ ഞാന്‍ ഉള്‍പ്പടെയുള്ള തരുണീ മണികള്‍ എത്ര പയ്യന്മാരുടെ മുന്‍പിലാണ് ചായക്കോപ്പയും പലഹാരങ്ങളുമായി നമ്രസിരസ്കരായി പെണ്ണ്കാണല്‍് എന്ന മഹനീയ കര്‍മത്തിന് നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നത് , ക്ലാസ്സ് മേറ്റ്സ് എന്ന സ്നേഹം പോകട്ടെ ഒരു പ്രതി പക്ഷ ബഹുമാനത്തിന്ടെ പേരില്‍് എങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ ഏതേലും കോന്തനെ കെട്ടുന്നത് വരെ മത്സരിച്ചുള്ള കല്യാണം കഴിക്കല്‍ ഒന്നു നിര്‍ത്തണമെന്ന് താഴ്മയായി അപേക്ഷിച്ച് കൊള്ളുന്നു.

എന്റെ സഹാദുഃഖിതകളുടെ ശ്രദ്ധക്ക് : ചെറുക്കനെ കാണുമ്പൊള്‍ പുഞ്ചിരിച്ചാല്‍ മതിയോ അതോ സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങണോ , ചെറുക്കന്ടെ സാലറി ആദ്യം കാണുമ്പൊള്‍ തന്നെ ചോദിക്കാമോ? കാല്‍നഖം കൊണ്ട് വൃത്തം വരക്കുമ്പോള്‍ വെര്‍്ടിക്കലില്‍് നിന്നും എത്ര ആംഗിളില്‍ ഏത് radius ഇല്‍ വരക്കണം മുതലായ നിങ്ങളുടെ സംശയങ്ങള്‍് ദൂരികരിക്കാന്‍ ഉടന്‍ തന്നെ ഒരു ക്രാഷ് കോഴ്സ് തുടങ്ങുന്നു. ലിമിറ്റഡ് ഓഫര്‍: ആദ്യം ചേരുന്ന 25 പേര്‍ക്ക്‌ സാരി എങ്ങനെ ഉടുക്കണം ?(How to wear a sari?) എന്താണ് അടുക്കള ?(What is kitchen ?), അമ്മായി അമ്മയെ എങ്ങനെ നേരിടാം ?(How to confront mother in law?) മുതലായ കാര്യങ്ങളില്‍ അതാത് രംഗത്ത് പ്രശ്സ്തരായവര്‍് എടുക്കുന്ന practical ക്ലാസുകള്‍ . . . (വയറ്റി പ്പെഴപ്പാണ്, ജീവിച്ചു പോകട്ടെ, ഒരു സ്വയം തൊഴില്‍ )

ചില കല്യാണങ്ങള്‍ പ്രേമത്തില്‍ ഉരുവെടുത്തു പ്രയാസത്തില്‍ അവസനിക്കുന്നുവെങ്കിലും അവയുടെ തുടക്കം വളരെ ആകര്ഷണീയം ആയിരിക്കും , അങ്ങനെയുള്ള വിവാഹ ക്ഷണങ്ങള്‍് (ക്ഷണനങ്ങള്‍് ) വീട്ടില്‍ വരുമ്പോള്‍ ഇങ്ങിനെയെന്കിലും ഒരുത്തനെ കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ കഴിവില്ലെടി എന്ന മട്ടിലുള്ള ബന്ധുക്കളുടെ നോട്ടം കണ്ടില്ലെന്നു വെയ്ക്കാനെ നിവര്‍ത്തിയുള്ളൂ.. എനിക്കാഗ്രഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലല്ലോ..

അത് പോലെ ഏത് ആവറേജ് മലയാളി പെണ്‍്കൊടിക്കും ഉണ്ടാകുന്ന ആഗ്രഹങ്ങളെ എനിക്കും ഉള്ളു ... അമേരിക്കയിലുള്ള ഏതേലും ഒരു സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ എഞ്ചിനീയര്‍ നെ കല്യാണം കഴിക്കുക, പുള്ളിക്കാരന്ടെ കൂടെ അമേരിക്കന്‍ മാപ് കറക്റ്റ് ആണോ എന്ന് സര്‍വ്വേ നടത്തുക , പിന്നെ ഈ യാത്രക്കിടയിലുള്ള രസകരമായ കാഴ്ചകളും , പുള്ളിയുടെ കൂടെയുള്ള ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും തോളില്‍ കയറിയുമുള്ള പല വിധ ഫോട്ടോകള്‍ എടുക്കുകയും അവയൊക്കെ അന്ന് തന്നെ " നീ ഒക്കെ കണ്ടോടാ / കണ്ടോടീ " എന്ന മട്ടില്‍ orkut ഇല്‍ അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുക . പിന്നെ ഉണ്ടാകുന്ന കുഞ്ഞിനെ കമിഴ്ന്നു വീഴുന്നെനു മുന്പ് തന്നെ സ്ക്രാപ്പ് ചെയ്യാന്‍ പഠിപ്പിക്കുക... നാട്ടില്‍ വല്ല കാലത്തും വരുമ്പോള്‍ " Ho its very hot here..how u people r living ?.. " എന്ന് കൊറച്ചു ഡയലോഗ് കാച്ചുക... അങ്ങനെ വളരെ ലളിതവും ചെറുതുമായ സ്വപ്നങ്ങളെ എനിക്കുള്ളൂ.....

പക്ഷെ പ്രേമിക്കാന്‍ അവസരം എവിടെകിട്ടാന്‍... ലുക്സിലും വോക്സിലും ഞാന്‍ ഒരു ആവറേജ് ആയിപ്പോയി.. ക്ലാസ്സിലെ കോന്തന്‍്മാരോ കാണാന്‍ കൊള്ളാവുന്ന മൂന്നോ നാലോ പേരെ മാത്രം tune ചെയ്യാന്‍ നോക്കുകയും അങ്ങന്നെ അവരുടെ demand വെറുതേ ഉയര്‍ത്തി അവരെ അഹങ്കാരികള്‍ ആകുകയും , ഒടുവില്‍ ആ സുന്ദരികള്‍ അവര്‍ക്ക് ആര്‍ക്കും കിട്ടാതെ നല്ല രീതിയില്‍ കല്യാണം കഴിച്ചു രക്ഷപെടുകയും ചെയ്തു . അവന്മാരവട്ടെ പരീക്കുട്ടിയുടെ 'മാനസ മൈന ' ക്ക് ബി.ടെക് നിലവാരവും കോട്ടയത്ത്‌ പ്യാടി നടക്കാന്‍ കടാപ്പുറവും ഇല്ലാത്തതിനാലും orkut , gtalk മുതലയവയിലെ custom മെസ്സേജ് ലും തങ്ങളുടെ ദുഖം ബി ടെക് നിലവാരത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തി നടക്കുന്നു. വേറെ ചിലര്‍ക്ക് ഡിപാര്‍്ട്മെന്ടുകള്‍് തമ്മിലും ബാച്ചുകള്‍് തമ്മിലും ഉള്ള ബന്ധം മെച്ച്ചപ്പെടുതുന്നതിലയിരുന്നു താത്പര്യം , അങ്ങനെ ഇലക്ട്രോണിക്സ് ബാച്ച് ന്റെ ബന്ധങ്ങള്‍ സിവിലിലെക്കും കംപ്യൂട്ടറിലെക്കും സ്വന്തം ജൂനിയര്‍ ബാച്ച്ചിലെക്കും വളര്‍ന്നു.

അങ്ങനെ ഒരു പറ്റം പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഈ അവഗണനയും വേദനയും കടിച്ചമര്‍ത്തി ജീവിച്ചു . ചിലരാവട്ടെ സ്വന്തം ക്ലാസ്സ് എന്നുള്ള വികാരം കണക്കിലെടുത്ത് ക്ലാസ്സ് മേറ്റ്സ് നെ തന്നെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ആ ദമ്പതികള്‍ക്ക് എന്റെ നമോവാകം. മറ്റു ചിലരോ പ്രേമം ആണോ friendship ആണോ എന്നറിയാതെ ഒരു കണ്ഫ്യുഷനിലും പെട്ട് ഏത് രീതിയില്‍ ആ പ്രശ്നം സോള്‍വ്‌ ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നടക്കുന്നു. ചില പൂച്ചകള്‍ കണ്ണുമടച്ചു മില്‍മ പാല്‍ തന്നെ ( ഞങ്ങള്‍ സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡ് വിട്ടു ഒന്നും ചെയ്യാറില്ല ) തന്നെ കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു .

ക്ലാസ്സിലെ ഒരു കൊച്ചു 'കൃഷ്ണന്‍' ആകട്ടെ എല്ലാ ഭാരതീയരും എന്റെ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരനെന്നുള്ള ധര്‍മം സ്വീകരിച്ച് വിദേശ ഗോപികമാരുടെ അടുത്ത് ഭാഗ്യം പരീക്ഷിക്കാന്‍് തീരുമാനിച്ചു നാട് വിട്ടു... അദ്ദേഹം പൂര്‍ണ ആരോഗ്യത്തോടെ തിരിച്ചു വരണമെന്ന് ഞാന്‍ ഉള്ളുരുകി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. ( ഇന്നത്തെ ചോദ്യം : ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍ വിഷ്ണു വിന്ടെ എത്രാമത്തെ അവതാരമാണ് ...? ഉത്തരം അറിയാവുന്നവര്‍ എനിക്ക് പോസ്റ്റ് ചെയ്തു തരണമെന്നില്ല , മനസ്സില്‍ വെച്ചാല്‍ മതി...) ചിലരോ നൈരാശ്യത്തില്‍് മനം തളരാതെ പ്രേമിച്ചവളെ കിട്ടിയില്ലെന്കില്‍ എന്താ ആ പേരു ഉള്ളവളെ കെട്ടിയാല്‍ പോരെ എന്ന നയം സ്വീകരിച്ചു. ഇത് പലര്ക്കും മാതൃക ആക്കാവുന്നതാണ് എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം .

അങ്ങനെ ഒക്കെ ജീവിതം പിന്നെയും മുന്നോട്ടു പോക്കൊണ്ടെയിരിക്കുന്നു.

ഈ ശനിയാഴ്ച വീണ്ടും ഒരു വാലന്‍ന്റൈന്‍ ദിവസം കൂടി .. ആ മഹത്തായ ദിവസം എങ്കിലും എന്റെ എളിയ അപേക്ഷ കണക്കില്‍ എടുക്കുമെന്ന് ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊള്ളുന്നു.

അടിക്കുറിപ്പ് : (അടികിട്ടാതിരിക്കാണ് ഈ കുറിപ്പ് ) പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളെ നിങ്ങളോട് പ്രത്യേക വിരോധം ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടല്ല ആത്മാര്‍ത്ഥ സ്നേഹം കൊണ്ടാണ് ഈ എഴുത്ത്. നിങ്ങള്‍ ആരും സ്ത്രീ ശാപത്തിനു ഇരകള്‍ ആകരുതെന്നുള്ള ആഗ്രഹം ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് ഈ വൈകിയ വേളയിലും ഇങ്ങനെ മുന്നറിയിപ്പ് തരുന്നത് . പിന്നെ ഈ എഴുത്ത് ഇനിയും വെട്ടിമാറ്റലുകള്‍്ക്കും കൂട്ടിച്ചേര്ക്കലുകള്‍്ക്കും ഇടയാകുമെന്നും മുന്നറിയിപ്പ് ഒന്നും കൂടാതെ അത് ചെയ്യുവാനുള്ള അവകാശം ഞാന്‍ എടുക്കുമെന്നും അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു. ഇതില്‍ പരാമര്‍ശിക്കുന്ന ആളുകള്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍ ആകയാല്‍ എന്റെ ജീവന് ഭീഷണി ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന ഒരു സാഹചര്യം സംജാതമായേക്കാം എന്ന ഉത്കണ്‍്ഠ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

എല്ലാവര്ക്കും എന്റെ വാലന്‍ന്റൈന്‍ ദിന ആശംസകള്‍്

മലയാളിയും കുളിയും

2009-02-11T03:22:00.000+05:30

സമയം രാവിലെ 6.

ഹീറ്റര്‍് വര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്നില്ല എന്ന് തോന്നുന്ന്നു. എന്നാലും കുളിക്കാതെ പറ്റില്ലല്ലോ . പഷേ ഇത്രേം തണുപ്പില്‍ എങ്ങനെ കുളിക്കാനാ?. അല്ല എനിക്കിതു വേണം , ജാഡ കുറച്ചു ഇട്ടാല്‍ മതിയാരുന്നു . ഇനി ഇപ്പോള്‍ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല.

ഞാന്‍ പിലാനിയിലെ ക്യാമ്പസ്സില്‍ എത്തിയിട്ട് ഇപ്പോള്‍ ഒരു കൊല്ലം ആകുന്നു.

കേരളത്തില്‍ നിന്നും പൊതുവെ പിള്ളേര്‍ കുറവാണിവിടെ.

കൂടുതല്‍ പേരും ആന്ധ്രയില്‍ നിന്നാണ്. പിന്നെ തമിള്‍ നാട് , നോര്‍ത്ത് ഇന്ത്യ അങ്ങനെ പോകുന്നു.

ഞാന്‍ ജോയിന്‍ ചെയ്തത് ജനുവരിയില്‍് ആണ്. തണുപ്പും ചൂടും അതിന്ടെ അങ്ങേയറ്റം അനുഭവിക്കാവുന്ന സ്ഥലമാണ്‌ പിലാനി. ജനുവരിയില്‍് പൂജ്യത്തിനു താഴെ പോകുമെന്കില്‍ മെയില്‍് 45 വരെ ഒക്കെ പോകും താപനില.

വന്നപ്പോളെ തന്നെ നമ്മുടെ അയല്‍ നാട്ടുകാരെ തന്നെ കൂട്ടുകാരായി കിട്ടി.

എന്തായാലും ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങുവല്ലേ കുളിച്ചു കുറി തൊട്ടു നല്ല സുന്ദരി ആയി പോയേക്കാമെന്ന് വെച്ചു ഞാന്‍ ആദ്യമായി ആ മണ്ടത്തരം ചെയ്തു. രാവിലെ 6 മണിക്കെഴുന്നേറ്റു കുളിച്ചു. ഞാന്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു 2008 ജനുവരി അന്ചായിരുന്നു ആ ദിവസം. ..

മലയാളിയുടെ വൃത്തിയെ പറ്റി അന്യ നാട്ടുകാര്‍ക്ക് ഇത്ര മതിപ്പുണ്ടാവുമെന്നു ഞാന്‍ ഒട്ടും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല.

" ഓ നിങ്ങള്‍ മല്ലുസ് എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ ദേഹവും തലയും കുളിക്കുമല്ലേ..സമ്മതിക്കണം".

(നോട്ട്: മലയാളിക്കൊഴിച്ച് ബാക്കിയെല്ലാവര്‍ക്കും കുളിക്കുക എന്ന് വെച്ചാല്‍ ദേഹം കഴുകുന്നതാകുന്നു )

എന്നുള്ള കമന്റ് എന്തായാലും ഒരു മാതിരി എല്ലാ സംസ്ഥാനക്കാരുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും കിട്ടി.

അപ്പോളാണ് ഞാന്‍ അറിയാതെ എന്നില്‍ നിക്ഷിപ്തമായ ആ കടമയെ പറ്റി ഞാന്‍ ബോധവതി ആയത്‌ . ഇപ്പോളാണ് ഞാന്‍ ഒരു മലയാളി ആയത്‌ , അല്ല കേരളത്തി നിക്കുമ്പോള്‍ ആ പേരു നമുക്ക് എന്തിന്?

ഒരു മല്ലുനെ പരിചയപ്പെട്ടിട്ട് അങ്ങനെയാണ് ഉള്ള മല്ലുസ് എല്ലാം എന്ന് പെട്ടെന്ന് തന്നെ സാമാന്യവല്‍ക്കരണം നടത്താന്‍ ആര്ക്കും മടിയില്ല എന്ന് പെട്ടെന്ന് മനസിലായി. ആംഗലേയതിലുള്ള അസാമാന്യ പരിചയം നിമിത്തം രണ്ടു പേരോട് വര്‍ത്തമാനം പറയാന്‍ വായ തുറന്നപ്പോള്‍ തന്നെ , അല്ലേലും നിങ്ങള്‍ മലയാളം പറയുന്ന പോലെയേ ഇംഗ്ലീഷ് പറയൂ എന്നുള്ള അഭിപ്രായവും കിട്ടി. ആ അഭിപ്രായം മാറ്റാന്‍ എന്റെ ഉച്ചാരണ ശുദ്ധി കൊണ്ട് അത്ര എളുപ്പമാല്ലത്തത് കൊണ്ട് കുളിയുടെ കാര്യത്തില്‍ എങ്കിലും നമ്മള്‍ മോശക്കാരല്ല എന്ന് കാണിക്കണം എന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചു.

എന്തായാലും അന്ന് മുതല്‍ ഇന്നു വരെ രക്തം കട്ടിയാകുന്ന തണുപ്പാണെന്കില്‍് കൂടി രാവിലെ കുളി ഒഴിവാക്കിയിട്ടില്ല ..പനിയായി കിടപ്പായി പോയ രണ്ടു സുന്ദര ദിവസങ്ങള്‍ ഒഴിച്ച്.

വീട്ടില്‍ ആയിരുന്നെന്കില്‍ തല വഴി മൂടിപ്പുതച്ചു തണുപ്പ് കലശലായ ദിവസങ്ങളില്‍ ഈ തണുപ്പുള്ള ദിവസം കുളിച്ചാല്‍ വരാന്‍ സാധ്യതയുള്ള ജലദോഷത്തിന്ടെയും പണിയുടെയും പേരും പറഞ്ഞു കുളിയില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടാമയിരുന്നു. അങ്ങനെ നടന്നിരുന്ന ഞാന്‍ ആണ് ഈ അന്യ നാട്ടില്‍ കിടന്നു ഈ തണുപ്പില്‍ മുടങ്ങാതെ കുളിക്കുന്നത്.

മടിയന്‍ മല ചുമക്കും എന്ന് നിങ്ങള്‍ വിചാരിക്കാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട് എന്നാല്‍ മടിയുള്ളത് മുഴുവന്‍ പുരുഷ പ്രജകള്‍്ക്കാണെന്നും , സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ഒരിക്കലും മടിയുണ്ടാവില്ലെന്നും അറിയാവുന്ന ഏതോ ഒരു മഹാന്‍ ആണ് ഈ പഴഞ്ചൊല്ല് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് . അത് കൊണ്ട് ഈ പഴഞ്ചൊല്ല് ഇവിടെ പ്രസക്തമല്ല.

പിന്നെ എന്‍ടെ കാര്യം .. അത് ഒരു തരം അലര്‍ജി ആണ് , വൈദ്യശാസ്ത്രതില്‍് അതിനെ എന്തോ വായില്‍ കൊള്ളാന്‍ പാടില്ലാത്ത ഒരു പേരു പറയും. ഗൂഗിള്‍ ന്റെ ഈ എഡിറ്റര്‍ അത് എഴുതാന്‍ മാത്രം വളര്‍ന്നിട്ടില്ല...

അങ്ങനെ എല്ലാ ദിവസവും കുളിച്ചു വിറങ്ങലിച്ചു പുറത്തു വരുമ്പോള്‍ കുളിമുറിയുടെ പരിസര പ്രദേശങ്ങലില്‍് ബ്രഷ് ചെയ്തു കൊണ്ടു നിക്കുന്ന ഹോസ്റ്റല്‍ നിവാസികളുടെ ബഹുമാനം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ കാണുമ്പൊള്‍ എന്റെ മനസ്സു നിറയുകയും "എല്ലാം എന്‍ടെ കേരളമേ നിനക്കു വേണ്ടി..." എന്ന് ഉള്ളില്‍ പറയുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്.

പിന്നെയും ആരെങ്കിലും കേരളീയരുടെ കുളിശീലങ്ങളെ പറ്റി എന്നെ ഉദാഹരണമാക്കി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ തണുത്തുറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന രക്തകുഴലുകളില്‍ ചോര തിളക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്.

കേരളീയരെ പറ്റി ബാക്കിയുള്ളവര്‍ക്കുള്ള ധാരണകള്‍ തീര്‍ന്നിട്ടില്ല.."മല്ലുസിനൊക്കെ നല്ല വോയിസ്‌ ആണ് നന്നായി പാടാറുന്ട് "എന്നൊക്കെ അഭിപ്രായം ഉള്ളവരുടെ മുന്നില്‍ പോയാല്‍ ആണ് കഷ്ടപ്പാട്.

സ്വരമാധുരി കൊണ്ട് നാട്ടില്‍ കാള, പശു മുതലായ മൃഗങ്ങളെ ഓടിച്ചിട്ട്‌ പരിചയം ഉണ്ടെന്നല്ലാതെ ബാക്കി മൃഗങ്ങളുടെ സംഗീത അഭിരുചിയെ പറ്റി എനിക്കത്ര വിവരം പോര.

ഉദാഹരണത്തിന് ഇവിടെ പൊതുവെ കാണപ്പെടാറുള്ള ഒട്ടകം, കഴുത, കുതിര മുതലായ മൃഗങ്ങള്‍ . ശുദ്ധ സംഗീതത്തില്‍ താത്പര്യം ഈ മൃഗങ്ങള്‍ കാണിക്കാന്‍ സാധ്യത കുറവായ്ക കൊണ്ടും ഇവ ഓടിപ്പോകുന്ന വേഗതയില്‍ അവരുടെ ഉടമസ്ഥരില്‍ നിന്നും ഓടി രക്ഷപെടാന്‍് സ്റ്റാമിന ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടും ഇമ്മാതിരി അപേക്ഷകള്‍് ഒക്കെ ഞാന്‍ നിഷ്കരുണം തള്ളികളയാറാണ് പതിവ്.

സമര്‍പ്പണം: എന്തിനാണ് ഈ എഴുത്ത് എന്ന് നിങ്ങളില്‍ ചിലര്‍ എങ്കിലും വിചാരിചേക്കാം. എന്നെ പോലെ അന്യ നാടുകളില്‍ കിടന്നു കേരളത്തിന്ടെ അഭിമാനം ഉയര്‍ത്താന്‍ പെടാപ്പാടു പെടുന്ന ധാരാളം മലയാളി സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഉണ്ടാകും . അവര്‍ക്ക് എല്ലാം പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിക്കാനും ഇങ്ങനെ ഉള്ള സന്ദര്‍്ഭങ്ങളില് തളരരുത് , നമ്മുടെ നാട് എന്നൊരു ചിന്തയോടെ അഭിമാന വിജ്രംഭിതരായി അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളെ നേരിടണമെന്ന് ആഹ്വാനം ചെയ്യുവാനും ഞാന്‍ ഇതു ഉപയോഗിക്കുന്നു.

സഖാക്കളേ മുന്നോട്ട്

ഒരു മഞ്ഞു കാലം കൂടി...

2009-02-09T01:36:00.000+05:30

പിലാനിയില്‍ ഇതു മഞ്ഞു കാലമാണ്.. മൂടല്‍ മഞ്ഞിന്ടെ മൂട് പടമനിഞ്ഞ പ്രഭാതങ്ങളും വിറങ്ങലിച്ചു മയങ്ങുന്ന രാത്രികളും..... മഞ്ഞില്‍ വിരിയുന്ന വര്‍ണ്ണ പൂക്കളും.. വെണ്ണക്കല്‍ മാര്‍ബിള്‍ ക്ഷേത്രവും... അതില്‍ വെണ്ണിലാവു തോല്കും പുഞ്ചിരി തൂകുന്ന ദേവിയും...

ശിവ ഗംഗയിലെ സ്വച്മായ നടപ്പാതകള്‍ ... അസ്തമയ ചുവപ്പില്‍ മയങ്ങി സ്വയം മറന്നിരിക്കുന്ന പ്രണയിതാക്കള്‍... മഞ്ഞു കാലം പ്രണയത്തിന്ടെ യും കാലമാണ്... പ്രണയിക്കുന്നവര്‍ക്കും മനസ്സില്‍ പ്രണയം സൂക്ഷിക്കുന്നവര്‍ക്കും

പ്രതീഷിക്കാതെ മഴയെത്തി നോക്കുമ്പോള്‍ സ്വാഗതമോതി മയിലുകളുടെ നൃത്തച്ചുവടുകള്‍

തിരക്കൊഴിയാത്ത കന്നോട്ടിലെ വ്യാപരശാലകള്‍..

എല്ലാം ഇന്നിന്ടെ സന്തോഷങ്ങളില്‍ നിന്നും നാളെയുടെ ഓര്‍മയിലേക്ക്.... ഇനി വേനല്‍ വരും..... സൂര്യന്ടെ ഉഗ്രകൊപത്തില്‍ മണ്ണ് വറ്റിവരളും.. ദാഹത്തിന്ടെയും മുരിവേല്ക്കലിന്ടെയും കാലം.. എങ്കിലും .... വേനല്‍ മഴ വരാതിരിക്കില്ല.... മണ്ണിന്ടെ പുതുമണം ഉണര്‍്ത്താതിരിക്കില്ല... ജീവന്‍ടെ മരുപ്പച്ചകള്‍ മുഴുവനായി മായിക്കില്ല....

പഥികന് വഴിയംബലത്തോടു ബന്ധങ്ങള്‍ പാടില്ല

എങ്കിലും...ഇവിടെ മനസുടക്കി പോകുന്നു....

പ്രകൃതി മാത്രമല്ല.. സൌഹൃദത്തിന്റെ ശീതളഛായയും... പുതിയ അറിവുകളും കൌതുകങ്ങളും ... എല്ലാം ഇനി മനസ്സില്‍ സൂഷിക്കാനേ പറ്റൂ.. മരുഭൂമിയിലെ ഈ യാത്ര തുടര്‍ന്നേ പറ്റൂ... പുതിയ വഴികള്‍...ഇടത്താവളങ്ങള്‍.... നിധി തേടിയുള്ള യാത്രയില്‍ സൗഭാഗ്യം ഈ യാത്ര തന്നെയെന്ന്‌ തിരിച്ചറിവൂ ഞാന്‍....

(നിധി തേടിയുള്ള യാത്രയില്‍ സൗഭാഗ്യം ഈ യാത്ര തന്നെയെന്ന്‌ തിരിച്ചറിവൂ ഞാന്‍.... കടപ്പാട് : alchemist)

ഒരു കവിതയുടെ പ്രേതം

2009-02-05T03:34:00.000+05:30

ഒരു മൌസിന്‍ ക്ലിക്കില്‍ എന്റെ ലോകം വിരിയുന്നു

ഇവിടെ എന്റെ ജീവിതം , എന്റെ സംവിധാനതില്‍...

എന്റ്റെ ചറ്റ് വിന്ദൊയില്‍ പുതിയ കഥപാത്രങ്ങളും രഅംഗ സജ്ജീകരനവും....

ഞാനൊ ഇന്നൊരാള്‍ നാളെയാരൊ...

സ്വന്ത മുഖം മറന്നു പല രൂപങ്ങളില്‍....

നഷട സ്നെഹവും സ്വപ്നങ്ങളും ആസ്വദിക്കാന്‍ മറന്ന ജീവിതവും

വെറെ എന്തൊക്കെയൊ കണ്ടെതതാമെന്നുള്ള മിഥ്യബൊധത്തില്‍ പിന്നെയും ഈ വലയില്‍ തൂങ്ങുന്നു

എന്റെ മുറ്റത്തെ പനിനീര്‍ പൂത്തതും മുല്ലപ്പന്തലില്‍ കുരുവികള്‍ കൂടു കൂട്ടിയതും ഞആന്‍ അറിഞ്ഞില്ല

എന്റെ ഡെസ്ക്റ്റൊപില്‍ ഞാന്‍ വസന്തം കണ്ടു..

രാവും പകലും മഴയും വെനലും കണ്ടു

എന്റെ യൌവനം ചുറ്റിപ്പിണയും ഈ വലകളില്‍ എവിടെയൊ നഷറ്റപ്പെട്ടു

ഞാന്‍ പ്രണയിചിരുന്നഎന്റെ പുസ്തകങലുടെ ആത്മക്കളില്‍ ചിതലരിക്കുന്നു..

ഞാനൊ ഈ-ബൂക്കുകല്ളില്‍ ജീവന്‍ തിരയുന്നു....

ഇതു കവിതയല്ല...

എണ്‍റ്റെ ഭാഷ എന്നെ വിട്ടു പൊയി..

എന്റെ വരികള്‍ എനിക്കു നഷ്ടമായി

എന്റെ ഉള്ളിലെ തീപ്പൊരി കെട്ടുപൊയി

ഇതു എന്‍ടെ നിസ്സാഹായതയുടെ തെങ്ങലാണു...

ഞാന്‍ മരിച്ചിട്ടില്ല...

മരിച്ചു ജീവിക്കുകയാണു....

ആദ്യ വിചാരം

2008-04-14T15:28:00.000+05:30

ഇന്നു വിഷു ...എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ വിഷു ആശംസകള്‍ !!!ഒരു ബ്ലോഗ് തുടങ്ങണമെന്നു വിചാരിച്ചിട്ട് കുറെ നാളായി ....ഒരു ബ്ലോഗ് ഉണ്ടാക്കുക വരെ ചെയ്തു ..എന്നിട്ട് എന്ടെ കൂടെപ്പിറപ്പായ മടി കൊണ്ടും ഈ ബ്ലോഗില്‍ ഒക്കെ എഴുതി ചുമ്മാ ജാടയിടാണോ എന്ന ചിന്ത കൊണ്ടും ഉടനെ ഒന്നും വേണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ചു ...പക്ഷെ ചിലപ്പോള്‍ ഒക്കെ എന്ടെ വാചകമടി കേള്‍ക്കാന്‍ കൂട്ടുകാര്‍ ആരും ഇല്ലാത്ത അവസരങ്ങളില്‍ ആരോടെലും ഒന്നു വര്‍ത്തമാനം പറയാന്‍ തോന്നും . അതിനൊരു മാര്‍ഗം ...അത്രെയേ ഉള്ള്ളൂ
അങ്ങനെ എന്ടെ പലവിച്ചരങ്ങളും മണ്ടത്തരങ്ങളും ഒക്കെ എഴുതാന്‍ ഒരു സ്ഥലമായി