• Personen: 10
• Tijd: 20 min.

Ingrediënten:

• 180 gram (hele) zachte boter
• 200 gram zelfrijzend bakmeel
• 180 gram suiker
• 4 eieren
• 3 (over)rijpe bananen
• 200 gram (pure) chocolade.
• 25 gram noten (bijvoorbeeld walnoten, macadamie of zelfs pijnboompitten)
• zakje vanille suiker

Bereiding:

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Klop de boter samen met de suiker schuimig. Klop vervolgens de eieren er door. Daarna het zelfrijzend bakmeel. Door kloppen tot je een mooi egaal deeg hebt.

Doe nu de bananen in een beker en pureer met een staafmixer tot moes. Normaal gesproken gebruik je als je een cake bakt gelijke delen bloem, suiker, en boter (en eieren). Omdat we deze bananenmoes echter door de cake doen, voegen we iets meer bakmeel toe. Anders wordt de cake niet goed stijf.

Vervolgens sla je een chocolade reep met een pannetje tot kleine stukjes. Als je grote noten gebruik crush je die nu ook.

Meng de bananenmoes en de noten door het beslag. Vet de cakevorm in met boter en bestooi met een beetje bloem. Gooi de overtollige bloem weer uit de vorm. Giet nu de helft van het beslag in de vorm.

Roer door de andere helft van het beslag de chocolade stukjes. En giet nu ook deze helft van het beslag in de vorm. Omdat de chocolade zwaarder is dan het beslag zal het tijdens het bakken naar beneden zakken/smelten. Als je het dus alleen in de bovenste helft stopt, verklein je die kans een beetje en zullen de stukjes meer in het midden van je cake zitten. Nootjes hebben minder last van zakken aangezien ze niet smelten.

Zet de cake ongeveer 45 minuten in de oven. Even prikken met een sateprikker om te kijken of hij gaar is. En laat je daarbij niet in de war brengen door de gesmolten chocolade die sowieso aan je prikker plakt.

Af laten koelen en uitstorten op een bord of plank.

Enjoy!

Zelf gebruik ik het heel graag bij vis. Heerlijk over een gegrilde tonijnsteak of bij een schol- of tongfilet in combinatie met wat geklaarde boter.

• Personen: 6 a 8
• Tijd: 10 min.

Ingrediënten:

• Basis:
  • Citroenzeste – van 1 citroen
  • Knoflook – 2 tenen
  • Bladpeterselie – fijgehakt, 4 eetlepels
• Variatie:
  • Zwarte Peper
  • Olijfolie
  • Boter
  • Parmasan
  • Basilicum
  • Ansjovisfilet
  • Bladselderij
  • Pijnboompitten

Bereiding:

Hak de peterselie heel fijn. Schil de citroen (heel dun) met bijvoorbeeld een dunschiller. Hak de schil vervolgens ook superfijn. Hak de knoflook net zo fijn als de citroenschil. Meng de drie ingrediënten en laat een kwartier op elkaar inwerken. Feitelijk heb je nu de basis. Zelf maal ik er altijd wat versgemalen zwarte peper en een beetje zout door.

Dan even over het hakken. Ik hak alles met de hand. En veel fijner dan op de foto. Het moet 1 geheel worden. De ingredienten moeten als het ware samengaan. Wat ze op de foto doen is veel mooier. Maar minder lekker in mijn ogen. het blijven 3 losse componenten. Bovendien zijn grote brokken citroenschil of knoflook ook niet echt een genot om weg te kauwen.

Verder is het belangrijk dat je de knoflook hakt. Niet persen dus. Je sloopt de structuur en het wordt nattig. Dat is amateuristisch. Het zelfde geldt in mijn ogen voor de peterselie. Je kunt smokkelen met zo’n klein hakmolentje dat je op je staafmixer zet, maar in mijn ogen krijg je met de hand toch echt het mooiste resultaat.

Goed, je Gremolata is nu dus af. Afhankelijk van het product waar ik het bij wil gebruiken pas ik het nog wat aan. Meng het bijvoorbeeld door een klein beetje boter. Daar maak je vervolgens een rolletje van dat je in de koelkast legt. Dan kun je er mooie plakjes van snijden om het te serveren op je visje of over je aardappels. Met een beetje olijfolie maak je het vloeibaar en giet je het zo ver je krieltjes. Als je het in combintatie met geklaarde boter gebruikt, meng je het niet. Pas op het bord over elkaar gooien. Omdat geklaarde boter meestal warm verwerkt wordt, zal het de peterselie verkleuren en de knoflook van smaak veranderen – minder fris maken.

Soms voeg ik fijngemalen pijnboompitten en eventueel parmasan toe om meer tot een pesto-achtig product te komen. Dan gaat het heel goed op een bruschetta. Lekker met gerookte makreel en tuinbonen bijvoorbeeld.

Basilicum (extra of in plaats van peterselie) maakt de Gremolata iets milder. Zelf ben ik niet zo’n fan maar smaken verschillen. Het wordt iets vrouwelijker. Selderij kan een optie zijn in combinatie met soep of groente bijvoorbeeld. Denk minestrone, tuinbonen, etc.

Volgens mij is het duidelijk: Gremolata is een zeer veelzijdige Italiaanse smaakmaker, die in een handomdraai op tafel staat. Typisch zo’n “geheim van de Chef” gerechtje, in mijn ogen. Doe er je voordeel mee.

• Personen: n.v.t.
• Tijd: 10 min.

Ingrediënten:

• 1 blik tomaat, liefst blokjes
• 1 teen knoflook
• 1 kleine rode ui
• handjevol zongedroogde tomaat en een scheut van de olie hiervan
• sap van een halve citroen
• handje basilicum blaadjes
• beetje honing
• scheut balsamico
• zout en peper naar smaak

Bereiding:

Alle ingrediënten in een kan, staafmixer er in, proeven en variëren totdat smaak  naar wens is. En als je het volgens de regels der kunst wilt doen gooi je de basilicum niet in de mix, maar scheur je de blaadjes en roer je deze vervolgens door de dressing heen.

IJs in de oven; het lijkt misschien een beetje eng, maar door het ijs te isoleren met cake en eiwit blijft het ijs koud. De buitenkant zal dan ook warm zijn, maar van binnen blijft de taart heerlijk koud.

• Tijd: 60 min.

Ingrediënten:

• 1 liter (zelfgemaakt) ijs naar keuze (een rechthoekige doos ijs werkt hier makkelijker dan
• bijvoorbeeld zo’n Ben en Jerry’s pot)*
• 1 grote (zelfgemaakte) cake, +/- 20 plakjes heb je nodig om het ijs volledig mee in te pakken*
• 6 eiwitten
• schepje suiker
• amandelschaafsel
• muntblaadjes
• bakpapier

* probeer lekkere smaakcombinaties te bedenken zoals bijvoorbeeld kaneelijs met appelcake, vanille-ijs met bitterkoekjescake of vruchtensorbet met citroencake.

Bereiding:

Toch zonde om mijn post in de vuilnisbak te gooien dus publiceer ik hem hieronder alsnog. Het recept om zelf de citroen bieslook mayonaise te maken staat helemaal onderaan overigens.

Jordanese Oma’s en Garnalen.

Vorige week heb ik een nieuwe woning betrokken in de Amsterdamse Jordaan. Op maandag en zaterdag is daar markt voor de deur en schijnt de voorjaarszon. En omdat de koelkast na de verhuizing nog helemaal leeg was heb ik me met frisse tegenzin tussen de langzaam lopende Jordanese oma’s begeven om boodschappen te doen.

Markt maakt me blij, inspireert me en doet me aan mijn jeugd denken. En er is op culinair gebied niets lekkerder dan de mierzoete smaak van jeugdsentiment. Een zure bom voor een gulden terwijl mijn vader een haring eet. En als ik tegenwoordig zelf een haring aan de stal haal, koop ik eigenlijk altijd ook een zure bom. Helaas heb ik nog geen zoon dus meestal geef ik die bom weg aan de tandeloze straatkrant verkoper. Die zal wel denken dat ik gek ben.

Hoe dan ook, die Hollandse viskraam zit vol met jeugd herinneringen. Eigenlijk zit bijna mijn hele familie in die stal. Mijn vader met zijn zure bom, mijn oma met haar panharing, de peper makreel van ome Rinus en mijn moeder met haar pel garnalen. Die pel garnalen ga ik even op door. Mijn moeder kocht ze elke zaterdag en zat ze dan ’s middags samen met mij en mijn broertje te pellen. ’s Avonds kwamen ze dan op tafel bij het brooddiner. Garnalen pel je overigens op een krant. Bij voorkeur op een oude telegraaf. Garnalenvissers lezen de Telegraaf, niet het NRC.

Naast het feit dat pel garnalen jeugdsentiment zijn, zijn het ook de lekkerste schaaldieren die je kunt kopen. Vergeet die melige gamba’s, die smakeloze rivierkreeftjes en die afgrijselijke, waterige Noorse garnalen. De Hollandse garnaal is de absolute koning onder de schaaldieren. Ik geef toe, het is een klus, een pond garnalen pellen. Maar ze zijn honderd keer lekkerder dan hun gepelde broertjes. Die gepelde broertjes zijn namelijk veel minder vers. Die worden, als pel garnaal, gewoon hier in Nederland gevangen. Als ze als gepelde garnaal verkocht moeten worden gaan ze tegenwoordig naar Marokko. Het duurt een dag voor ze daar zijn. Nog een dag om te pellen en weer een dag in het vliegtuig naar huis. Als je ze vervolgens bij je viskraam koopt zijn ze – in het beste geval – dus drie dagen oud. Een ongepelde garnaal is in het beste geval een paar uur oud. En dat proef je!

Helaas zijn ze steeds moeilijker te krijgen tegenwoordig. We hebben het te druk om te pellen en kopen ze dus niet meer. Maar dat is onzin. Ze zijn namelijk lekkerder en goedkoper en dat pellen doe je gewoon met die telegraaf op schoot terwijl je naar DWDD of POW News kijkt. Bovendien hoef je met garnalen eigenlijk niets te doen. Ze zijn al gekookt en je hoeft ze alleen nog op te eten.

Ik kwam ze dus tegen op die Jordanese markt vorige week en heb een half pondje gekocht. Daar blijft net iets meer dan één derde deel van over. Iets meer dan een ons in dit geval. Aangezien mijn halve keuken nog in verhuisdozen zat moest het even simpel. Wat knoflook toast gemaakt en een beetje citroen/bieslook mayo met mijn beste vriend de staafmixer. Met een staafmixer kun je namelijk heel gemakkelijk zelf mayonaise maken. Garnaal op toast, citroen mayo er op. Glas vette witte wijn inschenken en hop, op het nieuwe balkon zitten. Kijken naar de Jordanese Oma’s beneden.

Citroen/bieslook mayonaise zelf maken:

• 2 eidooiers
• Eetlepel citroensap
• ½ eetlepel Franse mosterd
• 250 ml zonnebloem olie
• ½ eetlepel citroenzest (geraspte citroenschil)
• 1 eetlepel fijn gesneden bieslook
• Zout, peper

Doe de eidooier, mosterd en citroensap in de mengkom van je staafmixer. Het is belangrijk dat het de smalle mengbeker van je staafmixer is en niet een bredere mengbeker. Meng die ingrediënten even kort. Zet je staafmixer op de bodem van de mengbeker en voeg nu rustig de olie toe. Laat de staafmixer even draaien op de bodem tot de mayo begint te binden. Daarna trek je hem heel langzaam omhoog door de olie zodat de mayo zich van beneden naar boven bindt. Tot slot breng je je saus op smaak met de citroenzest (eventueel eerst even blancheren, dan wordt het minder hard), de bieslook en zout en peper.

Mocht je mayo in de schift gaan tijdens het bereiden begin je opnieuw met eidooiers,  wat citroensap en mosterd. Daar voeg je vervolgens je geschifte mengsel aan toe in plaats van olie.