Nieuwe boot
Toen ontstond het mooie idee om onze droom waar te maken: met Delft Challenge varen op een eigen boot! We gingen met 10 man sterk de zomer in met de focus om een eigen boot te kopen. Na veel vergaderen en opties overwegen, was het moment in oktober aangekomen dat we de hand konden schudden met de jongens van Magnum Sailing.
Een leuk feitje: de Farr 30 die we hebben gekocht van Magnum Sailing was vijf jaar geleden nog in het bezit van Delft Challenge! Doordat Tour de France à la Voile veranderde van eenheidsklasse heeft Delft Challenge toentertijd afstand moeten doen van deze snelheidsduivel.
Maar, een nieuwe boot betekent ook hard aanpoten. Om de Farr in topconditie te krijgen, hebben we bij Marien in Flevoland twee maanden lang ieder weekend aan de boot geklust. Het resultaat is om je vingers bij af te likken! Begin december kon de boot tewater gelaten worden en inmiddels hebben we de eerste trainingsweekenden achter de rug.

Delft Challenge schudt de hand met Magnum Sailing: een nieuwe boot!

Nieuw seizoen
“Maar waar trainen ze dan voor?” hoor ik je denken. Er zit voor ons geen Sailing Arabia the Tour in voor dit jaar. Door de aanschaf van de nieuwe boot is er een gebrek aan voorbereidingstijd en financiële middelen. Maar aan de positieve zijde: met de nieuwe boot kunnen we gaan en staan waar willen! Het team staat nu al te trappelen deel te kunnen nemen aan wedstrijden als de Van Uden Reco en de North Sea Regatta. Verder zijn er plannen om in de zomer aan een groot evenement mee te doen. Het seizoen in 2017 wordt een goede voorbereiding op de Sailing Arabia the Tour in 2018! Dit blijft toch echt de climax waar we naartoe werken.
Om het seizoen van 2017 in luiden, dopen we onze nieuwe Farr 30 in de jachthaven van Scheveningen op vrijdag 10 maart. Want hoewel het beestje al een tijdje in het water ligt, moet het natuurlijk nog wel een naam krijgen. We nodigen graag iedereen uit die betrokken is geweest bij Team Delft Challenge om een toast uit te brengen op een nieuw hoofdstuk voor Delft Challenge!

Wouter was al actief sinds 2012 en heeft ondertussen al 4 SATT’s achter de rug. Al snel werd duidelijk dat Wouter als stuurman en schipper het beste uit de verf kwam. Hij gaat zich nu focussen op zijn master Structural Engineering en zijn verdere zeilcarrière.
Jochem en Coen zijn in september 2013 bij Delft Challenge gekomen en hebben inmiddels 3 SATT’s gevaren. Coen heeft het voorzitterschap op zich genomen en zich sterk gemaakt voor de sponsoring. Hij gaat zich nu concentreren op zijn afstuderen bij Damen in Singapore. Jochem heeft zich vooral ingezet voor de boot als boatcaptain en de navigatie. Hij gaat in september beginnen met zijn master Offshore & Dreding Engineering.
Als laatste is er nog onze mediaman Stijn die ons gaat verlaten. Hij is eind 2013 begonnen en heeft net als Coen en Jochem ook 3 SATT’s (en heel veel meer) gevaren. Stijn gaat zich nu druk maken met zijn master Biomechanical Design.

In het stukje hieronder kunt u kort kennismaken met onze nieuwste aanwinsten. Op de teampagina kunt kennismaken met heel het team.

Marien van Arendonk
Leeftijd: 21
Positie: Voordek, Spinnaker
Studie: Erasmus Universiteit Rotterdam – Strategic Management

Magic Marien, de technicus. Als hij niet op het water zat, was hij waarschijnlijk aan het sleutelen. Marien uit Zeewolde is opgegroeid met een schoot in zijn linker en een baco in zijn rechterhand.
Al van jongs af aan is hij op het water te vinden. Op het IJsselmeer voer hij wedstrijden in de Optimist en later in de Splash. Tijdens zijn middelbare schooltijd heeft hij veel zeilles gegeven in Lelystad en daarna 2 mans boten gevaren.
Naast zijn zeiltalent heeft Marien veel verstand van techniek ontwikkeld door dat het sleutelen aan boten, auto’s en trekkers in de werkplaats waarvan de gerucht rondgaat dat hij er in is geboren.
Met zijn ervaring in techniek en op het water is Marien dus een ideale aanwinst voor het team!

Job Seuren
Leeftijd: 21
Posities: Voordek, Pit
Studie: TU Delft – Maritieme Techniek

Deze zeeheld is een echte doener, iemand die van aanpakken weet: kortom een echte DC’er. Graag stellen we u Job Seuren voor. Deze 3e jaars student Maritieme techniek komt oorspronkelijk uit het altijd gezellige Brabant en heeft een rijke zeilgeschiedenis. In zijn jeugd leerde hij zeilen op het Schelde Rijnkanaal. Later ging hij bij de zeeverkenners en bleef daar vele jaren actief. De interesse in wedstrijdzeilen begon steeds meer te groeien, en daarom werd hij toen hij in Delft kwam studeren lid van Broach. Bij Broach vaart hij onder andere op de J22’s, en organiseerde hij de slag om Delft. Hij houdt van een feestje, maar op het water is hij uiterst serieus en gefocust. Deze zeeverkenner gaat nu het echte grote water op!

Tobias Tanis
Leeftijd: 21
Positie: Grootzeil, Pit
Studie: TU Delft – Maritieme Techniek

Deze zeilfanaat uit Laren is opgegroeid rond en op de Loosdrechtse plassen en zeilt al vanaf jongs af aan fanatiek mee in de wedstrijdtop bij de Optimist, Splash en Laser Radial. Zoals op de foto te zien, is hij helemaal in zijn nopjes op het water. Toen hij naar Delft kwam, heeft het zeilen tijdelijk stilgelegen maar vanaf 2016 pakt hij zijn passie weer op bij Delft Challenge. Hij had al eerder de sfeer van Delft Challenge geproefd tijdens de North Sails Trim Cup in Zweden en dat beviel hem goed. Naast zijn zeilkunsten brengt hij veel gezelligheid met zich mee en houdt hij ervan zich vast te bijten in mooie projecten en accepteert dan ook niets behalve succes. Met de toevoeging van deze sfeer verbeterende en fanatieke eigenschappen kunnen we weer meters gaan maken met team. Hij groet jullie graag op het water.

Maar dat is niet het doel van dit artikel. In deze nabeschouwing blikken we terug op afgelopen Sailing Arabia the Tour. Was het wat we ervan verwachtten? Wat was het mooiste moment? Zijn we tevreden? Deze vragen, en meer, zullen aan bod komen in dit artikel. Lees dus gerust verder!

IJzersterk voortraject

Het voorbereidingstraject naar de tour zat dit jaar ijzersterk in elkaar. We hebben veel kunnen trainen, goed contact gehad met de organisatie en al het materieel om de boot in topconditie te brengen was voorhanden.

Na vorig jaar samen met onze toenmalige coach Koen van Esch ons over de Arabische wateren genavigeerd te hebben, nam Jochem dit jaar alle touwtjes in eigen handen. Hierbij nam hij ook de volledige elektronica inrichting voor zijn rekening; cruciaal om goed te kunnen navigeren.

Met dit in het achterhoofd zijn Jelger en Jochem 2 dagen eerder dan de andere teamleden afgereisd naar Dubai. Op deze manier konden ze in alle rust aan de elektronica werken en de staat van de boot opnemen. Heel handig, want zodoende kwamen we erachter dat alle Farr30’s dit jaar uitgerust werden met AIS. Om de data van de AIS uit te kunnen lezen was een speciaal kastje nodig, waarvan Jochem op zaterdag 6 februari deze foto doorstuurde:

In Nederland werd een zoektocht ingesteld naar een, blijkbaar, best wel schaars apparaatje. Veel bellen en een retourtje naar Apeldoorn resulteerde enkele uren later in, jawel:

Terwijl onze navigator en boatcaptain in Dubai druk bezig waren met klussen aan de boot, werd in Nederland alles klaargemaakt voor het vertrek naar Dubai. Op naar Sailing Arabia the Tour!

Een goed begin…?

De voorbereidingsweek liep op rolletjes. We hadden een mooi appartement die goedkoper, groter én dichterbij was dan de hotelkamers waar de andere zeilers in zaten. Verder hoefde er weinig geklust te worden aan de boot, waardoor er meer tijd overbleef om op het water te trainen, en wogen we succesvol in aan het einde van de voorbereidingsweek. Het evenement kon beginnen!

De eerste echte race van het evenement waren de inport races in Dubai. Het eerste moment waarop de krachten van de verschillende teams gemeten werden. Deze races gingen ons bijzonder goed af, na een mooie reeks eindigden we op een mooie 2e plaats!

Daarna begon het echte werk: de offshores. Over deze offshores zijn gedurende de tour verslagen geschreven door verschillende teamleden:

• Leg 1: Lage drukken, ruimende winden en 4u reachen!
• Leg 2: Upwind tussen het zeewier naar Doha
• Leg 3: De etappe van 50+ uur naar Khasab
• Leg 4: Downwind, geen wind en een hele interessante leg
• Leg 5: Een kamelenrace naar de laatste stop!

Tegenvallende resultaten?

In de voorbeschouwing van de SATT vertelden we dat we onze pijlen zetten op de top 4, minimaal hetzelfde resultaat als vorig jaar maar dan zonder professional/coach aan boord. De top 4, dat is waar we voor getraind hadden en waar we alles voor deden. Hebben we dit waargemaakt?

Zoals u ziet zijn we op een 6e plaats geëindigd. Ontevreden? Zeker niet.

Verschillende malen werd er tijdens de tour gezegd dat we qua bootsnelheid erg goed waren, zoals bijvoorbeeld in de eerste 5 uur upwind van leg 3. Andere momenten zagen we andere boten net iets op ons uitlopen en waren we druk in de weer om de laatste tiende knoop eruit te persen. Vooral ’s nachts was het een lastige opgave om deze snelheden vast te houden en dat geldt voor alle teams: als je 10 uur lang 0.1 knoop harder of zachter vaart, betekent dit een voorsprong of achterstand van dik 1,5km aan het einde van de rit!

Maar hard varen is één, hard de goede kant op varen is twee. Navigator Jochem en tacticus Marcel hebben een puik voorbereidingstraject doorlopen en veel uren met coach Koen van Esch rond de tafel gezeten om alle kneepjes van het offshore navigeren in de vingers te krijgen. Dit heeft ze flink geholpen in de vele afwegingen die gemaakt worden tijdens het offshore zeilen. Navigeren we op basis van de locatie van onze concurrenten, of toch op basis van een toenemende of draaiende wind? Of moeten we hoogte winnen zodat we eerder de spinnaker kunnen zetten? Kunnen we dan überhaupt de spinnaker zetten? Veel afwegingen en voor alles valt wat te zeggen; ervaring is wat in dit geval cruciaal is en hierin hadden de professionele teams duidelijk voordeel. Maar, zoals gezegd, een goede voorbereiding is het halve werk. Menig maal hebben we ons van achterin het veld helemaal naar voren gebokst, zoals in leg 1 en in leg 4.

Hebben we dan slecht gepresteerd? In onze ogen niet. De concurrentie was ongelofelijk sterk. Nieuwkomer Al Mouj kwam voor de titel, Zain heeft veel geleerd van vorig jaar en Renaissance hebben een heel sterk evenement gevaren. De 2e plaats bij de inshores in Dubai gaf blijk van een geolied en goed voorbereid team, maar naarmate het evenement vorderde kwamen de overige teams goed op gang. Wij zijn zeer tevreden en kijken terug naar een bijzonder mooi en erg leerzaam evenement!

De beste foto’s

Tijdens het evenement zijn er veel prachtige foto’s gemaakt, welke allemaal terug te vinden zijn in ons Facebook album. Hieronder vind je de beste foto’s van het evenement!

Team Delft Challenge in Sailing Arabia the Tour: Best moments

En natuurlijk: de aftermovie. In onderstaand filmpje hebben we de mooiste beelden en momenten verzameld. Wij vinden dat hij goed de sfeer tijdens de tour weerspiegelt en kunnen hem blijven kijken!

Bedankt dat u ons heeft gevolgd tijdens ons avontuur!
Tot op het water!
– Team Delft Challenge

Leg 5: Sohar – Muscat
Zondag 28 februari, de wekker gaat om 5 uur ’s ochtends. De dag van de laatste offshore etappe van Sailing Arabia the Tour 2016 is begonnen. In een strak tijdschema bereidt het team zich voor op de komende twee dagen waarin 101 nautische mijlen (nm) afgelegd gaan worden van Sohar naar Muscat, Oman.

Na afscheid genomen te hebben Stef en Sulata & Herman van wiens gastvrijheid we de afgelopen twee dagen gebruik hebben mogen maken, vertrekken we naar de haven waar we om 8 uur stipt uitvaren. De windvoorspelling is niet om naar huis te schrijven: 1-2 knopen (knp) vanuit variabele wind richtingen. Het is op dit moment al bekend dat we het eerste deel van de etappe op de motor gaan varen richting de eerste gate op ongeveer 50 nm. In de middag is er wellicht wel kans op zeewind, dus de Race Control hoopt dat we hiermee een wedstrijd kunnen varen naar de eerste gate.

Na 15 nm op de motor gevaren te hebben richting Muscat begint het water zich geleidelijk te vullen met de voorspelde zeewind van 10 tot 12 knp. De Race Control deelt mede dat zij graag binnen 15 minuten wilt starten. De baan wordt een start met een bovenboei die aan stuurboord gelaten moet worden, een gate op 35 nm welke te bezeilen is over stuurboord aan de wind tot hoge jib reach. Na de gate zal nog 50 nm volgen naar de finish in Muscat.

EFG Sailing Arabia – The Tour 2016. Sohar-Mascat.Pictures from Leg 5 Sailing Arabia – The Tour 2016.

Onze start is matig, toch komen we goed weg. Het pin-einde van de startlijn is gunstig en we kiezen er daarom voor om als eerste boot bij de pin te starten. Op zo’n halve minuut voor de start komt er een linker shift in met als gevolg dat wij het pin-einde niet meer kunnen halen. Er zit op dit moment nog maar één optie op en dat is zo snel als mogelijk over de andere boeg zien te komen en stuurboord achter de andere boten op de lijn langs. Met een beetje geluk zien we een mogelijkheid om overstag te gaan, wat we ook doen. Een snelle afval manoeuvre hierna zorgt ervoor dat we mooi achter de andere boten bij het pin-einde langs kunnen en op het start signaal over de goede boeg over de lijn kunnen. Op dit moment klinkt ook het signaal van de individuele terugroep wat betekent dat er één of meerdere boten te vroeg gestart zijn. Als eerste gaat Averda terug, een halve minuut later volgt Zain Sailing Team. Wij zijn inmiddels begonnen aan het kruisrak richting de bovenboei en hebben een goede positie in het midden van de vloot: veilig en nog alle opties open.

Nadat Zain Sailing Team terug over de lijn is geweest, blijft de individuele terugroep vlag omhoog en om deze reden, of een andere, wordt de wedstrijd voortijdig gestopt en worden alle boten verzocht terug naar de startlijn te komen om opnieuw te starten.

Deze keuze van het Race Control zorgt tot veel verbazing en ongenoegen bij ons maar ook bij anderen boten. Het heeft namelijk de schijn dat de wedstrijd wordt afgeblazen omdat er één of meerdere boten die te vroeg waren gestart, niet teruggegaan zijn en daardoor een OCS (On Course Side (op het startsignaal)) zouden gaan krijgen. Dit is natuurlijk jammer voor de desbetreffende boot/ boten, maar een risico dat ze zelf in handen hebben en wat zeker geen reden mag zijn voor de Race Control om een wedstrijd af te lassen… Maar goed, de Race Control is leidend op het water, dus we gaan opnieuw starten.

Onze tweede start is wederom matig en deze keer komen we matig tot slecht weg. Weer proberen we eerste boot bij pin-einde te zijn. We liggen iets te dicht op de lijn waardoor we te lang moeten wachten met aanspringen en met weinig snelheid over de lijn heen gaan. Het gevolg hiervan is dat de boot die boven ons ligt, Zain Sailing Team, over ons heen kruipt. We maken de keuze op iets lager te varen met meer snelheid, waardoor we vrij blijven van de vuile wind van Zain. Na enkele momenten geeft dit ons de mogelijkheid om overstag te gaan, wat we ook doen zodat we meer in het midden van de vloot komen wat gepaard gaat met minder risico. Helaas missen we hierdoor een grote shift en komen we als 7^de om de bovenboei.

Het volgende deel van de wedstrijd volgt er een heuse “kamelen race” richting de eerste gate. Iedereen vaart nagenoeg een directe koers naar de gate waardoor er op tactisch gebied weinig mogelijkheden zijn om verschil te maken. Daarnaast zijn de snelheidsverschillen op dit moment vrijwel nihil, dus terugwerken naar de top van de vloot is een grote uitdaging geworden.

Na zo’n 15 nm gevaren te hebben lijkt het erop dat we ons goed hebben gepositioneerd: We liggen rechts van de vloot en de wind begint naar rechts te draaien. Helaas is dit voordeel enkel schijn, want de wind draait extreem ver door naar rechts waardoor de hele vloot nu overstag moet om over bakboord de gate te halen. Dit heeft als gevolg dat we nu volledig achter de vloot liggen.

In vrijwel dezelfde “kamelen race” varen we nu over bakboord naar de gate in 8^ste positie. De gate komt steeds dichterbij en als de avond begint te vallen, begint ook de zeewind af te zwakken. Om deze reden beslist de Race Control om de wedstrijd te finishen bij de gate.

In de laatste 5 nm naar de gate die de finish gaat worden van de laatste offshore etappe van deze editie van Sailing Arabia the Tour liggen we 8^ste, maar lopen we op snelheid in op Team Al Thuraya. De laatste mijl tot de finish lukt het ons om heel dichtbij te komen, maar helaas niet om ze te passeren. Ook al hebben we het laatste stuk betere bootsnelheid gehad, weten de dames maar al te goed hoe ze tactisch één-op-één moeten varen.

De windvoorspelling voor de nacht en de volgende dag is weer hetzelfde als vandaag, dus de Race Control besluit op de motor door te varen naar Muscat. Einde van Sailing Arabia the Tour 2016!

Tot op het water!

– Team Delft Challenge

De offshore begon met een rak van anderhalf uur downwind richting de Strait of Hormuz. Dit is de eerste keer tijdens dit evenement dat we ons bolle witte voorzeil konden hijsen, heerlijk! Gelijk heeft racedirector Gilles een spannende twist gegeven aan de race: een downwind start. De meeste teams zijn upwind starts gewend, dit vergt dus aanpassingsvermogen op het water. Van het normale plan moet afgeweken worden om downwind te kunnen starten. Na wat gijpjes en tackjes aan de linkerkant van de startlijn hebben we een prima plekje weten te bemachtigen bij de pin end van de startlijn. Hier konden we netjes met vrije wind beginnen aan een prachtig downwind/reach rak. Ik heb in deze downwind als genua trimmer de verantwoordelijkheid over de guy, de loefschoot van de spinnaker. Deze kon echter in reach positie, bijna tegen de voorstag blijven staan. Hier was niet veel trimmen voor vereist, dus heb ik teamgenoot Stijn en spinnakertrimmer bijgestaan aan de lier. TRIM TRIM TRIM krijg je dan naar je oren: draaien aan die lier. Prachtig, de boot behaalt gemakkelijk snelheden van 12 tot 15 knopen. Dit is genieten: heerlijk weer, 20 knopen wind en flinke golven om vanaf te glijden. De adrenaline giert door je lijf en alle zorgen over hotels, logistiek, creditcards, vluchten heb je achter je gelaten. Je bent nu op de boot, nu moet je presteren, ‘the game is on’. Na gewisseld te hebben achterop de boot plaatsgenomen om in de hekstoel te gaan hiken; na 1 flinke golf nat tot op het bot… Geeft niet, het was pas 11 uur ‘s morgens en er stond nog een dag met minder wind en veel zonneschijn op het programma.

Na 1 flinke golf nat tot op het bot…

Ondertussen konden we onze positie goed vasthouden en bereikte de vloot de zeer smalle doorgang tussen de rotsen bij het meest noordelijke punt van Oman die deze offshore zo karakteristiek maakt. Prachtige bergen en rotsen vulden de horizon wat niet alleen voor mooie uitzichten zorgde maar ook voor minder wind. Grote luwtes en veel stroom na het hoekje om te zijn gegaan zorgde voor grote verschillen tussen de vloot. Bienne Voile en Averda lagen twintig meter naast ons en kregen een goeie vlaag waardoor ze binnen enkele minuten honderden meters voor lagen. Verdomme.. weer net naast de pot gepist dacht ik toen.

Uiteindelijk na een upwind van een paar uur waarbij veel tactische keuzes te maken waren een comfortabele positite bij het land weten te bemachtigen. Het begon donker te worden en samen met Zain en Bienne Voile lagen we aan de bovenkant van de vloot. Onze strategie was om in de buurt van het land als eerste boot de landwind op te vangen die rond een uur of 10 op zou komen zetten. Na verloop van tijd was de rest van de vloot buiten het bereik van onze AIS en wisten we niet of we goede zaken aan het doen waren of niet. Ondertussen zagen we dat Zain in een luwte bleef hangen waarna we besloten niet al te dicht bij het land te blijven.

EFG Sailing Arabia – The Tour 2016. Khasab Sohar. Pictures of Leg4.Khasab Sohar.

Dan komt er een momentje van bezinning. Je ligt daar dan, naast de Omaanse gebergtes, weinig wind, lichtgevende algen. Nu hopen dat we de juiste dingen hebben opgestoken uit de theorie sessies met onze coach Koen van Esch. Wat zou het motief zijn voor de andere boten om offshore te gaan? Wellicht het ankerveld wat we nog moeten doorkruisen, of toch meer wind? Je weet het niet. Ondertussen waren de omstandigheden dusdanig licht dat er met 1 of twee mensen tegelijk in de boot gerust kon worden. Bovendeks wordt de boot gezeild door vijf man en iedereen probeert de boot toch op snelheid te kunnen houden.

0.0 op de snelheidsmeter… spoelt de stroom ons richting de boei of moet toch het anker tevoorschijn gehaald worden? ‘Speed Over Ground’ en ‘Course Over Ground’ geven 0.5 tot 1.0 knoop richting het zuiden aan. Laat ons maar richting de boei spoelen, zegt navigator Jochem. Met minimale druk in de zeilen kan op een gegeven moment toch wat snelheid behaald worden. Stack aan de lage kant vlak voor de mastvoet, rustende mensen ook.

Het begint dieper in de nacht te raken als de druk opbouwt. Na drie keer op het de geklopt te hebben verschijnt de gehele crew aan dek om de boot op optimale snelheid te laten varen. Stack nog goed, mast nog goed, vraagt Stijn? De stuurman geeft aan graag de stack zo langzamerhand wat naar achteren en omhoog te verplaatsen. De per drie aan elkaar vast getapete waterflessen worden achter de stackflap gesmeten evenals de kledingtas, fractionele spinnaker en het eten. Vervolgens snel weer naar boven, ‘FULL HIKE!’.

De druk neemt toe tot zo’n 15 knopen en inmiddels vragen we ons af of we niet inderdaad beter de mast een standje omhoog hadden moeten draaien. Deze stond nog op 6 tot 8 knopen voor maximaal vermogen uit de zeilen. Inmiddels waait het te hard om de verstaging nog bij te draaien en de boot is serieus overpowered. Helaas lieten de omstandigheden bijdraaien op de mast niet toe…

Het was een warme nacht, maar de jibreach op de hoger wordende golven en de bouwende wind tot zo’n 20 knopen deed Jelger besluiten om voor alle teamgenoten de smocks uit de kledingtas te halen. Hij spoedde zich naar de stack waar de zwarte kledingtas bovenop lag met de ingetapete kledingstukken. Hoe hij het doet weet ik niet, maar binnen 30 seconden was hij terug in de rail met 5 smocks en een lekkere snack voor al het hikend personeel. Klasse. Een voor een helpt iedereen elkaar met het tijdelijk uit doen van de reddingsvesten en het aantrekken van de smock. ‘Blijven HIKEN’ horen we van Wouter. We moeten op dit soort momenten beter de snelheid in de boot houden. Dan pak je meters op je tegenstanders!

Big Ease, roept Stijn terwijl de boot zich versnelt naar zo’n 12 knopen.

Met de wind die steeds verder ruimt is het op een gegeven moment tijd om de spinnaker hoist voor te bereiden. In het donker klikt voordekker Pierre zonder gebruik te maken van hoofdlampje behendig de nodige shackles aan elkaar om de spinnaker om te bouwen. Of het aan de doorontwikkelde voordekkersbehendigheden ligt of aan het gebrek aan een hoofdlampje zal het team de aankomende ‘hoist’ beleven…, gaat de spi omhoog zonder problemen? Ook hij heeft weinig tijd nodig en komt weer in de rail als ik vanuit de rail de schoten om de voorstag trek. Jochem en Marcel hebben de boot bewust wat boven ‘rumpline’ laten varen om straks diepte te kunnen pakken met de spinnaker. De ruimende wind zou ervoor zorgen dat we na de ‘hoist’ de finish onder spinnaker zouden kunnen halen, een degelijke strategie!

De wind draaide door en de call voor de ‘spi hoist’ werd gegeven. Zonder problemen vliegt de spi omhoog en deze vult zich binnen een paar tellen. “Big ease” roept Stijn terwijl de boot zich versnelt naar zo’n 12 knopen. Stuurman en trimmer hebben weinig tijd nodig om in een goed ritme te komen en de boot voelt snel. Bienne Voile blijft hoog en inmiddels varen we alleen, geen tegenstanders meer om ons heen. Jochem geeft aan dat we binnen 20 minuten een vol ankerveld invaren en dat de crew scherp moet zijn op een eventuele manoeuvre om uit te wijken voor een varend schip. Ondertussen is de wind nog wat verder geruimd en reachen we met snelheden van 12-15 knopen door het ankerveld richting de finish.

Dan heb je weer zo’n momentje… Aan de lier met uitzicht op de snelheidsmeter, teamgenoot, oud-huisgenoot en studiegenoot Stijn op mijn oude geliefde positie, golven over het dek en dwars door het ankerveld waar we getuige zijn van de ó zo prachtige maritieme en offshore industrie… Ja, een glimlach op mijn gezicht is het gevolg. Hier doen we het allemaal voor. De sfeer is goed, snelheid ook en ik kan me weinig anders bedenken wat ik liever zou doen dan met deze zeven gasten voor de kust van Oman door een ankerveld heen scheuren.

Het is nog steeds pikdonker en nadat Stijn een aantal uur getrimd heeft wissel ik met hem. Alleen het licht van de maan verlicht de spinnaker wat ervoor zorgt dat deze op de zelf gefabriceerde trimstrepen getrimd kan worden. Met Wouter aan het roer kostte het niet veel tijd voordat we een lekker ritme te pakken hebben. Het was als twee goede vrienden die elkaar na lange tijd weer spreken, alsof het gisteren was dat je dit voor het laatst deed.

Het was als twee goede vrienden die elkaar na lange tijd weer spreken.

Het begint lichter te worden en aan de horizon verschijnt een aantal masten. Hoe liggen we erbij? Al Mouj, EFG en Averda liggen voor, Renaissance en Bienne Voile en stukje achter ons. Nog 15 mijl roept Jochem door de boot. De druk is wat afgenomen en de snelheden van alle boten ligt dicht bij elkaar. Ondanks dat de teamgenoten elkaar tot het uiterste hebben gepusht weten we er niet de benodigde tienden knopen extra uit te persen om nog een inhaalpoging te wagen.  Met nog twee uur te gaan kiezen we ervoor om onszelf tussen Renaissance en de finishlijn te positioneren. De spanning aan boord neemt wat af en er is tijd voor wat grappen en grollen. Met een tevreden gevoel trim ik de spinnaker de laatste mijlen richting de finishlijn. Dit zijn tevens mijn laatste mijlen van dit evenement en wellicht ook wel bij Delft Challenge – nog even niet aan denken!

Na de finish wissel ik met Wouter. Hij trimt de spi en ik stuur de boot richting haven. Wouter en ik nemen elkaars karakteristieke uitspraken over: “DOWNIE ON”, roept hij.  Waar ik enkele momenten later terug kom met: “HOU EM VOL!”. We kunnen er allebei om lachen en de rest van het team begint ook van alles te roepen. De ontspannen sfeer biedt ruimte voor wat ontlading na 24 uur geconcentreerd geracet te hebben.

Met een tevreden gevoel leggen we de boot netjes aan waar Jurjen met onze gastheer Herman en gastvrouw Sulataklaar staat op de steiger om de landvasten aan te pakken. Vervolgens nemen Herman en Sulata ons mee naar hun huis waar alle teamgenoten niet veel tijd nodig hebben om ergens neer te ploffen voor een paar uur wel verdiende slaap.

Bedankt voor het lezen en: ‘Tot op het water!’

Coen Bouhuys

Leg 3: Doha – Khasab
Everybody had been looking forward to leg 3. By far the longest leg that would take us from Doha to Khasab in Oman in 270 miles packed with a lot of downwind action. Then, on the day of the start the weather turned around completely. It would be an upwind in 10 to 15 knots of wind the first 30 hours and then the breeze would disappear.

Our start was good, not the first one over the line but we were among the leading boats around the top mark. We managed very good speeds throughout the day and had EFG just above us and Averda behind us while tacking between anchored oil tankers. When the fleet converged again at the first mark it turned out Zain and Renaissance made good use of a shift in the wind and crossed just in front of us. The leading boats were now close to eachother again and there was no way of telling who would come out on top. As the night fell we seperated from the fleet using our newly learned navigational knowledge. During the night we focussed on keeping the boatspeed high constantly, because during these hours differences could be made.

The next morning the wind was starting to get lighter. We were now approximately halfway but our strategical plan had not worked and we were now in 5th position. The top 4 far in front of us, the last 4 boats far behind us. This part was really tricky. One moment we had 6 or 7 knots of boatspeed to be completely dead in the water the next. The weathermodels were useless here and the navigators had to work with just the clouds and the sight of other boats in the distance to position us where the wind would be. We rolled our dice, and we lost. Our big lead over the girls evaporated completely as we were parked and helplessly saw them sail by. Shortly after that the race was shortened because of a lack of wind and we finished behind the pros in 7th position.

Unfortunately, the fleet was still 150 miles away from Khasab and there was no wind. While motoring we found out about Mark Loyd’s, the race photographer, bad taste in music on the VHF popquiz, the team learned the hard way that playing catch with a sandwich on a boat is not a good idea if you’re almost out of food and Coen told a story nobody listened to. The racecomittee decided to give it another shot and restart the leg when the wind picked up but before the startline could be layed in the wind died out again.

After about 55 hours we finally reached Khasab in the evening. After a nice dinner with fresh food instead of mueslibars and noodles everybody quickly went to bed as the next leg to Sohar would start the next morning already.

Tot op het water!

– Team Delft Challenge

Leg 2: Abu Dhabi – Doha
Team Delft Challenge set of for the official leg to race from Abu Dhabi to Doha. The conditions were very light and its looked already from the beginning that the race will stop half way due to no wind.
The team set sail from Abu Dhabi with very little rest form the last race and a tough day before the leg to Doha with 4 inport races and guest sailing.
The start gun sounded and the boats were off. The team did not manage to secure a perfect start and left them at the back of the fleet during the leg 2 giving them very little options on where and how to go about the next 36 hours.
Racing a Farr 30 is tight. With the level of this event all boats have the same speed where the last 0.1 knots kan win the whole race.
A 160nm offshore race is not an easy task. During the offshore the team experienced minor problems with planning but also boat speed and hight. As we are a young semi professional team we still are inexperienced sailors but still we set our goals to challenge the race favourites but also being a race favourite.
We sailed a tough leg and gained allot but also lost a lot of positions. During the night there was no wind and the boats were going very slow in shifting conditions. We lost a few boats due to not having the speed we wanted and did a few tactical mistakes that we definitely learned from. We had seaweed under the boat for some time and lost a lot of speed in this moment and lost one boat due to this.
Over all the leg was not what we were hoping for and finishing in 6th position was not the score we wanted. But this is what offshore does to you. You can’t always be the best.
Our goals are still set to win one leg. The tour is long and we have a long way to go!

Tot op het water!

– Team Delft Challenge

Licht weer
Na een succesvolle start van Sailing Arabia the Tour 2016 in Dubai, waar we een mooie 2^e plaats scoorden bij de inshore races, werd het tijd voor het echte werk. De eerste leg begon op 16 februari en zou de vloot van Dubai naar Abu Dhabi voeren. De offshore begon in hele lichte omstandigheden. ‘Race control’ had een bovenboei gelegd die we moesten ronden over stuurboord, waar dat normaal bakboord is. Hierdoor ontstaan interessante situaties dankzij de ‘stuurboord wijkt voor bakboord’-regel. Onze upwind was niet je-van-het en we rondden de bovenboei als een van de laatste boten, flink wat goed te maken dus! Voor ons probeerden enkele teams met spinnaker te varen en ook wij waagden het erop, maar al snel bleek dat de koers daarvoor te hoog was. Spinnakers verdwenen dan ook snel en onder jib werd de race voortgezet.

Nadat Almouj boven ons lag en de weinige wind ook nog eens ‘vuil’ maakte (windstroom in onze zeilen verstoorde) besloten we richting te kant te tacken. Na een tijdje tackten we terug en zeilden we als hoogste boot richting open zee.

Team Delft Challenge in het rood.

Meteo, lage druk en ruimende wind
Navigatie technisch was de leg erg interessant. Door een lage druk gebied boven zee zou de windrichting gaan ruimen (met de klok meedraaien) naargelang de dag vorderde. Dit drukgebied zorgde voor verschillende windrichtingen op zee waardoor wij een stuk hoger konden varen dan de boten die verder op zee waren. Hiermee liepen we flink in:

Door mede door deze shift konden we laatste boei ronden als 4e boot, waarna we in een rechte lijn naar de finish zouden varen. Dit laatste stuk was zo’n 31 nautical mile en duurde iets meer dan 4 uur. We zaten op de hielen van Renaissance en werden tegelijkertijd opgejaagd door Zain, er kon nog veel veranderen. Het doel was om onze 4e plaats te verdedigen en dat lukte aardig, onze snelheid was nagenoeg hetzelfde als die van Team Zain. Totdat… Zain zijn koers af en toe veranderde en op zoek was naar een gaatje om ons te passeren. In het begin gingen we hierin mee om zo de positie te verdedigen, maar toen Zain erg hoog begon te varen besloten we ons eigen pad te kiezen en zo snel mogelijk richting de finish te gaan. Zain bleef boven ons varen en wist ons langzamerhand in te halen, wat stiekeme erg frustrerend was.

Wildlife!
Het is niet alleen maar zee waar we naar kijken tijdens een offshore, zo af en toe krijgen we een glimp van het dierenrijk dat zich in deze zee huist! Zo zijn we onderweg verschillende manta tegengekomen die uit het water omhoog sprongen (spectaculair!), en zijn er gele zeeslangen en kreeften gespot. Het toppunt waren toch wel de dolfijnen die zeker 10 minuten met onze boot mee hebben gezwommen tijdens het laatste stukje van de race.

Een 5e plaats
Uiteindelijk zijn we als 5e boot gefinisht in Abu Dhabi. Zain was duidelijk een stukje sneller in het laatste stuk van de jibreach en hebben hun 3e plaats verdiend. Na aankomst was er een heerlijk buffet klaargezet waar alle vermoeide en hongerige zeilers nog even wat lekkers konden scoren, voordat we met de bus naar het hotel konden om het bed in te duiken.

EFG Sailing Arabia – The Tour 2016. Dubai. UAE. Pictures of leg 1 from Dubai – Abu Dhabi Image licensed to Lloyd Images

Tot op het water!

– Team Delft Challenge

Maandag 8 februari

Op maandag vertrokken we vanuit Nederland naar Dubai. Hier is niet veel bijzonders over te vertellen anders dan dat er een hele mooie compilatie van is gemaakt! U kunt hem hieronder bekijken:

Dinsdag 9 februari

De eerste dag begon met een lekker stukje hardlopen en bestond vooral uit schoonmaken en inkopen. Via via (bedankt dames Wit!) hebben we een goedkoop en groot appartement kunnen regelen op slechts 1 km van de haven, ideaal. Dit houdt ook in dat we zelf kunnen en moeten koken, dus zijn Coen, Jurjen en Pierre erop uit getrokken. Er is een gigantische hoeveelheid eten ingekocht zodat we een flink aantal dagen door konden.

Ondertussen werd in de haven de boot  schoongemaakt en geïnventariseerd wat er allemaal aan spullen waren en wat er nog moest gebeuren. Ook is er gekeken of de boot goed ‘waterdicht’ was; tijdens een ruige offshore met veel wind willen we niet dat er langzaam water de boot binnen sijpelt via bijvoorbeeld de mast of het voorluik.

Officieel mocht er de 10e pas aan de boten gewerkt, dus de echte klusjes werden dan ook uitgesteld.

Woensdag 10 februari

De eerste echte klusdag, waarop verschillende key elements van de voorbereiding onder handen zijn genomen. Coen en Wouter hebben de mast onder handen genomen zodat hij aan het einde van de dag kaarsrecht en met goede stagspanning op de boot stond. Stijn heeft de laatste 2 stickers (MOCE en DAMEN) geplakt en verder zijn alle zeilen gecheckt en gelat. Dit alles had ook een doel; we wilden graag het water op!

Aan het eind van de middag hebben we nog een aantal mooie rondjes kunnen varen op het water. Met een temperatuurtje van 23 graden en wind tussen de 10 en 15 knopen is dat toch wel het mooiste wat er is!

Die avond begon het dieet; vrijdagochtend moesten we namelijk inwegen. Als team zaten we hier een beetje boven, dus met een speciaal dieet en veel sporten probeerden we ervoor te zorgen dat we hier netjes onder kwamen.

Donderdag 11 februari

Op donderdag hebben we de laatste klusjes gedaan aan de boot, klaar voor de tour! Donderdagmiddag hebben we op het water alle verschillende zeilen die we hebben even gehesen om te kijken hoe ze erop stonden en welke koersen we ermee konden varen.

Verder heeft Jochem op donderdag ook een mooie rondleiding gegeven op de boot! We vertellen namelijk heel veel over de Farr30 en de mooie offshores, maar hoe ziet die boot er nou precies uit en wat zit er allemaal op en aan? Jochem vertelt u er alles over in onderstaande video:

Vrijdag 12 februari

Op vrijdag was inweegdag. Na het ontbijt overslagen te hebben en een flink stuk hardgelopen te hebben, begaven we ons naar de ‘Race Office’ om in te wegen. Omdat we met 8 man hier zijn en slechts met 7 man varen, hebben we een ‘zwaarste’ en ‘lichtste’ opstelling. Het doel was om met alle opstellingen, dus ook de zwaarste, onder het maximum van 525kg teamgewicht te zitten. En dat is gelukt!

Na het inwegen hebben we vervolgens heerlijk ontbeten, uitgebuikt en ons klaar gemaakt voor nog een paar uur op het water. Jochem heeft achterop gestaan en een aantal mooie beelden gemaakt, waarvan dit een kleine clip is:

Zaterdag 13 februari

Zaterdag stond in het teken van foto’s; de dag begon met een fotoshoot voor de teams en eindigde met een fotoshoot op het water. Aan het eind van de middag hebben we nog een aantal peels (jibs/spinnakers wisselen tijdens het zeilen) kunnen oefenen.

Zondag 14 februari

De practice races stonden gepland op Valentijnsdag. De dag begon voor schipper Wouter vrij vroeg, omdat hij en de andere schippers werden geïnterviewd door de pers. De practice races begonnen in de middag, dus de rest van het team had vrije tijd in de ochtend om een beetje uit te rusten. De practice races begonnen met een tweetal losse startjes, waarna de 3e start het begin zou zijn van een up-down baantje met 2 rondjes.

De eerste start ging niet zo soepel, maar de 2e start lagen we er goed bij en kwamen we goed mee omhoog. De 3e start, de start van de practice race, was echter een heel stuk minder. Wij zaten vast in de zogenaamde ‘wachtkamer’, een plek vlakbij het startschip waar je moet wachten op andere boten omdat zij voorrang hebben. Dit zorgde ervoor dat we als een van de laatste boten startten… maar dat maakten we in de upwind meer dan goed! Uiteindelijk rondden we de bovenboei en de daaropvolgende onderboei als 2e, achter titelverdediger EFG Bank Monaco. Helaas konden we dit niet volhouden in de 2e ronde, waar we een aantal plaatsen verloren door meerdere kleine fouten. We finishten als 5e boot.

Dit was het, onze eerste week! Morgen begint het echte werk, morgen gaan de resultaten meetellen voor het eindklassement. Vanavond gaan we op tijd slapen zodat we morgen het maximale eruit kunnen halen. Voor de laatste updates en uitslagen van races kunt u terecht op onze Facebookpagina!

Tot op het water!

– Team Delft Challenge