de nieuwe schakel - herenthout

11 juliviering

2009-07-12T18:34:00.013+02:00

De lokale besturen uit meer dan drie kwart van alle Vlaamse steden en gemeenten presenteerden de voorbije week festiviteiten naar aanleiding van Feest van de Vlaamse Gemeenschap. Die festiviteitenprogramma’s kregen aanvulling van nog eens meer dan 1100 straat- of wijkinitiatieven en activiteiten van lokale verenigingen of andere plaatselijke organisaties.
Ook in onze gemeente werd het feest van de Vlaamse Gemeenschap gevierd. Onder het motto ‘Herenthout FEEST’ programmeerde de Culturele Raad gisteren optredens van Full Strength (***) en Andes (***) in GOC Ter Voncke.
Even voor half negen klom de verse groep van Paul De Winter op het GOC. Met Luc Ceulemans en Staf Dierckx heeft het voormalige Mee Draane-lid zich weten te omringen door twee prima muzikanten. Samen brachten ze eigenzinnige bewerkingen van het betere pop- en rockwerk. Speciaal voor de gelegenheid had het trio met covers van Kris De Bruyne (‘Amsterdam’, Zjef Vanuytsel (‘Hop Marlene’), The Scene (‘Blauw’) en Johan Verminnen (‘In de Rue des Bouchers’), ook wat Nederlandstalige muziek in hun set gestoken. De typische Paul De Winter-moppen tussen de nummers door deden denken aan Mee Draane. Zo maakte hij zich zorgen over het slanke voorkomen van accordeonist Luc Ceulemans. “Als je er een brood naar smijt, is het gesneden. Als je naar mij een brood smijt, is het op.” Eén van de opvallendste covers was ongetwijfeld het als bisnummer opgespaarde ‘Waltzing’s For Dreamers’ van Richard Thompson. “One step for aching, and two steps for breaking. Waltzing’s for dreamers and losers in love.” Heerlijk liedje.
Na de toespraak van schepen van cultuur Stijn Raeymaekers was het de beurt aan Andes. De publiekslievelingen uit ‘Zo is er maar één’ speelden een eerder akoestische set. Misschien maar goed ook want er waren opvallend weinig jongeren in het publiek. Jammer, want Andes speelde een voortreffelijke set. Hun songs klonken fris en tegelijk warm, catchy en energiek. Met Tomas Van Uffelen heeft de groep bovendien een uiterst charismatische zanger in de rangen. Ontwapenend in een tragere nummers, volksmenner in de uptempo songs. Van de eigen nummers bleven vooral ‘Mooie Woorden’ en de single ‘Dit Is Anders’ hangen. Maar ook Madonna’s ‘Papa Don’t Preach’, ‘Iedereen Is Van de Wereld’ van The Scene, ‘Hé Lekker Beest’ van Isabelle A. en het eerbetoon aan het adres van Michael Jackson, het door zanger Tomas solo gezongen ‘Billie Jean’, mochten terecht op veel bijval rekenen.

Setlist Andes >>> 1. Verdrinken en Verliezen // 2. Altijd Welkom // 3. Mooie Woorden // 4. Jij en Ik // 5. Geschiedenis // 6. Slaap! // 7. Pleinvrees // 8. Meer // 9. Papa Don’t Preach // 10. Iedereen Is Van de Wereld // 11. Weekend // 12. Hé Lekker Beest // 13. Mooie Dagen // 14. Dit Is Anders /// 15. Billie Jean

Setlist Full Strenght >>> Eerste deel - 1. Down On the Corner // 2. Stuck In the Middle With You // 3. Amsterdam // 4. Hop Marlene // 5. Allons Danser, Colinda / Mambo Two Step // 6. The Devil Went Down To Georgia // 7. Blauw >>> Tweede deel - 1. Who’ll Stop the Rain // 2. Have a Little Faith In Me // 3. Four Seasons In One Day // 4. Polle’s Ziekenbriefke // 5. Long Tall Glasses // 6. In de Rue des Bouchers // 7. Buona Sera // 8. Lucy In the Sky With Diamonds // 9. With a Little Help From Friends /// 10. Waltzing’s For Dreamers // 11. I Wanna Be Like You

Gehoord & gezien >>> Andes en Full Strenght, GOC Ter Voncke in Herenthout, op zaterdag 11 juli 2009

Arsenal - Turnhout 1-0

2009-07-11T09:27:00.004+02:00

Op de Markt in Turnhout kregen we gisteren een herkansing om het Leuvense Arsenal (****) aan het werk te zien. Hun doortocht in de Marquee op Werchter hadden we immers gemist omdat we op dat moment naar The Killers op het hoofdpodium stonden te kijken.

Setlist >>> 1. Turn Me Loose // 2. Selvagem // 3. Switch // 4. The Coming // 5. Longee // 6. Lotuk // 7. Mr. Doorman // 8. Estupendo // 9. Personne Ne Bouge // 10. Saudade // 11. How Come /// 12. A Volta // 13. Lotuk

Gehoord & gezien >>> Arsenal, Turnhoutse Markt, op vrijdag 10 juli 2009

Elite en beloften in de Vonckstraat

2009-07-10T19:57:00.001+02:00

Afgelopen woensdag stond er een wedstrijd voor elite en beloften op de Herenthoutse wielerkalender. Thomas Murray en Daniel Shand waren de eerste aanvallers. Na een hergroepering kregen we vooraan twaalf leiders. Yves Van Gorp, vorig weekend in Westmalle nog winnaar van de troosting in een wedstrijd achter derny’s, liet in de slotronde iedereen achter zich. Voor de 24-jarige Tielenaar was het de tweede zege van het seizoen. Jef Torfs eindigde tweede voor de Litouwer Kontotas.
Tijdens de wedstrijd maakte Theater Tarantel opnieuw filmopnames voor hun stuk ‘De koers: Bloed, zweet en tranen’. Hoofdrolspeler Chris Peeters liet zich onder andere inschrijven aan de tafel van de wielerbond en reed onder luid gejuich van de aanwezige toeschouwers solo over de eindmeet.

Herenthout feest!

2009-07-08T22:52:00.001+02:00

Onder het motto ‘Herenthout Feest!’ wordt in onze gemeente op zaterdag 11 juli de feestdag van de Vlaamse Gemeenschap gevierd. De Culturele Raad haalt voor de gelegenheid twee groepen naar het GOC in de Vonckstraat: het van het Eén-programma ‘Zo is er maar één’ bekende Andes en Full Strenght, die nieuwe groep van Paul De Winter.

Wat >>> ‘Herenthout feest!’ met Andes en Full Strenght
Waar & wanneer >>> GOC Ter Voncke, Vonckstraat 17, op zaterdag 11 juli 2009, vanaf 19 uur
Info >>> Katia Delen, T 014-51 22 55

Rock Werchter - dag 4

2009-07-06T16:17:00.004+02:00

“What the fuck is that over there?”, aldus Franz Ferdinand-zanger Alex Kapranos zaterdag op het hoofdpodium van Werchter. Hij doelde hiermee op de stofhoos of zandhoos die kort maar krachtig over het festivalterrein raasde. De zogenaamde dust devil zorgde trouwens voor één gewonde. Een onfortuinlijke festivalganger kreeg immers een stuk hout van de plankenvloer van het Marqueeplein in het aangezicht.
Maar er hing nog meer in de lucht. Zowel zaterdag als zondag kwam een dozijn ooievaars boven hetzelfde Marqueeplein gracieus poolshoogte nemen. Hopelijk zijn ze geen voorbode geweest van een rist al dan niet ongewenste tienerzwangerschappen en werden ze gewoon aangetrokken door de prima muziek die de lucht boven Werchter bezwangerde.
Less is more, een levenswijsheid die zeker geldt voor Seasick Steve (****). Gezeten op een houten stoel en enkel bijgestaan door een drummer, pakte de 68-jarige Californische zwerver de wei van Werchter moeiteloos in. Eén en ander deed me denken aan het memorabele concert van Ted Hawkins in de Lux in 1988. Hoogtepunt van zijn drie kwartierdurende set was ongetwijfeld het moment waarop hij een meisje op het podium uitnodigde en voor haar het liefdesliedje ‘Walking Man’ zong. Het afsluitende ‘Dog House Blues’ werd door bijna iedereen luidkeels meegebruld en rolde nog over de wei toen Steve al lang in de coulissen verdwenen was.
Net voor Lady Linn & Her Magnificent Seven (*****) het podium van de Marquee betraden, pakten zich boven de festivalweide van Werchter donkere wolken samen. Eén en ander was ook Sofie Lemaire opgevallen en toen even later de regen bij bakken uit de hemel viel, bleek dat de tent niet geheel waterdicht was. Er kwam zelfs een kuisploeg aan te pas om het podium droog te houden! La Linn en haar band speelde echter onverstoord verder. Een lust voor oor én oog. Lien de Greef straalde van geluk in haar hemelse rode jurk. Heerlijk was het om al die echte instrumenten op het podium te zien: een blazerssectie, een vleugelpiano, drums, een staande bas én een strijkkwartet. Her Magnificent Eleven ware beter geweest. Het van Eddy Grant geleende en luidkeels meegezongen ‘I Don’t Wanna Dance’ draaide uit op een ware triomftocht. Andere hoogtepunten: een heerlijk kabbelend ‘Cool Down’ en het als finale opgespaarde ‘A Love Affair’. Magistraal!
De set van The Script (***) viel wat magertjes uit. ‘We Cry’ en ‘The Man Who Can’t Be Moved’ zíjn twee goeie popsongs en kwamen live best sterk uit de verf. Maar twee ooievaars maken de zomer niet, als u begrijpt wat ik bedoel. Zanger Danny O’Donoghue deed nochtans z’n best en bespeelde het publiek - dat vooral bestond uit jonge meisjes - perfect. Tekenend hiervoor was het acapellagedeelte van het eerder vernoemde ‘The Man Who Can’t Be Moved’, waarbij hij zich tot een luidkeels meezingende rondborstige dame in het publiek richtte. Tussendoor werd de jarige drummer gevierd en de reputatie van de zuster van gitarist Mark Sheehan te grabbel gegooid. “This song is about my sister, because she’s a fucking slut”, zei hij net voor het inzetten van ‘Fall for Anything’. Afgesloten werd er met een tenenkrommende versie van Bowies ‘Heroes’. Hierin werd duidelijk dat de gouwgenoten van U2 één van hun eigen helden zijn.
Kaiser Chiefs (****) tekende op het hoofdpodium voor één van de meest energieke concerten van Rock Werchter. Zanger Ricky Wilson werkte zich de pleuris uit het lijf - was het om de op de eerste rijen ongetwijfeld talrijk aanwezige fens van Nine Inch Nails en Metallica te overtuigen? - en gaf hierbij een nieuwe betekenis aan het begrip okselvijver. De niet-aflatende Wilson bestreek zowat het hele podium, begaf zich regelmatig in de veiligheidszones tussen zijn publiek en klom tijdens ‘I Predict a Riot’ zelfs tien meter hoog de stellingen in van het linkse reuzenscherm! Hoogtepunten: het schitterende ‘Love’s Not a Competition (But I’m Winning)’, ‘Take My Temperature’ waarbij hij met het publiek een wedstrijdje om ter luidst Kaiser Chiefs roepen aanging en een ronduit verpletterend ‘Oh My God’.
Net als een paar jaar geleden veroverden de Vikings van Röyksopp (****) moeiteloos de Marquee. Torbjørn Brundtland en Svein Berge lieten zich voor de gelegenheid bijstaan door een bassist en een vioolspeler. Al vroeg in de set deed ‘Remind Me’ de plankenvloer een eerste keer daveren. Maar dé absolute prijsbeesten waren zonder meer het hypnotische ‘Eple’ en ‘Poor Leno’, niet toevallig ook twee kleppers uit het album ‘Melody A.M.’. Voor de vocalen van ‘The Girl and the Robot’ en ‘What Else Is There?’ lieten de twee Noren ene Anneli Drecker het podium opdraven. Zij kreeg de zware opdracht om Robyn en Karin Dreijer van The Knife te doen vergeten. Het zangeresje deed het meer dan behoorlijk, alleen jammer dat haar stem niet altijd even sterk overkwam.
De beker van de twee emmen - Milk Inc. en Metallica - liet ik wijselijk aan mij voorbijgaan. Er moesten immers nog vriendinnetjes van mijn jongste dochter naar huis gevoerd worden.

Setlist Seasick Steve >>> 1. Thunderbird // 2. Cheap // 3. Cut my Wings // 4. Diddly Bo // 5. Walking Man // 6. My Donny // 7. Fly // 8. Chiggers // 9. Dog House Boogie

Setlist Lady Linn & Her Magnificent Seven >>> 1. Bom // 2. That’s Alright // 3. Good Old Sunday // 4. Waiting // 5. I Am Aware // 6. Shopping // 7. Here We Go Again // 8. Cool Down // 9. I Don’t Wanna Dance // 10. Done // 11. Cry Baby // 12. A Love Affair

Setlist The Script >>> 1. Before the Worst // 2. Talk You Down // 3. Breakeven // 4. The End // 5. We Cry // 6. I You See Kay // 7. The Man who Can’t Be Moved // 8. Fall for Anything // 9. Rusty Halo // 10. Heroes

Setlist Kaiser Chiefs >>> 1. Never Miss A Beat // 2. Everything is Average Nowadays // 3. Everyday I Love You Less and Less // 4. Heat Dies Down // 5. You Want History // 6. Ruby // 7. Na Na Na Na Naa // 8. Love’s Not a Competition (But I’m Winning) // 9. Like it Too Much // 10. Modern Way // 11. Half the Truth // 12. I Predict a Riot // 13. The Angry Mob // 14. Take My Temperature // 15. Oh My God

Setlist Röyksopp >>> 1. Roÿksopp Forever // 2. You Don’t Have A Clue // 3. Remind Me // 4. Happy Up Here // 5. The Girl And The Robot // 6. Alpha Male // 7. Eple // 8. It’s What I Want // 9. This Must Be It // 10. Tricky Tricky // 11. What Else Is There // 12. Only This Moment // 13. Poor Leno // 14. Fat Burner

Rock Werchter - dag 3

2009-07-05T10:31:00.013+02:00

Het is té zot voor woorden: Verschueren samen met Miss Jones (*****) - Grace voor de vrienden - op het podium in de Marquee! Diep in de set eindigde ‘Pull Up To The Bumper’ immers in een dansfeest op het podium, nadat Jones het publiek had uitgenodigd om over de dranghekken te kruipen. En ja: den deze was erbij.
Maar laat ik beginnen bij het begin. Mijn broodje Werchter begon gisteren bij Social Distortion (**). Echt overtuigen deed de groep uit California niet. Bleven hangen: de samenzang in ‘Sick Boys’ en de stevige Johnny Cash-cover ‘Ring of Fire’.
Vandaar ging het naar de Marquee voor een stukje Jasper Erkens (***). Gewapend met alleen maar een gitaar trotseerde de 16-jarige knaap uit Kaggevinne een tot aan de nok gevulde tent. Dat Erkens uit het juiste hout is gesneden, bewees hij met de Nick Drake-cover ‘Black-eyed Dog’. Terloops wist hij ons ook nog te vertellen dat volgens één of andere poll de favoriete bezigheden van studenten tijdens de blok, 1. ‘masturberen’ en 2. ‘muziek spelen’ zijn. “Het eerste heb ik niet gedaan”, zwoer hij op zijn eerste communiezieltje, “het tweede wel: ik heb een nieuw nummer geschreven.” Geen kat ... euh ... hond die hem geloofde. Waarop Jasper gauw ‘Blues’ inzette. De triomfantelijke afsluiter ‘Waiting Like A Dog’ deed de tent uiteindelijk ontploffen.
Wat Regina Spektor (****) - occasioneel bijgestaan door twee strijkers en een drumer - even later uit de piano toverde, kon alleen maar respect afdwingen. ‘On the Radio’ en ‘Samson’ werden terecht beloond met extatisch handgeklap. Het hoogtepunt in de set was zonder discussie het breekbare ‘Laughing With’, waarin de Amerikaanse zangeres met Joods-Russische roots stelt dat we enkel in God geloven als het ons goed uitkomt. Maar het kon ook anders: “Someone next door is fucking to one of my songs” zong ze in ‘Bobbing for Apples’, waarbij ze zichzelf begeleidde op een appelblauwzeegroene gitaar. Mooi!
Daarna was het tijd voor het New Yorkse Yeah Yeah Yeahs (****). En geloof me vrij: een grotere stijlbreuk is niet denkbaar. Hun set was dan ook bijzonder explosief, compleet met scherpe gitaren en strakke drums. Karen O. betrad het podium van de Marquee in gevechtstenue: leren pakje, extravagante pantykousen, streep verf onder de ogen en mohawk op het hoofd. De vrouwelijke versie van wijlen Joey Ramone wrong zich als een krolse kat rond haar micro. Een paar keer stopte ze het ding zelfs suggestief in de mond. In dezelfde context bediende ze ook maar al te graag de confettikanonnen die vooraan het podium stonden opgesteld. Die laatste “Oh-oh-ooh-oh-oh-oh-ooh!!!” aan het einde van ‘Date With the Night’, onder een regen van witte papiertjes - man man man ... Wij noteerden verder ook nog fantastische versies van ‘Phenomena’, ‘Heads Will Roll’, ‘Zero’ en het als liefdesliedje aangekondigde ‘Maps’, waarbij Karen O. aan het einde de micro als een dolk in haar hart stak, wetende dat “they don’t love you like I love you”.
Verrassing even later op het hoofdpodium: Nick Cave (*****) had z’n pornosnor thuis gelaten! Het maakte dat een handvol fens met geschilderde snorren verweesd achterbleven en dat een bordje met het opschrift “Nick, we like your ’stache” inderhaast moest aangepast. Cave en The Bad Seeds trapten af met de bezwerende blues van ‘Tupelo’, gevolgd door een loeihard ‘Dig, Lazarus, Dig!!!’. ‘Red Right Hand’ kreeg een nieuw arrangement aangemeten, inclusief Doors-riedeltje. Maar het absolute hoogtepunt was ongetwijfeld de pompende versie van het ondertussen meer dan 20-jaar oude ‘Deanna’. “And I ain’t down here for your money - I ain’t down here for your love - I ain’t down here for your love of money - I am down here for your soul!” Kippenvel! Opvallend: ‘Henry Lee’ werd opgedragen aan Polly Jean Harvey, “wherever she may be”.
Bijna drie kwartier liet Grace Jones op zich wachten. Maar het was het allemaal waard. Het 61-jarige stijlicoon trapte af met ‘Nightclubbing’, het titelnummer van haar meest succesvolle album tot nu toe. Gekleed in een nachtcluboutfit met hoge hoed daalde ze neer. Het was de start van een extravagante verkleedpartij, want voor elk nummer veranderde de Jamaicaanse van hoed, masker en mantel.
Maar niet alleen de verkleedpartijen maakten het optreden onvergetelijk. Jones bleek een uitstekende zangeres te zijn en haar begeleidingsgroep speelde het zeil van de Marquee. Bovendien hebben nummers als ‘My Jamaican Guy’ en ‘I’ve Seen That Face Before’ de tand des tijds uitstekend doorstaan. Chapeau ook voor de manier waarop Grace zich al hoepelend door ‘Slave to the Rhythm’ werkte. Geen wonder dat het mens nog steeds strakke billen heeft! Uiteindelijk eindigde ze haar set op handen en voeten, vechtend tegen een orkaanwind in ‘Hurricane’.
Op het hoofdpodium zorgde 2ManyDJ’s (****) voor een verbluffende show. Grensverleggend waren de graphics, waarbij de hoezen van de gedraaide plaatjes tot leven kwamen. De broertjes Dewaele draaiden écht alles: snoeiharde elektro, Nirvana, Michael Jackson, Eurythmics, Sepultura, ... - zelfs Beethoven! Party!

Setlist Regina Spektor >>> 1. The Calculation // 2. On the Radio // 3. Eet // 4. Machine // 5. One More Time with Feeling // 6. Laughing With // 7. Folding Chair // 8. Bobbing for Apples // 9. That Time // 10. The Flowers // 11. Après Moi // 12. Poor Little Rich Boy // 13. Samson // 14. Us // 15. Fidelity

Setlist Yeah Yeah Yeahs >>> 1. Dull Life // 2. Phenomena // 3. Heads Will Roll // 4. Man // 5. Shame and Fortune // 6. Pin // 7. Gold Lion // 8. Cheated Hearts // 9. Skeletons // 10. Maps // 11. Zero // 12. Y Control // 13. Date With the Night

Setlist Nick Cave & The Bad Seeds >>> 1. Tupelo // 2. Dig, Lazarus, Dig!!! // 3. Red Right Hand // 4. Deanna // 5. Midnight Man // 6. The Ship Song // 7. Henry Lee // 8. Moonland // 9. The Mercy Seat // 10. The Weeping Song // 11. Papa Won’t Leave You, Henry // 12. Stagger Lee

Setlist Grace Jones >>> 1. Nightclubbing // 2. This Is // 3. My Jamaican Guy // 4. Love You to Life // 5. I’ve Seen That Face Before // 6. La Vie en Rose // 7. Well Well Well // 8. Williams’ Blood // 9. Pull Up to the Bumper // 10. Love Is the drug // 11. Slave to the Rhythm // 12. Hurricane

Setlist 2ManyDJ’s (onvolledig) >>> Hey Boy, Hey Girl (Chemical Brothers) // NY Excuse (Soulwax) // Flat Beat (Mr. Oizo) // Dominator (Human Resource) // Standing In The Way Of Control (Gossip) // Bonkers (Dizzie Rascal & Armand Van Helden) // Day ‘n’ Nite (Kid Cudi vs Crookers) // Kernkraft 400 (Zombie Nation) // Kids (MGMT) // Sweat Dreams (Eurythmics) // Robot Rock (Daft Punk) // Zero (Yeah Yeah Yeahs) // French Kiss (Lil Louis) // Welcome To The Jungle (Guns N’ Roses) // Positif (Mr. Oizo) // Another One Bites The Dust (Queen) // Rock The Casbah (The Clash) // Putain Putain (TC Matic) // Gravity’s Rainbow (Klaxons) // Dirty Deeds Done Dirt Cheap (AC/DC) // A Fifth Of Beethoven (Walter Murphy) // Don’t Stop ’Till You Get Enough (Michael Jackson) // Billie Jean (Michael Jackson) // Kaw-Liga (The Residents) // Just Can’t Get Enough (Depeche Mode) // Glamorous Life (Sheila E.) // Pon di Floor (Major Lazer) // Windowlicker (Aphex Twin) // Open Your Heart (Human League) // Roots (Sepultura) // La Rock (Vitalic) // Mind Dimension (Tiga) // Tour De France (Kraftwerk) // Rebel Rebel (David Bowie) // Phantom pt. 2 (Justice) // Blue Monday (New Order) // Chase The Devil (Max Romeo) // Out Of Space (Prodigy) // Emerge (Fisherspooner) // Breed (Nirvana) // Kool Thing (Sonic Youth)

Rock Werchter - dag 2

2009-07-04T09:54:00.008+02:00

Graag kom ik nog even terug op de eerste dag Werchter. Zoals het hoort liep ik er een groepke Huirtuiteneirs tegen het lijf. Je weet wel: de Van Hie, de Sterckx, Krikke Pee ... Zij hadden het over de klik (kick) van de brug. Het is dan ook een imposant beeld: je nadert de brug en als je dan boven bent, doemt plots die mensenmassa op. En dan pas besef je: “Ik ben op Werchter!”
Over Amy MacDonald (**) kunnen we kort zijn. Het Schotse - blonde (!) - kind heeft met ‘This Is the Life’ een heerlijke plaat gemaakt, maar op een festivalweide schiet haar stem toch wat te kort, té geforceerd ook. De nieuwe arrangementen bij ‘A Wish For Something More” klonken verfrissend en de covers ‘Dancing In the Dark’ (Springsteen) en ‘Mr. Brightside’ (The Killers) waren leuk. Amy deelde ons trouwens mee dat ze haar hit ‘Run’ had geschreven na het bijwonen van een concert van The Killers.
Voor Elbow (*****) hebben we maar één woord: magistraal. Oké, we zijn fen en zijn misschien niet echt onbevooroordeeld. Maar of het vijftal nu een klein cluboptreden speelt of een festival: de impact die ze hebben op het publiek is even sterk. “We are Elbow from Manchester and we would like to play some songs for you”, zo kondigde Guy Garvey zijn groep aan.
Wat volgde was één oorgasme, van begin tot einde. Moet ik er toch wat hoogtepunten uitpikken? Het intimistisch ingezette ‘Newborn’ misschien, dat groeide naar een absolute climax. Bangelijk! Of het hemelse ‘Weather to Fly’ - “Are we having the time of our lives?” -, dat akoestisch in een hoekje van het podium werd ingezet. Om nog maar te zwijgen van het luidkeels meegezongen ‘One Day Like This’, dat uitdraaide op een ware triomftocht. En wat is die Guy Garvey toch een knuffelbeer. Aan het eind van ‘Weather to Fly’ voegde hij de daad bij het woord en ging een meisje in het publiek omhelsen.
Jammer genoeg had Elbow de lat nu wel erg hoog gelegd voor hen die nog moesten volgen. Bloc Party (***) had hiervan nog het meeste last. Zanger Kele Okereke was goed bij stem, daar niet van. Maar het optreden van zijn groep miste spontaniteit en inventiviteit. Hoogtepunten: een snedig ‘Mercury’, dat bol stond van de breaks en de samples, en het ingetogen ‘So Here We Are’.
The Killers (****) trapten hun set af met ‘Human’, een song die lijf blijkbaar heel wat minder kitscherig overkomt dan op plaat. Met Brandon Flowers heeft het viertal uit Las Vegas een heus sekssymbool in huis. De bordjes met het opschrift “Brandon marry me” waren dan ook niet van de lucht. Af en toe ging de vaart er een beetje uit. Eén en ander werd echter rechtgetrokken door de hits die passeerden: ‘Somebody Told Me’, ‘Mr. Brightside’ en het afsluitende ‘When You Were Young’. Maar dé absolute hoogtepunten waren het gepassioneerd betoog voor eeuwige liefde in ‘For Reasons Unknown’ en ‘Smile Like You Mean It’. Opvallend ook was de coverversie van Joy Division’s ‘Shadowplay’.
Daarna was het aan Coldplay (****). De groep liet zich aankondigen middels een stukje Strauss, waarna ze de instrumentale versie van ‘Life In Technicolor’ inzetten vanachter een doorzichtige doek. Eén en ander zorgde voor een knap schimmenspel.
Eens te meer bleek wat een podiumbeest Chris Martin is. Hij holde van links naar rechts, deed radslagen en koprollen - het krijsende publiek luste er pap van. ‘Clocks’ deed de wei al vroeg ontploffen. Maar dé absolute hoogtepunten waren ‘Fix You’, het door iedereen meegescandeerde ‘Viva La Vida’, ‘Lost’ en ‘The Scientist’, dat werd opgespaard voor de bisronde.
Tussendoor begaf de groep zich naar een platform rechts van het podium voor een medley waarin vooral de technoversie van ‘Talk’ opviel. Even later dook de groep zelfs op in het midden van de wei, voor een akoestisch intermezzo. Eén kantekening bij dit gebeuren: het haalt wel een beetje het tempo uit het concert. Maar dat werd even later weer rechtgetrokken door ‘Politik’ en ‘Lovers in Japan’, dat werd begeleid door een knappe videocollage. En ook Michael Jackson kreeg een hommage met een aan de piano gezongen ‘Billie Jean’. Mooi!

Setlist Amy MacDonald >>> 1. Poison Prince // 2. L.A. // 3 Youth Of the Day // 4. Barrowland Ballroom // 5. Mr. Brightside // 6. A Wish For Something More // 7. Mr. Rock & Roll // 8. Next Big Thing // 9. This Is the Life // 10. The Road To Home // 11. Run // 11. Dancing In the Dark // 12. Let’s Start A Band

Setlist Elbow >>> 1. Station Approach // 2. The Bones of You // 3. Mirrorball // 4. Leaders of the Free World // 5. Grounds for Divorce // 6. The Loneliness of a Tower Crane Driver // 7. Newborn // 8. Weather to Fly // 9. One Day Like This

Setlist Bloc Party >>> 1. One Month Off // 2. Hunting For Witches // 3. Positive Tension // 4. Talons // 5. Signs // 6. Waiting For The 7.18 // 7. Song For Clay // 8. Banquet // 9. Two More Years // 10. One More Chance // 11. Mercury // 12. So Here We Are // 13. The Prayer // 14. Like Eating Glass // 15. Flux // 16. Helicopter

Setlist Killers >>> 1 Human // 2. This Is Your Life // 3. Somebody Told Me // 4. For Reasons Unknown // 5. The World We Live In // 6. Joy Ride // 7. Bling (Confessions of a King) // 8. Shadowplay // 9. Smile Like You Mean It // 10. Jenny Was a Friend of Mine // 11. Spaceman // 12. A Dustland Fairytale // 13. Read My Mind // 14. Mr. Brightside // 15. All These Things That I’ve Done // 16. When You Were Young

Setlist Coldplay >>> 1. Life In Technicolor // 2. Violet Hill // 3. Clocks // 4. In My Place // 5. Yellow/All These Things That I’ve Done // 6. Cemeteries Of London // 7. 42 // 8. Fix You // 9. Medley: Strawberrry Swing / God Put a Smile Upon Your Face / Talk // 10. The Hardest Part // 11. Billie Jean // 12. Viva La Vida // 13. Lost // 14. Green Eyes // 15. Werchter Song // 16. Death Will Never Conquer // 17. Viva La Vida (remix, tape) // 18. Politik // 19. Lovers In Japan // 20. Death And All His Friends /// 21. The Scientist // 22. Life in Technicolor II // 23. The Escapist (tape)

Rock Werchter - dag 1

2009-07-03T11:38:00.007+02:00

Wat was me dat weer aanschuiven gisteren. Niet te doen: bijna 2,5 uur eer ik binnen was. Lily Allen heb ik nog kunnen horen aan de ingang. Het klonk best aardig, maar ‘Womenizer’ van Britney zingen, is erover!
Door die lange wachtijd - is dat de eerste keer dat ze daar een festival organiseren, ofwa? - kon ik jammer genoeg maar twee nummers van Emilíana Torrini kunnen meepikken, waaronder een zeer ritmische uitvoering van ‘Jungle Drum’. Te weinig om te kunnen oordelen of het goed was.
Wat daarna volgde in de Marquee was niet van deze wereld: Fleet Foxes (*****) kwam, zag en overwon. De vijf gasten uit Seattle lieten het allemaal - zij het wat beduusd - over zich heen komen. Het door zanger Robin Pecknold solo gezongen ‘Oliver James’ werd op zo’n enthousiasme onthaald, dat de man verbouwereerd achterbleef en bijna in tranen uitbarstte.
Drummer J. Tillman vroeg zich even later af wie er eigenlijk allemaal aan de Red Bull had gezeten. Hemelse samenzang was het, met ‘White Winter Hymnal’, ‘Your Protector’, het eerder vernoemde ‘Oliver James’, ‘He Doesn’t Know Why’ en ‘Mykonos’ als absolute hoogtepunten. Net voor de groep iedereen meenam naar het Griekse eiland, kreeg de zanger vanuit het publiek een T-shirt toegegooid met de boodschap “I’m On Mykonos Time”.
Daarna ging het richting hoofdpodium voor Placebo (****). Ook de groep van de androgyne Brian Molko speelde een nagegnoeg smetteloze set. Het strakke vellenwerk van de van kop tot teen getatoeëerde drummer - het sterrenmeisje Kimberley Vlaeminck is er ongetwijfeld stikjaloers op - was daar zeker niet vreemd aan. ‘For What it’s Worth’ werd gedragen door een stuwende bas; een in een hagelwit pakje uitgedoste violiste gaf dan weer een extra dimensie aan ‘Special Needs’ en ‘Meds’. Opvallend toch ook hoeveel hits Placebo heeft. ‘Every You, Every Me’, ‘Special K’, ‘Song to Say Goodbye’, ‘The Bitter End’ en ‘Taste in Men’ deden de wei al vroeg ontploffen.
Voor het concert van Oasis (*****) zou en moest ik absoluut in het eerste vak voor het podium staan. Geen sinecure om tot daar te geraken, wegens bijna platgetrapt, vermorzeld, geplet. Maar het was uiteindelijk de moeite.
De broertjes Gallagher zetten meteen de toon met het fantastische ‘Rock ‘n’ roll star’. En wat daarna volgde was het beste optreden dat ik ooit van Oasis heb gezien. Wat een setlist, hoeveel hits hebben die gasten al geschreven? Passeerden de revue: ‘Lyla’, ‘The Shock of the Lightning’, ‘Cigarettes and Alcohol’, het hemelse ‘The Masterplan’, ‘Slide Away’, ‘(What’s the Story) Morning Glory, ‘I’m Outta Time’, ‘Wonderwall’, Supersonic’, ‘Don't Look Back In Anger’, ‘Champagne Supernova’ en het van The Beatles geleende ‘I Am the Walrus’. “You were good”, zei Liam net voor het laatste nummer, “but not as good as us.” Heerlijk!
Helemaal op het einde sprong hij van het podium om samen met een fan een sigaretje te roken en zijn band vanuit de frontstage te bekijken. Liam was trouwens in bloedvorm: heldere stem, coole looks, ... Maar hij moet het ongelooflijk hiejet gehad hebben in zijn legergroene, tot boven dichtgeknoopte parkafrak!

Setlist Fleet Foxes >>> 1. Sun Giant // 2. Sun It Rises // 3. Drops in the River // 4. English House // 5. Bedouin Dress // 6. White Winter Hymnal // 7. Ragged Wood // 8. Your Protector // 9. Oliver James // 10. He Doesn't Know Why // 11. Mykonos // 12. Quiet Houses // 13. Blue Ridge Mountains

Setlist Placebo >>> 1. Kitty Litter // 2. Ashtray Heart // 3. Battle for the Sun // 4. For What it’s Worth // 5. Speak in Tongues // 6. Follow the Cops Back Home // 7. Every You, Every Me // 8. Special Needs // 9. Never Ending Why // 10. Black-Eyed // 11. Meds // 12. Come Undone // 13. Special K // 14. Song to Say Goodbye /// 15. Infra-Red // 16. The Bitter End // 17. Taste in Men

Setlist Oasis >>> 1. Rock ‘n’ Roll Star // 2. Lyla // 3. Shock Of The Lightning // 4. Roll With It // 5. Cigarettes And Alcohol // 6. Waiting For The Rapture // 7. The Masterplan // 8. Songbird // 9. Slide Away // 10. Morning Glory // 11. My Big Mouth // 12. Half The World Away // 13. I’m Outta Time // 14. Wonderwall // 15. Supersonic // 16. Live Forever // 17. Don’t Look Back In Anger // 18. Champagne Supernova // 19. I Am The Walrus

Kampioenschap van Herenthout

2009-07-02T10:22:00.004+02:00

Onder een loodzware zon trokken 69 deelnemers zich op gang voor het jaarlijkse kampioenschap van Herenthout. Na de verkenningsronde koos Kris De Vries het hazenpad. Het peleton liet begaan en de voorsprong van De Vries liep op tot bijna twee minuten. De hitte maakte zijn opdracht echter onmogelijk en na een solovlucht van tien ronden werd de vroege vluchter ingelopen.
Op drie ronden van het einde vormde zich een kopgroep van acht renners: Michel Van Den Bergh, Xavier Vloemans, Paul Van Haudt, Dave Wouters, Wim Van Eynde, Danny Horemans, Peter Van Vlerken en Benny Vertommen. In de laatste ronde liet Wim Van Eynde zijn medevluchters in de steek en kwam afgescheiden binnen. De spurt voor de tweede plaats werd nipt gewonnen door Vloemans.
Benny Vertommen viel de laatste ronde nog weg met krampen zodat het peleton kon spurten voor de achtste plaats. De palmen van de verschillende deelnemende clubs gingen naar: Kristof Raets (Veurleste), Kris Van De Sande (de Lux), Peter Van Vlerken (Molenhuis), Paul Holemans (Looza Boys), Xavier Vloemans (DNS), Marleen De Ridder (vrouwen) en Wim van Eynde (Liefkenshoek).

Uitslag >>> 1. Wim Van Eynde (Liefkenshoek), 2. Xavier Vloemans (DNS), 3. Dave Wouters (Liefkenshoek), 4. Paul Van Haudt (Liefkenshoek), 5. Peter Van Vlerken (Molenhuis), 6. Michel Van Den Bergh, 7. Danny Horemans (Molenhuis), 8. Gunther Van de Velde, 9. Kris Verhulsel (Molenhuis), 10. Rudy Bierinckx (Liefkenshoek)

Extra >>> Klik hier voor een volledige deelnemerslijst en de uitslag.

Kruistival

2009-07-01T19:34:00.002+02:00

Op zaterdag 11 juli vindt op de festivalweide achter het café ’t Kruiske, op de grens van Herenthout en Bevel, de 9e editie van ’t Kruistival plaats. Op de affiche staan drie groepen: The Sangriola’s, Sons of Lioth en Missta.
De organisatoren beloven een leuk muzikaal feest voor iedereen. “Er zullen verschillende muziekstijlen aan bod komen zoals country, rockabilly, metal, rock, funk en soul”, weet Wim Horemans. Gezelligheid troef dus. Bovendien is de toegang gratis. “Er worden voldoende tenten geplaatst zodat iedereen droog blijft mocht het toch beginnen regenen. Maar dit jaar blijft het droog hebben ze ons beloofd!”

Wat >>> ’t Kruistival met The Sangriola’s, Sons of Lioth en Missta
Waar & wanneer >>> Café ’t Kruiske, Kruiskensbaan 3, 2560 Bevel, op zaterdag 11 juli 2009, om 20 uur
Info >>> 03-411 23 66

Peter Cambré kookt in de Tour

2009-07-01T19:03:00.002+02:00

Herenthoutenaar Peter Cambré is gisteren vertrokken naar Monaco voor de start van de 96e Ronde van Frankrijk. De rock-’n-rolkok gaat er drie weken lang koken voor de vips die op uitnodiging van de wielerploegen Silence-Lotto en Rabobank mee de koers volgen.
Het gaat Peter trouwens voor de wind. Vijf van zijn gerechten op basis van Grimbergen abdijbier werden onlangs bekroond met een onderscheiding. De gerechten hebben nu een plaatsje gekregen op de placemats in de Grimbergen brasserieën.

Open tuinen in Herenthout

2009-06-27T09:00:00.005+02:00

275 bijzondere tuinen werden er geselecteerd voor Open Tuinen van de Landelijke Gilden. Nog tot en met december 2009, met accent op 27 en 28 juni, kunnen liefhebbers van groen hun interesse delen met gepassioneerde tuineigenaars. Dit jaar gaat de aandacht vooral uit naar tuinen met een sterk concept, een waardevolle collectie of een bijzonder tuinverhaal.
In Herenthout kan je vandaag en morgen tussen 10 en 18 uur een bezoekje brengen aan de tuinen van Flor Verhoeven (Kloosterstraat 45 a) en Elisabeth Driessens (Punt 36). Bezoekers aan de tuin van de familie Verhoeven steunen in één adem De Witte Mol, een opvangcentrum voor mensen met een zware handicap.

“Straffen is niet de juiste oplossing”

2009-06-18T22:27:00.004+02:00

In Kessel kwam gisteren opnieuw een geval van seksueel misbruik aan het licht in een tehuis voor mentaal gehandicapten. Een minderjarige jongen zou er twee jongens en vijf meisjes hebben misbruikt.
De directie zette de jongen twee weken geleden uit de instelling, maar diende geen klacht in bij de politie. Het parket van Mechelen vernam het nieuws gisteren pas in de pers. De handelswijze zette alvast kwaad bloed bij de ouders van de slachtoffers.
De directie van het Iona Instituut herhaalde vandaag dat ze wel onmiddellijk de nodige stappen heeft ondernomen toen het seksuele misbruik aan het licht kwam. “Wij wilden eerst eigenlijk de voorkeur geven aan het zoeken van een goede en een juiste hulpverlening voor de vermoedelijke dader. Een straf of straffen leek ons op dat moment niet de juiste oplossing,” aldus Herenthoutenaar Karl Gouwkens in het VRT-radionieuws. “Eigenlijk willen wij hulp voor de dader zodat we kunnen voorkomen dat hij dit in de toekomst opnieuw zou doen. En die hulp hebben wij gevonden bij het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling.”

Kindermisbruik in instelling in Kessel

2009-06-17T21:43:00.003+02:00

In zorgcentrum Iona in Kessel heeft een 17-jarige jongen vier meisjes en vier jongens aangerand. Het gaat telkens om kinderen die mentaal gehandicapt zijn. Dat heeft de coördinator van het centrum, Herenthoutenaar Karl Gouwkens, vandaag bevestigd aan ‘Het Nieuws’ van vtm.
Een 16-jarige jongen die slachtoffer was van de minderjarige kindermisbruiker kwam naar buiten met de feiten. Acht mindervaliden zouden meermaals misbruikt zijn in de instelling. De ouders zouden pas weken na de feiten zijn ingelicht.
Volgens de moeder van een van de slachtoffers heeft de directie haar verantwoordelijkheid niet voldoende genomen. Gouwkens spreekt dit tegen. Volgens hem is de dader onmiddellijk weggehaald uit de instelling en het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap werd op de hoogte gebracht.
Na incidenten in Evergem en Koksijde is het de derde keer in een week tijd dat er een geval van kindermisbruik in een instelling door een minderjarige aan het licht komt. De lokale politie van de zone Berlaar-Nijlen heeft geen weet van een lopend onderzoek of een klacht. Het parket van Mechelen wacht daar niet op en liet vanavond de directie van de instelling verhoren om meer duidelijkheid te krijgen. (bron: belga)

Evert Verbist pakt palm in Molenstraat

2009-06-15T17:28:00.002+02:00

Evert Verbist uit Putte heeft gisteren in de Molenstraat de open wedstrijd voor amateurs gewonnen. Verbist was sneller dan Klaas Steynen, Gregory Biermans en Jef Torfs. Nico Indekeu kwam met kleine achterstand als vijfde over de streep.
Met 73 verschenen ze zondag aan de start voor een wedstrijd van 99 kilometer, verdeeld over 12 ronden. Michel Vervloet was de eerste aanvaller van de dag, maar zijn poging werd in de derde ronde in de kiem gesmoord. Net voor halfweg trokken Hans Laureyns, Jef Boeckx, Tom De Feyter, Kevin Smolders, Steven Bauwens, Klaas Steynen en Gregory Biermans op avontuur. In de zevende ronde kwam alles echter opnieuw samen en werd duidelijk dat men met een gesloten peloton naar de meet zou trekken. Uiteindelijk spurtte Evert Verbist naar de overwinningspalm.

Camping ’t Klavertje

2009-06-13T17:03:00.016+02:00

De mediaverantwoordelijke van GO ’t Klavertje heeft afgelopen week puik werk geleverd. Na het nieuwsitem op RTV over het fietsexamen van dinsdag, berichtten gisteren zowel RTV als VTM over het schoolkamp dat aan de Vonckstraat werd opgetrokken. De leerlingen van drie, vier en vijf ruilden in de nacht van donderdag op vrijdag hun warme bedje van thuis immers in voor een tentje op het grasveld van de school.
Eén en ander is het gevolg van de invoering van de maximumfactuur. Hierdoor kan de school niet meer elk jaar op bos- of zeeklassen. “De situatie is duidelijk: de maximumfactuur bepaalt dat we, gespreid over een periode van zes jaar, de ouders maximaal 360 euro mogen aanrekenen voor meerdaagse uitstappen”, verduidelijkt directrice Susy Sterckx vandaag in Het Nieuwsblad. “Dat is een gemiddelde van 60 euro per schooljaar. Uiteraard onvoldoende om bijvoorbeeld enkele dagen op bosklassen te gaan, zoals we in het verleden deden.”
Directie en leerkrachten bleven echter niet bij de pakken zitten en beslisten een schoolkamp te organiseren. “We hebben na een ruime overlegronde de leerlingen van het derde tot het vijfde leerjaar gevraagd of ze van thuis tentjes konden meebrengen. En dat ging vrij vlot”, aldus Sterckx.
Camping ’t Klavertje telde uiteindelijk veertien tentjes. Donderdag was het echter nog bang afwachten of het tentenkamp wel kon doorgaan. Door de aanhoudende regen waren al een aantal buitenactiviteiten afgelast. Maar de enthousiaste kinderen en hun ouders gaven - samen met de opklaringen in de late namiddag - uiteindelijk de doorslag. Al kwam er van slapen niet veel in huis. ’s Nachts hield een onweer immers heel wat kinderen uit hun slaap. Voor hen bood de turnzaal gelukkig een veilige oplossing.
Om het de kinderen zo aangenaam mogelijk te maken, werd ook de hulp van de kokkin en het poetspersoneel van de school ingeschakeld. Zij staken de handen uit de mouwen om voor de kinderen een avondmaal, een ontbijt en een lunchpakket klaar te maken.
Tijdens de kamptweedaagse stond ook een uitstapje naar Hidrodoe in Herentals op het programma. “Dat is een educatief waterdoepark, het blijven tenslotte schooldagen”, legt Sterckx uit. “Maar het is vooral ook betaalbaar. Ook Bobbejaanland stond op het verlanglijstje van de leerlingen, maar omwille van de kostprijs is ook dat voorstel afgevoerd.”
Dat de kinderen plezier hebben gehad in hun tentjes staat buiten kijf. “Toch is het niet hetzelfde als echte bosklassen”, zeggen Anouk, Kiani en Ilona in de krant van vandaag. “En het is vooral een stuk korter. Het is zo voorbij.”
Een weg terug is er volgens Sterckx wellicht niet. “We worden gedwongen om creatief te zijn. Voor het eerst in jaren zijn we ook niet op skivakantie geweest met de zesdeklassers, om dezelfde reden. Het alternatief was een rivierklas in de maand maart.” Allemaal prettig en leerrijk, maar toch was ook toen de reactie dat echt gaan skiën toch iets anders is.

Kleinkunst in ’t Klavertje

2009-06-11T20:40:00.003+02:00

De leerlingen van de GO ’t Klavertje uit de Vonckstraat hebben een bijzonder geslaagd tuinfeest achter de rug. Het feest stond dit jaar in het teken van kleinkunst.
Tijdens hun optredens werden de kinderen begeleid door Paul De Winter, ex-Mee Draane en nu Full Strength. Muzikanten van dienst waren Tom en Raf Roothooft van Consanguinity. Passeerden onder meer de revue: ‘De vogel’ (Tim Visterin), ‘Iedereen is van de wereld’ (The Scene), ‘Opzij, opzij, opzij’ (Herman Van Veen) en ‘De poppenstoet’ (Louis Neefs).
Na de optredens konden de kinderen zich uitleven in een aantal Vlaamse volksspelen. Het tuinfeest werd afgesloten met een barbecue.

Fietsexamen

2009-06-10T22:01:00.001+02:00

De leerlingen van het 6e leerjaar van basisschool ’t Klavertje in de Vonckstraat, hebben gisteren in de straten van onze gemeente hun fietsexamen afgelegd. Het is de eerste keer dat de school deze praktische proef organiseerde.
Met het examen wil men de leerlingen bewust maken van de gevaren die fietsen op de opbare weg met zich meebrengt. “Wij willen onze kinderen uitermate goed voorbereiden. Niet alleen wat kennis, maar ook wat vaardigheden betreft”, aldus directrice Susy Sterckx. Zo kunnen ze straks veilig én zelfstandig met de fiets naar de grote school rijden.

Pikkedieven

2009-06-09T23:06:00.001+02:00

Dieven hebben in de nacht van vrijdag op zaterdag op drie plaatsen ingebroken in onze regio. Bij politiezone Neteland vermoedt men dat het over dezelfde daders gaat. De inbraken vonden plaats aan Gillekenshaegen in Herenthout en in de Paradijsstraat en in een woning in de Groenstraat in Herentals. De bewoonster daar kon een glimp opvangen van drie vluchtende jongeren in donkere kledij. De politie is nu op zoek naar getuigen. Wie iets verdachts gezien heeft, kan bellen op het gratis nummer 0800-940114.

Verkiezingsuitslagen kanton Herentals

2009-06-09T19:16:00.004+02:00

De kiezer heeft gekozen en zoals altijd heeft hij ook nu weer gelijk gehad. Hieronder vind je de uitslagen van het kanton Herentals. Grote verliezer in het kanton waartoe ook Herenthout behoort, is Vlaams Belang met een verlies van bijna 9 procent!

Partij	2009	% 2009	% 2004	+/-
GROEN!	4.112	5,97	7,36	-1,39
Vlaams Belang	11.109	16,12	25,00	-8,88
Lijst Dedecker	4.373	6,35	-	-
CD&V NVA	-	-	33,54	-
N-VA	11.073	16,07	-	-
CD&V	20.447	29,67	-	-
sp.a-spirit	-	-	15,98	-
SLP	556	0,81	-	-
sp.a	8.136	11,81	-	-
Open VLD	7.911	11,48	16,65	-5,1

Ingeschreven kiezers >>> 78.388
Neergelegde stembiljetten >>> 73.490
Blanco en ongeldige stemmen >>> 4.575
Geldige stemmen >>> 68.915

Extra >>> Klik hier voor meer gedetailleerde uitslagen.

This charming man

2009-06-09T12:02:00.016+02:00

Maar liefst vijf (!) Smiths-nummers passeerden gisteren de revue tijdens het optreden van Morrissey in Antwerpen: ‘This Charming Man’, ‘How Soon Is Now?’, ‘Ask’, ‘Girlfriend In A Coma’ en ‘Some Girls Are Bigger Than Others’. Mozzer heeft zich duidelijk verzoend met de zware muzikale nalatenschap van de groep die mijn jeugd heeft ingekleurd.
Het publiek, dat tijdens het voorprogramma Doll & The Kicks nog braafjes in de stoelen van de Koningin Elisabethzaal was blijven zitten, veerde op het moment dat de zaallichten werden gedoofd en ‘You’ll Never Walk Alone’ door de speakers galmde, recht om niet meer te gaan zitten.
Vanaf de eerste noten van ‘This Charming Man’ - trouwens de eerste single die ik ooit van The Smiths kocht, na in HUMO een recensie van Marc Mijlemans gelezen te hebben - kon het optreden niet meer stuk. Morrissey en z’n groep namen een vliegende start en hielden er een indrukwekkend hels tempo op na. De verwelkoming “Welcome to hell!” was dan ook geheel op zijn plaats. Enkel ‘Why Don’t You Find Out For Yourself?’ en ‘Seasick, Yet Still Docked’ zorgden halfweg voor een rustpunt.
Morrissey was z’n charmante zelf én in een goede bui: lachen, handjes schudden, heel het podium afdweilen, … Het onlangs 50 jaar geworden Britse popicoon mocht bovendien enkele belated birthday presents ontvangen, waaronder een paar verjaardagskaarten en singles van Shocking Blue en Sacha Distel. Het mooiste cadeau kwam evenwel van een jong meisje, Marie-Rose genaamd, in de vorm van een tekening.
Tussendoor slingerde de crooner een paar heerlijke Morrisseyaanse oneliners het publiek in. Zo noteerden we - nadat hij eerst zijn begeleidingsgroep had voorgesteld - een vol zelfbeklag klinkend “And I am ... an accident”. Maar ook de dankwoorden “You’re very gracious, patient and probably mad” en – net voor het laatste nummer – “You’ve given us nothing but joy joy joy joy joy joy joy …” mochten er best zijn.
Tijdens ‘Let me Kiss You’ volgde de gebruikelijke truc met het hemd. Morrissey trok het met veel gevoel voor drama van zijn bezwete lijf, veegde er voorhoofd en borstkas mee af en gooide het daarna het publiek in. Als uitgehongerde wolven stortten de fans zich op het relikwie.
Ook aan stage-crashers geen gebrek. Een eerste enkeling durfde het aan tijdens ‘Why Don’t You Find Out For Yourself’. Bij het bisnummer ‘First Of The Gang To Die’ was het hek helemaal van de dam: met z’n tienen stormden ze op het podium! Even kordaat werden ze afgevoerd door de stage-crew.
Hoogtepunt van de avond was ongetwijfeld het dreigende ‘How Soon Is Now?’. Gitarist Bozz Boorer deed ei zo na Johnny Marr vergeten en drummer Matt Walker zorgde met reuzengong en dito trom voor een apocalyptisch slot. Morrissey lag ondertussen in foetushouding op de vloer. Sterk visueel beeld.

Setlist >>> 1. This Charming Man / 2. Irish Blood, English Heart / 3. Black Cloud / 4. When Last I Spoke To Carol / 5. How Soon Is Now? / 6. I’m Throwing My Arms Around Paris / 7. How Can Anybody Possibly Know How I Feel? / 8. Let Me Kiss You / 9. The World Is Full Of Crashing Bores / 10. Ask / 11. Why Don’t You Find Out For Yourself? / 12. Seasick, Yet Still Docked / 13. Some Girls Are Bigger Than Others / 14. Sorry Doesn’t Help / 15. Best Friend On The Payroll / 16. I Keep Mine Hidden / 17. The Loop / 18. Girlfriend In A Coma / 19. I’m OK By Myself // 20. First Of The Gang To Die

Gehoord & gezien >>> Morrissey, Koningin Elisabethzaal in Antwerpen, op maandag 8 juni 2009

Foto: Jan Van den Bulck (digg.be)

Extra >>> Hieronder vind je enkele van de videoclips die net voor de aftrap van het concert op een wit doek werden geschenen.

1. Sparks - Lighten Up Morrissey
2. Sheilagh Delaney
3. Anthony Newley - I’m The Boy You Should Say ‘Yes’ to

4. Shirley Bassey - To Give is the Reason I Live

5. New York Dolls - Looking for a Kiss
6. Jobriath

7. Vince Taylor - Whole Lotta Twistig Goin’ On

8. Shocking Blue - Mighty Joe
9. David Johansen lurkend aan ‘Turkish Tabacco’

42e fototentoonstelling

2009-06-07T08:51:00.004+02:00

Schepen van cultuur Stijn Raeymaekers opende vrijdagavond de 42e tentoonstelling van Fotoclub Toreke. Net als voorzitter Don Dieltjens loofde hij de laagdrempelige instap die de fotoclub haar leden biedt. Raeymaekers benadrukte in zijn toespraak ook de rol van de fotografie in onze samenleving.
Op de druk bijgewoonde receptie werden traditioneel ook de laureaten van de clubwedstrijden in de bloemetjes gezet. Joeri De Schutter kaapte twee eerste prijzen weg. Hij haalde de beste resultaten in de categorieën ‘kleur’ en ‘zwart-wit’. Eric Feyen was de beste in de categorie ‘digitale beelden’.
De tentoonstelling is ook vandaag nog geopend. Absolute aanrader is de digitale projectie ‘Antartica’ van Julien Verwerft, met impressies van het meest zuidelijk gelegen continent op onze wereldbol. De projectie ‘Darkness’ van Jos Echelpoels toont model Kamila die de kijker meetrekt in de duistere wereld van de doden. De projecties worden vandaag nog geschenen om 11, 15, 17 en 20 uur.

Bono Harzé doet tegenstander op de vlucht slaan

2009-06-01T21:41:00.013+02:00

Zaterdag 30 mei vond in Keulen het Germany Open Championship plaats. Na enkele mindere tornooien werd de kleine HKV-delegatie dit keer aangenaam verrast met een uiterst keurig georganiseerd tornooi. De geoefende lezer van deze blog weet ondertussen dat we het hier over kickboksen hebben.
Coach Tom Harzé kon in Keulen rekenen op zijn twee meest ervaren jongens: Bono Harzé en Diego Horemans. Het tweetal was deze keer goed voor drie gouden medailles.
Bono komt als eerste aan de beurt. Hij start super en raast als een tornado door zijn semi-reeks met 13-1, 14-0 en 7-0 cijfers.
Dat men het in Duitsland niet zo nauw neemt met de regels van het light-contact, weet Tom Harzé ondertussen al langer dan vandaag. “Hier vechten de kids eigenlijk vol contact”, klinkt het. Maar een gewaarschuwd man telt voor twee, ook al is hij maar een jonge knaap. Diego Horemans rijft na een tumultueuze kamp dan ook goud binnen.
En ook Bono laat zich niet kennen. De jonge Harzé past zich voortreffelijk aan en geeft zijn tegenstanders een koekje van eigen deeg. In de finale zet zijn opponent het zelfs op een lopen en vlucht de tribunes in!

Job geweigerd omwille van huidskleur

2009-05-28T19:48:00.005+02:00

De ouders van Savita Van Looy uit Herenthout gaan gerechtelijke stappen ondernemen tegen de uitbaters van een winkelketen in Herentals. Ze pikken het immers niet dat hun dochter een job werd geweigerd omwille van haar huidskleur. Volgens de winkelketen was de job echter al ingevuld.
De 21-jarige Savita bood zich eerder deze week aan voor een vacature in de charcuterieafdeling van Delhaize in Herentals. Tijdens het sollicitatiegesprek kreeg ze echter koudweg te horen dat ze liever niemand hadden met een huidskleur zoals die van haar.
“De personeelschef zei dat iemand met een andere kleur het cliënteel afschrikt. Klanten pikken het volgens die mevrouw niet dat een donker getint iemand met vleeswaren werkt. Ze voegde er aan toe dat ik wel kon dienen om rekken te vullen of de kassa te doen”, getuigde Savita gisteren in Gazet van Antwerpen.
Het adoptiemeisje, dat sinds haar negen maanden in België woont, is er het hart van in. “Dit is de eerste keer dat ik me gediscrimineerd voel. Nog nooit kreeg ik zo’n reactie. Via hetzelfde uitzendbureau werkte ik voor Hema in Herentals. Daar waren ze zo tevreden dat ze me terugvroegen. Sinds deze week was er in dat filiaal geen werk meer. Daarom ging ik solliciteren bij het warenhuis.”
Moeder Nadine Delen liet alvast een proces-verbaal opstellen. Er werd ook een klacht ingediend bij het Centrum van Gelijke Kansen en Racismebestrijding.
Gert Aerts, die samen met zijn zus Rita het warenhuis leidt, komt uit de lucht gevallen. “Ik weet van niks. Ik belde mijn zus hierover, maar zij ontkent iets in die aard te hebben gezegd.” Hij doet het geval dan ook af als een misverstand. Wordt ongetwijfeld vervolgd!

11.11.11-vrijwilligers beloond

2009-05-27T23:06:00.001+02:00

Het 11.11.11-comité van Herenthout heeft de Gouden Elf-trofee voor de provincie Antwerpen gekregen. Met dit initiatief wil 11.11.11 zijn appreciatie tonen aan de plaatselijke actiecomités, die toch de hoekstenen zijn van de organisatie. Nationaal secretaris-generaal Bogdan Vandenberghe kwam de trofee op 14 mei persoonlijk uitreiken in onze gemeentelijke feestzaal.
De criteria die het hoofdbestuur hanteert zijn een positieve evolutie in de financiële actie, originaliteit van de activiteiten en de inzet van de vrijwilligers. De financiële kant weegt uiteindelijk het zwaarst, omdat de beker uitgaat van de cel Fondsenwerving. Maar er wordt net zo goed rekening gehouden met de inzet die aan de dag wordt gelegd voor politiek getinte acties.