Ας μπουμε σε μια ταξη!

Δίχως Κασσέτα Καμιά; [δύο λόγια μετά το θάνατο του Ανδρέα Ι. Κασσέτα]

2016-01-08T11:57:00.001-08:00

Το κείμενο αυτό γράφεται γνωρίζοντας ότι απευθύνεται σε οποιονδήποτε και οποιαδήποτε, εκτός από τον Ανδρέα Κασσέτα. Δεν θα βρεις δηλαδή μέσα του ατάκες όπως “Ανδρέα καλό ταξίδι” ή “αναπαύσου εν ειρήνη”. Ούτε θα βρεις όσα θα ήθελα να πω στον ίδιο τον Ανδρέα αλλά δεν πρόλαβα. Αυτό το προσπάθησα αλλιώς.

Γιατί ο Ανδρέας έχει πεθάνει.

Δεν ξέρω αν υπάρχει τρόπος να μιλήσω σήμερα στον Ανδρέα και αυτός να με ακούσει, είμαι σίγουρος όμως ότι αν υπάρχει ένας τέτοιος τρόπος αυτός δεν περιλαμβάνει λέξεις. Πόσο μάλλον πληκτρολογημένες και αναρτημένες στο διαδίκτυο.

Όταν πεθαίνεις αποχωρίζεσαι το σώμα σου.
Και ενώνεσαι με το υπόλοιπο.

Τί ήταν ο Ανδρέας.
Ο ίδιος ίσως να έλεγε “ακόμα ένα ξεχωριστό σύνολο σωματιδίων, όπως όλοι μας”. Εγώ θα πρόσθετα, ναι, αλλά ταυτόχρονα ένα από αυτά τα λίγα "ξεχωριστά σύνολα σωματιδίων" που καταφέρνουν να εξελιχθούν σε Ανθρωπάρες. Ένα αξιοθαύμαστο μείγμα ορθολογισμού και ποίησης, εσωτερικής ομορφιάς και εξωτερικής ασχήμιας, ρομαντισμού, ευγένειας και αλητείας, καλλιέργειας, αξιοπρέπειας, δυναμισμού και τρυφερότητας.

Τί άφησε ο Ανδρέας.
Καταρχήν μιαν αύρα. Τη θύμηση της παρουσίας του, όπου βρισκόταν. Ένα όραμα. Μια εικόνα του πόσο καλοί μπορούμε να γίνουμε. Στις σχολικές τάξεις, στα συνέδρια, στις συζητήσεις. Και έτσι, μια εικόνα του πόσο καλύτερα μπορούμε να τα κάνουμε αυτά.

Αλλά ο μπαγάσας, δεν άφησε μόνο το όραμα. Άφησε και -καμιά φορά ασαφείς, καμιά φορά σαφέστατες- οδηγίες για το πώς μπορούμε να το καταφέρουμε. Άφησε μια ολόκληρη κληρονομιά, χειροπιαστή και αρκετά προσβάσιμη, έναν αξιοπρεπέστατο όγκο από ομιλίες, κείμενα, παρουσιάσεις και βιβλία.

Το τί θα γίνουν όλα αυτά είναι στο χέρι μας.

Είναι επιλογή. Μπορούμε να συνεχίσουμε να θρηνούμε για το χαμό ενός υπέροχου ανθρώπου για πάντα. Να δώσουμε το όνομα του σε σχολικές αίθουσες και αμφιθέατρα, να του αφιερώσουμε καναδυό συνέδρια, ή να ανταλλάσσουμε για χρόνια επικήδειους και κείμενα όπως αυτό.

Ή μπορούμε να αφήσουμε τους επικήδειους, τις θύμησες και τις κλάψες. Και να στρωθούμε στη δουλειά. Να διαβάσουμε όσα μας έγραψε ο Ανδρέας, να θυμηθούμε όσα μας είπε, να εφαρμόσουμε όσα του μας ενέπνευσαν, να οικειοποιηθούμε όσα του μας άρεσαν. Και να γίνουμε καλύτεροι.

Να (ξανα)καλλιεργήσουμε τα χωράφια που μαζί του περπατήσαμε (τις σχολικές τάξεις, τα συνέδρια, τις παρέες), με τους σπόρους που αυτός μας χάρισε απλόχερα. Μόνο έτσι θα ξαναδούμε τον Ανδρέα.

Με υπομονή, με όραμα και με δουλειά.

Έτσι θα ξαναδούμε τον Ανδρέα - και σίγουρα δεν θα έχει τη μορφή του Ανδρέα. Μπορεί να είναι ένας κοπανατζής πιτσιρικάς. Ή μια ενθουσιώδης φοιτήτρια. Ή ένα σχολείο που (επιτέλους) σέβεται τους μαθητές και τις μαθήτριές του. Ή “κάτι” στη διδακτική. Ή κάτι άλλο.

Δεν θα έχει τη μορφή του Ανδρέα, αλλά εμείς θα ξέρουμε. Θα ξέρουμε ότι ο άνθρωπος πέθανε, αλλά το έργο του συνέχισε να ζει και να “μιλάει” και να μας πηγαίνει όλους ένα βήμα πιο μπροστά.

Και τότε, τα δάκρυα μας θα χουνε γίνει χαμόγελα.

Κάποιοι θα νικήσουμε, κάποιοι έχουμε ήδη νικήσει.

2013-09-12T10:57:00.000-07:00

Ένα κείμενο με αφορμή όσα γίνονται

-αλλά κυρίως όσα δεν γίνονται-

στο χώρο της εκπαίδευσης.

Αντιγράψτε/Διαδώστε/Μοιράστε.

Ευχαριστώ.

Κάποιοι θα νικήσουμε, κάποιοι έχουμε ήδη νικήσει.

Στις 16 Σεπτεμβρίου 2013,

μέσω του κεντρικού τους συνδικαλιστικού οργάνου (ΟΛΜΕ),

οι εκπαιδευτικοί όλης της Ελλάδας αποφάσισαν να προχωρήσουν σε απεργία διαρκείας,

ως απάντηση σε μία σειρά από απολύσεις, περικοπές και μέτρα

που τον τελευταίο καιρό έχουν αναγγελθεί από την κυβέρνηση της χώρας

στον τομέα της εκπαίδευσης.

Εν αρχή ην ο φόβος.

Ο φόβος μου και ο φόβος σου, ότι αυτός ο αγώνας “μάλλον θα είναι χαμένος”. Ας ξεκολλήσουμε -λέω γω συνάδελφε- από τον κοινό μας φόβο, ας τον δούμε κατάματα, έτσι για να φανεί ξεκάθαρα πόσο κάλπικος και πόσο εγωιστικός είναι. Aς ξεκινήσουμε να του πετάμε και καμιά πέτρα, μήπως και τον ξορκίσουμε.

Γιατί, θυμήσου, κανένας αγώνας δεν είναι χαμένος, χαμένος είναι μόνο ο αγώνας που δεν έγινε, χαμένος είναι μόνο αυτός που δεν έψαξε τριγύρω του τους συντρόφους, τους συνοδοιπόρους, τους συναγωνιστές, χαμένος είναι όποιος δεν ζήτησε και δεν πολέμησε για την αλληλεγγύη, αυτός που προτίμησε τη μοναξιά από τα ρίσκα. Χαμένος είναι όποιος δε δοκίμασε τον αγώνα, τον ιδρώτα και την αξιοπρέπεια.

Χαμένος είναι όποιος δε δοκίμασε τη ζωή. Χαμένος είναι ο μόνος του.

Ας σταθούμε δίπλα στον εαυτό μας. Ας πολεμήσουμε το φόβο.

Γιατί όταν τα ψάχνεις, έτσι απλά και έτσι ξαφνικά, τί να κάνουμε ρε συ έτσι είναι, η αλληλεγγύη και η συλλογική αξιοπρέπεια εμφανίζονται μπροστά σου. Τί νόμιζες δηλαδή, ότι είσαι εσύ ο μόνος στον πλανήτη που θα ' θελε καλύτερες συνθήκες για εσένα, καλύτερα σχολεία για τα παιδιά, καλύτερες κοινωνίες για όλους;

Όταν τα ψάξεις -σου λέω και γω και όλες οι ιστορίες που μιλάνε για συλλογικούς αγώνες- όταν τα ψάξεις λοιπόν, αυτά εμφανίζονται μπροστά σου. Το έμπιστο βλέμμα της συναδέλφου, ότι ναι ρε πούστη μου θα τα καταφέρουμε, το σκούντηγμα του συναδέλφου ότι μην αγχώνεσαι είμαστε κι άλλοι και θάρθουν κι άλλοι πιο πολλοί, το SMS του μαθητή ότι thame ki egw ekei min anisixeis.

Αφού τους το ζητήσεις όμως, ακούς;

Η αλληλεγγύη, η συντροφικότητα και η εμπιστοσύνη είναι εκεί. Και θα βρεθούν μπροστά σου, μόλις εσύ κάνεις το πρώτο βήμα. Μόλις εσύ τραβήξεις προς την πλευρά τους, θα 'ρθούνε να σου κάνουνε παρέα.

Αλλά εσύ να πας - μη στείλεις άλλους. Πολλές φορές, κι εσύ και γω, θυμήσου, στείλαμε άλλους για τα δικά μας δικαιώματα. Και τους είδαμε να τα κάνουνε κολιέ τα δικαιώματά μας και να τα ξεπουλάνε. Και φταίγαμε κι εμείς γι' αυτό. Αυτό μη το ξεχάσεις.

Ας σταθούμε απέναντι στα λάθη μας.

Φοβάµαι τους ανθρώπους που εφτά

χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει

χαµπάρι και µια ωραία πρωία -

µεσούντος κάποιου Ιουλίου-βγήκαν στις

πλατείες µε σηµαιάκια κραυγάζοντας

«δώστε τη χούντα στο λαό».

(Μ. Αναγνωστάκης)

Ας απεργήσουμε. Ας σταθούμε δίπλα στους συναδέλφους μας.

Αυτούς τους συναδέλφους, που είναι τόσο αλλοπρόσαλλοι και ώρες ώρες τόσο διαφορετικοί από εσένα - και άλλο τόσο από μένα. Που άλλος ακούει Βανδή και άλλος Ωχρά Σπειροχαίτη, άλλος τσιτσίδι στα Κουφονήσια κι άλλος με δίκλινο στη Σαντορίνη, άλλος τα βράδια του με δυο παιδιά και άλλος με δυο ουίσκια.

Γιατί, πέρα από τις διαφορές μας, έχουμε ένα κοινό - και λέω να το κάνουμε σημαία μας. Κοινό είναι αυτό που ενώνει. Οι άπειρες μεμονωμένες σκέψεις ότι κάθε μαθητής και κάθε μαθήτρια σε αυτό τον τόπο, κάθε παιδί σε όλο τον πλανήτη εδώ που τα λέμε, αξίζουν πολλά περισσότερα από όσα ψίχουλα θέλουν να τους αφήσουν οι σύγχρονοι και κατά τόπους οικονομολόγοι άρχοντες. Ότι τα παιδιά μας αξίζουν πολλά περισσότερα από όσα χωράνε οι γαμημένοι τους οι ισολογισμοί, οι οικονομικοί προϋπολογισμοί και τα διαγράμματα.

Αρκετά ρε μαλάκες

Με την κονόμα

Μας γαμήσατε

(Lost Bodies)

Γιατί ας μην κρυβόμαστε, ας το βροντοφωνάξουμε όσο πιο δυνατά μπορούμε, ας το ουρλιάξουμε εν τέλει, ότι αυτός ο αγώνας δεν αφορά μόνο τα εργασιακά μας δικαιώματα, αφορά τα δικαιώματα των μαθητών μας, αφορά τα δικαιώματα όλων των των παιδιών σε δωρεάν και ανθρώπινη παιδεία.

Αφορά τα δικαιώματα των ανθρώπων που μεθαύριο αυτοί, και όχι εμείς θα είναι οι ενήλικοι -εμείς θα είμαστε οι γέροντες (ή οι πεθαμένοι)-, τα δικαιώματα ένα μάτσο ανθρώπων που καλά-καλά ακόμα δεν ξέρουν τί πα' να πει δικαίωμα, πόσο μάλλον εργασιακό. Πόσο μάλλον ανθρώπινο.

Ας σταθούμε δίπλα στους μαθητές μας.

Και είναι ένας αγώνας που δεν αφορά μόνο το Β₃ -που δεν έχει χημικό. Είναι ένας αγώνας που αφορά όλους εμάς τους αμέτρητους που βρίσκονται “από κάτω”. Τους ανέργους, τους μετανάστες, τις γυναίκες, τους με μπλοκάκι, τους κι άλλους ανέργους, τους συνταξιούχους - και ένα σωρό ακόμα.

Γιατί, το ξέρεις καλά και το ξέρω κι εγώ, ότι υπάρχουν τριγύρω μας και άνθρωποι και συλλογικότητες και σωματεία που το πρώτο σύνθημα είναι αυτό που περιμένουν. Δεν είναι λίγοι. Που έναν εργασιακό κλάδο ανυπομονούν να δουν για να ακολουθήσουν. Ένα τσαμπουκαλεμένο σκύλο να βγει και να γαβγίσει “ΟΧΙ”.

Έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

(Τ. Λειβαδίτης)

Ας σταθούμε δίπλα στους συνανθρώπους μας.

Γιατί εν τέλει πάλι στο φόβο γυρνάμε. Στο φόβο μου και στο φόβο σου, ότι αυτός ο αγώνας “μάλλον θα είναι χαμένος”. Ας ξεκολλήσουμε -λέω γω συνάδελφε- από τον κοινό μας φόβο, ας τον δούμε κατάματα, έτσι για να φανεί ξεκάθαρα πόσο κάλπικος και πόσο εγωιστικός είναι. Aς ξεκινήσουμε να του πετάμε καμιά πέτρα μήπως και τον ξορκίσουμε.

Γιατί, θυμήσου, κανένας αγώνας δεν είναι χαμένος, χαμένος είναι μόνο ο αγώνας που δεν έγινε, χαμένος είναι μόνο αυτός που δεν έψαξε τριγύρω του, τους συντρόφους, τους συνοδοιπόρους και τους συναγωνιστές, χαμένος είναι όποιος δεν ζήτησε και δεν πολέμησε για την αλληλεγγύη, αυτός που προτίμησε τη μοναξιά από τα ρίσκα. Χαμένος είναι όποιος δε δοκίμασε τον αγώνα, τον ιδρώτα, την αξιοπρέπεια.

Χαμένος είναι όποιος δε δοκίμασε τη ζωή. Χαμένος είναι ο μόνος του.

Ας σταθούμε δίπλα στη ζωή.

Ας απεργήσουμε τώρα.

ppt βιολογίας α γυμνασίου

2013-01-08T22:45:00.003-08:00

Powerpoint

για αφορμές συζήτησης

στην άλφα γυμνασίου

με θέμα

"η αναπαραγωγή στα σπονδυλόζωα"

Κατα τα γνωστά
Αναπαράγετε, χρησιμοποιείτε και σχολιάζετε ελεύθερα

Bio anaparagwgi sta spondilozwa from xrysostomeia

Το τελευταίο κείμενο

2012-12-17T08:34:00.003-08:00

Ένα κείμενο που έγραψα
ως απάντηση στις απορίες των μαθητών
σχετικά με το επερχόμενο "τέλος του κόσμου"

"Κύριε, κύριε, στις εικοσιμία τέλος;"
Το τελευταίο κείμενο

Στο σχολείο που δουλεύω
θα αναρτηθεί στον πίνακα ανακοινώσεων.
Εσείς μπορείτε να το κατεβάσετε
και να διαλέξετε όποια χρήση του σας βολεύει

Καλές γιορτές - τα λέμε μετά το τέλος του κόσμου...

Ένα ποίημα και ένα powerpoint

2012-12-12T22:26:00.002-08:00

Η αμηχανία όταν

Η αμηχανία όταν
όταν στα μάτια σου μπροστά
δεκάδες ή εκατοντάδες downloads
σε διδακτικό υλικό
που εσύ ανέβασες
με κόπο και μεράκι
και στην ίδια εποχή
στις ίδιες μέρες
και στα ίδια μέρη
να είναι πέντε
ή έξι
ή εφτά
όσοι σε όλη την ελλάδα
μοιράζονται το δικό τους υλικό

Η αμηχανία όταν
Και το γαμώτο ότι ναι

[από την ποιητική συλλογή του Χρυσόστομου "Εν τάξην χάος"]

Το powerpoint που σήμερα μπορείς να κατεβάσεις
αφορά στην αναπαραγωγή των φυτών (Βιολογία Α' Γυμνασίου)

Bio Amfigonia Sta Fyta Blog from xrysostomeia

Αναπαραγωγικά Συστήματα και Εμμηνορρυσιακός Κύκλος

2012-12-09T09:44:00.003-08:00

Δωράκι πακέτο υλικού από το "Ας μπούμε σε μια τάξη"!

Φύλλα εργασίας για τα μαθήματα Βιολογίας Α' Λυκείου

σχετικά με τα ανθρώπινα αναπαραγωγικά συστήματα και τον εμμηνορρυσιακό κύκλο

Ενημερώσου

(φήμες λένε ότι υπάρχουν τριαντάρηδες που δεν ξερουν όλες τις απαντήσεις)

Ιδού: Φυλλο εργασίας Αναπαραγωγικά συστήματα Φύλλο εργασίας Εμμηνορυσιακός Κύκλος Φυλλο εργασίας - Εμμηνορρυσιακός Κύκλος 2

Μικροοργανισμοί - μια παρουσίαση ppt

2012-10-17T11:47:00.001-07:00

Ναι, σωστά καταλάβατε και από το προηγούμενο post,

στο καινούργιο σχολείο με έχουν χώσει κανονικά

και έχω πέσει με τα μούτρα

στις βιολογίες λυκείου...

Δεν πειράζει - τίποτα δεν είναι χωρίς κέρδος.

Ιδού λοιπόν μια ppt παρουσίαση

για την ενότητα "Μικροοργανισμοί"

της Βιολογίας Γενικής Παιδείας (Γ' Λυκείου)

Μικροοργανισμοί from Gepsi Mos

Kύτταρα και ιστοί - παρουσίαση ppt

2012-10-16T01:49:00.001-07:00

Μία παρουσίαση ppt για τη Βιολογία της Α' Λυκείου.

Αφορά τη θεματική ενότητα "Ιστοί στο ανθρώπινο σώμα",
όπως αυτή εκφράζεται σε ένα από τα δυσκολότερα βιβλία του ελληνικού σχολείου.

Κύτταρα και ιστοι from Gepsi Mos

Σου γράφω πάλι από ανάγκη

2012-03-08T21:18:00.001-08:00

Κάτι που ήθελα να κάνω και προηγούμενες σχολικές χρονιές

όμως γαμώτο συνήθως δεν προλάβαινα.

Μία περισσότερο προσωπική επαφή

με κάθε έναν από τους μαθητές και τις μαθήτριές μου

της τρίτης γυμνασίου

στην οποία διδάσκω φυσική.

Έγραψα από ένα μικρό γράμμα για τον κάθε μαθητή

στο οποίο περιγράφω την εικόνα που είχα

για την επίδοσή του στο τρίμηνο που πέρασε

και για τις προσδοκίες μου για τη συνέχεια της σχολικής χρονιάς.

Σε κάθε περίπτωση φρόντισα να επισημαίνω

θετικές πτυχές της εικόνας κάθε μαθητή

και συγκεκριμένες προτάσεις για το μέλλον.

Δύο δείγματα είναι τα εξής:

[Όνομα],

στο τρίμηνο που πέρασε, σε εξέτασα μία φορά και ήμουν πολύ ευχαριστημένος από τις απαντήσεις που μου έδωσες. Αρκετές όμως φορές, σε έβλεπα να μη συμμετέχεις στο μάθημα και να μην τολμάς να σηκώσεις το χέρι σου για να απαντήσεις σε κάτι που ρωτούσα.

Προσπάθησε λίγο παραπάνω να τολμάς (ακόμα και λάθος απάντηση να δίνεις, εγώ θα το σημειώνω σαν καλό, αφού θα βλέπω ότι τολμάς να πεις τη γνώμη σου). Επίσης, προσπάθησε να είναι λιγότερες οι φορές που μιλάς με τον [όνομα], αντί να προσέχεις όσα γίνονται στο μάθημα...

Αν κάνεις όσα σου ζητάω, σου υπόσχομαι ότι και περισσότερα πράγματα θα μάθεις, και εγώ θα είμαι πιο ευχαριστημένος, και καλύτερο βαθμό θα πάρεις.

Καλή επιτυχία

[το όνομά μου]

[Όνομα],

στο τρίμηνο που πέρασε, σε είδα πολλές φορές να συμμετέχεις στο μάθημα και μάλιστα να δίνεις πολύ έξυπνες απαντήσεις. Επίσης, δεν είχα ποτέ κάποιο πρόβλημα σχετικά με τη συμπεριφορά σου στην τάξη. Όταν όμως σε εξέτασα προφορικά, δεν έμεινα απολύτως ευχαριστημένος.

Προσπάθησε να βρεις τρόπους να θυμάσαι σε κάθε μάθημα τι είπαμε την προηγούμενη φορά, για να τα πας καλύτερα όταν θα σε εξετάσω προφορικά. Επίσης, συνέχισε να τολμάς να συμμετέχεις στο μάθημα (ακόμα και λάθος απάντηση να δίνεις, εγώ θα το σημειώνω σαν καλό, αφού θα βλέπω ότι τολμάς να πεις τη γνώμη σου). Με άλλα λόγια, να βοηθάς το μάθημα με τις παρατηρήσεις σου (που σημαίνει ότι θα βοηθάς και τον εαυτό σου, αφού έτσι θα μαθαίνεις περισσότερα από όσα λέμε).

Καλή επιτυχία

[το όνομά μου]

Το "γιατί" πίσω από μια τέτοια κίνηση

κρύβεται σε παιδαγωγικές θεωρίες και προτάσεις

που ασπάζομαι, αγαπώ και προσπαθώ να υλοποιώ.

Αν θέλετε, τις συζητάμε.

Κατά την παράδοση αυτών των γραμμάτων

επισημαίνω στους μαθητές ότι:

α) δεν απαιτώ αυτά τα γράμματα να τα δει οποιοσδήποτε άλλος

πέρα από τον ίδιο το μαθητή

β) είναι πιθανό να έχω κάνει λάθος στις εντυπώσεις μου,

αν και έκανα προσπάθεια να το αποφύγω.

Δεν έχω σκοπό να επαναλάβω αυτή την κίνηση

σε άλλο σημείο της σχολικής χρονιάς,

όμως η συγκεκριμένη χρονική στιγμή (τέλος δευτέρου τριμήνου)

θεωρώ ότι είναι η καταλληλότερη.

Όπως είπα, είναι η πρώτη φορά που κάνω κάτι τέτοιο
και ανυπομονώ απίστευτα να δω
αν και πώς θα δουλέψει προς της κατεύθυνση που ελπίζω...

ΥΓ. Τα του Καίσαρα, στον Καίσαρα:
ο τίτλος αυτού του post εμπνέεται από τον Παύλο

Φύλλα εργασίας - Ηλεκτρικό Ρεύμα (Φυσική Γ' Γυμνασίου)

2012-02-24T06:38:00.002-08:00

Την καλησπέρα μου συνάδελφε

Για ρίξε μια ματιά:

ορισμένα φύλλα εργασίας

πάνω στην ενότητα με τον όμορφο τίτλο

"ηλεκτρικό ρεύμα"

που διδάσκεις στη φυσική της τρίτης γυμνασίου

-την εποχή δηλαδή που παράλληλα οι μαθητές
γνωρίζουν τον εαυτό τους...-

(αλλά είπαμε με αυτά δεν ασχολούμαστε

πρέπει να διδάξουμε νόμο του Ωμ)

ΦυσΓ_ΦΕ41_ΗλΡευμα ΦυσΓ_ΦΕ42_Μπαταρία ΦυσΓ_ΦΕ43_ΝομοςΩμ ΦυσΓ_ΦΕ44_Αντίσταση&Συνδεσεις ΦυσΓ_ΦΕ45_Επαναληψη

Είναι καινούργιο υλικό και χωράει βελτίωση

(αν θες λοιπόν στείλε τίποτις παρατηρήσεις)

Σου τα έβαλα σε pdf

γιατί μπορεί στο wοrd να σου τα βγάζει λίγο "παράξενα".

Σε word μπορείς να τα βρεις και να τα κατεβάσεις

κάνοντας κλικ σε κάθε αριθμό:

Φύλλο εργασίας 1, 2, 3, 4, 5

ΣουΔιΞα!

2012-02-08T02:52:00.000-08:00

Το "αδερφικό" πρότζεκτ,

οι Σουρεαλιστικές Διδασκαλίες Ξάνθης (ΣουΔιΞα) :

α) απέκτησαν μπλογκ
(με όμορφα χρώματα και ευχάριστες διαθέσεις!).

Ρίξε μια ματιά...

β) σε προσκαλούν στην όμορφη Ξάνθη,
για μια διδασκαλία διαφορετική...

Φέρε και το ανιψάκι σου, θα περάσει πολύ όμορφα (εγγυημένο!)

"Μαθαίνω πώς μαθαίνω" - μια δραστηριότητα

2011-12-13T04:49:00.000-08:00

Οι ειδήμονες τους οποίους, όχι, δεν αποστρέφομαι όσο ο μέσος έλληνας εκπαιδευτικός, χρησιμοποιούν τον όρο "μεταγνώση".

Με απλά λόγια, ο όρος έχει -αρκετά επιτυχημένα- μεταφραστεί ως "μαθαίνω πώς μαθαίνω". Μαθαίνω δηλαδή πέντε πράγματα, όχι για αυτόν καθ' αυτόν το νόμο του κουλόμπ, αλλά για το πώς θα βοηθήσω το ρημάδι το μυαλό μου να τον υποδεχτεί με ανοιχτότερες από το συνηθισμένο αγκάλες.

Μετά από μπόλικο καιρό, το "Ας μπούμε σε μια τάξη" μετά από μερικές τυχαίες εξελίξεις όσον αφορά στο χώρο εργασίας -άρα εν πολλοίς και εμπνεύσεως- του επιστρέφει με μία πρόταση πάνω στο θέμα.

Πρόκειται για μία δραστηριότητα εφαρμόσιμη σε μεγάλη ποικιλία ηλικιακού επιπέδου και μαθήματος, κραυγαλέα λιτή στις υλικοτεχνικές της απαιτήσεις, όμως ταυτόχρονα ιδιαιτέρως "δυνατή" όσον αφορά στα συμπεράσματά της...

Δουλεύει ως εξής.

Ενημερώνουμε τους μαθητές ότι με την έναρξη της δραστηριότητας και για το καλό αυτής, όχι επειδή έχουμε κανένα βίτσιο με την "ησυχία" ή τη "φρονιμάδα", δεν επιτρέπεται σε κανέναν να επικοινωνήσει με άλλον.

Η ατάκα που εγώ χρησιμοποιώ είναι πως "αυτό είναι ένα παιχνίδι του καθενός με το δικό του το μυαλό".

Μοιράζουμε σε κάθε μαθητή και μαθήτρια της τάξης από ένα χαρτί με -τις ίδιες- 24 λέξεις. Εγώ προτίμησα ρήματα.

Ενημερώνουμε τους μαθητές ότι πρέπει, αφενός μεν να εστιάσουν σε κάθε λέξη ξεχωριστά, αφετέρου δε να εστιάσουν στις λέξεις που θεωρούν ότι ανταποκρίνονται στην "οδηγία" που αναγράφεται στο πάνω μέρος του χαρτιού. Επίσης, ότι η οδηγία αυτή δεν είναι κοινή σε όλους.

Δεν τους ενημερώνουμε όμως για το σημείο-κλειδί της δραστηριότητας: το ότι έχουμε χωρίσει την τάξη σε δύο ομάδες:

α) στην ομάδα μαθητών που τους ζητείται να εστιάσουν σε λέξεις που περιέχουν το γράμμα "Ε", και

β) στην ομάδα μαθητών που τους ζητείται να εστιάσουν σε λέξεις που περιγράφουν κατι που τους αρέσει.

Για το φίλο εκπαιδευτικό που βαριέται: τα 2 χαρτιά που εγώ χρησιμοποίησα σε μαθητές δευτέρας και τρίτης γυμνασίου είναι τα παρακάτω - μπορείς να τα κατεβάσεις: Ρηχη&ΒαθιαΜαθηση

Αφού περάσει ο απαραίτητος χρόνος, μαζεύουμε τα χαρτιά και ζητάμε από τον κάθε μαθητή να γράψει σε ένα λευκό χαρτί όσες (και από τις 24) λέξεις μπορεί να θυμηθεί. Στη συνέχεια ζητάμε από τον κάθε μαθητή να ανακοινώσει πόσες λέξεις κατάφερε να θυμηθεί. Καταγράφουμε αριθμούς στον πίνακα.

Τα αποτελέσματα είναι -κάθε φορά που το δοκιμάζω- εντυπωσιακά!

- Οι μαθητές της ομάδας "εντόπισε το γράμμα Ε" συνήθως καταφέρνουν να θυμηθούν γύρω στις 7 με 10 λέξεις.

- Οι μαθητές της ομάδας "εντόπισε τί σου αρέσει" καταφέρνουν να θυμηθούν γύρω στις 12 με 18!

Είναι η στιγμή που ενημερώνουμε τους μαθητές για την κρυφή διαφοροποίηση ανάμεσα στις οδηγίες που είχαν οι δύο ομάδες.

Η συζήτηση μπορεί να ξεκινήσει. Είναι η συζήτηση για τη σημασία του να προσπαθώ να συσχετίζω οποιαδήποτε πληροφορία δέχομαι, με κάτι που έχει σημασία για εμένα, αν θέλω αυτή η πληροφορία να "αγκαλιαστεί" ευκολότερα απο το μυαλό μου.

Και φυσικά, το "έχει σημασία για μένα" δεν είναι μόνο το "μου αρέσει".

Είναι και το "τί σχέση έχει με όσα ξέρω", και το "πού το έχω ξανακούσει", και το "κάτι σχετικό που είδα στην τηλεόραση", και το "κάτι που έμαθα σε ένα άλλο μάθημα" και ένα σωρό άλλα από μια τεράστια και ατελείωτη μα εντελώς προσωπική λίστα...

Υστερόγραφο. Η δραστηριότητα αυτή εμπνέεται (ή "κλέβει", αν είσαι της παλιάς γενιάς που ακόμα να αποενοχοποιήσει το μοίρασμα) από αυτό το βίντεο (ολόκληρη η σειρά είναι σούπερ - τσέκαρε τη τώρα που με την κρίση δεν έχεις πολλά ιδιαίτερα να σου τρώνε όλο το απόγευμα)

Υστερόγραφο δύο. Για την ιστορία, η σημασία των διαδικασιών "μεταγνώσης", δεν εφευρίσκεται, όμως αποθεώνεται μέσα στις προτάσεις του εποικοδομητισμού.

Χρυσοστόμεια στην Ξάνθη

2011-11-08T10:10:00.000-08:00

Ναι, οκ, σιγά το νέο.

Τα Χρυσοστόμεια είναι μεγάλη αδυναμία.

Εξίσου μεγάλη και η χαρά που θα γίνουν στην Ξάνθη.

Ιδού το "trailer":

ΣούΔιΞα ένα trailer

2011-10-09T12:00:00.000-07:00

Οι ΣούΔιΞα είναι μία θεατρική μονάδα, χωρίς καταστατικό ή χρέη,

που εκμεταλλεύεται τα χρόνια

της πνευματικής,

οικονομικής

και ηθικής

κρίσης που διανύουμε

για να ξεχωρίσει

ΣούΔιΞα σημαίνει Σουρεαλιστικές Διδασκαλίες Ξάνθης

Φαινόμενα που σχετίζονται με την έννοια "Σούδιξα" είναι:

μουσικοθεατρικές παραστάσεις

με (ντε και καλά) διδακτικό προσανατολισμό

οπτικοακουστική δράση

ήχους, λέξεις και συναφείς προσανατολισμούς

Πάντοτε πρωτοτυπώντας,

οι ΣούΔιΞα κατασκεύασαν το trailer μιας τέτοιας παράστασης,

δύο χρόνια μετά (!) την πρώτη της live εμφάνιση:

"Ο Τάκης ο Πειραματάκης και το μυστικό του Δάσους"

Ένα παραμύθι γεμάτο πειράματα,
για όσους είναι (ή αισθάνονται) από 3 μέχρι 10 ετών...

Ιστοσελιδάρα για διαδασκαλία φυσικών επιστημών

2011-01-16T02:04:00.000-08:00

Ναι ξέρω, έχω χαθεί από την μπλογκόσφαιρα,
αλλά τώρα δεν είναι ώρα για ενοχές και δικαιολογίες.

Βρήκα μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα από την ήπειρο των καγκουρό.

Ιδιαίτερα χρήσιμη για τον εκπαιδευτικό των φυσικών επιστημών,
από τις προτεινόμενες δραστηριότητες,
μέχρι τα newsletter της και τα περιοδικά scientriffic και double helix।

Για ρίξτε μια ματιά...

Εδώ.

Το καινούργιο μας χόμπι...

2010-09-05T09:24:00.000-07:00

Οι Σουρεαλιστικές Διδασκαλίες Ξάνθης (ΣουΔιΞα)

ξεκίνησαν να διαμορφώνονται σε βραδινές συγκεντρώσεις φίλων
την περίοδο 2007-08,
μάλλον ως το έμμεσο αποτέλεσμα της καταπίεσης
που νιώθει ο μέσος εκπαιδευτικός
όταν επιχειρεί να εκφράσει καλλιτεχνικά
τις διδασκαλίες του

Το D’n'A = Λαβ 4 έβερ είναι μία θεατρική video-art περφόρμανς
Αναφέρεται σε στοιχεία γενετικής βιολογίας και τηλεοπτικής κουλτούρας,
λαμβάνοντας υπόψη ότι το κάνει σε μια χώρα
που με αρκετή όρεξη καλλιεργεί το ρατσισμό।

Η παράσταση D’n'A = Λαβ 4 έβερ θα πραγματοποιηθεί
μεθαύριο Τετάρτη οκτώ του μήνα
στις εννιά και μισή το βράδυ
στο Μικρό Αμφιθέατρο Νομικής
στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης,
στο πλαίσιο
του "Φεστιβάλ της άμεσης δημοκρατίας".

Δίκτυα φωτός...

2009-10-12T15:50:00.000-07:00

Είναι πολύ ωραίο.

Η πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που ξεκίνησε από αυτή την power point παρουσίαση στο δίκτυο "διδάσκοντας φυσικές επιστήμες" μεταξύ συναδέλφων, κατέληξε στην ανακάλυψη με της βοήθεια του Βαγγέλη Κολτσάκη μιας σειράς αφενός όμορφων, αφετέρου διδακτικά χρήσιμων, φωτογραφιών.

Με λίγα λόγια, η διάθλαση όπως πολλοί από εμάς με πτυχίο φυσικής δεν έχουμε δει...

Και αναπάντεχα, η δεύτερη ανακάλυψη ήταν ολόκληρη η ιστοσελίδα του ΕΚΦΕ Σερρών (οι συνάδελφοι από το οποίο έχουν βγάλει και τις φωτογραφίες).

Μια αρκετά "ζωντανή" ιστοσελίδα αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα

Μπράβο ρε παιδιά

ppt φυσικής: σας δίνουμε τα φώτα μας!

2009-10-08T15:25:00.000-07:00

Σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες χρήσεις του διαδικτύου για τη φυλή των ΠΕ4 αυτή που εκφράζεται με το προσφιλές ρήμα "μοιράζομαι" κυριαρχεί το σλόγκαν "επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα είναι καλό για όλους".

Πρόκειται για ατάκα που μας έχει σκλαβώσει και θα την υποστηρίξουμε όσο μπορούμε.

Σε αυτά τα πλαίσια λοιπόν, το "Ας μπούμε σε μια τάξη" για σήμερα προτείνει παρουσίαση powerpoint από τα χωράφια της οπτικής (βλέπε Γ' Γυμνασίου). Μπορείς να την απολαύσεις παρακάτω, ή να την κατεβάσεις από εδώ.

Συνειδητές αποφάσεις αν θες τις συζητάμε κιόλας αποτελούν η ανελέητη χρήση της εικόνας όπου αυτό είναι δυνατό και η μείωση των μαθηματικών στο ελάχιστο.

Και φυσικά δεν μπορούμε να κρύψουμε την υπερηφάνεια μας για την ανακάλυψη της αναλογίας "πατίνι σε διαφορετικά δάπεδα" ως εργαλείο γύρω από το φαινόμενο "διάθλαση του φωτός".

Ιδού λοιπόν ο λόγος για τον οποίο ξενυχτήσαμε και σήμερα:

Fws Didaskw Blog2

View more presentations from gepsimos.

ΥΓ. Αν διψάς για παρόμοιες ppt παρουσιάσεις, μπορείς να ρίξεις μια ματιά και στις παλαιότερες προσφορές του καταστήματος σε βιολογία (εδώ και εδώ), φυσική αλλά και μεθοδολογία της επιστήμης βεβαίως βεβαίως.

Ομιλείτε επιστημονικά;

2009-10-03T04:09:00.000-07:00

Μετά από όλη την προεκλογική περίοδο, υποθέτω ότι οι περισσότεροι έχουμε πάρει γερές δόσεις από τη γλώσσα "των πολιτικών". Αυτήν την τόσο προβλεπόμενη, ανελέητα ξύλινη, και πάνω από όλα εντελώς ανούσια γλώσσα που μιλούν οι άνθρωποι που μας κυβερνούν ή αυτοί που εύχονται να το κάνουν.

Σκέφτομαι ότι γράφω κάτι που δεν θα προκαλέσει και πολλές διαφωνίες. Είτε είσαι ΠΕ4 σε σχολείο, είτε Ι5 σε στρατόπεδο, σε έχω ακούσει αρκετές φορές να σχολιάζεις:

"μα καλά, δεν παίρνουν χαμπάρι ότι κανείς από εμάς δε μιλά αυτή τη γλώσσα;"

Δεν έχεις και άδικο. Τί στο καλό έχουν πάθει και μιλούν μια γλώσσα που δεν τη μιλά κανείς;
Και τώρα η σειρά μου ρε μπαγάσα

Γιατί εσύ καλύτερος είσαι;

Ναι, εσύ.

Εσύ που μπαίνεις κάθε Τετάρτη, δεύτερη ώρα, και μας λες "βρείτε το γιου". Ποιο "γιου" βρε ξύλινε; Ζήτα μας να βρούμε την ταχύτητα και θα καταλάβουμε. Ή ακόμα καλύτερα πες μας ότι ψάχνουμε το "πόσο γρήγορα κινείται και προς τα που".

Ναι εσύ.

Εσύ που βλέπεις "σώμα που κείτεται", εκεί που όλοι οι άλλοι βλέπουν ένα απλό κιβώτιο. Εσύ που λες ότι "βρίσκεται σε ακινησία", αντί απλά να λες ότι "είναι ακίνητο".

Εσύ, οπαδέ του "εκλύονται", φίλε του "συνίσταται" και ερωμένε του "υποδιπλασιάζεται"...

Ναι εσύ.

Που χρησιμοποιείς κώδικες και λέξεις που καταλαβαίνεις μόνο εσύ άντε και ο κύριος Ντουράκης που μας κάνει χημεία. Και που έχεις και το θράσος να μας κοροϊδεύεις κιόλας όταν εμείς δεν τα καταφέρνουμε το ίδιο καλά.

Που μας μιλάς για σώμα "μάζας εμ ίσον 10 κιλά" (Αλήθεια, εσύ, αφού ζυγιστείς λες "έχω σώμα μάζας εμ ίσον 80 κιλά"; ή μήπως ούτε τότε θυμάσαι το λαοφιλές ρήμα "ζυγίζω";)

Ας μην πολυλογώ.

Συνάδελφοι. Η γλώσσα που πολλοί από εμάς χρησιμοποιούμε στο μάθημα, για κάποιους μαθητές ή όχι είναι μια γλώσσα εξωγήινη. Και όταν είσαι εξωγήινος δεν μπορείς να περιμένεις από τους άλλους να μιλήσουν πρόθυμα τη γλώσσα σου!

Πολύ συχνά λοιπόν, εμείς αυτό το προσπερνάμε. Και αναρωτιόμαστε, για παράδειγμα, πώς θα προσελκύσουμε το ενδιαφέρον των μαθητών αλήθεια, πόσο ενδιαφέρον μπορεί να έχει μια γλώσσα που δεν τη μιλάει κανείς...;

Επί του πρακτέου. Ειδικά στο Γυμνάσιο, οι δεξιότητες "κατανόηση" και "χρήση" της επιστημονικής γλώσσας δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως προαπαιτούμενα, αλλά ως στόχοι. Που σημαίνει ότι πριν μπούμε στην τάξη, εκτός από το αντικείμενο του μαθήματος θα πρέπει να έχουμε στο νου μας και μια αξιοπρεπή μετάφρασή του στην καθομιλουμένη. Την οποία θα χρησιμοποιήσουμε όταν χρειαστεί.

Και θα πρέπει να σημειώσουμε ότι οι στόχοι "κατανόηση" και "χρήση" της επιστημονικής γλώσσας δεν είναι τίποτα στόχοι της πλάκας - απαιτούν αυξημένες ποσότητες υπομονής και ενθάρρυνσης.

Και φυσικά, απαιτούν από την πλευρά μας να αναγνωρίσουμε ότι εμείς οι ΠΕ4 δεν είμαστε και τόσο καλά "προπονημένοι" στο να διδάσκουμε γλώσσες. Ότι στην τελική, τα διδακτικά εργαλεία που χρησιμοποιεί η συμπαθέστατη αγγλικού ίσως είναι πιο χρήσιμα από τα πειράματα και τις προσομοιώσεις που με περηφάνεια εμείς φέρνουμε στην τάξη.

Και ότι οι συζητήσεις μας μαζί της μπορούν επιτέλους να επεκταθούν και σε σχετικά με το μάθημα ζητήματα...

Update (5/10): Σχεδόν κατά τύχη, ανακάλυψα μια δημοσίευση στο μπλογκ "Η γλώσσα στο Γυμνάσιο" η οποία διαπραγματεύεται το ίδιο ζήτημα, αλλά θεωρώ ότι το κάνει με πληρέστερο και πιο πειστικό τρόπο. Μια ματιά μπορείς να ρίξεις εδώ.

Μετάθεση: Όλα όσα πρέπει να ξέρεις...

2009-09-24T08:36:00.000-07:00

Το έμαθα από τον drteddy και ήταν το ευχάριστο νέο της σημερινής διδικτυακής μου βόλτας.

Το metathesi.gr, μία ιστοσελίδα που όπως διαβάζω στη σχετική περιγραφή και με χαρά επαλήθευσα και ο ίδιος
"δίνει την δυνατότητα πλοήγησης σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας - και στις αντίστοιχες Διευθύνσεις Εκπαίδευσης τους - και παρουσίαζει όλα τα σχολεία αλλά και τις βάσεις μετάθεσης ανά ειδικότητα"

Ακόμα ένα χαμόγελο έσκασε στο στόμα μου όταν διαπίστωσα ότι σε αυτή την ιστοσελίδα δεν χρειάζεται να ψάχνεις ανάμεσα σε άπειρες πολύχρωμες διαφημίσεις για να βρεις αυτό που θες ναι βρε, για την alfavita μιλάω...

Και το χαμόγελο έγινε ακόμα πιο όμορφο όταν διαπίστωσα ότι το metathesi.gr αποτελεί έργο Ελεύθερου Λογισμικού / Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα (δηλαδή μπορεί να χρησιμοποιηθεί, τροποποιηθεί, αντιγραφεί και διανεμηθεί, χωρίς περιορισμούς)

Και όλα αυτά έργο του Αλέξανδρου Μοσκοφίδη. Κάποιοι τύποι στην ελληνική διαδικτυακή πραγματικότητα δεν σταματούν να σου δίνουν ελπίδες...

Μπράβο.

Διαβάσαμε και σας προτείνουμε

2009-09-19T03:19:00.000-07:00

Η αλήθεια να λέγεται.

Κανένα από τα σχολικά βοηθήματα δεν δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα όπως "πώς να αποφύγετε τη φασαρία στην τάξη".

Ένα βιβλίο που αρκετά συχνά συμβουλεύομαι και το προτείνω σε όλους τους συναδέλφους ανεξαρτήτως ειδικότητας. Ονομάζεται "500 πρακτικές συμβουλές για τους εκπαιδευτικούς" και είναι ακριβώς αυτό.

Το προτείνω γιατί το βλέπω προσγειωμένο στην εκπαιδευτική πραγματικότητα και ταυτόχρονα συμβατό με τις προτάσεις της σύγχρονης παιδαγωγικής. Ξεχωρίζει και ο τρόπος που αναπτύσσεται η θεματολογία του, καθώς οι τίτλοι των κεφαλαίων είναι της μορφής "τί να κάνετε όταν σας διακόπτουν" και "πώς να τα καταφέρετε όταν υπάρχουν λίγα εκπαιδευτικά βοηθήματα".

Απαντήσεις σε συγκεκριμένα ερωτήματα δηλαδή.

Και για να πούμε και την αλήθεια, απαντήσεις που αρκετά συμβαδίζουν με πολλά από τα πιστεύω του "Ας μπούμε σε μια τάξη"...

Προεκλογικό δωράκι ppt: Η επιστημονική Μέθοδος!

2009-09-15T12:03:00.000-07:00

Για να θυμούνται οι έχοντες πολλά μόρια και να μαθαίνουν οι μη έχοντες στον ήλιο μοίρα:

Εδώ και καιρό έχουμε εκφράσει τις αντιρρήσεις μας σχετικά με τη μονοθεΐστική αντίληψη περί μίας και μοναδικής "επιστημονικής μεθόδου" (βλέπε παρατήρηση-υπόθεση-πείραμα και ταλιμπάν και ταλιμπάν)

Όμως τα αναλυτικά προγράμματα φυσικών επιστημών, άρα και τα σχολικά βιβλία, επιμένουν να πιέζουν για τη σχετική διδασκαλία... και όπως πάντα προτείνουν αυτή η διδασκαλία να γίνεται στην αρχή του σχολικού έτους, επιλογή που προσωπικά μου θυμίζει τη φράση "να ξεμπερδεύουμε"...

Το "Ας μπούμε σε μια τάξη", πάντα στο πλευρό του μάχιμου εκπαιδευτικού προσέχεις το προεκλογικό μου υφάκι, έτσι δεν είναι; αποφάσισε να βοηθήσει. Και έφτιαξε μία powerpoint παρουσίαση, βασισμένη σε ένα περιστατικό από την ιστορία του συμπαθούς χώρου της Βιολογίας.

Αν ετοιμάζεσαι για το αυριανό μάθημα, μπορείς να την κάνεις download από εδώ.
Αν πίνεις το καφεδάκι σου και χαζεύεις στο διαδίκτυο, μπορείς να τη δεις παρακάτω:

Bio Science Method

View more presentations from xrysostomeia.

ΥΓ. Update (1/10/09). Παρά τη θέληση μας, είναι λίγοι οι συνάδελφοι που κάνουν τον κόπο να δώσουν μια "ανάδραση" από την εφαρμογή στη τάξη, διδακτικού υλικού που προσφέρουμε - όπως αυτή η παρουσίαση. Ένας από αυτούς τους λίγους, ο δαιμόνιος συνάδελφος Γιώργος Φασουλόπουλος.

Το σχόλιό του: "Χρυσόστομε, [η παρουσίαση] τσουλάει στην τάξη και "κολλάει" περισσότερο από την γραμμική αλγοριθμική περιγραφή της "επιστημονικής" μεθόδου, στην οπτική του μέσου μαθητή. Νομιμοποιεί τον τρόπο που οδηγεί σε επιτυχή συμπεράσματα στην καθημερινή τους ζωή".

Δη-motion

2009-09-13T05:07:00.000-07:00

Καλησπέρα!

Καιρό είχαμε να τα πούμε... Αλήθεια έχει απομείνει κανένας αναγνώστης στο "Ας μπούμε σε μια τάξη";

Ο λόγος είναι ότι όλη την προηγούμενη χρονιά δεν βρισκόμουν μέσα σε σχολική τάξη, οπότε και οι αφορμές για κουβέντα γύρω από την εκπαιδευτική πραγματικότητα ήταν ελάχιστες...

Μετά την παραίτηση από το ιδιωτικό σχολείο που δούλευα, δοκίμασα τις ψυχολογικές κυρίως δυνάμεις μου στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι οι απαντήσεις που έδωσα δεν θα καταφέρναν να με βάλουν στον κόσμο του δημοσίου σχολείου, οπότε η εξέλιξη του διορισμού ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.

Αντιγράφω ένα απόσπασμα από το mail που πρόσφατα έστειλα σε κάποιους φίλους και συναδέλφους, καθώς αυτό θέτει κάποια ερωτήματα που αφορούν τη διδασκαλία των φυσικών επιστημών υπό "ιδιαίτερες" συνθήκες. Θα ήθελα να ακούσω την άποψη όσο γίνεται περισσοτέρων, οπότε be my guest! (εννοεί ότι ανυπομονεί για το σχόλιο σου!)

Έχω σβήσει ορισμένα στοιχεία, επειδή δεν έχω ακόμη αποφασίσει αν θα διατηρήσω την ανωνυμία μου μήπως έχεις άποψη και γι' αυτό;. Τέλος πάντων, το email μεταξύ άλλων έγραφε και τα εξής:

Την καλησπέρα μου σε όλους... Με τους περισσότερους έχουμε καιρό να μιλήσουμε, θα προσπαθήσω λοιπόν να είμαι -όσο γίνεται- περιεκτικός.

Μετά από ένα καλοκαίρι που οι ευχάριστες εκπλήξεις διαδέχονταν η μία την άλλη με ρυθμό που ξεπερνά το ρυθμό εμφάνισης σκανδάλων στη χώρα μας, βρίσκομαι στη πόλη της Ξάνθης. Και θα μείνω εδώ για δύο χρόνια (αν και χρησιμοποιώ όλο και περισσότερο τη λέξη "τουλάχιστον").

Διορισμός λοιπόν. Ο φίλος σας ως υπάλληλος του δημοσίου -υπάρχει και το άλλο με τον Τοτό. Και το χαρτί του διορισμού έγραφε [...]. Αλλά δεν έγραφε "πομακοχώρια" (ω, τι λεπτομέρεια). Ούτε ότι θα δουλεύω σε ένα Γυμνάσιο με μονοψήφιο αριθμό μαθητών (όχι ανα τάξη, συνολικά εννοώ...).

Και εδώ, τουλάχιστον από όσους σας είναι συνάδελφοι, εκλιπαρώ για ιδέες/συμβουλές:
- Πως αλλάζουμε τη δουλειά μας όταν πχ. η τρίτη Γυμνασίου αποτελείται από έναν μαθητή; Δεν είναι όλα μέλι γάλα με κάτι τέτοιο. Οκ, ωραία, δεν υπάρχει αμφιβολία για το ποιος πέταξε τη σαίτα προς τον πίνακα. Αλλά πώς χειρίζεσαι μια κατάσταση οπου θες να προκαλέσεις συζήτηση, όμως ο μόνος συνομιλητής του μαθητή σου είσαι εσύ, ένας εξ ορισμού "ανώτερος"; Γιατί τη συζήτηση πρέπει να την προκαλέσεις, αφού μόνο μιλώντας ο μαθητής σου θα μάθει να μιλάει ελληνικά - που παρεπιπτόντως συχνά δυσκολεύεται πολύ να το κάνει. Και το κόλπο "βρες ένα έναυσμα για να ξεκινήσουν να συζητούν για αυτό μεταξύ τους" δε έχει νόημα, αφού δεν υπάρχει "μεταξύ τους"...

Η παρενθεση διδακτικών προβληματισμών κλείνει (και περιμένει απαντήσεις). Συνεχίζω. Η συνάντηση με το δημόσιο (ρε σεις, μερικοί το γράφουν με κεφαλαίο δέλτα! Χα χα!) σήμανε και πόλεμο. Πόλεμο με εχθρούς το συντηρητισμό και τη μιζέρια. Όπως σε κάθε πόλεμο, η αναζήτηση συμμάχων είναι η πρώτη προτεραιότητα. Και εκεί ήμουν τυχερός. Υπάρχουν! Ο Νίκος στήνει trivial persuit με ερωτήσεις φυσικής στο προάυλιο του σχολείου, ο Αχιλλέας διαμαρτύρεται έντονα στην ατάκα της επιμορφώτριας των νεοδιορίστων ότι "πρέπει να τους κόψετε τη φόρα, πρέπει να επικρατήσετε με το φόβο", η Αλεξάνδρα γελά τρανταχτά μιλώντας για τους "συναδέλφους-κυνηγούς μορίων"...

Ερωτηματολόγιο για τα ιστολόγια στην εκπαίδευση: Τα αποτελέσματα

2009-05-13T07:09:00.000-07:00

Υπάρχει ένα χρωστούμενο.

Χρωστούμενο σε όλους όσους αφιέρωσαν κομμάτι από το χρόνο τους και απάντησαν στο ερωτηματολόγιο που στήσαμε μαζί με τον Βαγγέλη τον Κολτσάκη, σχετικά με τη χρήση των ιστολογίων από τους Έλληνες εκπαιδευτικούς.

Ακολουθεί η παρουσίαση που έγινε στο συνέδριο διδακτικής της Φλώρινας.

Ξέχασες την υποσημείωση!

Α ναι! Μία υποσημείωση: Σε αυτή την παρουσίαση συμπεριλαμβάνεται ένα μέρος από τα δεδομένα που προκύψαν από τις απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο. Τα συνολικά δεδομένα δύσκολα θα χωρούσαν σε μια 20λεπτη εισήγηση...

Το σίγουρο είναι ότι το συμπέρασμα που βγαίνει από αυτά τα δεδομένα μας αφορά όλους και δεν είναι και πολύ μακριά απο όσα με τόσο κόπο τις προάλλες έγραφα εδώ

EreynaErwtimatologioFlorina2009 EreynaErwtimatologioFlorina2009 xrysostomos

Publish at Scribd or explore others: Humanities Research science education gr

Ιστολόγια στην εκπαίδευση: αφήνοντας την ευκαιρία χαμένη

2009-05-11T09:20:00.000-07:00

Ακολουθεί η εισήγηση του xrysostomou στο συνέδριο διδακτικής που έγινε στη Φλώρινα, το ΣουΚου που μας πέρασε. Η εισήγηση συνοδευόταν και από σούπερ ντούπερ διαφάνειες powerpoint, αλλά μη τα ζητατε κι όλα!

Σχόλια, όπως πάντα ευπρόσδεκτα.

---

Η διαφάνεια γράφει το όνομά μου. Στη μπλογκόσφαιρα, στη σφαίρα επικοινωνίας μεταξύ των ιστολογίων, είμαι ο xrysostomos. Η επαφή μου με τα ιστολόγια, ξεκινά πριν από περίπου 2 χρόνια. Την πρώτη μέρα, το μόνο που ήξερα ότι θα γράψω στο ιστολόγιο μου ήταν ο τίτλος. «Ας μπούμε σε μια τάξη».

Κάπως έτσι ξεκινά η διαμονή μου, η διαμονή ενός εκπαιδευτικού, μέσα σε ένα ιστολόγιο. Να μην πολυλογώ. Γρήγορα καταλαβα ότι τη διαμονή αυτή θα τη συνόδευαν αρκετοί προβληματισμοί. Ερωτήματα, με γενικό τίτλο: «Τι στο καλό μπορώ να κερδίσω εγώ από αυτή την ιστορία;». Και υπότιτλο: «Γιατί το κάνω;». «Μήπως», τώρα και με τη κρίση, «να βρω κανα ιδιαίτερο;»

Ας το ψάξω λίγο. Και έριξα μια ματιά στη σχετική βιβλιογραφία. Και κατάλαβα ότι οι προβληματισμοί μου για τις δυνατότητες των ιστολογίων ήταν σχεδόν το ίδιο φρέσκοι και για τον υπόλοιπο πλανήτη [Williams J. & Jacobs J.(2004) , Brownstein E. & Klein R. (2006), Churchill D. (2009)]. Προσπέρασα τις αναφορές στην ιστορία των ιστολογίων και στην ετυμολογία του όρου blog, πιθανότατα με την ίδια ταχύτητα που ένας τυπικός μαθητής προσπερνά το βιογραφικό του Μπορ.

Και διαπίστωσα ότι αν έπρεπε αναγκαστικά να ξεχωρίσω τις πιο βασικές από τις δυνατότητες που τα ιστολόγια προσφέρουν στην εκπαίδευση, αυτές θα ήταν:
Η δυνατότητα αμφίδρομης επικοινωνίας και παράλληλα
Η δυνατότητα προσωπικής έκφρασης

Και αναρωτήθηκα μήπως αυτά ίσχυαν και για το δικό μου ιστολόγιο και το «κέρδος» που θα μπορούσα να έχω από αυτό. Αμφίδρομη επικοινωνία;!. Ποια αμφίδρομη επικοινωνία, όταν κάθε δημοσίευση μου τη διαβάζουν 150 άτομα και τη σχολιάζουν τα τέσσερα; Είτε λόγω των δημοσιεύσεων μου είτε λόγω των προτιμήσεων των αναγνωστών μου, η αμφίδρομη επικοινωνία κρατιέται σε χαμηλά επίπεδα...

Ήταν ξεκάθαρο: Αυτό που εγώ δούλευα στο ιστολόγιο μου ήταν η προσωπική μου έκφραση. Δηλαδή, από όλες τις συζητήσεις που προκαλεί το «Ας μπούμε σε μια τάξη», η ‘μεγάλη’ η συζήτηση γίνεται με τον εαυτό μου.

Και είναι μια συζήτηση που τις περισσότερες φορές δεν γίνεται με θέμα το δικό μου το μάθημα, αλλά για διάφορα άλλα θέματα. Για μια εκδήλωση ή ένα συνέδριο που μπορεί να ενδιαφέρει κάποιο συνάδελφο, για μια ιστοσελίδα που μπορεί να βοηθήσει όποιον θέλει να σχεδιάσει λειτουργικούς χάρτες εννοιών, για κάποια συμβουλή που θυμήθηκα από τη διδακτική των φυσικών επιστημών.

Πάντως σπάνια για το δικό μου το μάθημα. Σπάνια για την αντίδραση μου σε κάποιο συμβάν εντός της δικής μου τάξης, για ένα διδακτικό εργαλείο που εγώ χρησιμοποίησα, για ένα σχέδιο μαθήματος που εγώ εφάρμοσα. Που μπορεί και να σημαίνει, τώρα που το σκέφτομαι, ότι αυτή η τόσο προσωπική μου συζήτηση, ελάχιστα βελτιώνει τον τρόπο που διδάσκω. Κυρίως βελτιώνει τον τρόπο που γράφω.

Και όντως αυτό σημαίνει. Αν ήθελα να βελτιώσω τις διδασκαλίες μου χρησιμοποιώντας το ιστολόγιο μου, θα έπρεπε να γράφω για αυτές. Στη βιβλιογραφία της διδακτικής, κάτι τέτοιο περιγράφεται με τον όρο ‘reflective practice’. Αρκετοί ερευνητές συμφωνούν ότι πρόκειται για αποδοτικό τρόπο εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών [Hatton & Smith (1995)].

Στα ελληνικά, ο καλύτερος όρος που βρήκα ήταν ο όρος «προσωπικός αναστοχασμός»: Αναστοχάζεσαι γύρω από τις διδακτικές σου ενέργειες: εντοπίζεις λάθη, αναγνωρίζεις σωστά, και φυσικά αναρωτιέσαι. Όταν επανέλθεις στο μάθημα, (λένε ότι) θα είσαι καλύτερος.

Και είναι ένας αναστοχασμός που καλό είναι να εκφράζεται, να μη μένει στις σκέψεις. Ορισμένοι ερευνητές μάλιστα υποστηρίζουν τη γραπτή έκφρασή του. Δεν είναι παράξενο λοιπόν που στη θέα του «ιστολόγιου» αρκετοί αναγνώρισαν ένα εργαλείο της reflective πρακτικής [Xie, Ke & Sharma (2007), Schoffner (2008)]

Με έπιασε το πείσμα μου. Είναι δυνατόν να μη βλέπω ότι έχω στα χέρια μου ένα τόσο υποσχόμενο εργαλείο βελτίωσης του τρόπου που διδάσκω; Μόνο εγώ δεν το είχα καταλάβει; Και οι υπόλοιποι συνάδελφοι στη μπλογκόσφαιρα;

Αποφάσισα το θέμα να το διερευνήσω. Βρήκα μάλιστα και ένα κατάλληλο πλαίσιο μελέτης. Αυτός που το πρότεινε ονομάζεται Scott Leslie. «Ένα πλαίσιο μελέτης ενός εκπαιδευτικού ιστολογίου μπορεί να προκύπτει από τις πιθανές του χρήσεις».

Ο Leslie λοιπόν σκέφτηκε τις πιθανές χρήσεις. Η χρήση ενός ιστολογίου στην εκπαίδευση αφορά το μαθητή ή τον εκπαιδευτικό και καθένας από αυτούς μπορεί να είναι είτε αναγνώστης είτε συγγραφέας. Διαφοροποιούνται έτσι τέσσερις περιπτώσεις που μπορούν να αναπαρασταθούν σαν τεταρτημόρια σε έναν κύκλο. Αυτές τις περιπτώσεις τις είχα σκεφτεί. Ο Leslie όμως τόνισε πως και το πού εστιάζει ο συγγραφέας ενός ιστολογίου διαφοροποιεί τη χρήση του ιστολογίου.

Αν ο συγγραφέας εστιάζει στον εαυτό του, είτε μαθητής είναι είτε εκπαιδευτικός, τότε το ιστολόγιο είναι πιιθανό να χρησιμοποιείται σε διαδικασίες σκόπιμου προσωπικού αναστοχασμού. Ένας μαθητής που θέλει να βελτιώσει τον τρόπο που μαθαίνει ή ένας εκπαιδευτικός που θέλει να βελτιώσει τον τρόπο που διδάσκει. Σε μια τέτοια περίπτωση βέβαια δεν υφίσταται διαχωρισμός συγγραφέα και αναγνώστη. Είναι το ίδιο άτομο.

Ή ο συγγραφέας μπορεί να εστιάζει στη σχολική τάξη. Μιλάμε για ένα ιστολόγιο όπου ο συγγραφέας-εκπαιδευτικός απευθύνεται στους αναγνώστες-μαθητές του (αναθέτει πχ. εργασίες) ή για ένα ιστολόγιο όπου ο συγγραφέας-μαθητής απευθύνεται προς τους εντός της τάξης αναγνώστες (πχ. Συνεργασία μεταξύ ομάδων).

Ή τέλος ο συγγραφέας μπορεί να εστιάζει και να απευθύνεται σε όλο το διαδίκτυο. Όπου το εύρος πιθανών αναγνωστών ξεκινά από τους συνάδελφους εκπαιδευτικούς και φτάνει μέχρι τους έλληνες ομογενείς της Αυστραλίας.

Όχι, δεν θα μπορούσα να μελετήσω όλες τις δυνατές περιπτώσεις. Έκανα τις επιλογές μου: με ενδιέφερε να δω τι κάνουν οι υπόλοιποι συγγραφείς-εκπαιδευτικοί της μπλογκόσφαιρας. Δεν με ενδιέφερε να δω ιστολόγια μαθητών. Ούτε με ενδιέφερε να δω τι διαβάζουν ή συνάδελφοι εκπαιδευτικοί. Αλλά τι γράφουν.

Μελέτησα λοιπόν 15 ιστολόγια ελλήνων εκπαιδευτικών και άλλα τόσα ξένων εκπαιδευτικών. Τα διάλεξα τυχαία. Και μελέτησα τις τελευταίες 10 δημοσιεύσεις από καθένα από τα 30 αυτά ιστολόγια, προσπαθώντας να εντάξω κάθε δημοσίευση σε μία από τις κατηγορίες του -προσαρμοσμένου στις δυνατότητές μου- πλαισίου. Κάτι τέτοιο, στην ορολογία της ερευνητικής μεθοδολογίας, ονομάζεται «Ανάλυση περιεχομένου με μονάδα ανάλυσης τη δημοσίευση».

Τι βρήκα;

Όσον αφορά στα ιστολόγια των ελλήνων εκπαιδευτικών, μέτρησα 7 δημοσιεύσεις που έδειχναν να έχουν αναστοχαστικό χαρακτήρα. Για παράδειγμα, σε ένα ιστολόγιο διάβασα: «Κατά τη διάρκεια των δοκιμών με τον διαδραστικό πίνακα[…] έπεσε μια ιδεα που αφορούσε που αφορούσε τη χωροθέτηση του led υπερύθρων πάνω στο “στυλό”[…]Έγινε η δοκιμή με αρκετά ικανοποιητικά αποτελέσματα[...]Το μυστικό είναι η επικοινωνία του “στυλού” με το Wiimote και το καλιμπράρισμα. Θέλει λίγη εξάσκηση[...]Από Δευτέρα θα αρχίσω να τον χρησιμοποιώ στο εργαστήριο[…]Οι μαθητές ενθουσιάστηκαν, αν και στην αρχή τους φάνηκε λίγο παράξενο για το πως γίνεται αυτό»

Επίσης μέτρησα 8 δημοσιεύσεις που έδειχναν να απευθύνονται από τον συγγραφέα εκπαιδευτικό σε μαθητές, όπως αυτή που παρότρυνε προς δοκιμή γνώσεων σε ένα διαδικτυακό τεστ φυσικής.

Και τέλος, μέτρησα 135 δημοσιεύσεις που έδειχναν να απευθύνονται στο διαδίκτυο. Σε συναδέλφους εκπαιδευτικούς ή σε συμπολίτες. Για παράδειγμα, μια συνάδελφος γράφει: «Θα μοιραστώ μαζί σας σήμερα μια εξαιρετική εκπαιδευτική ιστοσελίδα που μπορεί να βοηθήσει αλλά και να εμπνεύσει τους εκπαιδευτικούς που επιζητούν την βελτίωση της διδασκαλίας. Στη σελίδα αυτή μου έκανε εντύπωση…» και τα λοιπά και τα λοιπά.

Και στα ιστολόγια των ξένων συναδέλφων, η εστίαση προς το διαδίκτυο κυριαρχούσε. Αλλά όχι στον ίδιο βαθμό: μέτρησα 34 δημοσιεύσεις που έδειχναν να έχουν αναστοχαστικό χαρακτήρα ["One of my great joys is having long, highly detailed technical talks with the kids. Yesterday I had another such conversation. Part of discussion was around “what to do” with a program. Like, what direction to take. After a few seconds thought, I told him to write a game! As I reflect, almost all of my programming knowledge and experience came from designing games, hacking games, and rolling my own game"].

Επίσης, 27 δημοσιεύσεις που έδειχναν να απευθύνονται σε μαθητές [όπως για παράδειγμα ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με τη γνώμη τους για το μάθημα]. Τέλος, 89 δημοσιεύσεις που έδειχναν να απευθύνονται στο διαδίκτυο [«Yesterday we looked at making phone calls and using parent pressure as a motivator for classroom management. Today, we’re going to go with a slightly more high-brow alternative, and one that tends to be more effective"].

Ε λοιπόν. Τα συμπεράσματα μου.

- Τα ιστολόγια των ελλήνων εκπαιδευτικών κατά κανόνα απευθύνονται στους συναδέλφους τους και σπάνια στους μαθητές και τις μαθήτριές τους, ή στον εαυτό τους

- Τα ιστολόγια δείχνουν έτοιμα να φιλοξενήσουν προσπάθειες αναστοχασμού τις διδασκαλίες και υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις στο εξωτερικό που κάτι τέτοιο γίνεται.

- Οι έλληνες εκπαιδευτικοί, όταν αναστοχάζονται στη διδασκαλία τους, δεν το κάνουν μέσω των ιστολογίων.

Ευχαριστώ.

ΥΓ. Και η σχετική βιβλιογραφία:

Brownstein E. & Klein R. (2006) Blogs: Applications in Science Education, Journal of College Science Teaching

Churchill D. (2009) Educational Applications ofWeb2.0: Using Blogs to Support Teaching and Learning, British Journal of Educational Technology

Hatton & Smith (1995) Reflection in Teacher Education: Towards Definition and Implementation, Teaching and Teacher Education

Leslie S. (2005) Blogging in Online Education: Opportunities and Challenges, Presentation for ADETA, available at : www.slideshare.net/sleslie/using-blogs-in-online-education

Schoffner M. (2008) Informal reflection in pre-service teacher education, Reflective Practice.

Williams J. & Jacobs J.(2004) Exploring the Use of Blogs as learning spaces in the higher education sector, Australasian Journal of Educational Technology.

Xie, Ke & Sharma (2007) The Effect of Peer Feedback for blogging on College Students Reflective Learning Process, The Internet and Higher Education.