Oι καιροί προφανώς άλλαξαν και δε νομίζω ότι νοείτε πλέον εταιρικό web site που να μην έρχεται “πακέτο” με το social networking, το SEO, το e-mail marketing. Μόνο που και πάλι δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Δεν αρκεί ας πούμε ένα software της συμφοράς που να στέλνει μαζικά e-mail messages, σε opt-in και μη opt-in λίστες (ξέρετε εσείς…) όταν δεν μπορείς να κάνεις tracking τα results της e-mail καμπάνιας. Δεν αρκεί να κάνουμε following 45630 χρήστες του twitter προσδοκώντας ένα ποσοστό τους να μας κάνει follow για να πούμε ότι έχουμε μια βάση που μας ακολουθεί (έτσι απλά, χωρίς να ξερουμε πως να την εκμεταλλευθούμε). Δεν αρκεί να έχουμε μια facebook page αν δεν έχουμε τίποτα να πούμε και να προσφέρουμε (με την οιανδήποτε έννοια) στους fun της.

Ημίμετρα, ημιμάθεια, μεταβατική περίοδος

Δεν μπορώ παρά να μην αναγνωρίσω το γεγονός ότι η ελληνική αγορά είναι αρκετά ανώριμη στην επαφή της με όλα τα ανωτέρω. Οι μεν πελάτες δεν είναι σε θέση να προϋπολογίσουν το κόστος τέτοιων ενεργειών και όταν το μαθαίνουν, εξακολουθούν να τα θέλουν όλα και άμεσα, με λιγότερα λεφτά όμως. Υπάρχουν βέβαια κι αυτοί, που μέσα στην άγνοια τους πέφτουν θύματα αετονύχηδων. Τα δε agencies θέλουν να ξεζουμίσουν το budget του πελάτη, ξεχνούν πρόσκαιρα ότι όλα τα προαναφερόμενα απαιτούν εξειδίκευση και παίζουν το παιχνίδι προσφέροντας τσαπατσούλικες λύσεις άλλοτε γιατί δεν έχουν τις γνώσεις για να προσφέρουν κάτι επιπλέον και άλλοτε γιατί το budget του πελάτη αυτό επιτρέπει. Βλέπω ότι η αγορά βρίσκεται σε μια μεταβατική περίοδο. Ακόμα οι πελάτες δεν είναι διατεθειμένοι να αυξήσουν το budget τους για online ενέργειες, ακόμα τα agencies φοβούνται να προχωρήσουν στην στελέχωση του ανθρώπινου δυναμικού τους με εξειδικευμένους ανθρώπους.

Brochures

Βλέπω τι έρχεται, δεν ξέρω πως μπορεί όλο αυτό να το ακολουθήσει ένα agency, χωρίς εξειδικευμένο προσωπικό σε κάθε τομέα ή έστω μόνιμες εξωτερικές συνεργασίες της προκοπής. Δεν είναι εύκολο ούτε να βρεις εξειδικευμένους ανθρώπους, ούτε να βρεις εξωτερικούς συνεργάτες με το ανάλογο expertise. Γιατί το expertise κοστίζει, το in house λιγότερο αλλά απαιτεί να έχεις ένα σχεδόν μόνιμο workflow για να μπορείς να ανταπεξέλθεις. Ή να έχεις λεφτά. Αλλιώς τα brochure corporate web sites για όσο ακόμα υφίστανται είναι η μοναδική σου οδός επιβίωσης.

Έχω πάντα μια μεγάλη απορία σχετικά με την διοργανώσεις σεμιναρίων, συνεδρίων και λοιπών σχετικών events. Πως είναι δυνατόν οι διοργανωτές τους να μην μπορούν με τίποτα να μπουν στην θέση αυτών που παρακολουθούν.

Tραγικό πραγματικά. Άντε να σηκώσεις κανένα χέρι σε καμιά (ρητορική) ερώτηση κάποιου ομιλητή, να συνδεθείς με το netbook / laptop σου σε κανένα site από τα αναφερόμενα και στο τέλος να τινάζεις το χέρι σου όσο πιο ψηλά γίνεται για να σου δοθεί το δικαίωμα να υποβάλλεις μια ερώτηση από τις τρεις – τέσσερις το πολύ, που υποβάλλονται συνολικά και απαντούνται μάλλον στα γρήγορα, γιατί περιμένει να πάρει την θέση του ο επόμενος ομιλητής.

Δεν σκοπεύω να ξαναπάω σε κανένα παρόμοιο event τον επόμενο καιρό, το θεωρώ καθαρό χάσιμο χρόνου, τουλάχιστον όσο λείπουν τα στρογγυλά τραπέζια.
Και όσο ακούω ομιλητές να μιλάνε και διατείνονται για την περιβόητη συμμετοχή του χρήστη / επισκέπτη στα project τους, τόσο περισσότερο αναρωτιέμαι αν οι διοργανωτές κυρίως προσκαλούν και ελάχιστα ακούν.

Αν άκουγαν ή έβλεπαν, ίσως να έδιναν και λίγη περισσότερη προσοχή στα ακατάπαυστα χασμουρητά του ακροατηρίου που βυθίζεται στην καρέκλα του, παραλυμένο από την παντελή απουσία οποιασδήποτε έννοιας περί συμμετοχής (δεν μιλάω για όσους πηγαίσουν εκεί μόνο για networking, τουλάχιστον αυτοί έχουν ένα έκδηλο ενδιαφέρον για το πριν, το μετά και το ενδιάμεσο).

Αν οτιδήποτε αφορά το web έρχεται στην χώρα μας με κάποια χρόνια καθυστέρησης, οι εγχώριοι διοργανωτές σεμιναρίων, συνεδρίων και λοιπών σχετικών events πρέπει να είναι κάπου λίγο πριν τα 00s.

Πάντα επίκαιρο, δεν υπάρχει λόγος να επαναλαμβανόμαστε.

Και έχεις και το Google να σε βγάζει 1η θέση σε αυτό το άχρηστο keyword / phrase

Αη- Βασίλη i hate you.

Το hqbk είναι ένα blog που παρουσιάζει ενδιαφέροντα bookmarks.

Το hqbk έχει ελεύθερη θεματολογία, ανάλογα με το τι βρίσκει ενδιαφέρον ο δημιουργός του κάθε μέρα. Ας πούμε ότι εκεί συγκεντρώνει αυτά που δε θέλει να ξεχάσει.

Καλη επιτυχία, Γιάννη!

Με την άνεση που πάντα σου δίνει το απόγευμα της Παρασκευής, βρήκα λίγο χρόνο χθες και “έπαιξα” με το Google Caffeine. Για όσους είναι πηγμένοι στην δουλειά και τους ξέφυγε το εν λόγω πόνημα του Google, δεν μιλάμε για ένα απλό update του αλγόριθμου μόνο, αλλά για μια ριζική αλλαγή στον τρόπο αναζήτησης και κατάταξης των οργανικών αποτελεσμάτων.

Η διεύθυνση που μπορεί ο καθένας να δοκιμάσει το Google Caffeine είναι http://www2.sandbox.google.com. Εκτός του url χρήσιμο είναι να γνωρίζει κάποιος και το γεγονός ότι τα results είναι παραμετροποιήσιμα, αρκεί μια αλλαγή στο url των ακόλουθων μεταβλητών :
hl = γλώσσα (πχ. hl=el)
gl = κωδικός χώρας (πχ. gl=el)

το πρώτο που παρατήρησα είναι μια -εύκολα αντιληπτή- διαφορά ταχύτητας στην εμφάνιση των αποτελεσμάτων από το τωρινό Google. Πολύ πιο γρήγορη και άμεση.

σημαντικές διαφορές της κατάταξης διαφόρων site που δοκίμασα και στα δύο περιβάλλοντα, που με έκαναν να σχηματίσω την εντύπωση ότι επιτέλους το link building που εστιάζει στην ποιότητα και όχι τόσο στην ποσότητα, μάλλον παίρνει οριστικά την θέση που του αρμόζει. Επίσης, μάλλον φαίνεται ότι αρκετά “κοινωνικά δίκτυα” δεν συμπεριλαμβάνονται στα “ποιοτικά”, αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.

H ευκολία του crawling προφανώς θα παίζει πλέον πολύ σημαντικότερο ρόλο απ’ότιν πριν, όσον αφορά την κατάταξη. (για παράδειγμα περιηγηθείτε στις 4-5 πρώτες σελίδες αποτελεσμάτων του search term “web design”, current google | google caffeine). Στο Google Caffeine υπάρχουν sites που στο τωρινό google είναι βυθισμένα στα τάρταρα, παρά τον σαφώς πιο SEO friendly σχεδιασμό τους και κατ’επέκταση την ευκολία που παρέχουν στο crawling.

Αν αναλογιστούμε ότι ακόμα είμαστε στην δοκιμαστική περίοδο, τα πράγματα δείχνουν ενθαρρυντικά, εκτός αν μέχρι την επίσημη έναρξη της λειτουργίας αλλάξουν άρδην.

Για να καταλάβω :

Αυτό το επιδοτούμενο πρόγραμμα, που βγήκε μέσα στο κατακαλόκαιρο, με τους ξενοδόχους και τους λοιπούς επιχειρηματίες του χώρου (ξενώνες, καταλύμματα, rooms to let) να έχουν ήδη “κλείσει τη σαιζόν”, είναι αποτέλεσμα κάποιου σχεδιασμού;

Δεν υπήρχε χειρότερη εποχή για να το βγάλουν. Εκτός αν θεωρούν ότι από 1η Σεπτεμβρίου, που η σαιζόν θα οδεύει στο τέλος της και οι επιταγές που έχει εκδόσει ο εκάστοτε επιχειρηματίας θα κοντεύουν να λήξουν και θα πρέπει να πληρωθούν, θα έχει κανένας από αυτούς την όρεξη να ξοδέψει τουλάχιστον 10.000€ για πολυγλωσσικό site και εφαρμογή online κράτησης.

Από κάτι τέτοια φαίνεται ότι είμαστε η χώρα του άρπα-κόλλα (και παράλληλα του πάρτα-όλα).

1 ώρα και 17 εισερχόμενα μετά, το pdf έρχεται, ιδού μία εκ των 161 σελίδων …

my comment : αυτό το πράγμα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ούτε μπορει να βγει κόστος. Γιατί αν καθήσουμε να κάνουμε sites τέτοιων προδιαγραφών, καλύτερα να στήσουμε καβαλέτο σε κανένα σοκάκι κυκλαδίτικου νησιού και να κάνουμε προσωπογραφίες ή αναπαραστάσεις τοπίων στους περαστικούς. Δεν βλέπω και μεγάλη διαφορά. Μια χαρά θα είμαστε και με το βράδυ μας ελεύθερο. Ενώ αυτό το “πράγμα” για να βγει θέλει πολλά πολλά πολλά βράδια ατελείωτα κυνηγώντας χίμαιρες με ένα διαβήτη κι ένα μοιρογνωμόνιο στο χέρι …

Παλαιότερα, δοκίμασα διάφορες τακτικές. Αρχικά, το consulting ήταν freeware. Σου λέω τα πάντα, όμορφα και κατανοητά, και αφού σχηματίσεις μια γενική άποψη, απλά πας στην επόμενη εταιρεία που θα σου υλοποιήσει αυτό που θέλεις φθηνότερα, ως “γνώστης” πλέον και εμείς μένουμε πίσω να χαιρόμαστε που είμαστε επεξηγηματικοί και βοηθάμε στην “εκπαίδευση” των εν δυνάμει πελατών.

Aργότερα, κατάλαβα ότι αυτό δεν οδηγεί πουθενά, αλλά έκρινα ότι ήταν δύσκολες εποχές, για να αναγραφεί στην προσφορά ή στο τιμολόγιο κάτι σαν “συμβουλευτικές υπηρεσίες για την υλοποίηση της εφαρμογής” με ένα τετραψήφιο νούμερο κολλητά. Έτσι, αν το κόστος του design / development ήταν α, πρόσθετα σε αυτό και το κόστος του consulting οπότε η συνολική λύση έφθανε στην τιμή του α + β, χωρίς να αναγράφεται πουθενά κάτι για την συμβουλευτική υπηρεσία που έλαβε ο πελάτης. Κι εδώ χανόταν αρκετές δουλειές, εξαιτίας του υψηλότερου κόστους.

Αποφάσισα, οριστικά και αμετάκλητα, οι συμβουλευτικές υπηρεσίες να συμπεριλαμβάνονται στην προσφορά. Τελεία.

ps I : διαβάστε και το on consulting. Πλήρες και διαφωτιστικότατο.

ps II : i need a break.  Πότε θα χτυπήσει η οικονομική κρίση τα web studio;

Θεωρώ ότι πολύς κόσμος γίνεται “θύμα”  μιας -τεχνηέντως- εφαρμοσμένης πολιτικής που θέλει τον εργαζόμενο να στρέφεται πρωταρχικά κατά του όποιου εργοδότη του (και να αφήνει σχετικά ανέγγιχτο τον κρατικό μηχανισμό). Ο δρόμος αυτός, επιτρέψτε μου, αλλά δεν οδηγεί πουθενά. Δείχνει δηλαδή ότι οι εργαζόμενοι που αμοίβονται με 700€, έχουν φαινομενικά δύο αντιπάλους. Την εκάστοτε πολιτική των χαμηλών μισθών και την εργοδοσία που “πίνει το αίμα των εργαζόμενων” κατά τις λυπηρές και παράλληλα παρωχημένες διαπιστώσεις της αριστεράς. Τις περισσότερες φορές, τα πράγματα δεν είναι έτσι. Τις πιο πολλές φορές, ο εκάστοτε εργοδότης θα έδινε μετά χαράς υψηλούς μισθούς στους υπαλλήλους του, αλλά απλά δεν μπορεί.

Οι εργοδότες δεν έχουν δίκιο σε όλα, σε πολλά θα έλεγα ότι ακολουθούν πρωτοφανούς ευρηματικότητας απατεωνίστικες πρακτικές. Φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή, τεχνάσματα με υπαλλήλους-ελεύθερους επαγγελματίες, 12ωρα εργασίας για τους υπαλλήλους χωρίς να καταβάλλονται υπερωρίες, μη καταβολές επιδομάτων πτυχίων, “προσλήψεις” προσωπικού που δεν φαίνονται πουθενά και άλλα “ελληνικά”.

Δεν μπορώ να γνωρίζω, πόσοι από τους αναγνώστες αυτού του blog, είναι εργοδότες, δηλαδή έχουν δημιουργήσει μια επιχείρηση και απασχολούν προσωπικό, ώστε να κατανοήσουν κάποια από τα θέματα που θα αναφερθούν παρακάτω.

Ξεκινάω με μια στρέβλωση που βλέπω να επικρατεί τα τελευταία χρόνια -και αναφέρομαι πάντα στα εντός πεπραγμένα- , η οποία ξεκίνησε από την απόφαση δραστηριοποίησης πολλών επιχειρήσεων που μέχρι πρότινος δραστηριοποιούνταν στην Ελλάδα, σε γειτονικά κράτη. Ή την μετατροπή τους σε off-shore με έδρα κάποια μυστήρια νησιά ανά τους ωκεανούς ή την Κύπρο. Η στρέβλωση λοιπόν έρχεται στην επιφάνεια, όταν βλέπω αντιδράσεις από κόμματα ή την ίδια την κοινωνία του τύπου “η επιχείρηση μεταφέρθηκε (ή έκλεισε) και Χ εργαζόμενοι θα μείνουν στον δρόμο”. Μια αντίδραση, που ξεκάθαρα προσπαθεί να αποτινάξει τον μανδύα των ευθυνών από τις πλάτες του κράτους και να τον φορέσει στην πλάτη του εκάστοτε εργοδότη που παίρνει μια τέτοια απόφαση για το μέλλον της επιχείρησής του.
Ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα : Σκοπός του όποιου επιχειρηματία ξεκινά μια επιχείρηση, φυσικά δεν είναι να απασχολήσει προσωπικό. Σκοπός του είναι να κερδίσει χρήματα. Παρεμπιπτόντως, για να το πετύχει αυτό, απασχολεί και προσωπικό.  Αυτός είναι που υπογράφει, που δανείζεται, που κάνει ανοίγματα, που παίζει σχεδόν κάθε ημέρα το κεφάλι του (και της οικογένειας του) κορώνα – γράμματα.  Αυτός που είναι που εργάζεται 12 και 14 ώρες κάθε ημέρα συμπεριλαμβανομένων και αργιών και αυτός είναι που ζει όλες τις αγωνίες. Είναι λογικό λοιπόν, όταν στην Ελλάδα η φορολογία αγγίζει (επιεικώς) το 45% να μεταφέρει τις δραστηριότητές του αλλού, ας πούμε στην Κύπρο που η φορολογία είναι 10%.

Μπορεί, ένας εκ των εργαζομένων που αμοίβεται με 700 € να κατανοήσει αυτή την τεράστια διαφορά φορολογίας; Μπορεί να κατανοήσει ότι ο μισθός του κυμαίνεται σε τόσο χαμηλά επίπεδα εξαιτίας αυτής της άνευ λόγου υψηλότατης φορολογίας (εκτός κι αν απολαμβάνουμε τίποτα δυτικοευρωπαϊκού τύπου δημόσιες υπηρεσίες και δεν το έχω αντιληφθεί); Με απλά μαθηματικά παραδείγματα : μια επιχείρηση, που απασχολεί 5 υπαλλήλους και τους οποίους αμοίβει με 700€ μηνιαίως, την περασμένη χρονιά έβγαλε καθαρό κέρδος 200.000 €.  Θα πρέπει να δώσει στην εφορία τις 90.000 €. Αν δεν έδινε τις 90.000 € και έδινε τις 20.000 € (φορολογούμενη με 10%) και δίνοντας ο εργοδότης ένα 30% (μόνο) στους υπαλλήλους του ως αύξηση μισθού από το ποσό που περισσεύει, μπορείτε να υπολογίσετε πόσα χρήματα θα έπαιρνε κάθε εργαζόμενος μηνιαίως; Για να μην σπάτε το κεφάλι σας, θα σας πω εγώ : 1050 €. Καθαρά.

Για τους εργοδότες, η γενιά των 700€ δεν υφίσταται. Υφίσταται η γενιά των 1300€. Γιατί ένας εργαζόμενος που παίρνει στο χέρι 700€ (αυτά βάζει στην τσέπη του, αυτά αναγνωρίζει ως αμοιβή και καλά κάνει) για τον εργοδότη του κοστίζει 1300€ μηνιαίως. Γιατί εκτός των 700€ που καταβάλλει κάθε μήνα στον υπάλληλο του έχει να πληρώσει ακόμη : το ΙΚΑ του εργοδότη, το ΙΚΑ του υπαλλήλου και τον ΦΜΥ (φόρο μισθωτών υπηρεσιών του υπαλλήλου). Εκτός αυτού θα πρέπει να συνυπολογίσει κάποιος, ότι ο εργοδότης καταβάλλει 15 μισθούς στον κάθε υπάλληλο του ετησίως  (την μισθοδοσία του επί 12 μήνες, δώρο χριστουγέννων, δώρο πάσχα + επίδομα αδείας, και η άδεια που ο κάθε υπάλληλος πληρώνεται κανονικά αλλά δεν δουλεύει).

Να αναφέρω ένα ακόμα παράδειγμα, για να καταδείξω την λυσσαλέα προσπάθεια του κράτους, να παραμείνουν οι μισθοί τόσο χαμηλά. Ας πούμε ότι απασχολώ έναν υπάλληλο από τον οποίο είμαι πολύ ευχαριστημένος. Στο τέλος του μήνα έχω την ευγενή πρόθεση να του δώσω ένα bonus 400 € για να ανταμείψω την προσπάθειά του. Πάλι έρχεται το κράτος και θέλει σε αυτά τα 400€, να πληρώσεις ΙΚΑ εργοδότη, ΙΚΑ υπαλλήλου, ΦΜΥ.  Έχεις δύο εναλλακτικές : Ή τους στέλνεις στα τσακίδια και δεν δίνεις τίποτα στον υπάλληλο σου ή δίνεις. Και στον υπάλληλό σου και σε όλα τα παρελκόμενα (δηλαδή δεν δίνεις 400€ αλλά περίπου 650€).  Προσέξτε τώρα το άνομο του πράγματος : Πληρώνεις κάθε μήνα στο ΙΚΑ για κάθε υπάλληλο που απασχολείς το ανάλογο ποσό σε σχέση με τον μισθό του, για να κολλούνται τα 25 ένσημα. Όταν δίνεις bonus που και πάλι πληρώνεις ΙΚΑ, αυξάνονται τα ένσημα; Όχι, παραμένουν 25. Δηλαδή πληρώνεις όλο τον συρφετό που σου έχει επιβάλλει το κράτος να πληρώνεις ως εργοδότης, αλλά τα ένσημα δεν αυξάνονται. Πάλι ο υπάλληλος θα πάρει 25 ένσημα. Το ίδιο συμβαίνει και με τις υπερωρίες. Πληρώνεις ΙΚΑ εργοδότη, ΙΚΑ υπαλλήλου κλπ. αλλά τα ένσημα παραμένουν 25!!! Τότε για ποιο λόγο να πληρώνεις το ασφαλιστικό ταμείο στις extra παροχές και στις υπερωρίες; Δεν το γνωρίζω, πιστεύω δε ότι δεν το γνωρίζουν ούτε κρατικοί λειτουργοί, υπεύθυνοι για παρόμοια θέματα.

Στα προαναφερόμενα, ειδικά με αυτό της μείωσης της φορολογίας, μπορεί ενδεχομένως κάποιοι να θεωρήσουν ότι η τόσο μεγάλη πτώση των φορολογικών συντελεστών (από το 45% στο 10%) αφήνει παντελώς εκτεθειμένο το κράτος που δεν θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του. Νομίζω ότι είναι προφανές πόσο απλά είναι τα πράγματα, που όχι φοιτητής οικονομικού πανεπιστημίου αλλά έφηβος που έκανε την φευγαλέα σκέψη να σπουδάσει οικονομικά, κατανοεί :

- Πιστεύω ότι με τέτοιο συντελεστή φορολογίας κανένας δεν θα φοροδιαφεύγει (και όποιος το κάνει, να τιμωρείται παραδειγματικά). Ποιος δεν θα ήθελε δηλαδή, να είναι όχι απλά νόμιμος αλλά να μπορεί να διακινήσει τα χρήματά του οπως θέλει ανά πάσα στιγμή; Γιατί αυτή την στιγμή, κι αν θεωρήσουμε ότι φοροδιαφεύγει κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, με την λαιμητόμο του “πόθεν έσχες” (αλλά και των επερχόμενων “τεκμηρίων”) πάνω από το κεφάλι του.
- Με τόσο χαμηλό συντελεστή φορολογίας, θα έρθουν επιτέλους οι πολυπόθητες επενδύσεις (σε μια χώρα που δεν παράγει ούτε συνδετήρες…)
- Θα καταργηθεί η “μαύρη” εργασία ή θα μειωθεί σε πάρα πολύ χαμηλά επίπεδα, γεμίζοντας με φρέσκο χρήμα τα ασφαλιστικά ταμεία.

Σε όλα τα προαναφερθέντα, διαπιστώνω ένα “πολιτικό κενό”. Δεν υπάρχει κόμμα, -όχι κόμμα εξουσίας, απλό κόμμα- που να λαμβάνει υπ’όψιν τα δικαιώματα των εργοδοτών. Αν όχι να “πολεμήσει″ γι′αυτά, τουλάχιστον να αναλάβει τον ρόλο κάποιου ρόλου εκπροσώπησης. Αλλά ξεχνάω ότι κυρίως μας ενδιαφέρει το θεαθήναι και όχι η ουσία. Αντί να μειώσουμε την φορολογία, προτιμάμε να κατασπαταλάμε χρήμα σε κάτι θλιβερά προγράμματα απασχόλησης του ΟΑΕΔ, σε προγράμματα τύπου STAGE που εξευτελίζουν την προσωπικότητα του συμμετέχοντα και σε ξεροκόμματα επιδότησεων για νέους επιχειρηματίες και γυναίκες.
Το πολιτικό marketing δεν έχει σκεφθεί να ασχοληθεί λίγο με μια τάξη του 1,5 με 2 εκ. ανθρώπων;

Καλές γιορτές σε όλους.

Φαίνετε ότι το “Δικτυωθείτε” λίγα δίδαξε, κι αν μετά από κάποια χρόνια κάποιοι αιθεροβάμονες (όπως εγώ), περίμεναν να βελτιωθεί η κατάσταση απογοητεύθηκαν.

Ελπίζω, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του προγράμματος να απορρίψουν την πλειονότητα των αιτήσεων, τουλάχιστον αυτών που “βγάζουν μάτια” όσον αφορά την προσφερόμενη εργασία και το ποσό που θα τιμολογηθεί, που βάσει στατιστικών που προκύπτουν από τις συναντήσεις με ενδιαφερόμενους που κάναμε εμείς (και ήταν πάνω από πενήντα), αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία.

Απορώ και για κάποιες εταιρείες του χώρου, που δέχονται να παίξουν το παιχνίδι, για να βγάλουν 500 και 1000 euro (μέχρι και διαφήμιση στο adwοrds είδα, για συνολικό κόστος 200 euro), υπερτιμολογώντας στο εικοσαπλάσιο και δεχόμενοι να πάρουν επιταγές που θα λήγουν το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο του επόμενου έτους (κι αφού πρώτα ο επιδοτούμενος εισπράξει). Ή έχουμε να κάνουμε με τελείως αφελείς, ή η κατάσταση είναι τόσο δύσκολη που αξίζει να ρισκάρεις την βιωσιμότητα της επιχείρησης σου για να εξυπηρετήσεις τους “πελάτες”, πράγμα που τουλάχιστον στην δική μου αντίληψη δεν έχει υποπέσει, παρά το ότι σύσσωμα τα ΜΜΕ προσπαθούν να μας πείσουν με το ζόρι, ότι η οικονομική κρίση είναι ήδη εδώ.

Κρίμα και για την ευρωπαϊκή ένωση και τους λοιπούς ευρωπαίους φορολογούμενους, που πληρώνουν αδρά για να επιδοτηθεί η ανάπτυξη μιας χώρας, που από την νοοτροπία των κατοίκων της είναι καταδικασμένη να έχει τον ρόλο του ουραγού, αναπτυξιακά και οικονομικά.

Είμαι περίεργος να μάθω, αν όλοι αυτοί που ξεσηκώθηκαν για το ένα εκατομμύριο ευρώ που στοίχισε το site του Δήμου Αθηναίων -μην έχοντας εμπεριστατωμένη άποψη είναι η αλήθεια, αλλά παρασυρόμενοι από την γενική κατακραυγή-, βάλλοντας κατά δικαίων και αδίκων, αν έχουν να πουν κάτι τώρα για να σταματήσει πια αυτό το τσίρκο με τα επιδοτούμενα προγράμματα.

Απλά να υπενθυμίσω, ότι ο προϋπολογισμός της δράσης είναι 17.000.000 ευρώ που θα κατασπαταληθούν σε υπερτιμολογήσεις, εκτός αν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του προγράμματος έχουν άλλη γνώμη, πράγμα που εύχομαι, αλλά βάσει προηγούμενης εμπειρίας, δυσκολεύομαι να πιστέψω.

Παρά ταύτα σήμερα το πρωϊ πήρα την Καθημερινή, και μετά την ανάγνωση ορισμένων θεμάτων, είχα την φαεινή ιδέα να δω σε ποιο σημείο αντίστοιχης ενημέρωσης βρίσκεται η διαδικτυακή της έκδοση. Δεν το είδα ποτέ, όχι γιατί το site είχε κάποιο πρόβλημα, αλλά γιατί ανοίγοντας το με ξένισε ιδιαίτερα το γεγονός της διαφοροποίησης του logo που συνοδεύει την εν γένει online παρουσία από την έντυπη έκδοση.

Ψάχνω να βρω τι γίνεται με τις υπόλοιπες εφημερίδες και συναντώ το ίδιο φαινόμενο. Eλάχιστες εξ’αυτών διατηρούν το brand των έντυπων εκδόσεων τους στην online παρουσία τους, και σχεδόν σε όλες αυτές αυτή η απόφαση δεν μοιάζει να έχει παρθεί κατόπιν ωρίμου σκέψεως, αλλά κατόπιν προχειρότητας και βιασύνης για να προλάβουν το τραίνο του web.

Άλλες δε, κοτσάρουν δίπλα στο brand τους ένα “online” είτε πρόχειρο, είτε κατόπιν μελέτης (αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από την γενική αίσθηση που σου αφήνει η εμφάνιση του site)

Εξαιρέσεις, αλλά όχι φωτεινές μιας και η διαδικτυακή τους παρουσία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από φτωχή έως ανύπαρκτη, οι εφημερίδες της Αριστεράς Ριζοσπάστης και Αυγή καθώς και η Χώρα.

Φωτεινή εξαίρεση η Εspresso.

Δεν έχω τον χρόνο να περιηγηθώ στον παγκόσμιο τύπο να δω τι ακριβώς γίνεται μεταξύ online και offline έκδοσης, προλαβαίνω όμως να πεταχτώ μέχρι την άλλη άκρη του Ατλαντικού, να δω τι κάνουν οι πρωτοπόροι : New York Times, Los Angeles Times, Wall Street Journal, Usa Today (μόνο την Washington Post βρήκα να έχει κοτσάρει ένα περιττό “.com” δίπλα στο logo της).

Προσωπική μου γνώμη μου είναι, ότι η online παρουσία του ελληνικού πολιτικού τύπου προδίδει μια μη άνετη σχέση με το μέσο, έναν εξαναγκασμό παρουσίας από τα σημεία των καιρών. Δεν μπορώ αλλιώς να δικαιολογήσω τον ανύπαρκτο τρόπο πλασαρίσματος των brands τους στο δίκτυο και την καταφανέστατη προσπάθεια διαφοροποίησης του “πλούσιου εντύπου” σε σχέση με την κατά πολύ λιγότερο πλούσια, από άποψη περιεχομένου, online παρουσία στην συντριπτική πλειοψηφία αυτών.

Πως θα ακολουθήσουμε το μέλλον που προμηνύεται δυσοίωνο για τα έντυπα, με τέτοιας αντίληψης προσεγγίσεις του δικτύου, είναι απορίας άξιον για τα ημερήσια και κυριακάτικα πολιτικά φύλλα.

Έχει ενδιαφέρον τελικά να ακούς τον πρώην γενικό διευθυντή της Εθνικής Συμμετοχών (επί το ελληνικότερον : Venture Capitals) να απαριθμεί τους λόγους που απέτυχε. Η επεξήγηση του τρόπου που δουλεύουν τα Venture Capitals είναι μεν χρήσιμη, αλλά κάπως ανούσια αν δεν αντιστοιχηθεί με την ελληνική – άκρως συντηρητική – φιλοσοφία περί χρηματοδοτήσεων.

Το κακό, το εστιάζω στο γεγονός, ότι στην Ελλάδα όταν σκεφτόμαστε τον όρο Venture Capitals με κάποιον αυτοματοποιημένο τρόπο το μυαλό μας πάει στις τράπεζες. Μα, αν είναι δυνατόν, οι ελληνικές τράπεζες, οι ναοί της συντηρητικότητας, να χρηματοδοτήσουν ποτέ τεχνολογικής φύσεως προσπάθεια. Όχι απλά αμφιβάλλω, αλλά είμαι σίγουρος ότι αν ποτέ γίνει κάτι τέτοιο, θα είναι αποτέλεσμα συγκυρίας και δεν θα πηγάζει από μια αληθινή ανάγκη του να ψάξουμε λίγο παραπάνω για να κατάλαβουμε κάτι τεχνολογικό και καινοτόμο, ώστε να το χρηματοδοτήσουμε.

Κατά τα λοιπά, ορθότατες οι αναφορές του κυρίου Κ. Μητσοτάκη για τους λόγους που τα startup και εν γένει η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα, αντιμετωπίζουν αξεπέραστες δυσκολίες. Τα περισσότερα γνωστά, προσωπικά βρήκα πολύ σημαντικό τον λόγο περί τραγικά αναχρονιστικού πτωχευτικού δικαίου που κρέμεται σαν σπαθί πάνω από το κεφάλι του νεόκοπου επιχειρηματία, σε περίπτωση αποτυχίας των δραστηριοτήτων του.

Με ξένισε κάπως το γεγονός, ότι δεν αναφέρθηκε καθόλου στο θέμα της φορολογίας. Ήθελα να τον ρωτήσω αλλά ήμουν μακριά και με πρόλαβαν οι ερωτήσεις από τις μπροστινές θέσεις, αν το θεωρεί υποδεέστερο ή απλά ξέχασε να το αναφέρει. Και δεν αναφέρομαι τόσο στο ύψος της φορολογίας, όσο στο μη σταθερό φορολογικό πλαίσιο (κάθε χρόνο και νέες αλλαγές), μέσα στο οποίο καλείται μια επιχείρηση να δραστηριοποιηθεί.

Η κακή συγκυρία της όλης υπόθεσης, είναι ότι οι ενδιαφερόμενοι και μελλοντικοί νέοι επιχειρηματίες έχουν πέσει πάνω στην κρίση (σχεδόν κατάρρευση) των αγορών. Ενδιαφέρον θα είχε, αν στο επόμενο Open Coffee, ακούγαμε την γνώμη ενός ειδικού περί της οικονομίας που ενδεχομένως θα είχε και συμβουλευτικό χαρακτήρα προς αυτούς που θέλουν να ξεκινήσουν, δεν βρίσκουν κεφάλαια και πέφτουν και πάνω στην χρονική συγκυρία της κρίσης.

Ίσως κάποιοι βιαστούν να πουν, ότι η κρίση είναι απλά χρηματιστηριακή, αυτό που δεν καταλαβαίνουν είναι ότι το χρηματιστήριο είναι ο καθρέφτης της οικονομικής κατάστασης μιας κοινωνίας. Eπί παραδείγματι, το 1929 πριν το ιστορικό αμερικανικό κραχ η εφημερίδα Πρωϊα έγραφε : «ταβέρνες γεμάτες, κουρεία γεμάτα, τεχνίτες, που δεν ευκαιρούσαν να επιδιορθώσουν ζημιές, πανηγύρια, χοροί, κέφι παντού».Το 1931 οι συνέπειες του κραχ έρχονται στην χώρα μας και οδηγούν το χρηματιστήριο σε κλείσιμο για περίπου 1,5 έτος, επιφέροντας παράλληλα και δραματικές αλλαγές στην καθημερινότητα του πολίτη.

Πάντα είναι καιρός για startup, ειδικά για αυτά που βασίζονται σε καινοτόμες ιδέες, το πρόβλημα είναι ποιος θα τα χρηματοδοτήσει εν μέσω αυτού του διεθνούς κυκεώνα και με τα μεγαλοστελέχη των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων να ανακαλύπτουν με τρόμο ότι έφθασε η εποχή των ισχνών αγελάδων και ότι πρέπει να επιστραφούν οι Porsche Cayenne. H γνώμη μου είναι ότι σε τέτοιες συνθήκες επιβιώνουν αυτοί που κάνουν μετρημένες κινήσεις. Άλλωστε, χρηματοδότηση δεν υπήρχε και σε εποχές με άριστες συνθήκες. Το μείζον είναι, το ρίσκο που αναλαμβάνει κανείς, κάνοντας το οικονομικό άνοιγμα τώρα, μεσούσης της κρίσης, και με τις συνέπειες της να μην έχουν φθάσει ακόμη στην Ελλάδα.

Το CSS3 δημιουργήθηκε από 5 ανθρώπους που δραστηριοποιούμαστε επαγγελματικά στο Web, γιατί πιστεύαμε ότι υπάρχει η ανάγκη στην Ελλάδα να παρουσιαστεί περιεχόμενο χρήσιμο για τους επαγγελματίες χρήστες του Διαδικτύου. Κι αυτό περιλαμβάνει αρκετές κατηγορίες.

Στο CSS3 λοιπόν, θα μιλάμε για design και development, για Web standards και περιεχόμενο στο Web, αλλά και για marketing και SEO και πιο γενικά για ό,τι κρίνουμε ότι μπορεί να βελτιώσει τις πρακτικές και τη χρήση του Διαδικτύου. Κατά συνέπεια, το όνομα, CSS3, δεν είναι δεσμευτικό.

Είναι μόνο λίγα από τα πράγματα που ίσχυαν τόσα χρόνια σε αυτόν τον τόπο – παράδεισο για τους κατοίκους του. Ξεχάστε τα. Είναι τόσο αναχρονιστικά που έπρεπε εδώ και καιρό να αποτελέσουν παρελθόν.

Τα νέα φορολογικά μέτρα, αποτέλεσμα μιας φαντασιακής έξαψης του νυν υπουργού οικονομικών, αποδεικνύουν τι μπορεί να φέρει στην επιφάνεια ένας χαρισματικός άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.

Επιδεικνύοντας πρωτοφανή τόλμη και φαντασία για τα ελληνικά δεδομένα, ο υπουργός οικονομικών έδειξε σε όλους μας τον δρόμο της ανάπτυξης, ανακαλύπτοντας έναν τρόπο αύξησης των εσόδων του κράτους, απαράμιλλο και μοναδικό :

ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΦΟΡΩΝ

Τι λέτε ρε παιδιά; Δηλαδή αν δεν ήταν υπουργός οικονομικών κάποιος επιφανής οικονομολόγος, αλλά ο κυρ-Μήτσος ο μπακάλης, ή η κυρά-Μαρία η μοδίστρα και τα πράγματα ζόριζαν οικονομικά για το κράτος, τι μέτρα θα έπαιρνε για να διορθώσει τα πράγματα;

Φαντάζομαι θα διάλεγε από τον σωρό των κοινοτυπιών, που αναφέρεται στην αρχή του post.

Εύγε, γι′αυτό σας στηρίζουμε σε κάθε σας επιλογή και ανυπομονούμε πότε θα έρθουν οι εκλογές για να τρέξουμε αφηνιασμένοι στις συγκεντρώσεις σας, πριν νιώσουμε την απόλυτη ηδονή την ώρα που θα εισέρχεται αργά και επί πολύ, το ψηφοδέλτιο στην κάλπη.

ps 1 : θα ήθελα να μάθω, το μέγεθος της ανοησίας που χαρακτηρίζει αυτόν που ηγείται οικονομικά μιας χώρας στην οποία τα “στραβά” είναι τόσα, μα τόσα πολλά, κι όμως δεν μπορεί να βρει, να εξαγγείλει και να εφαρμόσει ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΜΕΤΡΟ, που θα βελτιώσει την οικονομική κατάσταση της χώρας.

ps 2 : δεν είναι technical το σημερινό post, αλλά έχοντας την τύχη και την χαρά να ζω και να κινούμαι στην ελληνική αγορά ως ατομική επιχείρηση, είπα να πω δυο πράγματα για τα ΝΦΜΠΚ. (Νέα Φορολογικά Μέτρα Πρωτοφανούς Καινοτομίας).

Πως γίνεται να μην εμφανίζεται μια συγκεκριμένη κατηγορία στην σχετική λίστα, χωρίς όμως να χαθεί η δυνατότητα, οι κατηγορίες να υπάρχουν στο theme ως widget.

Mε μια μικρή αλλαγή στο wp-includes/widgets.php. Πάμε στην function wp_widget_categories και προσθέτουμε το exclude συνοδευόμενο από το id της κατηγορίας που δεν θέλουμε να εμφανίζεται :

$cat_args = “orderby=name&show_count={$c}&hierarchical={$h}&exclude=1″;

Κάνοντας linkable το logo του header

Στο σχετικό div προσθέτουμε την ακόλουθη εντολή javascript. (εδώ υποθέτουμε ότι το id του div είναι το logo)

<div id=”logo” onclick=”location.href=’<?php bloginfo(‘url’); ?>’;”></div>

θα πρέπει επίσης να προσθέσουμε στο stylesheet, στο #logo την εντολή cursor:pointer; (για να γίνεται χεράκι ο κέρσορας στο mouse over)

Εμφανίζοντας τα τελευταία άρθρα από άλλο site μέσω RSS

Εδώ τα πράγματα είναι απλά, δεν έχουμε παρά να χρησιμοποιήσουμε την δυνατότητα που μας δίνει το wordpress μέσω του Simplepie. (όπου http://www.digitalbox.gr/blog/?feed=rss2, χρησιμοποιείστε το url που δίνει το εκάστοτε site για το feed του). H μεταβλητή $num ορίζει των αριθμό των άρθρων που θα εμφανίζονται.

<?php require_once(ABSPATH . WPINC . ‘/rss-functions.php’);
get_rss(‘http://www.digitalbox.gr/blog/?feed=rss2′, $num = 10);?>

Διαφορά μεταξύ WP_query και query_posts

Kαι οι δύο functions είναι χρήσιμες. Το πρόβλημα είναι ότι το query_posts συμπεριλαμβάνει απαραιτήτως και το post ενώ το WP_query όχι. Έτσι, αν θέλουμε να εμφανίσουμε έναν ορισμένο αριθμό posts από μια συγκεκριμένη κατηγορία, τότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το query_posts (εδώ εμφανίζουμε τα 5 τελευταία posts της κατηγορίας με id=1, ταξινομώντας τα, ξεκινώντας από το πιο πρόσφατο):

<?php query_posts(“cat=1&showposts=5&order=DESC”); ?>

Αν θέλουμε όμως για διάφορους λογους να εμφανίσουμε μόνο τους τίτλους και την ημερομηνία των posts, τότε αναγκαστικά θα χρησιμοποιήσουμε το WP_query : (εδώ εμφανίζουμε τα 5 τελευταία posts της κατηγορίας με id=1, σορτάροντάς τα από το πιο πρόσφατο):

<?php $recent = new WP_Query(“cat=1&showposts=5&order=DESC”); while($recent->have_posts()) : $recent->the_post();?>

Eμφανίζοντας συγκεκριμένες κατηγορίες του Blogroll

Θα χρησιμοποιήσουμε την wp_list_bookmarks ως εξής (εδώ εμφανίζουμε τα bookmarks της κατηγορίας με id=1 του Blogroll) :

<?php wp_list_bookmarks(‘title_li=&categorize=0&category=1&orderby=id&order=DESC&limit=-1′); ?>

Λίγο ακόμα θέλουμε και θα επισκεπτόμαστε sites, που θα μας υποδέχονται με ένα καταπληκτικό popup window και θα μας προτρέπουν να καλέσουμε στο 9011 …. με χρέωση 1,43 € / λεπτό για να βρούμε ποια είναι η λέξη AZANHΣΗΤΗ …

είμαι περίεργος να μάθω, αν έχει καλέσει έστω και ένας, σε αυτή την προφανώς “παγκόσμια” πατέντα νέας υπηρεσίας για τα πεπραγμένα του web.

“Kalhspera sas,
Me to parwn email 8eloume na sas enhmerwsoume gia tis nees yphresies mas.Zhtoume prokatavolika sygnwmh gia thn xrhsh greeklish alla provlhmata anagnwshs apo arketous xrhstes mas odhghsan sthn xrhsh greeklish gia thn eksasfalish ths aproskopths anagnwshs ths epikoinwnias mas.
Mesa apo thn grammh 9011 …(xrewsh 1,43 euro ana lepto apo sta8ero, 1,9 euro ana lepto apo kinhto) mporeite na ypovallete to site sas se mhxanes anazhthshs ths Elladas kai tou ekswterikou, na sylleksoume gia logariasmo sas email gia na dieksagete mia diafhmistikh kampania me ayta kai na syntonisoume alles prow8htikes sas energeies mesw tou Diadiktyou.
H diadikasia ypovolhs tou site sas einai idiaitera aplh.Mas thlefwneite, mas dhlwnete to site sas, eisagoume ton aparaithto kwdika stis istoselides sas kai ypovalloume to site sas se xiliades mhxanes anazhthshs dhlwnontas to email sas etsi wste na lavete ta epivevaiwtika emails apo tis mhxanes anazhthshs pou ypovlh8hke to site sas. Antistoixa gia to email marketing mas dhlwnete thn kathgoria xrhstwn sthn opoia apey8yneste, syllegoume ta emails kai sas ta apostelloume.
Mesa se liga lepta kai me elaxisth xrewsh exete apta apotelesmata otan to kostos antistoixwn diafhmistikwn energeiwn ksekina sthn ellhnikh agora apo tripshfia noumera.H opoia diadikasia den mporei na kseperasei ta 15 lepta enw o mesos xronos ylopoihshs mias antistoixhs energeias anerxetai sta 6,5 lepta.”

pathetic?

Πράγμα που όπως φαίνεται ένας σημαντικός αριθμός από εμάς δεν τηρεί, είτε επειδή το ξεχνάει, είτε επειδή δεν του δίνει σημασία, είτε απλά επειδή πολλά sites δεν κατασκευάζονται από επαγγελματίες αλλά οφείλουν την κατασκευή τους σε ερασιτεχνικές πρωτοβουλίες.

Ένα google search θα σας πείσει. (περίπου 36.900.000 results)

Μια μέτριων δυνατοτήτων έως κακή μηχανή αναζήτησης, που ναι μεν κατανοώ ότι ο όρος και μόνο αναπόφευκτα οδηγεί σε συγκρίσεις με το google, αλλά εκτός της κακής (κατ’εμέ) επιλογής της τρίστηλης εμφάνισης των αποτελεσμάτων, αμφιβάλλω και για την ποιότητα τους.

Ψάχνω λοιπόν για το term “digitalbox.gr”. Αναγκάζομαι να φθάσω ως την 3η σελίδα των αποτελεσμάτων για να εμφανιστεί το site αφού στα τρίστηλα των προηγούμενων σελίδων παρελαύνουν κυρίως css galleries όπου το site είναι καταχωρημένο, άλλα sites που είναι σε css galleries και το digitalbox.gr εμφανίζεται ως related με αυτά, προηγείται επίσης το The 1995 CIA World Factbook – Full Text Free Book (CIA … WTF?), ενώ 5-6 θέσεις καταλαμβάνει και το thegooglepagerankcheker.com που κάποτε έκανα το λάθος να χρησιμοποιήσω για να δω πως δουλεύει.

Απορώ, πως μπορεί να γίνεται σύγκριση μεταξύ Cuil και Google, δεν καταλαβαίνω σε τι συνεισφέρει στην όλη προσπάθεια η επιλογή δίστηλης ή τρίστηλης εμφάνισης των αποτελεσμάτων και δεν μπορώ να κατανοήσω πως λανσαρίστηκε αυτή η υπηρεσία και βγήκε online με μεγάλο ποσοστό των αποτελεσμάτων να αποτελείται από σκουπίδια…

Έμαθαν όλοι ότι η Microsoft, θέλει να αγοράσει μηχανή αναζήτησης και τρέχουν να προλάβουν;

Συνήθως όταν (θα πρέπει να) γράφω με στυλό, είναι όταν μιλάω στο τηλέφωνο και λαμβάνω κάποιες οδηγίες που σημειώνω για να μην τις ξεχάσω. Έλα όμως που κι αυτό, 9 φορές στις 10, το κάνω μέσω του notepad …

Στις ελάχιστες φορές που δεν γράφω στο notepad, μιλάμε η κατάσταση είναι τέτοια, που αν δω κάτι που έγραψα δύο-τρεις μέρες μετά, ανάθεμα με αν βγάζω τα γράμματα μου, άσε δε που όταν προσπαθώ να γράψω πλέον με στυλό νιώθω λες και κρατάω ακόντιο … τέτοια δυσκολία χειρισμού.

αίσχος! Αν είχα χρόνο θα επέβαλλα στον εαυτό μου να γράψει άπειρες φορές μια δύσκολη φράση μήπως και τα δάχτυλα “ξεκαλουπωθούν” από την μόνιμη τοποθέτηση τους στο πληκτρολόγιο.

Από την άλλη το θέμα των spam messages μέσω forms, παραμένει και μάλιστα εδώ και ένα σεβαστό χρονικό διάστημα έχει ήδη ξεπεράσει τον έλεγχο που προσφέρει το captcha.

Προφανώς, την ίδια σκέψη με μένα όσον αφορά τα μειονεκτήματα του captcha έχουν κι άλλοι, γι΄αυτό βλέπω σε πολλές φόρμες, ο έλεγχος να γίνεται μέσω “λογικών ερωτήσεων” που είναι σε θέση να απαντήσει ένας άνθρωπος αλλά όχι ένα bot : 2 + 2 =, snow is hot or cold ? κλπ.

Η λύση που χρησιμοποιώ, και μέχρι στιγμής δουλεύει με 100% επιτυχία εστιάζεται καθαρά σε css. Η “πατέντα” δεν είναι δική μου, διάβασα την μεθοδολογία σε κάποιο blog που δυστυχώς δεν θυμάμαι, αποφάσισα να την χρησιμοποιήσω και δεν το έχω μετανιώσει.

Λειτουργεί απλά, γρήγορα και δεν επιφέρει κανένα μειονέκτημα στο εικαστικό αποτέλεσμα της φόρμας, ούτε ενδεχομένως μπερδεύει τον χρήστη με “λογικές ερωτήσεις”.

Σε μια τυπική φόρμα με τα πεδία της, προσθέτουμε ανάμεσα τους άλλο ένα πεδίο. Ας του δώσουμε το όνομα “hfield”

<input name=”hfield” type=”text” />

H εμφάνιση της φόρμας μετά την προσθήκη του πεδίου :

Στο css file που χρησιμοποιούμε προσθέτουμε το class :

.nodisplay {display:none;}

το οποίο εν συνεχεία εφαρμόζουμε στο πεδίο hfield το οποίο διαμορφώνετε ως εξής :

<input class=”nodisplay” name=”hfield” type=”text” />

με την εφαρμογή του class στο πεδίο, η εμφάνιση της φόρμας αλλάζει και το πεδίο πλέον δεν εμφανίζεται :

Ετσι επιτυγχάνουμε τα εξής απλά : ο χρήστης δεν βλέπει κάποιο πεδίο που να τον μπερδεύει, ενώ το spam bot που θα περάσει θα “δει″ το κρυμμένο πεδίο και θα προσπαθήσει να το συμπληρώσει.

Από εκεί και πέρα εύκολα μπορούμε να ελέγξουμε κατά την αποστολή της φόρμας αν το πεδίο hfield είναι κενό ή όχι. Αν είναι κενό επιτρέπουμε στην φόρμα να αποσταλεί. Αν δεν είναι, μπλοκάρουμε τον spammer. Ας πούμε, με javascript :

if (document.myform.hfield.value != “”)  {
alert (“δεν επιτρέπονται spam messages”);
return false;  }

Χρησιμοποιώ την συγκεκριμένη μέθοδο παντού με απόλυτη επιτυχία μέχρι στιγμής, χωρίς να τροποποιώ την εμφάνιση, ούτε να παιδεύομαι με captcha τεχνικές αμφιβόλου αξιοπιστίας.

Μήπως χωρέσει μέσα του, ο άκρατος ενθουσιασμός και η διάθεση για κάτι πολύ ποιοτικό. Η γνώση είναι για να την μοιράζεσαι και αυτό σκοπεύουμε να κάνουμε. Να μοιραστούμε τις μικρές ή μεγάλες γνώσεις μας με τους επισκέπτες του css3. Όλη η ομάδα μαζί και ο καθένας ξεχωριστά : Αλέξανδρος, Γιάννης, Γιάννης, Ζαχαρένια και ο υποφαινόμενος.

Για περισσότερα, αμέσως μετά τα “μπάνια του λαού”.

Σχετικά post : webz.gr : CSS3, sugarenia.com : CSS3 stay tuned

Ή μας περνάτε για ιθαγενείς ή προσπαθείτε να εκμεταλλευτείτε το γεγονός της αποκλειστικότητας του προϊόντος στην Ελλάδα.

Δεν θέλω να πω πολλά ή να σχολιάσω τα όσα λέχθηκαν, αυτό που πραγματικά με κάνει έξαλλο, είναι το ως πότε θα πρέπει ως τηλεοπτικό κοινό να ανεχόμαστε την ανόητη πίεση από τους εκάστοτε δημοσιογράφους – παρουσιαστές για την υπεραπλούστευση του τηλεοπτικού λόγου ώστε να γίνει αντιληπτός ακόμα και από την αδαή  νοικοκυρά – user.

Δεν λέω ότι θα πρέπει να ξεκινήσουν να ακούγονται τεχνικοί όροι ακατάπαυστα, αλλά αυτό το αναμάσημα επεξηγήσεων τύπου “τι είναι blog”, “πως το δημιουργεί κάποιος”, “πρέπει να πληρώσει;”, “πρέπει να απευθυνθεί σε εταιρεία;”, “χρειάζονται τεχνικές γνώσεις;” το έχουμε βαρεθεί. Κάθε τηλεοπτική εκπομπή που φιλοξενεί τέτοιου είδους “συζητήσεις” έτσι ξεκινά, έτσι συνεχίζεται, έτσι ολοκληρώνεται.

Τόση δυσκολία υπάρχει δηλαδή στο να γίνει επιτέλους μια ουσιαστική συζήτηση και να αφήσουμε αυτές τις επεξηγήσεις στον πρόεδρο της ΕΕΧΙ;

Προφανώς ; Ή κάνω λάθος ;

Γιατί όταν βάζουμε αγγελία για πωλητές, γίνεται λαϊκό προσκύνημα και το inbox βομβαρδίζεται από αποστολές βιογραφικών, (ασχέτως αν η συντριπτική πλειοψηφία αυτών καταφθάνουν από ανειδίκευτους ή με μικρή εμπειρία ανθρώπους, παρά τις σαφείς επισημάνσεις της εκάστοτε αγγελίας) αλλά όταν βάζουμε για web designers / web developers δεν κουνιέται φύλλο.

Από τους λίγους που ενδιαφέρονται για θέση web designer / developer, σχεδόν όλοι ενδιαφέρονται για εξωτερική συνεργασία και εξ’αυτών σχεδόν όλοι δεν είναι σε θέση να κόψουν τιμολόγια. Ακόμα και άνθρωποι που αποτελεί τιμή μου να συνεργαστώ μαζί τους, δυστυχώς δεν έχουν την δυνατότητα να κόψουν τιμολόγια. Το σέβομαι ως απόφαση, αλλά δεν μπορώ να συνεργαστώ για τον απλό λόγο, ότι στην ουσία όλοι εμείς εδώ θα καταλήξουμε να δουλεύουμε για τον εξωτερικό συνεργάτη και την εφορία.

Το κυριότερο είναι, ότι για κάποιους συγκεκριμένους λόγους, χρειαζόμαστε In house web designer και web developer.

Όσους τρόπους κι αν δοκιμάσαμε, τα αποτελέσματα είναι τα ίδια : Σχεδόν μηδενικό ενδιαφέρον. Με την αγγελία να αναφέρει μισθό και παροχές, με την αγγελία να μην αναφέρει μισθό και παροχές, το ίδιο και το αυτό. Με νέα αγγελία που να ανεβάζει τον μισθό πάνω από τον μ.ο. της αγοράς. Τίποτα. Μηδέν εις το πηλίκον. Έστω κάποιοι χωρίς εμπειρία, έστω κάποιοι με μικρό portfolio….

Ή κάνουμε κάπου το λάθος ή δεν μένει τίποτα άλλο από το επόμενο βήμα να είναι οι εταιρείες human resources. Έχω τις μικρές (έως μεγάλες) αμφιβολίες μου, αλλά δεν μένει άλλος δρόμος…

Kαθιερώνοντας μια νέα κατηγορία, θα προσπαθώ να αναδεικνύω σημαντικά θέματα του web design (και όχι μόνο) από blog, communities, magazines και άλλες πηγές. Η ανανέωση θα είναι σε μηνιαία βάση. Εννοείται ότι προφανώς θα υπάρχουν πολύ πιο σημαντικές καταχωρήσεις, που δεν μπήκαν στα bookmarks μου γιατί δεν πρόλαβα να τις διαβάσω ή δεν υπέπεσαν στην αντίληψη μου.

The Evolution of Websites: How 10 Popular Websites Have (And Have Not) Changed
Για όποιον θεωρεί ότι η αλλαγή είναι εύκολη και υλοποιήσιμη σε δόκιμο χρόνο ακόμα και από μεγάλους οργανισμούς.

Useful jQuery : A Compilation of jQuery Utilities
Γιατί το jQuery είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακά εφφέ.

Is It Fair To Criticize Bad Design?
Επειδή και εμένα μου την σπάει ο Jacob Nielsen …

Japan: URL’s Are Totally Out
No more printed URL’s. Από την Ιαπωνία μια διαφορετική διαφημιστική προσέγγιση.

Bury that lede – What Windows Designers don’t know about UI
όταν κατέχεις το UI τότε εύκολα εντοπίζεις τα λάθη…

From Design to Deployment
O Jon Hicks στο Future of Web Design

Calculating Hours – the Client Factors
Η γνώμη του Andy Rutledge για τους παράγοντες που επηρεάζουν την χρέωση προς τον τελικό πελάτη.

Great Numbers, Not So Great Design
Ο Khoi Vihn εξηγεί αναλυτικά γιατί το “Bigger isn’t Better”

What makes a design “Googley”?
Aφού σχεδιάζουμε κατά 99% για το Google (όταν μας το επιτρέπει ο πελάτης) τουλάχιστον να ξέρουμε τα στοιχεία που πρέπει να έχει το design μας.

Is it time to re-introduce sound to the web?
Aλήθεια, γιατί δεν μπορούν οι web pages να περιέχουν ηχητικά εφφέ;