Dikkat! Spoiler çıkabilir!

Dehşet Kapanı

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Mon, 08 Oct 2012 07:54:00 +0000

Yapım : 2011, USA
Yönetmen : Drew Goddard
Süre : 95 dk

Öncelikle bu kadar rezil bir filmi adı çevirisine koccaman alkış istiyorum! Dehşet Kapanı nedir Allahasen? Film adı çevirilerini filmi skip ederek izleyen bir grup insanın yaptığına dair teorim gittikçe güçleniyor, daha fenası bu işten para alıyorlar bir de üstüne. Peh!!

The Cabin in the Woods biraz talihsiz biraz da balon bir film aslında. 2009 yılında çekimleri bittiğinde 2010 Şubat'ında gösterime gireceği duyurulsa da daha sonra 3D'ye aktarma gayesiyle 2011 Ocak'ına erteleniyor. Fakat daha sonra yapım şirketi MGM Haziran 2010'da iflasını ilan ettiğinde proje süresiz olarak rafa kaldırılıyor. Neyse ki Nisan 2011'de Lions Gate'e satılan film tekrar vizyon şansı yakalıyor, ki kendilerini en çok Saw serisinin yapım şirketi olarak tanıyoruz. Velhasıl kelam, 2012'de vizyona giriyor sonunda filmimiz.

Senaristler Buffy the Vampire Slayer ve Angel'dan tanıdığımız Joss Whedon ve Drew Goddard; Drew'un aynı zamanda Lost'ta da parmağı var. Bu kadar medyatik ve başarılı bir ikilinin bir araya gelip 'Şu ana kadar yapılmış tüm korku filmlerinin sonunu getirecek olan film'i yapacaklarını duyurmaları beklentileri oldukça yükseltiyor haliyle.

Filmimiz tipik bir teen slasher olarak başlıyor; bir sarışın aptal, bir adaleli sporcu, bir bakire kılıklı, bir kitap kurdu ve bir junkie ormanlık alandaki bir kulübeye tatile giderler; yolda bir benzinciye uğrarlar, adam onlara "Oraya gidenler bir daha dönmedi." minvalinden şeyler söyler, gençlerimiz iplemez ve Allahın unuttuğu dağın ortasındaki kulübeye ulaşırlar. Yalnız aralarda kontrol odası benzeri bir yere bağlanırız ki onların da bu 5 genci izlediklerini gördüğümüzde hikaye biraz farklılaşmaya başlar.
Çat diye açılan bodrum kapısından geçip envai çeşit çerçöpü karıştırmaya başlayan gençlerimizin, kendi musibetlerini seçtiklerinden haberleri yoktur; zira bodrum katındaki her bir eşya bir artifact olup kimbilir hangi zebaniyi uyandıracaktır.

Kontrol Odası, yalnızca ortamı (ev, orman, ay ışığı vb) değil gençlerimizi de manipüle etmeye başladığında heyecan da artmaya başlar, zira tam hah kurtulacaklar derken olayların seyrini değiştirip gene çocukları belaya süren bir düzen söz konusudur. "İyi de bu adamların derdi ne?" sorusu filmin sonlarında ortaya çıkıp şu meşhur açıklayıcı konuşma yapan kötücül karakter Sinead O'Connor'dan gelir; Çok eski Tanrıları memnun etmek için her yıl kurban verilmelidir; bir orospu, bir sporcu, bir akademisyen, bir salak ve bir bakire. Bu kurban verilmezse Tanrıların öfkesi dünyanın sonunu getirecektir, dolayısıyla gençlerimizin ölümü dünyanın kurtulması için gereklidir.

Beklentilerimi çok yükselten bir korku filmi olarak beni o derece tatmin edemese de son zamanlarda izlediğim en ilginç filmlerden biriydi diyebilirim; korku öğelerini filmin %25'inde mevcut tutup iğrençleşmemelerini sevdim zira midemi bulandıran korku filmlerine tepkiliyim. Bu sebeple slasher'cıları da çok memnun etmeyebilir ama herkesi de mutlu edemezsiniz değil mi?

IMDB Puanlaması : 7,3/10
La Santa Roja Puanlaması : 6,7/10

Kutsal Dağ

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Mon, 08 Oct 2012 06:29:00 +0000

Orjinal Ad : The Holy Mountain

Yapım : 1974, Meksika/USA
Yönetmen : Alejandro Jodorowsky
Süre : 114 dk

Mubi Türkiye üyeliğimin başlamasıyla bu tarz aciyip filmlere hazırlıklı olma dönemi başladı gençler! Hem sizin hem de benim için gereçli bir uyarı bu, zira oldukça zorlayıcı bir ilk film seçimi oldu benimçün.

Yoko Ono ve John Lennon'ın finanse ettiği bu absürd film, İsa çakması bir adamın birbirinden tamamen kopuk sahneleriyle başlıyor, filmin ilk yarım saatinde "Bu ne baah!" deyip kapatmazsanız asıl hikayeye ulaşabiliyorsunuz. Boku altına dönüştüren bir simyacıyla tanışan İsa çakmamız, bu simyacı (Ki kendisi filmin yönetmeni Alejandro Abi) aracılığıyla her biri bir gezegeni temsil eden 7 pislik insanla bir araya gelerek ölümsüzlük arayışına çıkar. Bu yolculuk esnasında elbette ki bol bol gerçeküstü imge kullanımı, saykodelik dünyalar ile din, politika, seks, sahip olma hırsı, düzen ve birey eleştirisi mevcut.

Açıkçası özetlenmesi oldukça zor bir sanat filmi, 'Hop ordayım, hop burdayım!' diyor da siz 'İyi de neden ordasın?!' diyene kadar başka yere gidivermiş oluyor. LSD'nin cılkını çıkaran yönetmenin, elini hiç korkak alıştırmadan yaptığı göndermeler için sürekli ayık kalmak gerek. Bayıldım diyemeyeceğim ama garip bir şekilde sevdim de; zamanında sansasyonel olarak nitelenen bayıcı son dışında. Herşeyin ötesinde sinema tarihi açısından oldukça önemli bir film, sıkın dişinizi izleyin.

IMDB Puanlaması : 7,7/10

La Santa Roja Puanlaması : 5,5/10

Uyuyan Güzel

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Tue, 11 Oct 2011 08:48:00 +0000

Orjinal Ad : Sleeping Beauty

Yapım : 2011, Avustralya
Yönetmen : Julia Leigh

Süre : 104 dk

Üzgünüm ama seks hayatınızı seviyorsanız bu filme gitmemenizi, gitseniz da gözlerinizi belirli aralıklarla kapatmanızı tavsiye edeceğim. Bu yaşıma kadar itinayla sakındığım kadayıf kaplı yaşlı adam pipilerini dün akşam peşpeşe görmemle firijitliğe meyletmemin aynı ana denk gelmesi tesadüf olamaz!

Koca film boyunca aynı etekle arz-ı endam eyleyen kahramanızım Lucy, üniversitede okurken bir yandan da masraflarını karşılamak için tıbbi araştırmalara katılır, ofis girl'lük ve garsonluk yapar. Bir gün okul gazetesindeki bir ilana başvurur. Görüşmeye gittiğinde önce bir güzel incelenir, daha sonra işin gerekleri aktarılır; özel davetlerde İngiliz usulü servis. (O neyse?)

İlk gittiği işte kızımıza beyaz bir iç çamaşırı takımı giydirilir, dudaklarına vajina dudaklarıyla aynı renk ruj sürmesi istenir, bir oda dolusu pinpon dedeye şarap servisi yaptırılır. Bu esnada gotik tanımını yeniden yazdıracak grotesk kıyafetli başka kızlar da yemek servisi yaparlar. Kolay bir şekilde saati $200'dan ücretini alan Lucy bu şekilde birkaç işe daha gider. Bir sonraki iş ise biraz farklıdır. Önce saçlar ıslanmadan duş alması, sonra hazırlanan bir çayı içip yatağa yatıp birkaç saatliğine derin bir uykuya dalması istenmektedir. Bu esnada ona kimlerin, neler yaptığını kimse bilmeyecektir ama tek bir kural vardır; "No penetration.".

Kolayca kazandığı tatlı parayla yerlere kadar camları olan süper bir daireye taşınır Lucy, masrafları arttığından daha fazla iş almak ister. Derken uyuduğu sırada ona neler yapıldığını merak etmeye başlar, bir casus kamera alıp odaya yerleştirir. Lucy uyanır, yanında ölmüş bir pinpon görür, 5 dakika boyunca anırarak ağlar. Çekim yaptığı gün gelen müşterisinin tek amacı aynı çaydan aşırı dozda içerek genç ve güzel bir kızın yatağında ölmektir. Fin.

Tipik bir festival filmi olarak çat diye, apansızın biten bir son beni şaşırtmadı da, şu tatminsizlik hissi hoş değil. İnsan eli böğründe "Eee?" diye kalıyor ister istemez. Pinpon müşterilerden kel olan manyak oğlu manyak herifin yalamalarını hakkaten baygınmış gibi hareketsiz karşılayarak "Valla iyi oynamış"ı da kaptı benden kahramanımız. Keşke sarkık ve/veya biri yere biri göğe bakan memelere, bol pubik kıla ve dede pipisine maruz da kalmasaydık diyorum anca.

IMDB Puanlaması : 6,3/10
La Santa Roja Puanlaması : 5,0/10

Gelecek

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Tue, 11 Oct 2011 08:18:00 +0000

Orjinal Ad : The Future

Yapım : 2011, USA/Almanya
Yönetmen : Miranda July

Süre : 91 dk

Bu sene Filmekimi maratonumun başlangıç filmi, hasta yatağımdan inatla kalkıp sürüne sürüne gittiğim Gelecek oldu. Bu kadar zahmete değdi mi derseniz, evden 3 gündür çıkmamış bir insanı "Chucky'nin Gelini"ne götürseniz bile mutlu olurdu herhalde diyebilirim. Yok yok şaka la şaka, o kadar da değildi.

Sophie durgun zekalı bir dans hocası, birlikte yaşadığı sevgilisi Jason ise evden kulağında kulaklığı "Modemin link ışığı yanıyor mu?" ekolünden bir teknik destek görevlisi. Bu ilginç ikili, bir gün hasta bir kediyi evlat edinmeye karar verirler.

Kediyi almaya gittiklerinde hayvanın tedavisinin bitmesi için 1 ay daha beklemesi gerektiği söylenen çift evlerine geri döndüklerinde düşünmeye başlarlar. Veteriner kediye maksimum 5 yıl ömür biçmiştir, 5 yıl sonra 40 yaşında olacaklardır ve ondan sonra zaten hemen 50 gelir ki sonrası da yoktur diye tipik birer orta yaş krizi yaşayıverirler oracıkta. Hayatları istedikleri hiçbir şeyi başaramamış olduklarını farkederek işlerinden ayrılıp sanki "1 ay sonra ölecekmiş gibi" yaşamaya karar verirler.

Jason bu konuda daha istikrarlı olup ağaç satan bir organizasyona gönüllü olur, Sophie ise "30 güne 30 dans" isimli bir projeye başlar ama kendisinden film boyunca acınası birkaç gudik hareket dışında bir dans göremeyiz. Bu 1 aylık süreçte başarısızlığıyla iyice bunalan Sophie, gidip tesadüf eseri hayatlarına giren bir adamla yakınlaşır. Olanları Jason'a anlatacağı sırada bunları duymak istemeyen Jason zamanı durdurur fakat diğer yandan zaman devam etseydi neler yaşanacağını da görürüz. Jason sonunda zamanı tekrar başlatabildiğinde ise tarih kediyi almaları gereken günü çoktan geçmiş, Sophie adamın evine taşınmış, hayatları farklı yönlere gitmiştir bile. Bu 1 ayı yaşanmamış sayabilecekler midir ki acaba, ne dersiniz ki?

Senaryoyu yazan, filmi yöneten, Sophie'yi canlandıran, Paw-paw ismini verdikleri hasta ve ayağı sarılı kediyi de seslendiren Miranda July'ı beni üzdüğü için kınıyorum. "Ben sizi beklemekten bıkmam ki, 1 ay daha bekleyebilirim." diye konuşturduğu minik patileri; sahipleri gelmeyince ötenaziyle öldürten senaryoya naledolsun. Ayrıca gerçek hayatta bu kadar retarded insanları karşıma çıkarmayan Rabbim için bugün öğle yemeğinde tavuklu fettucini yemeyi planlıyorum. Kötü film değil, ama sevimli de değil, öyle birşey işte.

IMDB Puanlaması : 6,6/10
La Santa Roja Puanlaması : 5,2/10

Felekten Bir Gece 2

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Fri, 10 Jun 2011 07:37:00 +0000

Orjinal Ad : The Hangover, Part II

Yapım : 2010, USA
Yönetmen : Todd Phillips
Süre : 102 dk

Devam filmleri konusunda genellikle önyargılıyımdır fakat söz konusu film tepinerek güldüğüm Hangover olunca bir şansı hakettiğini düşündüm.İlk filmin sonunda bitchy sevgilisiyle ayrılan Stu bu filmin damadı. Evet yine bir düğün ve yine iplerin koptuğu bir masum bekarlığa veda söz konusu. Bu adamların sıkıcı ve tekdüze bir hayatları var ve düğünlerde maceradan maceraya koşuyorlar gibi bir durum yani. Senaryo konusunda biraz daha yaratıcı olunamaz mıydı ki?

Filmin başında Stu gayet taş olan Taylandlı müstakbel eşiyle evlenmek için Bangkok'a yakın bir balıkçı kasabasına gider; yanında Phil, Doug, acınarak davet edilen Alan ve kayınbiraderi 16 yaşında, mükemmel olması konusundaki baba baskısından muzdarip harika çocuk Teddy ile. Alan çeteye yabancı biri - Teddy'nin sızmasından çok rahatsız olur ve bunu gerek çocuğun yastığını alıp atarak, gerek yer vermeyerek gayet belli eder. Geçen seferden ders alan Stu, bu sefer bekarlığa veda partisi olmayacağı konusunda çok kararlıyken düğünden 2 gün önce gelinin de ısrarıyla arkadaşlarıyla sahilde birer bira içmeye razı olur. Bir biranın ne zararı olabilir ki?

Ertesi sabah Bangkok'ta bir otel odasına geçeriz. Phil derbeder bir halde uyanır, peşinden saçları kazınmış olan Alan ve küvetin içinde sızmış olan Stu. Problem şudur ki Kenny'nin işaret parmağı odada olmasına rağmen çocuk sırra kadem basmıştır. Kendinden nefret eden kayınpederine ve geline durumu çaktırmamaya çalışarak Teddy'nin peşine düşen Stu ve "kurt çetesi"; bu arada ilk filmden hatırlayacağımız Mr.Chow, Rus uyuşturucu mafyası, Amerikalı bir mafya babası, sessizlik yemini etmiş Budist rahipleri, pipili kadınlar, Rambo filmlerinden fırlamış kılıklı bir dövmeci, sigara bağımlısı çirkin bir maymun ile de uğraşmak zorunda kalır.

Sizlere bir tavsiye; bu filmi ayık izlemeyin yoksa benim yaptığım gibi gülümsemekle yetinirsiniz. Bu serinin olayı kafayı kırıp salak salak gülmek anladığım kadarıyla.

IMDB Puanlaması : 7,0/10
La Santa Roja Puanlaması : 5,5/10

Zorlu Görev

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Tue, 02 Nov 2010 07:03:00 +0000

Orjinal Ad : Get Him to the Greek

Yapım : 2010, USA
Yönetmen : Nicholas Stoller
Süre : 109 dk

Beni uzun zamandır gülmediğim kadar çok güldüren bir film bu. Kankalık müessesini kullanarak aklınıza gelebilecek neredeyse herkesin (Lars Ulrich'ten Pink'e, Christina Aguilera'dan Pharrel'e) ufak tefek göründüğü filmde Forgetting Sarah Marshall'dan hatırladığımız Russell Brand (Aldous Snow) başrolde.

Bir zamanlar harküleyt bir Rock star olan yaramaz çocuk Aldous Snow, batmaktan kurtulmaya çalışan bir plak şirketinin patlama konseri için aday olarak düşünülür. Yalnız problem şudur ki Aldous'un o eski halinden eser kalmamış ve korkunç sikko olan yaptığı son albümü yüzünden tepetaplak olmuştur. Alkol, uyuşturucu, seks, Geoffrey... Hasta ruhlu ama işini iyi bilen plak şirketi patronu P.Diddy, şişko ve sevimli Aldous fanı çalışanı Aaron'u İngiltere'ye gidip rock starımızı birkaç gün sonra Greek Theatre'de yapılacak olan konsere yetiştirmekle görevlendirir.

İngiltere'ye giden Aaron; Greek Threatre'ye dönen yol boyunca sayısız kere kusacak, anüsünde uyuşturucu taşıyacak, Geoffrey ile tanışacak, kalbine adrenalin iğnesi yiyecek, kürklü duvar (furry wall) ile sakinleşecek, tecavüze uğrayacak, başarısız bir treesome'a girişecek, telefonu saçma sapan yerlerde kendiliğinden açılacak ve patronundan çığlık atarak kaçacaktır.

Daha fazla spoiler verirsem yazık olur. Bulun, izleyin, gülün, bana dua edin.

IMDB Puanlaması : 6,8/10
La Santa Roja Puanlaması : 7,1/10

Dondurulmuş Ruhlar

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Sun, 07 Mar 2010 18:30:00 +0000

Orjinal Ad : Cold Souls
Yapım : 2009, USA/Fransa
Yönetmen : Sophie Barthes
Süre : 101 dk

Absürd bir filmle karşınızdayım, absürd olduğu kadar da eğlenceli ama dramatik. Festival filmlerinden olan Dondurulmuş Ruhlar, "Oha bu nasıl bir kafadır, ben de istiyorum" diyeceğiniz çıkış noktasıyla vadettiklerini sunuyor.

Paul Giamatti canlandırdığı karakterlerin ağırlığı altında ezilerek bir varoluş krizi yaşayan New York'lu bir oyuncudur. Oyunculukta karşılaştığı role girememe sıkıntısı yüzünden bir makalede okuduğu ruh depolamayı denemek için bir merkeze başvurur, burada yapılan şey ruhun bedenden ayrılarak bir yerde depolanmasıdır. Ruhsuz kalan insanların vicdan, toplumsal değerler ve bilimum insan üzerinde ağırlık yaratan olgudan kurtulmasını vadeden bu uygulamayı deneyen Paul, sonunda insanı insan yapan bütün özelliklerini kaybettiği için ruhunu geri "yükletmek" için başvurur. Fakat ruhu, bir aktörün ruhunu kendisine yükletmek isteyen Rus mafya liderinin karısı için çalınmıştır. Ruhu bulunana kadar Rus bir şairin ruhunu kendisine yüklettiren Paul, bu ruhun ağırlığı altında ezilmeye başlar. Bunun üzerine ruhları Rusya'dan kaçak yollarla Amerika'ya getiren, Paul'un de ruhunu çalan Nina ile birlikte Rusya'ya giderler. Burada türlü depdebeden sonra ruhunu yeri almayı başaran Paul, ülkesine geri döner.

Fantastik senaryosuyla eğlenceli bir seyir sunan Dondurulmuş Ruhlar, birbirine benzer filmlerden sıkılıp farklı birşeyler arayanlar için oldukça tatmin edici. Hem de bir ilk film!

IMDB Puanlaması : 6,7/10
La Santa Roja Puanlaması : 7,0/10

El Yordamıyla

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Sun, 07 Mar 2010 16:53:00 +0000

Orjinal Ad : Easier with Practice
Yapım : 2009, USA
Yönetmen : Kyle Patrick Alvarez
Süre : 100 dk

Festival filmlerinden biri daha; El Yordamıyla. Konu telefon seksi diye açıklanmış, gerçek bir öyküden uyarlanmış olması da ilgimi çekmişti. Konu seks olunca elbet ki dikkat celbediliyor :)

Kendi çapında bir yazar olan ve kardeşiyle birlite kitabının tanıtımı için arabayla gezen Davy Mitchell, kaldığı bir motelde esrarengiz bir kadından bir telefon alır, kadın Davy'e telefon seksi önerir. İlk başta kendisini kardeşinin işlettiğini düşünen Davy, sonunda kadına teslim olur ve loser olarak geçirdiği hayatta belki de en tatmin edici seksi yaşar. Cep telefonunu telefondaki kadın olan Nicole'a veren Davy, daha sonra düzenli olarak Nicole ile konuşmaya ve telefon seksi yapmaya başlar. Duygusal Davy, tek düşündüğü seks olan Nicole'a karşı hayatını anlatır telefonda, Nicole ile dertleşir. Zaman içinde Nicole'a kendini iyice kaptıran Davy onunla görüşmek ister fakat Nicole buna yanaşmaz. Bu arada Davy'nin diğer kadınlarla görüşmesi konusunda da arıza çıkaran Nicole ile Davy sonunda ipleri koparma noktasına gelir. Bu arada Davy, daha önce de birşeyler yaşadığı bir kadınla tekrar görüşmeye başlar, fakat iş sekse gelince adamımız su koyvermekte ve ortamdan kaçmaktadır. Bu noktada Davy'nin gay olduğunu düşündüm. Büyük bir kavgadan sonra Nicole bir daha aramaz Davy'i, adamımız kafayı yer çünkü Nicole telefon numarasını vermemiştir ve sadece kendisi istediği zaman ulaşılabilir durumdadır. Birkaç ay sonra Nicole tekrar telefon ettiğinde görüşmeyi kabul eder Davy ile. Beklenen gün geldiğinde Nicole eker Davy'i, bir sonraki gün buluşmak üzere anlaşırlar. Ertesi gün buluşma noktasına gittiğinde ise Davy'i bir süpriz beklemektedir, şuh sesli kadın Nicole aslında yalnızlıktan muzdarip genç bir zenci adamdır ve kadın sesini taklit ederek yalnızlığına çare aramaktadır. Duygusal bir sekanstan sonra birbirlerine sarılıp ayrılırlar,Davy bu noktada adamla birlikte gidip gitmemek konusunda tereddütte kalır, sonunda arabasına binip gider.
Eşcinsel temasının zamanında bokunu çıkaran !f, bu sefer de beni tongaya bastırarak beklemediğim şekilde bir eşcinsel filmini izletti. Onlarla bir alıp veremediğim yok ama konu ne olursa olsun abartmak bende azcık alerji yapıyor n'apalım. Ağır tempolu filmin sonundaki süprizi biraz hareket getirse de çok da tavsiye ettiğim bir film olamadı maalesef.

IMDB Puanlaması : 6,6/10
La Santa Roja Puanlaması : 5,0/10

Metropia

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Sun, 07 Mar 2010 16:26:00 +0000

Orjinal Ad : Metropia

Yapım : 2009, İsveç / Danimarka / Norveç / Finlandiya
Yönetmen : Tarik Saleh

Süre : 86 dk

Bu seneki !f İstanbul, geçen seneki festivallere göre daha çok beğenimi kazansa da, sevgili patronumun hesapta olmayan bir toplantı yüzünden yurtdışındaki gün sayımı uzatması sebebiyle aldığım biletleri açığa aldırmak zorunda kalıp ancak 4 filmi izleyebildim. Kendisine işbu sebeple buradan sevgilerimi gönderiyorum. O 4'ten ilki olan Metropia, distopyasever bir birey olarak karanlık atmosferi ile beni fragmanıyla meraklandırmayı başarmıştı zaten. Merak kediyi öldürebilir ama sinefiller için yararlı bir dürtü bence.

Çok uzak olmayan bir gelecekteki Avrupa'da geçen Metropia'da, kahramanımız Roger bütün kentleri birbirine bağlayan metro sistemindeki isimlendiremediği birşeyden rahatsız olduğu için yasak olduğu halde işe bisikletle gidip gelmekte. Haritaya baktığımızda İstanbul'u da diğer şehirlere bağlayan bu güzergah yeni dünyanın sınırlarını ortadan kaldırdığı gibi heryerde İngilizce konuşulduğu için koca Avrupa bir ülke haline gelmiş durumda. Roger kafasının içinde sesler duymaya başladığında paranoyası had safhaya ulaşır. Hayallerinin kadını, kepek şampuanı kutusunda resmi bulunan Nina'yı bir gün metroda görüp takip etmeye başladığında metro ile ilgili kendisini rahatsız eden şeyleri de öğrenmeye başlar. Herkesin kullandığı bu şampuan sayesinde insanların zihinlerine girilip hareketleri kontrol ediliyordur. Şehrin altındaki sistemde dolaşan bu şampuan, çok daha büyük bir planın parçası olduğu gibi Roger da insanları izleme sistemindeki bir denekten başka birşey değildir. Roger'a çok benzeyen ve onu izlemekle görevli olan teknisyen, Roger'ı içinde bulunduğu tehlikeden korumak ve kurtarmak istese de sonunda başı yanan kendisi olur. Nina, Roger'dan bu sistemi çökertmek için yardım ister fakat kendisi şirket sahibinin kızıdır ve asıl amacı babasını ortadan kaldırıp başa geçmekten başka birşey değildir. Maalesef Roger bunu herşeyin sonunda öğrenir, sistemin başındaki adamı ortadan kaldırmayı başarsa da yerine Nina geçtiği için hiçbir şey değişmez. Roger en sonunda kendi hayatına döner ama bu bile yaşadığı olaylardan sonra kendisi için bir zafer olur.

Gerçek fotoğraflar kullanılarak yaratılan oldukça ilginç bir animasyon olan Metropia, Vincent Gallo ile Juliette Lewis'i de seslendirme kadrosuna alarak bu açıdan da ilgi çekiyor. İzlerken aklıma sürekli 1984'ü çağrıştıran öyküsü, bu konuya çok farklı bir bakış açısı getiremese de izlemesi oldukça keyifliydi.

IMDB Puanlaması : 6,2/10

La Santa Roja Puanlaması : 6/10

Zombieland

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Sat, 06 Feb 2010 19:29:00 +0000

Orjinal Ad : Zombieland

Yapım : 2009, USA
Yönetmen : Ruben Fleischer

Süre : 88 dk

Korku ve gerilim filmlerini severim, komedileri de severim, bu iki türü bir arada harmanlayanları da sarar sarmalarım. Zombieland işte tam olarak buydu, üzerinde aksiyon sosuyla beraber. Zombi komedisi denilince aklıma hala ilk olarak Shaun of the Dead geliyor ve onun yeri ayrı fakat bu film de ikinciliğe güzelce oturdu.

Filmimiz daha sonra Columbus ismiyle tanıyacağımız veledin zombilerle dolu bir dünyada hayatta kalmak için uyguladığı kurallarla başlıyor. Bu kurallardan uzun bir süredir veledin bu mahlukatlarla uğraştığını anlayabiliyoruz. Fakat bu filmin zombilerinin klasik zombilerden farklı öyle "Hööö uaaa" diyerek 10 m/saat hızla değil, koşarak ilerlemesi. Şimdi gel de kurallara bağlı kalma.

Evine ulaşmaya çalışan Columbus yolda adamımız Woody Harelson a.k.a. Tallahassee ile karşılaşır ve yola birlikte devam etmeye başlarlar. Tallahassee yakınlık kurmamak adına gitmek istedikleri yeri isim olarak seçer, çocuğumuzun adı böylece Columbus olur. Yolda ilerlerken zombiler tarafınan ısırılmış bir kız çocuğu ve ablasıyla karşılaşırlar, fakat sonunda bu ikilinin elemanlarımızın araba ve silahlarını almak için numara yaptıkları ortaya çıkar. Silahsız ve arabasız kalan kahramanlarımız bu sefer daha canavar bir araç bulurlar ki arka koltuk cephane doludur. Derken iki hatunun oyununa bir kere daha düşerek ellerindekileri tekrar kaptırırlar ki ne durumda olursa olsunlar kadınların erkekleri her daim kandırabileceklerini gözümüze sokar yönetmen. Ama kızlar da o kadar öküz değildir elbet, elemanları arabalarına alıp yola birlikte devam ederler. Wichita ismini gayet hakeden filmimizin daş kadını ile sivilceli evlat Columbus arasında bir yakınlaşma peydah olur elbet. Bu arada filmimize Bill Murray konuk olur ki bildiğin pok yoluna gider. "Yardıma muhtaç kadınlar" ekolünü de filmin sonunda bir lunapark sekansı ile sergiledikten ve bol bol zombi öldürüldükten sonra finalde ekibimiz bilinmeyene doğru birlikte yola çıkar.

Hiçbir şey için değilse bile Woody Harelson'un kafesin içindeki zombi kıyımı sahnesi için izlenmesi gereken son derece eğlenceli bir filmdi. Kalabalıkla izleyip bol bol gülünmesi tavsiye edilir.

IMDB Puanlaması : 7,9/10
La Santa Roja Puanlaması : 7,5/10

Yahşi Batı

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Mon, 04 Jan 2010 17:42:00 +0000

Orjinal Ad : Yahşi Batı

Yapım : 2009, Türkiye
Yönetmen : Ömer Faruk SorakSüre : 119 dk

1 Ocak gecesi için yapılacak en güzel aktivite sinemaya gitmek olsa gerek. Zaten günün yarısı uyuyarak geçirilmiş, kafa bir önceki geceden 1500'lerden 300'e filan anca düşmüş, vücut yorgun ve bitkin ama beyin harıl harıl çalışmakta. Avatar mı Yahşi Batı mı hangisine gittiğimizi bilemeden gittim sinemaya ama o kadarcık da olur.

Hikayemiz bir zengini kafalamak için kumpas kurmuş 3 zibidinin görüntüsüyle başlıyor. Zengin amcaya kaktırmaya çalıştıkları şey bir çift deri çizme. Nedir bu çizmenin hikayesi diyor kalantor amca, başlıyor bizimki anlatmaya...

1881 yılındayız. Osmanlı Padişahı Amerika diye bir devlet palazlanmış, şunlara Osmanlı'ya yakışır bir hediye göndereyim der ve kafam kadar bir elmas kolyeyi Amerikan Başkanı'na götürülmek üzere Aziz Efendi ve Lemi Bey'e emanet eder.

Yolluk olarak da $1000 alan ikili zor yolları aşarak Amerika kıtasına ulaşır.

Posta arabasındaki klasik yolculuk sırasında elmas kolyeyi klasik bir soygunda çaldıran ikili, $1000 yolluklarını da Kızılderililere kaptırır. Aç, açık, yalın ayak başı kabak kalan ikili önce gemileri yakar sonra da bir silah alacak parayı kazanabilmek için marifetlerini sergilemeye başlar.

Bu arada Hacıvat-Karagöz oynatırlar, macun satarlar, kolayı icat edip şerbet niyetine satarlar, sonunda sahte Wanted ilanlarıyla birbirlerini ele verip parayı toparlarlar. Bu esnada hayatlarına Suzan Van Dyke da katılır, birlikte devam ederler yollarına.

Lemi Galip Bey'i azılı katil Johnny Lesh kılığına sokmuşken manyak Şerif Lloyd'a tes

lim etmeye niyetlenirler fakat Şerif Johnny Lesh'i Kızılderilileri yok etmek için kullanmak ister.

Böylece Kızılderili kabilesiyle tanışırlar, elmas kolyeye sahip olduğunu düşündükleri Şef Kızılkayalar, Suzan'ın babası çıkar, kolyeyi de kumarda Şerif'e kaptırmıştır. Bu arada Suzan ve Aziz Bey mercimeği fırına verir.

Şerif'in elinden kolyeyi almak için üfürükten bir yağlı güreş müsabakası düzenleyip birincilik ödülü olarak elmas kolyeyi duyuran ikiliden Aziz Efendi, bu müsabakaya katılır ve sonunda kolyeyi ele geçirirler. Binbir zorlukla kolyeyi Amerikan Başkanı Garfield'a ulaştıran ikili, karşı hediye olarak işte bu çizmeyi alabilmiştir. Mutlu son.

Klasik bir Cem Yılmaz filminden insanların beklentileri nedir bilmiyorum ama benimkileri büyük ölçüde karşılayan bir film idi Yahşi Batı. Bazı espriler (Örnek. Chuck!) sinir bozma yoluyla güldürse de sonuçta güldük işte yahu! Gmall 16 YeTaLe imiş bu arada, bakın işte o azcık koydu :p

IMDB Puanlaması : 7,9/10

La Santa Roja Puanlaması : 6,4/10

Felekten Bir Gece

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Sat, 19 Dec 2009 18:32:00 +0000

Orjinal Ad : The Hangover
Yapım : 2009, USA / Almanya
Yönetmen : Todd Philips
Süre : 100 dk

Sinemaya gitmeyi iyiden iyiye unutmuş bir zat olarak bir DVD ile daha karşınızdayım. Sıkıntılı bir dönemden geçtiğim için bu aralar komedi ya da sabunköpüğü filmlerinden başkasına meyletmeye de niyetim yoktu açıkçası. Amacına hizmet eden bir DVD :p Filmimiz zaten bir takım olayların çıkacağı aşikar olan Bekarlığa Veda Partisi üzerine kurulu. Ama açılış cümlesi olarak duyduğumuz "Damadı bulamıyoruz." bize klasik bekarlığa vedalardan daha vahim bir durumu müjdeliyor.

2 gün sonra evlenecek olan Doug, bekarlığa veda partisinde en yakın 2 arkadaşı Phil ve Stu, ve gelinin erkek kardeşi, oldukça kopuk Alan ile birlikte Vegas'a gidecektir. Phil haftanın 5 günü öğretmenlik yapıp paydos ziliyle tipiyle uygun bir piç haline dönüşen, salya akıtan bir ilkokul öğretmeni; Stu ise control-freak, baskın tip, fahişe diye saymaktan çekinmeyeceğiniz, kendisini daha önce bir gemideki barmenle aldatmış olan 3 yıllık sevgilisi ile evlilik planı yapan bir diş doktorudur.

Yalnız, kırık, kendisiyle konuşan herkese "en iyi arkadaş" yaftasını yapıştıran Rainman Alan, fasulye kadrosundan bu ekibe katılır. Gelinin babasının ödünç verdiği Mercedes'le birlikte Vegas'a varan dörtlü, çatıya çıkıp birer Jagermeister ile geceye başlarlar. Bir sonraki sahnede darmaduman bir otel odasında, banyoda bir kaplan ve ortalıkta dolanan bir tavuklu uyanan ekip bir önceki geceye dair hiçbir şey hatırlamaz. Ama daha büyük bir problem vardır, Doug ortalıkta yoktur. Bir ağlama sesiyle dolabın içinden bir de bebek bulan 3'lü ipuçlarını değerlendirerek Doug'u aramaya koyulur.

Vale'den kendi arabaları yerine bir polis arabası gelmesi oldukça garip olaylar yaşanmış olduğunun bir göstergesidir. Arabalarını çaldıkları polislerin elinden kurtulmak için gönüllü olarak elektroşok yemeleri, araba parkında buldukları araçlarının bağajından çıplak bir Çinli'nin çıkıp onları levyeyle dövmesi, Stu'nun bir dişinin eksik ve bir striptizci ile evlenmiş olması, kaplanın Mike Tyson'a ait olup adamın hayvanını geri istemesi üzerine koca kaplanı arabaya tıkmaları, çıplak Çinli'nin Doug'un elinde olduğunu ve kendisinden çaldıkları 80 bin doları geri alamazsa onu öldüreceğini söylemesiyle ekibimiz gözünü karartır ve parayı bulmak için Alan'ın kart saydığı bir poker oyununa otururlar.

Bu arada bu hafıza kaybının Alan'ın Jagermeister'larına Estacy sanarak koyduğu rohypnol (tecavüz hapı) yüzünden olduğunu anlarlar. Parayı denkleştiren ekip Doug'u almaya giderker fakat Çinli onlara farklı bir Doug verir. Tam umutsuzluğa düşmüşken kendi arkadaşları Doug'ı çatıda bırakmış olduklarını hatırlayıp otele geri döner ve bitkin ve aşırı bronz arkadaşlarını kurtarırlar. Son bir süratla düğüne yetişen 4'lü mutlu son yaşar. Yaşasın arkadaşlık!!

Zekice göndermelerle dolu, oldukça eğlenceli, Phil sayesinde göz doldurucu, Stu sayesinde gaza getirici, Alan sayesinde komik bir film. Neden olmasın diyorum!

IMDB Puanlaması : 8,0/10
La Santa Roja Puanlaması : 6,5/10

Alacakaranlık Efsanesi : Yeni Ay

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Sun, 22 Nov 2009 18:22:00 +0000

Orjinal Ad : The Twilight Saga : New Moon
Yapım : 2009, USA
Yönetmen : Chris Weitz
Süre : 130 dk

Fantastik edebiyatı severim, takip ettiğim seriler vardır, vampir olgusuna Lestat ile aşık olmuştum ama bu seriyi ne okudum ne de bundan sonra okumayı düşünüyorum. Çekmedi ne bileyim, benim için 2 saatimi ayırıp filmini izlemek yeterli geliyor. Bu da yetti netekim.

İlk filme tek bir cümleyle değinelim : İnsan kanına tövbekar bir vampir ailesine mensup Edward, gözleri hep yukarı bakan insan Bella'ya aşık olur ve onu kötü(!) vampirlerden korumaya çalışır. İkinci filmimizi de tek bir cümleye indirgersek; Edward Bella'ya zarar vereceğim diye onu terkeder, Bella depresyona girer, Edward Bella öldü sanınca intihara kalkışır, Bella gider onu kurtarır. Azcık daha uzatalım bakalım...

Bella, Edward'ın ailesiyle doğumgününü kutlarken elini keser. Kan kokusundan aklını yitiren Jasper Bella'ya saldırayazar, Edward bu durumda Bella'yı korumaya kalkarken aile faciasına ramak kalır. Bella'yı koruma içgüdüsü psikopatlık seviyesine ulaşan Edward, "Bu böyle olmayacak" diyerek Bella'ya "Sen bana layık değilsin, seni zaten hiç sevmedim hevesim geçti" der ve onu terkeder. Burada Türk filmlerine telif ödemeleri gerektiğini düşünüyorum zira pek klişe bizim için!

Bella da "Zaten böyle über bir vampir beni neden sevsin ki" diye hemen inanır, aylarca depresif depresif takılır, cam önünde günlerini geçirir. Bu durumdan kurtulmak için Jacob'a yanaşır, birlikte zaman geçirmeye başlarlar. Bella, kendini tehlikeye attığında Edward'ın hayalini gördüğünü farkedip salak salak işlere kalkışır, adrenalin manyağı olur. Kullanılan Jacob da kendini yavaş yavaş Bella'ya kaptırır amma velakin sonra birden bire Bella'ya sittiri çeker. Bella "Anam bu da gitti" telaşına kapılmışken Jacob'ın da aslında bir "monster" olduğunu öğrenir. Bu ne menem bir şehirdir ki herkes ucubedir, Jacob da bildiğin kurt adamdır.

İlk filmden hatırladığımız saç rengine hasta olduğum Victoria hala Bella'nın peşindedir ve sürekli birileri tarafından korunmaya abone Bella bu sefer de Jacob ve sürüsünün korumasına girer. Bu sahnelerde bol bol cıbıl kaslı esmer adam görürüz, gözümüz gönlümüz bayram eder.

Daş vampirimiz Alice, Bella'nın bir uçurumdan atladığını gördüğünde atlar geri gelir, bu esnada Bella'nın aşkından yanan ama onu uzaktan seven Edward da Bella öldü sanıp kendini öldürtmeye karar verir. Kalkar İtalya'daki Volturi denen vampir asilzadesi tiplere "Beni öldürün" der, isteği kabul edilmeyince de kendini ifşa edip idam edilmesini sağlamaya kalkar.

Bella bunu öğrenir, hemmencecik yetişir, "Ben ölmedim yiğidim" der, Edward'ı kurtarır. Volturi Bella'yı çok şey bildiği için öldürmek ister ve fekat Alice, Bella'nın vampire dönüştüğünü gördüğünü söyleyince onları bırakırlar.
Yaratılış icabı vampirleri öldüren kurtgillerden Jacob, Bella'ya kendini dönüştürtmemesi için yalvarır. İki freak arasında kalan Bella, Jacob'a onu seçim yapmaması için zorlamamasını zira zorlarsa Edward'ı seçeceğini söyler. Jacob küser gider. Biz Jacob'la empati kurup haline üzülürüz.
Edwardgiller şehre döner, Bella delinin şeyini bellediği gibi "Ben de vampir olmak istiyorum, ben de ben de!" diye tutturur, aile meclisi OK verir, Edward da Bella'dan kendisine 3 yıl zaman vermesini ister, sonra da kendisinin onu dönüştüreceğine söz verir. Finalde de bir evlilik teklifi alırız.

Efektler iyi değildi, kurtlar feciydi, Edward fazla beyazdı, Alice'in gördüğü imgelemdeki çayırlıkta koşan Edward-Bella görüntüsü rezaletti ama film iyi zaman geçirtti, gitti. Vampirliğin yüz karası olsa da vampir olma isteğimi azalttı mı, no no no!

IMDB Puanlaması : 4,4/10
La Santa Roja Puanlaması : 4/10

Görüşme

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Thu, 20 Aug 2009 10:48:00 +0000

Orjinal Ad : Interview
Yapım : 2007, USA / Kanada / Hollanda
Yönetmen : Steve Buscemi
Süre : 84 dk

2004 yılında fanatikler tarafından öldürülen yönetmen Theo Van Gogh'a saygı duruşu olarak filmi tekrar çekmek istemiş Steve Buscemi. Televizyonda daha önce birkaç kez rastlasam da izlemek ancak dün mümkün oldu.

Salak televizyon dizilerinin ve teen korku filmlerinin yıldızı, güzel ve seksi Katya ile onunla röportaj yapmak isteyen, eski popülaritesini kaybetmiş bir gazeteci olan Pierre arasında geçiyor film. Tek plan değil, fakat devam eden bir kurgu var. Sıradan bir röportaj beklerken hem Katya'nın histeri krizleri hem de Pierre'in Katya'nın baştan çıkarıcılığına karşı koyamayıp kendini ona kaptırması olayları ilginç yerlere çekiyor. Pierre'e "Baba" deyip yaşıyla dalga geçerken dudaklarına yapışıveriyor Katya mesela, ya da dansederken bir anda kaplan gibi adamın üzerine atlayıp saldırmaya başlıyor. Bir kahkaha krizine giriyor, bir ağlayarak kendini yere atıyor.

Katya gece boyu sürekli telefonda sevgilisiyle konuşurken Pierre'in onun bilgisayarını açıp "günlük"ünü okumasıyla olaylar biraz daha ciddileşiyor. İç dünyasının gözleri önüne serilmesiyle tamamen kayışı koparan Katya, Pierre'in şefkatli yaklaşımına da güvenmeyip bütün olanların röportajda yayınlanacağını düşündüğünü tekrarlayıp duruyor gece boyunca. Pierre ise bütün bunların aralarında kalacağını söyleyip rahatlatıyor Katya'yı.

Kokain, bol miktarda viski, burbon, kahkaha, gözyaşı, aşağılama, ayartma dolu gecenin sonunda Katya en büyük sırrını açıklar Pierre'e; Katya kanserdir. Bunun karşılığında Pierre de kamera kayıttayken kendi büyük sırrını açıklar; karısını bile bile ölüme terketmiş, onu orada öylece bırakıp gitmiştir. Ayrıca uzun süredir uydurma haberler yapıyordur ve editörü de bu yüzden onu böyle "boktan" işlere gönderiyordur.

Bu yorucu gece sonrasında vedalaşırlar, Pierre bunların hiçbirinin yayınlanmayacağına dair bir kez daha söz verir, patronuna işi yarım bırakıp gittiğini anlatacağını söyler. Kapıdan çıkar çıkmaz ise editörünü arayıp elinde Katya'nın günlüğünün bir kopyası olduğunu, kadının kanser olduğunu söylediğini ve bunu hemen yarınki baskıya yetiştirmeleri gerektiğini söyler. Birkaç saniye sonra telefonu tekrar çalar Pierre'in, arayan Katya'dır. Yukarıdaki pencereden Pierre'e bakarken kanser olanın kendisi değil, şu oynadığı dizideki karakter olduğunu, günlüğün bu rol için yaptığı karakter çalışması olduğunu ve itiraf kasedinin kendisinde olduğunu söyler. Telefonu kapatır. Ava giden yine avlanır.

2003 yılında Theo Van Gogh'un çektiği Interview'ın yeniden çevrimi olan filmi, orjinalini izlemediğim için onunla karşılaştıramıyorum. Fakat tek başına ele alındığında dialog filmlerini seven biri olarak beni oldukça tatmin etti diyebilirim. Sienna Miller'ın taşlığı ve Steve Buscemi'nin ilginç mimikleri de artıları.
Bir de Katya'dan öğrendiğim bir bakış : Erkekler neden file çorap ve topuklu ayakkabı sever? Kadın, file çorap yani ağın içinde tutsak olmuştur, aynen bir balık gibi yakalanmıştır. Topuklu ayakkabılar yürümeyi çok zorlaştırır, yani ortada yakalanmış ve yardıma muhtaç bir kadın vardır. Erkekler de buna bayılır. İlginç bir yaklaşım :)

IMDB Puanlaması : 6,9/10
La Santa Roja Puanlaması : 7/10

Aşk Uğruna

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Thu, 02 Jul 2009 10:28:00 +0000

Orjinal Ad : Pour Elle

Yapım : 2008, Fransa

Yönetmen : Fred Cavayé

Süre : 96 dk

4-5 yıllık evli gibi görünen ama hala birbirine acayip aşık, tutkulu, sevişgen Julien ve Lisa çiftinin hayatı, Lisa'nın tartıştığı patronunun ofis binasının garajında ölü bulunmasıyla kabusa dönüşür. Lisa'nın üzerinde patronun kanının bulunması ile aradıkları suçluyu bulduklarına inanan polisler eve ani bir baskınla kadını tutuklayıp mahkemede 20 yıl hapse mahkum ettirirler.

Sevgi dolu ve karısına aşık bir edebiyat öğretmeni olan Julien, Lisa'nın suçsuzluğunu ispatlamak için avukat yolları aşındırır, yeni kanıtlar arar, yeniden dava açılmasına çalışır çabalar ama sonuç değişmez ve Lisa'nın 20 yıl hapiste yatacağı kesinleşir.

Minicik, sarı pipi Oscar isimli bir çocukları olan ve bebeyi tek başına büyütmeye çalışan Julien, kendi ailesinden de yardım görse de bu işin böyle yürümeyeceğine karar verip karısını hapisten kaçırmaya karar verir. Kaçışı gerçekleştirmek için daha önce 7 kere hapisten kaçıp bununla ilgili bir kitap yazan eski bir hükümlüye danışır. Eski kaçak zor olanın kaçmak değil, daha sonra yakalanmamak olduğunu söyler. Bunun üzerine hazırlıklara başlayan Julien elinde ne var ne yoksa satmaya başlar. Kaçak olarak yaşayacakları hayat için kendine, karısına ve çocuğuna sahte pasaportlar hazırlatır, karısının ailesinden kalan evi satılığa çıkarır. Karısını çıkarmak için kadının şeker hastalığını kullanmaya karar verir, medikal saporları değiştirerek Lisa'nın hastaneye sevk edilmesini sağlayıp bu sevk sırasında karısını alıp kayıplara karışacaktır.

Acele etmesi gerekmektedir, zira umutsuzluğa düşen Lisa bir kere intiharı denemiş fakat başarılı olamamıştır. Fakat planı gerçekleştirmesine çok az bir zaman kala Lisa'nın bu intihar girişimi sonucu başka bir hapishaneye nakledileceğini öğrenirler. Henüz gerekli parayı bulamamış ve evi satamamış olan Julien delirir, Lisa'nın babasının beylik tabancasını alıp bir uyuşturucu satıcısını rehin alır, büyük patrona ulaşmaya çalışır. Artık gözünü karartan Julien büyük patrona ulaşır ulaşmasına, ama bu arada uyuşturucu satıcısının ölümüne neden olur, da büyük patronu öldürür. Paraları alır, çocuğunu da alıp bir otele yerleşir. Ertesi sabah Lisa'nın hastaneye transferi gerçekleşecekken büyük patronun evinin önünde arabasını duvara sürttüğü için polisler Julien'in de izini bulurlar. Lisa hastane odasına getirildiğinde Julien silahıyla birlikte odaya dalar ve Lisa'yı oradan çıkarır. Hiçbir şeyden haberi olmayan Lisa ilk başta dirense de sonra Julien'le birlikte kaçar.

Kalabalığa karışan çiftimiz Julien'in ayarladığı otel odasına geçip bir süre bekler ve daha sonra çocuklarını da alıp en kısa zamanda şehri terk etmeye çalışırlar. Bol bol şansın da yardımıyla kendilerini turistik bir kente atan ailemiz burada yeni kimlikleriyle gizli saklı ve mutlu mesut yaşayacaktır.

Julien'in çöpünde kaçış planlarıyla ilgili dokümanları bulan polisler ise sadece "Bu adam sadece bir Edebiyat öğretmeniymiş ha..." diyebilirler.
Kediyi köşeye sıkıştırınca neler yapabileceğini tahmin edememek böyle birşey.

Sinemaya gidelim deyip daha önce hakkında hiçbir yorum duymadığın bu filme girdiğimde isminden ötürü bir romantik komedi beklerken gerim gerim geren ve heyecan uyandıran böyle bir öyküyle karşılaşmak hoş oldu. Sonuç olarak Fransız filmi olmasına rağmen gayet izlenilebilir bir filmdi diyebiliriz :p Diane Kruger da bonus.

IMDB Puanlaması : 7,3/10

La Santa Roja Puanlaması : 7,1/10

X-Men Başlangıç : Wolverine

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Thu, 14 May 2009 11:18:00 +0000

Orjinal Ad : X-Men Origins : Wolverine
Yapım : 2009, USA
Yönetmen : Gavin Hood
Süre : 107 dk

Filmi değerlendirmeden önce X-Men altyapım hakkında azıcık bilgi vereceğim ki yorumlarımın ayakları yere basar olsun.
Yaş kaç hatırlamasam da uzun bir süre X-Men çizgi filmlerini izledim. Birinci ve ikinci sinema filmini de kaç kere seyrettiğimi hatırlamıyorum, alçak Digitürk yayınlıyor işi gücü olmayan La Santa Roja izliyor durumu. Her zaman için söylemekten utandığım bir konu olan çocuklukta çizgi roman okumamış olmam neticesinde Wolverine'in asıl hikayesini bilmesem de sinemaya birlikte gittiğim arkadaş konu hakkında yeterince donanımlıydı ve ondan kopya aldım, itiraf saati.

Dediğim gibi, orjinal hikayeyi bilmeyen biri olarak benim için bile havada kalan ve eksik yerleri olan bir filmdi X-Men Başlangıç : Wolverine. Hugh'un varlığı bile pek kurtaramamış, o derece vahim. Filme gelirsek...

Xavier'in bile en çok saygı duyduğu mutant olan Wolverine'in tıfıl hallerine tanık olmakla başlıyoruz filme. Bilmeden öz babasını öldüren Logan ve abisi Victor evden kaçıp o savaş senin, bu savaş benim ülkelerine hizmet ederken karşılarına çıkan William Stryker, onları mutantlardan oluşan bir gruba dahil olmaya ikna eder. Böylece ülkelerine çok daha iyi bir şekilde hizmet edebileceklerdir. Bu grupta yer alan mutantlardan spesifik olarak birini - baş harfi Deadpoll- bana verseler derhal yiyebileceğimi araya sıkıştırarak filmimize kaldığımız yerden devam edelim. (Sakin ol La Santa Roja, ayıp aaa) Değişik değişik güçleri olan bu mutantlarla birlikte William Stryker'ın gösterdiği hedeflere saldıran bu güruh, tahmin edilebileceği üzere acayip güçlüdürler. Derken Logan saldırdıkları hedeflerin hiç de düşman olmadığını, ülkesine hizmet ettiğini düşünürken kandırıldığını anlayıp gruptan ayrılır. İki kardeşin yolları da böylece ayrılmış olur.

Yaklaşık 5 yıl sonrasına gittiğimizde Logan'ın bir dağın tepesinde daş gibi bir ilkokul öğretmeniyle yaşayıp evcilik oynayarak ve ormancılık yaparak geçimini sağladığını görürüz. Derken bir gün General Stryker'ın ortaya çıkmasıyla bu rüya sona erer, zira General birinin eski takımdaki herkesi teker teker avladığını söyler. Logan'ın ilk sorduğu "Victor iyi mi?" olur, kardeş yüreği işte. Amma ve lakin zaten herkesi teker teker öldüren kişi Victor'dur ve bu ayı/kaplan/gergedan/cadı karışımı mahluk Logan'ın sevgilisi Kayla'yı da öldürür. Ha bu arada, Logan'a Wolverine adını veren kişinin de Kayla olduğunu öğreniriz, romantik bir hikaye neticesinde. Sevgilisi öldürülen Logan bağırır çağırır aboov delirir ve Victor'u bulur. Victor bizim oğlanı bir güzel pataklar, bunun üzerine Logan da General'den gelen yenilmez olma önerisini kabul ederek çok tehlikeli Weapon X deneyine katılmaya razı olur. Amacı kardeş katili olup Kayla'sının öcünü alabilmektir. Logan'ın iyileşme özelliğinden yararlanarak bütün kemiklerini adamantiyum ile kaplarlar. Çizgi romanda bütün kemiklerin çıkarılıp yerine adamantiyum iskelet yerleştirildiğini söyledi arkadaş, filmde bu biraz fazla kanlı olacağından ve Saw'a kaçmamak için değiştirilmiş olsa gerek. General Logan'ın tüm zihninin silinmesini ve onu bir adaya götürülmesini emredince bizimki deneyden uyanır, bağırır çağırır aboov delirir ve kaçar. Bu arada Logan artık Wolverine ismini kullanmaya başlamıştır, asker künyesine bu adın yazılmasını ister.

General'den kaçarken bir yandan da onun bahsettiği adanın ne ve nerede olduğunu öğrenmeye çalışan Wolverine, eski takım arkadaşlarından Wraight'in gönüllü ve Fred The Blob Dukes'un gönülsüz yardımıyla ada ile ilgili bilgiyi oradan kaçan bir mutant olan Remy LeBeau'dan öğrenebileceğini öğrenir. Bu arada Victor'un da General'le birlikte çalıştığını ve adayı yönettiğini öğrenir ve tam bir darbe yer. Gidip Remy'i bulur ki bu noktada amma gerizekalı bir Remy karakteri çizildiğini söylemeden geçemeyeceğim. Wolverine Victor'la kapışırken hoop zıpçıktı gibi atlıyor zıplıyor tepelerden sopasıylan, adan senle mi uğraşsın ayıdan bozma abisiyle mi?! Kıro! Ayrıca bu kadar karizma, bu kadar yenesi bir kapasitesi olan karakter bu kadar itici yapılabilir, bravo senaristler.

Neyse efenim Remy denen zıpçıktı Wolverine'i adaya ulaştırır, Wolverine bir bakar enee Kayla yaşıyor. Meğerse bu Kayla denen hatunun kardeşi General'in elinde olduğundan o ne derse yapmaktaymış. Hatta Kayla da dokunduğu kişileri etikisi altına alıp istediklerini yaptırabilen bir mutantmış! "Bütün aşkımız yalanmış, beni de mi kendine böyle bağladın" diye dövünen Wolverine Kayla'ya gözleriyle kahpe dedikten sonra çekip gitmeye yeltenir ama Victor'un kızın boğazına sarılmasıyla hop geri dönüp Bırak lan kızı der.

Dövüşürler mövüşürler, ortalığı kırıp dökerler, sonra Wolverine'le Kayla gidip adada tutulan mutantlar bebeleri kurtarırlar ama bu sırada General'in bütün mutantların genlerini kullanarak yaptığı eski Deadpoll, yeni Weapon XI'le karşı karşıya gelirler. Eski günlerdeki gibi iki kardeş sırt sırta verip bu ucubeyi (Sana ucube dediğime inanamıyorum Ryan Reynolds. Özür dilerim, gel öpeyim barışalım) yenerler.

Bu arada veled mutantlar Xavier'in gemisine binerek kaçarlar (Xavier heryerde), Kayla vurulur ve ölür, Victor kaçar, o.ç. General Wolderine'i kafasından adamantiyum kurşunla vurarak hafızasını kaybetmesine neden olur. Filmin sonunda geçmişe dair hiçbir şey hatırlamayan, asabi, sadece adını bilen, adamantiyum kemikli bir adamla kalakalırız.

Yapısı itibariyle iyi zaman geçirten ve eğlendiren bir film olmasına rağmen X-Men hayranlarını pek tatmin ettiğini sanmıyorum, beni bile tatmin etmedikten sonra. Ryan Reynolds, Dominic Monaghan, Will i Am gibi yüzler süpriz sayılabilir belki.

IMDB Puanlaması : 6,9/10
La Santa Roja Puanlaması : 6/10

Günışığı Temizleme Şirketi

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Mon, 20 Apr 2009 08:18:00 +0000

Orjinal Ad : Sunshine Cleaning

Yapım : 2008, USA

Yönetmen : Christine Jeffs

Süre : 102 dk

Bu sene protesto ettiğim IKSV'ye turumcu'da bulunan fazla bilet sayesinde tek filmle iştirak etmiş bulunuyorum, protestomun "Tavşan dağa küsmüş" durumundan öte olmadığını düşünmeye de başladım bile. Bu seneki programın %40'ı bile bu film ayarındaysa başımı dağlara taşlara vurma vaktidir.

Lisede amigo kızların lideri olan popüler Rose, büyüdüğünde sweet heart'ı Mac'le evlenememiş fakat hala haftanın belirli günleri buluşup işi pişiren, Oscar isimli sorunlu çocuğunu tek başına yetiştirmeye çalışan ve evleri temizleyerek para kazanan bir kadın haline gelmiştir. Tam bir American dreamgirl iken loser'a dönüşü görebileceğimiz Rose, Oscar'ı okulunda bir sürü problem çıkarmasının ardından üstün zekalı çocuklar için özel bir okula göndermeye karar verir. Fakat bunun için paraya ihtiyacı vardır, çook paraya. Karısı öldükten sonra iki küçük kızı Rose ve Nora'yı büyüten babaları Joe'nun parlak(!) fikirleri de işe yaramaz.

Bir polis olan eski sweet heart, laf arasında cinayet, intihar gibi kanlı olaylardan sonra mekanı temizleyen insanlara acayip paralar verildiğini söyler ve Rose hemmen bu işe atlar. Rose'un "sevimli sakar" olarak da nitelendirebileceğimiz, sorumluluk fukarası kızkardeşi Nora ile birlikte çalışmaya başlarlar.

İlk zamanlar tam bir fiyasko olan ikili, temizlik malzemeleri satan dükkanın tek kollu sahibi Winston'un yardım ve yönlendirmeleri sayesinde gerekli eğitimler, sertifikalar, malzemeler arasında temizlik işinden iyi para kazanmaya başlarlar.

Winston ile Rose arasındaki yakınlaşma inkar edilemez duruma gelir, bunun sonucu da Rose hiç kurtulamadığı eski aşkını terk edecek gücü kendisinde bulur.

Lakin Rose'un eski lise arkadaşlarıyla yüzleşmeye karar verdiği bir gün Nora'yı tek başına işe göndermesiyle işler çok fena ters gider ve temizlemek için anlaştıkları ev yanar. Rose Nora'yla kavga eder, "Öldüm bittim yandım" modunda tekrar temizlik işine döner, karşı dağları yakar. Herşey bitmiş gibi görünürken cefakar babamız Joe evini satıp Rose'la tekrar temizlik işine girer, Nora da arabaya atlayıp özgür kız olarak takılmaya başlar.

Filmin olay örgüsü ve işleyişi çok akıcı ve eğlenceli olmakla beraber çat diye bitmesi hafif de olsa bir tatminsizlik yaşatmadı değil. Ana hikayenin yanı sıra süregelen ufak yan hikayecikler leziz. İki kız kardeşin küçük yaşta kaybettikleri annelerine duydukları özlemi, hayranlığı, merakı ve kırgınlığı çok güzel aktarabilmiş. Eğlenceli ve izlenesi bir film diyebilirim.

IMDB Puanlaması : 7,5/10
La Santa Roja Puanlaması : 7,2/10

Kan Dökülecek

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Tue, 10 Mar 2009 08:30:00 +0000

Orjinal Ad : There Will Be Blood
Yapım : 2007, USA
Yönetmen : Paul Thomas Anderson
Süre : 158 dk

MovieMax tanınmış ve nispeten yeni filmleri yayınlamaya devam ediyor fakat tanınmış demek iyi demek değil, bunu da unutmamak lazım. Zira hayatımın en sıkıcı film deneyimlerinden birini yaşattı bana sağolsun.

Arazisinde petrol bulan Daniel Plainview'ın kurnaz yatırımlar sayesinde küçük bir petrol üreticisiyken bir petrol devine dönüşmesini konu alan film o kadar dağınık, o kadar temasızdı ki başından sonuna kadar "Ben ne kaçırıyorum" tedirginliğiyle takip ettim. Boru değil 11 Oscar adaylığı, 2 de ödülü vardı da ben neden kim, ne, neden, nasıl diye kaybolarak izliyordum filmi? Benim cahilliğim diyemeyecek kadar sinema tecrübem ve zevkim var Allah'a şükür...

Oğlu ve aynı zamanda "ortağı" H.W. ile çeşitli yatırımlar yapan ve bizzat kendisi petrol kuyularının kazılmasında çalışan Daniel'a bir gün evlerinin bulunduğu arazide petrol olduğunu söyleyen bir tıfıl gelir. Bu bilgi karşılığında $500 istemektedir. Başka şüphe duyan Daniel, aynı bölgede büyük bir petrol devinin de toprak almaya başladığını duyduğunda tası, toprağı ve oğlunu toplayıp bölgeye gider. Bilgiyi satan elemanın ailesi olan Sunday'lerin arazisine bıldırcın avlama bahanesiyle giren Plainview ailesi, burada yüzeyden çıkan petrolü görür ve araziyi kiralar. Ailenin 2.oğlu ve aynı zamanda kasabanın rahibi Eli Sunday, bu kiralama sırasında petrolden haberi olduğunu söyleyerek pazarlığı kızıştırır. Burada Eli'ın naif bir din adamı olmaktan çok açıkgözlü ve hırslı bir kapitalist olduğunu da farkederiz.

Sunday çiftliğinin yanı sıra çevredeki diğer arazileri de yavaş yavaş ele geçiren Plainview, kısa zamanda çok çılgın bir petrol rezervi bulur fakat bu sırada gerçekleşen bir kaza sonucu oğlu sağır kalır. Oğlunu paketleyip bir okula gönderen Daniel'ı, kardeşi olduğunu söyleyen bir adam ziyaret eder ve onunla çalışmaya başlar. Oğulsuz kalan Daniel, yeni partneri olarak bu sonradan çıkan kardeşi seçer. Fakat bir müddet sonra bu kardeşin bir sahtekar olduğu ortaya çıkar, Daniel bu aldatmayı affetmeyecektir. Bu arada rahip Eli da bölgede petrol çıktığı takdirde kiliseye verilmesi konusunda söz aldığı $5000'ın peşine düşer fakat Daniel'ın gazabına uğrar, aşağılanır ve kovulur. Oğlu ve yalan da olsa kardeşini kaybeden Daniel, iyice kafayı yemiş durumdayken elindeki petrol kaynaklarını satın almaya çalışan petrol devleriyle de takışır. Tren rayları bu petrol devlerinin kontrolünde olduğundan elinde galonlarca petrolle kalakalma tehlikesiyle karşılaşan Daniel, bir petrol boru hattı döşemeye karar verir. Bu hattı yaşlı ve inatçı bir köylünün arazisinden geçirmesi gerekmektedir fakat köylünün şartı Daniel'ın kiliseye katılması ve vaftiz edilmesidir. Bir boru hattı için kiliseye boyun eğen, Eli'ın istediği parayı veren Daniel, dalga geçtiği bu vaftiz sırasında oğlunu kendisinden uzaklaştırmış olmanın suçluluğunu duyar ve H.W.'yu özel bir öğretmen ile yanına aldırır.

H.W. (Bu neyin kısaltması filmde hiçbir yerde geçmiyor, iyi mi) bu terkediş yüzünden babasına kırgındır ve görünen o ki aralarındaki ilişki bir daha asla eskisi gibi olmayacaktır. Sağır oğlu ve aile şirketiyle yürrü ya kulum takılan Daniel, yıllar içinde artık bir petrol devi olur. Yıllar sonrasına gittiğimizde oğlu kendisinden ayrılıp yeni bir petrol şirketi kurmak istediğini söylediğinde Daniel onun gerçek oğlu olmadığını ve bir sepette bulunmuş bir yetim olduğunu söyleyip kovar ve gene yalnız kalır. Huysuz bir ihtiyara dönüşmüş olan Daniel, Eli'ın ziyaretiyle içinde manyağı tamamen ortaya çıkaracak ve nerden geldiğini anlayamadığım öfke krizi ikisi için de geri dönülemez sonuçlar doğuracaktır.

Sivilceli suratlı Eli ne kadar antipatikse Daniel Plainview da o derece uyuzun önde gideni bir karakter. Bende bu güçlü duyguları oluşturabildiklerine göre oyunculuk başarılı ve Daniel Day-Lewis En İyi Erkek Oyuncu Oscar'ını boşu boşuna almamış. Ama film seçiminde bu kadar titiz davranan oyuncu, böylesine havada kalan, ayakları yere basmayan, tabansız ve temelsiz bir öyküyü neden seçmiş anlayamadım. imdb'de bu kadar yüksek puanı nasıl almış onu hiiiç anlayamadım, bir Dünyayı Kurtaran Adam vakası söz konusu olsa gerek.
Çok uzun, çok sıkıcı!!

IMDB Puanlaması : 8,3/10
La Santa Roja Puanlaması : 5/10

İşkence Tarikatı

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Mon, 02 Mar 2009 09:04:00 +0000

Orjinal Ad : Martyrs
Yapım : 2008, Fransa / Kanada
Yönetmen : Pascal Laugier
Süre : 97 dk

If İstanbul kapsamında gidebildiğim yegane filmin bir gerilim olması kaçınılmazdı tabii. Çok büyük beklentilerim olmadan gittiğim film ise beni baya bir şaşırttı. Gerilimin yanında korku, üst seviyede şiddet, bol vahşet, iç bulandırıcı sahneler, bol salça, bol süpriz, bol "Allah belanızı versin" türünde beddua okumalar (bunlar bizim, yani seyircilerin tarafından geliyor), bol sapkınlık da sunan İşkence Tarikatı verdiğimiz paraya ve ayırdığımız zamana değdi.

Film çığlık çığlığa koşan bir kızın görüntüleriyle başlıyor. Adının Lucie olduğunu sonradan öğreneceğimiz 10 yaşlarındaki kızın her yeri yara bere içinde, konuşamıyor ve arkasına baka baka birşeyden/bir yerden topallaya topallaya kaçmaya çalışıyor. Kim tarafından, ne amaçla kaçırıldığı bilinmeyen Lucie, yaşadığı bu travmadan sonra konuşma yeteneğini kaybediyor ve özel bir hastane-okula gönderiliyor. Orada da uyumsuzluk problemi çeken, eski hayatına dönemeyen Lucie'ye Anna ismindeki oda arkadaşı sahip çıkıyor, bir anne gibi koruyup kolluyor. Bu arada Lucie'ye, ona fiziksel zarar veren bir yaratık musallat oluyor ama bunun ne/kim olduğunu bilmiyoruz.
Aradan 15 yıl geçiyor. 2 çocuklu, sıkıcı ve sıradan görünümlü bir ailenin kapısını çalan Lucie, önce kapıyı açan babayı, sonra anneyi, daha sonra abiyi ve en son da kız kardeşi elindeki pompalı tüfekle vuruyor. Daha sonra Anne'i arayıp gazetede resimlerini gördüğü bu ailenin gerçekten de 15 yıl önce ona işkence edenler olduğunu söylüyor, Anne de Lucie'nin ne yapmış olduğundan habersiz eve koşuyor.

Gördüğü manzara karşısında şoka giren Anne, Lucie'yi sakinleştirip cesetlerden kurtulmaya çalışıyor fakat Lucie'ye rahat vermeyen yaratık, evin içinde de onun karşısına çıkıp yaralıyor. Daha sonra anlıyoruz ki bu yaratık Lucie'nin zihninde yarattığı bir canavar. 15 yıl önce İşkence Tarikatı'ndan kaçarken kurtaramadığı bir başka kızın kendisinden intikam aldığını düşünerek bütün zararı kendi kendine veriyor. İşkence yapan aileyi öldürerek de bu canavardan kurtulacağını umuyor ama onlar öldükten sonra dahi bu hayaletten kurtulamıyor ve bu, sonunda onun ölümüne neden oluyor.

Lucie gözlerinin önünde ölen Anna, evden ayrılmadan önce gizli bir geçit keşfediyor ve buradan işkence odalarına ulaşıyor. Orada hala tutulmakta olan bir genç kadını kurtarıp yaralarını sarıyor fakat kadın yaşadığı acının etkisiyle akli dengesini yitirmiş, hem kendine hem de Anna'ya zarar veriyor. Tam bu sırada eve dalan CIA kılıklı elemanlar kadını öldürüp Anna'yı "Madam" ile yüzleştiriyorlar.

Bu mama kılıklı Madam, yaptıkları manyaklıkların sebeplerini anlatıyor Anna'ya. Aşırı düzeyde fiziksel acı çeken çok az sayıdaki insanın dünyevi kimliklerinden sıyrılıp "şahitlik" mertebesine eriştiklerini, bu arada hala canlıyken ölümden sonrasını gördüklerini, ve bu sapkın tarikatın her tür insanı denedikten sonra şahitliğe en yakın adayların genç kadınlar olduğunu farkettiklerini söylüyor. Madam "İşte böyle matmazel" deyip açıklamasını bitirdikten sonra Anna'nın başına gelecekleri az çok tahmin edebiliyoruz.

Aşağılanmalar, aç bırakılmalar, dayak, işkence derken Anna yavaş yavaş (bana kalırsa) kafayı yiyor ve artık korkmamaya, acıya dayanabilmeye başlıyor. En sonunda bir şahite daha kavuşan manyak tarikatın lideri Madam ise Anna'nın öteki dünya hakkında söylediklerinden o kadar etkileniyor ki bu sırrı kimseye söylemeden onunla birlikte ölmeyi tercih ediyor. Artık diğer taraf harika bir yer olduğu için mi, bu kadar günahtan sonra zaten boku yedim daha fazla günah işlemeyim de hemen gideyim diye mi, diğer taraf diye birşey olmadığı için midir bilinmez...
Genelde Fransız filmlerinden hoşlanmam ama İşkence Tarikatı, benim gibi bir korku/gerilim filmi manyağını memnun bırakmayı başardı. Şahitlikle ilgili detaylı bilgi arayanlar buraya buyursun.

IMDB Puanlaması : 7,2/10
La Santa Roja Puanlaması : 7,9/10

Boleyn Kızı

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Thu, 15 Jan 2009 09:17:00 +0000

Orjinal Ad : The Other Boleyn Girl
Yapım : 2008, USA / UK
Yönetmen : Justin Chadwick
Süre : 115 dk

Daha bu yılki festivalde bilet bulamadığımdan gidemediğim Boleyn Kızı'nın Movie Max'te yayınlanacağını gördüğümde sevinsem mi üzülsem mi bilemedim. Hep benim gidemediğim filmleri gösterirler böyle umarım :p
Boleyn kızlarının ve Kral 8. Henry'nin hikayesini az çok hepimiz duymuşuzdur, hatta yakın zamanda Cnbc-e'de 2.sezonu biten Tudors isimli dizide de aynı hikaye işleniyor. Bir (afedersiniz ama) kuku uğruna koca devlete din değiştirten egoist kralın hikayesi içinde güç, şehvet, tutku, nefret, hırs, dram ve acı gibi insan doğasında bol miktarda bulunan öğeler var olduğu için bu kadar ilgi çekiyor olmalı.
Boleyn ailesi Kral üzerinde ve saraydaki saygınlıklarını arttırmak amacıyla o sıralar Kraliçe Katherine ile arası bozuk olan Kral VIII.Henry'ye kızlarından birini metres olarak ayarlamaya karar verirler.

Daha kurnaz olarak adledilen Anne Boleyn bu iş için uygun görülür, lakin daha uysal ve itaatkar kız olan Mary Boleyn Kralın dikkatini çeken kişi olur. Mary yeni evlenmiş olduğu için Kralla ilgilenmez fakat Henry onu görüp beğenmiştir ve Kralın çükünün hükmünü sürdüğü bu devirde onun isteği dışında birşey olması mümkün değildir. Mary ve Anne, Kraliçe'nin hizmetkarları olarak saraya getirilirler. Mary, kocasını bırakmak ve Henry'nin metresi olmak istemez başta, fakat cibiliyetsiz koca da Kral'ın ona vereceği lütufları düşünüp siner, kızı bırakıp gider.

Artık resmi olarak Henry'nin metresi olan Mary, aşık olduğu Kral'dan hamile kalır. Bu arada diğer Boleyn kızımız olan Anne bir asilzade ile kaçıp gizlice evlenmiş, bunun açığa çıkması sonucu da rezaleti önlemek için Fransa'ya sürgün edilmiştir. Anne Mary'den önce Kral'ı elinden aldığı, sonra da evliliğini ispiyonladığı için nefret etmektedir. Kaderin cilvesi o ki Mary bir düşük tehlikesi atlatır ve hamileliğinin geri kalanını yatarak geçirmek zorunda kalır.

Bu arada Kral'ın kafasının ve çükünün başka ailelerin kızlarına kaymasını önlemek isteyen Boleyn ailesi asi kızları Anne'i Fransa'dan geri çağırır. Fransa Kraliçesi'nin yanında bir eğitim görmüş olan ve o zamanlar adı bilinmese de bir "famma fatale"e dönüşmüş olan Anne gelir gelmez Kral'ı ağına düşürür. Gösterip vermez, şişkin egosuyla oynar, kırılgan ve zavallı hatun ayağına yatar, süründürür de süründürür Kralı. Bu arada Mary de bir oğlan doğurur, bir gayrimeşru bebek. Anne'in Kral'ı kendine bağlama şartlarından biri de Mary ile bir daha konuşmaması olduğundan ve Kral bunu uyguladığından Mary tası tarağı ve bebeğini alıp köye döner.

Anne uğraşlarının sonunda çıkarır ağzındaki baklayı; "Evlenmeden olmaz!" Katolik olan Kral'ın inancında boşanma yoktur, bu nedenle Kraliçe ile yapılan evliliği geçersiz kılmak için çalışmaya başlarlar ama sonuç hüsran olur. Bunun üzerine ve Anne'in gaza getirişleri sonucu Kral, İngiltere Kilisesi'ni kurar. (Sonradan adı Anglikan Kilisesi olacaktır) Yalnız filmde bu din değiştirme sürecinin çok irdelenmediği, daha çok Kral'ın psikolojisi üzerinde durulduğunu görüyoruz. Neyse efendim din değiştirildikten, Kraliçe Aragon'lu Katherine boşandıktan sonra Henry sonunda Anne ile evlenir. Bu arada Anne de Mary ile barşmış ve onu tekrar saraya aldırmıştır. Zamanla Henry, Anne tarafından nasıl oyuna getirildiğini, egosuyla nasıl oynanıp kullanıldığını anlar ve Anne'le araları açılır, ona kaba kuvvet kullanır, kötü davranır, aşağılar.

Anne bu arada hamile kalır fakat bir kız bebek doğurur. Henry'nin isteği bir veliaht sahibi olmaktır, Anne de bir oğlu olursa artık dokunulmaz olacağını bildiğinden hemen tekrar hamile kalır fakat bebek düşer. Kral'ın kendine olan nefretinin farkında olan Anne, bebeğini kaybetmesinin hayatına mal olacağını düşünür ve düşük yaptığını kimseye söylemez. O halde bir bebeğe ihtiyacı vardır, yani bir erkeğe. Bu noktada "Öğğkkk!" nidalarımıza sebep olarak erkek kardeşi George'dan kendisini hamile bırakmasını ister. Mary dehşete düşüp gene köye döner, bok var bu köyde diyoruz şu noktada.

George istemez bunu elbet, ama Anne aksi takdirde öldürüleceğini söyleyerek onu ikna eder. Ne var ki son dakikada George yapamayacağını anlar, ama karısı iki kardeşi yatağa geçerken görmüştür ve bunu Anne'in ailesine söyler. Ee böyle bir sır saklı kalmaz elbet, Kral'ın kulağına kadar gider. Hemen bir mahkeme kurulur ve Anne'e olan nefreti yüzünden okunan Kral'ın istekleri sayesinde iki kardeş de mahkum eder. George hiç zaman kaybedilmeden öldürülür.

Haberi alan Mary koşar saraya, Kral'dan ablası için af diler, Mary'ye her zaman saygı duyduğunu ve ona güvendiğini söyleyen Henry de "Senin bir parçana zarar veremem" diyerek Anne'i affettiğini söyler. Anne hücresinden alınıp idam edileceği yere götürülürken ise Mary'e muhafızlar tarafından bir not ulaştırılır; bir daha saraya gelmemesini aksi takdirde bu kadar bağışlayıcı olmayacağını, Anne'in suçlu olduğu için cezasını çekeceğini söyleyen. Son dakikada ters köşeye yatan Mary'nin dehşeti eşliğinde Anne'in de idam edilişini izleriz ki ben şahsen üzüldüm kızcağıza. Mary de bunun üzerine karartır gözünü, gider saraya, Anne'in kız bebeğini alır ve köye döner. (Hay köy gibi..) Burada kendi oğlunu ve Anne'in kızını birlikte yetiştirir. Anne'in kızının adı Elizabeth'dir. 1.Elizabeth...

Şahsen çok etkileyici bulduğum bir film oldu. Kraliçe Katherine'in Boleyn kızlarının ikisini gördüğünden "Boleyn orospuları!" demesine gülerken Anne'in zavallığına üzüldüm. Scarlett Johansson'un boş bakışları saf salak Mary'e cuk oturmuşken Natalie Portman hırs küpü bir güçlü kadın rolünde hiç sırıtmamış. Henry'ye sempati geliştiremedim Eric Bana dolayısıyla, ama böyle uyuz bir karakterin sempatimi toplamasını da istemezdim zaten. Son yorum yarı İngiliz olan ev arkadaşım Melo'dan gelsin : "Bütün İngiltere orospu çocuğuymuş!"

IMDB Puanlaması : 6,8/10
La Santa Roja Puanlaması : 8/10

Ölümün Sesi

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Tue, 30 Dec 2008 07:35:00 +0000

Orjinal Ad : One Missed Call
Yapım : 2008, USA / Japonya / Almanya
Yönetmen : Eric Valette
Süre : 87 dk

Geçtiğimiz perşembe Melo'cuğumun Digitürk'teki kayıtlı doğumgünü olduğu için "3 gün boyunca Digitürk'teki herşey bedavaymış" uyarısıyla açtık salonlardan birini ve karşımıza çıkan ilk film olan "One Missed Call"ı izlemeye başladık. Korku filmi hastası bir insan olarak bir nevi işkence seansı şeklinde süren ve biten filmden daha acı olan şey ise bu bedavalığa salonların dahil olmaması ve 9 YTL'yi bu saçmalığa vermiş olmamız.

Neyse efendim konumuz şöyle ki, ortada cevapsız aramalar ve ölümler mevcut. Ölmüş birisinin telefonundan size çağrı geliyor, telefonunuz garip bir tonda çalıyor (tipik ilkel elektronik oyuncak melodisi), karşıdaki ses birkaç gün/saat sonraki bir tarihten bir mesajınız olduğunu söylüyor, ardından telefonda kendi sesinizi ve son sözlerinizi duyuyorsunuz. Sonra belirtilen tarihe kadar sağda solda kırkayaklar, hayaletler, corpse mahlukatlar filan görüyorsunuz, tam mesajda belirtilen saatte, tam mesajdaki sözleri söylüyorsunuz ve ölüyorsunuz. Siz ölünce bir "varlık" cep telefonunuzdan başka birini arıyor ve döngü böyle devam ediyor.
Kimsenin aklına sim kartı ya da telefon pilini çıkarmak gelmedi mi demeyin, deniyorlar gene de olmuyor. Hatlarını iptal ettirmek istediklerinde "Hat sizin kullanmayın olsun bitsin ammaann" tadında takılan yandan yemiş hippiyi de o durumdaki bir insan üzerine oturup boğar. Bunlar bence hep hazır kart kullanmalarından kaynaklanıyor, faturalı olsa sabit ücret ödemek istemiyorum huleyn deyip kurtulabilirlerdi :p

Başrol kızımızın kardeşine geliyor bu cevapsız çağrıdan, kızkardeş de bir televizyon kanalındaki şeytan çıkarma ayinine katılıyor ve oradaki olaylardan anlıyoruz ki bu hakketten şeytani birşey. Ardından esas kızımızın telefonu çalıyor ve söylenen ölüm saatine ben deyim 6 siz deyin 8 saat kalmışken olayı çözmeye çalışıyorlar. Kardeş ölürken akılları nerdeydi bilmiyoruz. Olayın ilk kiminle başladığını araştırıp müstakbel kötü ruhu tespit ediyorlar; kızına zarar verdiği için evladından ayrılmış bir "deli" anne. Annesinden ayrılan kızın bir hastanede kaldığını, o hastanenin yandığını, annenin de kızını sürekli ziyaret ettiği için orada çıkan yangında öldüğünü öğreniyorlar ve hemen suçlu diye yaftalıyorlar kötü annenin ruhunu. Halbuki sonradan ortaya çıktığı üzere küçük kıza zarar veren kişi annesi değil 7-8 yaşında sabi olmasına rağmen satanik satanik giyinip kasap bıçaklarıyla oynayan ablası. Bu ablanın da kardeşine zarar verirken bakıcılarına yakalanması, bakıcının onu odaya kapatması ve orada astım krizi sebebiyle ölmesi üzerine böyle bir zincir başlattığı ortaya çıkıyor.

Sonlara doğru bu manyak çocuğun ortaya çıkışını görüyoruz, aynen bir Ring efektleriyle ciyuv ciyuv ordan oraya ışınlanıyor gibi ilerliyor, ilk öldürülen kişi olan bakıcının beyaz hayaleti gelip onu etkisiz hale getirip astral aleme ilerliyorlar, fakat filmin en son karelerinde ölen son adamın cep telefonunun tuşlandığını ve esas kızımızın telefonunun çaldığını duyuyor ve "Devam filmi mi, hayııırr!!" diye çığlık atıyoruz.
Takashi Miike'nin yönettiği Japon filmi "One Missed Call"un yeniden çevrimi olan filmimiz maalesef yine bir yeniden çevrim olan Ring'deki kadar bile olamamış.
Ha bir de "Ölümün Sesi" nedir yahu? "Cevapsız Çağrı" diyemediniz mi?!

IMDB Puanlaması : 3,3/10
La Santa Roja Puanlaması : 2,7/10

Gomorra

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Fri, 05 Dec 2008 06:52:00 +0000

Orjinal Ad : Gomorra
Yapım : 2008, İtalya

Yönetmen : Matteo Garrone

Süre : 137 dk

Şu sıralar vizyonda olan filmler içinde en çok merak ettiklerimden biriydi Gomorra. İş yerinden erken kaçılmış bir gün gittik, gördük. Yalnız henüz vizyona gireli 2 hafta olmasına rağmen Avrupa Yakası Taksim-Levent civarında sadece 2 sinemada gösteriminin bulunması, insanların Muro'ya gösterdikleri ilginin 1/5'ini dahi adam gibi filmlere göstermediğinin de bir kanıtı.
Roberto Saviano'nun, Napoli merkezli suç örgütü Camorra'nun çok fena tepkisini çeken romanından uyarlanan film, bana gerçekçi yapısıyla bir belgeseli hatırlattı. Kesinlikle aşk, aksiyon, komedi, ironi gibi yapaylıkları bekleyerek gitmeyin bu filme, ana haber bülteni gerçekçiliğinde ve acımasızlığında bir film bekliyor sizi çünkü.

5 adam var filmde. Öyle ya da böyle, bir şekilde Camorra ile bağlantılı 5 hayat. Filmin İtalya'da bile altyazıyla gösterilmesine sebep bir Güney İtalya aksanı kullanan bu insanlar; güneyde Napoli'de bir kenar mahallede yaşıyorlar. Mahalle ikiye bölünmüş durumda; onlar ve diğerleri. Kimin kim olduğunu, hangisinin daha iyi ya da daha kötü olduğunu, kimin suçlu olduğunu, kimin gariban, kimin parababası olduğunu kestirmek mümkün değil. Zaten hareketli kamera kullanımı yüzünden hiçbir karakteri içselleştiremiyor, hiçbirini benimseyemiyorsunuz. Tarafsız izleyici olarak iki tarafın uyguladığı vahşetten de nasiplenmenize sebep oluyor bu da.

Bu vahşi ortamda "Bakarız" diye bir opsiyonunuz yok. Ya onlardansınız, ya da diğerlerinden. Düşünmek için zamanınız da yok. Sorulduğu anda cevap vermek zorundasınız ve bu cevap onların hoşuna gitmezse o odadan sağ çıkma ihtimaliniz yok. 14-15 yaşında küçük adamlar bellerindeki tabancalarla kendilerini "adam" hissetmeye çalışırken 9-10 yaşındakiler zehirli atıkları taşıyan kamyonlara şoför olup büyüyebiliyorlar.

Kahramanlarımızın ilki Toto. Annesine bakkallarında yardım edip siparişleri evleri götürüyor. Sevimli bir tip, herkesin sevgilisi. Kimse ondan bir kötülük geleceğini düşünmüyor. Örgüte girmek için bir testi geçip "erkek" olduktan kısa bir süre sonra ise kendi yol ayrımına geliyor. Sırf oğlu karşı tarafta diye çok sevdiği bir komşu kadının yok edilmesi işi. "Sadece sana güvenir Toto" diyorlar, o da "Bakarız" diye cevap veriyor. "Bakarız diye bir şey yok.". Ya bizdensin, ya onlardan... 13 yaşındaki Toto romantik suç filmlerindeki gibi kadını kurtarmak için hayatını tehlikeye mi atıyor sizce? Yoksa gerçek hayattaki gibi ayakta kalmak için her yol mübahtır mı diyor? Masumiyetin yitişi çok acı.

Filmde diğer önemli karakterlerden ikisi Marco ve Ciro, yeniyetme özenti iki genç. Kimseden emir almadan, başlarına buyruk yaşamak isteyen iki kabadayı. Oyun oynadıkları atari salonunu soymaktan Kolombiya'lılardan kokain çalmaya, Camorra'nın elemanlarını izleyip zuladaki silahlarını çalmaya kadar yemedikleri nane kalmıyor. Marco'nun Ciro'nun sesini kastederek "Tam Scarface gibi oldun" demesi de paçalardan akan özentiliğe bir işaret. Peki bölgede kontrol sahibi olan babaların işlerine bu kadar çomak sokmak cezasız kalacak mıdır? Nooo!

Don Ciro, hapiste olan mafya üyelerinin ailelerine para götürmekle görevli bir kurye. Yıllardır bu işi yapan adam, her seferinde paranın az olduğu şikayetiyle karşılaşıyor ama bu konuda elinden hiçbir şey gelmiyor. Hesaplaşmanın iyice ortasında kaldığını farkettikten sonra bu işi bırakmaya çalışıyor ve bunun için karşı tarafa bile sığınmaya çalışıyor. Peki birinin eskisi diğerinin yenisi olabilir mi?

Haute Couture terzisi Pasquale, yıllardır çalıştığı atölyede emeğinin karşılığını alıyordur. Ek mesailer, az ücret, kısa teslim süreleri artık çalışanları bezdirmişken patronla işçiler arasında kalmaktan yorgun düşmüştür Pasquale. Derken bir gün, rakip bir Çinli atölyesinden teklif alır. Oradaki işçilere ders vermesi istenmektedir. Başlarda tereddütlü olan Pasquale, para ve takdir duygusuyla bunu teklifi kabul eder. Fakat İtalyan çetesinin rakipleriyle işbirliği yapmak Pasquale'in hayatını hiç olmadığı kadar tehlikeli hale çevirir. Tasarladığı elbiseyi televizyonda Scarlett Johansson üzerinde gören terzimizin gözlerinde gurur ve acıyı bir arada görürüz. Bu kadar tutkuyla yaptığı mesleği bu koşullarda nasıl devam ettirebilir ki?

Filmdeki son karakterimiz Roberto. Üniversite mezunu olan ve babasının da uğraşısıyla bu mafya işlerine bulaşmayan Roberto, zehirli atık imha işinde çalışıyor. Patronu ile birlikte paraya ihtiyacı olan İtalyan ailelerinin topraklarına çukurlar açıp içini zehirli varillerle dolduruyorlar. Gömülen her varil için arsa sahibine de €100 ödüyorlar. Kendi yaşadıkları toprakları bu denli zehirlemekten hoşlanmayan Roberto, en sonunda aklı gitmiş bir ihtiyarın ona armağan ettiği şeftalileri patronu attırınca kendini kaybediyor. "Kokularını almıyor musun?" diyor Patron, "Zehirli!" Bu kadar zaman pisliğe gömülen bir adam birkaç dakikada temizlenebilir mi?
Mafya filmlerinin çoğu zaman içine düştüğü yüceleştirmeden kaçabilmiş bir film Gomorra. Godfather'ı izledikten sonraki hayranlık ya da Scarface'i izledikten sonraki coşku oluşmuyor içinizde. Düşündürüyor film sizi, üzüyor, çarpıyor. Aksiyon bekleyerek giderseniz filmin ilk yarısında terkedenlerden olabilirsiniz. Gerçekçi bir suç filmi bekleyerek izleyin, aksiyonu bonus olarak geliyor zaten.

IMDB Puanlaması : 7,4/10
La Santa Roja Puanlaması : 7,8/10

Kırılma Noktası

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Wed, 03 Dec 2008 08:10:00 +0000

Orjinal Ad : Point Break

Yapım : 1991, USA
Yönetmen : Kathryn Bigelow
Süre : 120 dk

TV filmlerimize devam ediyoruz, yalnız dikkat ederseniz TV filmlerimiz bile döneminin kültleşmiş filmlerinden. Kırılma Noktası'nı izlemeye başlarken daha önce izleyip izlemediğimden emin değildim açıkçası; ah bu sayısal zekam! Ortalarına doğru ise olabilecek en rezil şey gerçekleşti ve filmin sonunu hatırladım. Yine de izlediğime hiiiç pişman değilim, çünkü Kırılma Noktası basit bir aksiyon-takip-suç filmi değil. Bir kere kadın eli değmiş, tipi değişmiş.
Utah, FBI'a yeni katılmış parlak bir ajan olarak çıkıyor karşımıza. Lisede futbol oynayıp rekor filan kırmış, daha sonra dizini sakatladığı için (90 derece öne kıvrılmış ıyk) futbol hayatı bitiyor, asla profesyonelleşemiyor. O da madem bu yakışıklılıkla futbolcu olamıyorum, ajan olayım diyor. (Keanu Reeves rules)

Eski başkanların maskelerini takarak banka soyan bir grup soyguncu, ilk davası oluyor Utah'ın. Ortağı Angelo (ki kendisi Nick Nolte'ye acayip benzemektedir) bazı ipuçlarından "Ex-Presidents" isimli bu soyguncuların sörfçüler oldukları teorisini geliştirir. Bunun üzerine Utah, "sörf öğrenmek isteyen genç" kılığıyla çetenin arasına sızmaya çalışır. Aradığı çetenin onlar olduğunu anlamadan önce Bodhi (ki kendisini garip vücutlu Patrick Swayze canlandırmakta) ve arkadaşlarıyla kanka olur, Bodhi'nin eski sevgilisi Tyler'a da abayı yakar.

Lakin acı gerçek ortaya çıkıp yeni arkadaşlarının aradığı adamlar olduğunu öğrendiğinde onları yakalamaya çalışmaktan da geri kalmaz. Böyle görev bilinçli bir insan olan Utah, yine de Bodhi'yi vurabilecekken vurmaz ve bize aralarında duygusal bir bağ olduğunu cümle aleme gösterir. Bodhi bunun üzerine Terry'i kaçırtır ve yapacakları son vurgunda Utah'ın işlerine karışmasını önler; dahası Utah'ı da Terry'i öldürme tehditiyle bizzat soyguna katar.

Her seferinde 90 saniyede içeri girip bankolardaki parayı alıp dışarı çıkan çetenin, bu son vurgunda Bodhi'nin gaza gelip kasaya yönelmesi üzerine işler karışır. Polisler, soyguncular ölür, Bodhi kaçar ama kendini suçlar, Utah onun peşini bırakmaz ama Tyler'a birşey olur korkusuyla ona dokunamaz. Sonunda Bodhi paralarına, Utah da Tyler'ına kavuşur. Aralarındaki hesap bu kadar kolay kapanabilecek midir?

Filmi izledikten sonra sörf ya da paraşütle atlama yapmaya heveslenmeyecek insan tanımıyorum. Görüntüler o kadar davetkar. Adrenalin bağımlısı ve düzen karşıtı gençlerin yaşadıkları size çok çekici geliyor elbet, ama Utah da moron polis görünümünden çok uzak olduğu için iki arada bir derede kalıp hangi tarafı tutacağınızı şaşırıyorsunuz. Sıradan bir macera filminden öte, felsefesi ve anlatmaya çalıştığı bir derdi olan bir film. Akılda en çok kalan sahneleri ise elbet sörf sahneleri ve Utah'ın uçaktan paraşütsüz atlayıp havada Bodhi'yi yakalaması.
Filmin orasında burasında 1-2 dk gözümüze çarpan Anthony Kiedis, Tom Sizemore ve Scrubbs'ın süper doktoru John C. McGinley de bonus.

IMDB Puanlaması : 6,7/10
La Santa Roja Puanlaması : 6,9/10

Çizgi Ötesi

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Wed, 03 Dec 2008 06:59:00 +0000

Orjinal Ad : Flatliners
Yapım : 1990, USA

Yönetmen : Joel Schumacher

Süre : 115 dk

Bir bebeyken izlediğim ve yıllardır beni çok etkilediğinden ve kabaca konusundan başka da birşey hatırlamadığım bu filmi, sevgili Digitürk sayesinde tekrar izledim hiç hesapta yokken. Oyuncu kadrosunun oldukça toshaklı olduğunu hatırlıyordum; gençliklerinin baharında Kevin Bacon, Kiefer Sutherland, William Baldwin, Julia Roberts ve Oliver Platt. Sırf o tıfıl halleri için bile izlenebilecek bir filmken daha fazlasını sunup bir kült haline gelmiş bir film.

Nelson isimli bir genç tıp öğrencisi, ölümden sonrasını deneyimlemek için ölüp geri gelmeye karar verir. Bunun için de tıp fakültesindeki 4 arkadaşından yardım ister. Başlarda buna yanaşmayan topluluk, ilk deney için bir araya geldiklerinde ve Nelson'ın yaşadığını anlattığı şeyleri dinlediklerinde, ölüp dirilmek için sıraya girerler.

Her birinin kendilerine göre sebepleri vardır; kimi Tanrı'ya inanmadığı için ölümden sonra ne olduğunu görüp kararının doğruluğunu ispatlamak derdindedir, kimi sevdiği kişilerin öldükten sonra nasıl bir yere gittiğini merak eder, kimi ise sırf meraktan girişir bu işe.

Bir sonraki olmak için birbirleriyle yarışan ve ölü kalınacak süreler üzerinden adeta düello yapan gençlerden 4'ü bu deneyi kendi üzerlerinde uyguladıktan sonra pek de hoş olmayan bir durumu farkederler; geçmişteki hataları dirilirken onlarla birlikte dünyaya dönmüştür ve peşlerindedir. Rachel ölümüne sebep olduğunu düşündüğü babasının hayaletini her yerde görmeye başlarken, Nelson çocukken eziyet ettiği bir çocuğun hayaleti tarafından kovalanır ve fiziksel şiddete uğrar. Bu hayaletlerden kurtulmanın yolu hatalarını telafi etmektir, peki nasıl?

1990 yapımı bir film olduğu için inanılmaz görsel efektler, son moda teknoloji filan bekleyerek yaklaşmamak gerek bu filme. Fakat yine de görüntüler ve efektler, zaman ötesi bir beceriyle bugün bile gayet etkileyici olabiliyor. Mantıklı olarak düşünüldüğünde bol bol hatalarını bulabileceğiniz bir film olsa da bunca zaman sonra beni gerim gerim gerip sigara üstüne sigara yaktırdığı için hala çok başarılı kaldığını söyleyebilirim. En akılda kalıcı replikler; "It is a good day to die" ve "It is not a good day to die"
Flatliners izlememiş bir bünye, asla sinefil olamaz.

IMDB Puanlaması : 6,4/10
La Santa Roja Puanlaması : 7,1/10

Tesadüfler

noreply@blogger.com (La Santa Roja) — Fri, 28 Nov 2008 15:10:00 +0000

Orjinal Ad : I Heart Huckabees
Yapım : 2004, USA / Almanya
Yönetmen : David O. Russell
Süre : 107 dk

Televizyonda izleyecek birşey bulamadığımız sıkıntılı bir haftaiçi günü, DVD kapağından bir romantik komedi havası sezilen filmimizi takıp izlemeye başladık. İzleyiciler hakkında bir önbilgi vereyim. İki adet İşletme eğitimi almış, zevzek, felsefeden hazzetmeyen, uykulu ve yorgun hatun. Bir kanepe. Yarın ekmek içine yapılmış sosisli ve Rus salatalı sandviçin yanında kola.
Düşündüğümüz gibi "romantik" bir komedi çıkmadı karşımıza, daha çok (çok afedersiniz) beyin miken dialogların saldırısı diyebiliriz. Varoluşçu bir komediymiş kendisi. O ne demekse?

Filmimiz Albert Markovski'nin zenci sırık gibi bir çocukla 3 kere karşılaşması üzerine "Benim tesadüfümün olayı nedir?" düşüncesiyle Varoluşçu dedektifler Bernard ve Vivian'a başvurmasıyla başlıyor. Evde, işte, banyoda, kısaca hayatının her anında izlenmeye başlayan Albert'in canını bir süre sonra bu takip canını sıkmaya başlıyor.

Bu sırada kurucusu olduğu ve geliştirdiği "Açık Alanlar Koalisyonu"ndan atılıp başkanlığı Jude Law'ın canlandırdığı Brad'e kaptırıyor. Brad'in amacı koalisyonu, Huckabees isimli şirkete girebilmek için kendi yararına kullanmak. Albert'in işlerini bozmak için Varoluşçu dedektiflerle de çalışmaya başlayan Brad, kız arkadaşı Dawn'ın kendini bu akıma fazlaca kaptırmasıyla "Allahım ne yaptım been??!!" moduna girmeye başlar.

Ahanda bu sırada hayatın anlamı, iyi-kötü-çirkin kavramı, acı, gerçeklik kavramlarıyla kafayı bozmuş olan Albert, bir başka üşütük arayışçı olan Tommy ile tanışır. İkili, Varoluşçu dedektiflerin rakibi olan Fransız Caterine'in öğretilerini takip etmeye başlarlar. Bu arayışlarında Caterine onlara bekledikleri rehberliği yapabilecek midir?
Valla benim aklımda kalan birkaç sahne var ki birbirinden korkunç. Birincisi memeleri olan ve Albert'i emziren bir Brad. İkincisi çamurların içinde yuvarlanan bir Caterine. Üçüncüsü de Amish kıyafetleri içindeki Dawn.
Bana pek hitab eden bir film olduğunu söylemeyeceğim. Sevgilisi Felsefe bölümünde okuyan bir hatun için fazla yüzeysel de olabilirim, bilemiyorum.

IMDB Puanlaması : 6,9/10
La Santa Roja Puanlaması : 5/10