DOGANOGLOU

Artin Agopyan; Kod Adı: Abdullah Öcalan

2015-05-02T12:53:00.000+03:00

Gerçek İsmi Artin Agopyan

Basit bir kişi, başarısız bir üniversite öğrencisi iken, 1978 yıllarında apo'nun üç kişiyle bir örgüt kurup, dışardan bu kadar destek görmesini aklınız alıyor mu?.. Bu dil bilmez, yol-yordam bilmez taşralının, Alman parlamento heyetleriyle görüşmesini, Yunan diplomatları ve istihbarat elemanları tarafından Kenya'ya kaçırılmasını nasıl
izah edebilirsiniz ki?.. Bizim mason / dönme basının Artin Agopyan'ı "apo" diye yıllardır şişirdiği malûm... Ama Yalçın Küçük, Doğu Perinçek gibi yazarların, hattâ milletvekillerinin gidip ziyaret ettiği pkk kamplarını, terör stratejisini, iki dediği birbirini tutmayan bu durgun zekâlı herifin plânladığını mı sanıyorsunuz? Bütün olay, ASALA eliyle 1973'den beri yürütülen Hıristiyan Ermeni terörünün, artık dünya kamu oyunda tepki çekmeye başlaması, Batılı emperyalist devletlerin yeni bir kuklaya ihtiyaç duymasından kaynaklanmıştır... Bu öyle bir kukla olmalıydı ki, ne Hıristiyanlar, ne Batılılar göze batsın!.. Tam tersine, hem Türkiye mesgul edilsin,
hem de Türklerle Kürtler birbirini kırsın!.. Ustelik Türkiye'nin Suriye, Irak, İran, Filistin, Libya gibi müslüman devlet ve topluluklar ile arası bozulsun!.. Müslümanları öldüren, kendi insanına zulmeden bir duruma düşsün!.. İşte pkk lideri apo diye bilinen, o camlı bölmenin arkasında zavallı bir tavırla oturan Artin Agopyan'ın hikâyesi!..
Bunu kim ortaya çıkardı biliyor musunuz?.. 31 Mayıs 1999 günkü duruşmada söz alan bir şehit babası!.. Başbağlar katliamında oğlunu kaybeden Ahmet Beşkardeş, Artin Agopyan'a hitaben, kırmanç (Kürt) ağzı ile "ez kırmanç im" diye başlayıp "sen Kürt değilsin, Ermenisin!.. Eger Kürt isen, ben şimdi seninle Kürtçe konuşuyorum, bana Kürtçe cevap ver!.." dedi!.. Ve tabii hiç bir cevap alamadı!..

Kürtleri bağımsızlığa kavuşturacağını iddia edip, Türkten çok Kürt öldüren, sözde Kürt "gerilla" kamplarında Türkçe eğitim yaptıran Abdullah Öcalan takma adlı Artin Agopyan, gerçekten Ermeni idi, ve Kürtçe bilmiyordu!.. Böylece "apo" diye bilinen kaatilin aslında Ermeni olduğu kendi yüzüne haykırıldı, ve kayıtlara geçti!
Hemen eklemek isteriz ki, bizim Kürt diye bildiğimiz vatandaşlarımız, bu terör furyasınin ortaya çıkışına kadar kendilerine "Kürt" demezlerdi!.. Hâlâ da çoğu o kelimeyi kullanmaz... Kendini Kırmanç, Zaza, Dersimli, Tatar uşağı olarak adlandırır. Boy ve aşiret adlarını kullanır. Bu da Avşar, Karakeçili, Türkmen demekten farksızdır.

Yaa işte böyle!.. Duruşmanın en önemli iki olayından biri bu tesbit iken, bizim mason / dönme medyada gene alt sıralarda yer aldı... Bazı televizyonlar bu konuyu yansıtmak yerine, "size şimdi çok önemli bir olay göstereceğiz," diyerek apo'nun "gözlük kullandığı" sahneleri yayınladılar!..

Baş terörist ülke A.B.D.'nin ünlü televizyonu C.N.N. ne yaptı, biliyor musunuz?.. Ne bu Kırmanç Türk köylüsünün tesbitini yayınladı, ne de Artin Agopyan'ın Batılı ülkeleri suçlayan ifadelerini!.. Kısaca "apo yaşamasına izin verildiği takdirde ülkede barışı sağlıyacağını söyledi," dedikten sonra,

- "Şimdi Türkiye'ye sokulmayan Abdullah Öcalan'ın avukatına bağlanıyoruz," anonsunu yaptı!..
Allah Allah!.. apo namlı Ermeni kaatilin zaten Ermeni mi, Kürt mü olduğu belli olmayan hain nitelikli 100 tane avukatı var!.. Bunlar sırayla arz-ı endam edip, kendilerine göre bir "şov" sergiledikten ve Türk devletini suçladıktan sonra, dâvâdan çekiliyorlar!.. Üstelik bizim mason / dönme medyada uzun uzun beyanat veriyorlar,
istedikleri reklâmı yapıyorlar!.. "Kimmiş ki, bu yurda sokulmayan avukat?" demeye kalmadı, bir Hollandalı bayan ekranda göründü... Efendim, bu Hollandalı kadın Apo'nun avukatıymış!.. Çok istemiş, gelip dâvâyı üstlenmeyi ama, zalim Türk devleti kendisini yurda bile sokmamış!.. Savunmasi böylece kısıtlanan(!) kaatil Ermeni,
eğer mahkûm edilirse, yanlış karar alınmış olacakmış!..

Gördünüz mü, büyük müttefikimiz, sâdık dostumuz Amerika'nın kurduğu tezgâhı?.. Bunca muhabirine rağmen, Türk kanunlarına göre, sanıkları ancak Türk barolarına kayıtlı avukatların savunabileceğini bilmiyormuş gibi yapıp, Türk Devleti'ni suçluyor! Arkasından C.N.N. spikeri, bir Türk gazeteciye (hadi o salağın adını vermiyelim de rezil olmasın),

- "apo'nun beraat etme ihtimali var mı?" diye sormaz mı?.. Aklınca beraati de bir ihtimal olarak zihinlere yerleştirmeye çalışıyor!.. Tabii A.B.D.'nin resmi devlet politikası icabi!.. Hiç unutulmasın ki, ne Amerika'da, ne İngiltere'de, ne de Almanya'da hiç bir özel basın-yayın organı devlet politikası dışında yayın yapamaz!..
O Amerika ki, Teksas Eyaleti'nin (ki bu eyaletler federal devlete kendi rızaları ile katılmışlardır) bağımsızlığı için örgüt kuran 5 kişiden üçünü vurup öldürdü, ikisini de ömür boyu hapse mahkûm etti... Daha geçenlerde bilgisayarlara "melissa" virüsü bulaştırdı diye, eline silah almamış bir gence tam 40 yıl hüküm giydirdi!..
Kalkmış, 40.000 kişinin ölümünden sorumlu bir isyancı Ermeninin "beraat" edip etmeyeceğini
soruyor!.

EFSANEDEN MEKTUP

2014-01-21T22:26:00.003+02:00

"BÜYÜK FENERBAHÇE TARAFTARI'NA, HAKKIMIZDA KARAR ALINMASINDAN ÖNCE BİLİNMESİNİ İSTERİM Kİ; BU BÜYÜK KULÜBÜN, BU EMSALSİZ CAMİANIN VE SİZ; BÜYÜK VE YÜREKLİ FENERBAHÇE TARAFTARININ BAŞKANI OLMAKTAN SONSUZ GURUR DUYUYORUM...

BİLİYORUM.. YÜREKLERİNİZ SANCILI.... HATTA TEDİRGİN.. 3 TEMMUZ'DAN BERİ HERGÜN DAĞLANAN YARALARINIZ KABUK BAĞLAMADI HENÜZ...

YAŞATILANLARIN ONURUNUZDA BIRAKTIĞI HASAR DAHA TAMİR EDİLMEDİ VİCDANLARDA...

AMA SİZLER; BÜYÜK VE YÜREKLİ FENERBAHÇE TARAFTARI, BİR TEK SİZ VARDINIZ MEYDANLARDA..

ONURUMUZSUNUZ, GURURUMUZSUNUZ... SİZLERİN SAYESİNDE TÜM TÜRKİYE GÖRDÜ CESARETİ... KARARLILIĞI... MÜCADELEYİ....

EN ÖNEMLİSİ SİZ VARKEN, KİMSE YALNIZ KILAMADI BİZLERİ TEK KİŞİLİK KALABALIK OLDUK TUTULDUĞUMUZ YERLERDE... SİZLERİN SAYESİNDE GÖKYÜZÜNÜ ÖZLEMEDİK LACİVERTİ SEMA YAPTINIZ HAKSIZLIKLARIN ÜZERİNE..

VE SARISI YARGICI OLDU TÜM TİRANLARIN.

KARANLIĞI TUTUKLAYIP ATTINIZ ÇUBUKLUNUN ARKASINA..

SİZ VARKEN KORKU HİÇ UĞRAMADI YANIMIZA BİR TEK DÜŞMANLARIMIZIN GÖZLERİNDE GÖRDÜK ONU..

VE HİÇ DÜŞÜNMEDİK SONUMUZU SİZ HERKESE ÖĞRETTİNİZ SONSUZLUĞUMUZU...

BİR FENERBAHÇE DESTANI YAZDINIZ.. TARİH YAZDIĞINI SANANLARA İNAT...

BİZLER BİBER GAZINDAN YORULMUŞ GÖZLERİNİZDE GÖRDÜK KARARLILIĞI YA DA TEKMELENEN BACAKLARINIZDA... ÜSTELİK KUCAĞINIZDA ÇOCUĞUNUZLA....

İNANIN EN KÖTÜ GÜNLERİMDİ .

LANET ETTİM YANINIZDA OLAMADIĞIMA.....

SİZLER ÖĞRETTİNİZ..

UÇURTMALARIN YÜKSEĞE ÇIKMASI İÇİN RÜZGARI ARKASINA ALMAKTANSA RÜZGARA KARŞI DURULMASI GEREKTİĞİNİ.

SEVGİYİ, SADAKATİ, BAĞLILIĞI SİZDEN ÖĞRENDİ TÜM TÜRKİYE..

HATTA BABALAR GÜNÜ YANLIZLIĞININ NASIL TEK KİŞİLİK KALABALIKLA KUTLANABİLECEĞİNİ GÖRDÜ..

VE FUTBOLUN PAYLAŞILAN PUANLARDAN İBARET OLMADIĞINI ANLADI HERKES...

PAYLAŞILAN BUNCA ŞEYİN YANINDA...

VOLKANLAR GİBİ PATLAYAN KOCAMAN YÜREKLERE TANIK OLDU TÜRKİYE..

SAYENİZDE....

HER KOŞULDA TESLİM OLMAMAYI, UMUDU GÖRDÜ VE FENERBAHÇENİN BÜYÜKLÜĞÜNE TANIKLIK ETTİ TARİH...

EN ADİ İTHAMLARA MARUZ KALIRKEN "AVRUPA ŞAMPİYONU" OLAN İNANCA ŞAPKA ÇIKARDI..

TÜM TÜRKİYE...." "KARDEŞİN DUYMAZ ELOĞLU DUYAR " TÜRKÜSÜNÜ HİSSETTİ HAKKIMIZ, YABANCILARIN ADALETİNE TERKEDİLİRKEN...

VE SİZLERLE MUSTAFA KEMAL'İ ÖZLEDİĞİNİ HATIRLADI TÜRKİYE...

VATANIN BÖLÜNMEZ BÜTÜNLÜĞÜNÜ VE BİR KARIŞ TOPRAĞIN TESLİM EDİLEMEYECEĞİNİ...

ŞİMDİ.. HAKKIMIZDA KARAR VERİLMEYE GELDİ SIRA.... TÜRK ADALETİNE VE EN ÖNEMLİSİ HAKLILIĞIMIZA GÜVENİN.. KARAR NE OLURSA OLSUN, TÜRK MİLLETİ ADINA KARAR VEREN, CUMHURİYETİMİZİN ADI İLE BAŞLAYAN BU KURUMLARDAN SAYGINIZI ESİRGEMEYİN...

VE UNUTMAYIN Kİ BEN HEP ÖZGÜRDÜM VE SİZLERİN SAYESİNDE BİRGÜN BİLE TUTUKLU KALMADIM. BİR İNSANIN YAŞAYABİLECEĞİ HER TÜRLÜ ONURU VE MUTLULUĞU YAŞADIM SAYENİZDE...

HEPİNİZE SONSUZ ŞÜKRANLARIMI SUNARIM..

BANA BU ONURU BU GURURU YAŞATTIĞINIZ İÇİN....

HEPİNİZE SAYGILARIMI SUNARIM, BANA BU SAYGINLIĞI YAŞATTIĞINIZ İÇİN..

AMA BU SEVDA BİTMEZ..

VE BİLİNMELİDİR Kİ..

BUGÜN BURADA VE HER YERDE OLDUĞU GİBİ YARIN ÇAĞLAYAN'DA DA SON SÖZÜMÜZ "FENERBAHÇE"...

FENERBAHÇE MANİFESTOSU

2014-01-20T20:22:00.000+02:00

DÜNYA YIKILIR...

Ucube süreç tamamlandı.
Bundan sonrası Fenerbahçe tufanı.
Biz rüzgarı estirirken, taşlar yerinden oynayacak ve asıl yerine oturacak.
Öyle seneler sonra da değil, ben diyeyim üç vakte, ama dayanamazlar 5 dakika.
Toz duman gırla gidecek, sonra da yere inecek.
İndiğinde, kelepçe Fenerbahçe’nin bileklerinde değil, Fenerbahçe’ye uzanan ellerde olacak.

Şu kısa süreçte, bebesinden-abisine, abisinden-babasına, babasından-imamına, imamından-yamuğuna, yamuğundan-paraleline, lobisinden-liboşuna, fitnesinden-fesatına, uefasından-fifasına, herkes üzerimize gelecek.

Sen Fenerbahçeli!
Dün öyle bir durdun ki; memleket ayakta kaldı.
Yine dünkü gibi duracaksın, duracaksın ki; geldikleri gibi gitsinler.

Sen Fenerbahçeli!
Sakın haaa üzülme. Bugün senin öldüğün değil, Kocaman bir yüreğin müjdelediği; “gerçeklerin kötü huyunu” gösterdiği gün.

Sen Fenerbahçeli!
Dik dur, eğilme.
Sıkı tutun, sım sıkı sarıl.
Gözünü dört aç, tek ve net gör.
İmamlara boyun eğme ama safları da gevşetme.
Arkayı dörtle, tribünü doldur.
Mazlumla yolcu ol.
Samanyolu'nda hancı.
Haykır işte sevdanı: Biiir şaaarkısın seeen...
Omuz omuza ver ki; sesin daha bir gür çıksın: Öömür boyuu süreceeek...
Küskünlüğünü unut, halkayı bozma, geniş tut.
Kurduğun halka Fenerbahçe'dir, Fenerbahçe halktır, hatırlansın.
Tuttuğun tempo haktır, "iki ayda unutulur sandık" diyen kulaklarda yankılansın:Duudaaklarımdaaan, yıllarcaa düşmeyeceeek...

Herşeyden önemlisi…

Sakın korma!
Bak; Ali İsmail korkmadı.

Sakın bırakma!
Bak; Burak, Mümtaz amca, Selçuk abi, Serkan abi bırakmadı.
İhsan teyze hala daha bırakmıyor.
Aziz başkan, İlhan bey, Şekip bey, idam sehpasında zerre esnemiyor.

Yahu, Lefter çubukluyla dolaşıyordur öteki diyarda.

Siz!
Gücünüz yetiyorsa çıkarın formasını.
E işte kupa duruyor müzemizde.
Gözünüz kesiyorsa uzatın elinizi.

Yok, anlatamadık bir türlü.
Kara deryaların Fener’i; gece yol, gündüz gün gösterir.
Yele eğilmez, dalgaya yıkılmaz.

Korkmaz, ULAN, Korkmaz!

Fenerbahçe korkmaz, Ali İsmail Korkmaz.

Asırlık çınar, sonsuza kadar sarsılmaz, devrilmez ve yıkılmaz.

Devran döner, evren döner, dünya yıkılır
Ammaa...

FENERBAHÇE YI-KIL-MAZ!

HAKAN HANOĞLU

İŞ HAYATI

2014-01-10T16:08:00.001+02:00

Merhaba. ben 27 yaşındayım, adım B. evde oturmayayım diye 5 yaşında anaokuluna başladım. Evde oyun oynasam ya da doya doya televizyon izlesem ya da en güzeli sabahtan akşama kadar mahallede koştursam da olurdu ama anaokulu diye bir kurum vardı ve ailem oraya yolladı. Yine ben 5 yaşında sıkıntıdan okuma yazmayı çözmüştüm ama ilkokul diye bir şey yaratıldığı, beş yıl boyunca çocukları oyalamak için bir bina yapıldığı için oraya gönderildim. İlkokul birinci sınıfı bitirdiğimde basit bir şekilde matematik anlatmayı beceremeyen babam sayesinde iki bilinmeyenli denklem çözebiliyordum. İlkokulun beş yılı boyunca acayip sıkıldım. Bu beş yılda defalarca dizimi kanattım, blok flüt çalmayı öğrendim, bir kere gözümü yardım, kabakulak ve su çiçeği geçirdim, düzgün olmayan yazımı bir türlü düzeltemedim. Onun dışında çok sıkıldım. Bir de evde ailemin dinden hiç bahsetmemesi fakat okuldaki çocukların sürekli "Allah karanlıktaki karıncayı bile görür" demesi yüzünden paranoyak oldum. Bir ara babamın düşüncelerimi okuyabildiğini düşünüp yaramazlık yapamıyordum. Ha bir de ilkokul beşte hareket enerjisinin ısı enerjisine dönüşümünü anlatmak için kaydıraktan kayan ve poposu yanan çocuk örneğini verdiğim için dayak yedim.

İlkokul dört ve beşinci sınıflarda Anadolu Lisesi sınavına hazırlandım. Çünkü iyi iş bulabilmek için iyi üniversiteye gitmek, iyi üniversiteye gidebilmek için de iyi liseye gitmek gerekiyordu. Çocukluğumu ders çalışarak geçirdim. İlkokuldan sonra hazırlık okudum. Bak o güzeldi. Sonra ortaokul ve lise. Bozulmayan sırayla ve aynı kelimelerle Selçuklular, Osmanlı ve cumhuriyet tarihleri öğrendim. Liseden mezun olduğumda ikinci dünya savaşı hakkında hiçbir şey bilmediğim gibi birinci dünya savaşı da benim için bir Sırp milliyetçisinin Frand Ferdinand'ı öldürmesinden ibaretti. bol bol dua ezberledim, saçma sapan matematik problemleri çözdüm, üçgenin iç açılarını ve dış açılarını ezberlemem yetmiyormuş gibi onyedigenin bir dış açısını hesaplayabiliyordum. Blok flüt çalmaya devam ettim. Sandıktan takla attım. Mercekte kırılan mum ışığının iz düşümünü buldum filan. Bunlar hep iyi bir üniversite ve akabinden gelecek iyi iş hayatı, bol para içindi.

Hayatımın en ergen yıllarını ders çalışarak geçirdiğim için manyak bir ergen oldum. Çılgın gibi test çözdüm. trigonometri, türev, integral öğrenmeye çalıştım. Beceremedim çünkü çok sıkılıyordum. Üniversiteyi kazandım. İlerde iyi bir iş bulabilmek için anorganik kimya dersini geçmem gerekiyordu ve bunun için periyodik cetveli ezberledim. Sonra sülfürik asitle elimi yaktım. Bir keresinde organik kimya laboratuarında astım krizim tuttuğu için profesörden azar işittim. Haklıydı, astımım varsa niye bu bölümü okuyordum? Ama kimya bölümünde ne okunur, kimya mezunu ne iş yapar bilmeden o bölüme girmiştim işte. Zar zor mezun oldum üniversiteden, tca siklusunu ve karbondioksitin molekül orbital şemasını çizmeyi ezberleyerek.

Yaşım 24'ü bulduğundan artık ne iş yapmak istediğimi biliyordum ve yüksek lisansa başladım. Genetik bölümünü kazandım, kanser çalışmak için heyecanla okula gittim tezlerin dağıtıldığı gün. Maya çalışması verdiler bana. "Kanser?" dedim, "maya da iyidir" dediler. Yüksek lisansı bıraktım.
İş aramaya başladım sonra. İstanbul'da 1+1 bir ev ve sadece elektrik faturasını karşılamaya yetecek işler teklif ettiler uzunca bir süre. Halbuki ben 24 yaşıma kadar iyi bir iş bulabilmek için Franz Ferdinand'ı, tca siklusunu ezberlemiştim. blok flüt bile çalmıştım! bari doğal gaz faturamı da ödeyebilseydim!

Bir süre sonra tüm faturalarımı da ödeyebileceğim bir iş buldum. Çünkü hak etmiştim bence. en çok sandıktan takla atarken haketmiştim! iki yıl oldu. İki yıldır Allahıma çok şükür faturalarımı ödüyorum. İki yıl oldu, iki yıldır mobbing yaşıyorum. İki yıl oldu, iki yılda defalarca hıçkıra hıçkıra ağlayarak çıktım ofisten. İki yıl oldu, iki yıldır nefret ederek geliyorum işe.
Merhaba, ben B. birkaç ay sonra 28 yaşımı bitirecek ve 29. yılımdan gün almaya başlayacağım. 5 yaşından beri iyi bir iş bulabilmek için saçma sapan işler yapıyorum, ama mutsuzluktan ölüyorum. Bem badminton oynamayı öğrendiğim hem de ikinci dil olarak öğrenmeye çalıştığım almanca ile "ich bin acht un zwanzig jahre alt" demeyi becerebildiğim halde hayatımın 2/7'sinde geç uyanabilmek ve kahve içmeye gidebilmek için hayatımın geri kalan 5/7'sinden nefret ediyorum.
Merhaba, intihar edelim mi?

Ekşisözlük yazıları || 2013

Faiz Lobisi

2013-11-03T14:03:00.002+02:00

Yahudiler gülüyorlardı..
Şaka yaptığımızı düşünüyorlardı..
Artık gülemiyorlar..
Durumun ciddiyetini kavradılar..

Millet ve ondan ölesiye nefret edenlerin arasındaki kavga, farklı görüşleri olan partilerden besleniyordu..
Küçük ve vatansız bir uluslararası hizip milletleri birbirine kırdırıyor ve asla barış istemiyorlar..

Bu insanlar bugün burada yarın başka bir yerde yaşayabilen, sahip oldukları, doğup büyüdükleri belli bir toprakları olmayanlar, bugün Berlin'de yaşarlar, yarın Brüksel'de sonraki gün ise Paris'te ve tekrar Prag'da, Viyana veya Londra'da..

Bunlar her yerde kendilerini evlerinde hissederler. Bunlar uluslararası bir topluluktur. Çünkü "iş"lerini dünya çapında yürütürler..

Fakat milletimiz bu topluluğa uymaz ve onların peşinden gitmez..

Çünkü milletimiz kendi toprağından ve vatanından sorumludur. Devletinin ve insanlarının hayat tarzıyla yetinir.

FENERBAHÇE ALEYHİNDE MEDYA OPERASYONLARI

2013-10-22T21:26:00.000+03:00

Hedef takım : Fenerbahçe
Hedef Başkan: Aziz Yıldırım

3 Temmuz Operasyonu nasıl ne şekilde gelişti?

A, B hatta C planları neler?

İşte o medya şablonu;

80's 90's Çocukları

2013-09-27T23:13:00.002+03:00

Yazı "Fırat Dergisi" Moderatörlerinden. İnsan okuyunca; "Biz 90'larda ölmediysek daha da ölmeyiz." dedirten cinsten.

80'li - 90'lı yıllarda mı çocuktun?
Nasıl oldu da hayatta kalmayı başardın?

1.- Arabaların emniyet kemeri, kafalıkları, ve kesinlikle hava yastıkları yoktu.

2.- Ön koltuk tehlikeli değil de eğlenceliydi.

3.- Bebek yatakları ve oyuncaklar renkliydi. Ya da en azından kurşunlu, muhtelif zehirli maddeler ile boyanmıştı.

4.- Prizlerin, araba kapılarının, ilaç şişelerin ve kimyasal ev temizliyicilerinin üzerinde çocuk kilitleri yoktu…

5.- Kasksız bisiklete biniliyordu.

6.- Steril su şişelerinden değil de bahçe hortumundan yada muhtelif başka kaynaklardan su içiliniyordu…

7.- Oyun oynamaya çıkmanın tek şartı hava kararmadan önce eve dönmekti.

8,- Cep telefonu yoktu ve hiç kimse nerelerde gezdiğimizi bilmiyordu. İnanılmaz …

9.- Okul öğlen bitiyordu… Ve öğlen yemeği için evimize geliyorduk.

10.- Bir sürü yaramız, kırılmış kemiğimiz ve kırılmış dişimiz vardı, fakat hiçbir zaman birileri bu yüzden mahkemeye verilmiyordu.Kendimizden başka kimse sorumlu değildi.

11.- Bolca tatlılar ve tereyağlı ekmekler yiyorduk, ve gerçek şekerli içecekler içiyorduk ve hiç kilo sorunumuz olmazdı - çünkü hep dışarda oynardık , aktif olarak …

12.- Dört çocuk bir limonatayı paylaşabiliyorduk… aynı bardaktan içebiliyorduk, ve kimse bu yüzden ölmüyordu.

13.- Playstation, Nintendo 64, X boxes, Vídeo oyunlarımız, 99 kablolu kanalımız , Dolby surround, Cep telefonumuz, Bilgisayarımız, Internet de Chat odalarımız YOKTU. onun yerine ARKADAŞLARIMIZ vardı bolca!!

14.- Yürüyerek veya bisiklet ile uzakta oturan arkadaşlarımızı ziyaret edebiliyorduk, kapılarını çalıp hatta çalmıyarak içeri girip onları oyun oynamaya çağırabiliyorduk!!!

15.- Evet dışarda, o acımasız korkunç dünyada! Korumamız olmadan! nasıl mümkün oluyordu bu? Tek kale üzerine maç yapardık ve birisi takıma alınmadığında psikolojik travma oluşmuyordu ya da dünyanın sonu gelmiyordu.

16.- Bazı öğrenciler diğer öğrenciler gibi başarılı değildi ve sınıfta kalabiliyordu. Fakat bu yüzden kimse Psikoloğa ya da Pedagoğa gönderilmiyordu. Kimsede Dislexia, konsantrasyon sorunu veya hiperaktivite yoktu, basitçe o okul yılını tekrarlıyordu.

17.- Özgürlüğümüz , üzüntülerimiz , başarılarımız , görevlerimiz vardı …ve bunlar ile yaşamayı öğreniyorduk.

Soru: Nasıl oldu da bütün bunlara rağmen hayatta kalmayı başardık?

Ve daha da önemlisi kendi kişiliğimizi bu şartlar altında nasıl oldu da geliştirebildik?
Sen de bu jenerasyondan mısın?

Şimdiki çocuklar büyük bir olasılık ile bizim yaşama şeklimizi sıkıcı bulacaklar "fakat" bizler çok güzel ve mutlu yaşadık.

AZİZ BAŞKAN: BANA ERGENEKON'UN KASASI DEDİLER

2013-09-13T16:44:00.002+03:00

Fenerbahçe Başkanı Aziz Yıldırım, bugün düzenlediği basın toplantısında kulüple ilgili çıkan başkan adaylığı haberlerine açıklık getirirken CAS süreciyle ilgili de basın mensuplarına bilgiler veriyor.

Martens Hukus Bürosu'ndan Yunan avukat Andreas Zaglis'in de katıldığı toplantıda Aziz Yıldırım başkan adaylığı konusunu bugün konuşmayacaklarını belirtti.

İşte Aziz Yıldırım'ın spor medyasının önde gelen isimleriyle birlikte yaptığı toplantıdaki konuşmaları:

CAS DAVASI NEDEN ÇEKİLDİ?

"Şenes Bey'e İsviçre'deyken Tolga Beyl'le Şekip Bey gittiler. Kendisine Infantino'nun yazdığı mektubu götürüp, verdiler. Süreci anlattılar. 'Bu olamaz. Bu davanın yeniden açılması olamaz' dedi. Bununla ilgili Şekip Bey'de telefon kayıtları var. Bu bir oyundur, oyun oynanıyor, oyun devam ediyor. Yani 'Platini bana çok baskı var' diyor. Baskı kimden geliyor diye sorduk. Ben sordurdum. 'Kimden geliyor bu baskı, hükümetten mi, federasyondan mı?' 'Hayır' O zaman baskı nerden geliyor? Açıklamalı bunları. Burada biz CAS davasını niye çektik? Biz Fenerbahçe olarak, CAS davasını niye çektik? Kim çektirdi bize? CAS davasını bize Şenes Erzik, en yetkili geldi, anlattı bir şeyler, kime anlattı, federasyona anlattı. Federasyondaki kişiler de Şenes Bey'le gidip birşeyler anlattılar. Bu ülkenin iyi niyetli başbakanına gidip konuştular. Aldıkları karar gereği bize, ben hapisdeyken CAS kararını çektirdiler. Geldiler bana da anlattılar, niye çekiyoruz diye, telefonda da tam anlatamıyorlar. Hem ülke hem de Fenerbahçe'nin menfaatleri olacak. Şenes Bey, şimdi TFF'ye neden sormuyor 'Niye çektirdiniz' diye. 'Önemli olan 2020, şu bu' dediler. Benim şahsi davamı da çektirdiler. Rica ettiler, şahsi dava açmıştım Platini'ye. Türkiye'ye giremiyordu, çektirdiler. Medya olarak niye sorgulamıyorsunuz bunları, hep bizi sorguluyorsunuz. Türkiye'de herkes temizdir, Aziz Yıldırım ve üç tane arkadaşı kirli. Türkiye'de şikeyi biz mi çıkardık? Bağırıyorlardı, teşvik Anadolu kulüplerinin gelir kaynağı diye. 2011'de teşvik ve şike suç muydu? UEFA'da bütün bu konuştuklarımız var, bilin yani. Siz hepiniz polisin verdiği fezlekelerle bize saldırdınız."

"Aziz Yıldırım Kıbrıs'a kaçıyordu. Ben buradayım, kaçtım mı?
Aziz Yıldırım ve arkadaşları Emenike'ye verdiği para sayarken görüntüleri vardı. Nerede?"

"SAVCILARA YAPTIKLARI İŞTEN ÖTÜRÜ AHLAKSIZ DEMEDİM"

"Üç gün önce bizim 12 numara bazı savcı ve hakimlerin F.Bahçe formasıyla bizim arkadaşlarla oynadıkları maçtan kesitler yayınladılar. Hangi gazeteler bunları yayınladı? Biz onlara bazı şeyleri dostluk gereği söyledik. Mahkemedeyim şu anda mahkemeye gidip geliyorum. Ahlaksız dedim diye. Öyle söylüyorlar. Ben benle olan ilişkilerinden dolayı söyledim, görevlerinden dolayı değil. Niye bir tane gazete yazamıyor, korkmayın beyler korkmayın. Devir değişir. Herhalde kimse baskı yapmıyor. Hakim, savcıdan niye korkuyorsunuz yahu? Her şeye cevap vereceğim burada. Mahkeme yapacağız. Soracaksınız şu maçta şike yaptın mı? Ben ve arkadaşlarım da korkmadan açık ve net cevaplayacağız. Bu dava bir şike davası değil. Bu dava siyasi bir davadır. Ben ne hapisten korkuyorum ne de başka bir şey. 38 yıl durumum var gider aslanlar gibi yatarım."

"Aziz Yıldırım tekrar CAS davasının çekilmesiyle ilgili 'Siz sebebini sordunuz mu?' sorusuna da "Bize Fenerbahçe menfaatleri için dediler. Sizin UEFA'yla sorununuz var. Demek ki UEFA'yla ilgili birşeyler yapacaklar. Detayını konuşamadık" yanıtını verdi."

"BANA ERGENEKON'UN KASASI DEDİLER"

"Benim telefonlarımı dinlemelerinin amacı; beni Olgun Peker üzerinden Sedat Peker'e oradadan da Ergenekon'da bağlayacaklardı. Bana Ergenekon'un kasası dediler. Çünkü oraya bağlayacaklardı."

"BEŞİKTAŞLILAR'IN ŞİKE YAPMADIĞINA KENDİM KADAR EMİNİM"

"Bu şike davası olsa Trabzonspor Başkanı örgüt lideri olurdu. Başbakana hakaret ediyor. Beşiktaşlıların şike yapmadığından kendim kadar eminim. TV programları hakaret dolu. Kendimi zor. Tutuyorum ailem var. Bu hakaret edenlere karsı sokağa çıkamayacak, karsılarına çıkamayacak biri değilim. O yürek bizde var"

"Yargıtay devam ediyor diye henüz konuşmadık. Bizim dışımızda bizimle ilgili olmayan bilgiler dolaşıyor. Başkan adaylığım ile ilgili konuşmayacağım. 3 Kasım günü bile listeye isminizi yazıp aday olabilirdiniz. Yasal engeli olmayan herkes aday olabilir. Ama başkan Aziz Yıldırım olamaz yazamazsınız. Bunu kimse yazamaz. Fenerbahçe başkanı atamayla gelmez. Günü geldiğinde karar verip aday olacaksam söyleriz. 15 yıllık başkanlığım benim için onur madalyasıdır. Başbakan da sandık diyor. Siz başbakana aday olma diyebilir misiniz?"

“ŞENES BEY'İN ŞEKİP MOSTUROĞLU'NDA SMS'İ VAR

"UEFA, Infantino’nun mektubu iç yazışmadır diyor. Ben CAS’ta 45 dakika çıktım anlattım. Bu iç yazışma değil bir tehdittir dedim. Asbaşkanın Şenes Erzik’in ülkesinin olduğu bir ülkeye bu yazı gönderilirse bu tehdittir dedim. Biz şikeyi anlayamadık da anlatamadık da. Polisin yaptığı çökertme sistemi ile hareket edildi. Benim ile ilgili tek bir tape çıkartın her suçlamayı kabul edeceğim dedim UEFA’ya. Şekip Mosturoğlu ve Deniz Tolga Aytöre Şenes Erzik’e gittiler. Şenes Bey istediği televizyona istediğiniz yere geliriz. Biz ne söyleyeceksek söyleriz. Şekip Mosturoğlu’nda SMS’i var. Şenez Bey SMS atmış."

"FATİH TERİM, TFF BAŞKANI OLABİLİR"

"Bunlar hep spor programlarında konuşuluyor. Saygın bir program yok, iftira ediyorlar, ortamı geriyorlar. (Bir gazetecinin sorusu üzerine) Fatih Terim, TFF Başkanı olabilir. Ben niçin bundan rahatsız olayım? Seçim var, katılır, delegeler seçerse olur. Bu işi yapabilecek bir insan. Ortamı basından bazı kişiler geriyor. Olmayan sıkıntı, varmış gibi gösteriliyor."

"SOW KOŞMAZSA OYNAYAMAZ"

"Ersun Hoca, Sow'u oynatmıyor. Çünü Sow, onun istediği kadar koşmuyor. Ramazan'da oruç tutan Türk çocuklar da vardı, onlar çıkıp oynadı ama Sow oynamadı. Ersun Yanal, bütün futbolcuların en az 12 km koşmasını istiyor ama Sow 9 km koşuyor. Bu yüzden kadroya alınmadı. Gerekeni yaparsa, hoca onu oynatır."

"UEFA ÇELİŞKİLİ KONUŞTU"

"Genel Sekreter Infantino'nun mektubu, verilmiş bir söz anlamına gelir. UEFA, bu mektubu onların önüne getiremeyeceğimizi söyledi. Ben de onlara 'Bu, bir tehdittir' dedim. Şenes Bey'in asbaşkan olduğu bir kurumun genel sekreterinin yazdığı bir mektubun geçerliliğinin olması gerektiğinii ifade ettim.

"'TFF, sizi Avrupa'ya gönderseydi, biz kabul ederdik' diyorlar. Beşiktaş, Avrupa'ya gitti. Onların yöneticileri neden ceza aldı, neden istifa ettiler? UEFA'nın söyledikleri çelişkili."

Kaynak: Gazetevatan

Olimpiyat

2013-09-08T23:05:00.000+03:00

Ezan okunuyor.

Rihanna söylüyor.
Olimpiyat tanıtım filmimiz bu. Televizyonlarda yayınlanıyor. İnternette var, izleyin lütfen... Kızlı-erkekli dolaşıyorlar. Kızlı-erkekli parkta oynuyorlar. Kızlı-erkekli müze geziyorlar. Kızlı-erkekli alışveriş yapıyorlar. Kızlı-erkekli çay içiyorlar. Kızlı-erkekli Boğaz kenarındalar... Kızlı-erkekli tekneye biniyorlar. Dalgalı, düz, kıvırcık. Hepsinin saçı açık. Tekneye binen kız, mini etekli. Sanırsın, Los Angeles’tır. Siyah Amerikalı bile var. Nerde türbanlılar kardeşim? Yok mu İstanbul’da hiç türbanlı? Neden koymadınız tanıtım filmine? Benim başörtülü bacım, benim başörtülü bacım diye oy toplamayı biliyorsun... Utanmıyor musun başörtülü bacını saklamaya? Başörtüsünden mi utanıyorsun yoksa? Kızlı-erkekli bankta oturmayı hoş karşılamam diyeceksin... Memleketi dünyaya tanıtmak için çapulcu’lara sarılacaksın, öyle mi? Başörtülü bacım üniversiteye giremiyor, başörtülü bacım TBMM’ye giremiyor diye mağdur ayaklarına yatacaksın... Kendi ellerinle hazırladığın tanıtım filmine, başörtülü bacını sokmayacaksın, öyle mi? Ayıp mıdır türbanlıları göstermek? Yoksa, bu senin yaptığın mı ayıptır?

Ayrıca...

Ezan okunurken konserlerin sesini kısmayana dinsiz diyeceksin... Sonra da, ezan’a Rihanna’yla vokal yaptıracaksın... Müezzin midir Rihanna? İçinde rakı” geçiyor diye ‘Vardar Ovası’nı yasaklayacaksın. İçinde extasy geçen Rihanna şarkısıyla Türkiye’yi tanıtacaksın öyle mi? 2020’yi verirler mi bilmem ama, “takiye olimpiyatı” yapsalar, banko bunlar alır.

Yılmaz ÖZDİL || Hürriyet

ARAPÇAYI KUTSALLAŞTIRMAK

2013-09-02T23:55:00.002+03:00

Arapça’yı kutsallaştırıp, dinin anlaşılmadan yaşanmasına sebep olanların düştüğü komik durumun bir örneği şöyledir:

“Arap Bedevi kadınları ellerinde tefler, yanık sesle türküler söylüyorlardı. Türkülerin konusu da deve etinin lezzetiydi. Bu etin kebabının, haşlamasının, kızartmasının ne kadar lezzetli olduğu yanık yanık, makam içinde anlatılıyordu.

Töreni tertipleyen Osmanlı Teşkilatı Mahsusa Reisi Eşref Sencer Kuşçubaşı Bey bir de gördü ki, hazır ol vaziyetinde olan Anadolu’nun aslan yapılı Osmancık Taburu’nun erlerinden bazılarının Arapça deve eti kasidesini dinlerken gözyaşları şıpır şıpır damlıyordu. İyi Arapça bilen Eşref Bey şaşırdı, bir ere:

- ‘Oğlum ne ağlıyorsun?’ diye sordu.

Hazır ol vaziyetindeki Mehmetçik durumu değiştirmeden cevap verdi:

- ‘Kumandanım bakınız ne güzel Kuran okuyor…’

Bu saf, pırıl pırıl yürekli Anadolu çocuğunun duyguları önünde gözleri dolan Eşref Bey dayanamıyor:

-’Oğlum o bedevi kadınları kendilerine dağıtılacak olan deve etinin lezzetini anlatan kasideyi makamla okuyorlar, sil gözyaşlarıni demiştir..''

GALATASARAY'IN FRANSIZ AŞKI

2013-05-15T17:06:00.000+03:00

Tarih: 18 Haziran 2005

Mehmet Demirkol ile Ribery transferinde gözden kaçanlar..

L’Equipe 7 Mayıs’ta yazdı

      Tarih 7 Mayıs 2005. Marsilya’nın Ribery’le anlaştığı haberi ajanslara düşmeden tam 37 gün önce. Günlük Fransız spor gazetesi L’Equipe’in “Marsilya Ribery’le ilgileniyor'' başlıklı haberi şöyle:
      “Marsilya Kulübü’nün transfer pazarındaki yeni hamlesi Galatasaray’ın orta saha oyuncusu Franck Ribery. Ümit Milli oyuncu İstanbul kulübüne, geçtiğimiz kış transfer döneminde, Metz’e katıldıktan 6 ay kadar sonra, 2 milyon Euro karşılığı imza atmıştı. (Bonservisten bahsediyor) Olympique Marsilya transferi mümkün olduğunca çabuk bitirmek istiyor. Ancak Galatasaray 6 milyon Euro’nun altında bir fiyatı kabul etmiyor.'' Daha sonra kulislerde konuşulan ise 7 milyon Euro’ya kadar çıkıldığı.

     Öztürk’ün bürosunda pazarlık!

      Bu haber Mayıs’ın ilk haftası Marsilyalı yetkililerle -yönetici ve Ribery’yi Türkiye’ye getiren- Adnan Öztürk’ün İstanbul’daki bürosunda yapılan görüşmenin ardından gazetede yer alıyor. O zaman henüz Galatasaray Ribery’nin bonservisini Metz’den almış değil. Ancak sözleşmede bonservisi alma önceliği Galatasaray’a tanınmış. Kısa bir süre sonra Metz’e zamanından önce gerekli ödemeler yapılıyor ve bonservis alınıyor. 1 hafta önce 7 milyon Euro teklif edilmiş bir oyuncu için Metz sözleşmede yer alan 2 milyon yerine 1.9 milyon Euro’yu kabul ediyor. Bir sonraki transferden alacağı olan yüzde 20 yerine yüzde 11 almayı da...

     Hagi neler söylemişti?

      Bu dönemde Ribery’nin aklının karıştığını Hagi bizzat söylüyor ve bu haber Süper Taktik’te Halil Özer’in imzasıyla yayınlanıyor. Sonra Hagi gidiyor, Galatasaray Gerets’le anlaşıyor. Yeni sezon için takımda planlama başlıyor. Kalacaklar, gidecekler.
      Tam bu sırada takımın en önemli, en çok ve yüksek parayla talep alan oyuncusu, Galatarasaylı yöneticilerin neredeyse İstanbul’dan daha hakim oldukları bir toprakta kayboluyor. Ve sonra onu istediği bilinen kulübe imza atıyor. Açıklaması da şu:
      “Ben artık milli takımda oynamak istiyorum ve Fransa’da büyük bir kulüpte göz önünde olmam lazım. Karım (Marsilyalı) hamile ve burada olmak istiyor'' Bu hikaye her şeyi anlatmıyor biliyorum. Boşluklar var. Ve ancak şu soruların cevaplarıyla bu boşluklar dolar. Cevap veren olur mu bilmiyorum tabii!

     İşte o sorular...

      1- Ribery Galatasaray’dan ayrılmak istediğini yöneticilere söyledi mi? Çünkü imza sonrası “Çok mutluyum ve bu transferi istedim'' dedi.
      2- 7 milyon Euro’ya Galatasaray’ın ihtiyacı var mı?
      3- Metz nasıl oldu da indirim yaptı?
      4- Bu paraya rağmen Galatasaray bu transferi taraftara anlatabilir miydi?
      5- Gerets’in Ribery raporu nedir?
      Bu soruların devamı olduğunu söyleyerek bitiriyorum. Sizi Sabah’tan Yılmaz Özdil’in dünkü yazısıyla baş başa bırakarak...

(Not: Yılmaz Özdil’in vardığı sonucun doğru olduğunu düşünmüyorum. Zaten Adnan Öztürk henüz istifa etmedi. Ama Özdil’in verileri kesindir.)


Yılmaz Özdil’in yazısı...

"15 gün once yazmıştım:
      Ribery kim? Metz’in Galatasaray’a ikram ettiği futbolcu.
      Metz kim? Sponsorluğunu Sollac isimli firmanın yaptığı Fransız Kulübü.
      Sollac kim? Fransız şirketi Arcelor’un Türkiye’deki ayağı.
      Arcelor kim? Erdemir’i satın almak isteyen Fransız çelik devi.
      Erdemir kim? Sollac isimli firmanın yüzde 25’ine sahip olan ve özelleştirmeyle satılacak olan Türk çelik devi.
      Sollac kim? Murahhas Azası Adnan Öztürk olan çelik şirketi.
      Adnan Öztürk kim? Galatasaray yöneticisi.
      Galatasaray kim? Ribery’nin ikram edildiği Türk takımı.
      Erdemir yatırımı mı?
      Ve eklemiştim:
      Deniyor ki, Fransız şirketi Arcelor Erdemir’i satın almak istiyor, bu nedenle “sempati yatırımı'' yaptı. Galatasaray’da vücut bulan “Fransız sevgisi''ni bu örtülü amaç için kullanacaklar. Yani aslında Ribery, sadece futbolcu değil, bedeli futbol üzerinden ödenen şık bir lobi faaliyetidir.
      Bu iddia “doğrudur'' diyemem... Ama son durum şu: “Ribery gitti...''

     Peki neden?

      Ribery’yi Galatasaray’a Adnan Öztürk getirmişti... Erdemir’i almak isteyen Arcelor’un Türkiye Murahhas Azası Adnan Öztürk, 15 gün önce sessiz sedasız Galatasaray Yönetimi’nden ayrıldı...''

GALATASARAY LİSANS ALAMAYACAK

2013-05-07T11:45:00.003+03:00

Hakan Hanoğlu tüm analizleri ve gerçekleri ortaya döktü. Bu şaklabanlığa dur demek tüm futbol severlerin görevidir. Rengin ne olursa olsun; vergi aflarıyla, şaibeli şampiyonluklarla ayakta tutulmaya çalışılan bu kulübün, aslında çoktan okyanusun dibini boylamış bir gemi olduğunu UEFA'ya gösterme vakti geldi.

Lütfen Hanoğlu Blog'daki bu dilekçeyi mail ve faks olarak UEFA'ya gönderin. Twitter'da boş TT'lerle ego savaşına son verip somut adımlar atın.

Dilekçeyi buradan kopyalayıp ya da yazdırıp aşağıdaki adreslere Almanca, Fransızca, İngilizce ve Türkçe olarak mail ve faks yolu ile ulaştıralım..

GÖNDERİLECEK ADRESLER;

media@fifa.org ; datainfo@fifa.org ;
webinfo@fifa.org ; discipline@uefa.ch ;
info@uefa.com ; contact@uefa.com ;
gianni.infantino@uefa.ch ; michel.platini@uefa.ch ;
contact@fifa.org ; discipline@uefa.ch

MEDYA OPERASYONU;

direzione@quotidiano.net ; segreteria.redazione.milano@monrif.net ;
online@quotidiano.net ;
assistenzatecnica@class.it ;
amministrazione@altrimedia.it ; servizioclienti@republica.it ;
derclub@diepresse.com ; online@welt.de ;
syndication@sueddeutsche.de ; juergen_kremb@yahoo.com ;
letters@nytimes.com ; yourpics@bbc.co.uk ;
jemima.kiss@guardian.co.uk ; editor@sundaytimes.wnl.lk ;
dtletters@telegraph.co.uk ; mirrornews@mgn.co.uk ;
talkback@the-sun.co.uk ; mbentley3@bloomberg.net ;
bholland1@bloomberg.net ; marc.champion@wsj.com ;
sabrinat@nytimes.com ; charles.arthur@guardian.co.uk ;
jason.deans@guardian.co.uk ; stephanie.pertuiset@afp.com ;
colin.droniou@afp.com

UEFA FAKS: +41 848 01 2727

ALİ KOÇ: BU BÜYÜK TARAFTAR AMSTERDAM KEYFİNİ YAŞASIN

2013-05-02T21:13:00.000+03:00

Fenerbahçe eski Asbaşkanı Ali Koç, UEFA Avrupa Ligi yarı final rövanş maçında Benfica’ya konuk olacak Fenerbahçe takımının konakladığı otelde soruları yanıtladı.

Fenerbahçe’nin yarı finale gelmesinin kolay olmadığını söyleyen Ali Koç, takımın kendilerine büyük bir gurur yaşattığını söyledi.

Ali Koç şöyle konuştu:

“Dün geceden beri maç havasına girdik. Futbolcuları daha iyi anladık. Çok iyi deplasman performansımız var. İnşallah devam ettiririz. Öyle ya da böyle bunu devam ettirip tarihimizin en büyük başarısına imza atarız. Herkes çok pozitif. Her yerden taraftarlarımız geliyor. Benficalılar da turu geçeceklerine emin. Bu bizim için bir avantaj olur. Buraya kadar nası geldiysek öyle devam etmeliyiz. İnşallah Amsterdam’a gideriz. Olmasa da hocaya ve takıma teşekür etmeliyiz

İnşallah bundan sonraki yıllarda da bunları sürekli hale getiririz. Herkes heyecanlı. Takım rahat. Birbirlerine inanmışlar. Herkes eşleriyle ailesiyle burada. İnşallah Amsterdam’da buluşuruz. O kötü günleri Allah bir daha göstermesin.

Fenerbahçe hiç hak etmediği, çok kötü günler yaşadı. Biz bunu bir test olarak gördük. Herkes omuz verdi. Fenerbahçe bu günleri atlattı. O sürecin tortuları bu yıllarda yaşanıyordu. İnşallah bunu minimize ederek, finale giderek bunları unuttururuz. Avrupa’da da sahamız kapandı. Önemli maçlar öncesi kritik kayıplarımız oldu.Gördük ki derin bir kadromuz var. Bu mutluluk verici. Eskiden yoktu bu. Aykut hoca ve ekibi bu hale getirdi. 97 km koşarken bu takım 104-110 kilometreleri gördü. Hocamız bunları söylerken kimse kabul etmiyordu. Çalışmaları meyve vermeye başlayınca herkes büyük hoca olduğunu kabul etti.

Çok yoğun bir yıl geçirdik. Buna alışmak da bi anlayıştır. 3 kulvarın da riski var, hiçbiri de olmayabilir. Son dakikalarda şampiyonluk kaçırılınca kötü oluyor. Halbuki haftalar önce kopunca bu kadar tepki olmuyor. İnşallah bu taraftar Amsterdam keyfini de yaşar.Fenerbahçe aydınlıktır. Osmanlı döneminde de böyleydi. 100 küsür sene geçti. Biz hizmet için elimizden gelen mücadeleyi veriyoruz. Sadece futbolda yok her alanda var. Fenerbahçe, dünyanın en önemli spor kulübü olma amacıyla ilerliyor. Fenerbahçe’ye bunun Türk sporuna aşılanmasında büyük görev düşüyor. İnşallah bu geceyi mutlu bir şekilde sonlandırırız.”

Kaynak: FBHaberorg || Follow @fbhaber

BU İNANÇLA; YOLUMUZ AMSTERDAM

2013-04-25T15:22:00.001+03:00

Yarın, onurlu tarihimizde çok önemli yere sahip bir maça çıkacağız.

Bu gurura, Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadyumu’nda hep birlikte ortak olacağız.

90 dakika durmaksızın takımımızı destekleyecek, yarı finalin iki maçtan oluştuğunu unutmadan, ilk maçı avantaja çevirmek için tüm inancımızı ve takımımıza olan güveni sahaya yansıtacağız.

"Sahadaki Çubuklular, yedek kulübesinde görev bekleyen evlatlarımız ve bu gururun mimarı Hocamız; yarın tribünleri tıklım tıklım dolduran binlere, siz Fenerbahçeliler’e emanet."

Yarın, futbolcularımıza, sabırla, son ana kadar destek olmanızı; her saniye, her dakika, herkesin gıpta ile tanık olacağı eşsiz desteğinizi, her maçımızda olduğu gibi bu tarihi günde de tekrarlanmanızı rica ediyorum.

Maç sırasında, futbolcularımızın yapacakları hatalarda onlara tepki göstermemeniz, ıslıklamamanız; onları teşvik etmeniz, desteğiniz ile tekrar oyuna dönmelerini sağlamanız çok önemli.

Yarın, saatler 22:05’i gösterdiğinde; tek yürek tek inanç hep bir ağızdan, sadece destek hep destek sonuna kadar Fenerbahçe diyeceğiz…

Bu inanç ve birliktelik ile dileğim; yolumuzun Amsterdam olması

Sevgilerimle,

Aziz Yıldırım
FENERBAHÇE SPOR KULÜBÜ BAŞKANI

Takip et: @fenerbahce

YAZDIKLARINI OYNUYORLAR

2013-04-24T12:58:00.000+03:00

“G.Saray’ın saha içinde ve saha dışında bu gücüyle 7 puanı kapattıracağını sanmıyorum” diyen Kocaman, gizli güçlerin neden olduğu baskının lig yarışında saha sonucuna etki ettiğine inanıyor

Fenerbahçe Teknik Direktörü Aykut Kocaman’ın, G.Birliği’ne 2-0 yenilip liderin 7 puan gerisine düştükleri maçın ardından yaptığı “G.Saray’ın saha içinde ve saha dışında, bu gücüyle 7 puanı kapattıracağını sanmıyorum” açıklaması gündeme bomba gibi düştü. ”Benfica maçı öncesi takımı etkilemek istemediğim için bu kadar konuşup susuyorum” ifadeleriyle yetinen Aykut Kocaman’ın yakın çevresiyle paylaştığı şikayetler şöyle:

Gizli güçler baskıya neden oldu

G.Saray’ın açıklamaları TFF ve hakemleri baskı altına aldı

Kocaman, Galatasaray cephesinden sürekli olarak TFF ve hakemleri baskı altına alacak açıklamaların gelmesinden rahatsız. Sarı-kırmızılı kulüp tarafından geçtiğimiz sezon, “Her şeyi sezon sonu açıklayacağız”, bu sezon ise “Gizli güçler” ifadeleriyle yapılan açıklamaların ligin gidişatına büyük etki ettiğini düşünüyor.

Erteleme müdahale

Kırmızı kart gören Gökhan Zan affedildi

TFF’nin uygulamaları ve cezai yaptırımlarının, lig yarışında sonuca direkt katkı yaptığı da Kocaman’ın inandığı bir başka gerçek. Kocaman, özellikle kırmızı kart gören G.Saraylı Gökhan Zan’ın ertesi hafta sahaya çıkmasının haksız rekabet olduğunu düşünüyor. Aynı zamanda Orduspor ve Mersin maçlarında üç antrenörün aynı anda tribüne gönderilmesinin ardından yaşanan olaylar da Aykut Kocaman’ın anlam veremediği durumlar arasında. Kocaman geçen senecezası ertelenen ve Kadıköy’deki maça çıkan Terim’in şampiyonluğun kaderine etki ettiğini düşünüyor ve bu ertelemelerin ‘mücadelenin doğal alanına müdahale’ olduğunu ifade ediyor.

Hakem hataları bilinçli!

Caner ve Meireles’in gördüğü kartlar buna örnek

Hakemlerin, Fenerbahçe maçlarında fahiş hata yapması Kocaman’a göre tesadüf değil. Eskişehir’de Caner Erkin’in gördüğü kırmızı kart, Meireles’in gördüğü kart sonrası yazılan rapor ve İnönü’deki Beşiktaş derbisinde Mete Kalkavan ve ekibinin gösterdiği olumsuz performans, tamamen “bir tarafa doğru estirilen rüzgar”la alakalı.

Zafere hazırlanın beyler

G.Birliği mağlubiyetinin ardından F.Bahçe soyunma odasında büyük gerginlik yaşandı. Sow ile Meireles arasında yaşanan tartışma soyunma odasına yansıdı. Aykut Kocaman, 10 dakika süren bir konuşma yapıp, “Kimseye kızmıyorum. Ligde işimiz zor ama Benfica maçında kendimizi affettirmemiz için o maça konsantre olmamız gerek. Haydi bırakın bu maçı da zafere hazırlanın” diyerek kavgayı bitirdi.

KAYNAK || FBHaberorg

BENFİCALILAR BENDEN NEFRET EDİYOR

2013-04-19T17:49:00.000+03:00

Portekiz basını, Benfica ile UEFA Avrupa Ligi'nde karşılaşacak olan Fenerbahçe'nin yıldızı Raul Meireles'i
inceledi. Ülkedeki medya organları Fenerbahçeli yıldızın, Chelsea forması giydiği dönemde Benfica'ya attığı gol sonrası yaptığı sevinç nedeniyle Portekiz'e geldiğinde sıcak karşılanmayacağını ifade etti. Meireles ile Benfica taraftarının arasının hiçbir zaman iyi olmadığına vurgu yapılırken, Raul Meireles'in gol sevinci sonrası işlerin daha da kötüye gittiği belirtildi.

Beni Görüp Çıldırıyorlar

Fenerbahçeli yıldızın ironik anları halen hatırladığı ifade edilirken, Benfica'nın maçlarını yaptığı Stadium of Light'ta birçok kez maça çıkan Portekizli yıldızın şu görüşlerine yer verildi;

"Benfica maçları herzaman zor geçmiştir. Porto forması ile onlarla daha önce birçok kez karşılaştım ve sanırım benden nefret ediyorlar. Beni gördükleri zaman çıldırıyorlar."

Kaynak: Transfermarkt

BİR KOCAMAN YÜKSELİŞ

2013-04-14T22:54:00.000+03:00

Aykut Kocaman Türkiye'nin en çok tartışılan Teknik Direktörü hiç şüphesiz. Göreve geldiği günden
bugüne Fenerbahçe ile tam 103 karşılaşmaya çıktı. Bir Türkiye Kupası, Bir 'de Süper Lig şampiyonluğu kazandı. Bu sezon ise hem Lig, hem Türkiye Kupası hem de Avrupa'da hakkında çıkarılan bu linç kampanyalarına rağmen devam ediyor EZE EZE..

Kimi gösteriş meraklıları onu fazla sakin olmakla suçlarken, kimileri ise futbol profesörü edasıyla oynattığı futbola ve hatta sahaya sürdüğü ilk 11'e muhalif olma hakkı buluyorlar kendilerinde. Kimse eleştirmesin demiyoruz ancak bu eleştirilerin iyi niyetli olmayışına bizim tepkimiz. Neyse; Nisan ayı'nın en iyi Teknik Direktörleri Listesi açıklandı. Listenin başında Jose Morinho var. Hala İmparator denen Fatih Terim'in ise listede adı geçmiyor. Aykut Kocaman 42. sıradaki yerinden 8 basamak yükselerek 34. lüğe yükseldi. Lazio maçının ardından yaptığı açıklamada; "Geçen sezon Fenerbahçe'yi Şampiyonlar Ligi'ne göndermeyenlere; 'Yarı Final'den selam olsun.' demek lazım heralde." diyerek TFF'nin ayıbını suratına yapıştırmıştı Kocaman. Açıklanan bu listeyi de onun Teknik Direktörlüğünü eleştirenlerin suratına yapıştıralım. Adamlığından ve saygın kişiliğinden ödün vermeyen Aykut Kocaman'a bize yaşattıklarına ve şimdiden yaşatacaklarına teşekkürü borç biliriz. Teşekkürler Aykut KOCAMAN..

Follow @doganoglou

İMPARATORİÇE ÇIPLAK

2013-04-07T00:44:00.001+03:00

Fatih Terim'e artık birileri "İmparator" olmadığını söylemeli. Türk Futbolu'nu uçuruma sürükleyen Fatih Terim ve Galatasaray yönetimi bir an evvel bu skandallara son vermeli. Türk Futbolu'nun Dalkavukları artık Kral'ın çıplak olduğunu göstersin. Aksi taktirde sözde Kral'ın bunu öğrenmesi çok acı olacak..

Kral Çıplak Hikayesi..

Eski zamanlardan birinde yaşamış olan bir imparator giyinmeyi çok sever ve bütün parasını giyim kuşam için harcarmış. Tiyatroya, gezmeye, herkese, yeni giysilerini göstermek için gider, askerleriyle bile ilgilenmezmiş.
İkide birde giysilerini değiştirir dururmuş. İmparatorun nerede olduğunu soranlara adet olduğu gibi “Toplantıda” denilmez “Tuvalet odasında” denilirmiş.
mutlu, rahat bir ömür sürüyormuş. Derken iki dolandırıcı kendilerini usta dokumacı diye tanıtarak imparatorun ilgisini çekmeyi başarmışlar. Dediklerine göre dokudukları güzel kumaşları ancak zeki ve yetenekli kişiler görebilirlermiş. Budala ve beceriksiz olanlar hiçbir şey göremezlermiş.

İmparator, “Kendime bu kumaşlardan yapılmış giysiler diktirip giyersem kimin akıllı, kimin akılsız olduğunu kolayca anlayabilirim böylece görevini yapanla yapmayan belli olur.” diye düşünmüş.

Derhal bu kumaşlardan dokunmasını emretmiş.

İmparatorlardan avans olarak epeyce bir para koparan dolandırıcılar, sözde hemen işe koyulmuşlar. Saraya iki dokuma makinesi getirtip çalışıyor gibi yapmışlar. Kumaş dokusunlar diye verilen iplikleri, sırmaları hiç kullanmamışlar.

İmparator onların ne kadar kumaş dokuduklarını merak etmiş, ama kendisi bakmaya çekinmiş, ya göremez de aptal sanılırsa… Herkes olayı duymuş , kimin aptal ve beceriksiz olduğunu merak etmeye başlamıştı.

İmparator önce başbakanı göndermeyi düşünmüş. “Akıllı ve yeteneklidir hiç kuşkusuz!” diye söylenmiş. “Ne olup bittiğini şıp diye anlayıverir. Ne de olsa koskoca Başbakan canım.”

İmparatorun emri üzerine başbakan dokumacıların yanına gitmiş. Dokuma tezgahının bomboş olduğunu görünce gözlerine inanamamış. Kuşkuyla bir daha bakmış , yine bir şey görememiş.

Aptal olduğu belli olmasın diye kumaşı göremediğini söylemiş. Bozuntuya vermemeye çalışmış. Dolandırıcılar Başbakanı görünce saygıyla yere eğilmişler , kumaşların üstündeki renklerin , çiçeklerin ne kadar güzel olduğundan söz etmişler , daha iyi görüp incelenmesi için yakından bakmasını söylemişler. Başbakan daha yakına gelmiş. Yine bir şey göremeyince:
“Acaba gözlerim bozuldu da ondan mı göremiyorum?” diye söylenmiş.

Gözlerini ovuşturmuş, ne yaparsa yapsın tezgahta bir tek iplik parçası bile yokmuş işte. Kendi kendine:

“Sakın ben aptal olmayayım?” diye söylenmiş. “Kendimi çok akıllı sanırdım oysa yanılmışım. Ama kimselere belli etmemeliyim bunu. Herkesin diline düşerim sonra. Belki başbakanlıktan bile alınırım. En iyisi kumaşı görüyormuş gibi yapayım.”

Dolandırıcılardan biri:
“Kumaşı beğendiniz mi sayın başbakanımız?” demiş.

Başbakan tezgaha biraz daha sokulmuş, gözlüğünü düzeltmiş. İnceliyormuş gibi yaparak:
“Beğendim tabii” demiş.” Bu ne desen, bu ne canlı renkler böyle. insan bakmaya doyamıyor doğrusu. Elinize sağlık. Ne kadar usta bir dokumacı olduğunuzu imparator hazretlerine bildireceğim, hemen.”

Dolandırıcılar:
“Sağ olun sayın başbakanımız.” demişler.
Daha sonra da kumaşların çiçek ve desenlerinin ve renklerinin ne kadar birbirine uyduğunu uzun uzadıya anlatmışlar.

Başbakan söylenilenleri imparatora anlatmak için bunları dikkatle dinlemiş. İmparatorun huzuruna çıkınca da görüp duyduklarını abartarak anlatmış, bire bin katmış, göklere çıkarmış.
Aradan biraz daha zaman geçince dolandırıcılar yine ipek ve sırma istemişler. Gönderilen ipek ve sırmaları bir yere saklayıp çalışıyormuş gibi yapmışlar.

İmparator, işlerin iyi yürüyüp yürümediğini öğrenmek için dolandırıcıların yanına bu kez de bir bakanını göndermiş.

Bakan da boş tezgahtan başka bir şeye rastlayamamış. Şaşırmış kalmış.

Dolandırıcılar:

“Dokuduğumuz kumaşı beğendiniz mi acaba sayın bakan?” diye sormuşlar.
Bakan ne diyeceğini bilememiş.” biliyorum, hiç de aptal biri değilim ben. Ama kumaşı niye göremiyorum acaba? Yoksa bakan olacak aklım yok mu?” diye söylenmiş.

Kumaşı göremediğini belli etmemeye karar vermiş. Görmediği halde kumaşın güzelliğini övmeye başlamış:
“Bu yaşıma kadar böyle güzel bir kumaş görmedim.”demiş. “Eşi, benzeri yok. Desenler çok canlı renkler çok uyumlu. Bu güzelliği nasıl meydana getirdiniz? Aşk olsun doğrusu! bakmaya doyamadım vallahi!..”

İmparatorun yanına giden bakan kumaşı öyle övmüş ki, görmeden imparator bile hayran kalmış.

Dolandırıcıların dokudukları kumaşı duymayan kalmamış, güzelliği dilden dile yayılmış. Herkes sabırsızlıkla kumaşın dokunmasının bitip imparatorun sırtında görmek için can atıyormuş.
İmparator, daha fazla dayanamamış, kumaşı kendi gözleriyle görmek istemiş. Yanına Başbakanını, birkaç başkanı ve de bazı adamlarını almış, dolandırıcıların yanına gitmiş. Adamlar onları görünce harıl harıl çalışıyormuş gibi rol yapmaya başlamışlar.

Başbakanla bakan koro halinde:
"Ne güzel kumaş değil mi sayın imparatorumuz?” diye öne atılmışlar. Şu renklere, desenlere bakın bir kere. Dünyada eşi, benzeri yok doğrusu.”

Böyle derken bir yandan da görünmeyen kumaşın orasını burasını gösteriyorlarmış.
İmparator ne diyeceğini, ne yapacağını bilememiş. Dışından belli etmemiş, içinden: “Hiçbir şey göremiyorum. Hayret!.. Yoksa aptal mıyım ben? İmparator olmaya layık değil miyim acaba?” diye geçirmiş.

İşin içinden çıkamayınca:
“Doğrusu çok güzel!” demiş. “Güzelliğinden gözlerim kamaştı. Ne söyleyeceğimi bilemiyorum. bundan iyisi olamazdı. Bravo! Çok güzel olmuş!!!”

Adamları aşağı kalmamışlar:
“Aman ne güzelmiş!”
“Vallahi gözüm kaldı.”
“Dünyada benzeri yok bu kumaşın…” diye konuşmuşlar ve imparatora birkaç gün sonra büyük törende bu kumaştan yapılmış bir giysi giymesini önermişler.

İmparator sevincinden ne diyeceğini bilememiş dolandırıcıları ödüllendirmesi gerektiğini düşünmüş:
“Sizler bundan sonra sarayımın baş dokumacıları olacaksınız” demiş.
Dolandırıcılar yerlere kadar eğilerek teşekkür etmişler.

Büyük tören yapılmadan bir gece önce dolandırıcıların bulundukları odada on altı mum yakılarak rahatça çalışmaları sağlanmış. Bütün gece çalışıp işlerini tamamlamışlar. Herkes bu büyük eseri merak ediyormuş.

İşleri bitince dolandırıcılar görünmeyen kumaşlarını tezgahtan özenle çıkartıp kocaman makaslarla kesmişler, ipliksiz iğnelerle dikmişler.
Sabahleyin imparatora giysinin tamam olduğu bildirilmiş.
İmparator soylularla birlikte dokumacıların yanına gelmiş. Dolandırıcılar sanki
ellerinde bir şey tutuyormuş gibi:

“İşte yüce imparatorumuzun pelerini, pantolonu ve yeleği!” diye bağırarak ellerini yukarı kaldırmışlar, boşluğu işaret etmişler. Örümcek ağı gibi hafiftir. Sanki tüy gibidir. Zaten bu kumaşın özelliği de budur.” diye eklemişler.

Sarayın ileri gelenleri hiçbir şey görmedikleri halde:
"Aman ne ustalık bu!” diye bağırmışlar.

Dolandırıcılar imparatora dönmüşler:
“Bu giysiyi size giydirebilmemiz için üstünüzdekileri çıkarmalısınız.” demişler.

İmparator üstündeki giysileri çıkarıp boy aynasının karşısına geçmiş:
“Dolandırıcılar imparatora yeni giysisini giydiriyor gibi yapmışlar.”
Yeni giysiyi giydiğini sanan imparator kurumla aynaya bakmış, çalımlı bir yürüyüşle dolaşmış. Saray görevlileri, soylular hemen dalkavukluğa başlamışlar.
“Giysiniz ne kadar da yakıştı.”
“Çok yakışıklı oldunuz.”
“Giysiniz hokka gibi oturdu üzerinize…”

Törencibaşı imparatorun yanına gelmiş.
“Yüce imparatorum, halk dışarıda sabırsızlıkla sizi bekliyor, yeni giysinizi görmek istiyor.” demiş.

imparator:
“Derhal geliyorum” cevabını vermiş.
aynanın karşısına geçip yeni giysisini bir kere daha kontrol etmiş.
“Doğrusu bu giysi çok yakıştı bana” demiş. “usta dokumacı elinden çıktığı belli.”

Tören başlayınca iki dalkavuk hemen atılmış ve yerlere sürünüp kirlenmesin diye olmayan pelerinin eteklerinden tutmuş.
Ardında dalkavukları olduğu halde imparator sokağa çıkmış.
“Aman ne güzel!” diye hayranlık dolu bağrışmalar duyulmuş.
Oysa kimse bir şey görmemiş. Ama kimse doğruyu söylemiyor, adını aptala çıkarmak istemiyormuş. imparatorun çıplak olduğunu söylemeye kimse cesaret edemiyormuş.

Yolun kenarındaki kalabalığın içinden küçük bir çocuk kendini tutamamış:
“Aaa! imparator çırıl çıplak!” diye bağırıvermiş.
Çocuğun babası da gerçeği görmüş:
“Evet, imparatorumuz hiçbir şey giymemiş” diye söylenmiş.

Bu söz kulaktan kulağa, ağızdan ağza yayılmış. önce mırıldanmalar başlamış, sonra sesler iyice yükselmiş, bağırış halini almış. Her tarafı bir “imparator çırılçıplak! imparator çıplak dolaşıyor, çıplak...” sesi kaplamış. Ortalık çın çın ötmüş.

Halkın bağrışmalarını sonunda imparator da duymuş ve çırılçıplak olduğunu geç de olsa anlamış. Ama olan olmuş, dalkavuklarının yalanları yüzünden kral rezil olmuş. Bozuntuya vermeden töreni sonuna kadar izlemeye, hiçbir şey yokmuş gibi davranmaya çalışmış. Ecel terleri döküyor, törenin bir an önce bitmesi için dua ediyormuş.
Olmayan pelerinin eteğini tutan dalkavuklar ise ne yapacaklarını şaşırmışlar yerin dibine girmişler. harıl harıl kaçacak delik arıyorlarmış.

İMPARATORİÇE'NİN VUKUATLARI

2013-04-06T21:27:00.004+03:00

Türkiye'nin en çok tartışılan, en hırslı teknik direktörü oldu. Bu hırsını takımının oyununa da yansıttı. Ön alanda basan, agresif pres yapan takımıyla 2000'de Avrupa kupası kazandı. Ancak, hırsı sadece saha içinde kalmadı. Bazen soyunma odalarında, bazen hakem odalarında... Türkiye, Galatasaray ile Orduspor arasında oynanan maçtan sonra bir olayı çok tartıştı. O da G.Saray Teknik Direktörü Fatih Terim’in Orduspor maçının hakemi Serkan Çınar’a koridorda söyledikleri ve tribüne gönderilmesi… Sonunda da Terim’in sahada, devre arasında ve maç sonunda soyunma odasında müsabakayı yöneten hakem Çınar’a söyledikleri, birinci ağızdan belgelerin ortaya çıkmasıyla teyit edilmiş durumda... Peki daha önce Fiorentina’yı çalıştırırken Türk hakem Orhan Erdemir tarafından tribüne gönderilme vakasıyla hafızalarda yer edinen tecrübeli teknik adamın “hakem dosyası” nasıl? Acaba futbolculuğundan teknik direktörlük yaşamına Fatih Terim’in kariyerinde başka benzer hadiseler var mı? İşte Futbol Extra, Türk futbol gündemine damga vuran Terim-hakem kavgasının ardından benzer vukuatları sizler için derledi.

FUTBOLU HAKEM KAVGASIYLA NOKTALADI…

Futbol hayatında da 11 sene Galatasaray'da forma giyen Fatih Terim, 1984'de futbolu da hakemlerle yaşadığı tartışmanın ardından bıraktı. 10 Şubat 1985'de Galatasaray ile Antalyaspor arasında oynanan karşılaşmada Erdal Keser'in gördüğü kırmızı karta yaptığı itirazı abartan Terim, karşılaşmanın hakemi Hamza Alan'a önce tükürdü ve arkasından kırmızı kart gördü. Alan'a küfürler eden ve üzerine yürüyen Fatih Terim, sahayı terk etmeyi reddetti. Tribünlerin de bir anda galeyana gelmesinin ardından G.Saray’ın tecrübeli liberosu Fatih Terim, polis zoruyla sahayı terk etmek zorunda kaldı. Fatih Terim daha sonra yaptığı açıklamada şöyle dedi; “Çok üzgünüm ama bu olay bugün olmasa başka bir gün olacaktı. Yaptığımın güzel bir şey olmadığını biliyorum. Ancak bu sadece o maçın değil, tüm maçların birikimidir. Kötü gitmemiz, iyi oynamamamız beni bu noktaya getirdi. İyi olmayı, şampiyon olmayı herkesten çok isteyen birisi olarak, hayal kırıklığına uğrayınca olaylar patlak verdi. Ama hakemin de bizi o noktaya getirmiş olduğu bir gerçek. Zaten bize karşı kartlar kolaylıkla çıkıyor. Hakemlere gerek o maçta, gerekse uzun futbol hayatımda daima saygılı ve yardımcı olmuşumdur. Kırmızı kartın şoku ile bana yakışmayacak bir hareket yaptım. Kulübümden bir ceza verilmesini normal karşılarım. Cezayı hak ettim. Aslında manevi bir ceza altındayım.” Daha sonra büyük bir ceza alması gündeme gelen Fatih Terim, 5 maç ceza alırken dönemin Galatasaray başkanı Ali Uras ise; “Fatih ve Erdal'ın yaptıkları tek kelime ile rezilliktir. Bu tip hareketler Galatasaray formasına yakışmaz. Bu akşam yapılacak yönetim kurulu toplantısında gerekli cezayı vereceğiz ve tedbir alacağız” dedi.

O dönem medyada çıkan iddialarda, hakemin yazdığı raporun zehir zemberek olduğu ve Fatih Terim'in futboldan ömür boyu hak mahrumiyeti alacağı vardı. Sonra çıkan söylentilerde ise Terim için raporun yumuşatıldığı ve ilerideki teknik direktörlük hayatının da bitmemesi için bunun yapıldığı dile getirildi. İddialar da söylentiler de havada kaldı, Fatih Terim 5 maç ceza aldı. Ancak, sadece 1 yıl sonra çok benzer bir olay Adana'da yaşandı. Adanaspor ile Kırıkkale arasında oynanan maçın 52. dakikasında kırmızı kart gören Yugoslav futbolcu Bakir, kartın haksız yere çıktığını düşünerek hakemin üzerine yürür ve tükürür. Daha sonra Ahmet Akyurt'a tüküren Bakir tutuklanır! Hem de hakeme tükürmekten... Fatih Terim önce kaptanlığı bıraktı, sonra da futbolu...

İTALYA'DA ORHAN ERDEMİR'E KÜFÜR VE TEHDİT İDDİASI

Ardından başlayan teknik direktörlük kariyerinde de Fatih Terim'in benzer vukuatlara imza atması dikkat çekici. Galatasaray teknik direktörlüğü ile 4 yıl üst üste şampiyonluk yaşadıktan sonra İtalya'nın köklü takımlarından Fiorentina'ya giden Fatih Terim, UEFA Kupası ön elemesi ilk tur rövanş karşılaşmasında Avusturya'nın Tirol Innsbruck takımını sahasında konuk eder. İlk maçı deplasmanda 3-1 kaybeden Fatih Terim'in takımı oldukça gergin bir karşılaşmanın ardından elenir. Fakat karşılaşmaya Türk hakem Orhan Erdemir'in Terim'le yaşadığı olaylar damga vurmuştur. Orhan Erdemir yıllar sonra Fatih Terim’in kendisini 10. dakikadan 80. dakikaya kadar küfür ettiğini ve maçın ardından da soyunma odasına gelerek kendisini tehdit ettiğini iddia etmiştir.

OLAYLI İSVİÇRE MAÇLARI

Fatih Terim’in A Milli takımımızın teknik direktörü olduğu 2. dönemde de özellikle İsviçre ile oynanan Play Off maçı benzer olaylara sahne olur. Maç sırasında hakem Lubos Michel'e sürekli tartışma ve kavgaya girer, karşılaşmadan sonra da kendisini ağır bir dille eleştirir. İstanbul'da oynanan ikinci maçta da maçın hakemi Frank de Bleeckere ve müsabakanın 4. hakemi ile yaşadığı benzer sorunlar sayfalarda geniş yer bulmuştur. O maçların gergin atmosferi, soyunma odalarına da yansımıştı. Şükrü Saraçoğlu Stadyumu'nda oynanan maçtan sonra Türk ve İsviçreli futbolcular arasında büyük bir kavga çıkmış, Türkiye'ye 6 maç seyircisiz ve tarafsız sahada oynama cezası verilmişti. İsviçre tarafında ise sadece Benjamin Huggel ceza almıştı.

SÜPER FİNAL'DE OLAYLAR KADIKÖY ÖNCESİ CEZA ERTELENDİ

2011/12 sezonu Süper Final 4. haftasında sahasında Trabzonspor'u konuk eden Galatasaray sahadan 0-0'lık beraberlikle ayrılarak çok önemli 2 puan kaybetmiştir. Karşılaşma boyunca hakem Tolga Özkalfa'nın kararlarını protesto eden Terim, karşılaşmanın 4. hakemi İlker Meral'le çok sert diyaloglar yaşadı. Karşılaşmanın ardından hakem Tolga Özkalfa'yı soyunma odası tünelinde bekleyen Fatih Terim, hakem raporunda yer alan ifadeye göre el kol hareketleri ile hakeme tepki gösterdi. Daha sonra soyunma tünelinde hakeme küfretti. Karşılaşmanın orta hakemi ve 4. hakeminin raporları neticesinde ceza alan Fatih Terim'in cezası ertelendi.

ÇAKAR'DAN BİR İDDİA
Eski orta hakem ve ünlü futbol yorumcusu Ahmet Çakar'ın iddialarına göre Fatih Terim, 70'li yıllarda yine bir hakem olayına karıştı. Ahmet Çakar'ın iddialarına göre Fatih Terim, Altay ile Galatasaray arasında oynanan bir karşılaşmada hakemin suratına tükürdü. Ahmet Çakar'ın bu konuyla ilgili ifadesi şöyle; "Maç oynanırken Altay-Galatasaray maçında rahmetli Altay diye bir hakem abimize yaptı. Fatih Terim tükürdü" TUĞRUL YENİDOĞAN: “HAKEMİ TARTAKLADI, YÜZÜNE TÜKÜRDÜ” Araştırmacı-Gazeteci Tuğrul Yenidoğan da; "Utanç dolu geçmişle yüzleşme" isimli makalesinde; Fatih Terim'in bir Mersin İdmanyurdu maçında ofsayt bayrağını kaldırmayan yan hakeminin önce üzerine yürüdüğünü, daha sonra da tartakladığını yazmıştır. Hırsını alamayan Terim, son olarak hakemin yüzüne kocaman bir tükürük gönderdi. Yenidoğan'ın ifadesi şöyle; "Bir Mersin İdmanyurdu maçında, Mersin atağına ofsayt kaldırmayan yan hakemin üzerine yürümesini, tartaklamasını, hırsını alamayıp bir de hakemin yüzüne kocaman bir tükürük göndermesini unutamıyorum."

KAYNAK | Sporx

YABO DAYI DALYA DEDİ

2013-04-06T18:40:00.002+03:00

Tarih 31. Ağustos. 2010 Salı… Fenerbahçe resmi sitesinden şu açıklama geliyor:

Yobo Fenerbahçemizde

Profesyonel Futbol Takımımız Everton kulübü ile Nijeryalı Joseph Yobo’nun kiralık olarak transferi konusunda anlaştı. Yarın İstanbul’a gelecek olan Nijeryalı futbolcu sağlık kontrolünden geçtikten sonra sarı lacivertli formayı giyecek.

FENERBAHÇE SPOR KULÜBÜ

Aykut Kocaman’ın teknikdirektör olmasıyla başlanan 2010-2011 sezonuna yapılan kötü başlangıç sonrası stoper mevkiinde Diego Lugano’ya eşlik edip, savunma hattının toparlanması için transferin son günü Fenerbahçe kadrosuna kiralık olarak katılmıştı Yobo. İlk sezonu kiralık olarak tamamladıktan, ikinci sezonunda yine kiralık olarak katıldı Fenerbahçe kadrosuna. Ve bu sezonun başında da 2+1 yıllık sözleşme ile Fenerbahçe’nin sözleşmeli futbolcusu oldu. Yobo, 31 Ağustos 2010′da transferi ile başlayan süreçte Fenerbahçe forması altında 100. maçını geride bıraktı. 100 maçlık süreçte Lugano, Bekir, Egemen, Serdar gibi isimlerle yan yana oynadı. Kuşkusuz en iyi birlikteliği ilk sezonunda Lugano ile yakaladı. Gün geldi Afrika Kupası’na gitti, gün geldi formsuz oynadı, gün geldi modern bir stoperin nasıl olması gerektiğine dair tek kişilik eğitim verdi. Ama bir şekilde Fenerbahçe forması altında 100. maçını geride bıraktı. Uche sonrası Fenerbahçeliler’in gönlündeki Afrikalı/Nijeryalı stoper sevgisini tekrar alevlendirdi.
Joseph Yobo’nun Fenerbahçe Kariyerinden Satır Başları:

11 Eylül 2010. Kayserispor 2-0 Fenerbahçe: Fenerbahçe forması altında ilk resmi maçına çıktı. 59. dakikada sakatlanıp oyundan çıkmak durumunda kaldı. Yerine Selçuk Şahin oyuna girdi.
27 Eylül 2010. Kasımpaşa 2-6 Fenerbahçe: Fenerbahçe forması ilk kez bir maça sonradan oyuna girdi. İkinci yarıya başlarken Bilica’nın yerine sahadaydı.
2 Ekim 2010. Fenerbahçe 3-0 Gençlerbirliği: Fenerbahçe forması ile ilk kez Şükrü Saraçoğlu Stadyumu’nda taraftarın karşısına çıktı.
9 Kasım 2010. Ankaragücü 4-2 Fenerbahçe: Fenerbahçe forması ile ilk kez bir Türkiye Kupası maçında oynadı.
26 Şubat 2011. Fenerbahçe 2-0 Kasımpaşa: 43. dakikada Fenerbahçe forması giymeye başladıktan yaklaşık 5,5 ay sonra ilk sarı kartını gördü.
22 Mayıs 2011. Sivasspor 3-4 Fenerbahçe: Sezonun son maçında Fenerbahçe Sivas’ta şampiyonluğunu ilan ederken 67. dakikada Fenerbahçe’nin maçtaki dördüncü, Fenerbahçe kariyerinin de ilk golünü attı.
5 Şubat 2012. Fenerbahçe 2-0 Beşiktaş: Fenerbahçe formasıyla Şükrü Saraçoğlu Stadyumu’ndaki ilk golünü maçın 14. dakikasında Beşiktaş’a attı.
21 Ağustos 2012. Spartak Moskova 2-1 Fenerbahçe: Fenerbahçe forması ile ilk Avrupa Kupaları maçına çıktı.

Joseph Yobo’nun Fenerbahçe forması ile çıktığı 100 maçla ilgili rakamlar ise şöyle:

Joseph Yobo Fenerbahçe forması altında 85′i Süper Lig, 6′sı Süper Kupa, 7′si Avrupa Ligi ve 2 tanesi Şampiyonlar Ligi ön Ön Eleme maçı olmak üzere bugüne kadar toplam 100 maça çıktı.

Jospeh Yobo bu 100 maçın 99′una ilk 11′de başlarken, sadece 2010-2011 sezonunda Kasımpaşa maçinda oyuna sonradan girdi.

Joseph Yobo ilk sezonunda 33, ikinci sezonunda 42 ve bu sezon da şu ana kadar 25 maçta görev aldı.

Joseph Yobo görev aldığı maçlarda toplamda ilk sezonunda 2894 dakika, ikinci sezon 3751 dakika ve bu sezon da şu ana kadar 2229 dakika görev aldı.

Joseph Yobo Fenerbahçe forması altında 7 kez ile en çok Galatasaray’a karşı oynadı. Galatasaray’dan sonra da 6′şar maç ile Beşiktaş, Trabzonspor, Bursaspor ve Kayserispor’a karşı görev yaptı.

Joseph Yobo’nun görev yaptığı 100 maçta Fenerbahçe 64 galibiyet, 19 beraberlik ve 17 mağlubiyet aldı. %64′lük bir galibiyet yüzdesi yakaladı. Bu maçlarda Fenerbahçe toplam 99 gol yedi. Maç başına yaklaşık 1 gol yeme oranıyla oynadı.

Son 3 sezonda Joseph Yobo’nun oynamadığı 37 maçta Fenerbahçe 19 galibiyet, 9 beraberlik ve 9 mağlubiyet aldı. %51′lik bir galibiyet yüzdesi yakaladı. Bu maçlarda Fenerbahçe toplam 29 gol yedi. Maç başına yaklaşık 0,8 gol yeme oranıyla oynadı. Joseph Yobo ilk sezonunda 8, ikinci sezonunda 3 ve bu sezonda şu ana kadar 26 maçta görev almadı

Joseph Yobo’nun oynadığı maçlarda Fenerbahçe ilk sezon %73′lük bir galibiyet oranı ile oynarken, ikinci sezon bu oran %62′ye, bu sezon da bu oran %56′ya gerilemiş durumda.

Joseph Yobo’nun oynmadığı maçlarda galibiyet oranı ise sezonlara göre dengesiz bir değişim göstermekte. İlk sezon bu oran %25 ile diplerdeyken, ikinci sezon Yobo’nun oynamadığı tüm maçların kazanılması ilginç. Bu sezon ise daha dengeli bir durum söz konusu.

Joseph Yobo’nun oynadığı maçlarda Fenerbahçe ilk sezon maç başına 1,13 gol görürken kalesinde, ikinci sezonda bu sayı 0,96′ya, bu sezon da 0,88′e gerilemiş durumda.

Joseph YoBo’nun oynamadığı maçlarda Fenerbahçe’nin maç başına gol yeme sayıları da galibiyet oranı grafiği ile parallellik gösteriyor. İlk sezonda maç başına 1,38 gol yenilirken, ikinci sezon bu sayı 0,33′e düşüyor. Bu sezon ise 1,12.

Joseph Yobo Fenerbahçe forması altında şu ana kadar 2 gol atma başarısı gösterdi. Biri ilk sezonunda, ikincisi ikinci sezonunda. Bu sezon ise henüz golü yok.

Joseph Yobo Fenerbahçe’deki ilk sezonunda 3 sarı kart, ikinci sezonunda da 5 sarı kart görürken, bu sezonun geride kalan kısmında da sadece 1 sarı kart gördü.

Yazar Takip et @uur11 | Alıntı FBHaberOrg

ALTINMIZRAKLI AYKUT

2013-04-05T15:30:00.001+03:00

1983’te Boğaz’ın tarihi kulüplerinden biri olan Beykoz’da teknik adam olarak görev yapmaktaydım. Hafta arası bir amatör takımla antrenman maçı yapacaktık. Rakip Çeliktepe’ydi. Maç esnasında bir yandan hafta sonu oluşturulacak kadroya yoğunlaşmakla birlikte karşı takımda oynayan ufak tefek sarışın çocuğun hareketlerine takılmaktan kendimi alamıyordum.

Oyunun bitiminde “kim bu çocuk” diye sorduğumda “Altınmızraklı Aykut, henüz genç takımında oynuyor” yanıtını aldım. Çeliktepe takımında arkadaşları varmış. O günkü hazırlık maçında oynamak istemiş. Ancak narin ve çelimsiz fiziği Paşabahçe Stadı’nın çamurdan ağırlaşmış zeminine direnç gösteremedi. Adale çekmesi yüzünden devre arasında oyundan çıkmıştı.

Henüz bir amatör takımın gençlerinde oynarken, futbolun gereklerini çoğu profesyonel oyuncudan çok daha iyi yapan Aykut’un adını Levent çevresinde futbolla ilgilenen birçok insandan duymuştum. ama kendisiyle ilk kez o gün maçtan sonra tanıştık. Bir süre ayaküstü sohbet de ettik.

Futbolunu beğendiğimi hissettirdiğimde başını önüne eğdi, yanaklarındaki kızarmayı fark ettim. Utangaç, tertemiz yüzlü bir çocuktu. Paşabahçe’nin çamuru bile yüzünü kirletmemişti. Biz, Beykoz’un 2.Lig’de(bugünkü 1.Lig) zorlu kümede kalma mücadelesiyle cebelleşip Aykut’u Beykoz’a almanın düşünü kurarken o Sakarya’nın yolunu tutmuştu bile.

Sarıyer’e giden Büyükdere Caddesi, Levent’lerle Gültepe, Çeliktepe ve Sanayi Mahallesi’ni ayırır. Yolun solunda kalan ve Levent’lerden Büyükdere Caddesi ile ayrılan bu semtlerde genellikle işçi kökenli aileler otururdu. Yolun kenarına dizilmiş fabrika çalışanlarının gecekondularıyla oluşmaya başlamıştı bu semtler.

Çevre çocuklarının futbol oynama alanı ise Zincirlikuyu Mezarlığı ile Gültepe arasına sıkışmış, Philips Fabrikası’na ait sahaydı. Alanın bir kale arkası Yahyakemal Deresi’ne bakardı. Top kaçtığı zaman oyuncular sıra ile dereye iner, topu alırdı. Yokuş öylesine dikti ki topu almaya giden çocuk doğal güç geliştirme antrenmanı yapmış olurdu bir bakıma. Aykut bu dereye ne kadar çok inip çıkmıştır kim bilir?

Yaz tatili döneminde düzenlenen turnuva maçlarında ünlü futbolcular da oynardı bu sahada. Rıdvan DilmenSarıyer’de forma giyerken bu maçlarda oynamıştı. Beşiktaşlı Sinan Engin, Gökhan Keskin, MalatyasporluZeynel, Bursasporlu Çetin Galatasaraylı Metin Yıldız gibi birçok ünlü futbolcu gibi Aykut’ta bu tozlu sahadan nasibine düşeni almıştı.

Zuhuratbaba, Çukurbostan, Şenlikköy, Selimiye, Akatlar(şimdiki Akmerkez’in yeri)gibi semt sahalarının yanında Philips Sahası’da 70’li yıllarda futbol simsarlarının vazgeçemeyeceği alanlar, Anadolu’ya açılan futbolcu kapılarıydı. İstanbul’da eskiden amatör düzeyde futbol oynamış, geçim mücadelesi futbolun önüne geçmiş; ama içinde futbolculuğa duyduğu özlem her zaman bir ateş gibi yanmış nice futbol gönüllüsü vardı semtlerde.

Onlar boş zamanlarını bu semt sahalarında geçirir, hiçbir çıkar beklemeden içinde yanan ateşi söndürmek için Aykut gibi yetenekli gençlere ağabeylik, gönüllü antrenörlük yaparlardı. Sonraki yıllarda elektrik mühendisi olan İsrafilGüler’de onlardan biriydi. Aykut küçük yaşlarda okuldan çıktıktan sonra evine yakın olan Gültepe Endüstri Meslek Lisesi’nin bahçesine gider İsrafil’in yaptığı ortaları lisenin duvarına şutlardı.

Bu doğal antrenman yöntemi her gün saatlerce sürerdi. İsrafil Güler o günleri şöyle anlatıyor: “Aykut ile lisenin bahçesinde buluşurduk. Ben ortalardım o kafa ve vole vururdu. Aykut o günlerde 12 yaşındaydı. O yaşta bile her pozisyonda topa isabetli vurabiliyordu.”

Aykut Kocaman, Gültepe’nin tozlu sahalarında futbola gönül veren, Altınmızrak ile başladığı yolculukta Sakarya’da gelişen, ufak tefek sarışın bir futbol cambazının Fenerbahçe’de olgunlaşmasıdır.

Yazar: Metin Tükenmez

GUSTAVO'YU KURTARMAK

2013-04-02T22:44:00.000+03:00

Carlos Martins... Bu isim, çoğunuza yabancı gelebilir. O, Portekizli ve millî takımda da oynayan bir futbolcu. Ama onda, öyle Cristiano Ronaldo becerileri yok. Onun için, çalışkan bir orta saha oyuncusu diyebiliriz. Ara sıra, denk gelirse, çimlerin üstünde ince ve kıvrak hareketler de yapıyor. En büyük becerisi, takımı orta sahadan yönetmesi ve öldürücü asistleri. Ancak, asıl hikâyesi başka; onun derdi, hasta olan oğluyla. Tabii, ona büyük destek veren on binlerce kişinin de...

Futbolculuğa semt takımında başladıktan sonra, Sporting Lizbon'un keşfi olarak sahalarda boy gösterdi ve oyununu, böylece geliştirdi. 2001-2007 yılları arasında, Sporting'de oynadı. İki sezon, pişmesi için kiralandı. Sonra, ver elini İspanya; Recreativo Huelva'nın kadrosuna dâhil oldu. Ancak Benfica'nın, onun pozisyonunda, mücadeleci bir orta saha oyuncusuna ihtiyacı vardı. Tekrar memleketine döndü. Döndüğünde ona, "Carlos Martins, memlekete hoş geldin!" dediler; o da, "Yapabileceğim bir hizmet varsa, ben hazırım." diye cevap verdi. Benfica'da, üç yılda 66 maç oynayıp, altı gol attı. Bu yılın başında, Benfica, onu tekrar İspanya'ya; La Liga'ya yeni çıkan Granada'ya güç katsın diye gönderdi.

İşte bu, Carlos Martins'in kısa sayılabilecek futbol yaşamının özeti. Unutmadan, ekleyelim; Granada'da, şimdiye kadar oynadığı 20 maçta, üç kez fileleri havalandırdı. 12 kez U21'de, 14 kez de Portekiz A Millî Takımı'nda forma giydi. Bir ara, 7. Portekizli olarak, Beşiktaş için bile düşünüldü. Ancak, Martins'in bu sayfalarda yer almasının sebebi, futbol kariyeri değil; onu bu sayfalara konuk eden, 3,5 yaşındaki oğlu Gustavo.

Geçtiğimiz yılın ortalarına kadar, Carlos Martins'in hayatı, gayet güzel gidiyordu. En büyük derdi, ilk 11'e girmek ya da karısına yeni transfer olacağı şehirde yaşayacakları villayı sevdirmekten ibaretti. Sevdiği kadınla evlenmiş ve bir de sevimli bir oğlan çocuğunun babası olmuştu. Karısı Monica, gençlik aşkıydı. Ancak geçtiğimiz yılın ortalarında, oğlu Gustavo, aniden hastalandı. Vücudunda ağrılar meydana geliyor ve küçük çocuk, hâlsiz kalıyordu. Yaşıtlarına göre, giderek daha güçsüzleşmişti. Durumu, kesinlikle normal değildi. Carlos ve Monica da böyle düşündükleri için, doğdukları Coimbra'daki Oliveira Do Hospital (Oliveira Hastanesi)'ın yolunu tuttular. Doktorlar, teşhis koymak için "Zaman lazım." dedi.

Böylece, ilk aşama başladı. Carlos; antrenmanlara, maçlara; Monica ise hastaneye gidiyordu. Doktorlar, daha kapsamlı testler yapılması gerektiğini söylediğinde; aile, biraz korktu. Onları korkutan bir diğer sebep ise, görüştükleri doktorların arasında onkologların da olmasıydı. Carlos, maçlara çıkıyordu; ama oyuna, kendisinden beklenildiği gibi konsantre olamıyordu. Çünkü aklında, tombik yanaklı, üç yaşındaki aşkı Gustavo vardı. Ancak bir taraftan, hem ligde iyi oynamak hem de Portekiz'in 2012 Avrupa Şampiyonası'na katılmasını sağlamak için, ulusal maçlarda üstün bir performans göstermek zorundaydı.

Sevilen, kimseyle husumeti olmayan bir adam olduğu için, takımın yıldızlarıyla da arası iyiydi. Kritik dönemeç yaklaşıyordu. Gustavo'nun hastalığında, olumsuza doğru belirgin değişimler yaşanmaya başlamıştı. Doktorlar, ilk kez, Gustavo'nun kanser olabileceğini telaffuz ediyordu. Dünyaları karardı. Sakin olalım, pozitif düşünelim havasında davranmaya karar verdiler ve durumu kimseye anlatmadılar. Ancak testlerin sonucuna yaklaşıldıkça, Carlos Martins'in üstündeki baskı da artıyordu. İşte tam da bu kritik süreçte, Portekiz Millî Takımı, EURO 2012'ye katılabilmek için; Bosna Hersek ile play-off maçları oynayacaktı. İlk maç, 11 Kasım'da, Sırp milislerin katliamlarına sahne olan Zenica'daydı. Carlos, kampa, hastaneden ayrılıp katıldı. Kamp sırasında keyifsiz olduğunu gören arkadaşları ısrar edince, Gustavo'nun hastalığından bahsetti. Zenica Bilino Polje Stadı'ndaki maç, en az soyunma odasındaki ortam kadar keyifsizdi ve 0-0 sona erdi. Bir sonraki maç, dört gün sonra (15 Kasım), Lizbon'daki Estadio do Luz'daydı. Yaklaşık 48 bin kişinin geldiği maçı, Alman hakem Wolfgang Stark yönetiyordu. Maçın başlamasıyla birlikte, Portekiz, âdeta gol olup Bosna Hersek kalesine yağdı. Ronaldo'nun iki, Helder Postiga'nın iki, Nani ve Veloso'nun birer gollerine; Bosna Hersek'ten, cılız bir Misimovic ve Spahic cevabı geldi. 90 dakika bittiğinde, tabelada, "Portekiz: 6 Bosna Hersek: 2" yazıyordu. Her şey güzeldi, keyifler gayet yerindeydi. Ancak o akşamın, Carlos için önemi farklıydı. Maçın bitimine denk gelen saatlerde, Gustavo'nun aylardır süren detaylı testlerinin sonuçları belli olacaktı. Hatta teknik direktör Paulo Bento; moral olsun diye, maçın son altı dakikasında, golcü Helder Postiga'yı oyundan çıkarıp, yerine Carlos'u bile aldı. Paulo Bento, hastanedeki Gustavo'nun, televizyondan babasını seyrettiğini biliyordu.

Takım, keyifle soyunma odasına doğru ilerliyordu. Carlos Martins, biraz endişeli ama gülümseyerek, hızlı adımlarla soyunma odasının kapısına doğru gitti. Titreyen elleri, dolabının kapağını zorlukla açtı ve hemen cep telefonunu aldı. Doğruca, Monica'nın telefonunu tuşladı. O iki uzun zil sesi, hayatının en sıkıntılı anları gibi geldi, daha sonra duyacaklarını bilmeden. Monica telefonu açtığında, ağlıyordu: "Carlos, bebeğimiz çok hasta sevgilim." diyebildi sadece. Elinden bıraktığı telefonu alan doktora, "Ne oldu? Lütfen, anlatın bana." dedi. Doktor, "Bay Martins, ne yazık ki oğlunuz lösemi. Gustavo'nun, acil olarak kemik iliği nakline ihtiyacı vari" dediğinde; ancak bir anne ve babanın anlayacağı bir şekilde, önce nefesi kesildi, sonra da hıçkırığı boğazına düğümlendi. Sonrası, Estadio do Luz koridorlarını inleten bir çığlıktı. Takım arkadaşları Gustavo'nun durumunu bildiği için, herkes bir anda Carlos'un yanına koştu. O, elinden telefonu düşürmüş ve soyunma odasındaki banka çökmüş bir hâlde hüngür hüngür ağlıyordu (Doğrusunu söylemek gerekirse, 3,5 yıldır bazen bir kuzu bazen bir prensesin babası olan ben, o anın fotoğrafını gördüğümde gözyaşlarımı tutamadım.).

Carlos Martins, elindeki telefonu yere bıraktığında, bütün futbolcular etrafını sardı. Herkes, onu rahatlatmaya çalışıyor ve bir yolunu bulacaklarını söylüyordu. Real Madrid'de attığı acımasız tekmelerle tanıdığımız Pepe, Carlos'un başını tutmuş öpüyor ve arkadaşına iyi şeyler fısıldıyordu (Ben, işte bu Pepe'ye o zaman ısındım.). Diğer tarafta, eski takım arkadaşı, yeni Real Madridli Fabio Coentrao; üzgün bir bakışla ve sakin sesiyle, ona destek olmaya çalışıyordu. Soyunma odasında, EURO 2012 sevinci yaşayan tek bir isim bile kalmamıştı. Takım kaptanı Cristiano Ronaldo, kendisine maçı soran gazetecilere, dosdoğru kameraya bakarak şunu söyledi: "Biz, takım olarak bu galibiyeti, arkadaşımız Carlos Martins'in çok sevdiğimiz oğlu Gustavo'ya hediye ediyoruz." Maçın ardından konuşan bir diğer isim olan teknik direktör Paulo Bento ise, "Tüm takım, minik Gustavo için birlik oldu. Gustavo'ya uyumlu kemik iliğinin bulunabilmesi için, elimizden geleni yapacağız." diyordu. Carlos, aileyi üzen bu haberin ardından; İspanya'da oynadığı Granada'ya dönmeyerek, oğlunun yanında kaldı. Carlos ve eşi Monica, önce bir video çekerek, YouTube'a yüklediler ve insanlardan, uygun kemik iliği için yardım istediler. Birçok kişinin, sağlık kuruluşlarına giderek kan vermesi gerekiyordu. Bu konuda başı çeken isim, yine kaptan Ronaldo oldu. Hastaneye giderek koltuğa oturdu ve Gustavo için ilk kanı, o verdi. Ardından, hem Ronaldo hem de Fabio Coentrao, uygun bir donör bulunması için sosyal medyayı kullanmaya başladı. Benficalı futbolcuları ise, hastaneye, Arjantinli kaptan Pablo Aimar ve Brezilyalı kaleci Artur Moraes götürdü.

Bunun üzerine, Carlos ve Monica, Facebook'ta "Vamos Ajudar o Gustavo (Gustavo'ya Yardım Edelim)" başlıklı bir sayfa açtı. Sayfaya, Portekiz ve İspanya'dan bir çok futbolcu takipçi oldu. Bu sayfanın şu andaki takipçi sayısı da 200 bine ulaştı. İşin enteresan tarafı, Portekiz ve İspanya'da birçok kişi, Gustavo için hastanelere koştu. Birçok futbol takımı, toplu olarak kan vermeye başladı. Gustavo sayesinde, yine birçok kişiye de uygun donör bulunmaya başladı. Bu arada, Portekiz'de, aralarında; Benfica, Braga, Vitoria Setubal'un de olduğu irili ufaklı birçok takım, tam kadro hastanelere gidip, kan verdi. Portekiz Futbol Federasyonu da, başlatılan kampanyaları desteklediğini ve Gustavo'ya uygun kemik iliği bulunması için ellerinden geleni yapacaklarını açıkladı. Şimdilerde birçok kuruluş, dikkatlerin buraya yönelmesini olumlu anlamda kullanarak, çeşitli sağlık kuruluşlarında konferanslar düzenliyor. Bu konferansların bir kısmına katılan Carlos Martins ise, yaşadıklarını anlatıyor.

Carlos Martins ve oğlu Gustavo'ya, hiç tahmin etmedikleri bir destek, Türkiye'den; Ordu'dan geldi. Sporting Lizbon ve Portekiz U21 takımında Carlos'la birlikte oynayan yakın arkadaşı Miguel Garcia, sezon başında UEFA Avrupa Ligi'nde final oynadığı Braga'dan ayrılıp, Orduspor'a gelmişti. Daha bu yaz görüştüğü ve kucağına aldığı Gustavo'nun hastalığını duyunca, şok oldu. Oldukça üzülmüştü. Sezon başında Orduspor'un teknik direktörü olan Metin Diyadin, neşeli futbolcusundaki bu değişimi fark ederek, Garcia'yı çağırdı ve bunun nedenini sordu. Garcia, futbolcu arkadaşı Carlos Martins'in oğlunun kanser olduğunu anlatınca; Metin Diyadin de bir baba olarak, aynı hisleri paylaştı. Durumu, takımdaki diğer oyunculara da anlattılar. Herkes, aynı şeyi düşünüyordu: Bir an önce bir hastaneye gitmek.

Orduspor yönetimi de ön ayak olunca, Medical Park Hastaneleri, Gustavo için Türkiye'de başlatılan kampanyanın sponsoru oldu. Kan verdikten sonra konuşan Miguel Garcia, "Carlos'un oğlunun başına gelenler, hepimizin başına gelebilir. Verilecek kanların sonucuna göre, inşallah uygun donör bulunur ve küçük Gustavo'yu kurtarırız. İspanya'da Recreativo Huelva'da Carlos Martins ile birlikte oynayan Ersen Martin'i de aradım. Doğru donörün bulunması için, Kasımpaşa da yardımcı olacak." dedi. Türk gazeteciler, kampanyadan haberi olmayan Carlos Martins'e ulaşınca, ondan şu demeci aldı: "Türkiye'de, oğlum için böyle bir kampanya yapılacağını hiç düşünmemiştim. Çok duygulandım. Umarım uygun donör bulunur ve oğlum hayata döner. İspanya ve Portekiz'de de kampanya başlamıştı; Türk insanının buna dâhil olması, beni sevindirdi. Bu kâbustan, ailece kurtulmak istiyoruz."

Gustavo için, hâlâ uygun kemik iliği bulunamadı. Ama kampanya, her geçen gün büyüyor. Bu sayede, lösemi olan birçok çocuğa uygun donör bulundu. Şimdi eğer Gustavo'ları kurtarmak istiyorsanız, yapılacak iş çok basit; sadece, gidip kan verin. Belki böyle hareket ederek; küçük Gustavo'ların, Mehmet'lerin, Ezgi'lerin, İrina'ların, Alessandro'ların hayatına hayat katabilirsiniz. Ne dersiniz, o tertemiz ve kocaman gülümsemeleri görmeye değmez mi?

Yazı GÖKHAN İLKER

ALINTI || esquire.com.tr

Aykut Kocaman: Beni Sanal Ortamda Elestirmeyin

2013-04-02T12:37:00.001+03:00

Teknik Direktörümüz Aykut Kocaman, Akhisar maçında kadroya giremeyen Sezer Öztürk’ün kendisini twitter üzerinden eleştirmesine sessiz kalmadı.

Kocaman, tüm takımı etrafında toplayarak, “Her şeyden önce saha içinde mücadele eden arkadaşlarınıza saygı gösterilmesi gerekir. Sanal ortamdan, twitterdan beni eliştirmeyin. Çıkın idmanlarda kendinizi gösterin. Sezon başından bu yana herkese şanslar verdim. Bunu kullanamayınca beni suçlu ilan etmeyin. Salih gerçeği herkese örnek olsun. dedi..

Hitler Ne Dedi?

2013-03-21T20:43:00.000+02:00

Uluslararası finans kartelleri ulusumuzu yıllar boyunca acımasızca ezdi. Müttefik devlet adamları da kalplerini sürekli onlara yakın tuttular. Soğukkanlılıkla bu dünyaya 20 milyon Alman'ın çok olduğunu söyleyebildiler.Ve 1939 da sonunda Batılı güçler maskelerini indirdiler. Bütün çaba ve teşebbüslerimize rağmen bize savaş ilan ettiler. Bugün rahatça konuşabiliyorlar: "Polonya sorunu çözülebilirdi fakat biz bunu istemedik." Ortak bir anlayış noktasında buluşabilirdik diyorlar. Fakat savaş istediler. Bu tamda iç rakiplerimin yıllarca bana takındıkları tavra benziyor. Onlara dostluk elimi uzattım. Fakat kabul etmediler ve bağırdılar: "Uzlaşma yok, anlaşma yok, sadece savaş var." Sonunda istedikleri savaşı aldılar. Fransa ve İngiltere'ye söyleyeceğim tek bir şey var: Sizde istediğiniz savaşı alacaksınız.

İngiltere'nin garantisini uzattığı devlet 18 günde haritadan silindi. Böylece savaşın ilk safhası kapanmış oldu, ancak ikincisi şimdi başlıyor. Bay Churcill bu safhayı başlatmak için adeta can atıyor. O umudunu yardımcılarının ve kendisininde ifade ettiği üzere bombardımanın yakında bu savaşın en olası özelliği olacağı tezini düşünerek tazeliyor. Ayrıca bu savaşın faturası kadınlara ve çocuklara kesilmesin diye ağlıyorlar. İngiltere ne zamandan beri kadınları ve çocukları düşünüyor?!

Halihazırda bize karşı uygulanan bu bütün kuşatma savaşı bile kadınlara ve çocuklara karşı uygulanan bir savaştan başka birşey değil aynen Boer Savaşı zamanındaki gibi. O savaşta toplama kampları icad edilmişti. İngiliz aklı bu fikre hayat verdi. Biz sadece bunu ansiklopedilerden okuduk ve çok önemli bir farkla kopyaladık: İngiltere kadınları ve çocukları bu kamplara kapattı. O zaman yirmi binden fazla Boer kadını acılar içerisinde öldü. İngiltere bugün neden farklı savaşsın? Bunu bekledik ve kendimizi buna hazırladık! Bu yabancı propagandaya baktığımda, zafere olan inancım daha da artıyor. Çünkü bu propagandayı daha önce de yaşadım. Neredeyse 15 yıldır bu propaganda bizi hedef alıyor. Benim eski parti yoldaşlarım siz bu propagandayı hatırlıyorsunuz! Aynı kelimeler, aynı ifadeler, evet, daha dikkatli baktığımızda görüyoruz ki aynı kafalar aynı şeyleri söylüyorlar. Bilinmeyen bir adam olarak ben, bir avuç insanı arkama alıp bu kişileri bitirdim. 15 yıl boyunca bu kişileri bitirdim. Ve bugün Almanya büyük bir dünya gücü.

Bugün Bay Daladier bu millete karşı şüphelerini dile getiriyor bu toplumun bir kesiminin onları üzdüğünü düşündüğünde yada vatanım hakkında konuştuğunda demek istiyorum ki: Oo, Mösyö Daladier, siz henüz Avusturyalı askerlerimi görmediniz! Onlar sizi kişisel olarak bilgilendirmeli. Biliyorsunuz ki onların alayları ve tümenleri tıpkı diğer Alman olanlar kadar iyi. Belki daha sonra eski Alman kabileleri ile karşı karşıya olduğunuzu söylerken içinde bulunduğunuz delilik halinizi tedavi ettirebilirsiniz. Bay Daladier bugün koskoca bir Alman milleti ile karşı karşıyasınız!

Führer ve Millet bugün anlamıştır ki eğer haklarımızda ısrar etmezsek hiçbir anlayış mümkün olmayacak. Biz bu haklar 2, 3 yada 5 yılda bir müzakere konusu olsun diye bu mücadeleyi vermiyoruz. Ayrıca 80 milyonun hakları müzakere için var, herhangi bir parti ya da hareket için değil. Ben kimim ki?! Sizin haklarınızın sesi olmaktan başka! Ey Alman Halkı, haklarınızın sesi! Millet bana güvendi! Ve ben bu güvene layık olduğumu ispat edeceğim! Dikkatleri bana ve etrafımdakilere çekmektense, geçmiş ve geleceğe çekmeyi umuyorum. Geçmişte olduğu gibi gelecekte de Alman halkı ile birlikte onurlu bir şekilde ayakta durmak istiyorum. Bugünün nesli Almanya'nın kaderinin taşıyıcısıdır; Almanya'nın geleceği yada yok oluşu. Düşmanlarımız haykırıyorlar: "Almanya yok olmalı!" Almanya tek bir cevap vermeli: Almanya yaşayacak ve Almanya bunun için kazanacak! Asla TESLİM OLMAYACAĞIZ.

KARANLIGI TUTUKLAYIP ATTIK ÇUBUKLUNUN ARKASINA

2013-03-07T16:36:00.002+02:00