Το χαμόγελο είναι μεταδοτικό. Αυτή είναι μία από τις τελευταίες θεωρίες που αποδείχτηκε ότι ισχύει μέσα από την ανακάλυψη των λεγόμενων νευρώνων-καθρεφτών του εγκεφάλου και την οποία ανέπτυξαν Ιταλοί νευροεπιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Πάρμα. Σύμφωνα με αυτή, όταν παρατηρούμε κάποιον να χαμογελά ενεργοποιούνται οι δικοί μας νευρώνες-καθρέφτες και αυτομάτως το συναίσθημα της δικής του χαράς αντανακλάται και στο πρόσωπό μας! Για να πετύχουν ένα όμορφο αποτέλεσμα, τα τελευταία χρόνια οι ειδικοί εφαρμόζουν τις πιο εξελιγμένες μεθόδους λεύκανσης, καθαρισμού και αποκατάστασης της ζώνης του χαμόγελου.

Το χαμόγελο είναι μεταδοτικό. Αυτή είναι μία από τις τελευταίες θεωρίες που αποδείχτηκε ότι ισχύει μέσα από την ανακάλυψη των λεγόμενων νευρώνων-καθρεφτών του εγκεφάλου και την οποία ανέπτυξαν Ιταλοί νευροεπιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Πάρμα. Σύμφωνα με αυτή, όταν παρατηρούμε κάποιον να χαμογελά ενεργοποιούνται οι δικοί μας νευρώνες-καθρέφτες και αυτομάτως το συναίσθημα της δικής του χαράς αντανακλάται και στο πρόσωπό μας! Για να πετύχουν ένα όμορφο αποτέλεσμα, τα τελευταία χρόνια οι ειδικοί εφαρμόζουν τις πιο εξελιγμένες μεθόδους λεύκανσης, καθαρισμού και αποκατάστασης της ζώνης του χαμόγελου.

Φωτογράφιση: Vicente Pouso

Παναγιώτης Πετρ. Καρποδίνης
Χειρουργός Οδοντίατρος

ΠΗΓΗ:SMILEDESIGN Blog

Γιατί πονάνε  τα δόντια μου;
H ευαισθησία στα δόντια μπορεί να οφείλεται:
• σε παλαιά σφραγίσματα που έχουν υποχωρήσει.
• σε ελαφρά υποχώρηση των ούλων, με αποτέλεσμα να εκτίθενται μικρά τμήματα της ρίζας των δοντιών στην επιφάνεια.
• σε ουλίτιδα, τερηδόνα ή περιοδοντίτιδα.
• σε πίεση ή τρίξιμο των δοντιών κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Τρόποι θεραπείας
Ο τύπος της θεραπείας εξαρτάται πάντα από την αιτία που προκαλεί την ευαισθησία.
• Αν η ευαισθησία οφείλεται σε σφράγισμα, τερηδόνα ή περιοδοντίτιδα, επισκεφτείτε τον οδοντίατρό σας για την αποκατάσταση του προβλήματος.
• Αν οφείλεται σε υποχώρηση των ούλων, δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε κάποια ειδική οδοντόκρεμα ή φθοριούχο στοματοδιάλυμα που θα σας συστήσει ο οδοντίατρός σας. Οι παραπάνω θεραπείες θα πρέπει να είναι τακτικές και συχνές μέχρι να μειωθεί αισθητά η ευαισθησία των δοντιών.
• Αν όταν κοιμάστε τρίζετε τα δόντια σας, συμβουλευτείτε τον οδοντίατρό σας για την ανεύρεση της καλύτερης θεραπείας, καθώς ο λεγόμενος «οδοντικός βρυγμός» μπορεί να οδηγήσει σε πολύ σοβαρότερα προβλήματα. Συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις ο ασθενής φορά έναν ειδικά σχεδιασμένο νάρθηκα κατά τη διάρκεια της νύχτας ώστε να μείωνονται οι πιέσεις που ασκούνται στα δόντια.
• Αν ο πόνος είναι πολύ δυνατός και παρατεταμένος, επισκεφτείτε τον οδοντίατρό σας, καθώς αυτό μπορεί να αποτελεί ένδειξη μη υγιούς νεύρου καί ίσως χρειάζεστε ενδοδοντική θεραπεία.

Tips πρόληψης
• Μειώστε την πίεση και τους τραυματισμούς σε δόντια και ούλα κατά το βούρτσισμα χρησιμοποιώντας μαλακή ή ηλεκτρική οδοντόβουρτσα και κάνοντας ήπιες κινήσεις πάνω κάτω.
• Βουρτσίζετε τα δόντια σας τακτικά, αφιερώνοντας τουλάχιστον 2-3 λεπτά, ώστε να καλύπτετε όλη την επιφάνειά τους και να αποφύγετε την ανάπτυξη της πλάκας που μπορεί να προκαλέσει τερηδόνα και ουλίτιδα.
• Χρησιμοποιείτε οδοντικό νήμα και μεσοδόντια βουρτσάκια, καθώς φτάνουν σε επιφάνειες των δοντιών οι οποίες δεν μπορούν να καθαριστούν με απλό βούρτσισμα.
• Να επισκέπτεστε τακτικά τον οδοντίατρο ώστε να εντοπίζονται και να αντιμετωπίζονται σε αρχικά στάδια τυχόν προβλήματα όπως η περιοδοντίτιδα, η τερηδόνα και η ουλίτιδα.

Της Φαίης Ευθυμίου

Με τη συνεργασία του Γεωργίου Πρίνου, χειρουργού οδοντιάτρου

ΠΗΓΗ:www.myworld.gr

ΠOTE TA ΣIΔEPAKIA EINAI AΠAPAITHTA
«Πεταχτά», στραβά και «συνωστισμένα» δόντια ή δόντια που φυτρώνουν το ένα πάνω στο άλλο είναι οι πιο συχνές αιτίες που κάνουν τους γονείς να επισκεφθούν τον ορθοδοντικό. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η αισθητική είναι το ένα ζήτημα· σημαντικότερο όμως είναι ότι, όταν τα δόντια δεν βρίσκονται στη σωστή τους θέση, μπορεί να προκαλέσουν μια σειρά από προβλήματα στοματικής υγείας. Tα πιο συνηθισμένα από αυτά είναι:
● Περισσότερα σφραγίσματα και ουλίτιδα, αφού το αποτελεσματικό πλύσιμο των δοντιών είναι δύσκολο.
● Σπασίματα σε κάποια δόντια, αν αυτά είναι «πεταχτά», αν δηλαδή προεξέχουν από τα υπόλοιπα.
● Πόνοι στο στόμα και στα σαγόνια, λόγω του εσφαλμένου τρόπου που κλείνουν οι γνάθοι. H οδοντιατρική εξέταση των παιδιών κάθε χρόνο είναι επομένως απαραίτητη, ξεκινώντας από τον πρώτο χρόνο της ζωής τους. Eκτός από τη στοματική υγεία, ο οδοντογιατρός ελέγχει την ανάπτυξη και τη θέση των δοντιών στο στόμα και, μόλις διακρίνει το πρόβλημα, στέλνει το παιδί στον ορθοδοντικό, που είναι ο πιο κατάλληλος για την αντιμετώπισή του.

ΣΕ ΠΟΙΑ ΗΛΙΚΙΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Συνήθως το πρόβλημα φαίνεται όταν αρχίσουν να βγαίνουν τα «μόνιμα» δόντια του παιδιού, δηλαδή μετά τα 6 ή 7 του χρόνια. Mπορεί όμως και να φανεί αργότερα, όταν αλλάζουν οι τραπεζίτες και «σπρώχνουν» τα μπροστινά δόντια, με αποτέλεσμα κάποια από αυτά να φεύγουν από τη σωστή τους θέση. Ωστόσο, ο ορθοδοντικός μπορεί να διακρίνει την πιθανότητα να χρειαστεί το παιδί ορθοδοντική θεραπεία και σε μικρότερη ηλικία, από μία εξέταση στα νεογιλά δόντια. Σε αυτή την περίπτωση θα ενημερώσει τους γονείς, ώστε να παρακολουθείται τακτικά το παιδί και να μπορέσει να καθοριστεί η κατάλληλη στιγμή για τη θεραπεία, η οποία πάντως δεν μπορεί να ξεκινήσει πριν την εμφάνιση των μόνιμων δοντιών.

OTAN TA ΦOPEΣEI…
Tι θα κάνει ο ορθοδοντικός; Στις πιο απλές περιπτώσεις, όπως είναι τα στραβά δόντια, ο ορθοδοντικός θα κολλήσει τα σιδεράκια επάνω στα δόντια και από μία ειδική υποδοχή που έχουν θα περάσει ένα λεπτό σύρμα. Σφίγγοντας ανά τακτά διαστήματα αυτό το σύρμα, τα δόντια θα μετακινούνται ώσπου να βρεθούν στη σωστή τους θέση. Aν χρειαστεί, ο ορθοδοντικός μπορεί να δώσει στο παιδί ειδικά λαστιχάκια ή εξωστοματικό (ένα «κινητό» βοήθημα, το οποίο θα φοράει μόνο του το παιδί κάποιες ώρες την ημέρα), που θα βοηθήσουν πιο αποτελεσματικά να πάνε τα δόντια εκεί όπου πρέπει.
Πόσες επισκέψεις χρειάζονται και κάθε πότε; Ο ορθοδοντικός θα πάρει αποτυπώματα από τα δόντια του παιδιού, για να κατασκευαστούν τα γύψινα εκμαγεία, που θα δώσουν πιο ολοκληρωμένη εικόνα του προβλήματος. Στην επόμενη επίσκεψη θα γίνει η τοποθέτηση των απαραίτητων ορθοδοντικών συσκευών και στη συνέχεια οι επισκέψεις θα γίνονται κάθε 4-5 εβδομάδες. Tο σύνολο των επισκέψεων που θα γίνουν εξαρτάται από τη διάρκεια της θεραπείας (π.χ. για μια θεραπεία που θα διαρκέσει περίπου 18 μήνες θα χρειαστούν γύρω στις 15 επισκέψεις).
Για πόσο χρόνο θα τα φοράει; O χρόνος που θα χρειαστεί εξαρτάται από τη σοβαρότητα της ορθοδοντικής ανωμαλίας και από το κατά πόσο το παιδί ακολουθεί τις οδηγίες του γιατρού: να φοράει, για παράδειγμα, τα λαστιχάκια όσες ώρες τού έχει ζητήσει ο ορθοδοντικός ή να μην ξεχνάει να βάλει τα μασελάκια του. Σε γενικές γραμμές, για τα πιο συνηθισμένα προβλήματα, όταν δηλαδή πρέπει να μετακινηθούν κάποια δόντια στη σωστή τους θέση, η θεραπεία μπορεί να κρατήσει μέχρι και δύο χρόνια. Φυσικά, όσο πιο περίπλοκο είναι το πρόβλημα, τόσο περισσότερο αυξάνεται το διάστημα της θεραπείας.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗ ΥΓΙΕΙΝΗ;
Tα παιδιά και οι ενήλικοι που φορούν σιδεράκια πρέπει να βουρτσίζουν σωστά και επιμελώς τα δόντια τους τρεις φορές την ημέρα. Aυτό γίνεται με τη χρήση ειδικής ορθοδοντικής οδοντόβουρτσας, φθοριούχου οδοντόπαστας και μεσοδόντιων βουρτσών καθαρισμού. Eπιπλέον, στη διάθεσή μας υπάρχουν ειδικά αποκαλυπτικά δισκία τα οποία χρωματίζουν τα σημεία των δοντιών που δεν έχουν καθαριστεί, και έτσι βοηθούν το παιδί με σιδεράκια να τα εντοπίσει και να τα καθαρίσει αποτελεσματικά.
ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ;
Tο κόστος της θεραπείας διαμορφώνεται ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις απαιτήσεις της ορθοδοντικής ανωμαλίας, καθώς και με το χρονικό διάστημα που τελικά θα χρειαστεί, προκειμένου να ολοκληρωθεί η θεραπεία. Tα περισσότερα ταμεία καλύπτουν ένα ποσοστό του κόστους, το οποίο ποικίλλει ανάλογα με το ταμείο.

Σήμερα είναι γνωστό ότι κατά τη γέννηση μπορούμε από το αίμα του ομφαλίου λώρου να φυλάξουμε βλαστοκύτταρα με μεγάλη θεραπευτική και αναπλαστική ικανότητα. Υπολογίζεται ότι με τις σημερινές εφαρμογές ένας στους τρείς ηλικιωμένους χρονίως πάσχοντες ασθενείς θα μπορούσε να θεραπευθεί αν είχε φυλάξει κατά τη γέννησή του τα βλαστοκύτταρα. Η γέννηση είναι μια μοναδική ευκαιρία να φυλάξει κανείς βλαστοκύτταρα. Αν όμως έχει χαθεί αυτή η ευκαιρία, μπορεί κανείς σήμερα και πάλι να φυλάξει βλαστοκύτταρα.

Μια δεύτερη ευκαιρία να φυλάξουμε υψηλής ποιότητος βλαστοκύτταρα, μας δίδεται όταν αποπίπτουν τα νεογιλά δόντια, δηλαδή όταν το παιδί ‘αλλάζει δοντάκια’ από την ηλικία των 5 μέχρι 11 ετών, αλλά και από τους φρονιμίτες και τα δόντια που εξάγονται για ορθοδοντικούς σκοπούς. Τα βλαστοκύτταρα αυτά είναι διαφορετικά από τα βλαστοκύτταρα που συλλέγονται κατά τη γέννηση από το αίμα του ομφαλίου λώρου, όμως τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα των ερευνών δείχνουν ότι και αυτά θα αποτελέσουν στο μέλλον πολύτιμη πρώτη ύλη θεραπείας.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι όπως και τα βλαστοκύτταρα που συλλέγονται κατά τη γέννηση έτσι και τα βλαστοκύτταρα που συλλέγονται από τα δόντια έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς. Η ύπαρξη βλαστικών κυττάρων στον οδοντικό πολφό έγινε για πρώτη φορά γνωστή μόλις το έτος 2000. Η ανακάλυψη αυτή οδήγησε πολλούς γονείς που έχασαν την ευκαιρία να φυλάξουν τα βλαστοκύτταρα του παιδιού τους τη στιγμή της γέννησης (από τον πλακούντα και τον ομφάλιο λώρο) να ζητήσουν σε δεύτερη φάση τη φύλαξη αυτού του πολύτιμου υλικού. Πόσο τεκμηριωμένη όμως είναι η πιθανότητα των εφαρμογών αυτών;

Τα βλαστοκύτταρα του οδοντικού πολφού ανήκουν στην κατηγορία των μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων. Σήμερα βρίσκονται σε εξέλιξη 43 τουλάχιστον γνωστές διεθνώς κλινικές μελέτες (μελέτες σε ασθενείς) που χρησιμοποιούν μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα. Οι μελέτες αυτές αφορούν τη θεραπεία των καρδιαγγειακών και των οστικών παθήσεων, τις φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, την κατά πλάκας σκλήρυνση, τα εγκαύματα, και την ανάπλαση περιοδοντικού ιστού.

Είναι σήμερα γνωστό ότι λόγω της νεαρής τους ηλικίας, τα βλαστοκύτταρα του οδοντικού πολφού παρουσιάζουν υψηλότερη ικανότητα πολλαπλασιασμού και διαφοροποίησης σε σύγκριση με άλλα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα που απομονώνονται από ιστούς ενηλίκων όπως ο μυελός των οστών ή το λίπος.

Όλα τα πειραματικά δεδομένα συμφωνούν ότι ένα πλεονέκτημα αυτών των κυττάρων είναι ο έντονος κυτταρικός πολλαπλασιασμός και η μεγάλη ικανότητά τους να μεταναστεύουν στην περιοχή που πάσχει, ανεξάρτητα εάν χορηγηθούν τοπικά ή ενδοφλέβια.

Στα οράματα της Αναγεννητικής Οδοντιατρικής περιλαμβάνεται και η δημιουργία δοντιών από βλαστοκύτταρα, ένα επίτευγμα που μπορεί να γίνει εφικτό στα επόμενα χρόνια.

Έτσι λοιπόν, με βάση τα σημερινά δεδομένα της επιστήμης, φαίνεται ότι αξίζει να σκεφθούμε δύο φορές πριν πετάξουμε στα κεραμίδια το δοντάκι που ‘έπεσε’.

Γράφει η Κουζή – Κολιάκου Κοκκώνα, Αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστολογίας – Εμβρυολογίας

ΠΗΓΗ:www.iatronet.gr

Θέλετε ένα καινούργιο λαμπερό χαμόγελο αλλά δεν σας αρέσει καθόλου η ιδέα, να τροχιστούν τα δόντια σας;

Οι νέες όψεις πορσελάνης έρχονται δυναμικά να προστεθούν στα πιο σύγχρονα όπλα της αισθητικής οδοντιατρικής.

Πρόκειται για πολύ λεπτή πορσελάνη σαν φακός επαφής. (ultrathin veneers)

Τα δόντια τροχίζονται ελάχιστα ή και καθόλου. (minimal prep and non prep veneers).

Αν και έχουν τόσο λεπτό πάχος διαθέτουν απίστευτη αντοχή.

Ένας λευκός πυρήνας πορσελάνης και συγκεκριμένα διπυριτικού λιθίου, δίνει τη δύναμη στην όψη και στη συνέχεια επενδύεται από πολύ λεπτή φλούδα πορσελάνης που μιμείται τέλεια τις οπτικές ιδιότητες του δοντιού.

Οι πολύ λεπτές όψεις μπορούν να αλλάξουν το χρώμα των δοντιών μας μέχρι και 5 τόνους, να γεμίσουν διαστήματα, δόντια προς τα μέσα, κοντά δόντια, μικρά δόντια.

Επίσης όταν ένα χαμόγελο αλλάζει με όψεις πορσελάνης, μπορούμε να κάνουμε συνδυασμό παραδοσιακών όψεων σε δόντια που χρειάζονται τρόχισμα- λίγο πιο πεταχτά ή πιο σκούρα, με όψεις που απαιτούν ελάχιστη ή καθόλου προετοιμασία στο δόντι.

Μέσα από τη λεπτή όψη περνά το φως, έτσι το τελικό αποτέλεσμα είναι ακόμα πιο φυσικό.

Μέγιστη αντοχή με εκπληκτικά όμορφα χαμόγελα

Η τεχνολογία της συγκόλλησης με το δόντι είναι τέτοια που όσο λιγότερο σμάλτο-αδαμαντινη αφαιρείται, τόσο καλύτερα συγκολλούνται με το δόντι και γίνονται ένα με αυτό.

Δεν σπάνε, γίνονται ένα με το δόντι, κρατάνε για 10-15 χρόνια.

Δεν χρωματίζονται ούτε με τσιγάρο, ούτε με καφέ, είναι σκληρότερα από την αδαμαντίνη, δεν σπάνε.

Απίστευτο και όμως αληθινό!!

Χρειάζονται 2 ραντεβού, προετοιμάζουμε τα δόντια, παίρνουμε αποτύπωμα, στέλνεται στο εργαστήριο, στο δεύτερο ραντεβού, γίνεται συγκόλληση, ένα με το δόντι, συγκολλούνται στο δόντι λεπτές φλούδες πορσελάνης.

Γράφει: Κουκοπούλου Ελισάβετ, D.D.S, Msc Χειρουργός Οδοντίατρος

ΠΗΓΗ:www.iatronet.gr

Ποια είναι η μέθοδος:
Τα δόντια «χτίζονται» στην μπροστινή τους μόνο επιφάνεια με ειδική συνθετική ρητίνη μικροκούπ.
Με αυτό τον τρόπο διορθώνουμε στραβά δόντια, καλύπτουμε πολλαπλά σφραγίσματα, αλλάζουμε το σκούρο χρώμα, κλείνουμε αντιαισθητικά κενά, καλύπτουμε απονευρωμένα δόντια, αυξάνουμε το μέγεθος των μικρών δοντιών – νάνων και γενικά διορθώνουμε κάθε δυσμορφία των δοντιών.
Συνδυαστικά με το bonding σε μερικές περιπτώσεις μικρών δοντιών για να τα αυξήσουμε σε μήκος, κάνουμε ουλοπλαστική με laser αφαιρώντας ούλα, χωρίς αιμορραγία και πόνο.

Ποια είναι τα στάδια της τεχνικής:
Σε πρώτη φάση «αγριεύεται» η εξωτερική μόνο επιφάνεια με λέιζερ ή τροχό. Η διαδικασία κρατάει περίπου ένα λεπτό και γίνεται χωρίς αναισθησία.
Σε δεύτερο στάδιο, αρχίζουμε να τοποθετούμε ρητίνη κατά στρώματα στο επιλεγμένο χρώμα. Για να έχουμε φυσικό αποτέλεσμα προσθέτουμε πολλές χρωστικές και διαφάνειες ώστε να μιμηθούμε τη φύση.
Στο τελευταίο στάδιο, αφού τα δόντια είναι διαμορφωμένα γυαλίζουμε την επιφάνειά τους. Αυτό θεωρείται από τα πιο σημαντικά στάδια αφού ο στόχος είναι να μπλοκάρουμε τους πόρους της ρητίνης ώστε να μην αφήνουμε να διεισδύουν χρωστικές.

Ποια είναι τα μειονεκτήματα του bonding:
Είναι σαφές ότι σε καμία περίπτωση το bonding δεν κάνει κακό στην υγεία των δοντιών. Θεωρείται από τις πιο συντηρητικές αισθητικές μεθόδους. Δεν προκαλεί αλλεργία από την ρητίνη αφού είναι ένα υλικό που χρησιμοποιείται χρόνια. Στην οδοντιατρική με το bonding αφού έχουμε επέμβει μόνο στην εξωτερική επιφάνεια μπορούμε αν χρειαστεί να κάνουμε οποιαδήποτε οδοντιατρική εργασία (σφράγισμα, απονεύρωση κ.τ.λ) στο μέλλον χωρίς να το καταστρέψουμε.
Προσοχή χρειάζεται μόνο στις διατροφικές μας συνήθειες αφού είναι καλό να αποφεύγουμε πολύ σκληρές τροφές όπως το ν’ ανοίγουμε ξηρούς καρπούς με τα δόντια. Αν ωστόσο το επιχειρήσουμε, αυτό το οποίο μπορεί να συμβεί είναι να φύγει ένα μικρό κομματάκι από κάποιο σημείο το οποίο όμως διορθώνεται άμεσα χωρίς να χρειαστεί να επαναλάβουμε τη διαδικασία από την αρχή.
Τέλος, ο ενδιαφερόμενος αφού ολοκληρώσει τη διαδικασία πρέπει να κάνει τακτικές επισκέψεις (2 φορές τουλάχιστον το χρόνο) για τον εξαμηνιαίο καθαρισμό των δοντιών στον οποίο και γυαλίζονται τα δόντια, αν αυτό κριθεί απαραίτητο, ενώ ύστερα από πέντε χρόνια θα πρέπει ο ασθενής να κάνει ένα γενικό φρεσκάρισμα στις αποκαταστάσεις.

Το κόστος ανά δόντι είναι περίπου 150 ευρώ.

Παναγιώτης Πετρ. Καρποδίνης
Χειρουργός Οδοντίατρος
Επιστημονικός διευθυντής της SMILE DESIGN Ε.Π.Ε
Μέλος του οδοντιατρικού Συλλόγου Αθηνών
Μέλος της ESOLA (Πανευρωπαϊκή Οδοντιατρική Ομοσπονδία Χρηστών Laser)
Τηλ.: 210 6083126, Fax: 210 6083126
www.pkarpodinis.com

Μεγάλη κατασκευάστρια εταιρεία χημικών, αναφέρει ότι η φόρμουλα αυτή θα μπορούσε να εισαχθεί στις οδοντόπαστες, στα στοματικά διαλύματα αλλά ακόμα και στα γλυκά μέσα στο επόμενο έτος.

Χρησιμοποιώντας έναν μίκρο- οργανισμό, συγγενικό με αυτούς που μπαίνουν στα γιαούρτια, η εταιρεία αυτή έχει βρει τη διαδικασία εκείνη η οποία μπορεί να συγκεντρώσει όλα τα επιβλαβή στοματικά βακτήρια προτού αυτά μπορέσουν να προσκολληθούν στη ζάχαρη και να δημιουργήσουν οδοντική πλάκα. Όταν ο οργανισμός αυτός δεσμεύσει τα βακτήρια, τότε το σύμπλεγμα αυτό καταπίνεται ή απομακρύνεται από το στόμα κατά τη διαδικασία της καθημερινής στοματικής υγιεινής.

Τα βακτήρια αυτά, γνωστά στους επιστήμονες με το όνομα Streptococcus mutans, είναι ασφαλή μετά από κατάποση, διότι βρίσκονται πάντα στο στόμα και έτσι κάποιες ποσότητές τους καταπίνονται άθελά μας. «Υπάρχει ένα δυναμικό σύμπλεγμα των βακτηριδίων που αναπτύσσεται στα δόντια. Κάποιες φορές κολλά επάνω στις οδοντικές επιφάνειες δημιουργώντας μια ταινία, ενώ άλλες καταπίνεται.», λέει ο Jason Tanzer από το πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ.

Στα πλαίσια της έρευνας αυτής οι επιστήμονες χώρισαν αρουραίους σε δύο ομάδες και τους τάισαν με τροφές πλούσιες σε σάκχαρα. Σε μια από τις ομάδες πρόσθεσαν στην τροφή τους το νέο προϊόν με τον μίκρο- οργανισμό, ενώ στη δεύτερη όχι.

Η κατάσταση των δοντιών των αρουραίων εκείνων που κατανάλωναν τη συγκεκριμένη τροφή, ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση από εκείνων της άλλης ομάδας της οποίας η διατροφή δεν περιλάμβανε τον μίκρο- οργανισμό αυτό.

Η εφαρμογή μιας τέτοιας διαδικασίας προέκυψε αρχικά από την ανάγκη κάποιων ανθρώπων να απαλλαγούν από δυσχρωμίες, οι οποίες είναι αποτέλεσμα χρήσης φαρμάκων ή κάποιου τραύματος (εσωτερικού ή εξωτερικού) σε ένα ή περισσότερα δόντια. Στη σύγχρονη εποχή όμως η οδοντιατρική επιστήμη έχει πια ξεφύγει από την απλή εξάλειψη του πόνου. Έτσι, η λεύκανση των δοντιών, σαν μια καθαρά αισθητική παρέμβαση του οδοντιάτρου πάνω στα δόντια, κερδίζει καθημερινά οπαδούς. Οι επισκέπτες του οδοντιατρείου γίνονται λοιπόν πιο απαιτητικοί και ζητούν να ενημερωθούν για όλους τους σύγχρονους τρόπους με τους οποίους μπορούν να βελτιώσουν το χαμόγελό τους. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια στροφή στις απαιτήσεις του κοινού προς την αισθητική οδοντιατρική. Το ερώτημα που καλείται να απαντήσει πιο συχνά ο οδοντίατρος είναι “Πώς θα αποκτήσω ένα κατάλευκο χαμόγελο;”.

ΑΙΤΙΕΣ ΔΥΣΧΡΩΜΙΑΣ

Τα δόντια ορισμένων ανθρώπων είναι από τη φύση τους πιο κίτρινα απ΄ ότι άλλων. Το φυσικό όμως χρώμα των δοντιών μπορεί να επηρεαστεί από πολλούς παράγοντες.

Οι εξωγενείς χρώσεις οφείλονται κυρίως:
Στον καπνό. Στον καφέ, το τσάι ,το κόκκινο κρασί, τα αναψυκτικά τύπου cola. Σε τροφές που έχουν έντονες χρωστικές ουσίες, όπως τα κεράσια, τα βατόμουρα, τα παντζάρια. Στη συσσώρευση της πέτρας.

Συχνά όμως εμφανίζονται και ενδογενείς χρώσεις στα δόντια που μπορεί να οφείλονται:
Σε αντιβίωση με τετρακυκλίνες σε περίοδο ανάπτυξης των δοντιών. Στο γεγονός ότι με την πάροδο του χρόνου τα δόντια κιτρινίζουν ή γίνονται γκρίζα. Στην απονέκρωση του νεύρου που μπορεί να οφείλεται σε τραύμα του δοντιού. Σε περιπτώσεις μεγάλων σφραγισμάτων από αμάλγαμα. Σε μεγάλες δόσεις φθορίου κατά την περίοδο ανάπτυξης των δοντιών, γεγονός που κάνει τα δόντια να δείχνουν διάστικτα με κηλίδες (φθορίαση)

ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

Η διαδικασία της λεύκανσης δεν ενδείκνυται και δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε κάποιες περιπτώσεις.
Κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και του θηλασμού (λόγω έλλειψης επαρκούς έρευνας) Σε ασθενείς με περιοδοντικά προβλήματα, με υπερευαισθία ή άλλες αλλοιώσεις στα δόντια (π.χ. τερηδόνα) Σε ανθρώπους με πολλαπλές αποκαταστάσεις (π.χ. γέφυρες, σφραγίσματα) ή με προβληματικές αποκαταστάσεις Σε περιπτώσεις σακχαρώδους διαβήτη Σε παιδιά ηλικίας κάτω των 16 ετών Σε αλλεργικούς ασθενείς

Η όλη διαδικασία είναι απόλυτα ασφαλής εφόσον χρησιμοποιούνται υλικά που έχουν ελεγχθεί και η διαδικασία γίνεται υπό την καθοδήγηση του οδοντιάτρου.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΙ

Πριν προβεί κάποιος στην διαδικασία της λεύκανσης των δοντιών είναι αναγκαίο να προηγούνται ορισμένες οδοντιατρικές πράξεις, οι οποίες θα συμβάλλουν στο καλύτερο αποτέλεσμα.
Καλός καθαρισμός και στίλβωση των δοντιών. Οι τυχόν υπάρχουσες τερηδόνες αντιμετωπίζονται και τα χαλασμένα σφραγίσματα αντικαθίστανται. Καταγράφεται η απόχρωση των δοντιών του ασθενή.

ΕΙΔΗ-ΤΡΟΠΟΙ ΛΕΥΚΑΝΣΗΣ

Το σωστό και συστηματικό βούρτσισμα των δοντιών σε συνδυασμό με μια λευκαντική οδοντόκρεμα συνήθως αρκεί για την αφαίρεση των εξωτερικών χρωστικών σε συνδυασμό με συχνό καθαρισμό και στίλβωση (γυάλισμα) των δοντιών από τον οδοντίατρο. Καλά αποτελέσματα έχει επίσης και η εφαρμογή μιας ειδικής τεχνικής, που ονομάζεται αμμοβολή. Όταν η χρώση είναι βαθύτερη και έχει διεισδύσει στο εσωτερικό των δοντιών, τότε μπορεί να αντιμετωπιστεί με κάποια από τις μεθόδους λεύκανσης ενώ σε βαρύτερες περιπτώσεις προτείνεται η αισθητική αποκατάσταση των δοντιών με προσθετικές εργασίες (κάλυψη του δοντιού με συνθετικές ρητίνες λευκού χρώματος ή σε βαρύτερες περιπτώσεις, με την τοποθέτηση στεφάνης).

Οι τρόποι λεύκανσης που εφαρμόζονται σήμερα είναι: Λεύκανση στο σπίτι με τη χρήση δισκάριων εμπορίου

Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιεί δισκάρια (νάρθηκες) προκατασκευασμένους μέσα στους οποίους ο ασθενής τοποθετεί το λευκαντικό υλικό. Το μεγαλύτερο μειονέκτημα της μεθόδου είναι η ελλιπής εφαρμογή του νάρθηκα στο στόμα με αποτέλεσμα την αποτυχία ή την ελλιπή επιτυχία της λεύκανσης, ενώ πολύ συχνά μπορεί να δημιουργηθούν προβλήματα τόσο στο σμάλτο των δοντιών όσο και στα ούλα. Τα συστήματα για το σπίτι συνήθως περιέχουν μικρότερη συγκέντρωση λευκαντικού υπεροξειδίου, αλλά παρ΄ όλ΄ αυτά μπορεί να φθείρουν το σμάλτο σε μακροχρόνια χρήση και να δημιουργήσουν προβλήματα ευαισθησίας.

Λεύκανση στο σπίτι με κατάλληλο νάρθηκα

Ο οδοντίατρος παίρνει αποτυπώματα από το στόμα του ασθενή, με τη βοήθεια των οποίων ο οδοντοτεχνίτης θα κατασκευάσει ατομικούς νάρθηκες από μαλακό πλαστικό. Οι νάρθηκες αυτοί εφαρμόζουν ακριβώς στο στόμα με αποτέλεσμα να αποφεύγεται η σπατάλη λευκαντικού υλικού και να εξασφαλίζεται σίγουρο αποτέλεσμα. Μέσα σε αυτούς θα τοποθετεί ο ασθενής τη λευκαντική ουσία σύμφωνα με τις οδηγίες και υποδείξεις του οδοντιάτρου. Η εφαρμογή του νάρθηκα μπορεί να γίνεται 1-2 ώρες μέσα στην ημέρα ή κατά την διάρκεια της νύχτας. Η διαδικασία κρατά από 2 έως και 6 εβδομάδες ανάλογα το μέγεθος της δυσχρωμίας και το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Λεύκανση στο ιατρείο

Με την τεχνική αυτή ο οδοντίατρος τοποθετεί την λευκαντική ουσία στα δόντια και ακολούθως, χρησιμοποιώντας Laser ή γενικά κάποιο είδος κατάλληλης πηγής θερμότητας, ενεργοποιεί την ουσία που τοποθετήθηκε. Το μεγάλο της πλεονέκτημα είναι ότι διαρκεί πολύ λιγότερο (συνήθως απαιτεί 1 ή 2 επισκέψεις των 30΄) και επιτελείται με ασφάλεια και με την επίβλεψη του οδοντίατρου. Οι τεχνικές λεύκανσης που εφαρμόζονται στο ιατρείο είναι πιο γρήγορες και πιο αποτελεσματικές, διότι περιέχουν ισχυρότερες δόσεις λευκαντικών ουσιών από αυτές που μπορούν να εφαρμοστούν στο σπίτι, και έχουν άμεσα ορατό αποτέλεσμα.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΛΕΥΚΑΝΣΗ

Κατά το χρονικό διάστημα που διαρκεί η διαδικασία της λεύκανσης στο σπίτι άλλα και 1 εβδομάδα μετά από τη λεύκανση στο ιατρείο πρέπει να αποφεύγονται: ποτά τύπου cola, καφές, τσάι, κόκκινο κρασί, έτοιμοι χυμοί σε κουτί, που μπορεί να περιέχουν συνθετικό χρώμα, επίσης παντζάρια, καρότα, φράουλες, κεράσια, μούρα, γαριδάκια ή τυποποιημένα χρωματιστά αλμυρά που σερβίρονται με αλκοολούχα ποτά και να μετριάζεται ή ακόμα καλύτερα να αποφεύγεται το κάπνισμα. Όλα τα παραπάνω αυξάνουν την πιθανότητα δημιουργίας σκούρων κηλίδων στην επιφάνεια των δοντιών και ρισκάρουν το αποτέλεσμα της λεύκανσης.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ-ΠΟΣΟΣΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

Είναι φυσικό το ενδιαφέρον των ασθενών για τη χρωματική διαφορά που θα προκύψει μετά τη θεραπεία. Πρόβλεψη ακριβών αποτελεσμάτων για το συγκεκριμένο ασθενή είναι σχεδόν αδύνατη . Η λεύκανση δεν έχει τα ίδια αποτελέσματα σε όλες τις περιπτώσεις αποχρωματισμού. Τα λευκαντικά προϊόντα δεν διορθώνουν όλους τους τύπους των δυσχρωμιών με τον ίδιο εντυπωσιακό τρόπο. Για παράδειγμα, τα δόντια με αποχρώσεις κίτρινες, πορτοκαλί και ανοικτό καφέ, καθώς και αυτές που προκαλούνται από την πάροδο του χρόνου ανταποκρίνονται άριστα στις διαδικασίες της λεύκανσης. Οι γκρι, μπλε και σκούρο καφέ αποχρώσεις, όπως και αυτές που οφείλονται σε φάρμακα και γενικά νοσήματα είναι πολύ πιο δύσκολο έως αδύνατο, σε ορισμένες περιπτώσεις, να αντιμετωπιστούν επιτυχώς με λεύκανση. Γενικός κανόνας είναι ότι όσο πιο λευκά είναι τα δόντια τόσο λιγότερη βελτίωση στο χρώμα είναι επιτεύξιμη. Το ποσοστό επιτυχίας των μεθόδων λεύκανσης αγγίζει το 90%. Βέβαια και για τη λεύκανση ισχύει ότι και για κάθε άλλη επέμβαση, οι απαιτήσεις σας πρέπει να είναι ρεαλιστικές. Εξάλλου, το απόλυτο λευκό δεν είναι απαραίτητα η σωστότερη επιλογή για κάθε άτομο. Το χρώμα της επιδερμίδας αλλά και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του προσώπου παίζουν σημαντικό ρόλο στον τόνο του λευκού.

ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

Όπως και σε κάθε σχεδόν ιατρική θεραπεία υπάρχουν παρενέργειες. Σε μερικούς ασθενείς μπορεί να προκληθεί ελαφρύς ερεθισμός των ούλων ή υπερευαισθησία των δοντιών (πονάνε όταν πίνουν  παγωμένο νερό), αλλά αυτά συνήθως υποχωρούν μετά το τέλος της θεραπείας. Βοηθητικά μπορεί να λειτουργήσει και η τοπική εφαρμογή φθορίου ή άλλων ουσιών παρόμοιας δράσης. Μελέτες της τελευταίας δεκαπενταετίας που αφορούσαν τις λευκαντικές ουσίες που χρησιμοποιούν οι οδοντίατροι, απέδειξαν ότι δεν υπάρχει καμία βλαπτική επίδραση στο σμάλτο των δοντιών και στα ούλα. Το σημαντικό όμως είναι να συμβουλεύεστε πάντοτε τον οδοντίατρό σας και να μη χρησιμοποιείτε ποτέ από μόνοι σας προϊόντα λεύκανσης τα οποία μπορεί να μην είναι ενδεδειγμένα.

ΔΙΑΡΚΕΙΑ-ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ

Μια σημαντική ανησυχία των ασθενών που δείχνουν ενδιαφέρον για τη λεύκανση είναι η μακροβιότητα της θεραπείας. Αποτελέσματα έρευνας δείχνουν ικανοποιητική διατήρηση της λεύκανσης σε 63% των ασθενών μετά από 3 χρόνια και σε 47% μετά από 5 χρόνια. Η χρονική διάρκεια όμως του αποτελέσματος εξαρτάται τόσο από την αιτία της δυσχρωμίας και τη μέθοδο που εφαρμόζεται, όσο και από τη στοματική υγιεινή που ακολουθεί ο ασθενής και το είδος της διατροφής του. Συνήθως χρειάζονται περιοδικές επαναληπτικές εφαρμογές λευκαντικού για τη συντήρηση του χρώματος. Το πόσο θα διαρκέσει η λεύκανση εξαρτάται επίσης και από το φυσικό χρώμα των δοντιών (διαρκεί περισσότερο σε δόντια κίτρινης απόχρωσης). Η λεύκανση λοιπόν δεν είναι μόνιμο αποτέλεσμα Ωστόσο τα δόντια που έχουν λευκανθεί παραμένουν πάντα λευκότερα από το αρχικό τους χρώμα με τη σωστή συντήρηση. Η διατήρηση του αποτελέσματος μπορεί να εξασφαλιστεί είτε με μία αναμνηστική δόση στο ιατρείο μία φορά κάθε 2 χρόνια είτε με την επαναχρησιμοποίηση του νάρθηκα κάθε χρόνο για μερικές μέρες.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ
Η λεύκανση δεν μπορεί να μεταβάλλει το χρώμα υλικών αποκατάστασης όπως οι λευκές εμφράξεις (σφραγίσματα), οι πορσελάνες (θήκες ή γέφυρες). Η αντικατάσταση των αποκαταστάσεων πρέπει να γίνεται περίπου ένα μήνα μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας μια και τότε στα δόντια σταθεροποιείται το χρώμα τους. Τα περισσότερα ασφαλιστικά ταμεία δεν καλύπτουν την λεύκανση των δοντιών. Η λεύκανση άπολφων (απονευρωμένων) δοντιών μπορεί να είναι εξωτερική, εσωτερική ή ο συνδυασμός των 2 τεχνικών. Με τον όρο “εσωτερική” λεύκανση εννοούμε ότι το λευκαντικό υλικό διεισδύει στο δόντι μετά την τοποθέτηση του στην εσωτερική κοιλότητα και όχι με απλή εξωτερική εφαρμογή. Εάν είστε υποψήφιος για λεύκανση, θα πρέπει να συζητήσετε με τον οδοντίατρο για να αποφασίσετε από κοινού τις λεπτομέρειες της διαδικασίας.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

Σε περιπτώσεις που υπάρχουν έντονες δυσχρωμίες και το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας λεύκανσης είναι φτωχό, υπάρχουν εναλλακτικές μέθοδοι αλλαγής του χρώματος. Οι μέθοδοι αυτές πρέπει να επιλέγονται προσεκτικά και να εφαρμόζονται μόνο όταν εμφανίζονται σοβαρά και μη αναστρέψιμα αισθητικά προβλήματα και όχι απλά και μόνο για την απόκτηση ενός «χαμόγελου ηθοποιών».

Επικάλυψη με Ρητίνες

Η μπροστινή επιφάνεια του δοντιού τροχίζεται για να μειωθεί ο όγκος του και να δεχθεί το τεχνητό επίστρωμα. Στη συνέχεια ο οδοντίατρος τοποθετεί σύνθετη ρητίνη προσαρμοσμένη στο χρώμα των δοντιών σας. Λειαίνει την επικάλυψη και τη γυαλίζει.

Επικάλυψη με Επένδυση

Είναι επενδύσεις πορσελάνης που εφαρμόζονται με ανάλογο τρόπο και είναι ανθεκτικότερες από τις συνθετικές. Ο οδοντίατρος, αφού τροχίσει τη μπροστινή επιφάνεια του δοντιού, κάνει ένα αποτύπωμα και το δίνει στον οδοντοτεχνίτη. Όταν η επένδυση είναι έτοιμη, την κολλάει επάνω στο δόντι, και καλύπτει μόνο την εξωτερική επιφάνειά του.

Τοποθέτηση θήκης ή γέφυρας

Αφορά αποκαταστάσεις με πορσελάνη που καλύπτουν όλο το δόντι.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Όμορφα και υγιή δόντια δεν σημαίνει απαραίτητα και λευκά δόντια!

Γράφει: Βασίλειος Δούκας

ΠΗΓΗ:www.healthierworld.gr

Η φλεγμονή μπορεί επίσης να μεταδοθεί από τη ρίζα του δοντιού στο οστό (φατνίο) που στηρίζει το δόντι.

Τι συμπτώματα έχει το απόστημα;

Έντονος και επίμονος πονόδοντος με σουβλιές ή πόνος που δημιουργεί το αίσθημα ότι κάτι χτυπάει μέσα στο ούλο είναι τα πιο κοινά συμπτώματα του αποστήματος. Άλλα συμπτώματα που μπορεί να εκδηλωθούν είναι:

• Πυρετός
• Πόνος κατά τη μάσηση
• Ευαισθησία του δοντιού στο ζεστό ή στο κρύο
• Πικρή γεύση στο στόμα
• Κακοσμία
• Πρησμένοι λεμφαδένες στο λαιμό
• Γενική δυσφορία, ανησυχία ή κακουχία
• Ερυθρότητα και πρήξιμο των ούλων
• Τοπικό πρήξιμο στην άνω ή την κάτω γνάθο
• Ανοιχτό έλκος που πυορροεί στην επιφάνεια του ούλου

Αν νεκρωθεί η ρίζα του δοντιού λόγω της φλεγμονής, ο πονόδοντος ενδέχεται να σταματήσει. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι πέρασε και η φλεγμονή. Η φλεγμονή συνεχίζει να υφίσταται και να εξαπλώνεται και να καταστρέφει ιστό. Επομένως, αν έχετε κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα, πρέπει να επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας ακόμη κι αν ο πόνος υποχωρήσει.

Πώς γίνεται η διάγνωση του αποστήματος

Ο οδοντίατρος ελέγχει τα δόντια με ένα εργαλείο. Αν έχετε απόστημα, θα αισθανθείτε πόνο όταν ο γιατρός χτυπήσει το δόντι με το εργαλείο. Ο οδοντίατρος θα σας ρωτήσει επίσης αν πονάτε περισσότερο όταν μασάτε ή όταν κλείνετε σφιχτά το στόμα. Μπορεί εξάλλου να υποψιαστεί την ύπαρξη αποστήματος αν τα ούλα σας είναι πρησμένα και κόκκινα. Ο γιατρός μπορεί να σας κάνει και ακτινογραφία για να διαπιστώσει αν έχει διαβρωθεί το οστό γύρω από το απόστημα.

Πώς θεραπεύεται το απόστημα

Στόχος της θεραπείας είναι η καταπολέμηση της φλεγμονής, η σωτηρία του δοντιού και η πρόληψη επιπλοκών. Για την καταπολέμηση της φλεγμονής, ενδέχεται να χρειαστεί να ανοιχτεί το απόστημα και να γίνει παροχέτευση του πύου. Αυτό μπορεί να γίνει μέσα από το δόντι με μια διαδικασία που είναι γνωστή ως απονεύρωση. Απονεύρωση μπορεί να χρειάζεται να γίνει και για την αφαίρεση τυχόν κατεστραμμένου ιστού της ρίζας μετά την υποχώρηση της φλεγμονής.

Τότε μπορεί να προστεθεί και θήκη στο δόντι (στεφάνη ή κορώνα). Μπορεί επίσης να γίνει εξαγωγή του δοντιού και παροχέτευση από το φατνίο. Τέλος, παροχέτευση του αποστήματος μπορεί να γίνει και με διάνοιξη του πρησμένου ούλου. Για την ταχύτερη καταπολέμηση της φλεγμονής χορηγούνται αντιβιοτικά. Για την ανακούφιση από τον πόνο και την ενόχληση που προκαλεί το απόστημα, συνιστούνται πλύσεις με χλιαρό αλατόνερο και γενικής χρήσης παυσίπονα όπως η παρακεταμόλη (ντεπόν, παναντόλ).

Μπορούμε να προλάβουμε το απόστημα

Ακολουθώντας τις ορθές πρακτικές στοματικής υγιεινής, μειώνουμε τον κίνδυνο δημιουργίας αποστήματος. Επίσης, σε περίπτωση τραυματισμού στα δόντια (π.χ. αν το δόντι κουνιέται ή έχει σπάσει ένα κομματάκι), επισκεφθείτε αμέσως τον οδοντίατρο.

ΠΗΓΗ:http://ygeia.tanea.gr

Σύμφωνα με την Erika Fink, πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Επιμελητηρίου Φαρμακοποιών στο Βερολίνο, η πόση άφθονων ποσοτήτων νερού μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση της στοματικής κακοσμίας, αφού ακόμα και το ξηρό στόμα μπορεί να την προκαλέσει. Οι ηλικιωμένοι, όσοι ροχαλίζουν, άνθρωποι που έχουν στρες, όσοι κάνουν χρήση οινοπνεύματος, αλλά και τα άτομα που παίρνουν κάποια φάρμακα -όπως είναι για παράδειγμα τα αντικαταθλιπτικά- έχουν περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από ξηροστομία, άρα και κακή αναπνοή.

Το βούρτσισμα των δοντιών μπορεί να βοηθά, αλλά φαίνεται ότι δεν είναι αρκετό για να αποτρέψει τη στοματική κακοσμία. Κομμάτια τροφών μπορεί να παραμείνουν, ακόμα και μετά το πλύσιμο, στα μεσοδόντια διαστήματα ή στο πίσω μέρος της γλώσσας.

Τα στοματικά διαλύματα ανακουφίζουν τις φλεγμονές του στόματος και κατ’ επέκταση βοηθούν στην καταπολέμηση της κακοσμίας. Βέβαια, κάποια από αυτά μπορεί να προκαλέσουν το λέκιασμα των δοντιών, αφού περιέχουν χρωστικές ουσίες, άρα δεν μπορεί η χρήση τους να αποτελέσει τη μόνιμη λύση για το πρόβλημα της κακής αναπνοής.

Η λύση βρίσκεται σε όλα τα παραπάνω και κυρίως στο νερό. Η καλή στοματική υγιεινή, η χρήση στοματικών διαλυμάτων με τη σύμφωνη γνώμη του οδοντιάτρου, αλλά και η άφθονη κατανάλωση νερού, μπορούν να απαλλάξουν το άτομο από την κακή αναπνοή που το ταλαιπωρεί.

Αν πάλι, δεν υπάρχει βελτίωση και μετά από τα παραπάνω, πρέπει να διερευνηθεί το θέμα από κάποιον ειδικό, αφού μπορεί να υπάρχουν άλλες αιτίες πρόκλησης της κακοσμίας, όπως για παράδειγμα είναι τα στομαχικά προβλήματα και ο διαβήτης.

ΠΗΓΗ:www.iator.gr