Zapowiedź najważniejszych startów w ujeżdżeniu – Polska i świat.

To najważniejszy weekend sezonu na krajowych czworobokach: w Gościszowie rozgrywane są Mistrzostwa Polski w ujeżdżeniu, a równolegle międzynarodowe CDI z rundą CDI3*. Na świecie ujeżdżenie ma w tym terminie Mistrzostwa Bałkanów w Belgradzie i australijskie CDI3* w Caboolture. Poniżej potwierdzone zawody ujeżdżeniowe od piątku do niedzieli.

W Polsce w ten weekend: Mistrzostwa Polski w ujeżdżeniu

• Gościszów Dressage 2026 – Mistrzostwa Polski w ujeżdżeniu, CDI Gościszów, Mistrzostwa Polski w paraujeżdżeniu i zawody ogólnopolskie – Ranczo Gościszów, 17–20 września. Cztery dni, trzy areny i pula nagród podana w kalendarzu na 140 000 zł. W części mistrzowskiej zaplanowano 23 konkursy, w CDI 20, a w części paraujeżdżeniowej i ogólnopolskiej 14. Sędzią głównym jest Łukasz Walter.
• Co się rozgrywa: mistrzostwa krajowe w kategoriach dzieci, juniorów, młodych jeźdźców, U25 i seniorów, finał Pucharu Polski seniorów, konkursy eliminacyjne MPMK oraz konkurs półfinałowy dla koni 5- i 7-letnich. Część międzynarodowa obejmuje CDI3*, CDI2*, CDI1*, CDIU25, CDIY, CDIJ, CDICh-A i CDIP.
• Piątek 18.09: półfinał seniorów rozgrywany razem z Grand Prix CDI3*, II półfinał seniorów i CDI1* (Intermediate I), II półfinał młodych jeźdźców, II półfinał juniorów, Intermediate B w CDI2*, II półfinał Mistrzostw Polski w paraujeżdżeniu oraz sześć konkursów ogólnopolskich i eliminacje MPMK.
• Sobota 19.09: finał Pucharu Polski seniorów (CC-7), finał Mistrzostw Polski juniorów, finał Mistrzostw Polski w paraujeżdżeniu, Grand Prix 16–25 w CDIU25, Intermediate I Freestyle w CDI1*, Junior Freestyle w CDIJ i Pony Riders Freestyle w CDIP.
• Niedziela 20.09: dzień finałów – finał Mistrzostw Polski seniorów (CS-8) i równolegle Grand Prix Freestyle w CDI3* z najwyższą pulą całych zawodów (3500 EUR), finał Mistrzostw Polski U25 z Kürem CDIU25, finał młodych jeźdźców z Young Riders Freestyle oraz finał kategorii dzieci. Klasyfikacje końcowe wszystkich kategorii ogłaszane są w niedzielę.
• Akcent międzynarodowy: organizator potwierdził, że zawodnikiem zagranicznym w Mistrzostwach Polski będzie Maik Kohlschmidt. W programie weekendu w Gościszowie jest także aukcja źrebiąt, według katalogu organizatora zaplanowana na piątek.
• Dla trenerów i rodziców: Komisja Ujeżdżenia zaprasza w sobotę o 16:00 na arenę B na otwarty komentarz sędziowski do konkursu dzieci.
• Mistrzostwa Polski w paraujeżdżeniu – ta sama arena i ten sam termin co konkursy ujeżdżenia. Półfinały obejmują poziomy I, II, IV, V oraz Novice II, finał rozgrywany jest w sobotę. Przypomnijmy: w paraujeżdżeniu obowiązuje klasyfikacja funkcjonalna, a zawodnicy startują w klasach (grade) od I do V.
• Zawody Regionalne i Towarzyskie w ujeżdżeniu i skokach przez przeszkody – Cieliczanka koło Supraśla, 18–20 września. 26 konkursów, w piątek klasa A, w sobotę i niedzielę klasa B.
• HORSEPROFI CHALLENGE 2026 – finał sezonu, zawody regionalne i towarzyskie w ujeżdżeniu i paraujeżdżeniu – Stajnia Adrianna, Stary Adamów koło Aleksandrowa Łódzkiego, 19–20 września, 16 konkursów.
• Zawody Towarzyskie „Przyszłość Ujeżdżenia” – Mazury Leśne koło Włocławka, 19 września, 5 konkursów.
• Towarzyskie zawody w ujeżdżeniu o Puchar Prezydenta Miasta Ruda Śląska – Ruda Śląska, 20 września.
• Polska Liga Jeździecka dla dzieci – Stajnia PRIMASTELLA, 20 września. W programie konkursy ujeżdżenia, paraujeżdżenia i skoków, łącznie 14 startów.

Na świecie: Mistrzostwa Bałkanów i dressage na trzech kontynentach

• Mistrzostwa Bałkanów w ujeżdżeniu (CH-Balkan-D) – Kovilovo, Belgrad (Serbia), 17–20 września. Rozgrywane są tytuły seniorów, młodych jeźdźców, juniorów i dzieci, a do tego runda CDIYH dla młodych koni. To jedna z nielicznych imprez rangi mistrzowskiej w tej części Europy po zakończeniu sezonu czempionatów.
• CDI3* Caboolture QLD – Queensland (Australia), 17–20 września. Program obejmuje CDI3*, CDIU25, CDIY, CDIJ, CDICh-A i CDIP, czyli praktycznie pełen przekrój kategorii wiekowych.
• Igrzyska Ameryki Południowej – Rosario, Santa Fe (Argentyna), 12–26 września. Ujeżdżenie jest w programie igrzysk (konkurencja S.Am Games-D), ale kalendarz FEI nie precyzuje dni poszczególnych przejazdów.
• Finał KMK w ujeżdżeniu (Finále KMK drezura) – Písek (Czechy), 19–20 września. Finał czeskiego kryterium młodych koni, 14 konkursów – dobra okazja, by zobaczyć, jak na naszym podwórku wyglądają perspektywiczne konie ujeżdżeniowe.
• Finał Czeskiego Pucharu ČJF jeźdźców na kucach + zawody otwarte – Panská lícha, Brno (Czechy), 19–20 września, 26 konkursów ujeżdżenia.

Czego szukać w przejazdach

W niedzielnym Kürze Grand Prix CDI3* punktowane są te same elementy, które decydują o wyniku na każdym dużym czworoboku ujeżdżeniowym: czystość piaffu i passage’u, jakość piruetu w galopie oraz zmiany nogi co tempo wykonane w rytmie muzyki. W konkursach dziecięcych i kucowych uwaga sędziów idzie raczej w stronę regularności kłusa zebranego i wyciągniętego oraz spokojnego, stabilnego dosiadu – i to właśnie tam najlepiej widać, skąd biorą się późniejsi finaliści Grand Prix.

Po ostatnich startach na otwartych czworobokach warto obejrzeć siodło: zbite poduszki, przetarte puśliska i sprawdzić rozstaw łęku, który przestał pasować do konia, to typowe efekty pełnego sezonu. Regulacją rozstawu łęku, korektą wypełnienia paneli i wymianą części zajmuje się serwis siodeł.

Artykuł Ujeżdżenie 18–20 września 2026: Mistrzostwa Polski i CDI3* w Gościszowie pochodzi z serwisu Dressage.pl.

Wyniki ujeżdżenia 7–13 września 2026 należały przede wszystkim do Charlotte Dujardin. Brytyjka wygrała Grand Prix mistrzostw Wielkiej Brytanii w Somerford Park na Brave Heart II wynikiem 75,04%, a dzień później dołożyła zwycięstwo w Kürze (79,40%) i po raz trzeci sięgnęła po tytuł mistrzyni kraju. W Polsce weekend zdominowały kwalifikacje do Mistrzostw Polski Młodych Koni w ośrodku BeckerSport oraz dwa czempionaty regionalne, w Drzonkowie i w Sokolniku.

Wyniki w Polsce

BeckerSport, 11–13 września: kwalifikacje do MPMK

Ogólnopolskie Zawody w Ujeżdżeniu wraz z ZRiT-A i eliminacjami do MPMK zebrały najmocniejsze stawki minionego weekendu. W konkursie koni 4-letnich, w stawce 14 par, wygrał Daniel Kornacki:

• 1. Daniel Kornacki – Valerian G – 86,00
• 2. Karolina Markowska – Be-Cool – 76,80
• 3. Adrian Seliga – Zazou – 76,20

Wśród koni 5-letnich najlepsza była para z Klubu Jeździeckiego Golden Dream:

• 1. Julia Janecka – Lucid Dream – 77,40%
• 2. Karolina Markowska – Taurina MB – 72,60%
• 3. Teresa Tomaszewska – Bugatti M – 69,80%

W konkursie koni 6-letnich Daniel Kornacki zajął dwa pierwsze miejsca: Breaking News – 79,40% oraz Sole del Mattino – 78,20%. Konie 7-letnie wygrała Gabriela Wójcicka na Bella’s Louis Vuitton (68,966%) przed Marią Mackiewicz na Stellinie (66,416%).

Drzonków, 13 września: Mistrzostwa Województwa Lubuskiego

Otwarte Mistrzostwa Ziemi Lubuskiej w WOSiR Drzonków rozstrzygnięto w dwóch kategoriach, na sumie dwóch przejazdów (N4 i N6). W kategorii Profi, w stawce sześciu par, tytuł pewnie wywalczyła zawodniczka Klubu Sportowego Centaurus:

• 1. Sylwia Karasiewicz – Scandohit SM – 67,431% + 65,244% = 132,675
• 2. Helena Gibowska – Jantar – 63,264% + 62,256% = 125,520
• 3. Katarzyna Słupska – Tailormade Lobster – 63,195% + 61,708% = 124,903

W kategorii Amator rywalizowało 19 par; pełne wyniki tej klasyfikacji nie były jeszcze dostępne w chwili publikacji.

Sokolnik, 13 września: V Mistrzostwa Warmii i Mazur

W Stadninie Koni Sokolnik mistrzostwa rozegrano systemem półfinał – finał, w podziale na kategorie wiekowe i na duże konie oraz kuce. Finał seniorów wygrała:

• 1. Justyna Stasiulewicz – Pikaso (SJ Sokolnik) – 68,049%
• 2. Martyna Świerczyńska – Montana – 66,585%
• 3. Ewa Gajewska – Aurora – 65,671%

W finale juniorów doszło do rzadkiego remisu na pierwszym miejscu: Kornelia Kusz na Hasanie i Oliwia Kuchta na De Niro uzyskały po 70,000%. Trzecia była Iga Zubkowicz na Ambrze (65,375%).

Polacy za granicą

W jedynym CDI minionego tygodnia z opublikowanymi wynikami, czyli w bułgarskim Tsaratsovie, nie startowała żadna polska para. Polaków nie było też w Otwartych Mistrzostwach Słowacji w Topoľčiankach, otwartych dla zawodników zagranicznych. Mistrzostwa Niemiec młodzieży w Zeiskam, mistrzostwa Wielkiej Brytanii w Somerford Park i mistrzostwa Litwy w Marvelė miały charakter krajowy. Do czasu publikacji podsumowania PZJ nie odnotowaliśmy zatem polskich startów w ujeżdżeniu poza granicami kraju w dniach 7–13 września.

Najważniejsze wyniki na świecie

LeMieux National Dressage Championships, Somerford Park (GBR), 10–13 września

Charlotte Dujardin wygrała Grand Prix na 12-letnim wałachu Brave Heart II wynikiem 75,04%, poprawiając rekord życiowy pary i wyprzedzając resztę stawki o ponad pięć procent. Gareth Hughes na Mowgli-Olympia MC uzyskał 70,46%, a Fiona Bigwood na Donna Bella 70,00%. W niedzielnym Kürze, jeżdżonym przez tę parę po raz pierwszy, Dujardin otrzymała 79,40% i sięgnęła po trzeci tytuł mistrzyni Wielkiej Brytanii po 2015 i 2020 roku.

• 1. Charlotte Dujardin – Brave Heart II – 75,04% + 79,40% = 154,444
• 2. Fiona Bigwood – Donna Bella – 70,00% + 75,05% = 145,050
• 3. Gareth Hughes – Mowgli-Olympia MC – 70,46% + 73,95% = 144,407

Mistrzostwa Niemiec dzieci, kuców, juniorów i młodych jeźdźców, Zeiskam (GER), 10–13 września

Najmocniejszy młodzieżowy akcent tygodnia przyszedł z Zeiskam, gdzie rozstrzygnięto cztery tytuły mistrzowskie. W klasyfikacjach generalnych liczono sumę trzech przejazdów.

• Kuce: 1. Leni-Sophie Gosmann – Diamantini EA – 231,74 (Kür 79,90%); 2. Lilly Kasselmann – Nasdaq – 227,24; 3. Lilli von Helldorff – Nabucco HW – 223,28
• Juniorzy: 1. Clara Kohoutek – Belinda FRH – 230,47 (Kür 80,10%); 2. Leni-Sophie Gosmann – DSP First Class – 222,26; 3. Eve Catherine Bartels – Ibiza Dream – 221,31
• Młodzi jeźdźcy: 1. Julie Sofie Schmitz-Heinen – Attractive – 220,54 (Kür 77,325%); 2. Josephine Ruppert – DSP Bella Donna – 216,07; 3. Fabian Klatt – First Secco K – 214,91
• Dzieci (finał ze zmianą koni): 1. Antonia Hansmeyer – Gentle van Wittenstein V – 26,40; 2. Anna Schmieder – Freispiel – 25,40; 3. Jasper Rasche – Limoncelli – 24,70

CDI Tsaratsovo (BUL), 11–13 września

CDI Tsaratsovo zdominowała Christina Sachinoglou z Grecji. Wygrała Prix St. Georges (67,892%) i Intermediaire I (67,451%) na Marilyn Monroe, Kür Intermediaire I na Legend (67,108%) oraz finał koni 6-letnich na Periona K (75,600%). Wśród juniorów Evdokia Nazarova z Cypru na Arenie wygrała test indywidualny (66,618%) i Kür (69,408%). W konkursach dzieci najlepsza była Venetia Georgia Trecha z Grecji na Tango, z 74,500% w teście wstępnym i 70,834% w indywidualnym.

Region: Otwarte Mistrzostwa Słowacji, Topoľčianky, 11–13 września

W Narodowej Stadninie w Topoľčiankach rozegrano otwarte mistrzostwa Słowacji seniorów i młodych koni wraz z finałem Lipican Cup. Kür Intermediaire I wygrała Tatiana Gombarčíková na Grevens Everdream wynikiem 74,845%, przed Milanem Kuhajdą na Aristonie-ER (68,370%) i Silvią Záhorską na Dancing Scarlett (66,430%).

Artykuł Wyniki ujeżdżenia 7–13 września 2026: mistrzostwa Wielkiej Brytanii, mistrzostwa regionów i CDI Tsaratsovo pochodzi z serwisu Dressage.pl.

Dlaczego siodło ujeżdżeniowe wymaga regularnego dopasowania i serwisu?

W dobrze dopasowanym siodle różnicę często czuć od pierwszych minut jazdy. Koń może poruszać się swobodniej, chętniej pracować grzbietem i łatwiej utrzymywać równowagę, a jeździec zyskuje większy komfort i stabilniejszą pozycję. Dobre dopasowanie daje obu stronom warunki do pracy bez niepotrzebnych ograniczeń ze strony sprzętu.

Ma to znaczenie szczególnie w ujeżdżeniu, gdzie jakość ruchu, równowaga i precyzja pomocy są ze sobą ściśle powiązane. Siodło wpływa na sposób, w jaki obciążany jest grzbiet konia, na swobodę jego ruchu oraz na to, w jakiej pozycji może usiąść jeździec. Jeżeli jest niedopasowane, może zaburzać ten układ. Jeżeli pasuje prawidłowo, koń ma przestrzeń do swobodnej pracy, a jeździec może siedzieć w równowadze i skuteczniej podążać za ruchem konia.

Jak siodło zachowuje się w ruchu?

Oględziny na stojąco są podstawą. Pozwalają ocenić między innymi położenie siodła względem łopatki, przestrzeń nad kłębem i kręgosłupem, szerokość kanału, długość powierzchni nośnej oraz wstępny balans siodła. To jednak dopiero punkt wyjścia.

W ruchu układ koń–siodło–jeździec zaczyna funkcjonować zupełnie inaczej. Łopatka przesuwa się przy każdym wykroku, tułów rotuje, a grzbiet zmienia swoje ustawienie w zależności od chodu, kierunku i sposobu pracy. Dochodzi też ciężar oraz ruch jeźdźca. Dopiero wtedy można ocenić, czy siodło pozostaje stabilne, czy nie przesuwa się do przodu lub na bok, czy nie podskakuje tyłem i czy koń może swobodnie pracować pod obciążeniem.

To nie jest tylko kwestia praktycznej obserwacji. Badania biomechaniczne pokazują, że zmiana szerokości terlicy względem prawidłowego dopasowania może zmieniać rozkład nacisku pod siodłem i wpływać na ruch odcinka piersiowo-lędźwiowego grzbietu. Innymi słowy: nawet niewielka różnica w dopasowaniu może być odczuwalna w ruchu, mimo że na stojącym koniu siodło wygląda poprawnie.

Dlatego profesjonalne dopasowanie nie powinno kończyć się na zdjęciu konia ani na ocenie siodła położonego na nieruchomym grzbiecie. Ważna jest obserwacja całej pary w ruchu.

Dobre dopasowanie dotyczy jednocześnie konia i jeźdźca

Siodło musi odpowiadać anatomii konia, ale nie można oceniać go bez jeźdźca. Ten sam model może być poprawny dla grzbietu, a jednocześnie nie ustawiać konkretnej osoby w dobrej równowadze.

W ujeżdżeniu ma to szczególne znaczenie, ponieważ jeździec przez dużą część pracy pozostaje w bliskim kontakcie z siodłem. Długie tybinki, konstrukcja siedziska i rozmieszczenie bloków mają wspierać stabilną pozycję nogi i miednicy, ale nie mogą jej wymuszać. Jeżeli balans siodła nie odpowiada budowie konia albo jeźdźca, miednica może być ustawiana w pozycji, którą jeździec próbuje później kompensować napięciem pleców, przesunięciem nogi lub pracą ręki.

Dlatego dobrze dobrane siodło ujeżdżeniowe nie powinno ustawiać jeźdźca za wszelką cenę. Powinno pozwolić mu znaleźć naturalny, niezależny dosiad i pozostać w równowadze nad środkiem konia.

Po stronie konia zasada jest podobna. Siodło powinno być stabilne, zapewniać odpowiednią przestrzeń dla kręgosłupa i kłębu, mieć właściwy kontakt paneli z grzbietem oraz pozostawiać miejsce na pracę łopatki. Jeżeli koń i jeździec akceptują siodło, sprzęt przestaje być kolejną rzeczą, z którą trzeba walczyć podczas treningu.

Koń zmienia się, więc dopasowanie też nie jest stałe

Jednym z najczęstszych błędów jest traktowanie dopasowania siodła jako czynności wykonywanej raz, przy zakupie. Tymczasem ciało konia zmienia się przez całe jego życie.

Wpływ mają między innymi:

• rozwój młodego konia i budowanie muskulatury,
• zmiana intensywności lub rodzaju treningu,
• przyrost albo utrata masy ciała,
• przerwa w pracy i powrót po kontuzji,
• rehabilitacja,
• sezonowe zmiany kondycji,
• wiek i stopniowa utrata masy mięśniowej,
• zmiana sposobu poruszania się wynikająca z problemu zdrowotnego lub korekcji treningu.

Prawidłowy trening również zmienia sylwetkę. Rozbudowa mięśni grzbietu i okolicy za łopatką może sprawić, że siodło, które kilka miesięcy wcześniej było dobrze zbalansowane, zacznie układać się inaczej.

Nie oznacza to, że siodło było źle dobrane. Po prostu zmienił się koń.

Dlatego tak ważne jest regularne sprawdzanie dopasowania siodła, również wtedy, gdy podczas codziennej pracy nie pojawiają się wyraźne problemy. U koni dojrzałych kontrolę warto przeprowadzać minimum raz w roku, a optymalnie dwa razy w roku. U koni młodych, do około 8. roku życia, rozwój sylwetki i muskulatury jest znacznie bardziej dynamiczny, dlatego dopasowanie siodła może wymagać kontroli nawet co 2–3 miesiące. Szczególnej uwagi wymagają także okresy intensywnego treningu, powrotu do pracy po przerwie oraz każda wyraźna zmiana masy ciała lub umięśnienia konia.

Siodło również zmienia się podczas użytkowania

Zmienia się nie tylko koń. Samo siodło pracuje pod ciężarem jeźdźca podczas każdego treningu.

W siodłach z wełnianym wypełnieniem paneli wełna z czasem układa się i ubija. Może to zmienić kształt paneli, ich symetrię i sposób kontaktu z grzbietem. Skóra narażona jest na pot, sól, wilgoć, kurz i tarcie. Przystuły, szwy, zamki czy krawędzie tybinek są elementami eksploatacyjnymi i również wymagają kontroli.

Dopasowanie siodła i serwis siodła nie są tym samym.

Saddle fitting odpowiada na pytanie, czy konkretne siodło pasuje aktualnie do konkretnego konia i jeźdźca. Serwis jest pracą techniczną wykonywaną na samym siodle: może obejmować zmianę rozstawu łęku, korektę wełnianego wypełnienia paneli, wymianę zużytych elementów czy pielęgnację skóry.

Najlepszy efekt daje połączenie obu rzeczy. Najpierw trzeba wiedzieć, co w dopasowaniu wymaga zmiany, a dopiero później zdecydować, jaka ingerencja w siodło rzeczywiście jest potrzebna.

Jak rozpoznać, że warto skontrolować siodło?

Nie istnieje jeden objaw, który jednoznacznie mówi: „to jest problem z siodłem”. W praktyce saddle fitter patrzy na kilka elementów jednocześnie i ocenia je w kontekście konkretnego konia.

Do kontroli powinny skłonić między innymi:

• wyraźna zmiana sylwetki konia,
• zmiana balansu siodła w porównaniu z wcześniejszym dopasowaniem,
• przesuwanie się siodła do przodu, do tyłu albo konsekwentnie na jedną stronę,
• podskakiwanie tylnej części siodła,
• wyczuwalna asymetria lub nierówność paneli,
• zmiana zachowania konia podczas siodłania albo pracy,
• skrócenie wykroku, większe napięcie grzbietu lub niechęć do pracy, jeżeli pojawiły się równocześnie z innymi sygnałami,
• poczucie jeźdźca, że trudniej utrzymać neutralną pozycję niż wcześniej,
• zakup siodła używanego,
• powrót konia do pracy po dłuższej przerwie,
• każda większa ingerencja w panele, terlicę lub inne elementy wpływające na ułożenie siodła.

Warto zachować ostrożność przy popularnych „domowych testach”. Na przykład sam nierówny ślad potu nie wystarcza do postawienia diagnozy. Na pocenie wpływa więcej czynników niż tylko nacisk siodła, dlatego taki ślad może być wskazówką, ale powinien być oceniany razem z balansem, kontaktem paneli, zachowaniem siodła w ruchu i reakcją konia.

Podobnie z zachowaniem. Machanie ogonem, napięty grzbiet, skrócony krok czy niechęć do zebrania mogą mieć związek z siodłem, ale mogą też wynikać z kulawizny, bólu, problemów stomatologicznych, sposobu jazdy czy innych przyczyn zdrowotnych. Saddle fitting nie zastępuje diagnostyki weterynaryjnej.

Co można skorygować i naprawić w siodle?

Dobrej jakości siodło jest konstrukcją, którą w wielu przypadkach można dopasowywać do zmian zachodzących w sylwetce konia oraz serwisować przez wiele lat. Nie każda zmiana w dopasowaniu oznacza więc konieczność wymiany całego siodła.

Zakres prac zawsze powinien wynikać z oceny konkretnego siodła, ponieważ podobny problem widoczny podczas jazdy może wymagać zupełnie innej korekty.

Zmiana rozstawu łęku

Jedną z podstawowych możliwości korekty w siodłach Prestige Italia jest zmiana rozstawu łęku. Pozwala ona dostosować przednią część terlicy do aktualnej budowy konia, kiedy wraz z rozwojem muskulatury, zmianą masy ciała czy intensywnością treningu zmienia się szerokość grzbietu w okolicy kłębu i za łopatką.

Terlice Prestige Italia zostały zaprojektowane tak, aby umożliwiały wielokrotną regulację szerokości łęku. W zależności od potrzeb może on zostać poszerzony lub zwężony o określoną liczbę rozmiarów.

To istotne, ponieważ zmiana rozstawu łęku wpływa również na balans całego siodła. Siodło, które stało się zbyt wąskie lub zbyt szerokie dla aktualnej sylwetki konia, może zacząć układać się inaczej niż podczas wcześniejszego dopasowania.

Regulacja łęku powinna jednak wynikać z oceny saddle fittera. Sam fakt, że siodło zmieniło swoje położenie, nie oznacza automatycznie, że przyczyną jest właśnie szerokość terlicy.

W autoryzowanym serwisie Prestige Italia zmiana rozstawu łęku wykonywana jest przy użyciu odpowiednich narzędzi i zgodnie z procedurami producenta.

Korekta wełnianego wypełnienia paneli

Drugim bardzo ważnym obszarem dopasowania są panele. W siodłach z wełnianym wypełnieniem materiał znajdujący się wewnątrz paneli z czasem układa się i ubija pod wpływem użytkowania.

Nie zawsze robi to idealnie równomiernie. Na sposób układania się wełny wpływa między innymi budowa konia, sposób poruszania się, asymetrie oraz pozycja jeźdźca.

Podczas serwisu panel może zostać otwarty, a wełna uzupełniona lub odpowiednio rozprowadzona. Pozwala to korygować kształt paneli, ich symetrię oraz sposób, w jaki kontaktują się z grzbietem konia.

W praktyce korekta może dotyczyć całego panelu albo określonego miejsca. Możliwe są między innymi korekty tylnej części paneli czy poszczególnych obszarów wymagających zmiany wypełnienia, jeżeli wynika to z oceny dopasowania.

Jeżeli znajdująca się wewnątrz wełna jest nadal w dobrym stanie, często wystarcza jej uzupełnienie i ponowne rozłożenie. Jeśli natomiast wypełnienie jest mocno zbite lub jego stan nie pozwala na wykonanie skutecznej korekty, może być konieczna pełna wymiana.

To właśnie możliwość pracy na panelach sprawia, że wiele siodeł można dostosowywać do zmian sylwetki konia bez wymiany całego siodła.

Wymiana części siodła

Siodło podczas wieloletniego użytkowania zużywa się tak samo jak każdy intensywnie eksploatowany sprzęt. Nie oznacza to jednak, że zużycie jednego elementu dyskwalifikuje całą konstrukcję.

W zależności od modelu i stanu siodła możliwa jest wymiana między innymi:

• terlicy,
• paneli,
• wełnianego wypełnienia paneli,
• tybinek,
• skóry siedziska,
• przystuł,
• poduszek kolanowych,
• zamków,
• tylnej lamówki.

Ma to znaczenie szczególnie w przypadku siodeł dobrej jakości, których podstawowa konstrukcja może pozostawać sprawna przez wiele lat. Zużyte przystuły, uszkodzona skóra siedziska czy panel wymagający wymiany nie muszą oznaczać końca użytkowania całego siodła.

Nie zawsze jednak wymiana części jest pierwszym rozwiązaniem. Jeżeli problem dotyczy dopasowania do zmieniającej się sylwetki konia, często wystarczy korekta wełnianego wypełnienia paneli albo zmiana rozstawu łęku. Wymiana paneli lub innych większych elementów ma sens wtedy, gdy ich stan techniczny albo konstrukcja nie pozwalają już uzyskać potrzebnego efektu samą korektą.

Korekty punktowe paneli

Precyzyjne dopasowanie nie zawsze wymaga jednakowej zmiany na całej powierzchni panelu. W określonych sytuacjach można wykonać korektę tylko w wybranym obszarze.

Może ona służyć między innymi poprawie balansu siodła, wyrównaniu jego ułożenia lub zmianie charakteru kontaktu paneli z grzbietem. Zakres takiej pracy ustala się indywidualnie na podstawie budowy konia oraz zachowania siodła podczas jazdy.

W przypadku siodeł Prestige Italia możliwe są również bardziej specjalistyczne modyfikacje paneli. To już jednak korekty, których zasadność powinna wynikać bezpośrednio z oceny saddle fittera, a nie z wyboru właściciela siodła na podstawie samego opisu usługi.

Czyszczenie i pielęgnacja skóry

Serwis siodła to nie tylko jego dopasowanie do konia. Regularnej kontroli wymaga również skóra.

Podczas użytkowania ma ona kontakt z potem, solą, kurzem, wilgocią i środkami pielęgnacyjnymi. Problemem może być zarówno brak pielęgnacji, jak i stosowanie nieodpowiednich preparatów albo ich nadmiernej ilości. Skóra może stopniowo tracić elastyczność, wysychać lub przeciwnie — zostać nadmiernie natłuszczona.

Profesjonalne czyszczenie obejmuje usunięcie zabrudzeń i osadów, a następnie pielęgnację dopasowaną do rodzaju skóry i jej wykończenia.

Taki serwis jest również dobrą okazją do dokładnego sprawdzenia elementów, których podczas codziennego użytkowania często się nie kontroluje: przystuł, szwów, lamówek czy miejsc intensywnie pracujących pod tybinkami.

Regularna pielęgnacja nie jest więc wyłącznie kwestią wyglądu. Ma wpływ na trwałość skóry i pozwala wcześniej zauważyć naturalne zużycie poszczególnych części.

Najpierw ocena, później korekta

Najważniejsze jest to, że żadnej z tych usług nie powinno traktować się jako gotowej odpowiedzi na pojedynczy objaw.

Jeżeli siodło przesuwa się, zmieniło balans albo koń zaczął poruszać się inaczej, rozwiązaniem nie zawsze będzie zmiana rozstawu łęku. Podobnie korekta wełnianego wypełnienia nie powinna być wykonywana tylko dlatego, że od ostatniego serwisu minął określony czas.

Najpierw trzeba ocenić całe dopasowanie: budowę konia, ułożenie siodła na stojąco, jego zachowanie w ruchu oraz pozycję jeźdźca. Dopiero na tej podstawie można zdecydować, czy siodło wymaga korekty, a jeśli tak — jakiej.

Właśnie dlatego regularna współpraca z saddle fitterem ma większą wartość niż wykonywanie pojedynczych zmian w siodle bez oceny całego układu koń–siodło–jeździec.

Regularny serwis nie ma poprawiać wyniku. Ma nie odbierać możliwości jego osiągnięcia

Dobrze dopasowane siodło daje koniowi możliwość swobodniejszego wykorzystania grzbietu i łopatki, a jeźdźcowi warunki do utrzymania stabilnego, niezależnego dosiadu. Właśnie dlatego jego dopasowanie ma realne znaczenie zarówno dla komfortu i zdrowia konia, jak i dla jakości codziennego treningu.

Nieprawidłowe dopasowanie może stać się dodatkowym źródłem nacisku, napięcia i kompensacji w układzie, który podczas pracy i tak podlega dużym obciążeniom. Z kolei siodło dopasowane do aktualnej budowy konia i potrzeb jeźdźca pozwala ograniczyć wpływ sprzętu na swobodę ruchu i równowagę całej pary.

W ujeżdżeniu szczególnie dobrze widać wartość takiego dopasowania. Kiedy koń może poruszać się swobodnie, siodło pozostaje stabilne, a jeździec siedzi komfortowo i w równowadze, uwaga może wrócić tam, gdzie powinna być: do jakości ruchu, kontaktu i komunikacji między koniem a jeźdźcem.

I właśnie taki powinien być cel regularnego dopasowania i serwisu — utrzymanie siodła w takim stanie, aby nadążało za zmieniającym się koniem i nie tworzyło ograniczeń w jego pracy.

Serwis Equishop — autoryzowany punkt serwisowy Prestige Italia w Polsce. Pełny zakres aktualnych usług serwisowych dostępny jest na stronie Equishop.

Artykuł Siodło, z którym nie trzeba walczyć. Serwis i dopasowanie siodła ujeżdżeniowego pochodzi z serwisu Dressage.pl.

Artykuł Zapowiedź najważniejszych startów w ujeżdżeniu — Polska i świat, 11–13 września 2026 pochodzi z serwisu Dressage.pl.

Wyniki ujeżdżenia 31 sierpnia – 6 września 2026 zdominowała Wierzbna Biały Las, gospodarz konkursów CDI4* i eliminacji Pucharu Świata CDI-W. W Grand Prix eliminacji Pucharu Świata wygrała Sandra Sysojeva na Maxima Bella (74,500%), wyprzedzając Patrika Kittela. Dzień później w Kür role się odwróciły: Szwed na Zum Gluck 4 zdobył 81,225%, a Sandra Sysojeva była druga z wynikiem 79,770%.

Wyniki w Polsce: CDI4* i CDI-W w Białym Lesie

Equi’Festival Biały Las (3–6 września) objął konkursy rangi CDI4*, CDI3*, CDI2* i CDI1* oraz eliminację Pucharu Świata CDI-W, a także rywalizację juniorów, młodych jeźdźców i młodych koni.

CDI-W: Sysojeva w Grand Prix, Kittel w Kür

W kwalifikacyjnym do Pucharu Świata Grand Prix wystartowało jedenaście par z ośmiu krajów.

• Grand Prix CDI-W: 1. Sandra Sysojeva & Maxima Bella (POL) 74,500%; 2. Patrik Kittel & Zum Gluck 4 (SWE) 74,174%; 3. Nadja Aaboe Sloth & Favour Gersdorf (DEN) 73,565%.
• Grand Prix Kür CDI-W: 1. Patrik Kittel & Zum Gluck 4 (SWE) 81,225%; 2. Sandra Sysojeva & Maxima Bella (POL) 79,770%; 3. Nadja Aaboe Sloth & Favour Gersdorf (DEN) 79,665%.
• Filip Poszumski & Raul (POL) uzyskali 65,065% w Grand Prix i 69,560% w Kür.

CDI4* i CDI3*

• Grand Prix CDI4*: 1. Justina Vanagaite-Samuile & Nabab (LTU) 69,870%; 2. Caroline Darcourt & Bournonville (SWE) 69,152%; 3. Katarzyna Milczarek & Guapo (POL) 66,913%.
• Grand Prix Special CDI4* (najwyżej dotowany konkurs zawodów, 10 000 euro): 1. Justina Vanagaite-Samuile & Nabab (LTU) 69,702%; 2. Caroline Darcourt & Bournonville (SWE) 69,468%; 3. Katarzyna Milczarek & Guapo (POL) 65,489%. W obu konkursach rywalizowały trzy pary.
• Grand Prix CDI3*: 1. Aleksandra Popławska-Ślązak & Indigo TC (POL) 67,522%, przed Lyndal Oatley & Fearless (AUS) 67,391%.

Mała runda, młodzież i młode konie

• Prix St-Georges: 1. Karoline Rohmann & Hedelunds Fellini (DEN) 71,383%; Katarzyna Łukasik & Nabucco PP (POL) trzecia z wynikiem 66,118% w stawce pięciu par.
• Intermediate I Kür: 1. Jessica Leijser & Miratira van de Baanse (NED) 72,600%; Katarzyna Łukasik & Nabucco PP 68,317% (trzecie miejsce), Monika Cierpicka & Gaszma-La 65,425%.
• Intermediate II: 1. Nadja Aaboe Sloth & Bonita Gersdorf (DEN) 70,265%.
• Konkurs indywidualny juniorów: 1. Anna Marie Křížová & Best for Me OLD (CZE) 67,588%; 2. Julianna Przybyła & Finchen (POL) 66,118%; 3. Marcelina Kacprzak & Salano (POL) 66,059%.
• Kür juniorów: 1. Anna Marie Křížová & Best for Me OLD (CZE) 73,225%; 2. Julianna Przybyła & Finchen (POL) 69,117%.
• Młodzi jeźdźcy: Ann Van Den Broeck & Bon Bailador (POL) wygrała konkurs drużynowy (64,971%) i indywidualny (64,588%) w rywalizacji dwóch par; w Kür lepsza była Sofija Gribkova & Phoenix van de Kempenhoeve (LTU) z wynikiem 68,295%.
• Finał koni pięcioletnich: 1. Karolina Mazurek & Si All’Amore (POL) 75,000%.
• Finał koni siedmioletnich: 1. Kamila Kotyzová & Cha-Cha (CZE) 75,586%; Żaneta Skowrońska-Kozubik & Talizman (POL) 72,786%.

Zawody krajowe: mistrzostwa Śląska i Pomorza

Otwarte Mistrzostwa Śląska, Zbrosławice

W Zbrosławicach (4–6 września) rozegrano Otwarte Mistrzostwa Śląska w ujeżdżeniu wraz z zawodami regionalnymi, eliminacjami MPMK i konkursami paraujeżdżenia. O tytule seniorów zdecydowało 0,173 punktu po trzech dniach rywalizacji.

• Seniorzy: 1. Kamil Puliński & Revue G (KJ Pro Horses) 199,621 pkt; 2. Hanna Dramska-Manterys & Aurea Doolittle I (KJ Zbrosławice) 199,448 pkt; 3. Aleksandra Sobik & Caesar (JKS Equi Verso Jastrzębie Zdrój) 192,875 pkt.
• Juniorzy na dużych koniach: 1. Zuzanna Kołodziejczak & Free Bird MG (Silesia Dressage Club Tarnowskie Góry) 205,414 pkt; 2. Julia Flakiewicz & Leszczyk (LKJ Deresz Siemianowice Śląskie) 196,343 pkt; 3. Iga Grodska & El Nino M (JKS Equi Verso) 195,704 pkt.
• Paraujeżdżenie: 1. Bartosz Kabaciński & Darlington 19 (SKJ EquiArtON) 131,874 pkt; 2. Monika Kloska & Denver Z (SKJ EquiArtON) 117,251 pkt.

Mistrzostwa Województwa Pomorskiego, Barłomino

W Barłominie (4–6 września) mistrzostwa województwa pomorskiego rozegrano systemem półfinał plus finał, równolegle z zawodami regionalnymi i towarzyskimi oraz eliminacjami MPMK. Runda Open przyniosła najbardziej wyrównaną rywalizację, a o zwycięstwie przesądziło 0,461 punktu.

• Seniorzy: 1. Maria Adamowicz & Furstin Feenstaub (JKS Barłomino) 133,938 pkt; 2. Iga Lewandowska & Boss (JKS Barłomino) 129,621 pkt; 3. Zofia Rucińska & Jazzmine 129,222 pkt.
• Juniorzy: 1. Zuzanna Jabłońska & Nilla Lille Lunden (KJ AS Dream Łapino) 133,765 pkt; 2. Nadia Stefańczyk & Wembley (CSJ Coval) 125,096 pkt; 3. Natalia Sikorska & Sinus (KJ J.J. Darboven) 120,546 pkt.
• Open (10 par): 1. Agnieszka Damps & Goku (CSJ Coval) 132,049 pkt; 2. Lena Kobylska & Freudentanzerin (KJ Pegaz Reda) 131,588 pkt; 3. Aleksandra Konera & Caliente JC (Pomorska Liga Jeździecka) 129,270 pkt.
• Paraujeżdżenie: wystartowała jedna para, Dominika Cirocka & Stone Ocean (KJ AS Dream Łapino), z wynikami 67,188% w półfinale i 66,459% w finale (133,647 pkt).

W minionym tygodniu odbyły się też zawody regionalne i towarzyskie w ujeżdżeniu w Studziankach pod Białymstokiem.

Polacy za granicą

Miniony tydzień polskie ujeżdżenie rozegrało w kraju. W opublikowanych wynikach dwóch pozostałych zawodów międzynarodowych tego weekendu, CDI Deauville we Francji i CDI Bromont w Kanadzie, nie ma polskich par. Kolejny przegląd tygodnia w ujeżdżeniu z udziałem Polaków za granicą będzie więc dotyczył startów wrześniowych, w tym mistrzostw Polski w ujeżdżeniu i paraujeżdżeniu w Gościszowie (17–20 września), rozgrywanych równolegle z CDI1*–CDI3*.

Najważniejsze wyniki na świecie

CDI Deauville (Francja, 3–6 września)

Największe zawody tygodnia poza Polską przyciągnęły trzydziestoosobową stawkę w Prix St-Georges i ponad dwadzieścia par w dużej rundzie.

• Grand Prix: 1. Lewis Carrier & Diego V (GBR) 71,522%; 2. Jeroen Devroe & Jackpot (BEL) 70,283%; 3. Corentin Pottier & San Cloud’s Lucky (FRA) 70,218%. Osiemnastoletni Diego V to koń, z którym Carrier jeździ od kategorii młodych jeźdźców.
• Grand Prix Special: 1. Jeroen Devroe & Jackpot (BEL) 71,404%; 2. Corentin Pottier & San Cloud’s Lucky (FRA) 71,192%; 3. Dominique Filion & Kha Diva Corieta Texel (NED) 70,106%.
• Grand Prix Kür: 1. Lewis Carrier & Diego V (GBR) 75,470%.
• Prix St-Georges i Intermediate I: dublet Fie Christine Skarsøe & Forte Village (71,912% i 72,353%).
• Kür juniorów: 1. Annelivia Kuijpers & Jason 75,992%. Kür młodych jeźdźców: 1. Mette Dahl & Daytona Platinum 73,983%. Kür kuców: 1. Florence Wind & Golden Star G 74,850%.

CDI Bromont (Kanada, 4–6 września)

W kanadyjskim Bromont Grand Prix wygrał Tom Dvorak na Hernando (66,304%), przed Edwardem Ewbankiem na Damsel BFF (63,522%). Ten sam zawodnik i koń wygrali Grand Prix Special wynikiem 63,447%.

Zmiany w przepisach

W minionym tygodniu nie weszły w życie żadne nowe przepisy ujeżdżenia, ale trwa pełna rewizja przepisów FEI, pierwsza od 2022 roku, z docelowym wejściem w życie w 2027 roku. Pierwszy projekt zmian FEI przekazała federacjom narodowym w lipcu, termin zgłaszania uwag mija na początku września, wersja finalna ma trafić do federacji w listopadzie, a głosowanie odbędzie się na Zgromadzeniu Ogólnym FEI. Wśród dyskutowanych propozycji są zastąpienie oceny „General Impression” kryterium harmonii, zmiany w rozstawieniu i pracy sędziów oraz obowiązkowy monitoring wideo rozprężalni.

Artykuł Wyniki ujeżdżenia: CDI-W Biały Las i CDI Deauville 2026 pochodzi z serwisu Dressage.pl.

W Wierzbnej pod Żarowem trwa CDI Biały Las, pierwsze w historii zawody rangi CDI4* w naszym kraju, połączone z kwalifikacją FEI Dressage World Cup. W stawce jest polska czołówka z Sandrą Sysojevą, a na czworobokach — od młodych koni po grand prix dressage — sędziuje sześcioosobowe, niemal w całości pięciogwiazdkowe jury. Równolegle mistrzostwa wojewódzkie rozgrywają Śląsk w Zbrosławicach i Pomorze w Barłominie, a łącznie w kraju odbywa się sześć imprez ujeżdżeniowych.

W Polsce w ten weekend: FEI Dressage World Cup i CDI4* w Białym Lesie

Biały Las Equi’Festival — CDI-W, CDI4*, CDI3*, CDI2*, CDI1*, CDIY, CDIJ i CDIYH, Klub Jeździecki Biały Las (Stajnia Przybylscy), Wierzbna k. Żarowa na Dolnym Śląsku, czwartek–niedziela 3–6 września, pula nagród 28 500 EUR. Druga edycja festiwalu zaczęła się tydzień wcześniej międzynarodowymi skokami CSI3*, a teraz ten sam hipodrom przejmuje dresaż. Po trzech edycjach CDI3*/CDI-W i pięciu Mistrzostwach Polski seniorów organizatorzy (prezes zawodów Paulina Przybylska, dyrektor Daniel Karpiński) podnieśli rangę do CDI4* — to premiera tego poziomu w Polsce i zarazem sprawdzian obiektu przed Mistrzostwami Europy dzieci i juniorów, które Biały Las gości w 2027 roku.

• Program: pełny przekrój klas — młode konie ujeżdżeniowe (CDIYH), juniorzy (CDIJ), młodzi jeźdźcy (CDIY), mała runda (Prix St. Georges, Intermediate I) oraz duża runda oparta na Grand Prix. Kulminacją jest runda CDI-W: Grand Prix jako kwalifikacja i Kür, w którym zdobywa się punkty do FEI Dressage World Cup.
• Sędziowie: przewodnicząca komisji Małgorzata Pawłowska (4*, POL) oraz Kurt Christensen (5*, DEN), Evi Eisenhardt (5*, GER), Clive Halsall (5*, GBR), Magnus Ringmark (5*, SWE) i Mariette Sanders-van Gansewinkel (5*, NED). Szefową komisarzy jest Katarzyna Widalska.
• Reprezentacja Polski (według Dolnośląskiego Związku Jeździeckiego): w CDI-W Sandra Sysojeva i Filip Poszumski; w CDI3* Aleksandra Popławska-Ślązak; w CDI1* Monika Cierpicka i Katarzyna Łukasik; wśród młodych jeźdźców Julia Preisner i Ann Van Den Broeck; wśród juniorów Marcelina Kacprzak i Julianna Przybyła; w konkursach młodych koni Żaneta Skowrońska-Kozubik i Karolina Mazurek.
• Sandra Sysojeva wraca na krajowy czworobok trzy tygodnie po mistrzostwach świata w Aachen, gdzie z Maximą Bellą zajęła 14. miejsce w Grand Prix (73,152%) — tej wiosny była też trzecia w finale Pucharu Świata. W rundzie CDI-W powalczy z nią m.in. Filip Poszumski. Aleksandra Popławska-Ślązak, również po starcie w Aachen, jedzie w CDI3*.
• Dla kibiców: organizatorzy zapraszają publiczność na hipodrom w Wierzbnej

Otwarte Mistrzostwa Śląska w ujeżdżeniu, ZRiT oraz eliminacje MPMK — Ośrodek Jeździecki Zbrosławice (LZJ Drama Zbrosławice), 4–6 września. Mistrzostwa są otwarte także dla zawodników spoza Śląskiego Związku Jeździeckiego. Tytuły rozdawane są w dziesięciu kategoriach: młodzicy (na kucach i dużych koniach, klasa L), juniorzy młodsi na dużych koniach (P i D), juniorzy na kucach (P), juniorzy na dużych koniach (D i P), seniorzy (C-1, C-2 i finałowy C-4), amatorzy (L), OPEN P, OPEN N, runda CC oraz runda paraujeżdżenia z klasyfikacją wspólną dla klas I–V. W półfinałach można jechać na dwóch koniach, do finału zawodnik wybiera jednego. Wszystkie konkursy są równolegle otwarte w ramach zawodów regionalnych i towarzyskich, a osobno rozgrywane są eliminacje Mistrzostw Polski Młodych Koni.

Mistrzostwa Województwa Pomorskiego w ujeżdżeniu, ZRiT oraz eliminacje MPMK — JKS Barłomino k. Luzina, 4–6 września. Pomorze wyłania mistrzów wojewódzkich na czworoboku tydzień przed skokowymi mistrzostwami województwa w Sopocie, a przy okazji młode konie zbierają kwalifikacje do finału MPMK.

Poza mistrzostwami kalendarz krajowy wypełniają cztery imprezy regionalne i towarzyskie:

• Studzianki k. Białegostoku, 4–6 września — zawody regionalne i towarzyskie w ujeżdżeniu i skokach przez przeszkody, Stajnia Portofino Horses.
• Klub Jeździecki Erren, 5 września — VI eliminacja Klub Ligi.
• Solec Kujawski, 6 września — zawody towarzyskie „Przyszłość Ujeżdżenia”, KJ Classic.
• Stajnia Dągi, 6 września — V Zawody Towarzyskie w Ujeżdżeniu.

Dresaż wraca na Ranczo Gościszów za dwa tygodnie: 17–20 września rozgrywane są tam Mistrzostwa Polski w ujeżdżeniu i paraujeżdżeniu razem z CDI1*, CDI2* i CDI3*, a na początku października Radzionków gości finały Mistrzostw Polski Młodych Koni.

Na świecie: dressage od Bromont po Vígľaš

Trzy tygodnie po mistrzostwach świata europejska czołówka seniorów wciąż odpoczywa — w tym terminie nie ma w Europie innego dużego CDI niż Biały Las, a zachodnioeuropejska liga FEI Dressage World Cup rusza dopiero jesienią. Warto śledzić:

• Fall Dressage Classic — Bromont (Quebec, Kanada), 4–6 września. Jedyne międzynarodowe zawody ujeżdżeniowe w Quebecu, rozgrywane w Parku Olimpijskim w Bromont, na arenie jeździeckiej igrzysk Montreal 1976, która w tym roku obchodzi 50-lecie. Obok konkursów międzynarodowych program obejmuje krajowe klasy ujeżdżenia i paraujeżdżenia, a juniorzy i młodzi jeźdźcy zbierają tu kwalifikacje do mistrzostw Ameryki Północnej.
• ArtDressage Stable Přelíc (Czechy), 4–6 września — finał serii LOGIK Cup 2026 połączony z kolejną kwalifikacją Czeskiego Pucharu Drezurowego (ČDP).
• Equine Sport Center Ołomuniec (Czechy), 5–6 września — mistrzostwa obszaru Północnych Moraw w ujeżdżeniu, na tym samym czworoboku, na którym w lipcu rozegrano Mistrzostwa Europy dzieci i juniorów.
• Masarykov dvor, Vígľaš (Słowacja), 5–6 września — Wrześniowa Cena Masarykovho dvora w ujeżdżeniu. Tydzień później, 11–13 września, Topoľčianky goszczą otwarte mistrzostwa Słowacji seniorów i młodych koni.
• Karklėnai k. Wilna (Litwa), 5 września — święto ujeżdżenia „Raudonų vakarų” organizowane przez SK Raudoni vakarai. Mistrzostwa Litwy odbędą się 12–13 września w Marvelė pod Kownem.

Kolejny ważny termin za granicą: 10–13 września w Somerford Park odbywają się brytyjskie mistrzostwa narodowe LeMieux National Championships, z klasami od najniższych po Grand Prix.

Artykuł CDI Biały Las 2026: ujeżdżenie w weekend 4–6 września pochodzi z serwisu Dressage.pl.

Wyniki ujeżdżenia 24–30 sierpnia 2026 należały do młodych koni i mistrzostw regionalnych. W Warendorfie rozdano tytuły Bundeschampiona: wśród pięciolatków wygrała Viva Weltina pod Carolą Koppelmann z notą 9,34, a wśród sześciolatków Viva las Vegas RS Charlott-Marii Schürmann (9,06). Za oceanem zakończyły się mistrzostwa Stanów Zjednoczonych, na których pięcioletnia Tuscany pod Jessicą Kozel osiągnęła najwyższą średnią całej imprezy – 88,360%. W kraju medale rozdały mistrzostwa trzech województw oraz finał Ujeżdżeniowego Pucharu Warmii i Mazur – rozstrzygnięcia zebraliśmy prosto z oficjalnego serwisu wyników.

Wyniki w Polsce

Polski Związek Jeździecki publikuje podsumowania jeździeckie zwykle w czwartek – w poniedziałek rano zestawienia za tydzień 24–30 sierpnia jeszcze nie było.

Mistrzostwa Województwa Łódzkiego – Besiekierz Rudny, 27–30 sierpnia

Ośrodek JKS Salio gościł jedyną imprezę rangi ogólnopolskiej tego weekendu, połączoną z zawodami regionalnymi oraz półfinałami MPMK i PPMK koni 4- i 5-letnich. Sędzią główną była Małgorzata Pawłowska, a o medalach MWŁ decydowała suma dwóch przejazdów.

• Seniorzy – 1. Julia Moczak-Alfaro & SAMIR VAN RHEINHOEVE (KJ Cheval Mariampol) 138,508 pkt, z najlepszą notą niedzielnego finału 72,067%; 2. Klaudia Nalepa & LORD OF HOLLAND (KJ Equestrian Team) 138,343; 3. Aleksandra Rozesłańska & FÜRSTEN SPINNE UP UP (SKJ Golden Dream) 137,394. W stawce dziewięciu par o złocie zdecydowało zaledwie 0,165 pkt.
• Juniorzy – 1. Aleksandra Machniewicz & NACHTLEBEN/BALDESSARINI (Tuszyński KJ Garbówek) 138,127; 2. Nina Całka & L-JAGGER 135,791; 3. Aleksandra Gembala & PARIS 24 135,242 (obie KJ Golden Dream).
• Juniorzy młodsi – 1. Alicja Florczak & COEDNEWYDD PEPSI (KJ Golden Dream) 136,898; 2. Blanka Osińska & KONIG (SKJ Golden Dream) 135,807; 3. Maria Olejniczak & ANGEL QUEEN 133,659.
• Młodzicy 8–11 – 1. Julia Kroc & ALWAYS LOVE/THALIA (CSJ Equestro) 162,000; 2. Anna Walczak & FARADAY MAGNETIC (KJ Cheval Mariampol) 156,500; 3. Helena Majko & ZUMA (KJ Vertus Łódź) 142,250.
• Amatorzy – 1. Martyna Janeczek & BIAŁY ALEXANDER/TYBET (KJ Equestrian Team) 137,045; 2. Sylwia Mądzelewska-Pietrzak & LEILA LEILANI (SKJ Neguero) 132,500 – tydzień po wygraniu Rundy Brązowej Mistrzostw Podhala; 3. Natalia Staniaszek & UNKNOWN (SKJ Horseprofi) 132,387. Startowało dwanaście par.

Jeździeckie Mistrzostwa Wielkopolski – Baborówko, 27–30 sierpnia

Ujeżdżeniowa część wielokonkurencjowych mistrzostw Wielkopolskiego Związku Jeździeckiego wyłoniła czempionów w siedmiu kategoriach; komisji sędziowskiej przewodniczyła Liliana Błochowiak-Jachimowicz.

• Seniorzy – 1. Julianna Przybyła & FINCHEN (LKS Sokół – Sekcja Jeździecka Kunowo) 137,784; 2. Urszula Krzewicka & DESTENDO (KJ Centrum Hipiki Jaszkowo) 134,550; 3. Marta Wiśniewska-Gryzińska & ZUMBA WELT WM (KJ Raduszyn) 131,307.
• OPEN – 1. Melania Berdyszak & KARACHE ASD (KJ Liljówka) 134,245, po awansie z trzeciego miejsca najwyższą notą finału (70,525%); 2. Weronika Gumienna & NEW CASALL 133,810; 3. Stanisław Stołowski & DON-VITO 132,941.
• Juniorzy na dużych koniach – 1. Iga Ceranka & DE CASTRO (KJ Centrum Hipiki Jaszkowo) 142,492; 2. Ignacy Luboński & ODYSEUSZ 141,922; 3. Maria Zakrzewska & LORENTI 140,522. Na starcie szesnaście par.
• Juniorzy na kucach – 1. Zofia Chrostowska & FUNNY BOY 137,008; 2. Klara Jędrowiak & READY TO GO (SJ Baborówko) 135,560; 3. Ignacy Luboński & CONDEUSZ 133,666.
• Amatorzy – największa krajowa stawka weekendu, 24 pary: 1. Kaja Laskowska & CANDY GIRL (SJ Baborówko) 137,369; 2. Zuzanna Mielcarek & LASARIUS 135,282; 3. Emilia Barcz & GROT (Rio Grande Krosinko) 132,321.
• Pozostałe tytuły – młodzicy: Helena Lubońska & SZOGUN (KJ Podkowa Gruszczyn); kategoria novice: Joanna Pluskota & PRINCESKA (SJ Baborówko).

Otwarte Mistrzostwa Opolskiego Związku Jeździeckiego – Jakubowice, 28–30 sierpnia

W Jakubowicach o tytuły walczono w pięciu rundach, a klasyfikacje liczono z trzech przejazdów: dwóch półfinałów i finału. Sędzią główną była Małgorzata Abelec.

• Runda Złota (klasy C) – 1. Agnieszka Olszewska & NELLY (KJ Osadkowski) 189,787 pkt; 2. Aleksandra Sobik & CAESAR (JKS Equi Verso Jastrzębie-Zdrój) 185,959; 3. Dorota Mazur & LATOURIS-N (JKS w Jaroszówce) 183,307.
• Pozostałe rozstrzygnięcia – tytuły przyznano także w Rundzie Srebrnej, Brązowej, Nadziejach Jeździeckich i Rundzie Pony (finał rundy kuców wygrała Laura Szymon na MINAKO), a przez cały weekend rozgrywano również eliminacje MPMK koni 4- i 6-letnich; komplet protokołów w serwisie wyników.

Finały V Ujeżdżeniowego Pucharu Warmii i Mazur w Tynwałdzie pod Iławą rozegrano w kilkunastu klasach, od towarzyskich po regionalne. Zaplanowanych na ten sam weekend mistrzostw województwa kujawsko-pomorskiego w Jarużynie nie ma natomiast w serwisie wyników; o rozstrzygnięciach poinformujemy po ich opublikowaniu przez organizatora.

Polacy za granicą

Dwa tygodnie po mistrzostwach świata w Akwizgranie międzynarodowy kalendarz seniorów wyhamował – w minionym tygodniu nie rozegrano żadnych zawodów CDI i nie odnotowaliśmy zagranicznych startów polskich par w ujeżdżeniu. Przerwa potrwa krótko: już 3–6 września w Wierzbnej odbędzie się Equi Festival Biały Las z konkursami do rangi CDI-W i CDI4*.

Najważniejsze wyniki na świecie

Bundeschampionate – Warendorf, 25–30 sierpnia

Najważniejszy niemiecki przegląd młodych koni zakończył się podwójnym triumfem potomstwa ogiera Viva Gold, po którym pochodzą champion pięciolatków i champion sześciolatków. Finały rozegrano w sobotę i niedzielę.

• Konie 5-letnie – 1. Carola Koppelmann & VIVA WELTINA (Viva Gold / Dante Weltino) 9,34; 2. Janina Tietze & BENJAMIN FRANKLIN 9,28; 3. Justine Ludot & LE NOIR 8,86. W finale wystartowało 17 par.
• Konie 6-letnie – 1. Charlott-Maria Schürmann & VIVA LAS VEGAS RS (Viva Gold / Foundation) 9,06, z notą 9,5 za galop i ogólne wrażenie; 2. Kira Laura Soddemann & FIETE NRW 8,78; 3. Zoe Marie Hachmeier & SPARKY 8,56.
• Konie 7-letnie – 1. Greta Heemsoth & FELICE FRH 81,603%, po wygranej także w swojej grupie eliminacyjnej (81,896%); 2. Ellen Richter & FOUND GODY PS 79,590%; 3. Nicole Wego-Engelmeyer & ZUCCADOR QD 79,518%.
• Kuce ujeżdżeniowe – wśród 5-latków tytuł zdobył DALLAS COUNTY pod Lilly Kasselmann (8,70), a wśród 6-latków DATING’S SMILEY A pod Catharine Sophie Dirksen (8,78).
• Championat jeźdźców zawodowych – rozgrywany z finałową przesiadką na konie rywali; wygrał David Leßnig przed Pią Hesse-Wischerath.

U.S. Dressage Festival of Champions – Wayne (Illinois), 24–30 sierpnia

Mistrzostwa Stanów Zjednoczonych w HITS Lamplight Equestrian Center wyłoniły czempionów w kilkunastu dywizjach – od kuców i dzieci po jeźdźców do lat 25. O tytułach młodych koni decydowała suma ważona przejazdu wstępnego (40%) i finału (60%).

• Młode konie – 4-letnie: Nora Batchelder & FRISKY BUSINESS RH 82,640%; 5-letnie: Jessica Kozel & TUSCANY 88,360% (najwyższa średnia mistrzostw); 6-letnie: Hannah Irons & EIN TRAUM (Escamillo / Sandro Hit) 83,640%; 7-letnie: Adrienne Pagalilauan & FELICITOUS 78,364%.
• Brentina Cup (U25) – Erin Nichols & KIND PLEASURE 71,476%, z wygraną we wszystkich trzech przejazdach, łącznie z Kürem (73,955%).
• Mała runda (Prix St. Georges / Intermediate I) – Elizabeth Bortuzzo & NEXT PLEASURE 70,646%, również z kompletem trzech zwycięstw.
• Kategorie młodzieżowe – juniorzy: Bennett McWhorter & DALIA 70,624%; młodzi jeźdźcy: Eila Fisk & QUARESMA 68,504%; kuce: Alexandra Garvey & MAGNUM KV 69,442%.

Tak wyglądały wyniki ujeżdżenia 24–30 sierpnia 2026. Pełniejszy obraz krajowych startów przyniesie czwartkowe podsumowanie PZJ, a już za tydzień kolejny przegląd tygodnia w ujeżdżeniu – z pierwszymi wrześniowymi CDI.

Artykuł Wyniki ujeżdżenia 24–30 sierpnia 2026: finały Bundeschampionate w Warendorfie i mistrzostwa USA pochodzi z serwisu Dressage.pl.

Artykuł Zawody ujeżdżeniowe 28–30 sierpnia 2026: finały Bundeschampionate i mistrzostwa USA pochodzi z serwisu Dressage.pl.

Materiał powstał we współpracy ze sklepem jeździeckim Equishop, dystrybutorem siodeł Prestige Italia w Polsce. Cytaty pochodzą z rozmowy przeprowadzonej z zawodniczką przez Equishop.

W ujeżdżeniu mało kto zmienia siodło dla samej nowości. Gabriela Jaworska, zawodniczka z dwudziestoma dziewięcioma latami startów na koncie, przez osiemnaście lat jeździła w siodłach jednej marki i była przekonana, że dobry sprzęt ma po prostu nie przeszkadzać. Zdanie zmieniła dopiero wtedy, gdy w treningu jej utalentowanego młodego konia pojawiły się napięcia, których nie dawało się rozwiązać samą pracą.

Zawodniczka, która nie lubi zmian

Jaworska siedzi na koniu od szóstego roku życia, regularnie trenuje od dziesiątego, a od dwunastego startuje bez przerwy dłuższej niż kilka miesięcy – te robiła tylko na czas urodzenia dzieci. Prawie trzy dekady startów, także na imprezach rangi europejskiej i światowej, ukształtowały jej stosunek do sprzętu w prosty sposób: „Sprzęt musi być najwyższej jakości. […] To zbyt poważna gra, żeby jeździć w byle jakim sprzęcie”.

Najważniejsze zawsze było dla niej czucie konia. „Od zawsze byłam zafiksowana na punkcie dosiadu i czucia konia” – przyznaje. Chce czuć każdy krok, każde napięcie, każdą część ciała konia. Źle dopasowane siodło potrafi jej odebrać nawet możliwość swobodnego anglezowania.

Przez osiemnaście lat to poczucie dawała jej jedna marka: siodła dobrze spasowane, bez przesadnie dużych poduszek, bez podkładek, których szczerze nie lubi. Próby przesiadki zdarzały się, ale żadna nie dorównała temu, co już miała. Jak sama mówi, jest „stała w uczuciach” i radykalnych zmian unika.

Problem, którego nie rozwiązywała praca

Impuls do zmiany nie przyszedł z zewnątrz – przyszedł od konia Rysia, wałacha o ogromnym potencjale ruchowym, Jaworska kupiła, gdy ten miał około roku. Od początku pracy pod siodłem koniowi towarzyszyły jednak napięcia: w kolejnych siodłach garbił się i spinał brzuch, a problemy narastały z miesiąca na miesiąc. Doświadczona zawodniczka, która całe życie wychodziła z założenia, że do wszystkiego dochodzi się treningiem, tym razem nie potrafiła sobie poradzić.

Stawka była dla niej jasna. „Ja już widzę w nim konia Grand Prix” – mówi o Rysiu. I dodaje: „Bez dobrego jeźdźca oczywiście też się nie da, ale bez dobrze dopasowanego sprzętu na pewno tam nie dojdzie. Nie ma takiej możliwości”.

Sceptyczna do ostatniej chwili

Kiedy padła propozycja przetestowania siodła Prestige Italia Brillante K, reakcja była chłodna. Jaworska pamiętała siodła tej marki sprzed niemal dwudziestu lat – zupełnie inne konstrukcje, w których nie czuła się dobrze. Wielokrotnie siadała w siodłach Prestige u innych zawodników i do testów podchodziła bez entuzjazmu. Uprzedziła zresztą uczciwie: jest bardzo wymagająca, a jej młody koń – jeszcze bardziej.

Nie wierzyła też w marketingowe obietnice. „Nie wierzyłam, przynajmniej do tamtej pory, że siodło może uwalniać łopatkę, czy poprawić ruch. […] Od strony jeździeckiej bardziej wierzyłam, że do wszystkiego dochodzi się pracą, a siodło ma po prostu nie przeszkadzać” – wspomina.

Do ostatniej chwili, nawet w momencie pierwszego posadzenia tyłka w siodle, dalej byłam sceptyczna. Jedyne, co mnie przekonywało, to świadomość, że dla swojego konia muszę dokonać zmiany.

Gabriela Jaworska

„Siodło chyba całe się rusza”

Na testy ekipa saddlefitterek Equishop przywiozła kilka konfiguracji. Model, który trafił pod Jaworską, to Brillante K z linii AS-X – siodeł, których terlica jest zaprojektowana tak, by nie usztywniać grzbietu, lecz podążać za ruchem konia i uwalniać jego łopatkę. Szczegóły tej konstrukcji producent opisuje na swojej stronie; zawodniczka poznała ją najpierw od strony praktycznej.

Pierwsze, co mnie zaskoczyło, to że odwracałam się do was i mówiłam, że siodło chyba całe się rusza. Usłyszałam: tak, całe się rusza. To był dla mnie szok – ale bardzo pozytywny, bo zobaczyłam, jaki to daje luz koniowi.

Gabriela Jaworska

Reakcja konia była natychmiastowa. „Poczułam jego rozprężenie, może to była dopiero rozgrzewka, ale natychmiast wyczułam luz w ciele. Ten koń od razu pokazywał dyskomfort w innych siodłach – garbił się, napinał brzuch. Tutaj tego nie było. Jakby w jednej chwili zniknął cały problem” – opowiada Jaworska.

Przy okazji testów zmienił się też popręg – na model Prestige zaprojektowany do tej linii siodeł. Zawodniczka mówi dziś, że utwierdziła się, iż to „jedyny popręg, który on naprawdę lubi, akceptuje i w którym dobrze się pracuje”. Największym zaskoczeniem nie było jednak to, że zrobiło się „trochę luźniej”, na co po cichu liczyła – tylko skala różnicy.

Szyte na miarę, do ostatniej nitki

Egzemplarz testowy nie był jeszcze idealnie dopasowany, ale wystarczył, by Jaworska zamówiła własną konfigurację. Co ją przekonało? „Praca mojego konia. Kompletnie nic innego”.

Docelowe siodło powstało w dwa–trzy tygodnie i zostało dobrane inaczej niż testowe: krótsze tybinki, mniejsze poduszki, geometria pod konkretnego konia i konkretną sylwetkę jeźdźca. Efekt zaskoczył ją po raz drugi: „Moje siodło jest naprawdę szyte na miarę – nie musiałam się wjeżdżać w ogóle”.

Osobnym rozdziałem okazała się personalizacja. Zieloną lamówkę dobrano do fraka, w którym Gabriela Jaworska startuje – tak skutecznie, że na jednych z zawodów wzięto ją za reprezentantkę Irlandii. „Nie sądziłam, że można dopasować aż tyle detali, do każdej nitki i przeszycia” – przyznaje. I dodaje bez kokieterii, że w tej dyscyplinie takie rzeczy mają znaczenie: ujeżdżenie to elegancka konkurencja, a detale budują wizerunek pary na czworoboku.

Co się zmieniło w treningu

Zapytana o efekty, Jaworska nie szuka ostrożnych sformułowań: „W zasadzie zmieniło się wszystko. Od momentu, gdy siodło do mnie trafiło, zrobiliśmy krok milowy w jakości szkolenia”. Napięcia, które „grały” z Rysiem od zajeżdżania, udało się usunąć, a nałożenie na siebie lepszej pracy grzbietu, dojrzewania konia i systematycznego treningu dało efekt, który określa krótko: „Ostatnie trzy miesiące to lawinowe postępy”.

W tym samym siodle pracuje też jej drugi, młodszy koń – Bonaparte, który dopiero rośnie i uczy się równowagi pod jeźdźcem. Tu z pomocą przychodzą wskazówki saddlefitterek: Jaworska wie, co i gdzie tymczasowo podkładać, dopóki koń się nie rozwinie, choć podkładek – jak podkreśla od lat – nie znosi. Jedno siodło obsługuje więc dwa różne konie, a przy okazji rozwiązuje problem samej zawodniczki: przy wąskiej miednicy szerokie siodła zawsze oznaczały dla niej dyskomfort, a nawet ból. Terlica dopasowująca się do konia sprawia, że nie czuje różnicy, czy siada na koniu szerszym, czy węższym.

Rada dla sceptyków

Co poradziłaby komuś, kto – jak ona jeszcze niedawno – jest przywiązany do swojego siodła i nieufny wobec nowinek? Śmieje się, że drugiego takiego sceptyka trudno będzie znaleźć, po czym mówi wprost: „Po prostu spróbować – to nic nie szkodzi i nic nie kosztuje. Dobry trening w dobrym siodle na pewno nie wpłynie negatywnie. Zawsze można się wycofać, choć podejrzewam, że po jednym razie będzie trudno”.

Poproszona o opisanie Brillante K jednym zdaniem, odpowiada: „Perfekcyjnie dopasowane do jeźdźca i konia”. A najlepsze w tym siodle? „Pracuje razem z koniem”.

Dla kogo taka zmiana ma sens

Z tej historii nie wynika, że sprzęt wyręcza jeźdźca w treningu – sama zawodniczka broni się przed taką interpretacją. Wynika z niej co innego: źle lub przeciętnie dopasowane siodło potrafi latami działać jak cichy hamulec, a jego wymiana bywa warunkiem dalszego rozwoju konia, zwłaszcza młodego i rozwijającego się.

Testowany przez zawodniczkę model to siodło ujeżdżeniowe Prestige Italia Brillante K, jeden z modeli linii AS-X z terlicą pracującą z ruchem konia. Warta zapamiętania jest też kolejność zdarzeń: wybór nie zaczął się od przeglądania katalogu, lecz od testów z saddlefitterem – od oceny grzbietu konkretnego konia i budowy konkretnej zawodniczki – a skończył na konfiguracji szytej na miarę.

Rozmowę z Gabrielą Jaworską przeprowadziła Monika Zastrzeżyńska-Rychwalska, ekspertka saddlefittingu Equishop. Wszystkie cytaty pochodzą z tej rozmowy; jej pełny zapis ukazał się na blogu Equishop. Zdjęcia: archiwum prywatne Gabrieli Jaworskiej oraz Equishop.

Artykuł Siodło Prestige Brillante K okiem Gabrieli Jaworskiej pochodzi z serwisu Dressage.pl.

Wyniki ujeżdżenia 17–23 sierpnia 2026 rozstrzygały się na dwóch czworobokach: w Allianz Park w Akwizgranie, gdzie zakończyły się Mistrzostwa Świata w paraujeżdżeniu, i w Sarnowie, gospodarzu Mistrzostw Polski Południowej. Drużyna Stanów Zjednoczonych wygrała rywalizację zespołową rekordowym wynikiem 236,135 pkt, a najwyższą notę całych mistrzostw — 83,305% w Kürze klasy IV — dostali Kate Shoemaker i Vianne. Polska drużyna zakończyła zawody na 18. miejscu.

Wyniki w Polsce

Polski Związek Jeździecki nie opublikował w minionym tygodniu podsumowania jeździeckiego, ale krajowe czworoboki wróciły do pracy po dwóch tygodniach zdominowanych przez Akwizgran. Rozegrano trzy imprezy mistrzowskie, czwarta spadła z kalendarza z powodu pogody.

Mistrzostwa Polski Południowej w Ujeżdżeniu — EQUIKA Sarnów, 21–23 sierpnia

Największa krajowa impreza weekendu i jedyna trzydniowa, z pulą nagród 15 000 zł. O tytułach decydowała suma trzech przejazdów: dwóch półfinałów i finału. Sędzią głównym była Małgorzata Abelec, wyniki opracował Hipposerwis.

• Seniorzy — 1. Kamil Puliński & REVUE G (KJ Pro Horses) 202,849 pkt (68,333 / 67,433 / 67,083); 2. Hanna Dramska-Manterys & AUREA DOOLITTLE I (KJ Zbrosławice) 193,683; 3. Agnieszka Szewczyk & DANES CA III 191,192. Startowało sześć par.
• OPEN P — 1. Marta Jaworska & VIVIENESSE G (KJ Pro Horses) 202,055; 2. Katarzyna Matuszny & GORDON 200,731; 3. Aleksandra Konarska & CHA CHA DREAM 196,936. Najliczniejsza kategoria mistrzowska, dziewięć par.
• Juniorzy na dużych koniach — 1. Blanka Byra & MONTE CHRISTO (Silesia Dressage Club Tarnowskie Góry) 200,832; 2. Zuzanna Kołodziejczak & FREE BIRD MG 193,349; 3. Zuzanna Gruca & MACRIM 189,352.
• Runda CC — 1. Tomasz Kowalski & ZARINO 59 (Silesia Dressage Club Tarnowskie Góry) 201,397; 2. Karolina Wojdyła & ARIENKE VAN DE TERP 189,568; 3. Klaudia Przeradzka & FINLANDIA 184,333.
• Amator — 1. Dominika Kunicka & CARL-OTTO IXES 188,320; 2. Martyna Koźmińska & ELANDA 185,725; 3. Oliwia Pławecka & ARMANI 184,187.
• Młodzicy (czworobok 20 × 40 m) — 1. Klara Dymek & ARMAS LADANO 199,000; 2. Wiktoria Satława & BONANZA 176,750.

Najwyższe noty weekendu padły poza klasyfikacją mistrzowską, w Rundzie N. Kamil Puliński na QUANDO DANCIER G wygrał ją z sumą 206,906 pkt, przejeżdżając kolejno 68,072, 69,817 i 69,017 procent — to jedyna para, która w Sarnowie przekroczyła 69%. Drugie miejsce zajęła Magdalena Hasek & GWIAZDA NOCY (200,713), trzecie Agnieszka Szewczyk & DANES CA III. Dla Pulińskiego oznaczało to dwa wygrane cykle na dwóch różnych koniach w ciągu jednego weekendu.

Na arenie A codziennie rozgrywano też kwalifikacje do Mistrzostw Polski Młodych Koni. W sobotnim konkursie czterolatków, najliczniejszym z młodzieżowych, wygrał ogier VERTIGO JAK MALOWANY pod Małgorzatą Ostalak z notą 77,20 pkt, przed BE READY i Aleksandrą Bagińską (75,80) oraz ANDORRĄ i Jarosławem Gryczem (73,20).

Mistrzostwa Pomorza Zachodniego — Szczecin-Osów, 22–23 sierpnia

Regionalne mistrzostwa rozegrano w układzie półfinał w sobotę i finał w niedzielę, w sześciu kategoriach. Niedzielne finały o Puchar Mazda Kozłowski przyniosły dwa bardzo wyrównane rozstrzygnięcia.

• Młodzi Jeźdźcy i Seniorzy (klasa C) — 1. Milena Hochhaus & HANDRETTI 67,040%; 2. Julia Hochhaus & BRASILIANO 65,066%; 3. Helena Rozmarynowska & CHARMEUR (JKS Stajnia Brzózki) 64,342%.
• Juniorzy (klasa D) — 1. Julia Hochhaus & ZNOWMAN 68,468%; 2. Florentyna Gajewska & SINA WH (JKS Stajnia Brzózki) 68,387%; 3. Karen Dąbrowska & GUINESS 52,645%. O zwycięstwie zdecydowało 0,081 punktu procentowego.

XII Mistrzostwa Podhala w Ujeżdżeniu — finał, Stadnina Koni Łopuszna, 22–23 sierpnia

Finał dwunastej edycji cyklu, z klasyfikacją łączną obejmującą czerwcowe półfinały oraz trzy przejazdy z weekendu.

• Runda Brązowa (klasa L) — 1. Sylwia Mądzelewska-Pietrzak & LEILA LEILANI (SKJ Neguero) 406,879 pkt, z kompletem wygranych przejazdów i najlepszą notą finału 69,546%; 2. Julia Gąsior & KARWALLO (KJ LIDER Wróblówka) 385,198; 3. Karolina Krasoń & MASSA (KJ Łopuszna) 378,864. Klasyfikację ukończyło osiem par.

Strzegom i odwołane mistrzostwa w Sokolniku

W Morawie pod Strzegomiem rozegrano zawody regionalne i towarzyskie w ujeżdżeniu wraz z eliminacjami do Mistrzostw Polski Młodych Koni, ale stawki były jednocyfrowe — w klasyfikacjach rund towarzyskich i regionalnych startowało od jednej do sześciu par, w eliminacjach młodych koni po dwa lub trzy konie.

Nie odbyły się natomiast V Mistrzostwa Warmii i Mazur w Ujeżdżeniu w Sokolniku pod Elblągiem. Organizator odwołał sobotnią rywalizację rano w dniu zawodów, powołując się na bardzo niekorzystne warunki pogodowe i bezpieczeństwo zawodników oraz koni; mistrzostwa przeniesiono na wrzesień, a termin ma zostać podany później. Niedzielne konkursy skoków na tym samym obiekcie rozegrano zgodnie z planem.

Polacy za granicą

Jedynym zagranicznym startem polskich par w minionym tygodniu były klasy paraujeżdżenia na Mistrzostwach Świata w Akwizgranie. Reprezentację prowadziła Justyna Milej-Markiewicz, trenerem był Jarosław Poręba.

• Mariusz Woszczek & ZACHWYT – NAD WIGRAMI (klasa II) — 59,241% w Grand Prix A i 63,367% w teście drużynowym.
• Maciej Bigaj & BE MY LOVE (klasa IV) — 65,194% i 64,649%.
• Agata Weigt & DISCOVERY 64 (klasa V) — 64,974% i 65,974%, najlepszy polski wynik mistrzostw.
• Dominika Pączek & QUENTINO (klasa V) — 61,590% i 62,237%.

W klasyfikacji drużynowej Polska zajęła 18. miejsce z wynikiem 193,990 pkt w stawce dwudziestu zespołów; do sumy weszły przejazdy Weigt, Bigaja i Woszczka. Żadna z polskich par nie awansowała do finałowych Kürów, do których w każdej klasie kwalifikowała się najlepsza ósemka.

Najważniejsze wyniki na świecie

Mistrzostwa Świata w paraujeżdżeniu — Akwizgran, 19–23 sierpnia

Pięć dni rywalizacji, jedenaście kompletów medali i siedem miejsc kwalifikacyjnych na igrzyska paralimpijskie Los Angeles 2028. Zawodnicy startowali w pięciu klasach (grade) I–V, wyznaczanych klasyfikacją funkcjonalną, a medale przyznawano osobno w każdej z nich.

• Klasyfikacja drużynowa — 1. USA 236,135 pkt (Marie Vonderheyden, Fiona Howard, Rebecca Hart, Kate Shoemaker) — najwyższy wynik zespołowy w historii tych mistrzostw; 2. Niemcy 229,875; 3. Holandia 227,639.

Poza gospodarzami igrzysk, czyli Stanami Zjednoczonymi, kwalifikację na Los Angeles 2028 wywalczyły Niemcy, Holandia, Dania, Wielka Brytania, Włochy, Francja i Szwecja.

Finały Kürów w niedzielę zamknęły mistrzostwa pięcioma złotymi medalami, z czego trzy trafiły do Amerykanek.

• Klasa I — Marie Vonderheyden (USA) & Fan Tastico H, 80,540%; 2. Sara Morganti (WŁ) & Bond Girl 18, 78,767%; 3. Rihards Snikus (ŁOT) & Rise and Shine, 75,420%.
• Klasa II — Fiona Howard (USA) & Diamond Dunes, 81,866%; 2. Jemima Green (WB) & Fantabulous, 80,933%; 3. Heidemarie Dresing (NIE) & Poesie 143, 80,807%.
• Klasa III — Rixt van der Horst (HOL) & Eisma’s Royal Fonq N.O.P., 83,120%; 2. Tobias Thorning Joergensen (DAN) & Blue Hors Zackorado, 79,940%; 3. Francesca Salvadè (WŁ) & Escari, 79,587%.
• Klasa IV — Kate Shoemaker (USA) & Vianne, 83,305% — najwyższa nota całych mistrzostw; 2. Alexia Pittier (FR) & Sultan 768, 78,645%; 3. Helen Brandt (NIE) & Vulkan Vegas IB, 78,005%.
• Klasa V — Lena Malmström (SZW) & Fabulous Fidelie, 79,675%, pierwsze w historii złoto Szwecji w paraujeżdżeniu na mistrzostwach świata; 2. Regine Mispelkamp (NIE) & Highlander Delight’s, 78,185%; 3. Britney de Jong (HOL) & Caramba N.O.P., 77,440%.

Kate Shoemaker wygrała w Akwizgranie wszystkie trzy swoje konkursy: finał indywidualny klasy IV (78,889%), test drużynowy (80,460% — pierwszy wynik powyżej 80% na tych mistrzostwach) i Kür. Komplet trzech tytułów skompletowała także Marie Vonderheyden w klasie I. Wcześniejsze finały indywidualne wygrali ponadto Heidemarie Dresing w klasie II (75,483%), Rixt van der Horst w klasie III (77,534%) i Sophie Wells (WB) na MSJ Gold Standard w klasie V (74,949%).

Na tym zamyka się przegląd tygodnia w ujeżdżeniu. Kolejne wyniki ujeżdżenia z krajowych czworoboków przyniosą Mistrzostwa Polski w Jaszkowie, zaplanowane na 3–6 września.

Artykuł Wyniki 17–23.08.2026: Mistrzostwa Świata w paraujeżdżeniu w Akwizgranie i Mistrzostwa Polski Południowej pochodzi z serwisu Dressage.pl.