Bu uzun yazıya son 3 ayda neler olup bittiği ile başlıyayim. İlk olarak bahsetmek istediğim şeylerden biri bu sene okulumun müzik kulübünde başkanlık görevinde bulunuyor olmam, ilginçtir ki sessiz sedasız getirildim başkanlığa; seçim olmadan eski yönetim kurulunun toparlanıp bu işi Doruk yapar demesi ile geldim, bu da gururumu okşayan bir şey açıkçası. Öte yandan bu durumu çekemeyip, yanımda gözüküp sinsi sinsi kuyumu kazanlar var, bu beni çok üzüyor ama bir şekilde üstesinden geleceğimize inanıyorum.

Gelelim ikinci paragrafa, hatta önemi nedeni ile birinci paragraf olması gereken paragrafa, bu sene derslere bayaa bi’ asıldım, en azından geçen senelere göre oldukça büyük bir farkla. Tabii artık neredeyse kafamı kaldıracak vaktim olmuyor; ama gerek özel hayatıma, gerek ise sosyal hayatıma birazcık olsa da zaman ayırabiliyorum, geçen senelerde ayırdığım fazla zamana sayalım artık

Son 3 ay içinde değişen şeylerden biri de Alper sağolsun, 4 senedir kullandığım işletim sistemim Arch Linux oldu. Hala Arch’a devam ediyorum ama yeni gelen değişikliklerle biraz soğuttu beni; ancak beni rahatsız eden özelliklerin geliştiriciler tarafından bilinip yamalar için çalışmaların sürdüğünü bilmek insanın içini rahatlatıyor. Son yazım Exaile ile ilgiliydi, şansa bakın ki o yazıyı yazdıktan sonra Exaile yeni bir ana sürüm çıkarttı ve benim hoşuma giden çoğu özellik de eski sürüm ile beraber gitti, ama benim gibi düşünen insanlar hemen eski son sürümü paketleyip AUR‘a koydukları için şu an exaile-old kullanıyorum. Belki ileride son sürüme geçiş yapabilirim. Şu an sevgili Linux geliştiricilerinden acilen düzeltmelerini istediğim şey var, bunlar; 1- pidgin ve mail-notificiation ikonlarının arkasının saydamlığını kaybetmesi, 2- auto-mount özelliğinin çalışmaması ve içsel sabit disketteki bölümler bağlarken root şifresi sorması, 3- GDM hatası. Bunlar da düzelirse daha mutlu olacağım

Beni tanıyanlar bilirler, megoloman olmamın yanısıra konudan konuya atlamayı da çok severim; şimdi atlayacağım konu ise müzik kulübü (evet tekrar ) Kulüp ile ilgili anlamadığım en büyük şeylerden biri, benim çok kolaylıkla yapabildiğim ve yaptırabildiğim şeyleri eski yönetimlerin niye yapamamış veya akıl edememiş olması. Nedense bizim halkımız biraz böyle, söylenmeyi çok seviyor ama çözüm üretmeye tenezzül bile etmiyorlar. Facebook grubu, Google grubu, modern bir logo, kullanılmayan bir alanın depo olarak tahsisini sağlama, bir çok konserin altına imza atma… bunlar o kadar da zor şeyler değil ya.

Neyse ben de söylenmeye başladığıma göre, uykum geldi demek. İşte 3 aylık sessizliğimin çok kısa özeti buydu. Bundan sonra fırsat buldukça yazmaya devam edeceğim

Amarok hakkında yazdığım yazıdan bir alıntı:

…kullanıcıya, dinleme anında detaylı bilgiler de sunmaktadır. Bunlara örnek olarak; şarkı sözleri, albüm detayları, sanatçıya ait en sevilen şarkılarınız (dinleme sayınıza göre), albüm kapağı, sanatçı bilgisi (Wikipedia‘dan), OSD olarak tabir edilen şarkı değiştiği zaman hangi şarkıya geçildiğini belirten uyarı ekranı (bunun yeri, büyüklüğü, rengi, şeffaflığı, fontu, süresi, ne yazacağı vb. ayarlanabilir) verilebilir. Diğer özellikleri arasında sayısını bilmediğim kadar çok ve kategorize edilmiş radyo istasyonları ile gelmesi, last.fm senkronizasyonu, mp3 çalarları tanıtabilme özelliği, albüm kapağı düzenleme, şakıları çalma sırasına dizme (queue), görsel efektler (visualizations), equalizer, arama, listeleme vb. bulunmakta…

Exaile yukarda yazan neredeyse tüm özelliklere sahip, eklentiler ile daha da geliştirilip, isteğinize uygun hale getirilebiliyor. Exaile’i ilk yüklediğinizde neredeyse hiçbir özelliği yok; ama içindeki eklenti yöneticisinden isteğinize uygun bir çok eklenti bulabilirsiniz; ve ayrıca evet, I-Pod’u da destekliyor.

Tabii Amarok gibi olması için daha bayaa geliştirilmesi lazım ama beni tatmin etmeye yetti. Eğer siz de Amarok’u kullanamıyor veya yeni bir müzik çalar arıyorsanız denemenizi tavsiye ederim.

Peki nerden geliyor bu sağdan veya soldan akan trafik? Bunun kökeni çok ama çok eskilere, daha arabalar icat edilmeden öncesine dayanıyor; eskiden insanlar yolun sol tarafından (İngiltere’deki gibi) yürümeyi tercih ederlermiş, çünkü o zamanlar insanlar genelde kınlarını sol taraflarına asar ve kılıçlarını sağ elleri ile kullanırlarmış. Böylece hem yürürken kınlarının karşıdan gelen insanlara çarpma riskini azaltmış, hem de olası bir düello durumunda silahlarını rakiplerine daha yakın tutabilirlermiş. Dahası sağlak olan insanlar ata sol taraftan binmeyi tercih ederlermiş, böylesi daha kolay olduğu gibi, eğer kılıç taşıyorsa sağdan binmek neredeyse imkansızmış. Ata soldan binip indikleri için de, yolun ortasına inmek veya binmemek için atları yolun sol tarafından sürmeyi tercih etmişler. Ancak 1700′lerin sonunda doğru özellikle Amerika ve Fransa’daki yük arabaları birden çok at tarafından çekiliyordu ve sürücü sol arkadaki atın üzerine oturuyordu, böylece sağ elini diğer atları rahatlıkla kırbaçlamak için kullanabiliyordu; ancak karşıdan gelen diğer yük arabaları ile çarpışmamak ve yeterli mesafe olup olmadığını kolaylıkla anlayabilmek için yolun sağ tarafını (bizde olduğu gibi) kullanıyordu. Bu iki sistem savaşlar ve ihtilallerle dünya çapına yayıldı. Temelde sağdan akan trafikte direksiyornun solda, soldan akan trafikte direksiyonun sağda olmasının iki büyük nedeni var. Bunlar; yolun ortasına doğru olan sürücü konumu dahi iyi bir görüş açısı ve daha güvenli bir sürüş sunarken, binen ve inen yolcular da yolun ortası yerine kaldırımdan binip inebiliyorlardı.

Gelelim benim soruma, vites nasıl? Vites tamamen bizimki ile aynı, simetrik değil. Bir başka deyişle; birinci vitese geçmek için kendinize çekip ileri itmiyorsunuz; sola itip, ileri itiyorsunuz. Vitesler aynı da pedallar nasıl diye soracak olursanız, onlar da aynı; sol pedal, debriyaj; orta pedal, fren; sağ pedal, gaz. Ancak sinyal kollarının yeri değişebiliyormuş, kimi araçlarda direksiyonun solunda, kimilerinde ise sağında yer alabiliyormuş.

Eğer ileride fırsatım olursa sağdan direksiyonlu bir araç kullanmayı denemek isterim, ilginç bir tecrübe olacağına inanıyorum. Konu hakkında daha detaylı bilgi için aşağıdaki bağlantıları takip edebilirsiniz.

Kaynaklar:

• Why do some Countries Drive on the Right and Others on the left?
• Wikipedia: Right- and Left-Hand Traffic
• Yahoo Answers: Question about Manual Gear Shift Layout on the Right-Hand Drive Car
• Vikipedi: Sağdan ve Soldan Akan Trafik

Arkadaşlarınızla veya tek başınıza dışarı çıktığınızı, bir lokantaya gittiğinizi düşünün; masayı donatmışsınız, belki bir iki kadeh bir şeyler içmişsiniz. Oturduğunuzdan beri içinizi kemiren sigara içme arzusu ile savaşıyorsunuz, ve yavaş yavaş kaybetmeye başlıyorsunuz. Dayanamayıp dışarı çıkıyorsunuz, ve çıkarken bütün eşyalarınızı alıyorsunuz, sonuçta hiçbirimiz eşyalarımızı başıboş bırakmak istemeyiz değil mi? Dışarı çıkıyorsunuz sigaranızı, tadını çıkarta çıkarta, hiç bitmesini istemediğiniz bir hazla tüttürüyorsunuz; ama sigaranın bittiğine dair o yakıcı sıcaklığı parmaklarınızda ve dudaklarınızda hissediyorsunuz, hayal kırıklığı ile sigarayı söndürüp içeri giriyorsunuz; yarım kalan ziyafetinize devam etme hayalleri içinde. Ama o da ne, içeri girip masanıza yöneldiğinizde sizin masanın toplanıp çoktan temizlenmiş olduğunu görüyorsunuz. Olmaz demeyin, sonuçta garsonun sizin sigara molası verip vermediğinizi takip etmek gibi bir görevi yok. O yüzden siz siz olun, ya yemeğiniz bitene kadar sigara içmeyin, ya da sigara molası verirken garsona bi’ haber verin, hatta işinizi garantiye almak için ona da ikram edin

Bayaadır bıkmadan dinlediğim birinin, bir şarkısına kafayı takmış durumdayım; bu yazının bahsi geçen gün belki de 30 kez filan bıkmadan sıkılmadan dinlemişimdir Kendisini marjinal radyo programı ile tanıdığımız, bir süredir bir gazetede köşe yazarlığı yapan ve bir kaç ay evvel kendi müzik albümünü çıkarmış olan Ayça Şen’in Büyüdük şarkısından bahsediyorum. Özellikle büyümeyi bitirip, yaşlanmaya geçtiğimi hissettiğim bu aralar tam beni anlatıyor gibi Bence bu şarkı içinde çocukluğun saflığını, gençliğin hırçınlığını, yetişkinliğin karmaşasını ve yaşlılığın sukünetini bir arada barındırıyor; ve sanki bir roman okurmuşçasına sizi kendi geçmişinizde bir yolculuğa çıkartıyor; bence albümün en başarılı ve en güzel şarkısı. Her ne kadar haddime düşmese de, burdan Ayça Şen’e kocaman bir alkış yolluyorum. Lafı fazla uzatmadan buyurun sözleri, eminim siz de şarkının sizi anlattığını düşüneceksinizdir.

Ayça Şen – Büyüdük (Astronot – 2009):

(N’oluyor be!)

Büyüdük, anlatamadan büyüdük;
Dinletemeden, büyüdük;
Küçücükken bir anda, büyüdük;

Büyüdük, büyümeden büyüdük;
Güvenemeden, büyüdük;
Küçücükken bir anda, büyüdük.

Gülecek, bi’ şeyler ararken yorulduk,
Tutunmak isterken hayata,
Hayaller kurarken yüzleştik.

Savaştık, çocuk askerler gibi;
Uğraştık, bir sebep varmış gibi;
Yarıştık, kaybedince ağlaştık.

Ve şimdi zemberekten kurtulan,
Bozuk bir akrep ile yelkovan.
Zamanla hepimizi güldüren,
Komik bir oyunmuş şu zor yaşam.

Ve sonra kalabalık ruhumuz,
Sesler çok karışmış uğultumuz.
Sakızdan çıkan bir şiir olmuş,
Yapışkan büyüklük umudumuz.

Büyüdük, büyü artık derlerken büyüdük;
Dünya kendini yerken büyüdük,
Küçücükken, bir anda büyüdük.

Savaştık, çocuk askerler gibi;
Uğraştık, bir sebep varmış gibi;
Yarıştık, kaybedince ağlaştık.

Ve şimdi zemberekten kurtulan,
Bozuk bir akrep ile yelkovan.
Zamanla hepimizi güldüren,
Komik bir oyunmuş şu zor yaşam.

Ve sonra kalabalık ruhumuz,
Sesler çok karışmış uğultumuz.
Sakızdan çıkan bir şiir olmuş,
Yapışkan büyüklük umudumuz.

Büyüdük, büyümeden büyüdük;
Güvenemeden, büyüdük;
Küçücükken ne ara, büyüdük;

Büyüdük, büyüdük, büyüdük;
Bir anda büyüdük.

Büyüdük, büyüdük, büyüdük;
Bir anda büyüdük.