Voices in the Desert

Κοτσιδοραβδούλης: Ο πρώτος καιρός - The Early Years

2020-04-21T23:06:00.002+03:00

Περνούσε ο καιρός και το "ομορφοτερατάκι" ή "τερατομορφάκι", όπως το έλεγαν οι γυναίκες, μεγάλωνε περίεργα, όπως επίσης και μία κοτσιδούλα που αναπτυσσόταν με τον καιρό στα πολύ πυκνά μαύρα μαλλάκια του. Σχεδόν δεν έτρωγε τίποτα, γάλα δεν φαινόταν να χρειάζεται, ωστόσο μεγάλωνε. Όχι τόσο σε διαστάσεις όσο σε μορφή. Μικροκαμωμένο παρέμενε γιατί - μην ξεχνάμε - ήταν πετούμενο. Πετούσε συνέχεια

Κοτσιδοραβδούλης : Η Γένεση - Genesis

2020-04-14T20:58:00.001+03:00

Πετάριζε με τα διάφανα φτεράκια του ολόγυρα σε μία συγκεκριμένη λάμπα του δρόμου που δεν είχε πολύ δυνατό φως και ώρες ώρες τρεμόπαιζε αδύναμα και τσιτσίριζε σαν έτοιμη να σβήσει αλλά που ποτέ δεν έσβηνε... Έμενε σχεδόν πάντα μ' ένα υποτονικό φως και φαίνεται πως γι' αυτό ευθυνόταν πάλι η ηλεκτρική σύνδεση. Εξάλλου γι' αυτό η ηλεκτρική εταιρεία αντικατέστησε πλήρως τον στύλο στη γειτονιά. Ο

Χαϊκού χαμένο στην καθημερινότητα, κρυμμένο σε μικρές λέξεις

2017-10-10T11:14:00.000+03:00

Βιώνουμε Ζωές παράλληλες Σε συνθήκες ακατάλληλες Με ψυχολογίες επάλληλες Και εκβάσεις υπάλληλες Κρατάμε (υπο)σχέσεις άνοιας Ξοδεύουμε ανάσες άπνοιας Εκτελούμε κινήσεις παράνοιας Προφέρουμε Λόγια δήθενδιάνοιας Παρηγοριές μετάνοιας Με γνώμες άγνοιας Συμπεράσματα υπόνοιας Φροντίδες πρόνοιας Αποστροφές διχόνοιας Ματιές καταφρόνιας Σκέψης υποχθόνιας Παρτίδες στημένες Πατρίδες πατημένες Πωλητικές

Μεσσηνία 2014

2015-01-24T21:56:00.001+02:00

From the album Μεσσηνία 2014

Κίμωλος 2014

2015-01-24T21:24:00.001+02:00

From the album Κίμωλος 2014

... κι αυτός ο Βολεμένος ...

2013-06-06T23:18:00.002+03:00

... ποιος "βολεμένος" (θα τον ονομάζουμε "Β" στο εξής) μέσα σε μια πολυετή και "πολυκαιρισμένη" καθημερινότητα - όπως κι αν είναι αυτή στημένη, με ψευδαισθήσεις, με μαύρες αλήθειες, με λευκά ψέμματα - εννοεί πως πραγματικά νοιάζεται γι' αυτόν που στιγμιαία τον ξυπνάει απ' αυτό τον λήθαργο και του ξυπνάει έναν τυχοδιωκτισμό που το μόνο σίγουρο είναι ότι θα κρατήσει λίγο... γιατί όλους μας

ο Μοναχικός εκείνος ...

2013-06-06T23:05:00.002+03:00

... αυτός είναι ελεύθερος, δεν έχει δεχτεί οποιουδήποτε είδους δέσμευση στη ζωή Του - εκτός αν προέρχεται από επιλογή Του... είναι ο μοναχικός ελεύθερος σκοπευτής, ο ξένοιαστος καβαλλαρης, ο ασυμβίβαστος με τα της "κοινωνικής" ζωής... μόνη Υπέρτατη Δύναμη στην ύπαρξή Του παραδέχεται τη Βούληση του Σύμπαντος, το Χάος των Πιθανοτήτων να συμβεί ή να μη συμβεί κάτι... θέλει να είναι ο

Οι παράλληλες ζωές ενός "Β" κι ενός "Μ"

2013-06-06T22:45:00.001+03:00

...τον έπιασε πάλι να Της γράψει... είχε υποσχεθεί στον εαυτό του (και κρυφά σ' Εκείνη) ότι τις μέρες που δεν θα Την έβλεπε θα κατάφερνε να μην κάνει κακές σκέψεις... ...αλλά μάταια μάτια μου... σαν πρεζόνι έχει καταντήσει... όταν έρχεται η ώρα για τη "δόση" Του (την παρουσία Της στη ζωή Του) γίνεται δυνατός και σκέφτεται ότι εκείνες τις μέρες της απουσίας Της θα τις αντιμετωπίσει μια

Η πολυάσχολη νεράιδα Νερά-ειδα και το ξωτικό άντεβρεΞουτ

2012-06-06T03:02:00.000+03:00

...ένα διαφωτιστικό και παιδαγωγικό παραμυθάκι για μεγάλα παιδιά <Ξ> : εεπ!... πού πας εσύ φουριόζα ; <Ν> : Έχω δουλειές, άσε με... Έχω να ταίσω σπίτια και οικογένειες που υποφέρουν, έχω να ποτίσω χωράφια, έχω να γιάνω ζώα και ανθρώπους, άλλους να παρηγορήσω, άλλους να συμβουλέψω, άλλους να συνετίσω ... <Ξ> : καλά, εσύ δεν ειδικεύεσαι σε κάτι ; Το μαγικό σου ραβδάκι δεν

United Kingdom-Scotland-Ireland-Isle of Man 2007

2012-06-05T20:32:00.000+03:00

From the album UK-Scotland-Ireland 2007 The murals in Belfast . . . on the way . . . From the album UK-Scotland-Ireland 2007

Έρως όπως Ύδωρ

2012-01-15T23:42:00.002+02:00

Ανάμνηση διάλεξες να κάνεις το Παρόν γεγονός σε Χρόνο Παρελθόν-τα ταρριχεύεις τα αισθήματα για να τα διατηρήσεις στη ζωή αλλά Ζωή δίχως σκιρτήματα σπασμούς ερωτικούς Αθανασία δεν είναι μα Λήθη νεκρική γεμάτη Ανεκπλήρωτα σα λίστα με αδικήματα παραγραφέντα ... και ταφέντα Έρωτα το Ανεκπλήρωτο βαφτίζεις σε μια Ζωή παρελθούσα να το διατηρήσεις εντός σου το Υπέρτατο να κρατήσεις με οικονομία για να

Στην Παρατηρήτρια

2011-12-12T00:22:00.001+02:00

Της είπε : ".... είσαι μια Παρατηρητριούλα της Ζωής, αυτό είσαι.... συναισθηματική και οξυδερκής... γι' αυτό και γρήγορα τους ανθρώπους κατα-λα(μ)βα(ί)νεις... κι έτσι πραγματικά να τους εκτιμάς μπορείς αλλά κι εξίσου κατηγορηματικά να τους απορρίπτεις... η οξυδέρκεια και ο συναισθηματισμός σου - ο πραγματικός όμως - σε κάνουν ακλόνητα (σχεδόν) αλάνθαστη σ' αυτές σου τις εκτιμήσεις.

Ξωτική

2011-12-10T23:47:00.003+02:00

Κολυμπούσε μέσα στα κρύα - σχεδόν παγωμένα - νερά του Δεκέμβρη... ο αδύναμος απογευματινός ήλιος ήταν η μόνη ψευδαίσθηση ζεστασιάς σ' ένα κατά τ' άλλα διαυγές περιβάλλον... ουρανός καταγάλανος, ατμόσφαιρα λεπτή και διαυγής... το καθρέφτισμα του απογευματινού φωτός πάνω στο νερό τον τύφλωνε γι' αυτό βύθιζε πότε πότε το πρόσωπό του μέσα στο νερό για να κοιτάξει μέσα στον πεντακάθαρο βυθό...

Ιρλανδία 2011

2011-08-01T03:19:00.000+03:00

From the album Ireland 2011

Ανάφη 2010

2010-09-01T19:42:00.000+03:00

From the album Anafi_2010

Φολέγανδρος 2010

2010-09-01T16:54:00.000+03:00

From the album Folegandros_2010

Στο μυαλό του Duke TravEllington

2010-06-15T14:02:00.007+03:00

(...κατά το γνωστό φιλμ "Στο μυαλό του John Malkovitch")ή αλλιώςΜια "τραβηγμένη" προσπάθεια για την επιστημολογική ερμηνεία της καψούρας Για τον φυσιολογικό άνθρωπο το ξεκίνημα μιας μέρας σηματοδοτεί μια αλλαγή. Όλοι λένε "μια νέα μέρα ξεκινά" και περιμένουν ότι αυτή η νέα μέρα, κάτι διαφορετικό θα φέρει, μια εξέλιξη σε σχέση με την ή τις προηγούμενες. Για Εκείνον αυτός ο αέναος, απαράλλαχτος

2010-05-18T10:40:00.008+03:00

Τον ρώτησε "Τι σημαίνει 'έρωτας' για σένα;"Της απάντησε "Έρωτας είναι το πέπλο που υφαίνει η αίσθηση, η παρουσία, η ενέργεια του προσώπου που έχω ερωτευθεί και αυτό το πέπλο πέφτει 'μπροστά' απ' όλες τις αισθήσεις μου. Τις φιλτράρει, ενίοτε τις 'επεκτείνει'... Όλα μέσα μου αντηχούν αυτό το πρόσωπο. Βλέπω-ακούω-μυρίζω μέσ' απ' αυτό το πέπλο. Αισθάνομαι μέσ' απ' αυτό το πέπλο. Αφουγκραζομαι... Κι

Πολίτης -> Πολιτεία -> Πολιτικός

2010-05-07T02:27:00.004+03:00

ή αλλιώςΠώς το πιο ανήθικο επάγγελμα γεννάται μέσα από τα πιο μεγάλα ιδεώδη Ο φορολογούμενος πολίτης πληρώνει για τον εξοπλισμό των ΜΑΤ και της Αστυνομίας ώστε αυτοί να τον προστατέψουν σε δεδομένη στιγμή (από τι άραγε; από ποιούς; είναι το καίριο ερώτημα). Σ' εκείνη τη δεδομένη στιγμή όμως αυτός ο εξοπλισμός στρέφεται εναντίον αυτού του πολίτη ο οποίος βγαίνει στο δρόμο για να πει ΚΑΙ σ'

Γιώτα Ρο Μηδέν Οκτώ

2009-11-04T16:11:00.013+02:00

Άλλη μια νύχτα περίμενε μάταια. Όχι να συναντηθούν, να "βρεθούν"... Πού τέτοια τύχη; Του έφτανε πια ένα της τηλεφώνημα, το άκουσμα της φωνής της και μόνο... Που ποτέ δεν έγινε από δική της πρωτοβουλία... Και ποτέ τηλεφώνημα. Ποτέ... Πάντοτε - μα πάντοτε - ένα του μήνυμα προκαλούσε ένα άλλο δικό της, τελείως - μα τελείως - κομψό με την ευγενική απόρριψη... "Δεν τα κατάφερα σήμερα", "Είχα άλλες

Nordkapp, Νορβηγία 2009

2009-09-01T01:19:00.000+03:00

From the album Norway, Nordkapp 2009

ΝαΠοταμιαΝου

2008-08-11T14:03:00.007+03:00

Κάθεται μπροστά στο ανοιχτό φωτεινό παράθυρο και χαμογελάει ασυναίσθητα… Έτσι είναι το πρόσωπό του τον τελευταίο καιρό. «Φοράει» ένα αχνό και μόνιμο χαμόγελο. Νιώθει τόσο αδειασμένος - αλλά και τόσο γεμάτος. Ήρθε, λοιπόν και γι’ αυτόν ο Καιρός… Αισθάνεται σα να είναι ξαπλωμένος με χέρια και πόδια ανοιχτά – ίδιος με τον Άνθρωπο του Βιτρούβιου στον «Κανόνα περί (ανθρωπίνων) Αναλογιών», εκείνο το

Σε Θηλυκό Πρόσωπο Πλοίου

2008-07-30T12:09:00.005+03:00

"Προσοχή παρακαλώ! Παρακαλούνται οι κύριοι επισκέπτες όπως εξέλθουν. Το πλοίο σε λίγο αναχωρεί!" Τα λόγια αυτά που ακούστηκαν από το μεγάφωνο που βρισκόταν πίσω μου μ' έκαναν να ξυπνήσω από την αφηρημάδα όπου είχα βυθιστεί παρακολουθώντας κάπως αμήχανα τις προετοιμασίες για το σαλπάρισμα του πλοίου. Η προειδοποίηση αυτή δεν είχε βέβαια μόνο αυτό το αποτέλεσμα, αλλά και να προσέξω στ' αριστερά

Δ

2008-07-30T12:01:00.002+03:00

Ξύπνησα αγκαλιά με το Κενό Μίλησα στην Αύρα σου Άκουσα τον Απόηχό σου Περπάτησα με τον Ίσκιο σου Έμαθα Να βλέπω μέσα από τον Αέρα Να μιλάω στον Κανένα Κι Εσύ εκεί Να αφουγκράζομαι τη Σιωπή Να θυμάμαι το Άπιαστο Το μυαλό να συγκρατεί το Φευγαλέο Χωρίς Κίνηση Να αντιλαμβάνομαι το Απέραντο Να εκφράζω το Υπέρτατο Σιωπηλά Να αισθάνομαι το Τίποτα Να αντέχω το Ανυπέρβλητα Ωραίο Κι έτσι διαπίστωσα Τη

Τω αγνώστω εαυτώ

2008-07-30T11:55:00.001+03:00

Οι μέρες είναι άδειεςΟι νύχτες χωρίς νόημαδεν λέω "σ' αγαπώ"ενώ το εννοώΓιατί το ένα μου Εγώντρέπεται να δειτο άλλο που τολμάτο πρώτο να αγνοείΤι παγίδα είν' αυτήπου δεν αφήνει την ψυχήειλικρινά να εκφραστείγι' αυτό που την δονείΓιατί όταν δεν είσ' εδώνα θέλω να σε δω- νά 'σαι εδωσα να μην πρόκειται ποτέπια να σε ξαναδώΤο μέσα μου θολό και μπερδεμένοτο αίσθημα να εκφραστεί μπλεγμένοκι εσύ μέσα