Je bent een persoon die neigt naar periodes van echte zelfreflectie. Wat in scherp contrast staat tot het opvallende vermogen dat je hebt ontwikkeld om sociaal zeer betrokken te zijn. Om zelfs de gangmaker op een feest te zijn; maar op een manier die enkel anderen overtuigd. Je bent je er maar al te bewust van dat dit enkel uiterlijk vertoon is.

Een rol spelen

Dit betekent dat je regelmatig in aanwezigheid van anderen bent en ervaart dat je een rol speelt. Terwijl je aan de ene kant spraakzaam en grappig bent, neem je aan de andere kant afstand tot het punt dat je alles om je heen ziet gebeuren en er simpelweg niet meer in op kan gaan. Achteraf speel je gesprekken af in je hoofd en vraag je je af wat die persoon echt bedoelde toen hij zus en zo zei – gesprekken waar anderen geen seconde bij stil zouden staan.

Anders zijn is een gave waar je mee geboren bent. Maak er geen misbruik van door te proberen je aan te passen.

Onder controle

Hoe je hebt geleerd om te gaan met deze tegenstrijdigheid? Door controle uit te oefenen. Je vindt het plezierig om een kalme, zelfverzekerde, en flexibele evenwichtigheid uit te stralen (maar omdat je dit bewust gecreëerd hebt, leidt het tot momenten waarop je kan genieten van flauwiteiten en extremen of op z’n minst er van kan genieten om als extreem gezien te worden). Je herkent deze controle het best in hoe je met anderen om je heen omgaat. Je hebt geleerd om jezelf te beschermen door mensen op een afstand te houden. Omdat je in het verleden hebt geleerd teleurgesteld te worden door mensen (en omdat je hebt moeten leren om te gaan met je seksualiteit), hou je mensen op een veilige afstand totdat jij besluit dat ze over die magische grens mogen om een deel uit te maken van je echte vrienden. Echter, wanneer ze eenmaal over die grens zijn, is het probleem dat er een emotionele afhankelijkheid ontstaat die je gekwetst of afgewezen doet voelen als blijkt dat ze die status verraden.

De echte jij

Omdat je neigt naar zelfreflectie, ben je bewust van deze eigenschappen. Echter, omdat je ongewoon in staat bent om zelfs die zelfreflectie te onderzoeken, twijfel je soms aan wie de echte jij is. Je bent je al te bewust geworden van uiterlijk vertoon, van kanten van jezelf die je aan de wereld laat zien, en je vraagt je af of je nog wel de echte en spontane jij bent.

Je bent erg creatief en hebt verschillende wegen bewandeld om van die vaardigheid gebruik te maken. Wellicht ben je niet specifiek aan het schilderen geslagen; het kan zijn dat je creativiteit in veel subtielere dingen naar voren komt, maar je hebt zeker levendige en heldere ideeën die voor anderen soms moeilijk te bevatten zijn. Je legt de lat echter hoog voor jezelf en bent op vele vlakken een beetje een perfectionist. Het probleem is dat je hierdoor dingen vaak niet gedaan krijgt, omdat je gefrustreerd raakt van het idee van middelmatigheid en moe wordt bij de gedachte aan het beginnen van iets nieuws. Echter, als je je eenmaal echt ergens op concentreert, lukt het. Waarschijnlijk betekent dit dat je wel eens gedacht hebt over het schrijven van een boek of iets dergelijks, maar de angst dat je niet precies zal bereiken wat je wilt, weerhoudt je er van door te zetten. Maar je hebt een echte visie voor dingen, waar het anderen aan ontbreekt. Zeker in je opleiding of werksituatie vecht je momenteel tegen dingen die je beperken om je vrij te uiten.

Je relatie met je ouders (het lijkt er op dat één er van niet langer aanwezig is, of op z’n minst emotioneel afwezig) staat onder wat druk. Je wil gek op ze blijven, maar recente ontwikkelingen veroorzaken frustratie – meer vanuit jouw gezien dan vanuit hen. Sterker nog, ze lijken zich niet bewust te zijn van jouw ideeën over de situatie.

Deels komt dit doordat er manieren zijn waarop je in het verleden je afzijdig hebt gevoeld van bepaalde groepen – ietwat een buitenstaander. Wat er nu gebeurt is dat je de rol van een buitenstaander aanneemt en deze verdedigt tot het punt waarop je bewust vermijdt onderdeel te zijn van een groep. Dit zal je enorm helpen in je creatieve proces en carrière doelen. Je hebt een enorm cynische houding ten opzicht van hen die er de voorkeur aan geven om onderdeel te vormen van een groep of die clubjes vormen, en je voelt altijd een steek van teleurstelling wanneer je jouw ‘echte’ vrienden die route ziet kiezen. Diep van binnen voelt het als afwijzing.

De meeste mensen zijn andere mensen. Hun gedachten de mening van een ander. Hun levens een imitatie. Hun passies een citaat.

In gedachten verzonken

Echter, ondanks al die zelfreflectie, heb je een sensationeel, droog gevoel voor humor dat snel en grappig verbanden legt die volledig aan anderen voorbij gaan. Je hebt hier zoveel plezier in dat je vaak in gedachten grappen of grappige stemmetjes oefent om ‘spontaan’ indruk te maken op anderen. Maar dit is een gezond verlangen om indruk te maken en ondanks dat je er niet van houdt om jezelf er op te betrappen, is het niks om je zorgen over te maken.

Een beetje chaotisch

Je bent van nature een beetje chaotisch. Een blik op je woonruimte toont o.a. een doos foto’s, ongeorganiseerd in albums, medicijnen voorbij de houdbaarheidsdatum, kapotte dingen die niet weggegooid zijn en briefjes aan jezelf gericht van lang geleden. Deels is dit te wijten aan je gebrek aan motivatie. Omdat je vindingrijk en getalenteerd genoeg bent om aardig succesvol te zijn wanneer je je concentreert, durf je lui te zijn en zaken uit te stellen. Zo heb je ook dromen een beetje makkelijk opgegeven terwijl je met je gedachten ergens anders zat. In je woning is ook een uitstapje te vinden richting het spelen van een muzikaal instrument, dat je sindsdien achter je hebt gelaten of minder in geïnteresseerd bent. (Dit kan ook verwijzen naar poëzie en creatief schrijven dat je kort hebt geprobeerd en achter je hebt gelaten.) Je hebt een echt vermogen om te beslissen dat specifieke dingen (of personen) alles maar dan ook echt alles voor je betekenen en voor altijd bij je zullen zijn. Maar je probeert liever, zelfs als je faalt, en gaat liever van de ene extreme naar de ander, dan genoegen te nemen met de dingen waar je anderen genoeg mee ziet nemen.

Samengevat

Het is zeer interessant om over je te schrijven, aangezien je iets van een raadsel vormt, wat je niet zal verbazen. Je bent zeker slim, maar ongewoon open ten opzichte van de mogelijkheden die het leven biedt – iets dat normaal niet zo aanwezig is bij prestatie gerichte mensen. Ik durf te zeggen dat je er goed aan zou doen om minder in jezelf op te gaan, aangezien het afstand creëert, en om iets van die controle op te geven die je uitoefent als je anderen een aangepaste versie van jezelf presenteert. Je kan mensen wat meer toelaten, maar ik ben er bewust van dat er een donkere kant is aan jezelf waarvan je het gevoel hebt dat je deze moet verbergen (veel hiervan bevindt zich in de persoonlijke / relationele / seksuele sfeer, en het is gerelateerd aan een behoefte waar je niet trots op bent).

Je hebt echt een aantrekkelijke persoonlijkheid – authentiek. Jij durft anders te zijn.

Bedankt voor het lezen hiervan, en voor het bieden van zoveel meer dan de meeste anderen.

Laat je ook meevoeren in de wereld van Chögyam Trungpa en besef hoe we eigenlijk continu aan het nu proberen te ontsnappen. De verantwoording in het verleden, in de toekomst maar hoe dan ook buiten ons proberen te leggen. In plaats van het nu te omarmen en er alles uit te halen.

Spiritualiteit en leven in het nu

Spiritualiteit is een specifiek woord dat eigenlijk staat voor ‘omgaan met intuïtie’. Zo bestaat in de godsdienstelijke traditie de gewoonte om woorden heel letterlijk te nemen. Bepaalde handelingen voldoen niet aan goddelijke principes. Bepaalde handelingen voldoen wel aan goddelijke… wat dan ook.

In de niet-godsdienstelijke traditie echter, is het heel eenvoudig – dat voorafgaande situaties niet zozeer belangrijk zijn. Wat belangrijk is, is het hier en nu. Nu is met zekerheid nu.

We proberen te ervaren wat er op dit moment plaats vindt. En het heeft dan ook geen zin om te denken dat er een verleden heeft bestaan dat we nu zouden kunnen hebben.

Dit is het nu. Dit precieze moment. Niks mystieks, gewoon nu, heel simpel en eenvoudig.

Maar uit dat leven in het nu komt – altijd – de wetenschap voort dat er een constante interactie plaats vindt met de realiteit. Één voor één. Situatie voor situatie. Continu.

We ervaren dit eigenlijk met fantastische precizie. Altijd. Maar we voelen ons bedreigd door het nu dus grijpen we naar het verleden of de toekomst.

Keuzes in het nu

Wanneer we aandacht besteden aan waar ons leven uit bestaat – het rijke leven dat we leiden – vinden continu keuzes plaats. En geen van deze keuzes wordt per sé als goed of slecht beschouwd – het enige wat we ervaren zijn onvoorwaardelijke ervaringen.

Deze keuzes worden niet vergezeld van een label dat zegt ‘dit is slecht’, ‘dit is goed’. We ervaren dit maar we besteden er niet fatsoenlijk aandacht aan. We zien dit niet alsof we ergens naar onderweg zijn. We zien dit als gedoe. Wachtend op de dood.

Dat is het probleem. Dat we geen vertrouwen hebben in het nu.

Dat wat echt ervaart wordt in het nu, krachtige dingen bevat. Het is zo krachtig dat we het niet onder ogen kunnen komen. Daarom moeten we continu van het verleden lenen en de toekomst verwelkomen in het nu.

Misschien

Misschien is dat wel waarom we religie zoeken.
Misschien is dat wel waarom we op straat protesteren.
Misschien is dat wel waarom we klagen over de maatschappij.
Misschien is dat wel waarom we op een president stemmen.

Het is vrij ironisch. En eigenlijk heel erg grappig.

Speech in het Engels luisteren op Youtube

Ga dat eerst maar eens doen. En vraag daarNA om de beloning

Het is een beetje een typisch fenomeen eigenlijk. Mensen die uit het niets vinden dat ze recht hebben op een loonsverhoging. Hoe werkt dat nou precies? Je bent een jaar niet dood gegaan en dus verdien je meer geld?

Wat vaak niet begrepen wordt is de verhouding tussen werkgever en werknemer. Dit wordt mensen dan ook vaak niet goed uitgelegd. Ergens is het dus ook wel te begrijpen.

Durf patronen te herkennen

Het begon allemaal toen je voor het eerst naar de kleuterschool ging. In deze nieuwe omgeving ontmoette je allemaal mensen van je eigen leeftijd en al snel maakte je vriendjes en ging je samen spelletjes spelen. En dat was leuk!

Toen naar de basisschool. Spannend! In deze nieuwe omgeving ontmoette je allemaal mensen van je eigen leeftijd en al snel maakte je vriendjes en ging je samen spelletjes spelen. Gezellig!

De middelbare school deed ook z’n duit in het zakje. In deze nieuwe omgeving ontmoette je allemaal mensen van je eigen leeftijd en al snel maakte je vriendjes en ging je samen spelletjes spelen. Herkenbaar patroon inmiddels?

Of je al dan niet nog een vervolgopleiding hebt gedaan, doet er eigenlijk niet meer toe. Zo ja. Ook in deze nieuwe omgeving ontmoette je allemaal mensen van je eigen leeftijd en al snel maakte je vriendjes en ging je samen spelletjes spelen.

En toen je eerste echte baan. Het echte leven! Eindelijk volwassen en zelfstandig! En ook in deze nieuwe omgeving ontmoette je allemaal mensen van je eigen leeftijd en al snel maakte je vriendjes en ging je samen spelletjes spelen.

Durf patronen de baas te zijn

Met als enige verschil. Dat je tot op heden altijd overal zelf voor had betaald. Nu wordt je betaald. Dus hou op met spelletjes spelen en voeg de waarde toe waar je voor betaald wordt.

Niet alleen naar je werkgever toe is dit eerlijker. Ook naar jezelf toe. Om echt te groeien. Om echt wat te leren. Om alles uit jezelf te halen wat er in zit.

En daar echt van te genieten. Playtime has only just begun!

Schijt aan mode

Durf schijt te hebben aan verwachtingen. Aan het idee dat geld het enige kenmerk van vrijheid en succes is. Aan het poldermodel. Aan de laatste mode of die nou online of offline is. Aan de eeuwige consumptiedrang om er maar bij te horen. Aan je eigen angsten die je er al je hele leven van weerhouden de dingen te doen waar je van droomt. Aan de goedbedoelde maar alles ondermijnende en beperkende adviezen van anderen. Van familie tot vrienden en collega’s.

Schijt aan hoe je overkomt

Durf voor één dag echt te zeggen wat je denkt. Te zijn wie je bent. Te uiten wat je voelt. Echt open te staan voor jezelf en anderen. Een vreemde aan te kijken. Te vergeten wat er op dat moment niet toe doet; je carrière, zekerheid, op tijd thuis zijn, je iPhone.

Durf je te laten kennen.

Schijt aan alles dat niet echt is

Hoeveel meer plezier je zal beleven weet ik niet.

Hoeveel energieker je de dag zal beleven? Nog geen idee.

Hoeveel meer je echt zal leven? Oneindig.

In tegenstelling tot wat je zou verwachten met zoveel keuzevrijheid, maken de meeste mensen namelijk nog steeds dezelfde keuzes als eerder. Nog steeds komen doelen vaak niet verder dan een baan, een huis en een gezin. Leuk. Maar niet heel creatief!

Het lijkt wel alsof de resultaten uit het verleden, in de vorm van dingen die bij jezelf of bij anderen mis zijn gegaan, zonder bewijs een garantie vormen voor de toekomst. En alsof iedereen die wel bereikt heeft wat hij/zij wil, ja die heeft gewoon mazzel gehad.

Fout.

Iedereen die het wel heeft bereikt, heeft maar één ding gedaan. En dat is NIET luisteren naar de welgemeende maar ondermijnende (en incorrecte) adviezen van die lieve ouder, die goede vriend(in) of die toevallige collega. En WEL heeft volgehouden in zijn of haar eigen doel te geloven.

Het verschil?

Wat het verschil is tussen jou en mensen die ‘het gemaakt’ hebben? Niks. Ze zijn niet slimmer. Niet mooier. Niet sterker. Ze lieten zich alleen niet van hun doel afhouden.

Wat is jouw doel?

Wat zou jij doen als je de garantie had dat het zou lukken? Niet misschien, niet waarschijnlijk, maar gegarandeerd.

Je wil een designer worden? Consider it done. Muzikant? Komt voor elkaar. Je eigen bedrijf? Geregeld. Schilder? Eitje. Boekhouder? If you say so. Kinderjuf? Voor elkaar. Al die dingen? Geen probleem!

En vergeet alle beperkingen die je denkt te kennen. Over wat hoort en wat niet. Over wat kan en wat niet. Over wat succesvol is en wat niet. Als een topturnster webcam girl kan worden. En een schoolverlater het icoon van de 21ste eeuw.  Dan snap je dat je vrij bent om wat dan ook te worden. En dan bedoelen we ook echt wat-dan-ook.

We are here to add what we can to life, not to get what we can to life.

Ik gok dat je dan een stuk verder komt dan de drie doelen aan het begin van dit artikel. Nietwaar?

Doelen en valkuilen

Stel dit soort persoonlijke doelen. Geniet van het idee. En laat ze nooit meer los. Er zijn enkele valkuilen bij het stellen van doelen waarvan het handig is om je bewust te zijn. Zodat je écht geen reden meer hebt om ooit op te geven.

Doelen formuleren

Allereerst hoe je ze formuleert. Gebruik de tegenwoordige tijd. Wear the shoes en spreek alsof je het doel al bereikt hebt.

Voorbeeld: “Het is 18 maart 2013 en ik heb eindelijk de baan van m’n dromen! Als [baan invullen] voelt geen enkele dag meer als werken, enkel nog als genieten van wie ik ben.”

Dus in tegenwoordige tijd. Positief. Een een weergave van hoe je je zal voelen wanneer je dat doel nu bereikt hebt.

Doelen voor je houden

Vervolgens… hou ze lekker voor je. Hier is waarom. Bijkomend voordeel is dat wanneer je doelen niet deelt, niemand ze kan veroordelen. Zeker in de begin fase helpt dit door te zetten.

Een plan koppelen aan je doelen

Een nadeel dat sommige doelen hebben, is dat het lastig voor te stellen kan zijn HOE van het hier en nu bij je doel te komen. Het antwoord hierop is hetzelfde als op de vraag “Hoe eet je een olifant?”. Namelijk, stukje voor stukje.

A goal without a plan is just a wish.

Maak dus een plan! En dan niet een reguliere to-do list, maar een planning met de mijlpalen die je onderweg naar je doel tegen zal komen. Als een landkaart waarop je kan zien dat je nog op de juiste route bent.

Zie het als het bouwen van een huis. Wanneer je het fundament hebt aangelegd, heb je een zo’n mijlpaal bereikt. Wat je dus de zekerheid biedt dat je op het juiste pad zit.

Niet het doel, maar de weg er naar toe

Ook helpt dit om niet continue met je einddoel bezig te zijn. Wat vaak als frustrerend wordt ervaren. Wanneer je een berg beklimt is het af en toe handig om eens terug te kijken. Om te zien hoe hoog je al bent. Om te beseffen hoeveel dichter je al bij die top bent vergeleken met waar je begon!

Accepteer dat je niet alles weet

En zelfs in het maken van plannen zijn er valkuilen. Probeer niet te bepalen hoe het is dat je jouw doel en mijlpalen gaat bereiken. Wees er simpelweg bewust van hoe heerlijk het zal zijn om je doel en mijlpalen te bereiken. Neem iedere dag een moment (al is het in de auto, in de trein of bij je eerste kop koffie) om je zo echt mogelijk voor te stellen dat je jouw doel en mijlpalen hebt bereikt.

Ga aan de slag

Wat er dan nog overblijft is aan de slag gaan. Met wat dan ook. Nu.

Almost everything you do will seem insignificant, but it is important that you do it.

Nu dus!

Het begint met jezelf wat minder serieus nemen

Dus bedenk eens hoe veel leuker die gedachten klinken met de stem van Donald Duck?

Zie het leven weer eens door de ogen van een kind.

Of neurie eens wat vrolijkere deuntjes.

Bedenk hoe dan ook hoe groot ook je succes of hoe groot je falen…

Een druppel die langs het raam omlaag rolt. Een knipoog van een vreemde. ‘S ochtends jezelf de vraag stellen ‘Hoe ga ik de dingen die ik vandaag ga doen zo leuk mogelijk maken?’ en ‘s avonds naar bed met de vraag ‘Wat heb ik vandaag allemaal beter gedaan dan gisteren?’. Een zonnestraal.

‘Tjakkaa!’ mag je achterwege laten. Die kennen we inmiddels wel.

Wat je nog meer achterwege mag laten? Alle zogenaamde ‘redenen’ waarom er met vandaag iets mis is. Dat lelijke stemmetje in je hoofd dat roept ‘…ja, maar…’ en ‘…wat als…’ of misschien zelfs ‘…zie je nou wel…’.

Twijfel is gezond.

Om je bewust te worden van je angsten. Én om te beseffen wanneer je het gewoon beter weet. Één keer dat stemmetje is dus wel genoeg. Daarna kan het gewoon z’n mond weer houden.

Een vertraagde trein is een gesprek dat anders nooit gevoerd zou zijn. Met die vriend of vriendin naast je, die collega tegenover je, die vreemde die op dat bankje zit.

Een file is een gelegenheid tot onzinnig meeblêren met dat ene nummer van Marco Borsato. Ook al zal je nooit toegeven dat je stiekem fan bent.

Regen is eindelijk weer die herinnering aan rennen door en springen in de plassen. Je langzaam aan nat laten regenen tot dat punt dat het toch niet meer uit maakt en je tot op je ondergoed doorweekt bent.

Waarna je thuis weer heerlijk op kan warmen.

Af en toe een herinnering nodig? Een dagelijkse reminder van het universum staat voor je klaar.