Hieronder vind je een samenvatting van het advies van Jordan Peterson over het ontdekken van zingeving in je leven. Jordan Peterson is een Canadees klinisch psycholoog die bekend is geworden door zijn boek 12 rules for life.

In plaats van je gevoel van zingeving te ondermijnen en in twijfel te trekken, is het het best om op te letten wanneer het zich daadwerkelijk voordoet. Het is een verschijnsel dat waar te nemen valt, zoals kleur of liefde of schoonheid. Het is niet iets dat je creëert, het is iets dat je ontdekt. En je kunt het ontdekken.

Zingeving ontdekken in jezelf

Je hoeft alleen maar te observeren. Alsof je niet weet wie je bent. Kijk gewoon twee weken naar jezelf alsof je niet weet wie je bent en merk op wanneer je iets doet waar je betrokken bij bent. Een moment waar je in opgaat en even de tijd vergeet. Een moment van zingeving dus. Ook al duurt het misschien maar tien minuten. 

Stel jezelf vervolgens de vraag: Waarom? Wat was het dat je deed dat goed was, dat betekenis had. 

Je was op de juiste plaats, op het juiste moment, deed het juiste gedurende een paar minuten – wat waren de omstandigheden?

Oefen om die omstandigheden meer en meer te realiseren. Zie het als ontdekkingstocht om dichter te bij dat innerlijke gevoel van zingeving te komen. En om het te zien als een feit, in plaats van als een mening, want dat is het niet. Als het een mening was, kon je die zo ook wel verzinnen.

Het is alsof iemand je een kadootje geeft. Zoek dus uit wat het was dat je deed om dat kadootje te verdienen. En accepteer dus logischerwijs dat je op het moment nog niet echt helder hebt wie je bent.

Er is geen goed of fout in wat zingeving voor jou betekent

Je zult hoe dan ook zingeving ontdekken in dingen die je betekenisvol vindt. Maar het kunnen ook dingen zijn die je eigenlijk niet betekenisvol wilt vinden. Het kunnen zelfs dingen zijn waar je je voor schaamt. Soms geven dingen zin aan het leven waarvan mensen denken dat het niet ok is.

Zoals een jongen die als stoer wordt gezien, maar ontdekt dat hij opgaat in kunst. En zich daarvoor schaamt omdat het te vrouwelijk is. Dat doet er juist niet toe. Het gaat er om dat het echt iets is dat diep van binnen komt.

Zingeving is een instinct

Het gevoel van zingeving is een instinct. Het is geen gedachte. Het is geen uitkomst van denkprocessen. Het is veel dieper dan dat. Het is iets dat je denken aanstuurt, niet andersom.

Hoeveel mensen zingeving in het leven weten te ervaren, varieert tussen mensen. De optimale spanning is die mensen aankunnen is namelijk voor iedere persoon anders. Je moet die dunne scheidingslijn vinden, waar je goed bent in wat je doet, maar je jezelf uitdaagt. Dat is waar zingeving te vinden is.

Dat is wat zingeving mensen biedt. Het zegt: “Je bevindt je op de grens waar je goed bent in wat je doet en dus zonder teveel risico, maar je daagt jezelf genoeg uit zodat je je voortdurend ontwikkelt.” Dat is het instinct van zingeving.

Te veel voorspelbaarheid betekent dat je gewoon doet wat je al weet. En te veel risico betekent dat je voortdurend op je hoede moet zijn, omdat de kans bestaat dat je over je grenzen gaat. De kunst is dus om precies op die scheidingslijn te blijven waar maximale zingeving te vinden is. 

En de enige manier om te weten waar die grens is, is door hem te verleggen. Ga over je grens en ga dan terug naar het punt waar het optimaal vol te houden is. En stel dat als je doel.

Bron: https://www.youtube.com/watch?v=vIeFt88Hm8s

Het bericht Zingeving ontdekken in je eigen leven verscheen eerst op Durfjezelftezijn.nl.

Hieronder vind je een samenvatting van het advies van Jordan Peterson over authentiek zijn. Jordan Peterson is een Canadees klinisch psycholoog die bekend is geworden door zijn boek 12 rules for life.

De Amerikaanse psycholoog en psychotherapeut, Carl Rogers, benaderde authenticiteit vanuit de perceptie van jezelf. Het idee dat hij subceptie noemde, kan je zien als een soort 6e zintuig. Een zintuig dat draait om de perceptie van je lichaam zoals het reageert op de wereld om je heen. Het is dus een soort tastzin, het is je gevoel van hoe je innerlijk reageert en waar je bent.

Rogers geloofde dat je de informatie die je lichaam je geeft, kan gebruiken om vast te stellen wanneer je niet authentiek of niet-congruent bent. Praktisch gezien kan je dit een paar weken proberen, een interessante oefening.

Wanneer ben je authentiek

Wat je doet is je als het ware losmaken van je gedachten en wat je zegt. Je begint met aan te nemen dat wat je zegt en wat je denkt, niet 100% uit jezelf komt.

Dat is ook daadwerkelijk zo, want het meeste van wat je denkt en zegt zijn de meningen van andere mensen. Het zijn dingen die je gelezen hebt en dingen die mensen je verteld hebben. En dat is in zekere zin een voordeel, want je benut al die gedachten die andere mensen al een hele tijd aan het formuleren zijn. Maar het is een nadeel omdat ze niet helemaal van jou zijn.

Dus als je je daarvan losmaakt, ben je niet langer de meeste van je gedachten of de dingen die je zegt. Of misschien ben je ze allemaal niet meer. 

Vervolgens ga je uitzoeken welke van je gedachten en de dingen die je zegt, JOU zijn. Misschien zodat je de rest niet hoeft te gebruiken, of misschien zodat je de rest kunt corrigeren. Omdat ze niet representatief zijn voor jezelf.

Authenticiteit ontwikkelen

Het idee is dat je kunt waarnemen wanneer je iets zegt dat niet authentiek is, door te voelen of het je al dan niet zwak of sterk maakt. Zo kan je bijvoorbeeld, als je met mensen praat, iets zeggen dat jezelf in verlegenheid brengt. Zoals Nietzsche zei: Wie heeft zichzelf niet, op een of ander moment, opgeofferd om zijn goede naam hoog te houden. (Bron: Beyond good and evil)

Dus misschien zeg je dingen om indruk te maken op iemand of zeg je dingen om bij je politieke of sociale groep te blijven horen. Of misschien heb je persoonlijke eigenschappen, die positief kunnen zijn, maar waar je je voor schaamt en dus ga je er niet over praten. Dus er is een valsheid in je zelfrepresentatie. Kijk het eens twee weken aan en ontdek je authentieke zelf.

Je kunt bijvoorbeeld dingen uit elkaar voelen vallen in je middenrif, als een fysiek verschijnsel. En het subjectieve gevoel is van valsheid. Het is alsof je net van vaste grond op iets bent gestapt dat je niet goed ondersteunt. Het voelt als zelfverraad.

Als dat gebeurt: zwijg. Stop met praten. En kijk dan of je woorden kunt vinden die je in die situatie kunt zeggen zonder dat gevoel te veroorzaken. Je ziet dit uitgespeeld in verschillende vormen van drama. 

Er is bijvoorbeeld een scène in The Lord of the rings waar Gollum en Frodo (Youtube) door een moeras gaan. En het moeras zit vol met dode zielen. En ze moeten heel voorzichtig stappen en de stenen zijn verborgen onder het oppervlak. De implicatie is dat om een spoor goed te kunnen volgen, je heel voorzichtig je grond moet kiezen. En je moet het testen om te zien of het stevig is. Anders glijd je weg in de chaos.

Dat is een dramatische weergave van de ervaring. Je moet opletten. In feite maak je je vermogen om te denken en te spreken ondergeschikt aan je vermogen om op te letten. Je kunt je afvragen: Wat ben je dan eigenlijk?

Je kunt jezelf identificeren met je intellect. Wat heel erg gebruikelijk is. Het is de ergste zonde van intelligente mensen. Want je bent meer dat je intellect. Er zijn dan ook genoeg redenen om aan te nemen dat aandacht belangrijker is dan intellect. Want aandacht is wat het intellect onderwijst.

Authentiek leven

Dus let voortaan eens heel goed op wat je zegt. Zonder de aanname, dat wat je zegt ook echt vanuit jezelf komt, in het gesprek te brengen. Waarna je waarschijnlijk ook nog het gevoel hebt dat je moet verdedigen wat je gezegd hebt. Dan zul je heel snel merken dat heel veel van wat je denkt en zegt, absoluut niets met jou te maken heeft.

Het zijn de dode zielen uit de scène van Lord of the rings die zich in jou manifesteren. Het zijn dode ideeën die andere mensen hebben gecreëerd en sommigen ervan zijn misschien op jou van toepassing.

Misschien passen ze bij je. Maar velen doen dat niet en gebruik je enkel als camouflage of zelfverdediging. Als een poging om status te verwerven of om jezelf slimmer voor te doen dan je bent. Er zijn allerlei redenen.

Bijvoorbeeld om wat je denkt voor andere mensen te verbergen, door clichés te gebruiken. En misschien denk je dat een cliché gebruiken niet slecht is. Maar het is iets slechts, op de manier dat bezeten zijn door de doden iets slechts is. Een cliché ben jij niet. Het is iets anders.

Het is makkelijker dan je eigen formulering te gebruiken, dus je kunt gewoon clichés gebruiken. Maar er schuilt nog iets verraderlijker in. Namelijk dat als mensen kritiek op je hebben, het de clichés zijn die bekritiseerd worden en niet jijzelf. Je kunt je er dus achter verschuilen. Zolang je niet zegt wat je echt denkt, kun je er dus mee wegkomen.

Maar wat echt authentiek is, zijn gedachten ontleend aan je eigen ervaring, je eigen kennis. Die je op een originele manier verwoord. En dat is vaak beangstigend, om jezelf zo bloot te geven. Wat als je daar kritiek op krijgt? 

Maar het is een absolute voorwaarde voor oprechte communicatie en oprecht denken.

Bron:

https://www.youtube.com/watch?v=ph2Ddo36wC4

Het bericht Wat betekent het om authentiek te zijn verscheen eerst op Durfjezelftezijn.nl.

Dat we hier niet makkelijk overheen komen, heeft veelal te maken met hoe we kijken naar ons geheugen. Het doel van het geheugen is namelijk niet om het verleden te herinneren. Het doel van het geheugen is dat je de goede dingen die in het verleden zijn gebeurd in de toekomst opnieuw kunt doen en negatieve dingen kunt vermijden. Het is een zeer praktisch vermogen.

Hieronder vind je een samenvatting van het advies van Jordan Peterson over leren loslaten. Jordan Peterson is een Canadees klinisch psycholoog die bekend is geworden door zijn boek 12 rules for life.

Waarom loslaten zo moeilijk is

Als je een herinnering hebt die ouder is dan 18 maanden en die nog steeds negatieve emoties oproept, dan betekent dit dus dat er nog steeds informatie in zit die je nog niet helemaal hebt ontrafeld. Het is je nog niet duidelijk wat de betekenis ervan is en je hebt het probleem waarmee de situatie je confronteerde nog niet opgelost.

De reden dat je die emotie nog steeds ervaart, is omdat je het probleem waarmee die situatie je confronteerde, niet hebt opgelost. En je hersenen bestempelen het nog steeds als een bedreiging. Het is een deel van het leven  dat je niet onder de knie hebt.

Je kunt zo in het verleden blijven hangen. Als er iets gebeurt wat je niet begrijpt. Wat je lichaam en geest doen als er iets negatiefs met je gebeurt, markeert dat gebied van interactie als onontgonnen en gevaarlijk terrein. En je mag het nooit meer bezoeken.

Het is dus alsof je een kaart in je hoofd hebt. Met grote delen ervan gemarkeerd als -daar zijn monsters-. Terwijl veel van die gevaren niet meer relevant zijn. De dingen die je bedreigden toen je 6 jaar oud was of 13 jaar oud of zelfs 20 jaar oud zijn geen dingen die je nu zouden bedreigen. Het gevaar bestaat gewoon niet.

Je bent niet dezelfde persoon en je hebt een andere set gereedschappen, maar dat betekent niet dat dit wordt bijgewerkt. Dus hoe meer van het gebied dat je hebt doorlopen in je leven is gemarkeerd als gevaarlijk en bedreigend, hoe hoger je niveau van chronische stress. Omdat je lichaam probeert te kalibreren hoe het zich moet voorbereiden op elk moment. Dus als veel van je ervaringen in het verleden als gevaarlijk zijn bestempeld, dan gaat je lichaam ervan uit dat het zich in vijandig gebied bevindt en dat houdt je altijd gespannen en angstig. En dat is slecht voor je. Het hormoon dat je hierdoor aanmaakt (cortisol) maakt je fysiek oud.

Je hersenen reageren nog steeds op die ervaringen alsof het actieve bedreigingen zijn. Dus moet je een oorzaak-gevolg analyse doen om uit te zoeken wat precies tot die kwetsbaarheid leidde. Zodat je soortgelijke situaties in de toekomst kunt vermijden en je zenuwstelsel kalmeert.

Het verleden loslaten

Je verleden opnieuw bekijken helpt je dus om overtollige bagage en gewicht te verwijderen, maar laat je ook weten waar je staat. En misschien waarom. Dit verwoorden helpt daarbij, schrijven helpt daarbij. Om je te bevrijden uit de greep van het verleden.

Het deel van je dat aan die herinneringen vasthoudt, wil weten: “Ben je genoeg veranderd, zodat dat niet weer gebeurt?”

Om het van een antwoord te voorzien, ga je stapsgewijs door je negatieve herinneringen. Deel je leven tot nu toe op in  6 delen. En voor ieder van die 6 delen (kan een enkel jaar of meerdere jaren zijn, kies je minstens 4 van de belangrijkste ervaringen die je hebben gevormd tot wie je bent. Zowel positieve als negatieve ervaringen.

Vervolgens ga je voor ieder van die ervaringen het volgende na:

• Waren ze positief of negatief?
• Hoe voelde je je?
• Voelde je je alsof controle over de situatie had?
• Hoe heeft elke ervaring je veranderd?
• Hoe beïnvloedde de ervaring je relatie met anderen?
• Hoe beïnvloedde de ervaring je vermogen om anderen te vertrouwen
• Hoe zijn ze tot stand gekomen (oorzaak – gevolg)
• Waren er dingen die je anders had moeten doen

Schrijf een autobiografie. Omdat je moet weten waar je bent en wie je bent, op dit moment. 

Want hoe kun je in godsnaam een pad naar de toekomst uitstippelen als je niet weet waar je bent?

Op korte termijn zal het waarschijnlijk een negatief effect hebben op je stemming. Dit is onderdeel van het proces van loslaten. Van datgene wat niet langer van belang is. Maar na 3 tot 6 maanden zul je radicale verbeteringen zien.

Bronnen:

https://www.youtube.com/watch?v=I8Xc2_FtpHI

https://www.youtube.com/watch?v=pEoql5o6Vx8

Het bericht Leren loslaten verscheen eerst op Durfjezelftezijn.nl.

Wat maakt een goed leven

Als mensen zeggen dat ze zich verdrietig en down voelen en angstig en bezorgd over alles, dan is het van belang met hen door hun dagelijks leven te lopen. Hebben ze vrienden, hebben ze familie, hebben ze een zinvolle baan? Is hun educatieve achtergrond geschikt voor hun intelligentieniveau en vermogen? Zorgen ze goed voor zichzelf, hebben ze iets om naar uit te kijken? Gebruiken ze hun vrije tijd productief en verstandig?

Je kunt deze vragen zien als de dimensies van een goed leven. Er kunnen er meer zijn en in sommige gevallen minder, maar deze vormen een goede basis.

Als al die dingen goed voor je gaan en je voelt je de hele tijd slecht, dan ben je depressief. Want dan is er iets mis met je emotionele regulatie. Misschien heb je een existentiële crisis, dat is een mogelijkheid, maar laten we aannemen dat er structureel iets mis is in je leven. In dit geval heb je een depressie, er is iets mis. Misschien is het fysiologisch. In dat geval hebben mensen hebben vaak echt baat bij antidepressiva.

Niet iedereen met tegenslag is depressief

Maar er zijn ook genoeg mensen die gewoon feitelijk in de problemen zitten. Hun opleidingsniveau is niet wat het zou moeten zijn, ze hebben geen werk, ze hebben een alcohol- of drugsprobleem. Ze hebben een gezin dat echt niet goed functioneert, of ze hebben geen gezin. Hun directe intieme relatie is niet bestaand of ellendig. Hun vrienden zijn niet-bestaand of waardeloos en destructief. Ze kunnen niet opschieten met hun familieleden. Ze hebben een slechte geestelijke en lichamelijke gezondheid. En ze voelen zich niet goed. Hun stemming is negatief en ze zijn angstig. Dat is geen depressie.

Wat dat is, is een leven vol tegenslag. En dat zijn verschillende dingen. Ze moeten anders worden opgevat. Zelfs als je bovengemiddeld veel tegenslag ervaart, kunnen antidepressiva je misschien genoeg opbeuren om te blijven vechten. Maar antidepressiva kunnen niet de tegenslag in je leven leven wegnemen. Dus als er vreselijke dingen met je gebeuren, is er geen eenvoudig antwoord op hoe je daarmee om moet gaan.

De weg uit een leven vol tegenslag

Het eerste antwoord is: verkort je tijdsperspectief. Als je toekomst in chaos is gegooid, weet je niet hoe je daarmee om moet gaan. Focus je in dat geval puur op de komende week, of als dat teveel is, focus je op vandaag. Om deze dag zo betekenisvol en waardevol te maken als je maar kunt. En hopelijk heb je vanavond een bevredigende dag gehad en kun je slapen.

Dan kun je ’s morgens opstaan en zeggen: “Ik ga proberen deze dag zo nuttig, zinvol en boeiend mogelijk te maken.” Als dat zelfs teveel is, concentreer je dan op een uur. Of op minuten. Verkort je tijdsperspectief en concentreer je op het moment.

Bron:https://www.youtube.com/watch?v=c-kWEDr6VS0&t=2484s

Het bericht Omgaan met extreme tegenslag verscheen eerst op Durfjezelftezijn.nl.

Toen we wat onderzoek deden voor een motiverend project waar we aan werken, kwamen het woord passie tegen. Wat op de een of andere manier intrigeerde. Iedereen heeft er over horen praten, maar weinigen beseffen waar het vandaan komt. Dus besloot we het op te zoeken.

De betekenis van passie

Wist je dat het woord passie afstamt van de Latijnse wortel pati-, wat [lijden] betekent?

Het is verbazingwekkend hoe ver de huidige interpretatie van het woord is afgeweken van die oorsprong. Afhankelijk van het woordenboek dat je kiest, kan de hedendaagse betekenis niet verder af staan van die oorspronkelijke bron: [iets waar je sterk in geïnteresseerd bent en van geniet].

Maar wat zou er gebeuren als we terugkeren naar de oorspronkelijke betekenis van het woord? Het veranderen van [het vinden van je passie] in [het vinden van je lijden]?

Toegegeven, we zoeken hier misschien te veel achter, maar laten we het eens verder nagaan.

Werken met passie

Als je hoort of leest over mensen die hun passie lijken te hebben gevonden, gaat het in de meeste gevallen om mensen die hun tijd en inspanningen wijden aan iets dat groter is dan zijzelf. Vaak een probleem. Een probleem dat hen… deed lijden.

Om er een paar te noemen:

• Elon Musk: “Wat mij drijft is dat ik wil kunnen nadenken over de toekomst en me daar goed bij wil voelen.”
• Greta Thunberg: “Aangezien onze leiders zich gedragen als kinderen, zullen wij de verantwoordelijkheid moeten nemen die zij lang geleden hadden moeten nemen.”
• Larry Page: “In principe is ons doel om de informatie van de wereld te organiseren en universeel toegankelijk en nuttig te maken.”

En het -proberen op te lossen- geeft hun leven zin. Iets waar zovelen tegenwoordig naar lijken te verlangen, maar moeilijk kunnen vinden.

Je passie ontdekken

Zou het kunnen dat het vinden van betekenis in wat we doen zo’n strijd is, omdat we vergeten zijn wat het betekent om onze passie te vinden? Zoals een ironisch telefoonspel dat begon met [de zin van het leven is om je lijden te vinden en het te verminderen] eindigde met [de zin van je leven is om uit te vinden wat je leuk vindt]?

We zeggen niet dat het zo is. Maar het is zeker de moeite waard om te overwegen of twee definities die in principe aan tegenovergestelde kanten van het emotionele spectrum liggen, er iets mee te maken kunnen hebben. Als iemand in een richting wordt geduwd die tegengesteld is aan waar hij of zij wil uitkomen, zou dat logischerwijze een strijd betekenen. Is het niet?

Tenminste, daar lijkt het op wat ons betreft.

Met dat in gedachten, denken wij dat we vanaf nu op iets anders gaan letten. Op dat wat dit keer lijden veroorzaakt, in plaats van wat tijdelijk plezier met zich mee brengt. Wie weet vinden we wel een probleem dat de moeite waard is om op te lossen!

Het bericht Passie betekent wat? verscheen eerst op Durfjezelftezijn.nl.

Hieronder vind je een samenvatting van het advies van Alain de Botton en Jordan Peterson over vrienden maken.

Alain de Botton is een Brits filosoof van Zwitserse afkomst. Hij geldt als een van de bekendste hedendaagse filosofen en is bekend als o.a. de oprichter van The school of life. Jordan Peterson is een Canadees klinisch psycholoog die bekend is geworden door zijn boek 12 rules for life.

Lijden is wat ons verbindt

Dat je niet de enige bent die op zoek is naar hulp, wordt wel duidelijk uit het bestaan van de self-help industrie.

Het nadeel van de zelf-help industrie is alleen dat deze gebaseerd lijkt te zijn op een soort naïef utopisch denken. In boeken met opzichtige kaften die overdreven beloftes doen. Ze wekken de indruk dat je je liefdesleven in 5 minuten kan veranderen, dat je het perfecte seksleven kan hebben en dat je binnen een jaar miljonair kan zijn. Kortom, overdreven, naïeve en sentimentele beloftes die ontworpen zijn om een veel ingewikkeldere realiteit te verbergen.

Dat terwijl het voorhouden van dit soort beloftes de snelste manier is om mensen te deprimeren. Het is namelijk duidelijk dat het leven voor iedereen een uitdaging is. We lijden allemaal, ieder van ons, alleen. Om te denken dat we hier uniek in zijn, is onjuist.

Het lijden is eigenlijk juist wat ons bindt. En om in staat te zijn te zeggen dat we als soort ‘gebroken’ zijn, is de eerste stap naar troost en vriendschap. De religies wisten dit al. Denk aan het Boeddhisme. De eerste stelregel van het Boeddhisme is ‘Het leven is lijden’. En daar begint het pas.

De bevestiging van de somberheid van het bestaan is niet de route naar de ultieme wanhoop. Integendeel, het is juist het begin van medeleven richting onszelf en anderen. Weten dat we gebroken wezens zijn is als het ware een begin van vriendschap. Het maakt je ook een aardiger persoon.

Stel je twee mensen voor die op een date zijn en tijdens het diner elkaar beter leren kennen. De één begint met, “Nou ik ben aardig perfect.” en de ander reageert met “Ik ben ook aardig perfect en het gaat ook goed op m’n werk.” Ondraaglijk. Een ondraaglijk rigide perfectionisme.

Vrienden op basis van imperfecties

Hoeveel warmer zou het zijn als dit koppel samen aan tafel zat en zei, “Hoe ben jij eigenlijk vreemd? Ik ben vreemd op al deze manieren.”, “Hoe zit het met al je afwijkingen, ik heb al deze afwijkingen. Hoe zit het met die van jou?” en dat ze in staat zouden zijn een vriendschap op te bouwen juist vanwege de erkenning dat geen van beide perfect is.

Het doel van het emotionele leven mag nooit zijn om te proberen volledig gezond te zijn. Er zijn geen mensen die bij hun verstand zijn. Letterlijk niemand op aarde is bij z’n verstand. De beste vorm van gezond verstand waar je naar kunt streven is ‘gezond gestoord’. Waarbij je enige grip hebt op wat er mis met je is. Maar er is nog steeds iets mis met je, want er is met iedereen iets mis. Maar je kunt het omschrijven in welbespraakte en geruststellende woorden aan hen die dichtbij je staan en die je niet te veel wilt kwetsen..

Weet je wat vreemden echt tot vrienden maakt? Falen. Kwetsbaarheid. Het tonen van kwetsbaarheid is daadwerkelijk de enige route naar vriendschap. Je kan geen vrienden worden met wie dan ook ter wereld zonder iets van jezelf te laten zien dat ze tegen je zouden kunnen gebruiken. Iets dat in de ogen van de wereld beschamend is. Maar dat is het daadwerkelijk begin van vriendschap. Iets dat we vaak lijken te vergeten. We leven namelijk niet alsof dat waar is.

Een goede manier om contact te maken met anderen, of het nou vreemden zijn of mensen die je oppervlakkig kent, is om het volgende met ze te delen (en zij met jou):

• iets wat je spijt
• iets waar je je voor schaamt
• iets waar je verdrietig over bent

Het nadeel van onze -He, hoe is het? Ja, goed! En met jou?- cultuur is namelijk dat we enkel weten wat anderen kiezen ons te vertellen. Waardoor we niet genoeg van onze innerlijke belevingswereld delen.

Als je je ooit eenzaam, geïsoleerd of kwetsbaar voelt, doe dan precies datgene wat je eigenlijk niet wilt doen. Omarm de kwetsbaarheid en durf te geloven dat anderen dit leven net zo’n grote uitdaging vinden als jij.

Maak vrienden met mensen die het beste voor je willen

Hanteer het volgende als vuistregel voor wie een vriend of vriendin is: als je ze slecht nieuws vertelt, zijn ze daadwerkelijk verdrietig voor je. En ze luisteren wanneer je het ze vertelt. Ze accepteren de pijn die het met zich mee brengt. En beginnen niet over iets wat hen overkwam en wat nog erger was. Ook zullen ze niet stiekem blij zijn dat je van je voetstuk bent gestoten. Hetzelfde geldt voor wanneer je iets goeds overkomt. Dat ze blij voor je zijn. Daar gaat het om.

Wanneer je bijvoorbeeld probeert te stoppen met roken is het okee wanneer ze je als grap een sigaret aanbieden. Als het grappig bedoeld is. Maar vaak zijn dat soort grappen geen grap. Vaak is het een manier om te zeggen “Oh je denkt dat je beter bent dan ik, dat jij kan stoppen terwijl ik nog rook.” En dat het een poging is om je weer aan het roken te krijgen, zodat de ander zich niet hoeft te schamen voor het feit dat het hen niet lukt.

Of als je een alcoholist bent en de ander denkt “Lekker belangrijk dat je je huwelijk hebt verpest, hier neem nog een drankje, hahaha.”

Mensen lijken niet allemaal te begrijpen dat het moreel okee is om te kiezen voor mensen die proberen je te helpen een beter iemand te zijn. En om weg te blijven van mensen die je meesleuren de ellende in. Net als in de metafoor van strandwacht die iemand wil redden die aan het verdrinken is. De manier waarop je naar zo iemand toe zwemt is met een uitgestoken voet. Mocht diegene namelijk in paniek zijn, is de kans groot dat anders twee mensen verdrinken. En twee mensen die verdrinken is geen verbetering op één iemand die verdrinkt.

Je bent niet moreel verplicht om met het zinkende schip van iemand anders ten onder te gaan. En dat klinkt wellicht hard en grof. Je kan tenslotte een vriend in nood niet laten stikken. Dat is ook niet wat er hier bedoeld wordt. Het is gepast dat je in je sociale omgeving om je heen kijkt en beslissingen neemt. Als er een persoon is die je kwetst en hier maar niet mee ophoudt en je zo mee omlaag sleurt. Met zo iemand hoef je niet om te blijven gaan. Kies voor mensen die proberen je te helpen groeien.

Je bent niet verplicht om je te associëren met mensen die je leven slechter maken. Je bent verplicht je niet te associëren met mensen die de structuur van jouw zijn beschadigen. Neem afstand. Dat is niet wreed. Je geeft simpelweg het signaal af dat “Dit soort gedrag niet acceptabel is.”

Daarnaast, als het je lukt succesvol te zijn, geef je het goede voorbeeld. En misschien is dat wat die ander nodig gaat hebben. Een goed voorbeeld.

Bronnen:

https://youtu.be/W9X7u-MeJz0?t=311

https://www.youtube.com/watch?v=GJJClhqGq_M

Het bericht Vrienden maken verscheen eerst op Durfjezelftezijn.nl.

Betekent dit dat je er mee geboren wordt? Nee dat zeker niet. Het kan wel zo zijn dat je een meer of minder meegaande persoonlijkheid hebt. Vriendelijkheid (één van de vijf persoonlijkheidstrekken) is hier een goede indicator van. En die zul je in toom moeten houden om assertiever over te kunnen komen. 

Hieronder vind je een samenvatting van het advies van Jordan Peterson over assertiviteit.. Jordan Peterson is een Canadees klinisch psycholoog die bekend is geworden door zijn boek 12 rules for life.

Opkomen voor wat je wilt

Om te beginnen is het belangrijk uit te vinden wat je wilt. Dit kun je onderzoeken met behulp van verschillende hulpmiddelen, zoals heldere doelen stellen. Voor je carrière, voor je relaties en voor het leven in het algemeen. Als je voor jezelf wilt kunnen opkomen, moet je je doelen en je visie goed op een rijtje en gedefinieerd hebben.

Vervolgens is het belangrijk dat je een strategie hebt die is afgestemd op die doelen, zodat je weet wanneer je niet krijgt wat je wilt. Anders blijf je zitten met een gevoel van ontevredenheid en verontwaardiging. Een gevoel dat vaak maar moeilijk te verwoorden is. En als je het niet kunt verwoorden, dan kun je er niet over onderhandelen.

Als je weet wat je wilt en je weet waarom, dan kun je voor jezelf opkomen.

Laten we aannemen dat je een visie voor jezelf hebt opgesteld van wat je wilt en ook van wat je niet wilt (kortom, wat is het waar je van weg beweegt). Zodat je weet wat je wilt vermijden. En je kan herkennen wanneer het leven de verkeerde richting opgaat, doordat je te meegaand bent. Dat is namelijk een ellendige ervaring, die vooral bestaat uit mensen die voortdurend misbruik van je maken. En jij die de hele tijd verontwaardiging en bitterheid voelt. Dat raden we niemand aan.

Nu is het zo dat meegaandheid al helemaal geen goede strategie is voor het omgaan met zakelijke relaties. Dus mocht je daar een natuurlijke aanleg voor hebben, dan je moet je die tot op zekere hoogte overwinnen om resultaat te behalen in het bedrijfsleven.

Weten wat je dwars zit

Op basis van je toekomstvisie van wat je wil en wat je niet wilt, wordt het nu tijd om na te gaan wat je dwars zit.

Als je iets je dwars zit, is dat over het algemeen namelijk maar om 2 redenen:

1. Je stelt je aan en moet niet zo zeuren. Dus de eerste stap is om uit te vinden of je gewoon medelijden met jezelf hebt. Je kunt dat controleren door er bijvoorbeeld met iemand over praten die om je geeft en objectief feedback durft te geven.
2. Als blijkt dat het niet alleen maar om zelfmedelijden gaat, dan heb je waarschijnlijk iets te zeggen. En is er waarschijnlijk iets dat je nodig hebt. Dus is het zaak dat je uitzoekt wat dat is, om vervolgens een strategie te ontwikkelen die je helpt dat te realiseren.

Assertiviteit op het werk    

Veel mensen krijgen niet wat zij willen omdat zij a) het niet specificeren en b) er niet om vragen. Laten we het voorbeeld nemen van een loonsverhoging op het werk. Wist je bijvoorbeeld dat mensen die hoog scoren op vriendelijkheid minder betaald krijgen voor hetzelfde werk dan niet aangename mensen? Omdat ze het niet vragen.

Als je je werk heel bekwaam doet, zou je verwachten dat je baas dat zou opmerken. En waarschijnlijk zou hij of zij dat ook moeten doen. Maar het probleem met dingen goed doen is dat het onzichtbaar is. Wat wel zichtbaar is, zijn fouten.

Dus stel dat je gewoon heel hard werkt en onzichtbaar bent. Nou dan ben je onzichtbaar. Dat helpt niet.

Heb je het gevraagd? En misschien is enkel vragen niet goed genoeg.

Er zijn genoeg mensen die hun salaris in 2 of 3 jaar weten te verdrievoudigen. Maar daar moet je wel wat voor doen, heel wat. Het is een strategie. Het is bij wijze van spreken een strijd om dat te doen. Maar het kan wel.

Assertiviteit oefening

Om heel helder te hebben wat je wilt bereiken en hier een concreet plan voor samen te stellen, hebben we een aantal vragen op een rijtje gezet. Om een strategie te hebben die je helpt voor jezelf op te komen.

De waarde van je bijdrage onderbouwen

De eerste vraag is “Doe je eigenlijk wel goed werk?”

Laten we ervan uitgaan dat het antwoord daar “Ja” op is. Enerzijds weet je zelf waarschijnlijk wel wat het betekent om goed werk te doen. Anderzijds kan je hier de feedback van je manager en collega’s voor in de gaten houden.

De volgende vraag is “Leg je ergens vast dat je goed werk doet?” Over het algemeen doen mensen dat namelijk niet. Waardoor het hoe dan ook al bijna onmogelijk wordt om te bewijzen dat jouw bijdrage er toe doet.

Mocht je het wel ergens vastleggen, is de volgende vraag “Communiceer je dit?” Zo weet je zeker dat jouw leidinggevende op de hoogte is.

Zorgen voor een alternatief

Bij een onderhandeling wil je vervolgens altijd beschikken over meerdere opties. In het geval van een loonsverhoging is een andere optie dus om te kiezen voor een functie elders.

Vragen die we je hierbij stellen, zijn: “Is je CV up to date en voorbereid? Ben je klaar om zijwaarts te bewegen? Ben je actief op zoek naar andere functies? Ben je op zoek naar andere mogelijkheden op de werkvloer? Hoe vaak praat je met je baas over waar je mee bezig bent?”

Specifiek zijn in je vraag

Wanneer je helder hebt wat je bijdrage is en welke alternatieve mogelijkheden er zijn, wordt het tijd om specifiek te zijn over wat je wilt.

In het geval van een salarisverhoging, is het dus belangrijk antwoord te geven op “Wat is je salaris doel?”

Laten we zeggen dat je een loonsverhoging van 15% wilt. Wederom, zolang je er niet om vraagt krijg je het niet.

Tenzij je aanneemt dat je leidinggevende alles weet en er op zit te wachten om je meer geld te geven, wat nogal onwaarschijnlijk is. Vooral als je je werk goed doet en genegeerd kunt worden. En dan is het niet alleen een kwestie van vragen. Het is een kwestie van onderhandelen. Er is namelijk geen oneindige hoeveelheid budget. Het is in die zin een beetje een nulsomspel: er is maar 1 buit te verdelen.

Dus zul je moeten komen met een argument zoals: “Zes redenen waarom je me 15% meer zou moeten betalen. En twee dingen, die niet goed zijn voor het bedrijf, die gegarandeerd gebeuren als je het niet doet.”

En meestal onderhandel je niet eens met je leidinggevende, je onderhandelt met de baas van je leidinggevende. Dus wat je probeert te doen is je leidinggevende een verhaal te geven, zodat hij of zij naar de volgende persoon kan gaan en kan zeggen: “Nou, we moeten deze persoon 15% meer geven, want ten eerste doet hij of zij goed werk (hier is de documentatie die hij of zij zo behulpzaam heeft verstrekt) en ten tweede is hier het negatieve wat er zal gebeuren als we dat niet doen en de bijbehorende kosten.

De meest logische reactie op een verzoek dat zo onderbouwd wordt is: “Ok, geef ze hun geld maar, want dat is goedkoper dan iemand anders inhuren.”

Kortom, je moet strategisch denken en je moet onvriendelijk durven zijn. Het onvriendelijke aspect is dat je voor jezelf op moet komen en in je eigen belang moet onderhandelen.

Bron:https://www.youtube.com/watch?v=AscPHmLWo-M&t=8364s

Het bericht Assertiviteit: hoe beter voor jezelf op te komen verscheen eerst op Durfjezelftezijn.nl.

Hieronder vind je een samenvatting van het advies van Jordan Peterson over het aanpakken van uitstelgedrag. Jordan Peterson is een Canadees klinisch psycholoog die bekend is geworden door zijn boek 12 rules for life.

Niet langer uitstellen? Begin klein!

Is er iets mis met je? Misschien wel. Aangezien er met iedereen wel iets mis is. Maar laten we er van uit gaan dat het probleem relatief simpel is, voordat we de aanname doen dat je niet te redden valt.

Als je opmerkt dat je iets niet doet, is het vooruitzicht wellicht te ontmoedigend. Of misschien ontbreekt het je aan de discipline. Of misschien beide. Misschien wil je niet vooruit? Ieder van die dingen kan waar zijn.

Maar het eerste waar je je bewust van moet zijn is dat je iets uitstelt. Dus waarschijnlijk pak je het niet goed aan. Dat is per definitie waar. Als je iets probeert te doen en je stelt het uit, dan pak je het niet goed aan.

Nu kan je jezelf met een stok achterna zitten totdat je het doet. Of je kan iemand anders inhuren om het te doen. Bij wijze van spreken. Of letterlijk zelfs. Maar beter is het om te beginnen met een kleiner doel. 

Tip tegen uitstelgedrag

Het beste alternatief om uitstellen tegen te gaan, is om je doel bij te stellen. Blijkbaar is het doel te moeilijk. Ga op de rand van je bed zitten en stel jezelf de vraag, “Is er een stap richting dit doel die ik bereid ben te zetten?” Denk klein.

Als voorbeeld nemen we een opdracht die je voor werk of school moet doen, maar waar je niet aan weet te beginnen. Laten we dat eens opknippen in kleine stappen.

1. Eerst je computer aanzetten.
2. Dan in je email inloggen
3. Dan op zoek naar de opdracht.
4. Dan de opdracht lezen.
5. Dan een eerste schets samenstellen.
6. Dan daadwerkelijk de opdracht doen.

Stel jezelf bij ieder van deze stappen de vraag of je bereid bent die te doen.

Zodra je weerstand voelt bij één van deze stappen en deze als te veel voelt, kan je je slecht gaan voelen over het niet voltooien van de opdracht. Dat is geen goed idee. Handiger is het om jezelf beleefd te vragen wat je bereid bent te doen.

Je kan ontdekken dat je bereid bent nog een stapje verder te gaan. Dat is een grote prestatie. Het betekent dat je nog een deel van je weerstand overwonnen hebt.

Onderhandel met jezelf om uitstellen te voorkomen

Wanneer je merkt dat je iets uitstelt waarvan je weet dat je het zou moeten doen, stel je jezelf de vraag wat je bereid bent te doen. 

Net zoals je iemand waar je om geeft de vraag zou stellen. Wat is het dat je bereid bent te doen? Het hoeft geen enorme stap te zijn. Ook kleine stappen zijn een vorm van succesvol onderhandelen met jezelf. Je bent niet je eigen slaaf, noch je eigen tiran. Je moet met jezelf om leren gaan, met jezelf leren onderhandelen. Net zoals je met een andere persoon zou onderhandelen.

Dat betekent dat je je eigen koppigheid en onnozelheid moet accepteren en dan vragen wat je bereid zou zijn te doen om nog een stap vooruit te zetten. Als je dat dagelijks probeert, of om de dag, of om de week, kom je vooruit. En hoe vaker je dit doet hoe meer de voordelen hiervan optellen.

Wanneer je een doel niet bereikt, mik dan lager. Zorg dat je dichter bij het doel begint. Totdat je het doel kan bereiken met minimale moeite. En zie dat dus als je beginpunt.

Bron: https://www.youtube.com/watch?v=c-kWEDr6VS0

Het bericht Uitstelgedrag aanpakken verscheen eerst op Durfjezelftezijn.nl.

Wat mensen bedoelen wanneer ze zeggen dat ze gelukkig willen zijn, is dat ze zich niet gespannen, zenuwachtig en ellendig willen voelen. En de reden dat dit belangrijk is, is dat ze wellicht geluk zien als het tegenovergestelde van verdriet. Maar dat is het niet.

Hieronder vind je een samenvatting van het advies van Jordan Peterson over waarom gelukkig zijn een slecht doel is. Jordan Peterson is een Canadees klinisch psycholoog die bekend is geworden door zijn boek 12 rules for life.

Geluk is niet het tegenovergestelde van lijden

De systemen in je hersenen voor het aanmaken van positieve en negatieve emoties staan namelijk los van elkaar. Als mensen zeggen dat ze gelukkig willen zijn, dan bedoelen ze eigenlijk altijd iets anders. Als je het psychologisch goed psychologische analyseert, mensen de juiste vragen stelt en een gedetailleerd begrip ontwikkelt van wat ze werkelijk bedoelen, bedoelen ze dat ze niet angstig willen zijn en geen pijn willen lijden. En dat is niet verrassend. Maar het betekent technisch gezien dus dat het onjuist is om te zeggen dat mensen op zoek zijn naar geluk omdat ze ongelukkig zijn.

Ook metafysisch en strikt psychologisch, is het een slecht doel. Want er zullen veel momenten in je leven zijn waarop je gewoon niet gelukkig kunt zijn.

Meestal gaat er in het leven ten minste één ernstig ding mis. Je hebt een familielid met wie het niet goed gaat, of je hebt financiële problemen, of er is een probleem in een relatie. Het leven is zwaar en er gaat vaak iets mis. Dus als je gelukkig wilt zijn en er gaat het grootste deel van de tijd iets ernstigs mis, dan pakt dat niet goed uit voor je.

Dus wat aan te raden valt en wat wijze mensen sinds het begin der tijden hebben aanbevolen is dat je op zoek gaat naar zinvolle betrokkenheid, betekenis en verantwoordelijkheid in plaats van geluk. Want dat kan je overeind houden in tragische en onrustige tijden en dat is beter dan geluk.

Niet dat er iets mis is met gelukkig zijn. Als het op je pad komt, omarm het dan. Maar het is iets dat je gegeven wordt, eerder dan iets wat je nastreeft. Verwacht niet dat je zomaar gelukkig zult zijn. Dat is de weg naar ellende. En dat komt doordat de fundamentele uitgangspunten van het leven tragisch zijn. En daar zul je mee moeten leven. En daar kan je mee leven. Maar het idee dat mensen van nature gelukkig zouden moeten zijn is het waanbeeld van een extreem naïef kind.

Omdenken: zingeving in plaats van geluk

Het is wat dat betreft beter om dingen na te streven die zinvol zijn, dan dingen die je gelukkig maken. Het is dieper en het geeft je meer richting en het houdt je gecentreerd in je eigen leven. Het maakt je nuttiger voor je familie, vrienden en de wereld om je heen. Het is dan ook veelal een opluchting voor mensen om te weten dat de basisvoorwaarden van het leven moeilijk zijn, maar dat je ze wel kunt overwinnen.

Het is in zekere zin een grappige boodschap, of een vreemde boodschap, omdat het aan de ene kant wat pessimistisch is. Het gaat over lijden en slechte bedoelingen, maar aan de andere kant ook over hoe mensen sterk genoeg zijn om deze te overwinnen.

Omdenken: verantwoordelijkheid in plaats van geluk

Dat is één onderdeel, een ander onderdeel is de noodzaak om verantwoordelijkheid te nemen. Een hoop van wat mensen in het leven vinden dat hen voldoening geeft is niet het nastreven van rechten of geluk of het ontwikkelen van zelfvertrouwen, maar het nemen van verantwoordelijkheid. En hoe meer verantwoordelijkheid, hoe beter in zekere zin.

Verantwoordelijkheid voor jezelf, om er zeker van te zijn dat het leven zich ontvouwt zoals het zou moeten. Verantwoordelijkheid voor je familie, voor je gemeenschap. Het zijn de mensen die verantwoordelijkheid nemen die je bewondert. En dat is het juiste pad door het leven. Dat is waar je betekenis vindt. En dat is het cruciale punt. De relatie tussen verantwoordelijkheid en betekenis.

Bron:

https://www.youtube.com/watch?v=dqXovCTWYo4

Het bericht Waarom “gelukkig zijn” een slecht doel is verscheen eerst op Durfjezelftezijn.nl.

Terwijl het minstens zo belangrijk is om in het leven ook persoonlijke doelen te stellen. Voor jezelf. Zodat je persoonlijk in het nu, maar ook in de toekomst nog iets hebt om na te streven.

Hieronder vind je een samenvatting van diverse video’s door Jordan Peterson over effectief doelen stellen. Jordan Peterson is een Canadees klinisch psycholoog die bekend is geworden door zijn boek 12 rules for life.

Het belang van persoonlijke doelstellingen

Iedereen weet hopelijk dat het belangrijk is om doelen te stellen in je leven. Wat minder bekend lijkt te zijn, is dat het hierbij minstens zo belangrijk is dat je deze afstemt op de wereld om je heen als op je eigen belangen. Uiteindelijk ben je namelijk niet alleen en is het belangrijk dat je een toekomst opbouwt waarin het ook goed gaat met anderen om je heen. Met familie, vrienden en je omgeving.

Het correct stellen van doelen en het structureren van je denken is dan ook erg de moeite waard. Met de juiste structuur en kaders kan je uiteindelijk namelijk veel beter een beeld schetsen van wat het is dat je wilt bereiken. Dit doe je door een verhaal over jezelf en je toekomst te schrijven. Een verhaal dat houvast biedt.

Verhalen is namelijk hoe mensen leren. Het zit in onze genen om door middel van verhalen een beeld van onszelf en anderen te creëren en zelfs om de perceptie van de wereld om ons heen te ontwikkelen. Niet voor niets hebben we er zelfs geld voor over om naar verhalen te kijken en luisteren. Of dat nou in de bioscoop of op Netflix is.

De meeste mensen is echter nooit gevraagd naar wat hun eigen verhaal is. Je kunt bijvoorbeeld een verhaal schrijven over wie je bent geweest en over wie je nu bent. Maar je kan ook een verhaal schrijven over wie je zou kunnen zijn.

Door een eigen verhaal over de toekomst te formuleren en eigen gedachten te op papier te zetten, ontwikkelen mensen nieuwe neurologische patronen. Die op hun beurt weer leiden tot nieuw gedrag met nieuwe uitkomsten.

Voorwaarden voor het formuleren van je eigen doelen

Als basis voor je eigen verhaal en daarmee je de doelen die je stelt voor jezelf, is het belangrijk dat je begint met het idee dat je kunt krijgen wat je wilt en nodig hebt. Er van uitgaande dat je goed voor jezelf zorgt en een gezonde houding ten opzichte van jezelf ontwikkelt.

Een gezonde houding ten opzichte van jezelf is dat je als persoon zorg en respect waard bent. En dat er iets aan je is dat waardevol is, wat verder ontwikkeld kan worden.

Doelen als opdracht voor jezelf

Uitgaande van deze gezonde houding ten opzicht van jezelf, bedenk je vervolgens hoe je wilt dat je leven er aan de hand van verschillende dimensies uit zou zien. Hieronder vind je er 8 om mee te beginnen. 8 dimensies die, bewezen, een basis voor een goed bestaan vormen. Zie deze dimensies als een soort opdrachten voor het leven.

1. Zorgen voor je gezondheid
2. Verleidingen zoals drugs en alcohol reguleren
3. Een intieme relatie aangaan
4. Het hebben van een familie
5. Werk of een carrière hebben
6. Vrienden hebben
7. Een productieve tijdsbesteding voor je vrije tijd hebben

De vraag die je voor ieder van deze 8 dimensies beantwoordt is vrij simpel. Namelijk, hoe zou je leven over 3 tot 5 jaar uit zien als je ieder van deze dimensies optimaal in zou vullen.

Net zoals je zou doen voor iemand waar je om geeft. Wat voor veel mensen niet de standaard manier is om naar zichzelf te kijken. Stel je dus voor hoe het zou zijn als je dit voor iemand zou moeten doen om wie je echt geeft en die je het beste wenst.

Wat zijn dan je lange termijn doelstellingen:

1. Hoe ga je mentaal en fysiek voor jezelf zorgen?
2. Hoe ga je verleidingen weerstaan, zodat ze je niet onderuit halen op de specifieke manier waarop verleidingen dat bij jou doen?
3. Hoe zit het met kinderen en een partner op de lange termijn? Of dat nou een man of een vrouw is.
4. Hoe ga je voor je familie zorgen?
5. Hoe zou je graag zien dat je carrière zich ontwikkelt?
6. Wat zou je willen van je vrienden? Hoe zou je willen dat je netwerk aan vrienden er uit ziet?
7. Wat ga je met je vrije tijd doen? Wat zowel nuttig als boeiend is, betekenisvol en productief.

Je hebt 15 minuten om de antwoorden op papier te zetten. En zo je visie voor je toekomstige leven samen te stellen. Dus je krijgt wat je wil en wat goed voor je zou zijn. Wat zou dat zijn? Beschrijf het in enkele zinnen. Hierbij hoef je niet al te nauwkeurig te werk te gaan of obsessief bezig te zijn met details. Het gaat om het maken van een schets. Een eerste opzet.

Wat als je je doelstellingen niet zou bereiken

De volgende 15 minuten besteed je aan het beschrijven van het doemscenario. Dus hoe je leven er over 3 tot 5 jaar uit zou zien als je slechte gewoontes en domme keuzes de overhand zouden krijgen. Bedenk welke fouten je allemaal zou maken en welke richting die fouten je leven op zouden sturen.

Iedereen weet wel hoe het helemaal verkeerd zou kunnen gaan op hun eigen specifieke manier. Wat je hiermee doet is, naast iets uitwerken waar je naar wilt streven, iets uitwerken wat je wilt vermijden.

Je kan je angst namelijk voor of tegen je laten werken. Één van de dingen die je vaak hoort wanneer je met mensen over problemen praat, is dat ze bang zijn een probleem onder ogen komen. Dus in dat geval werkt angst tegen hen.

Een goed alternatief is om het om te draaien. Want wat als je diezelfde mensen na zou laten denken over hoe hun toekomst er uit zou zien, als ze het probleem wel onder ogen zouden durven komen.

En ze dus alles voorstellen wat ze zouden kunnen worden en bereiken als ze dit probleem de komende 3 tot 5 jaar niet meer zouden hebben. Op dat punt is de kans groot dat de angst om die toekomst te moeten verliezen, groter wordt dan de angst voor het probleem zelf.

Kortom, in plaats van beren op de weg te zien die het pad voor je versperren, zijn het dan de beren die je van achter opjagen richting je toekomst. Dat is veel handiger!

Je doelen valideren

Als je eenmaal de doelen hebt beschreven, is het tijd om ze te valideren. Stel je dus voor dat je een doel haalt. En stel jezelf dan de volgende vragen:

• Waarom is dat goed voor je?
• Waarom is dat goed voor je familie?
• Waarom is dat goed voor je gemeenschap?

Als het echt een goed doel is, is het een doel dat ook goed is voor anderen. Als je gaat bedenken wat je doelen zijn, kies dan degene die het grootste aantal mensen zal helpen.

Uiteraard moet je wel met je eigen prioriteiten beginnen en voor jezelf zorgen. Net zoals je in het vliegtuig eerst je eigen zuurstofmasker opzet voordat je het zuurstofmasker van je kind opzet. En naarmate je een basis opbouwt, zul je uiteindelijk genoeg vaardigheden ontwikkelen om je buiten jezelf te richten.

Het idee hierachter is om een gedetailleerde filosofie voor je leven te ontwikkelen, een argument waarom het goed is dit na te streven. En zodra je die argumenten hebt geformuleerd, beschik je over zorgvuldig uitgewerkte en verwoorde gedachten. Gedachten die je in staat zullen stellen om twijfel te verjagen.

Zodat je de toewijding en de mindset hebt, die je zullen helpen om door moeilijke tijden te komen.

Voorbeeld doelstellingen

Besteed om te beginnen aandacht aan alle kleine manieren waarop je op dagelijkse basis tijd verspilt.

Laten we zeggen dat je herhaaldelijk 40 minuten per dag besteed aan iets dat niet van toegevoegde waarde is. Misschien hang je doelloos rond op social media of kijk je eindeloos nutteloze Youtube filmpjes. Dat is 280 minuten per week, dus 5 uur. Dat is 20 uur per maand, 240 uur per jaar. Dat is 6 werkweken. Kortom, anderhalve maand.

Je verspilt anderhalve maand per jaar aan iets dat geen toegevoegde waarde heeft.

Hou jezelf dus niet voor de gek. Iedere activiteit die dagelijks is, neem een groot deel van je leven in. Laten we zeggen dat je 16 uur per dag wakker bent. Hiervan is 5 uur min of meer gereserveerd voor dagelijkse bezigheden zoals boodschappen doen, eten, afwassen etc. Dus dan heb je nog 11 uur over. Waarvan er 7 zijn om te werken. Dus nu heb je er nog maar 4 over.

Wanneer je 40 minuten per dag besteed aan iets pijnlijks of doms en je doet het iedere dag, dan is dat is ongeveer 16% van je productieve leven.

Van doelen naar een uitvoerbaar plan

Terug naar je visie voor de toekomst. Het is vervolgens namelijk van belang dat je deze vertaalt naar een uitvoerbaar plan.

Zorg ervoor, in het plan, dat je jezelf niet hele strenge beperkingen oplegt. Er moet wat ruimte zijn voor fouten. In dat opzicht is het ok om in eerste instantie met een slecht plan op de proppen te komen. Je maakt er uiteraard het beste van, maar je moet er niet al te moeilijk over doen.

Wanneer je je plan gaat uitvoeren, kom je er namelijk snel genoeg achter wat er mis mee is. En dan pas je dat aan. En vervolgens nog een beetje. En nog een beetje. Zodat je uiteindelijk eindigt met een goed plan, ook al was het dat in eerste instantie niet.

De mensen die uiteindelijk het zwaarst worden beoordeeld zijn namelijk niet degene die de ergste fouten maken of degene de beste dingen doen. Het zijn degene die altijd maar de middenweg kiezen en nooit ergens voor gaan. Die van twee walletjes willen eten.

Het uitwerken van je plan doe je door je positieve visie voor de toekomst in 8 haalbare doelen te vertalen. En deze sorteer deze op haalbaarheid. Te beginnen met de makkelijkst haalbare.

Dit is ook wat je doet bij het opvoeden van kinderen. Je begint niet met “Hier is een onmogelijke opdracht, waarom probeer je hem niet, zodat het mislukt”. Nee, je begint met “Hier is iets dat de moeite waard is. En dit is de eerste stap die je vooruit zal helpen, waarvan de kans groot is dat het je zal lukken.”

Hier hang je vervolgens een datum aan, zodat je in de Zone van de naaste ontwikkeling komt. Deze zone betekent dat je jouw vaardigheden aan het uitbreiden bent op een manier die je motiveert omdat je er goed in bent.

Dus als je goed voor jezelf wilt zijn, bedenk je “Ik moet een doel stellen, maar het moet een doel zijn dat iemand zo onnozel en nutteloos als ik waarschijnlijk kan bereiken als ik er een beetje moeite voor doe.”

Dit is belangrijk zodat je voorkomt te eindigen met “Ik heb een doel gesteld en het niet bereikt, dus ik stel geen doelen meer.” Dat is namelijk een veel voorkomend spelletje dat mensen met zichzelf spelen. Willen falen zodat ze kunnen rechtvaardigen dat ze het niet meer hoeven proberen. Wat niet helpt, aangezien je dan nog steeds een slachtoffer bent.

Bronnen:

https://www.youtube.com/watch?v=Dsey-fCN2wU

https://www.youtube.com/watch?v=68tFnjkIZ1Q 

https://www.youtube.com/watch?v=BymDPZ7TyNM

Het bericht Doelen stellen. Hoe doe je het en waar richt je je op? verscheen eerst op Durfjezelftezijn.nl.