Dźwięki zagubione w snach

playlista 01.06.2011

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Wed, 1 Jun 2011 09:07:00 -0700

00. (tło) Harold Bud/Brian Eno - First Light
01. Fennesz - Shisheido
02. Ladytron - White Elephant
03. Katy B - Broken Record
04. Juvelen - For Only U
05. Bon Iver - Beth/Rest
06. Fleet Foxes - Lorelai
07. Billy Joel - The Stranger (whistled theme)
08. Rafael Anton Irisarri + Goldmund - Gnossienne No. 1
09. Neil Milton - Ennui
10. Nerwowe Wakacje - Gigi chce pójść tam gdzie ja

ostatnia przedwakacyjna odsłona

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Wed, 1 Jun 2011 01:35:00 -0700

Dziś o 17:00 prawdopodobnie ostatnie przedwakacyjne wydanie "Dźwięków zagubionych w snach", w dużej mierze poświęcone nadchodzącemu Selector Festivalowi. Sporo więc brzmień elektronicznych, które płynnie wprowadzą nas w świat folku (łącznikiem Bon Iver w absolutnie nietypowym wydaniu!). Ponadto pewną część audycji poświęcimy obchodzącemu niedawno 145 rocznicę urodzin Erikowi Satie, zaś klamrą spajającą całość będą 2 albumy definiujące pojęcie "lato". Jeden tegoroczny, drugi sprzed 10 lat. Tradycyjnie pojawi się też szczypta klasyki - tym razem od tego pana:

Zapraszam.

playlista 18.05.2011

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Thu, 19 May 2011 06:35:00 -0700

00. (tło) Harold Budd/Brian Eno - First Light
01. David Sylvian - Orpheus
02. Blonde Redhead - 23
03. Boris - Kibou Hope
04. Boris - Pardon
05. Mono - Pure As Snow
06. Aidan Baker - The Sea Swells a Bit (radio edit)
07. Tides From Nebula - These Days, Glory Days
08. Paatos - Stream

playlista 04.05.2011

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Wed, 4 May 2011 08:53:00 -0700

00. (tło) Harold Budd/Brian Eno - First Light
01. Sleepingdog - Scary Movie
02. Blue Sky Black Death - Different Hours
03. Blue Sky Black Death - Sleeping Children Are Still Flying
04. Washed Out feat. Caroline Polachek - You and I
05. Washed Out - Eyes Be Closed
06. Toro Y Moi - How I Know
07. The Antlers - French Exit
08. The Antlers - Hounds

playlista 20.04.2011

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Wed, 20 Apr 2011 09:12:00 -0700

00. (tło) Harold Budd/Brian Eno - First Light
01. Isaac Hayes - Medley: Ike's Rap II - Help Me Love
02. The Weeknd - Wicked Games
03. The Raveonettes - Ignite
04. The Raveonettes - Evil Seeds
05. Low - Lullaby
06. Destroyer - Suicide Demo for Kara Walker
07. Broken Bells - Heartless Empire
08. Panda Bear - Benfica

playlista 06.04.2011

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Thu, 7 Apr 2011 10:02:00 -0700

00. (tło) Harold Budd/Brian Eno - First Light
01. Cunninlynguists - Stars Shine the Brightest
02. Kno - They Told Me
03. Shoju - Inside
04. Burial - NYC
05. Jamie Woon - Wayfaring Stranger (Burial mix)
06. Jamie Woon - Gravity
07. Burial / Four Tet - The Moth
08. Four Tet - Unspoken

playlista 16.03.2011

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Wed, 16 Mar 2011 09:51:00 -0700

00. (tło) Harold Budd/Brian Eno - First Light
01. Asobi Seksu - Sighs
02. Asobi Seksu - Pink Light
03. Dunian - All Intros
04. Dunian - Mind Body Mind
05. Dunian - Love to Match
06. Star Slinger - Elizabeth Fraser
07. Junior Boys - Ep
08. Junior Boys - Teach Me How to Fight
09. Holy Ghost! - Hold My Breath
10. Holy Ghost! - Jam for Jerry
11. Jensen Sportag - Pure Wet

playlista 09.03.2011

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Wed, 9 Mar 2011 16:22:00 -0800

00. (tło) Harold Budd/Brian Eno - First Light
01. Teenage Fanclub - Going Places
02. R.E.M. - Uberlin
03. Yuck - Shook Down
04. Yuck - Sunday
05. J Mascis - Is It Done
06. The Radio Dept. - Where Damage Isn't Already Done
07. The Radio Dept. - The Worst Taste in Music
08. Ringo Deathstarr - Two Girls
09. The Afghan Whigs - Faded
10. The Twilight Singers - Gunshots

playlista 02.03.2011

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Wed, 2 Mar 2011 22:33:00 -0800

00. (tło) Harold Budd/Brian Eno - First Light
01. The Go! Team - Buy Nothing Day
02. The Go! Team - The Rolling Blackouts
03. Violens - When To Let Go
04. The Pains of Being Pure At Heart - Belong
05. Ladytron - International Dateline
06. Ride - Dreams Burn Down
07. Ride - Vapour Trail
08. Alcest - Souvenirs D'un Autre Monde
09. Klimt - Kiedyś Będziesz Przenosić Góry Chłopcze

playlista 26.01.2011 (podsumowanie roku: świat)

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Thu, 27 Jan 2011 12:50:00 -0800

00. (tło) Rafael Anton Irisarri - Passage
01. Violens - Acid Rain
02. Violens - It Couldn't Be Perceived
03. The Diogenes Club - I Could Try to Explain
04. Hurts - Silver Lining
05. Hurts - Devotion
06. Janelle Monae - Wondaland
07. Janelle Monae - 57821
08. Kanye West - Devil in a New Dress
09. Kanye West - Runaway
10. Broken Bells - The High Road
11. Broken Bells - Trap Doors
12. The National - Bloodbuzz Ohio
13. The National - Conversation 16
14. Alcest - Solar Song
15. Alcest - Sur L'ocean Couleur de Fer
16. Hammock - Breathturn
17. Team Ghost - High Hopes

playlista 19.01.2011 (podsumowanie roku: PL)

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Thu, 20 Jan 2011 10:25:00 -0800

0. (tło) Szymon Kaliski - A Point To
1. Iowa Super Soccer - My World
2. Brodka - Hejnał
3. Brodka - W pięciu smakach
4. Sorry Boys - Cancer Sign Love
5. Ms. No One - Skoro
6. By Million Wires - Nic
7. Nerwowe Wakacje - Pan Samochodzik
8. Newest Zealand - As Sure As Sunrise
9. Cieślak i Księżniczki - The Man and His Happy Life
10. Kyst - Complain/Cheer
11. We Are Lefortovo - New Face
12. Mikołaj Bugajak - DDINC05
13. Mitch and Mitch - A Little Scratch
14. Pink Freud - Red Eyes, Blue Sea and Sand
15. Jazzpospolita - Oh!
16. Igor Boxx - Alarm
17. Kixnare - Dawn
18. Kamp! - Heats

plan audycji: zima 2011

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Mon, 3 Jan 2011 09:32:00 -0800

Po blisko miesięcznej przerwie spowodowanej świętami i przeprowadzką studia radiowego "Dźwięki zagubione w snach" powracają w najbliższą środę, 12 stycznia na antenę Radia Bez Kitu. A jako że nazbierało się w tym czasie kilka pomysłów oto wstępny plan tego co będzie można usłyszeć w najbliższych kilku odcinkach:

PODSUMOWANIE ROKU: POLSKA MUZYKA ALTERNATYWNA 2010
w odróżnieniu od większości tego typu podsumowań nie będę się tutaj skupiał na jakiejś sztywnej kolejności albumów - nigdy nie lubiłem udowadniać dlaczego album "X" zasługuje na miejsce 8 i o ile dziesiątych punktu jest lepszy od płyty umieszczonej w rankingu pod numerem 9. Dlatego też w audycji tej skupimy się bardziej na najciekawszych singlach czy pojedynczych nagraniach, bez szeregowania ich wg jakiejś wyznaczonej kolejności. Co istotne, obok utworów, które w jakiś sposób zaistniały w szerszej świadomości (o ile szerszą świadomością można nazwać tych kilku tysięcy słuchaczy stanowiących realny target takiej muzyki) zaprezentowanych zostanie także kilku wykonawców kompletnie nieznanych, którzy mimo to zachwycili mnie swoją muzyką do tego stopnia, że z powodzeniem ich nagrania mogą znaleźć się wśród tych bardziej uznanych nazw i być może w przyszłości dołączą do nich już na pełnych prawach, zyskując powszechne uznanie w mediach promujących taką muzykę. Wreszcie zaś zaprezentowane nagrania zostaną uzupełnione fragmentami rozmów z danymi muzykami jakie przeprowadziłem w ubiegłym roku.

PODSUMOWANIE ROKU: MUZYKA ZAGRANICZNA 2010
tutaj z kolei podsumowanie będzie miało bardziej tradycyjny kształt. Znowu bez kolejności, jednak z większym naciskiem na konkretne albumy, prawdopodobnie w liczbie 15. Wspólnym mianownikiem łączącym oba podsumowania będzie natomiast eklektyzm gatunkowy pozbawiony praktycznie żadnych ograniczeń - znajdą się tu więc albumy docenione zarówno w mainstreamie jak i muzyce alternatywnej, ale również te, które zauważone zostały w bardzo wąskich kręgach, a mimo to jakościowo niejednokrotnie przewyższają bardziej uznane pozycje - od popu (rozumianego szeroko), poprzez elektronikę (tę nowoczesną jak i zapatrzoną w 80s), muzykę gitarową (dynamiczną vs eteryczną), aż po klimaty zahaczające nawet o Hip-Hop czy R'n'B (nawiasem mówiąc to był bardzo dobry rok dla obydwu tych gatunków, grzechem byłoby więc nie wspomnieć o nich ani słowem)

EPILOG CYKLU AMBIENTOWEGO: "KOMPILACJA WARSZAWSKA"
środowisko Warsaw Electronic Festival mimo, iż działające bardzo prężnie (artyści wydający albumy we wszystkich zakątkach świata od Holandii poprzez...Chiny i Japonię, liczne koncerty i wiele wydawnictw kolaboracyjnych) jeszcze nie zdołało przebić się do masowego odbiorcy muzyki elektronicznej w Polsce. Ostatnim wspólnym wydawnictwem skupionym wokół muzyków związanych z WEF jest "Kompilacja warszawska" - minimalistyczno-ambientowy album oparty na nagraniach otoczenia z różnych dzielnic warszawy, stanowiąc - jak sam tytuł albumu wskazuje - "a sound guide to Warsaw". Jako, że w projekt "zamieszanych" jest kilku artystów którzy uczestniczyli w moim cyklu ambientowym postanowiłem objąć to wydawnictwo patronatem radiowym. W specjalnej audycji poświęconej tej płycie kurator projektu Łukasz Ciszak opowie o kulisach powstawania albumu, jego założeniach i ograniczeniach, procesie rejestracji próbek otoczenia, selekcji artystów i wielu innych aspektach związanych z tym wyjątkowym wydawnictwem. Posłuchamy także jego bardzo obszernych fragmentów.

W POSZUKIWANIU ŹRÓDEŁ SAMPLI
przetwarzanie cudzych nagrań przez artystów ma już blisko 70-letnią historię i uległo od tego czasu znacznemu i dość zaskakującemu rozwojowi. Osobliwością w tej "dziedzinie" jest grupa The Avalanches, która przeszło 10 lat temu swój debiutancki album w całości nagrała wyłącznie przy użyciu niezliczonej ilości sampli stanowiących przekrój przez niemal całą historię muzyki rozrywkowej. W audycji poświęconej samplingowi będziemy starali się odnaleźć pochodzenie tych fragmentów - zazwyczaj doskonale nam znanych i kojarzonych z albumów współczesnych artystów, których "rodowód" niejednokrotnie jednak pokrył się już grubą warstwą kurzu ulegając zapomnieniu.

Do usłyszenia!

podcast #04 - Szymon Kaliski (cykl ambientowy)

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Fri, 17 Dec 2010 09:18:00 -0800

poniżej do odsłuchu mix Szymona Kaliskiego przygotowany na bazie playlisty jaką wyselekcjonował dla "Dźwięków zagubionych w snach" - więcej szczegółów na stronie play my tape

playlista 15.12.2010

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Fri, 17 Dec 2010 09:00:00 -0800

1. Cocteau Twins - Pandora
2. Cocteau Twins - Aikea-Guinea
3. Slowdive - Shine
4. Slowdive - Sing
5. My Bloody Valentine - Come in Alone
6. Cocteau Twins - Cherry-Coloured Funk
7. Cocteau Twins - Heaven or Las Vegas
8. Lush - Sweetness and Light
9. A Sunny Day in Glasgow - Drink Drank Drunk
10. A Sunny Day in Glasgow - Close Chorus
11. A Sunny Day in Glasgow - Shy
12. Memoryhouse - Caregiver
13. Cocteau Twins - Evangeline
14. Love Spirals Downwards - Illusory Me
15. Cocteau Twins - For Phoebe Still a Baby
16. M83 - Skin of the Night
17. Cocteau Twins - Frou-Frou Foxes in Midsummer Fires

playlista 01.12.2010 (cykl ambientowy feat. KLIMT)

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Fri, 3 Dec 2010 11:57:00 -0800

selekcja utworów: Antoni Budziński

1. KLIMT - Oceany
2. The Free Association – Shanghai
3. Angelo Badalamenti – Fred’s World
4. Burial – In Mcdonalds
5. Ulrich Schnauss – Shine
6. Bitstream - Crab Nebula
7. Stars Of The Lid – Meaningful Moment Through
8. Nine Inch Nails – A Warm Place
9. Aphex Twin - Rhubarb
10. Cocteau Twins - Tranquil Eye
11. Brian Eno - Ascent
12. Oceansize – Music For A Nurse
13. Glasvegas – Ice Cream Van
14. KLIMT - Transmission (Joy Division cover)
15. Signaldrift - Long Goodbyes

wywiad z Antonim Budzińskim (Klimt)

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Tue, 30 Nov 2010 16:07:00 -0800

Zafascynowanie się jakimś konkretnym utworem możemy w dość uproszczony oczywiście sposób porównać do zakochania się na przykład w kobiecie. Możemy rzecz jasna powiedzieć, że podoba nam się jakaś jej cecha, że lubimy ją za coś, ale generalnie jest to coś więcej niż zbiór tych cech. I tak samo z ulubionymi utworami – mogę opisać co mi się dokładnie podoba – interesujące brzmienie, ciekawy delay czy bit perkusyjny, ale ta całość znaczy o wiele więcej niż poszczególne elementy. Dobry utwór ma swoje wnętrze i magię i to jest najważniejsze.

Słowem wyjaśnienia – ciężko nazwać poniższy tekst wywiadem sensu stricto, bo to jedynie krótka i spontaniczna wymiana zdań przy okazji telefonicznej rozmowy z Antonim podczas której miał powiedzieć parę słów na temat kawałków jakie wyselekcjonował do swojej playlisty (fragment jego wypowiedzi zacytowany został powyżej). Postanowiłem jednak przy okazji zapytać go jeszcze o kilka kwestii, a jako że całe nagranie wyszło dość słabe jakościowo zdecydowałem, że opublikuję w tym miejscu króciutką transkrypcję tej rozmowy.

Od dłuższego czasu mówi się o zbliżającej się premierze Twojego drugiego albumu – kiedy możemy się go w końcu spodziewać?

Płyta jest już gotowa i początkowo miała się ukazać tak naprawdę już teraz - pod koniec listopada, jednak wydawca przełożył termin na początek lutego. Wtedy już „na bank” zostanie wydana, a ukaże się nakładem Polskiego Radia.

A jak stylistycznie? Słyszałem, że poszedłeś w bardziej gitarowe rejony?

Zgadza się. Na nowym krążku jest zdecydowanie więcej życia, dynamiki – generalnie zapowiada się ostrzejsza płyta i na pewno bardziej gitarowa w stosunku do poprzednika.

Debiutancką płytę nagrywałeś w całości samodzielnie. Czy tym razem było podobnie czy może w jakimś zakresie skorzystałeś z pomocy nowych kolegów z zespołu?

Materiał ponownie został w 100% nagrany, skomponowany i wyprodukowany samodzielnie.
W Klimcie miałem od początku takie założenie i na razie się tego trzymam.

Czy w związku z wydaniem nowego albumu planujesz jakąś konkretniejszą trasę koncertową?

Tak. Na pewno zacznie się od koncertu live w trójce, który jest już zaplanowany na luty wraz z premierą nowego albumu. Do tego planujemy także trasę promująca całą płytę. W tej chwili gram raczej poszczególne koncerty - parę supportów przed Myslovitz, między innymi 12 grudnia będę grał przed nimi w Warszawie. Możliwe też, że pojawi się w najbliższym czasie jeszcze kilka innych występów, ale póki co głównie w trójmieście.

A dlaczego tak późno zdecydowałeś się na występy z tym projektem? Swój debiutancki koncert pod szyldem Klimt zagrałeś jeśli się nie mylę dopiero na tegorocznym Openerze, czyli prawie 2 lata od wydaniu albumu...

Dokładnie. Pierwszy koncert był na Openerze. Powiem tak - samo wypuszczenie debiutanckiej płyty było dla mnie dość niespodziewane, bo prawdę mówiąc początkowo nawet nie planowałem wydawać tego albumu. Tak naprawdę zgłosił się wydawca – Requiem Records z Warszawy - i zaproponował wydanie płyty, więc się zgodziłem. Później okazało się, że krążek miał całkiem niezły odzew, co też było dla mnie sporym zaskoczeniem i miłą niespodzianką jednocześnie. Te wszystkie niespodziewane okoliczności spowodowały, że byłem trochę z tym wszystkim opóźniony i nieprzygotowany żeby grać koncerty i trasy, zwłaszcza że wówczas nie miałem jeszcze zespołu, z którym mógłbym grać te kawałki. W tej chwili już mam taki stały, porządny skład i gra się nam bardzo fajnie.

Jak w ogóle wyglądała sprawa z przygotowaniem na żywo materiału z "Jesiennych Odcieni Melancholii”? Ten album jest dość mocno "wycyzelowany" brzmieniowo i chyba nie do końca łatwy do odtworzenia na koncercie...

Zdecydowanie zagranie tego materiału było wyzwaniem. Generalnie moja muzyka jest ciężka do odtworzenia na żywo. Głównie wynika to z faktu, że bardzo ważne w takiej muzyce są brzmienia, które są najczęściej bardzo złożone i ciężkie do spreparowania na koncercie. Druga sprawa to mnoga liczba ścieżek prawie w każdym moim numerze. Na żywo też nie jest to zawsze fizycznie możliwe do odtworzenia.

Nie wiem czy słusznie, ale nasuwa mi się jedna hipoteza – czy to nie było tak, że skompletowanie składu koncertowego było jednym z czynników, który zdeterminował to, że studyjnie również zdecydowałeś się pójść w takie bardziej dynamiczne klimaty, sprzyjające grze na żywo?

To raczej wyszło dosyć przypadkowo. Nagrywając płytę nigdy nie zastanawiam się nad tym jak to później wyjdzie na żywo. Nagrywam w danej chwili to na co mam ochotę. Dopiero po fakcie głowie się nad tym jak uporać się z wszystkim na żywo. Prawdę mówiąc, najnowszy materiał, mimo iż jest bardziej dynamiczny i gitarowy, też nie należy do łatwych jeśli chodzi o opracowanie na żywo.

playlista 17.11.2010 (cykl ambientowy feat. Szymon Kaliski)

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Thu, 18 Nov 2010 04:29:00 -0800

Intro: Yo La Tengo - Green Arrow
Tło: Harold Budd/Brian Eno - First Light

selekcja utworów: Szymon Kaliski

1. Taylor Deupree & Kenneth Kirschner - 02.11.02

2. Dawid Szczesny - The Kiss Not Made (Ilkay)

3. Szymon Kaliski - Untitled

4. Tomasz Bednarczyk - So Fragile

5. Fjordne - Autumn; Grace

6. Szymon Kaliski - For Patterns

7. Matthew Robert Cooper - Miniature 7

8. Library Tapes - Fragment 3

9. Emmanuele Errante - Sogno

10. William Basinski - Melancholia 2

11. Szymon Kaliski - Or Delicate

12. Kyle Bobby Dunn - Sedentary II

13. Hauschka - A Quietly Gathering Tragedy

14. Rafael Anton Irisarri - Lumberton

15. Peter Broderick & Machinefabriek - Homecoming

16. Greg Haines & Wouter van Veldhoven - On Drowning
------------------------------------------------------
17. Henryk Mikołaj Górecki - 3 Olden Style Pieces I

playlista 03.11.2010

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Thu, 4 Nov 2010 15:40:00 -0700

Intro: Yo La Tengo - Green Arrow
Tło: Harold Budd/Brian Eno - First Light

1. Sigur Ros - Untitled 3
2. The Flaming Lips - In the Morning of the Magicians
3. Porcupine Tree - Heartattack in a Layby
4. Paatos - Hypnotique
5. Trespassers William - Lie in the Sound
6. Trespassers William - Different Stars
7. Wilco - Jesus Etc.
8. Beck - Lonesome Tears
9. Max Richter - Sarajevo
10. Cliff Martinez - First Sleep
11. Cliff Martinez - Will She Come Back
12. Cliff Martinez - Don't Blow It
13. Cliff Martinez - We Don't Have To Think Like That Anymore
14. Carbon Based Lifeforms - World of Sleepers
15. Carbon Based Lifeforms - Interloper
16. Pantha du Prince - Welt Am Draht
17. Pantha Du Prince - Im Bann

podcast #03 - Bionulor (cykl ambientowy)

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Thu, 28 Oct 2010 03:12:00 -0700

Sebastian Banaszczyk opowiada na temat utworów wchodzących w skład jego playlisty.

playlista 27.10.2010 (cykl ambientowy feat. Bionulor)

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Thu, 28 Oct 2010 02:35:00 -0700

Intro: Yo La Tengo - Green Arrow
Tło: Harold Budd/Brian Eno - First Light

selekcja utworów: Sebastian Banaszczyk

1. BIONULOR – 2.38.

2. TONES ON TAIL – Rain

3. YOUNG GODS – Lova

4. DAVID SYLVIAN – A Fire In The Forest

5. COIL – Red Skeletons

6. COIL – Batwings

7. NURSE WITH WOUND – Beware The African Mosquito

8. MUSLIMGAUZE – Sulaymaniyah

9. SPEAR – The Names

10. SPEAR – Sound Of Sands

11. NOCTURNAL EMISSIONS – Septum

12. KEN IKEDA – Hydantol

13. OREN AMBARCHI – Remedios The Beauty

14. BIONULOR – SCRD.MSHRM.CHNT. (fragment)

jingiel #01 - Adam Wiltzie (Stars of the Lid)

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Mon, 25 Oct 2010 09:10:00 -0700

Pierwszy jingiel audycji do którego głosu użyczył Adam Wiltzie ze Stars of the Lid. Nagrania dokonano w piątek, 22 października 2010 roku podczas festiwalu Unsound w Krakowie. Muzyka: fragment utworu "The Daughters of Quiet Minds" autorstwa Stars of the Lid.

wywiad z Sebastianem Banaszczykiem (Bionulor)

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Mon, 25 Oct 2010 07:26:00 -0700

Sebastian Banaszczyk i jego projekt Bionulor to jedno z najbardziej "nieklasyfikowalnych" zjawisk na polskiej scenie muzycznej. Opierając się wyłącznie na krótkim fragmenciku materiału źródłowego, własnej wyobraźni i narzędziach do przetwarzania dźwięku tworzy niezwykle abstrakcyjne tekstury dźwiękowe, mocno wykraczające poza ideę ambientu. Pomimo bardzo eksperymentalnego charakteru nagrań jego twórczość została dostrzeżona nie tylko w kraju, ale i zagranicą o czym świadczyć mogą liczne emisje utworów z debiutanckiego albumu w różnych rozgłośniach radiowych (w tym w 2 i 3 Programie Polskiego Radia).

Do rozmowy z Sebastianem skłoniły mnie dwa czynniki - po pierwsze jego zbliżający się udział w cyklu audycji ambientowych, po drugie zaś nadchodząca niebawem premiera drugiego krążka. Tematów podjęliśmy jednak znacznie więcej...

Gdy w ubiegłym roku ukazywał się Twój debiutancki album byłeś w wieku, w którym większość artystów ma za sobą co najmniej 10-letnie doświadczenie w tworzeniu muzyki. Co było takim głównym impulsem, że dopiero wtedy zdecydowałeś się spróbować?

Myślę, że pewne rzeczy i zamierzenia musiały we mnie po prostu dojrzeć. Potrzebowały czasu. Oczywiście, od zawsze interesowałem się muzyką i od zawsze, niezależnie od moich zmieniających się zainteresowań muzycznych, chciałem grać. Bezpośrednim impulsem była zaś technologia, która obecnie umożliwia samodzielną pracę i wiele rzeczy ułatwia, dając niezależność, szczególnie w jej praktycznym aspekcie. Wracając do metryki, taki Fennesz na przykład swój pierwszy album opublikował jeszcze później, bo w wieku 35 lat, więc nie jest ze mną najgorzej... (śmiech)

A fakt bycia aktorem? Czy on też w pewnym sensie zdeterminował chęć spróbowania swoich sił w muzyce jako takiej odskoczni w inną formę ekspresji artystycznej?

Zawód aktora, nawet pracującego w tak szlachetnej instytucji, jaką jest teatr, to w dużej mierze zawód wykonawcy, "od-twórcy". Naturalnie, ma on pewne pole swobody w zakresie interpretacji, ale tak naprawdę jest bardzo zależny od autora, reżysera, scenografa itd. Nie tworzy własnej autonomicznej wypowiedzi w ramach powstającego "dzieła sztuki". Inaczej jest w przypadku, kiedy od podstaw, jako Bionulor, tworzę coś naprawdę swojego, niezależnego... W tym sensie moje poszukiwania muzyczne z pewnością są taką odskocznią, próbą znalezienia całkowicie własnej przestrzeni. Nie wiązałbym jednak za bardzo zawodu, który wykonuję, z tym, co robię po godzinach. Choć i jedno, i drugie wypływa z mojej przyrodzonej wrażliwości, to Bionulor jest zdecydowanie wynikiem zainteresowań muzycznych i owocem chęci stworzenia czegoś właśnie w tej materii... Myślę, że człowiek powinien próbować swych sił w różnych dziedzinach, nie ograniczać się do jednego doświadczenia, dążyć do pełni...

Główną ideą projektu Bionulor jest "100% sound recycling", czyli bazowanie tylko i wyłącznie na zniszczonych fragmentach starych nagrań. W jaki sposób dokonujesz selekcji tego materiału?

Wszystko zależy od tego, jaka idea przyświeca nagraniu. Staram się, aby wszystko, co robię, podporządkowane było jakiemuś nadrzędnemu pomysłowi, który nadaje sens. Gdy idei brakuje, często powstają po prostu jakieś tam dźwięki, a to trochę za mało dla mnie. Coś musi je organizować, nadawać im rację bytu, znaczenie i formę. Zbyt dużo dookoła bezładnych bzyczeń, klików i bzdetów w gatunku muzycznym, o którym rozmawiamy. Nie wystarczy włączyć laptopa, by powstała interesująca muzyka. Oczywiście do sztuki konceptualnej też należy podchodzić podejrzliwie, bo często za rozbudowaną ideologią niewiele się kryje... Ja tworzę sobie po prostu swój własny sposób pracy, który mnie inspiruje i jak na razie się sprawdza. Nie korzystam jednak tylko ze starych i zniszczonych nagrań. A wyborem kieruje koncepcja oraz tak zwany przypadek (choć w istocie przypadków nie ma!). Często mają na to wpływ także moje pozamuzyczne zainteresowania i inspiracje.

Na przykład?

Ogólnie mówiąc, są to wszelkie przejawy kultury i myśli ludzkiej, wykraczające poza utarty, uproszczony i spłycony, model rzeczywistości, w jakim wychowywano nas od dzieciństwa, i jeśli nie otwarcie go kwestionujące, to przynajmniej pokazujące, że nie jest on ani jedyny, ani najwłaściwszy. Wszystkie skarby historii idei oraz „kontrkultury” zepchnięte na margines, albo zapomniane, a najczęściej znacznie cenniejsze i bardziej ożywcze niż to, co znajduje się w „nurcie głównym”. Mieści się w tym zbiorze i malarstwo, i literatura, i filozofia, i jeszcze kilka mniej definiowalnych dziedzin. Fascynuje mnie np. historia duchowości człowieka, szczególnie z naszego kręgu kulturowego: od gnostycyzmu, poprzez historię herezji chrześcijańskich, europejskich mistyków, po filozofię hermetyczną i alchemię. Ta ostatnia jest łącznikiem z psychologią analityczną opracowaną przez Carla Gustava Junga, dla mnie jednego z największych myślicieli minionego wieku. A stąd już tylko krok dzielił mnie od odkrycia Alexandra Lowena, Wilhelma Reicha czy Gurdżijewa. Oczywiście interesuję się też sztuką, obecność Marcela Duchampa na mojej nowej płycie jest tego dowodem. (śmiech)

Wracając do „sound recycling” - jak zrodziła się cała ta koncepcja? Czy najpierw pojawił się sam pomysł, a później próby zmierzenia się z nim czy może na odwrót: ta idea powstała w sposób wtórny na skutek różnych prób i eksperymentów z samplami?

Idea sound recyclingu nie jest rzecz jasna ani całkowicie moja, ani nowa. Zaryzykowałbym jednak stwierdzenie, iż pomysł, aby utwór zrealizować na podstawie tylko jednego sampla to mój oryginalny wkład do tej idei. Stąd nazwa : "100% sound recycling". Najbliżej tego sposobu pracy był wcześniej Akifumi Nakajima i jego projekt Aube, którego płyty powstają na bazie jednego, ściśle określonego źródła dźwięku, którym bywały w przepastnej dyskografii Japończyka m.in. woda, metal, ogień, żarówki, a nawet Biblia (jako książka, nie odczytywany tekst). I wobec Aube jestem w jakimś sensie dłużnikiem. A co było u mnie pierwsze : pomysł czy nagrania? Zdecydowanie pomysł! To koncepcja stała się motorem do działania i pierwszych prób z dźwiękiem.

A w jaki sposób dekonstruujesz zazwyczaj ten pierwotny dźwięk? Czy to są jakieś standardowe efekty typu reverb, delay, distortion powykręcane na różnorakie sposoby czy stosujesz jakieś inne bardziej zaawansowane systemy?

Tu też nie ma jakiejś jednej sprawdzonej recepty. Mam oczywiście pewne patenty i ulubione sztuczki, ale znowu – wszystko zależy od koncepcji, poszukiwania, chwili... Oczywiście, stosuję wszelkie dostępne mi sposoby cyfrowej edycji dźwięku, ale mimo wszystko wydaje mi się, że w tego typu pracy największe znaczenie ma „czynnik ludzki”... Nowoczesny sprzęt jest tylko środkiem do osiągnięcia celu. Inaczej przecież muzycy stosujący podobne oprogramowanie brzmieliby identycznie, a tak się raczej nie dzieje.

Nie boisz się tego, że ta formuła sound recyclingu może się w pewnym momencie wyczerpać? A może nie wykluczasz w przyszłości tego, że jednak jakaś ingerencja dźwięków syntetycznych czy akustycznych byłaby możliwa?

Może się tak zdarzyć, w końcu nic nie trwa wiecznie. Jak na razie jednak ten sposób pracy inspiruje mnie do działania i daje praktycznie nieograniczone możliwości. Jest to paradoks, ale narzucając sobie tak silne ograniczenie, jednocześnie otwieram dla siebie całą galaktykę, a może nawet i wszechświat, pomysłów! Takie podejście do tworzenia niewiarygodnie pobudza wyobraźnię oraz przeciwdziała „chodzeniu na skróty”, korzystaniu z gotowych rozwiązań, co korzystnie wpływa także na kwestie brzmieniowe... W tej chwili mam pomysły na kilka płyt i upłynie trochę czasu zanim uda mi się je wszystkie zrealizować. Choć niczego nie wykluczam, trudno mi sobie wyobrazić, że skorzystam np. z wirtualnego syntezatora. Nie jest mi potrzebny.

Porozmawiajmy o tym co nas czeka w najbliższym czasie. Niebawem wychodzi Twój drugi album, tym razem główną bazę stanowić będą nagrania głosu. Co możesz nam o nim powiedzieć?

Powinien ukazać się jeszcze w listopadzie. Nosi tytuł „Sacred mushroom chant” a wyda go polski label Wrotycz Records. Jedynym materiałem źródłowym, na bazie którego powstały utwory, były nagrania ludzkiego głosu. Pięć utworów z pięciu sampli wyjściowych, którymi były : archiwalna rejestracja szamańskiej pieśni związanej z ceremonią zażywania halucynogennych grzybów, fragment tradycyjnej pieśni japońskiej, słynne zdanie Neila Armstronga stąpającego po powierzchni Księżyca, wypowiedź Marcela Duchampa na temat jednego z jego ready-made'ów i mój własny głos powtarzający kwestię przypisywaną Hasanowi ibn Sabbah („Nic nie jest prawdziwe”). Masteringiem zajął się Peter Andersson, a na okładce wykorzystałem linoryt autorstwa Moniki Machnik.

Czy praca nad tym nowym albumem w jakiś sposób różniła się od tej nad debiutancką płytą?

Raczej nie, tym bardziej, że część materiału powstawała niemal równolegle. To trochę „siostrzane” płyty, aczkolwiek z zupełnie innych światów dźwiękowych. Debiut przepajała mniej lub bardziej ukryta muzyczność, harmonia zaklęta w wyjściowych próbkach dźwiękowych (czyli nagraniach instrumentów muzyki dawnej). „Sacred mushroom chant” jest siłą rzeczy pozbawiony tych aspektów, bardziej abstrakcyjny.

W tej chwili pracujesz także nad utworem na tzw. „Kompilację Warszawską” skupioną wokół muzyków związanych z Warsaw Electronic Festival opierając się wyłącznie na próbkach field recordingu. Czy przetworzenie takich nagrań otoczenia wymagało jakiegoś innego podejścia do Twojej idei tworzenia? Na debiucie każdy fragmencik opierał się na jakiejś szczątkowej harmonii, w tym przypadku natomiast musiałeś zmierzyć się z obróbką czegoś co znacznie trudniej chyba zdekonstruować w ten sposób...

Była to, podobnie jak w przypadku „Sacred mushroom chant”, przygoda polegająca na dobrowolnym, choć jednocześnie mimowolnym, odejściu od muzyczności w kierunku struktur bardziej abstrakcyjnych. Realizując to założenie świadomie zrezygnowałem z rozpoznawalności materiału dostarczonego mi przez Łukasza Ciszaka, który jest kuratorem projektu. Zatem codzienne dźwięki warszawskiej ulicy Kilińskiego po mojej ingerencji stały się zupełnie nierozpoznawalne i podryfowały w minimalistycznym i abstrakcyjnym kierunku.

W tym roku nagrałeś także jeden utwór na kompilację poświęconą Chopinowi. Skąd zrodziła się inicjatywa takiej elektronicznej reinterpretacji utworów Chopina w wykonaniu artystów zajmujących się muzyką eksperymentalną?

To pomysł Janusza Polewiaka. On był mózgiem, katalizatorem i organizatorem. Rok Chopinowski sprzyjał tego typu inicjatywom i bardzo dobrze się stało, że dzięki patronatowi m.in. Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina czy Towarzystwa im. F. Chopina, zamysł Janusza mógł zmaterializować się w postaci płyty CD i koncertów, choćby na tegorocznym Seven Festival w Węgorzewie. Twórczość kompozytora była dla mnie jedynie inspiracją, obawiałbym się nazwać to, co zrobiłem reinterpretacją. Po prostu skorzystałem z paru pierwszych nut „Ballady No.2 op.38”. Mój utwór „2.38” powstał tylko i wyłącznie na ich podstawie.

Jakiś czas temu będąc gościem audycji „Nokturn” w programie 2 Polskiego Radia wspominałeś o tym, że nie masz do końca sprecyzowanego pomysłu jak mogłyby wyglądać Twoje występy live. Od tego czasu minęło już trochę czasu, miałeś okazję wystąpić między innymi na festiwalu ambientowym w Gorlicach. Czy znalazłeś zatem jakiś "złoty środek" na to w jaki sposób występować na żywo?

Nie bardzo. (śmiech) Cały problem z muzyką elektroniczną jest taki, że zbyt dużo rzeczy trzeba ustalić wcześniej, przygotować do formy „live” w postaci półproduktu, inaczej występ jednoosobowego projektu nie byłby możliwy. Nie wchodzi się w interakcje z instrumentem czy scenicznym partnerem, jak w przypadku jakiejkolwiek muzyki „żywej” - niezależnie od tego, czy to orkiestra symfoniczna, czy jazzowe trio... Ale trudno byłoby mi zrezygnować z przygody, jaką jest dawanie koncertów i spotykanie publiczności. Nie znalazłem jeszcze co prawda „złotego środka”, ale od jakiegoś czasu na koncertach prezentuję głównie niedokończone, premierowe utwory/szkice, które ciągle ewoluują i z tego względu daje mi to trochę większą swobodę... Natomiast co do wizualnego charakteru wystąpień – ostatnio grałem w Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie w całkowitej ciemności i tak było idealnie!

We wspomnianej audycji z Twoich ust padły także słowa, że ambient w większości kojarzy Ci się z nudą. Mimo to wśród swoich inspiracji wymieniasz artystów dość mocno zakorzenionych w tej stylistyce jak np. William Basinski czy Oren Ambarchi. Jak to w końcu jest?

Niestety, muzyka ambient, będąca trzydzieści-czterdzieści lat temu manifestacją dosyć pionierskiego myślenia, w chwili obecnej kojarzy mi się głównie z jakimś bezładnym syntetycznym plumkaniem, nudą... Kolejnym płytom tego nurtu brakuje oryginalności, trudno odróżnić jedną od drugiej. Jak w popie! (śmiech) Natomiast określenia „ambient” często używa się do zaklasyfikowania muzyki tworzonej przy pomocy narzędzi elektronicznych, którą trudno wepchnąć do jakiejś innej bezproblemowej, jasno określonej, szufladki i tutaj sytuacja wygląda nieco bardziej optymistycznie! Basinski czy Ambarchi to fascynujący, bardzo oryginalni i charyzmatyczni artyści, nagrywający dobre płyty, które z zamkniętymi oczami możemy rozpoznać i odróżnić od setek innych. Ale nie zakwalifikowałbym ich jako typowych przedstawicieli ambientu.

Ale już swój projekt, na przykład na profilu w myspace, szufladkujesz jako ambient!

Myspace nie dał mi możliwości stworzenia własnej szufladki, zatem musiałem skorzystać z gotowca. Poza tym, to co robię, dla statystycznego Ziemianina jest jakimiś „smutami”, przy których nie da się ani potańczyć, ani upiec kiełbasy na grillu, więc taki szyld mimo pewnych zastrzeżeń nadaje się doskonale! (śmiech)

Odwiedź specjalną stronę poświęconą nowemu albumowi Bionulor:

http://www.myspace.com/scrdmshrmchnt

zapis wywiadu z Michałem Jacaszkiem

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Sun, 24 Oct 2010 18:32:00 -0700

Wywiad z Michałem Jacaszkiem wyemitowany 20 października 2010 roku na antenie Radia Bez Kitu. Rozmowę przeprowadzono 6 dni wcześniej w Krakowie.

Część pierwsza:
(m.in. o "Męskim Graniu", festiwalu Unsound i porównaniach płyty "Pentral" z muzyką Lustmorda)

Część druga:
(m.in. o pracy nad nowym albumem, planach wydawniczych, sprzedaży płyt, marzeniach artystycznych na przyszłość, a także metodologii tworzenia muzyki)

playlista 20.10.2010 (cykl ambientowy feat. Jacaszek)

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Sun, 24 Oct 2010 18:29:00 -0700

Intro: Yo La Tengo - Green Arrow
Tło: Harold Budd/Brian Eno - First Light

selekcja utworów: Michał Jacaszek

1. Jacaszek: "martwa Cisza"

2. H. M. Gorecki "Symphony no 3, lento e largo"

3. Jacaszek "Rytm to niesmiertelnosc"

4. Colleen "Floating on the clearest night"

5. Jacaszek "Rytm to niesmiertelnosc II"

6. Arvo Part "Cantus in Memory of Benjamin Britten"

7. Jacaszek "IV"

8. Biosphere "Spindrift"

9. Biosphere "Path Leading to the High Grass"

10. Jacaszek " VIII"

11. J.S. Bach "Organ sonata No 4 e-moll

12. Jacaszek "Podmuch"

13.György Ligeti "Lux aeterna"

14. Pawel Szymanski "Lux aeterna"

15. Jacaszek "V"

16. Thomas Tallis "Meserere Nostri"

17. Jacaszek "O ma zalosci!"

18. Murcof "Rostro"

19. Jacaszek "There is no others there is only us - movie
soundtrack"

20. Karol Szymanowski "Stabat mater"

21. Kapela Brodow "Chodzony - polish trad. melody"

22. Jacaszek "Lament"

podcast #02 - Jacaszek (cykl ambientowy)

pawel.b@bezkitu.com (Pawel Buczek) — Sat, 23 Oct 2010 17:21:00 -0700

Komentarz Michała Jacaszka do przygotowanego przez niego mixu + widżet umożliwiający odsłuch całego setu.