Everyday Abstruse Learning Issues Kaleidoscope

Didaskalia Dydaktyczne

alicjapw@gmail.com (apw) — Fri, 13 Apr 2012 18:48:00 +0000

W latach 2007-2012 prowadziłam blog Everyday Abstruse Learning Issues Kaleidoscope.
Nie byłam nigdy aktywnym blogerem, ponieważ nie widziałam potrzeby powtarzania myśli innych osób. Sądziłam, że skoro ja natknęłam się na jakąś informację, zapewne i inni zaangażowani czytelnicy trafili w to samo miejsce. Nie czułam potrzeby wyrażania swojej opinii na każdy temat. Obecnie zmienił się sposób korzystania z zasobów Internetu. Sieć stała się wielkim, społecznościowym agregatorem informacji. Zmieniłam się także i ja. Nie czuję się informatykiem, ale coraz chętniej myślę o sobie dydaktyk. Uczenie – czy z nowymi mediami, czy bez nich, jest moją pasją. Kocham to robić. Postanowiłam zmienić swój blog w wirtualny podręcznik dydaktyki. W końcu jestem belfrem z powołaniem. Didaskalia Dydaktyczne, to moje przypisy związane z nauczaniem i uczeniem się.
Zapraszam na moją nową stronę: www.didadyda.pl.

Google Plus czy Facebook?

alicjapw@gmail.com (apw) — Sun, 08 Apr 2012 19:39:00 +0000

Obejrzałam kilka filmików na YT porównujących Google Plus i Facebooka, po czym postanowiłam zaprzyjaźnić się z G+.

Niedawno porządkowałam swoje profile w różnych serwisach, przy okazji łącząc, klejąc i spinając co tylko się dało. Okazuje się, że
- używane przeze mnie serwisy preferują związek z FB (większość z nich),
- moi "znajomi" (a rozumiem przez to zarówno tych, których znam, jak i tych, których jedynie czytuję/oglądam) także przyjaźnią się głównie z FB,
- znam także już dobrze funkcjonalność FB.
To wszystko mocno zniechęca mnie do próby przesiadki na Google Plus. Z drugiej strony - używam wielu serwisów Google, więc mam nadzieję na spójne zarządzanie nimi. Postanowiłam zatem spróbować.
Zaczęłam od wstępnego przypisania znajomych do kręgów. Kręgi, to grupy kontaktów. Bazując na nich można później udostępniać różne swoje rzeczy... Na początku zaśmieciłam pocztę znajomych informacją o przypisywaniu do kręgów. Bardzo nie chciałam tego robić, wolę porządkować swoje dane potajemnie, bez obwieszczania tego każdemu z osobna, czy wszystkim na raz. Wysłanie informacji, że ktoś dodaje nas do kręgu pełni rolę promocji serwisu, więc podejrzewam, że nie można wyłączyć tych powiadomień (nie szukałam).

Kiedy już uporządkowałam kontakty przeszłam do Strony Głównej Plusa. Ponieważ moi znajomi nie są zbyt aktywni, zdecydowałam się dodać polecane grupy postaci publikujących różne informacje. Niestety, polecane przez Google grupy nie odpowiadają moim zainteresowaniom, więc tym aktem zaśmieciłam swoją stronę główną. Wybrałam jeden z postów - z bardzo uroczym, machającym trąbą słoniem do udostępnienia na mojej stronie G+. W efekcie ponownie zaśmieciłam skrzynkę e-mail około 100 osób z moich kręgów, które same nie korzystają z serwisu (po raz kolejny promocja). Tym razem było możliwe wyłączenie powiadamiania e-mailem, jednak zagapiłam się i nie kliknęłam.
Niektóre osoby dodałam do moich kręgów z ich różnymi adresami e-mail, więc Ci szczęściarze otrzymali wielokrotne powiadomienie. Google Plus najwyraźniej widzi nas inaczej niż Google Kontakty - jako indywidualne adresy e-mail, nie jako osoby.
Później straciłam cierpliwość dostosowując sposób wyświetlania mojego profilu - de facto nadal nie jestem pewna kto i co w nim widzi. :(
Zagrałam także w grę. Do uruchomienia gry musiałam wyrazić zgodę na publikację na mojej stronie G+ informacji o tym, że grałam i z jakim skutkiem. Zgodziłam się. Zagrałam. Nie wiem czy informacja gdzieś została opublikowana, wygląda na to, że nie stało się to automatycznie. Jedną grę przerwałam po przejściu pierwszego poziomu, w drugiej wytrwałam trochę dłużej - i... zobaczyłam możliwość pochwalenia się wynikiem. Wnioskuję z tego, iż może G+ nie będzie śmiecił aplikacjami tak jak to robi FB. Byłby to plus dla Google Plus.
Oglądając swoją stronę zobaczyłam na niej wrzucane ostatnio zdjęcia do albumów Picasa. Nie jestem tylko znów pewna czy ktoś poza mną to widzi, gdyż albumy są ukryte. Picasa jest ładnie zintegrowana z G+.
Szkoda za to, że nie pojawiają się informacje o opublikowanych przeze mnie postach na blogach (Blogger także należy do Google). Z drugiej strony, nie każdy z blogów chciałabym "promować" na G+. Może gdzieś w bloggerze można ustawić powiadamianie?
Podoba mi się dodawanie jedynek do adresów stron (odpowiednik FB "Lubię to!"). Dzięki temu mam bazę ostatnio polubianych rzeczy, znacznie łatwiejszą do przeglądania, niż na FB. Właściwie FB zupełnie nie nadaje się do przeglądania polubianych wpisów/linków.
FB za to pozwala tworzyć strony/funpage i zarządzać nimi przez przelogowywania się i przechodzenia między innymi stronami/kartami. Tutaj nie znalazłam takiej możliwości. Chyba wymagałoby to stworzenia osobnego profilu.. (dodanie kręgu nie załatwi sprawy, jeśli chciałabym mieć różne publiczne strony).
---
Na tym w zasadzie wyczerpała się moja zabawa. Ostatecznie rozczarował mnie G+. Serwis istnieje już dosyć długo na rynku, więc sądziłam, że jest lepiej rozwinięty. Tymczasem nie wniósł wiele nowego, nie zachwycił mnie. Istnieje spora szansa, że będzie on rozwijany i za jakiś czas zmienię zdanie. Dlatego, chociaż trudno mi będzie zaprzyjaźnić się z G+, to będę próbowała...

p.s.
Wszystkich, którzy trafili do moich kręgów bardzo przepraszam za ewentualny spam.

Laureaci VII Konkursu Wiedzy Informatycznej Młodzieży OHP

alicjapw@gmail.com (apw) — Tue, 27 Mar 2012 16:21:00 +0000

1. miejsce: Piotr Rakowski - Zachodniopomorska Wojewódzka Komenda OHP
Film "Przyszłość komunikacji miejskiej". Film został przygotowany w oparciu o własne nagrania audio i wideo, połączone profesjonalnym montażem. Film opowiada o rozwoju sieci komunikacji tramwajowej w Szczecinie.
Laureat Konkursu uzyskał najwyższy wynik w teście wiedzy informatycznej, za co otrzymał specjalne wyróżnienie od Polskiego Towarzystwa Informatycznego, wraz z voucherem na egzaminy ECDL Core.

2. miejsce: Paweł Kosiarski - Świętokrzyska Wojewódzka Komenda OHP
Prezentacja "Świat Boksu". Wykorzystując edytora prezentacji MS PowerPoint 2010 Laureat Konkursu przygotował multimedialny, interaktywny przewodnik po świecie bokserskim. Aplikacja opierała się o przemyślany system hiperłączy, z głosowymi podpowiedziami dotyczącymi nawigacji. Ciekawym rozwiązaniem było dodanie podpowiedzi reagujących na wskazanie muszą elementu, natomiast odczyt treści prezentacji wymagał kliknięcia odpowiedniej ikony - takie rozplanowanie interakcji umożliwia korzystanie z pracy osobom niedowidzącym.
Za niecodzienne wykorzystanie aplikacji PowerPoint otrzymał specjalne wyróżnienie od Polskiego Towarzystwa Informatycznego, wraz z voucherem na wybrany egzamin ECDL Advanced.

3. miejsce: Norbert Czajkowski - Podlaska Wojewódzka Komenda OHP
Uczestnik zaprezentował dwie strony WWW - jedną opartą o system WordPress, drugą opartą o własny system CMS, któe następnie porównał, wskazując wady i zalety obu rozwiązań. Strona WWW zaprezentowana przez Laureata Konkursu bazowała na nowoczesnych technologiach internetowych.
Otrzymał specjalne wyróżnienie od PTI - voucher na egzaminy ECDL WebStarter.

4. miejsce: Kijowski Damian - Podkarpacka Wojewódzka Komenda OHP
Laureat 4. miejsca zaprezentował "Kalkulator", wykonany w języku C++. Podczas prezentacji wskazał ciekawe rozwiązania zastosowane w projekcie. Wykazał się dużą dbałością o szczegóły i dobrą praktyką programistyczną.
Otrzymał specjalne wyróżnienie od PTI - voucher na egzaminy ECDL Core.

5. miejsce: Arkadiusz Pielorz - Śląska Wojewódzka Komenda OHP
Laureat 5. miejsca wykonał najlepszą pracę, jednak niski wynik na teście wiedzy informatycznej odebrał mu złote trofeum. Wykonał stronę WWW, bardzo atrakcyjną wizualnie, bazującą wyłącznie na najnowszych trendach i rozwiązaniach internetowych.
Otrzymał specjalne wyróżnienie od PTI - voucher na egzaminy ECDL WebStarter.

5. miejsce: Dariusz Gutkowski - CKiW OHP w Tarnowie
Miejsce 5. zajął także reprezentant organizatorów - Zespołu Szkół Niepublicznych w Tarnowie oraz CKiW OHP w Tarnowie. Przygotował stronę WWW prezentującą systemy liczbowe. Stronę wzbogacił grafiką, wykonaną samodzielnie w programach GIMP oraz SWISH MAX.
Otrzymał specjalne wyróżnienie od PTI - voucher na egzaminy ECDL WebStarter.

Gratuluję!

p.s.
Jeśli dostanę prace konkursowe postaram się je podpiąć powyżej.

VII Ogólnopolski Konkurs Wiedzy Informatycznej Młodzieży Ochotniczych Hufców Pracy

alicjapw@gmail.com (apw) — Sat, 24 Mar 2012 10:01:00 +0000

Kiedy w 2005 roku jeden z wychowawców w tarnowskim Centrum Kształcenia i Wychowania Ochotniczych Hufców Pracy postanowił zorganizować konkurs informatyczny, nie spodziewał się, że rozrośnie się na taką skalę. Dziś ten sam wychowawca jest dyrektorem Zespołu Szkół Niepublicznych w Tarnowie i już po raz 7 wspomaga OHP w organizacji imprezy.
VII Ogólnopolski Konkurs Wiedzy Informatycznej Młodzieży Ochotniczych Hufców Pracy rozpoczął się 23 marca 2012 w Tarnowie i potrwa do niedzieli 25 marca 2012 roku. Organizatorem konkursu jest CKiW OHP w Tarnowie oraz Zespół Szkół Niepublicznych w Tarnowie.
Konkurs został objęty patronatem Komendanta Głównego OHP, Prezydenta Miasta Tarnowa, Starosty Tarnowskiego, Małopolskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Informatycznego, Katedry Informatyki i Metod Komputerowych Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, Małopolskiego Koordynatora ECDL oraz firmy Microsoft Polska.
Młodzież uczęszczająca do OHP często ma za sobą trudną drogę, zwłaszcza drogę własnej edukacji. Informatyka, technologia informacyjna, czy choćby realizowanie własnych pasji poprzez nowe technologie może być dla nich szansą na realizację zawodową. Pamiętam uczestników pierwszych edycji tego konkursu – onieśmieleni, niepewni siebie, nie wierzący, że to co robią może mieć jakąś wartość. Stali przed komisją konkursową pokazując prace robione pod dyktando wychowawców – filmy, prezentacje multimedialne, strony internetowe. Dopiero pytani o swoje zainteresowania odkrywali bogactwo czegoś, co pozwolę sobie nazwać informatyką uliczną (parafrazując sztukę uliczną). Tworzyli strony dla swoich zespołów muzycznych, nagrywali filmy ze swoimi freerunnerskimi wyczynami, prowadzili radio internetowe, nagrywali muzykę, tunningowali komputery… Tak zaczynają się pasje. Patrząc z perspektywy tych 7 lat widzę znaczny postęp zarówno w stopniu trudności prac konkursowych, jak i w świadomości informatycznej uczestników. Coraz częściej pojawiają się programiści, administratorzy, webmasterzy bazujący na nowoczesnych technologiach internetowych. Wzrosła świadomość i poszanowanie dla praw autorskich. Wzrosła też pewność siebie młodych informatyków.
Zastanawiałam się co spowodowało tak wyraźny rozwój, więc zaczęłam delikatnie o to podpytywać w ostatnich latach. Ku mojej radości okazało się, że jedną z głównych przyczyn był ECDL. Uczestnicy konkursu często wspominali, że na początku nie wierzyli, że potrafią coś więcej niż zagrać w strzelankę na komputerze. Jednak kiedy zdali 7 modułów ECDL i dostali do ręki swoje certyfikaty poczuli się pewnie i chcieli pogłębić wiedzę. Moment otrzymania międzynarodowego dokumentu pomógł im przekroczyć barierę wewnątrz siebie i ruszyć dalej.
Uczestnicy konkursu często biorą w nim udział dwukrotnie. W pierwszym roku poznają komisję i jej oczekiwania. W drugim roku oczekują wygranej, dopieszczając nie tylko swoje prace, ale także sposób ich prezentacji. Motywacją są tutaj nagrody. Każdy uczestnik otrzymuje paczkę, jednak to pierwsze miejsca na podium gwarantują te najbardziej pożądane – komputer (laptop), aparaty fotograficzne i inny pomniejszy sprzęt oraz gadżety.
Wśród tegorocznych sponsorów znaleźli się: Komenda Główna OHP w Warszawie, Microsoft Polska, Multimedia Polska S.A., Axon Tarnów, RWD Prospekt, Apollo S.A., Prezydent Miasta Tarnowa, Polskie Towarzystwo Informatyczne i Polskie Biuro ECDL.
Finał Konkursu Wiedzy Informatycznej Młodzieży OHP podzielony został na dwie części. Zwycięzcy pierwszego etapu (organizowanego w ich macierzystych hufcach) przyjeżdżają do Tarnowa, aby zaprezentować swoje prace przed Komisją Konkursową. Komisja ocenia prace, zwracając uwagę na sposób ich wykonania, estetykę, wykorzystane narzędzia i ich znajomość, poszanowanie dla praw autorskich i samodzielność wykonania pracy oraz sposób prezentacji. Druga część finału to test z wiedzy informatycznej. Test został przygotowany przez Studenckie Koło Naukowe Informatyków z Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, Małopolskiego Koordynatora ECDL oraz informatyków i egzaminatorów ECDL z Zespołu Szkół Niepublicznych w Tarnowie. Komisja Konkursowa przyznaje nagrody uwzględniając oba wyniki – z testu i z prezentacji.
Tarnowski konkurs rozpalił w wielu poranionych duszach iskierkę nadziei na docenienie ich zaangażowania i pracy. W niektórych zaszczepił pomysł na przyszłość, na pracę wypełnioną pasją. Innym dał siłę do walki o siebie. Pokazał, że warto się starać.
A wszystko zaczęło się od pewnego wychowawcy…

Technologie Informacyjno-Komunikacyjne? – TAK! TIK?-TAK!

alicjapw@gmail.com (apw) — Thu, 22 Mar 2012 21:20:00 +0000

Już 26 marca rusza II edycja Ogólnopolskiego Konkursu Informatycznego TIK?-TAK!

Konkurs to GRA, która polega na odpowiadaniu na pytania on-line z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych. Konkurs ma zasięg ogólnopolski i jest rozgrywany na trzech poziomach: dla uczniów szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.

Etapy Konkursy:
- etap szkolny: 16-20 kwietnia 2012
- etap regionalny: 8 maja 2012
- finał: 17 maja 2012 w Warszawie

Zeszłoroczna edycja Konkursu cieszyła się bardzo dużym zainteresowaniem. Wzięło w niej udział ponad 30 tysięcy uczniów. W tym roku liczymy na jeszcze większą frekwencję.

Zapraszamy do wspólnej zabawy wszystkich chętnych! Dla najlepszych czekają wspaniałe nagrody!

Więcej informacji na stronie konkursu: www.tik-tak.eecdl.pl

Wrzuć prezentację..

alicjapw@gmail.com (apw) — Fri, 24 Feb 2012 00:27:00 +0000

Publikowanie prezentacji w sieci bywa uciążliwe. Szczególnie gdy dodamy animacje, ukryjemy slajdy lub zablokujemy je przed przejściem po kliknięciu.
Dodawałam dzisiaj moją prezentację pt. Droodle do trzech różnych serwisów. Oto moje wrażenia.

Slideboom.com
To mój ulubiony serwis przechowujący prezentacje. Dotychczas mogłam wrzucić do niego prezentację bezpośrednio z PowerPointa, korzystając z wtyczki iSpring Free. Niestety odkąd zakupiliśmy iSpring Presenter (polecam go z innych względów) nie mam możliwości bezpośredniego wysyłania. A szkoda.
Slideboom, w wersji darmowej:
+ przechowywanie do 100 prezentacji (do 100MB każda);
+ zachowuje animacje, dźwięki i video;
+ zachowuje interaktywność (przyciski akcji i hiperłącza);
+ ukryte slajdy pozostają ukryte (działają poprawnie w interakcjach);
+ dodatkowa wtyczka do PowerPointa pozwala na szybki przesyłanie prezentacji na nasze konto;
+/- treść slajdów jest automatycznie wypisana pod okienkiem prezentacji (także teksty z pól tekstowych);
+/- zawartość notatek prelegenta (komentarzy) jest wypisana pod okienkiem prezentacji;
- zaledwie 10 prezentacji można oznaczyć jako prywatne (można się wtedy dzielić linkiem lub zagnieżdżać je);
Slideshare.net
Ten serwis często wybierają profesjonaliści. Polecam go do przechowywania w pełni statycznych prezentacji. Można w nim znaleźć mnóstwo inspirujących prac.
Co go charakteryzuje:
+! w tym serwisie można wyszukać fantastyczne, profesjonalne prezentacje, chyba na każdy temat;
+! moduł My Zipcast pozwala na szybki webinar na bazie prezentacji;
+ pozwala na podmianę przesłanej prezentacji na inną;
+/- w wersji darmowej prezentacje mogą mieć do 20MB (nie znalazłam informacji o maksymalnej ich ilości, jaką można wrzucić do serwisu) i muszą być publicznie dostępne (można ograniczyćmożliwość ich pobierania);
+/- treść slajdów jest automatycznie wypisana pod okienkiem prezentacji (także teksty z pól tekstowych);
+/- komentarze z prezentacji (notatki prelegenta) nie są wyświetlane;
- nie zachowuje animacji ani interakcji, z tego powodu lepiej sprawdzi się dla plików pdf niż prezentacji;
- slajdy ukryte są ukryte i nie ma możliwości ich zobaczenia;
- zdarza mu się przekłamać literki;
Scribd.com
Ten serwis służy nie tyle do dzielenia się prezentacjami, co wszelkimi dokumentami informacyjnymi. Korzystają z niego profesjonaliści, naukowcy i pasjonaci literatury. Zasady użytkowania zmuszają do poszerzania jego zasobów - aby coś pobrać za darmo, trzeba samemu coś wrzucić. Generalnie zachęcam do głębszego przyglądnięcia się Scribd i zbadania go pod kątem zawartości. Stanowi ogromną bazę publikacji naukowych i nienaukowych. Pozwala też na stworzenie własnej biblioteczki z publikacji z serwisu.
Ja sprawdziłam jak traktuje prezentacje:
+ pozwala na integrację z Google Docs;
+ pozwala oznaczyć dokument jako prywatny;
+ pozwala na dwa typy zagnieżdżenia prezentacji: lista lub pokaz slajdów - przykład poniżej;
+/- slajdy ukryte są pokazane;
+/- komentarze (notatki prelegenta) nie są wyświetlane;
- prezentacja wyświetlana jest jak w pliku PDF;
- slajdy poukładane kolejno, jak kartki;
- brak animacji, interakcji;

Wszystkie te serwisu funkcjonują w języku angielskim. Wszystkie posiadają przyciski umożliwiające szybką publikację prezentacji w serwisach społecznościowych (Facebook, Twitter, LinkedIn, Google+, e-mail), dzielenie się linkami, zagnieżdżanie prezentacji.
Poniżej efekt publikacji dwóch prezentacji Droodle - z animacjami oraz BHP w pracowni komputerowej z ukrytymi slajdami i interakcjami.
Prezentacja o BHP przygotowana została przez moich studentów (M. Piaszczak, A. Wasyl, K. Sudoł), a przeze mnie odrobinę zmieniona.

Droodle

View more presentations or Upload your own.

Droodle

View more PowerPoint from Alicja Pituła

Droodle

BHP w pracowni komputerowej

View more presentations or Upload your own.

BHP w pracowni komputerowej

View more PowerPoint from Alicja Pituła

BHP w Pracowni Komputerowej

Koniec semestru

alicjapw@gmail.com (apw) — Sat, 11 Feb 2012 18:02:00 +0000

Na początku roku akademickiego postanowiłam skupić się na wyzwoleniu kreatywności w moich studentach. Skończył się pierwszy semestr, więc mogę rozliczyć się ze swojego postanowienia.

W pierwszych dniach października miałam w sobie mnóstwo świeżej energii, nadziei i planów. Odświeżyłam plany przedmiotów, które miałam prowadzić. Zamieniłam testy na projekty, zostawiłam dużo swobody interpretacji oraz doboru materiałów dydaktycznych. Starałam się przekazać swój entuzjazm studentom i... okazało się, że wszystko zależy od samych studentów.

W zimowym semestrze spotykałam się z trzema różnymi grupami. Dla każdej z tych grup miałam inny plan, bazujący na swobodzie i kreatywności.

...

Wstępnie opisałam tu swoje perypetie z dwoma grupami, jednak usuwam to, gdyż mogłabym obrazić kogoś niepotrzebnie. :(

...

Trzecia grupa dała mi poczucie sukcesu. Praca z tymi studentami była przyjemnością. Ich zaangażowanie, energia, jaką emanowali, pomysły, które przelewali w multimedia... Nauczyli mnie więcej, niż ja ich.

Chciałam, żeby bawili się pracując. Chciałam, żeby otworzyli się na siebie nawzajem. Żeby puścili wodze swojej wyobraźni i odkryli narzędzia, które pozwolą im pokazać swoje wizje. Żeby odważyli się pokazywać swoje dzieła. Pokazywać siebie. I czuję, że to mi się udało. :)

Właściwie przez cały semestr moja uwaga skupiała się na nich. Spotkania z tymi studentami dawały mi wiele radości. Dali mi także cenną lekcję pedagogiki.

Dziękuję Wam!

Szkoła w Bolęcinie

alicjapw@gmail.com (apw) — Fri, 27 Jan 2012 14:16:00 +0000

Przyjechałam na sympozjum "Sztuka zdalnego nauczania" w Bolęcinie lekko spóźniona. Pan Lechosław Hojnacki właśnie kończył swój wiersz pochwalny dla nowych technologii (niestety nie słyszałam całości, wiem tyle ile można wiedzieć po ploteczkach), a nim pan Tomasz Walasek obwieścił, że Moodle to przeżytek i tak ciągnęła się poranna sesja. Była dyskusja i krzyki za i przeciw. Jedni chcą więcej technologii, inni chcą mniej. Jedni widzą miejsce dla nauczyciela w szkole, inni przeciwnie. Standardowa dyskusja budząca wiele pytań.
Pierwsze wrażenie: o ile samochodów! Na sympozjum przyjechało mnóstwo ludzi. Drugie wrażenie: maluchy śpiewające piosenki. Tuż przy parkingu była sala z zerówką (tak sądzę). Dzieci tańczyły i śpiewały. Weszliśmy na salę gimnastyczną. Okna zasłonięte szczelnie czarną płachtą. Rozłożone dwie duże tablice, tak, aby prezentacje były dobrze widoczne z każdego miejsca na sali. Trzecia tablica wyświetlała nazwę konferencji "Sztuka zdalnego nauczania".
Szkoła w Bolęcinie jest niezwykłym miejscem. Położona w górzystym terenie, na dzisiejsze sympozjum upiększona białym śniegiem. Ot zwykła szkoła, daleko od stolicy. Podobno w wiejskich szkołach jest niski poziom nauczania... Akurat! Ta szkoła jest bardzo multimedialną szkołą. Szkoła, w której uczniowie nie tylko realizują materiał z podręcznika, ale też wykonują dodatkowe projekty bazujące na technologii informacyjnej musi być dobrą szkołą. Szkołą kształcącą i inspirującą. Zmuszającą do zaangażowania, do zabawy, do myślenia, do tworzenia. W szkole jest Moodle, ale to tylko początek. Nauczyciele i uczniowie tworzą swoistą sieć, społeczność. Wszyscy korzystają z Moodle, kursy tworzone są z zaangażowaniem kilku stron. Wzbogacane nie tylko materiałami nauczycieli, ale też wszystkim innym, co ze szkołą się nie kojarzy. Jak na przykład stroną kurnik.pl. W kurniku uczniowie po lekcjach grają w szachy z nauczycielami, Ci najlepsi jadą potem na powiatowy turniej szachowy. Lekcja angielskiego to lekcja z laptopem. Przyznam, że zdjęcie uczniów jednej z początkowych klas, ukrytych za ekranem laptopa było dla mnie obce. Nieczęsto mam okazję widzieć takie lekcje. Uczniowie zamiast kserówek oglądają proste prezentacje - duże zdjęcie piłkarskiego idola i pytanie "Where does he come from?". Rozmawiają przez skype, używają słowników, tekstów z angielskich stron,.. Nic niezwykłego, a jednak ta praktyka nie jest powszechna...
Nauczyciele podpięci są do Google Apps, na przykład kalendarz wysyła im smsy z przypomnieniem o szkolnych wydarzeniach.

Myślę, że to piękne, że są takie szkoły.

Nie podobały mi się prezentacje. Jejku! Zaproszeni goście, ludzie używający TIK na co dzień, mówiący fascynujące rzeczy, kształtujący polską rzeczywistość blended learningową nie umieją projektować slajdów. To było dla mnie prawdziwą męką. Zwłaszcza po semestrze oceniania studenckich prezentacji, które były o niebo lepsze!!! (wśród prezentacji moich studentów były prawdziwe perły!) Źle rozłożone elementy, przeładowane slajdy, potok słów,... Dobrze, że chociaż w animacjach się ograniczyli ;)

Za chwilę mój warsztat z Prezi. Mam nadzieję, że nawrócę choć jedną osobę i namówię ją do przemyślenia znanych im wizji prezentacji. Chociaż ja lubię Power Pointa :)

Sztuka zdalnego nauczania - sympozjum

alicjapw@gmail.com (apw) — Sun, 18 Dec 2011 09:38:00 +0000

Sztuka zdalnego nauczania - inspiracje i wyzwania nauczyciela XXI wieku
www.szkolabolecina.pl/sympozjum

27 stycznia 2012 roku zapraszam Państwa do Sułkowic-Bolęciny na organizowane tam sympozjum dydaktyczno - naukowe, pt. Sztuka zdalnego nauczania - inspiracje i wyzwania nauczyciela XXI wieku.

Cytując ze strony spotkania:
Celem sympozjum jest wymiana doświadczeń, próba wskazania nowych obszarów edukacyjnych, integracja środowiska oświatowego oraz dyskusja nad aktualnymi wyzwaniami stawianymi przed nauczycielami w dobie intensywnego rozwoju narzędzi TIK i zdalnego nauczania.
Udział w konferencji jest bezpłatny, z uwagi na ograniczoną liczbę miejsc prosimy o wcześniejszą rezerwację na wykłady oraz warsztaty.

Słyszałam plotki, że szkoła ta, położona pośrodku niczego, ma bardzo ładnie rozwinięty system wspomagania nauczania. Pojadę, zobaczę, opowiem.

A na sympozjum też o czymś opowiem. Może o PLE...

It's UP to Girls!

alicjapw@gmail.com (apw) — Tue, 06 Dec 2011 20:42:00 +0000

Tym razem ogłaszamy konkurs na logo dla naszego hasła IT's UP to GIRLS!

Manifest Kobiet Przedsiębiorczych

alicjapw@gmail.com (apw) — Mon, 21 Nov 2011 23:28:00 +0000

http://www.womeninbusiness.com.au/

PODĄŻAJ ZA SWOJĄ PASJĄ, ONA WIE DOKĄD POWINNAŚ PÓJŚĆ. POMAGAJ LUDZIOM. ODKRYWAJ, GRAJ, ŚMIEJ SIĘ, CIESZ SIĘ. RUSZAJ SIĘ WIĘCEJ. MNIEJ SIĘ DENERWUJ. WYZNACZAJ CELE I ŚWIĘTUJ ICH ZDOBYCIE. DAJ COŚ, ŻEBY OTRZYMAĆ COŚ W ZAMIAN. WSZYSTKO CZEGO PRAGNIESZ I POTRZEBUJESZ ZALEŻY OD CIEBIE. ZNAJDŹ SWOJE MIEJSCE. IDŹ WŁASNĄ ŚCIEŻKĄ. OKREŚL CZYM JEST DLA CIEBIE SUKCES I PÓJDŹ W JEGO KIERUNKU. ZRÓB TO TERAZ. ZBIERAJ DOŚWIADCZENIA, NIE RZECZY. IGNORUJ WĄTPIĄCYCH, NAWET JEŚLI KRYJĄ SIĘ W TWOJEJ WŁASNEJ GŁOWIE. POKAŻ SIĘ ONLINE. UWIERZ W SIEBIE. PROSTOTA JEST KLUCZEM. ODŻYWIAJ SWÓJ UMYSŁ I CIAŁO. ODPOCZYWAJ. BĄDŹ SWOIM WŁASNYM BOHATEREM. DAJ SOBIE POZWOLENIE. UFAJ SWOJEMU INSTYNKTOWI. STAWIAJ KROK ZA KROKIEM. MIEJ WPŁYW NA WSZYSTKO. BUDUJ SWOJE DNI WOKÓŁ TEGO, CO JEST DLA CIEBIE WAŻNE. GDY ODDAJESZ SIĘ SWOIM PASJOM ZMIENIASZ ŚWIAT W LEPSZE MIEJSCE. NIGDY NIE PRZESTAWAJ SIĘ UCZYĆ I EKSPERYMENTOWAĆ. IM MNIEJ WYDASZ TYM WIĘCEJ ZYSKASZ. BĄDŹ WDZIĘCZNA. CODZIENNIE PATRZ NA SWOJE CELE.

PLE - odsłona druga

alicjapw@gmail.com (apw) — Sun, 13 Nov 2011 18:48:00 +0000

Określenie PLE nie jest popularne w Polsce. Przypomnę, że pochodzi od słów Personal Learning Environment i oznacza osobistą przestrzeń uczenia się. Czyli jest to zbiór elementów sprzyjających uczeniu się danej osoby.
Pisałam już kiedyś o tym jak się "nie uczę", ale dziś wygląda to ciut inaczej. Od tamtego czasu wprowadziłam w życie wykorzystywanie technik relaksacyjnych i poprawiłam skład swojej diety (jestem semi-wegetarianką, a naukę przegryzam orzechami, zamiast czipsami). Nie oglądam telewizji, nie marnuję czasu grając czy gapiąc się na statusy znajomych. Sięgnęłam także do rozwiązań dla biznesu i nauczyłam się dzielić zadania wg ich priorytetów i pilności, delegować zadania, traktować porażki jak trening,... Nauka jest dla mnie dzisiaj znacznie przyjemniejsza i łatwiejsza niż rok temu.
Szkoda, że wcześniej nikt nie pokazał mi jak się uczyć. Przed maturą na przykład...

Moja PLE - wyznania

Słówek najlepiej uczę się maszerując. Biorę więc fiszki i idę z nimi na spacer.
Gdy tylko mam okazję mówię w obcym języku. Ćwiczę.

Wykłady przygotowuję leżąc na łóżku z książką i notując na kartkach. Długopisem. Analogowo.
Swoje notatki koloruję. Dodaję obrazki, symbole. Rysuję mapy skojarzeń.
Na końcu przerabiam je na prezentacje.
Myszkuję po sieci. Oglądam podcasty, czytam książki (takie pachnące farbą drukarską i elektroniczne). Czytam książki o multimediach i o technikach uczenia i uczenia się.
W drodze do pracy słucham książek audio i nagranych przez siebie notatek.
Uczę się ucząc innych.
Mam ścianę z przyklejonymi notatkami, cytatami, afirmacjami.
Mam segregator z notatkami z książek, które przeczytałam. Koloruję książki i wypełniam je przyklejanymi notatkami.
Mam porządek.
Przechowuję swoje pliki w chmurze. Mam do nich dostęp wszędzie.
Dzielę się swoją wiedzą.Chwalę się nowymi informacjami. Plotkuję o nich. Szukam enuzjastycznych ludzi.
Korzystam z technik relaksacyjnych, żeby usprawnić pracę swojego mózgu. Medytuję. Fotografuję. Maluję. Piszę. Bawię się z kotem.
Codziennie spaceruję. Dużo się uśmiecham. Jem to, co lubi mój mózg - orzechy, banany,...
Korzystam z różnych serwisów: poczty, kalendarza, notatnika, listy zadań. Przypisuję priorytety swoim obowiązkom.
Często marzę i planuję. Myślę o myśleniu. Staram się widzieć cały obraz - ustalam cele. Mierzalne, realne, osiągalne.
Moja praca/nauka sprawia mi radość.

Moje narzędzia: KOMPUTER i INTERNET, kartki i karteczki samoprzylepne, długopisy i kolorowe flamastry, mp3-player, ściana z notatkami.

p.s.
Tym, którzy sądzą, że to co wymieniłam wykracza poza moją przestrzeń uczenia się odsyłam do odkryć dekady mózgu i książek poświęconych technikom uczenia się. ;)

Jestem Informatyczką - konkurs

alicjapw@gmail.com (apw) — Fri, 11 Nov 2011 12:26:00 +0000

Źródło: IconArchive.com

Zapraszam do udziału w konkursie w ramach akcji
Jestem Informatyczką.

Zadanie polega na zaproponowaniu ciekawej akcji łączącej kobiety i informatykę. Można zaproponować imprezę, przygotować plakat, komiks, nagrać utwór muzyczny,...

Pomysły można zgłaszać na funpage Jestem Informatyczką, lub drogą mailową, na mój adres: alicjapitula@gmail.com.
Akcję wspiera Małopolski Oddział Polskiego Towarzystwa Informatycznego.

p.s.
A już niedługo konkurs na logo akcji.

Inspirantki inspirują

alicjapw@gmail.com (apw) — Sun, 30 Oct 2011 11:51:00 +0000

Zobaczyłam raptem kilka zdjęć, ale pomyślałam "Co za szkoła!": http://inspirantki.blogspot.com/

Plagiat

alicjapw@gmail.com (apw) — Tue, 25 Oct 2011 20:00:00 +0000

Moja studentka (pani Agata) przesłała mi dziś link do ciekawego artykułu. Chodzi o plagiat pomysłu na zdjęcie ślubne.
Chociaż na co dzień walczę o szanowanie praw autorskich, zastanawiam się na ile można inspirować się cudzymi pomysłami...
Na przykład na moim własnym ślubie przytrafiło mi się fajne zdjęcie - mąż i żona wyglądający zza drzewa. To moje ulubione zdjęcie i często kopiowaliśmy z mężem ten pomysł przy różnych okazjach. W zasadzie mogłabym utworzyć mały album "zdjęć przy-drzewnych". Nigdy nie przeszła przez moją głowę myśl, że to forma plagiatu :(
Sprawa jest śliska.
Czasem zdarza mi się, że wpadnę na dobry pomysł i jestem absolutnie pewna swojego autorstwa tej myśli - do czasu, aż przypomnę sobie (sama lub z pomocą przyjaciół), że myśl ta już została gdzieś wypowiedziana i wyskoczyła z zakamarków mojej pamięci. Łatwo w takiej sytuacji o nieumyślny plagiat.

Jeśli chodzi o prawa autorskie, w początkowym etapie mojej pracy zawodowej nie rozumiałam ich znaczenia. Nie miałam odpowiednich przyzwyczajeń, pożyczałam obrazki "od Google" (tak, wiem, że Google nie udostępnia obrazków). Z upływem czasu nauczyłam się szanować prawo, ale na pewno nadal popełniam błędy.

Cóż, pozostaje mi mieć nadzieję, że jeśli popełnię błąd ktoś mi go wskaże i pomoże skorygować.
O co gorąco proszę!

p.s. Nie kradnij!

alicjapw@gmail.com (apw) — Mon, 24 Oct 2011 14:59:00 +0000

Znalazłąm akcję w sieci i niniejszym dołączam się do niej: http://psniekradnij.blogspot.com/

Postaram się niebawem uzupełnić ten post o zestaw przydatnych adresów - z grafikami do pobrania.

SlideRocket.com

alicjapw@gmail.com (apw) — Sun, 23 Oct 2011 16:00:00 +0000

Slide Rocket to serwis prezentacyjny, aplikacja działająca online (SaaS).
Pierwszą rzeczą, którą trzeba zauważyć jest brak polskiej wersji językowej, który naszym rodakom może utrudnić dostęp. Naturalnie działa w międzynarodowym języku Internetu - angielskim.
Fajną sprawą jest wtyczka do Chrome, umożliwiająca szybkie wczytanie aplikacji. Dzięki niej zaczęłam, przyglądać się serwisowi.

Założyłam darmowe konto, więc otrzymałam pakiet "intuicyjnych narzędzi". Dostępny jest także pakiet profesjonalnych narzędzi - płatny lub jako 14-dniowy trial. Nie zdecydowałam się na wersję rozszerzoną, gdyż wiem, że nie będę używała tego serwisu dość często.

Serwis jest przyjazny w obsłudze. Zaczynamy od wybrania jednego z 14 schematów graficznych. Okno aplikacji przypomina standardowy program komputerowy - pasek menu, narzędzia, panel właściwości i oczywiście pole slajdu.
Ciekawym rozwiązaniem jest biblioteka, która z jednej strony przechowuje załadowane przez nas obrazy, a z drugiej strony umożliwia nam wyszukanie pliku w sklepie lub darmowe z FlickRa lub YouTube. Dodatkowo przeszukując te serwisy możemy zaznaczyć, że szukamy obrazów z licencją CC, nie trzeba więc martwić się o prawa autorskie. Szkoda tylko, że nie dorzuca informacji na slajd o źródłach obrazu.
Na slajdach możemy umieszczać kształty, tabele, wykresy, obrazy i pliki audio-wideo. Tekst możemy edytować - standardowo. Podoba mi się paleta kolorów, które możemy stosować. Jest ograniczona, jednak wystarczająca. Naturalnie można także edytować parametry pokazu slajdów, dodawać przejścia, animacje...
W panelu właściwości, w zakładce fx tworzy się efekty. Biblioteka efektów nie jest bogata, za to każdy efekt można dostosować do swoich preferencji.
U mnie odrobinę zacinało podczas edycji, jednak połączenie z siecią miałam w tym czasie nie najlepszej jakości.

Podsumowując:

Bawiłam się ze Slide Rocket przez około 2 godziny. Na pewno nie wypróbowałam wszystkich możliwości, ale już coś o nim wiem. Niewielka ilość dodatków (szablonów, animacji, symboli) moim zdaniem jest tutaj zaletą. Serwis pozwala stworzyć coś szybko, szkoda tracić czas na przeglądanie setek zbędnych bajerów. Na kolana nie powala, ale jeśli znamy język angielski jest dobrą alternatywą dla komercyjnego PowerPointa. Polecam.

Poniżej moje dzieło, na tak zwany temat dowolny - powiedzmy, że jest to prezentacja "o mnie w 30 sekund", czyli pierwsze w tym semestrze zadanie moich studentów...

Przydatne od Slide Rocket:

Tyle tytułem wstępu...

alicjapw@gmail.com (apw) — Fri, 21 Oct 2011 14:30:00 +0000

Źródło: demotywatory.pl

Potęga słów | YouTube

alicjapw@gmail.com (apw) — Tue, 04 Oct 2011 09:36:00 +0000

O tym, co znaczy dobry nagłówek...

Uwaga - filmik łapie za serce.

Sunni Brown: Doodlers, unite! | Video on TED.com

alicjapw@gmail.com (apw) — Thu, 29 Sep 2011 10:21:00 +0000

Sunni Brown: Doodlers, unite! | Video on TED.com

Bazgrolenie. Bezładne notatki, które powstają podczas wykładów, zebrań, chwil, gdy powinniśmy być skupieni, ale myśli ciągną w nieznane. Sunni Brown mówi o ich wielkiej mocy twórczej...

Fajne pomysły z TED Talks

alicjapw@gmail.com (apw) — Thu, 22 Sep 2011 09:43:00 +0000

Motywacja to coś, co szybko się kończy. świetnie to widać na przykładzie odchudzających się - pierwszy tydzień jeszcze jakoś idzie, ale im dalej tym trudniej. A przecież nieraz mamy plany - kiedyś zostanę pisarzem, kiedyś zacznę uprawiać sport, kiedyś zacznę czytać książki każdego dnia, kiedyś nauczę się pływać... A może tak przybliżyć to kiedyś na dziś i zacząć to robić już - nie od kiedyś ale przez określony czas?
Matt Cutts ma fajny pomysł - wypróbuj czegoś nowego przez 30 dni. Stań się kimś, kim zawsze chciałeś być. 30 dni to chwila - każdy da radę.
To taka metoda małych kroczków do stania się człowiekiem, jakim chcemy być.

Na kolejnym filmie Daniel Tammet w ciekawy sposób przedstawia naszą percepcję, uczy jak postrzegać elementy rzeczywistości poprzez serce - zmysły, emocje, kolory, odczucia,...

Jak wygląda nowoczesna książka? Jest hipermedialna, ale nie pachnie farbą drukarską ani nie szeleści przy przeglądaniu stron - na literaturę piękną się nie nadaje. Dla książki naukowej jest idealna.

Na koniec jeszcze, czego można się nauczyć z 5 milionów książek:

Polecam oglądanie TEDa - na przykład przy śniadaniu, zamiast bloku reklam telewizyjnych czy głupich seriali czasożerczych. :)

Pranie Mózgu vs Edukacja

alicjapw@gmail.com (apw) — Mon, 05 Sep 2011 21:03:00 +0000

Słyszę czasem, że nasz system edukacji został wymyślony, aby ogłupiać społeczeństwo. Tworzyć masy, które nie zadają pytań, nie podważają autorytetów, nie kwestionują przekazywanych im wiadomości...

Długo nie mogłam się pogodzić z taką opinią - przecież ja stanowię część tego systemu. Czy to znaczy, że przyczyniam się do ustawiania ludzi w szeregu?! Pozbawiania ich kreatywności i niezależnego myślenia? Przecież moim celem było i jest ożywianie monotonii uczenia się, pokazywanie przyjaznej strony technologii informacyjnych, swoistej zabawy z nią,...

Tymczasem, gdy zaczęłam się nad tym zastanawiać, na chwilę ta chęć wyzwalania twórczego myślenia i działania gdzieś we mnie przygasła. Nie wiem kiedy ją zgubiłam, ale w ostatnim czasie nie byłam sobą. Byłam belfrem, jakiego nie polubiłabym. Podręcznikowym potworem. W minionym semestrze byłam częścią machiny tłamszenia. Teraz, kiedy to do mnie dotarło wstydzę się tego i jednocześnie rozumiem, jak łatwo taki system powstaje. Oczywiście ruszam w nowy semestr z mocnym postanowieniem poprawy!

W idealnej szkole, dla każdego ucznia dopasowany jest najlepszy dla niego styl nauczania. W idealnej szkole nauczyciel jest iskrą rozpalającą twórcze możliwości ucznia. W naszej szkole nie jest łatwo dopasować się do każdego ucznia, chociaż podejmujemy przecież próby. E-nauczanie jest taką próbą. W państwowej polskiej szkole, z klasami po 30 osób nie jest możliwe, aby nauczyciel pałał zawsze entuzjazmem i wychwytywał w każdym uczniu jego wyjątkowość - braknie mu na to sił i pieniędzy (ani szkoła, ani portfel nauczyciela nie sfinansuje akcesoriów do uatrakcyjnienia lekcji). Czy można więc mówić o manipulowaniu i zorganizowanym systemie ogłupiania poprzez edukację?

Chcę wierzyć, że w każdej szkole jest garstka nauczycieli, którzy pokazują uczniom jak korzystać ze swojego umysłu. Jak szukać odpowiedzi poza podręcznikiem. Ja miałam kilku takich nauczycieli.

Takie rozważania właśnie chodzą mi po głowie w te wrześniowe wieczory. Jestem pełna nadziei na nowy rok akademicki. Mam pomysły na nowe zajęcia i najwyraźniej mam ochotę stać się lepszym nauczycielem.

Na koniec jeszcze jeden filmik, z odrobinę innej beczki, z kinetyczną typografią:

Promowanie bloga

alicjapw@gmail.com (apw) — Fri, 02 Sep 2011 21:06:00 +0000

Mamy wrzesień, więc ruch w biznesie edukacyjnym się zaczyna. Co prawda akademicy mają jeszcze miesiąc wolnego, ale pora przestać lekceważyć budzik.
Ja zaczęłam powrót do szkolnej rzeczywistości od uporządkowania zakładek, ale nie o tym chcę pisać.

Prowadzę kilka blogów, chociaż tylko ten jest jawny. Każdy z moich blogów dotyczy innego obszaru z moich zainteresowań. Musze przyznać, że pozostałe są aktualizowane znacznie częściej niż ten. Posty na pozostałych są spontaniczne i nie wymagają wcześniejszych testów, badań, przemyśleń. Poza tym moja praca wypełnia mój czas tak bardzo, że pod koniec dnia już brak mi sił, aby jeszcze o tym pisać. Musicie pamiętać, że moja praca to nie tylko zajęcia, ale też ciągłe uczenie się i przeglądanie aktualności w sieci. Czasem także wydaje mi się, że nie ma sensu się rozpisywać i powielać opisane już przez innych tematy. W każdym bądź razie nie traktowałam nigdy tego bloga jako źródła dochodów, ani mojej oficjalnej wizytówki. Ten blog był eksperymentem, chciałam wiedzieć jak to jest kiedy pisze się bloga. Teraz już wiem i bardzo lubię blogowanie.
Troszkę się rozpisałam, ale mam jakiś morał. Po pierwsze przełączyłam się na nowy interfejs Bloggera i póki co podoba mi się. Po drugie w nowym interfejsie jest link wart przeczytania: Zyskaj czytelników (post na stronie ustawień bloga). Jest to dość rozbudowany opis ustawień bloga oraz mini kurs webwritingu dla bloggerów. Warto przeczytać ten wpis, zwłaszcza jeśli jeszcze nie przesiąkło się technikami NLP i manipulacji.

A swoją drogą, może tak założyć bloga anty-manipulacyjnego? Nie macie już dosyć bycia marionetkami w rękach "ekspertów od reklamy"?

Utknąć w Ututi.pl

alicjapw@gmail.com (apw) — Sun, 29 May 2011 03:23:00 +0000

Natknęłam się niedawno na serwis http://ututi.pl/ .

Jest to pomysł na dzielenie się notatkami w sieci, kierowany głównie do studentów i wykładowców.

Zastanawiam się, czy mógłby zastąpić Moodle - na poziomie dzielenia się materiałami, prowadzenia dyskusji i rozsyłania informacji do grupy studentów, czyli najczęściej wykorzystywanych funkcji platformy.

+ Po pierwsze można połączyć korzystanie z serwisu ze swoim kontem z serwisu Google lub Facebook. Może to być postrzegane jako zaleta, dla osób nie lubiących mnożyć użytkowników w sieci - jak dla mnie na przykład. Dla tych, którzy tego nie lubią istnieje możliwość stworzenia użytkownika niezależnego.

+ Możliwość przeglądania materiałów innych grup. Zapisałam się na subskrypcję kilku kursów, przeglądnęłam kilka paczek materiałów - raz lepszych, raz gorszych i doszłam do wniosku, że:

- Brak rankingu utrudnia wyławianie fajnych kursów. Przeglądając materiały niejednokrotnie ściągnęłam treści małej wartości (np. zeskanowane notatki z wykładów).

- Mocno ograniczone możliwości serwisu.

Założyłam swój przedmiot. Dodałam opis i postanowiłam zacząć od dodania Wiki. Wprowadziłam treść, kliknęłam wyślij. Brak efektu. Znów kliknęłam wyślij. Znów brak efektu … po chwili pojawiło się 31 identycznych wpisów w Wiki mojego przedmiotu. Myślę - trudno, zdarza się, usunę. No właśnie! Nie znalazłam opcji usuwania wpisu w wiki. Spędziłam godzinę ręcznie zmieniając treść każdego z wpisów, co jest jedynie cząstkowym rozwiązaniem, gdyż mechanizm wiki "pamięta" wcześniejsze wersje.

Sprawdziłam jeszcze czy można usunąć dodany plik - w pewnym sensie. Można ukryć plik w śmietniku, ale nie można usunąć go z serwisu.
Kolejnych kilkanaście minut straciłam szukając kontaktu z administratorami. W końcu napisałam do nich przez forum, do końca nie mając pewności, czy moja wiadomość wyświetli się publicznie czy poleci pocztą prywatną. Po wysłaniu notki z prośbą o usunięcie kursu akurat trafiłam na stronę z wysyłaniem informacji o bugach, ale pewnie drugi raz i tak tam nie trafię.

Poirytowana kończę test. System się nie sprawdził dla mnie. Nie będę go polecała.

Szkoda. Zapowiadał się obiecująco. :(

----------------------------------------
p.s.
Sprostowanie.
Jakiś czas później, dostałam maila od twórców Ututi, w którym poinformowali mnie o przeniesieniu go na inny adres - http://ututi.com/. Twórca serwisu poinformował mnie, że http://ututi.com/ jest aplikacją stale rozwijaną i aktywną, zaś ututi.pl to martwa "wersja próbna". Szkoda tylko, że nie było tej informacji na stronie - nie zmarnowałabym swojego czasu i nie zraziłabym się już na starcie.
Nie mnie jednak mam nadzieję, że skoro http://ututi.com/ się rozwija i korzystają z niego uczelnie, to niebawem okaże się równie popularny wśród studentów jak król Facebook i że będzie to zasłużone. Tego im życzę.

Raz jeszcze o prezentacjach

alicjapw@gmail.com (apw) — Fri, 27 May 2011 10:10:00 +0000

Zapraszam do obejrzenia mojej prezentacji o prezentacjach :) Prezentacje - jednominutowa lekcja

View more presentations or Upload your own.

Wszystkie zdjęcia użyte w prezentacji znaleziono w serwisie FlickR.