e-βιβλία!

Η Ελλάδα στις 10 πιο ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου. Μύθος ή πραγματικότητα;

noreply@blogger.com (amarantos) — Wed, 11 May 2011 08:11:00 +0000

Η Ελλάδα έχει γίνει η 10η πιο ισχυρή χώρα παγκοσμίως, τα ταμεία του κράτους είναι γεμάτα σε αποθέματα χρυσού, έχει άρτια οργάνωσή που γίνεται αντικείμενο μίμησης από άλλες χώρες και οι πολιτικοί της τιμωρούνται διά της... αφάνειάς τους αν δεν πραγματοποιήσουν ό,τι υπόσχονται! Μα είναι ποτέ δυνατόν; Η Ελλάδα;

Ναι, αλλά για να ακριβολογούμε, η... εικονική Ελλάδα του eRepublik, του δημοφιλούς διαδικτυακού παιχνιδιού στρατηγικής το οποίο τον τελευταίο καιρό απόκτα όλο και περισσότερους θαυμαστές, οι οποίοι προσπαθούν να ξεχάσουν τα καθημερινά προβλήματα της πατρίδας μας. Αφήστε λοιπόν για λίγο τα βιβλία κι ελάτε μαζί μου για ένα ταξίδι σε μια διαφορετική Ελλάδα!

Στο erepublik απεικονίζεται ο εικονικός κόσμος -μια αντιγραφή του πραγματικού- με το όνομα New World- και ο κάθε παίκτης έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει ενεργά στον οικονομικό τομέα (ως επιχειρηματίας), στην πολιτική σκηνή (μπορεί να διεκδικήσει ακόμα και την προεδρία ενός κόμματος) και στον στρατό. Δημιουργοί του on line παιχνιδιού είναι οι ρουμανικής καταγωγής Τζορτζ Λεμναρού και Αλέξις Μποντέ, δυο παιδιά-θαύματα που εργάζονται στον υπέροχα πολύπλοκο ηλεκτρονικό κόσμο.

Η συμμετοχή για κάποιον παίκτη είναι άκρως δελεαστική, καθώς έχει τη δυνατότητα να αλλάξει την ροή της ιστορίας σε μια τεράστια εικονική κοινότητα, να εκπληρώσει τους οικονομικούς, πολιτικούς και στρατιωτικούς του στόχους και γενικά να ακολουθήσει μια παράλληλη εικονική ζωή. Έχει δηλαδή την ευκαιρεία να φτιάξει μια κοινωνία όπως αυτός την θέλει!

Ο ηλεκτρονικός πλανήτης New World αποτελείται από 61 e-χώρες με κοινό πολίτευμα αυτό της Προεδρικής Δημοκρατίας. Σε κάθε χώρα υπάρχει ξεχωριστό νόμισμα, ενώ ο χρυσός χρησιμοποιείται για τις ανταλλαγές νομισμάτων και θεωρείται μέσο σύγκρισης τιμών για αγορές διαφορετικών χωρών, οι δε εκλογικές αναμετρήσεις λαμβάνουν χώρα κάθε 25 του μήνα!

Η εικονική Ελλάδα, γνωστή σαν e-Greece, διατηρεί την δραχμή, έχει πρωτεύουσα την Αλεξανδρούπολη και στην πολιτική σκηνή της συμμετέχουν συνολικά έξι κόμματα. Για όσους θέλουν να μάθουν τα τελευταία γεγονόντα, πριν από ένα χρόνο έληξε η πολεμική εμπλοκή της με την Τουρκία, ενώ δυο ημέρες μετά την ίδρυση της συμμαχίας PEACE (26/8/2008) ενεπλάκη στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο... Οχι και λίγα για ένα παιχνίδι που έκανε το μεγάλο του ντεμπούτο τον Νοέμβριο του 2007.

Tο «Εθνος» συνομίλησε με τον πρόεδρο της εικονικής Ελλάδας, ο οποίος εμφανίζεται με το ψευδώνυμο Tall Niki και τον βουλευτή αντιπολίτευσης Andrea Βο. Και οι δύο εξελέγησαν στις εκλογές του περασμένου Μαρτίου.

«Η μεγάλη επιτυχία της ηλεκτρονικής Ελλάδας οφείλεται στις υποδομές, στην οργάνωση και στους θεσμούς που έχουν δημιουργηθεί», αναφέρει ο πρόεδρος της χώρας μας και ηγέτης του κόμματος Κίνημα Εθνικής Ενότητας, Tall Niki. «Η οικονομική της άνθηση είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων. Εχει από τους μικρότερους φόρους εισοδήματος και ΦΠΑ στον κόσμο του eRepublik. Ενας άλλος παράγοντας είναι η σταθερότητα της οικονομίας. Υπάρχει ολόκληρος μηχανισμός για την προστασία της δραχμής έναντι των κερδοσκόπων».

O βουλευτής του κόμματος «Εθνική Πατριωτική Δράση», Ανδρέας, ζει στην Αλεξανδρούπολη και είναι νεαρός επιχειρηματίας. Χωρίς πολιτικές βλέψεις στην πραγματική του ζωή, ο Ανδρέας δίνει τη δική του εξήγηση για την άνθηση της eΕλλάδας:«Οταν κάποιος εκλέγεται βουλευτής, αυτόματα η αμοιβή του δωρίζεται στο κράτος. Το σημαντικότερο είναι η διαφάνεια η οποία επιδιώκουμε να υπάρχει παντού, σε κάθε συναλλαγή. Κάθε μήνα η κυβέρνηση θέτει συγκεκριμένους στόχους, τους οποίους αν δεν τους πετύχει, ο ψηφοφόρος θα στραφεί σε άλλο κόμμα. Μάλιστα, όταν οι πολιτικοί απομακρύνονται από τον κόσμο απλά δεν ξαναεκλέγονται!».Η οικονομική κρίση χτύπησε όμως και την πόρτα του ηλεκτρονικού πλανήτη. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος που η Ελλάδα κατάφερε να ορθοποδήσει ξανά: «Πολλά κράτη επέλεξαν να αυξήσουν τη φορολογία σε πολλά προϊόντα, η ελληνική κυβέρνηση διατήρησε την ίδια φορολογία και έκανε μειώσεις στα έξοδα.

Η ταυτόχρονη αναδιοργάνωση των δημόσιων οργανισμών και του στρατού έδειξε ότι τα έξοδα έχουν αρχίσει να μειώνονται, κάτι το οποίο μας οδηγεί να έχουμε ακόμη και εν μέσω κρίσης θετικό ισοζύγιο», δηλώνει ο πρόεδρος.

Τη μικρογραφία της παγκόσμιας πραγματικότητας ζουν στο Internet πάνω από ένα εκατομμύριο παίκτες, οι οποίοι διαρκώς αυξάνονται. Οι πολίτες που διαθέτουν ελληνική ταυτότητα είναι περί τους 8.500. Πρώτη χώρα σε πληθυσμό είναι η Πολωνία με 58.729 πολίτες.

Η κυριαρχία της κάθε χώρας εξαρτάται κατά πολύ από τον αριθμό των πολιτών της. Εντούτοις η Ελλάδα έχει καταφέρει μέσα από την άψογη συνεργασία των πολιτών της και την ολοένα και προοδευτική πολιτική της να πλασαριστεί στη 10η θέση των ισχυρών χωρών, με προοπτική ανόδου ακόμα και στην 5η!

Σε αυτό συμβάλλουν οι εξαγωγές που αποφέρουν τεράστια κέρδη σε χρυσό και στο γεγονός ότι οι οικονομικοί δείκτες κινούνται σε υψηλά επίπεδα.

Η επίσημη ιστοσελίδα του παιχνιδιού είναι www.erepublik.com, αλλα αν μπείτε από το κάτωθεν link, θα βοηθήσετε στην ανάπτυξη της e-Ελλάδας καθώς μόλις φτάσετε στο level 6 το κράτος θα κερδίσει 5 τεμάχια χρυσού, ποσό πολύ σημαντικό για την οικονομία μας.

Κάντε λοιπόν κλικ ΕΔΩ και ελάτε να φτιάξουμε μια διαφορετική Ελλάδα

Allan Wace - ΟΜΗΡΟΣ

noreply@blogger.com (amarantos) — Fri, 27 Nov 2009 14:35:00 +0000

Ο Allan Wace είναι καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του CAMBRIDGE της Αγγλίας.

Στο βιβλίο περιλαμβάνονται άρθρα από διάφορους ερευνητές όσον αφορά τα ομηρικά ποιήματα, τον Όμηρο τον ίδιο αλλά και τις επιδράσεις που είχε το έργο του στους κατοπινούς συγγραφείς.

Allan Wace - ΟΜΗΡΟΣ

Θυσιαστήριο της Λευτεριάς

noreply@blogger.com (amarantos) — Fri, 27 Feb 2009 15:13:00 +0000

Την πρωτομαγιά του 1944 όπως και κάθε χρονιά ξεφάντωνε η γη με τα λουλούδια. Στα σπίτια μας όμως δεν εκρεμάσαμε μάηδες, γιατί είμαστε ακόμα σκλαβωμένοι. Τα τριαντάφυλλα στέκονταν ανέγγιχτα έξω στα περιβόλια. Ο ήλιος έλαμπε μα η ψυχή μας είταν μαύρη. Είχαμε διαβάσει πώς οι δικοί μας πολέμησαν στους Μολάους και σκότωσαν ένα Γερμανό στρατηγό και τρεις από τους συνοδούς του, και πώς γι' αντίποινα θα ντουφέκιζαν οι Γερμανοί όσους άντρες θα συναντούσανε στο δρόμο Μολάων—Σπάρτης, κι' ότι ξημερώνοντας η πρωτομαγιά θα ντουφέκιζαν διακόσιους Έλληνες, εξόν απ' όσους κιόλας είχαν σφάξει οι προδότες με το έτσι θέλω.[...]

Πρόκειται για έκδοση σε καρτέλες μεγάλου μεγέθους (τουλάχιστον Α3) που βρίσκονται μέσα σε φάκελο. Σπανιότατο υλικό από το 1945.

Θυσιαστήριο της Λευτεριάς

Οι Λαϊκοί Δρόμοι και η πρακτική τους εφαρμογή

noreply@blogger.com (amarantos) — Mon, 02 Feb 2009 13:12:00 +0000

Το βιβλίο "Οι Λαϊκοί Δρόμοι και η πρακτική τους εφαρμογή" αναφέρεται συνοπτικά στις κλίμακες που χρησιμοποιούνται σήμερα στην Ελληνική Δημοτική και Λαϊκή Μουσική.

Οι κλίμακες (ή Λαϊκοί Δρόμοι όπως επεκράτησε να ονομάζονται) απεικονίζονται με πρακτικούς δακτυλισμούς για όλα τα βασικά όργανα: Κιθάρα, Μπουζούκι και Αρμόνιο (ή Πιάνο).

Σημειώνονται επίσης οι κύριες και οι δευτερεύουσες συγχορδίες του κάθε δρόμου καθώς και οι βασικές κινήσεις των συγχορδιών.

Το βιβλίο συμπληρώνεται με μελωδίες που αποδίδουν το χαρακτηριστικό άκουσμα του κάθε δρόμου.

Οι Λαϊκοί Δρόμοι και η πρακτική τους εφαρμογή

70 πολιτικοί (Συλλογικό Έργο)

noreply@blogger.com (amarantos) — Sun, 01 Feb 2009 06:46:00 +0000

Το παρόν βιβλίο δεν ασχολείται με την πολιτική ούτε με την εξουσία, αλλά με τους ίδιους τους πολιτικούς. Στόχος του είναι να δώσει στον αναγνώστη βασικές πληροφορίες για κορυφαίους ηγέτες της ανθρωπότητας, που να διαβάζονται εύκολα και γρήγορα. Οι πληροφορίες για κάθε πολιτικό είναι συγκρίσιμες μεταξύ τους. Περιλαμβάνουν τα κύρια στοιχεία για τον ιδιωτικό βίο του πολιτικού (κυρίως την αφετηρία του), για το δημόσιο βίο του μέχρι να αποκτήσει εξουσία και για τον τρόπο και τις συνθήκες ανάρρησής του σε αυτήν. Κωδικοποιούν επίσης την εξωτερική πολιτική που άσκησε, τη σχέση του με τον πόλεμο και την ειρήνη, την οικονομική και την εσωτερική πολιτική του. Τέλος, περιλαμβάνεται μία σύντομη μαρτυρία για κάθε πολιτικό, κάτι που έγραψε ο ίδιος ή άλλοι που έγραψαν για εκείνον.

Κάθε εποχή έχει τα δικά της κριτήρια για να αξιολογεί τους πολιτικούς. Ωστόσο ο κίνδυνος της δικής μας εποχής δεν είναι οι μη τεκμηριωμένες αξιολογήσεις, αλλά η γενική λήθη και η απαξίωση. Μόλις πριν από μερικά χρόνια, σε σχετική έρευνα στα βρετανικά σχολεία αποδείχθηκε ότι περίπου ένας στους τέσσερις μαθητές δεν γνώριζε ποίου κράτους πρωθυπουργός ήταν ο Ουίνστον Τσόρτσιλ στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολλοί δεν είχαν υπόψη τους τι ακριβώς ήταν κάποιος Αδόλφος Χίτλερ. Το εν λόγω μικρό βιβλίο για τους μεγάλους πολιτικούς του παρελθόντος είναι μία μικρή συμβολή εναντίον της μεγάλης λήθης.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

Σολομών, Δαρείος ο Μέγας, Περικλής, Φίλιππος Β', Ασόκα, Κωνσταντίνος ο Μέγας, Ιούλιος Καίσαρ, Οι πολιτικοί στο Βυζάντιο (Ιουστινιανός, Ηράκλειος, Βασίλειος Α'), Δυναστεία των Τανγκ, Καρλομάγνος, Χαρούν Αλ Ρασίντ, Φρειδερίκος Βαρβαρόσα, Ιννοκέντιος Γ', Ταμερλάνος, Ισαβέλλα Α' της Καστίλης, Μοντεζούμα Β', Σουλεϊμάν Α', Ελισάβετ A' της Αγγλίας, Ακμπάρ ο Μέγας, Καρδινάλιος Ρισελιέ, Πέτρος Α' ο Μέγας, Αικατερίνη η Μεγάλη, Γουλιέλμος Πιτ ο πρεσβύτερος, Τζορτζ Ουάσινγκτον, Θαδδαίος Κοσιούσκο, Κλέμενς Μέτερνιχ, Ιωάννης Καποδίστριας, Μπενίτο Χουαρές, Έιμπρααμ Λίνκολν, Καμίλο Καβούρ, Χαρίλαος Τρικούπης, Μάο Τσε-Τουνγκ, Ζορζ Μπενζαμέν Κλεμανσό, Τόμας Γούντροου Ουίλσον, Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ, Ελευθέριος Βενιζέλος, Άρθουρ Νέβιλ Τσάμπερλεν, Βλαντίμιρ Λένιν, Γουίνστον Τσόρτσιλ, Κόνραντ Αντενάουερ, Ιωσήφ Στάλιν, Φράνκλιν Ντελάνο Ρούζβελτ, Μπενίτο Μουσολίνι, Ισμέτ Ινονού, Αδόλφος Χίτλερ, Τζαβάχαρλαλ Νεχρού, Χο Τσι Μινχ, Σαρλ Ντε Γκολ, Φρανθίσκο Φράνκο, Γιόσιπ Τίτο, Σαλβαδόρ Γκοσένς Αλιέντε, Μακάριος Γ', Ρίτσαρντ Νίξον, Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, Ίντιρα Γκάντι, Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ, Μάργκαρετ Θάτσερ, Ούλαφ Πάλμε, Φιντέλ Κάστρο, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ

70 πολιτικοί (Συλλογικό Έργο)

Χρήστος Ζαλοκώστας - ΣΩΚΡΑΤΗΣ Ο προφήτης της αρχαιότητας

noreply@blogger.com (amarantos) — Sat, 31 Jan 2009 06:41:00 +0000

Πολλοί, όταν ακούν τ' όνομα Σωκράτης, αναρωτιώνται τι λογής άνθρωπος υπήρξε. Ακουστά έχουν τ' όνομα, ωστόσο ξέχασαν ποιος ακριβώς ήταν. Το βιβλίο αυτό γράφηκε, για να ξαναθυμίσει στους συγχρόνους την πιο αινιγματική μορφή της αρχαιότητας και μια φωτεινή διδασκαλία, πού ύστερα από 2.500 χρόνια είναι τόσο χρήσιμη για τους σημερνούς ανθρώπους, όσο ήτανε στους Αθηναίους του Ε' π.Χ. αιώνα. Όλη του ή διδαχή μπορεί να εφαρμοστή στην εποχή μας, την τόσο όμοια με τη δική του. Ο λαός, τότε, ήταν κατάκοπος από το φοβερό Πελοποννησιακό πόλεμο, απογοητευμένος από τις παλιές φόρμες της ζωής, ανήσυχος για την επιβίωση του, γεμάτος κρυφό πόθο για πραγματικές αξίες. Όπως σήμερα, ζούσανε τότες οι άνθρωποι βίο ανεξέταστο, παρασυρμένοι από τις φροντίδες αλλά και τη φαντασμαγορία της ζωής. Η προσπάθεια τους περιοριζόταν στο να ευδοκιμήσουν στην κοινωνία, κι' ας έμεναν βυθισμένοι στην πλάνη και τα δουλικά διακονήματα. Ο πολιτισμός κινδύνευε από τη μετριότητα των ατόμων, ευαίσθητων για τα μικρά κι' αδιάφορων για τα μεγάλα. Μήπως όμως ο αιώνας μας δεν παλεύει μέσα σε παρόμοια πνευματική σύγχυση; Δυνατοί άνεμοι ελεύθερης σκέψης, λες και τους απόλυσαν εκείνοι οι παλιοί σοφιστές, παρασύρουν τα καθιερωμένα, σκορπάν επαναστατικές ιδέες, κλονίζουν τα βάθρα της πίστης και της ηθικής.

Αν ξαναγύριζε στον κόσμο ο Σωκράτης, θα τον εξένιζαν βέβαια αεροπλάνα και Σπούτνικ, μα τους ανθρώπους θα τους έβρισκε απαράλλακτους. Σήμερα ή ζωή μεταμορφώθηκε, αλλά μόνο στα εξωτερικά σημάδια της. Κάτω από την επιφάνεια σαλεύουν πάντα τα ίδια προβλήματα του ανθρώπου. Γι' αυτό θεώρησα απαραίτητο, μια βιογραφία του Σωκράτη να εικονίζη τις περιπέτειες και τη ζωή του Ε' π.Χ. αιώνα, «του κλασσικού», που στάθηκε ένας από τους πιο σπουδαίους για την ανθρωπότητα. Όλα τα προβλήματα πού μας συγκινούν σήμερα, τα εξέτασε ο Σωκράτης με σοφία, διαλογική ικανότητα και ψυχολογική διαίσθηση. Νους θετικός, αλλά ψυχή ανήσυχη και συχνά εκστατική. Θαυμάσιο διαμάντι, πού όσο περισσότερο σκαλίζεται, τόσο παρουσιάζονται νέες πλευρές του και φεγγοβολά δυνατότερα.

Χρήστος Ζαλοκώστας - ΣΩΚΡΑΤΗΣ Ο προφήτης της αρχαιότητας

Δημήτριος Βικέλας - Λουκής Λάρας

noreply@blogger.com (amarantos) — Sat, 31 Jan 2009 06:36:00 +0000

Το γνωστότερο λογοτεχνικό έργο του Δημήτριου Βικέλα είναι ο Λουκής Λάρας, ένα ιστορικό μυθιστόρημα βασισμένο στις μαρτυρίες ενός υπαρκτού προσώπου. Αφορμή της έμπνευσης του συγγραφέα στάθηκε η γνωριμία του στο Λονδίνο με έναν Χίο ομογενή, τον Λουκά Τζίφο, που σύμφωνα με παράκληση του συγγραφέα του άφησε τις αυτοβιογραφικές του σημειώσεις. Βέβαια ο Βικέλας κατάφερε να διαμορφώσει αυτές τις σημειώσεις του γέροντα από τη Χίο και να δημιουργήσει ένα εκτεταμένο πεζογράφημα που κυμαίνεται ανάμεσα στην ηθογραφία και την ιστορία και έχει έκταση ανάλογη με μια νουβέλα.

Σημείο εκκίνησης της αφήγησης είναι το 1821, όταν ο εικοσάχρονος τότε Λουκής Λάρας βρίσκεται στη Σμύρνη και ασχολείται με το εμπόριο μαζί με τον πατέρα του. Για την Επανάσταση και τη Φιλική Εταιρεία γνώριζε λίγα και έτρεφε ελάχιστες ελπίδες για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Με την έναρξη της Επανάστασης οι Τούρκοι τρομοκρατούν τους χριστιανικούς πληθυσμούς κι έτσι πατέρας και γιος καταφεύγουν στη Χίο, όπου βρίσκεται η υπόλοιπη οικογένεια. Μολονότι διαθέτει ψυχικά χαρίσματα και σωματικά προσόντα, δε συμμετέχει ενεργά στον αγώνα. Ένα χρόνο μετά οι Τούρκοι επιτίθενται στη Χίο και μπροστά στον επερχόμενο κίνδυνο η οικογένεια εκπατρίζεται ξανά. Καταφεύγουν πρώτα στη Μύκονο, κατόπιν στις Σπέτσες και αργότερα στην Τήνο, όπου ο Λουκής Λάρας επιδίδεται με επιτυχία στο εμπόριο. Εκεί πεθαίνει ο πατέρας του ήρωα. Δεν γράφω παραπάνω για να μη σας το χαλάσω.

Ο Δημήτριος Βικέλας γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου στις 15 Φεβρουαρίου 1835. Καταγόταν από μεγάλη εμπορική οικογένεια της Βέροιας και το αρχικό όνομα της οικογένειάς του ήταν Μπεκέλα ή Μπικέλα. Πατέρας του ήταν ο έμπορος Εμμανουήλ Βικέλας και μητέρα του η Σμαράγδα, κόρη του εμπόρου Γεωργίου Μελά και αδελφή του Λέοντος Μελά. Σε ηλικία τεσσάρων ετών έμεινε για ένα χρόνο στο Ναύπλιο με την οικογένειά του, η οποία ένα χρόνο μετά εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Γενικά η μόρφωσή του δεν υπήρξε ποτέ συστηματική λόγω των συνεχών μετακινήσεων της οικογένειάς του αλλά και δικών του προβλημάτων υγείας. Η μητέρα του όμως ήταν πολύ καλλιεργημένη και του προσέφερε αρκετά μαθήματα κατ’ οίκον. Ο ίδιος αργότερα ομολόγησε ότι σ’ αυτήν όφειλε την κλίση του προς τα φιλολογικά ενδιαφέροντα. Στην Πόλη πέρασε εννιά χρόνια ως το 1849, οπότε γύρισε στη Σύρο μαζί με τη μητέρα του και φοίτησε στο Λύκειο του Χ. Ευαγγελίδη.

Δημήτριος Βικέλας - Λουκής Λάρας

Free Harry

noreply@blogger.com (amarantos) — Wed, 28 Jan 2009 15:08:00 +0000

To e-vivlia με άλλα sites στο διαδίκτυο ξεκινάει δυναμικά μια εκστρατεία ευαισθητοποίησης για τον κυπριακής καταγωγής Ελληνο-Αυστραλό συγγραφέα Χάρρη Νικολαίδη που καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση για προσβολή της βασιλικής οικογένειας της Ταϊλάνδης.

Ο Χάρης Νικολαΐδης, εργαζόταν ως καθηγητής στην Ταϊλάνδη από το 2003 έως το 2005 και από το 2006 ζούσε στη Μελβούρνη και δημοσιογραφούσε στο αγγλικό ένθετο του “Νέου Κόσμου”. Τον περασμένο χρόνο επισκέφθηκε την Ταϊλάνδη, χωρίς να γνωρίζει ότι είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης σε βάρος του δύο χρόνια νωρίτερα. Η εναντίον του κατηγορία βασίζεται στο βιβλίο-μυθιστόρημα που είχε γράψει το 2005, με τίτλο “Αληθοφάνεια” και αναφερόταν σε ανώνυμο Ταϊλανδό πρίγκιπα και τη σκανδαλώδη ζωή του. Το βιβλίο τυπώθηκε μόνο σε 50 αντίτυπα και πουλήθηκαν λιγότερα από δέκα.

Οι εικόνες που μεταδίδουν εδώ και λίγες ώρες τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία είναι συγκλονιστικές δείχοντας τον νεαρό καθηγητή αλυσοδεμένο να κρατείται σε άθλιες συνθήκες και σπαρακτικά να ζητά συγνώμη από τις αρχές.

Απαιτείται ευαισθητοποιήση όχι μόνο από το Αυστραλιανό Υπουργείο εξωτερικών το οποίο ήδη κινειτοποιείται σύφμωνα με πληρφορίες μας αλλά και από τα Υπουργείο εξωτερικών της Κύπρου και της Ελλάδας

Δείτε απλά τις εικόνες στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ για να κατανοήσετε την ψυχολογική κατάσταση. Ήδη άνοιξε λογαριασμός στο FaceBook με τίτλο ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΧΑΡΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ. Μπείτε όσο περισσότεροι. Κινειτοποιείστε όσο περισσότερους μπορείτε σε όλο τον κόσμο. Στείλτε emai και υπογράψτε την πιό κάτω επιστολή διαμαρτυρίας. Μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε.

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΠΡΩΣΩΠΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΜΑΣ ΑΛΛΆ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΔΗΛΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΣΕ ΚΥΠΡΟ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ. ΚΑΘΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΣΤΑΛΕΙ ΜΕ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ. ΤΩΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΑΣ ΤΟΥ ΤΟ ΔΕΙΞΟΥΜΕ. ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΜΑΣ.

Υπογράψτε άμεσα την επιστολή διαμαρτυρίας στο διαδίκτυο. Έχουν υπογράψει περισσότερα από 5000 άτομα μέχρι τώρα...Ας βοηθήσουμε κι εμείς με τον τρόπο μας.

http://www.harrynicolaides.com/

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η Θαυλάνδη φημίζεται για την παιδική δουλεία, εκμετάλλευση παιδιών, παντώς είδους πορνογραφίας και πορνείας με την παιδική πορνεία να φιγουράρει στην πρώτη θέση ......... και κατα τ' άλλα έχουν και μοναρχία και την υποστηρίζουν κι όλας!

Φιλικά
Αμάραντος
Υπέρ της ελευθερίας του λόγου, κατά της λογοκρισίας!

Gossini και Underzo - Τρία τεύχη του Αστερίξ στα Κρητικά

noreply@blogger.com (amarantos) — Sat, 17 Jan 2009 12:30:00 +0000

Η κρητική διάλεκτος χαρακτηριστική ενός νησιού που οι κάτοικοι της έμαθαν να είναι περήφανοι, λεοντόκαρδοι και αισιόδοξοι. Αυτό αποτυπώνεται γλαφυρά μέσα από τους διαλόγους των επίσης επαναστατών Κορσικανών που δε σηκώνουν μύγα στο τυρί... εε, συγνώμη στο σπαθί τους. Η απόδοση έγινε από τον καθηγητή φιλόλογο κο Μιχάλη Πατεράκη και επιμελήθηκε ο καθηγητής γλωσσολογίας κος Χριστόφορος Χαραλαμπάκης.

1ο Τεύχος
2ο Τεύχος
3ο Τεύχος

National Geographic - Η Κύπρος στις αρχές του περασμένου αιώνα

noreply@blogger.com (amarantos) — Sat, 17 Jan 2009 10:58:00 +0000

Το παραδοσιακό νησί της Αφροδίτης γοητεύει με την αμόλυντη ομορφιά του μέσα από μια αναδημοσίευση ενός παλαιού τεύχους του National Geographic (τεύχος Ιουλίου 1928). Το συλλεκτικό αυτό τεύχος διανεμήθηκε με το ΒΗΜΑ της 16ης Απριλίου 2003.

National Geographic - Η Κύπρος στις αρχές του περασμένου αιώνα

Δημήτρης Ψαθάς - Γή του Πόντου

noreply@blogger.com (amarantos) — Fri, 09 Jan 2009 14:32:00 +0000

Ένα συγκλονιστικό ιστορικό χρονικό της Μικρασιατικής Καταστροφής, 540 σελίδων, με στοιχεία αυτοβιογραφικά, που αποτελεί το μοναδικό ιστορικό έργο τού Δημήτρη Ψαθά.

«Η σκέψη μου συχνά φτερουγίζει στα παλιά και να που προβάλλουν πάντα ολοζώντανα —εικόνες όμορφες και πρόσωπα αγαπημένα, σκηνές και περιστατικά της καθημερινής ζωής, χαρές και λύπες, βιώματα λογής λογής και μαζί ολόκληρο το πανόραμα της μακρινής εκείνης πόλης του Ευξείνου Πόντου, όπου έζησα τα παιδικά μου χρόνια. Σαν όνειρο. Άλλοτε ευτυχισμένο και χαρούμενο κι άλλοτε φοβερό —ένας σωστός βραχνάς».

Ο Δημήτρης Ψαθάς, στο ομολογουμένως σημαντικότατο βιβλίο του -όχι μόνο για το περιεχόμενό του αλλά και για τη χρονική περίοδο που εκδόθηκε, όταν το ζήτημα των Ελλήνων της Ανατολής ήταν στο περιθώριο- τονίζει σχετικώς με το ζήτημα αυτό στον πρόλογό του: «...ούτε επιτρέπεται να θυσιάζουμε την ιστορική αλήθεια σε καμία σκοπιμότητα, όπως, δυστυχώς, καθιερώθηκε να γίνεται απ’ τον καιρό που χαράχτηκε η λεγόμενη ελληνοτουρκική φιλία. Η άστοχη τακτική της αποσιώπησης των γεγονότων της Ιστορίας ήταν ίσως κι ένας απ’ τους λόγους που τόσο άσκημα πορεύτηκε η ‘φιλία’ με τους Τούρκους. Να ρίξουμε τον πέπλο της λήθης στο παρελθόν αλλά να ξέρουμε, όχι να κρύβουμε...».

Δημήτρης Ψαθάς - Γή του Πόντου

Μυρτιώτισσα - Κίτρινες φλόγες

noreply@blogger.com (amarantos) — Wed, 31 Dec 2008 13:16:00 +0000

Η Μυρτιώτισσα (λογοτεχνικό ψευδώνυμο της Θεώνης Δρακοπούλου) γεννήθηκε το 1885 στο προάστιο της Κωνσταντινούπολης Μπεμπέκι. Ο πατέρας της ήταν διπλωμάτης και έξι χρόνια μετά τη γέννηση της Θεώνης διορίστηκε γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην τουρκοκρατούμενη τότε Κρήτη, όπου μετακόμισε μαζί με την οικογένειά του. Μετά από παραμονή δυο χρόνων στο νησί εγκαταστάθηκαν οριστικά στην Αθήνα, όπου η Θεώνη φοίτησε στη Σχολή Χιλλ της Πλάκας. Από μαθητική ηλικία είχε κλίση προς την ποίηση και το θέατρο. Πήρε μέρος σε ερασιτεχνικές παραστάσεις αρχαίου δράματος και συνεργάστηκε με τη Νέα Σκηνή του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου. Μετά από σύντομη διακοπή της ενασχόλησής της με το θέατρο, λόγω αντίδρασης της οικογένειάς της, συνέχισε τις δραματικές σπουδές της στο Παρίσι (Κρατική Δραματική Σχολή), όπου εγκαταστάθηκε μετά το γάμο της με το Σπύρο Παππά, με τον οποίο απέκτησε ένα γιο το Γιώργο, ο οποίος σταδιοδρόμησε στο ελληνικό θέατρο. Στην Ελλάδα επέστρεψε μετά από μερικά χρόνια μετά το τέλος του βραχύβιου γάμου της και εργάστηκε ως καθηγήτρια απαγγελίας στο Ωδείο Αθηνών. Καθοριστική για την ποιητική της έκφραση στάθηκε η γνωριμία και ο έρωτάς της με τον ποιητή Λορέντζο Μαβίλη.

Μετά τον δραματικό θάνατο του τελευταίου στη μάχη του Δρίσκου το 1912 η Μυρτιώτισσα στράφηκε στην παλιά της αγάπη για να εκφράσει τον πόνο της. Το 1919 κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο Τραγούδια. Σημαντική για τη ζωή της στάθηκε επίσης η βαθιά φιλία που τη συνέδεε με τον Κωστή Παλαμά, οποίος στάθηκε καθοδηγητής της.

Τιμήθηκε με κρατικά βραβεία ποίησης (το 1932 για τα Δώρα της αγάπης και το 1939 για τις Κραυγές). Μετά τον πρόωρο χαμό του γιου της εξέδωσε το βιβλίο "Ο Γιώργος Παππάς στα παιδικά του χρόνια" (1962). Πέθανε στην Αθήνα το 1968. Η ποίηση της Μυρτιώτισσας κυριαρχείται από έντονο λυρισμό, ενώ συχνά θέματά της είναι η φύση και το δίπτυχο έρωτας-θάνατος.

Μυρτιώτισσα - Κίτρινες φλόγες

Σπύρος Παπαγεωργίου - Επιχείρηση Κοφίνου

noreply@blogger.com (amarantos) — Tue, 30 Dec 2008 12:58:00 +0000

Απέναντι στην Ιστορία μας — όταν μάλιστα αυτή συνδέεται με τραγικές περιπέτειες από τις οποίες δεν έχουμε ακόμα ξεφύγει — οφείλουμε να είμαστε τίμιοι και ειλικρινείς. Η αλήθεια και μόνη πρέπει να αναζητείται με πάθος, χωρίς να αποκρύπτεται από κομματικές ή άλλες σκοπιμότητες.

Για τις φάσεις του Κυπριακού των τελευταίων τριάντα χρόνων πολλά εγράφησαν και ελέχθησαν κατά καιρούς, χωρίς όλα αυτά να έχουν ίχνος επαφής με την πραγματικότητα. Άλλοι διαστρέφουν εν γνώσει τους την αλήθεια, άλλοι την... εμπλουτίζουν με μύθους και εικασίες, άλλοι απλώς την αγνοούν. Το δυστύχημα δεν είναι ότι αρκετοί αγνοούν την πραγματική υφή των γεγονότων, αλλά ότι επιμένουν να μη την αποδέχονται και όταν ακόμα τους προσφέρεται με την μορφή των απρόσβλητων ντοκουμέντων.

Ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου έκαμε μέχρι τώρα πάρα πολλά για να μεταδώσει τα στοιχεία εκείνα που είναι απαραίτητα για την θεμελίωση της σύγχρονης Ιστορίας μας. Σ' αυτόν τον μικρό τόμο, που προσφέρεται σα «υποφάκελος» ή «αντιφάκελος», γίνεται προσπάθεια να εξιχνιασθεί η «Επιχείρηση Κοφίνου», που τόσα στοίχισε στον Ελληνισμό. Αφορμή είναι όσα είπαν στην Βουλή των Ελλήνων (21 Φεβρουαρίου 1986) ο Πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως Κ. Μητσοτάκης, οι οποίοι φαίνεται ότι ήσαν κακώς πληροφορημένοι για τα γεγονότα. Μιλούσαν σε μια καίρια συνεδρίαση του Κοινοβουλίου και αναφέρονταν σε πρώτου μεγέθους ιστορικό θέμα, κι όμως αστόχησαν τραγικά. Είχαν υποστηρίξει ότι η επιχείρηση της Κοφίνου ήταν μια προβοκάτσια της Χούντας εν αγνοία του Μακαρίου. Τα γεγονότα όμως έχουν πείσμα και δεν συμμορφώνονται προς τις θελήσεις και τις δοξασίες μας. Οι σελίδες που ακολουθούν απαντούν στο ερώτημα τι ακριβώς ήσαν τα γεγονότα εκείνα, ποιοι τα θέλησαν και γιατί. Το κύριο σώμα του κειμένου αποτελεί αναδημοσίευση ιστορικής εργασίας που ο συγγραφέας δημοσίευσε στην εφημερίδα «Σημερινή» της Λευκωσίας (από 12.5.1986 μέχρι 26.5.1986) με τον τίτλο «Τι ήταν η Κοφίνου;».

Σπύρος Παπαγεωργίου - Επιχείρηση Κοφίνου

Steven Pinker - Το Γλωσσικό Ένστικτο, Πως ο Νούς Δημιουργεί τη Γλώσσα

noreply@blogger.com (amarantos) — Tue, 23 Dec 2008 13:44:00 +0000

«Πηγαίνετε αμέσως, όχι περπατώντας αλλά τρέχοντας, να προμηθευτείτε Το γλωσσικό ένστικτο. Σ’ αυτό το όντως κατατοπιστικό και απολαυστικό βιβλίο, ο Steven Pinker αναλαμβάνει να σας εισαγάγει στον υπέροχο κόσμο της γλώσσας. Αποφεύγει να σας ταλαιπωρήσει με την "αργκό" των γλωσσολόγων και κατευθύνει την προσοχή σας σε μιαν αναλλοίωτη αλήθεια: η γλώσσα είναι ένα ένστικτο. Στηριζόμενος σε τούτη τη θεμελιώδους σημασίας ανακάλυψη, μας αποκαλύπτει τα μυστικά της νόησης. Πρόκειται για ένα πραγματικά έξοχο επίτευγμα.»
-Michael 5. Gazzaniga, Διευθυντής του Κέντρου Νευροεπιστήμης, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας

«Ο Steven Pinker, ένας από τους εξέχοντες ερευνητές στο χώρο της γλωσσολογίας παγκοσμίως, υπερασπίζεται με μεγάλη ευρηματικότητα και εμβρίθεια την προκλητική θέση για τις βιολογικές βάσεις της γλώσσας, και στην πορεία του εγχειρήματος του παρέχει έγκυρες απάντησες για τα μείζονα ερωτήματα γύρω από τη φύση της γλώσσας. Το γλωσσικό ένστικτο είναι από κάθε άποψη ένα υπέροχο βιβλίο.»
—Howard Gardner, Καθηγητής νευρολογίας, Πανεπιστήμιο της Βοστώνης

«Βιβλίο προκλητικό, ευφυώς δομημένο, με στερεή επιχειρηματολογία διατυπωμένη σε γοητευτικό λόγο. Οι αναγνώστες μπορεί να απορρίψουν το συμπέρασμα του Pinker, αλλά οπωσδήποτε θα απολαύσουν την εμπειρία της περιήγησης στα μονοπάτια της σκέψης του.»
—Roger Lewin στο The New Scientist

«Σημαντικό και συναρπαστικό βιβλίο, το οποίο θα συμβάλει τα μέγιστα στο να διαλυθεί η καταχνιά που καλύπτει τη νέα γλωσσολογία στο μυαλό των περισσοτέρων μας.»
—Antony Daniels στο The Sunday Herald

«Εκθαμβωτικό... Η μεγάλη ιδέα του Pinker συνίσταται στο ότι η γλώσσα είναι ένα ένστικτο, έμφυτο σ' εμάς τους ανθρώπους όσο το πέταγμα στις χήνες... Η τεραστία ευρύτητα των ερευνών του Pinker καθώς και το πνεύμα της ζωντάνιας που τις διαπνέει δύσκολα περιγράφονται με λέξεις.»
—Robert Winder στον Independent

Ο Steven Pinker γεννήθηκε στο Μόντρεαλ του Καναδά. Σπούδασε πειραματική ψυχολογία στα Πανεπιστήμια McGill και Χάρβαρντ και έχει διδάξει στα Πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και του Στάνφορντ καθώς και στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ). Την τρέχουσα περίοδο κατέχει τη θέση του Καθηγητή στο Τμήμα Νευροβιολογικών και Γνωσιακών Επιστημών του ΜΙΤ, όπου διεξάγει έρευνες στα πεδία της οπτικής αντίληψης και της ψυχολογίας της γλώσσας. Είναι εταίρος της Αμερικανικής Ένωσης για την Προαγωγή της Επιστήμης.

Η Αμερικανική Ψυχολογική Ένωση τον έχει τιμήσει με τα βραβεία του Νέου Επιστήμονα και Boyd McCandless. ενώ η Εθνική Ακαδημία Επιστημών των ΗΠΑ τού απένειμε το βραβείο Troland για το ερευνητικό του έργο.

Steven Pinker - Το Γλωσσικό Ένστικτο, Πως ο Νούς Δημιουργεί τη Γλώσσα

Siegmund Freud - Ομαδική και ατομική ψυχολογία

noreply@blogger.com (amarantos) — Sat, 20 Dec 2008 08:59:00 +0000

Η αντίθεση μεταξύ ατομικής και κοινωνικής ή ομαδικής ψυχολογίας, που φαίνεται στην αρχή πώς είναι ριζική, χάνει ενα μεγάλο μέρος της οξύτητάς της, όταν την εξετάσουμε προσεχτικώτερα. Βέβαια, ή πρώτη ασχολείται με το άτομο και γυρεύει νά βρει ποιους τρόπους μεταχειρίζεται αυτό και ποιους δρόμους ακολουθεί στην προσπάθειά του να ικανοποιήσει τις επιθυμίες και τις ανάγκες του. Άλλά στην έρευνά της αυτή, σπάνια μόνο, σε τελείως εξαιρετικές περιπτώσεις, κατορθώνει να παραβλέψει τις σχέσεις του προς τα άλλα άτομα. Το ά λ λ ο ς παίζει πάντα στη ζωή του ατόμου ρόλο καλουπιού, αντικείμενου, συμμάχου ή αντίπαλου κι η ατομική ψυχολογία παρουσιάζεται άπ' την πρώτη στιγμή σαν ατομική και κοινωνική μαζί ψυχολογία, στην πλατειά μα απολύτως δικαιολογημένη έννοια της λέξης. [...]

Siegmund Freud - Ομαδική και ατομική ψυχολογία

Dario Fo - Οι Αρχάγγελοι δεν παίζουν φλίπερ

noreply@blogger.com (amarantos) — Sat, 20 Dec 2008 08:36:00 +0000

«Οι αρχάγγελοι δεν παίζουν φλίπερ» αποτελεί μια οξύτατη σάτιρα της γραφειοκρατίας και των μηχανισμών που την αναπαράγουν. Υπουργοί, κρατικές υπηρεσίες, διευθυντές, δημόσιοι υπάλληλοι, δήμαρχοι, παρελαύνουν σαν σε τσίρκο, κάνοντας ο καθένας το δικό του σόου. Αποκαλύπτεται με τον πιο πρωτότυπο τρόπο η λογική των γραφειοκρατών πως: όχι αυτό που υπάρχει βεβαιώνεται στα χαρτιά, αλλά αυτό που βεβαιώνεται στα χαρτιά, πρέπει να υπάρχει.

Ο Ντάριο Φο είναι από τις σημαντικότερες μορφές του ιταλικού θεάτρου. Συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και σκηνογράφος, τιμήθηκε το 1997 με το Νόμπελ λογοτεχνίας. Γεννήθηκε το 1926 στο Σαν Τζιάνο. Εγκατέλειψε τις σπουδές του στην Αρχιτεκτονική γιά το θέατρο το οποίο υπηρέτησε σε όλες του τις μορφές. Στα έργα του ο Φο στηλιτεύει το κατεστημένο με εκπληκτικό χιούμορ και με αριστουργηματικό αυτοσχεδιασμό, ενώ έχει ασκήσει κριτική, μεταξύ των άλλων, στην πολιτική της εκκλησίας για τις αμβλώσεις, τις πολιτικές δολοφονίες, το οργανωμένο έγκλημα, την πολιτική διαφθορά και το μεσανατολικό. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχουν ανέβει σε θέατρα όλου του κόσμου.

Dario Fo - Οι Αρχάγγελοι δεν παίζουν φλίπερ

Ιωάννης Γιαννόπουλος - Μυστική Αθήνα και Αττική

noreply@blogger.com (amarantos) — Tue, 16 Dec 2008 14:35:00 +0000

Υπάρχουν πολλοί ανάμεσα μας που νοιώθουν συχνά ότι η πραγματικότητα είναι κάτι πολύ περισσότερο απ' αυτό που κάποιοι θέλουν να νομίζουμε, κάτι πολύ πιο συγκλονιστικό απ' ό,τι περιλαμβάνει η αλλοτρίωση της καθημερινότητας και ο συνηθισμένος τρόπος ζωής. Ωστόσο λίγοι είναι αυτοί που προβληματίζονται πραγματικά, διαβάζουν και ενημερώνονται γι' αυτή την άλλη - μυστική - όψη των πραγμάτων. Ελάχιστοι δε, είναι εκείνοι που κατάφεραν να αφήσουν τα ήσυχα λιμάνια της συνήθειας και να ανοιχτούν έμπρακτα στα αβέβαια και συχνά επικίνδυνα πελάγη της περιπέτειας και του αγνώστου. Το βιβλίο αυτό είναι προϊόν ενός ανθρώπου που ανήκει στην τρίτη κατηγορία εκείνη των επιτόπιων ερευνητών, πράγμα που του προσδίδει μια αξία ανεκτίμητη. Η «Μυστική Αττική» δεν είναι απλά ένας "ταξιδιωτικός οδηγός" σε άγνωστους τόπους δύναμης και στους λαβυρίνθους της Κοίλης Γης. Δεν είναι απλά ένας άρτια στοιχειοθετημένος "χάρτης" μυστηρίων και ανεξήγητων φαινομένων. Δεν είναι απλά ένα λαογραφικό και ιστορικό ντοκουμέντο, με στοιχεία σπάνια και μοναδικά, ούτε καν μια αποκαλυπτική έρευνα συνωμοσιολογικού χαρακτήρα. Είναι όλα αυτά μαζί και άλλα πολύ περισσότερα...

Ακολουθώντας βήμα προς βήμα τις συναρπαστικές διαδρομές του συγγραφέα, συμμετέχοντας σε απίστευτες αποκαλύψεις, ταυτιζόμενος με τους κινδύνους και τα απρόοπτα, εντυπωσιασμένος από τις αποκλειστικές φωτογραφίες-σοκ, ο αναγνώστης μυείται κυριολεκτικά σε έναν καινούριο θαυμαστό κόσμο. Σε σημείο να μην ξαναδεί ποτέ πια την Αθήνα, την Αττική, την Ελλάδα μας - ακόμα και τον ίδιο τον εαυτό του - με τον "παλιό" καθημερινό τρόπο, αλλά μέσα από τα φρέσκα μάτια ενός αληθινού Έλληνα που ανακαλύπτει για πρώτη φορά την πνευματικότητα, τη δύναμη και τη μαγεία που ακτινοβολεί η χώρα μας...

Ο Ιωάννης Γιαννόπουλος γεννήθηκε στη Σάμο το 1941 και κατοικεί στην Αθήνα από το 1946. Από νεαρή ηλικία διακατεχόταν από το άσβεστο πάθος της έρευνας και την αγάπη για την πατρίδα. Ο συνδυασμός αυτών των δύο παραγόντων τον οδήγησε επί σειρά ετών στις πιο εκπληκτικές επιτόπιες έρευνες και περιπέτειες στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό, όπου ταξίδεψε αρκετά και εργάστηκε ως σύμβουλος επί θεμάτων ασφαλείας στη Σαουδική Αραβία, ΙΡΑΚ, Νιγηρία, Γκαμπόν, Λιβύη, Νότια Αφρική, Τσαντ, και αλλού. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα και Νομικά στη Θεσσαλονίκη, αλλά δεν χρησιμοποίησε σχεδόν ποτέ τα πτυχία του. Στον ελεύθερο χρόνο του ασχολήθηκε συστηματικά με έρευνες που αποκάλυψαν πολλά, απρόσμενα και σοκαριστικά στοιχεία για την ύπαρξη άγνωστων κόσμων, τόπων δύναμης και μυστηρίου, ανεξήγητων φαινομένων και κρυμμένων "αρχείων" μιας άλλης Ιστορίας - γεγονότων που διαδραματίζονται παράλληλα με την συνηθισμένη για όλους μας πραγματικότητα. Τέτοιου είδους έρευνες - εκτός των χωρών που εργάστηκε - πραγματοποίησε επίσης στην Αγγλία, Ιρλανδία, Γερμανία, Ισπανία, Αυστρία και Σερβία.

Ο Ιωάννης Γιαννόπουλος είναι ιδρυτικό μέλος της «Λέσχης Φίλων τής Κοίλης Γης» και υπεύθυνος των θρυλικών πια εξορμήσεων-εκδρομών στην Άγνωστη Μυστική Ελλάδα που διοργανώνουν το περιοδικό ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ και οι εκδόσεις ΕΣΟΠΤΡΟΝ. Έχει δημοσιεύσει εργασίες σχετικά με τις Ρούνες, τους Κέλτες, το Grail, τις Ψυχικές Δυνάμεις κ.α. και αρθρογραφεί στο περιοδικό "Τρίτο Μάτι". «Η Μυστική Αττική», είναι η πρώτη του πλήρης συγγραφική εργασία, η οποία και αποτελεί το απαύγασμα της εμπειρίας και των ερευνών του. Έχει ξεκινήσει ήδη τη συγγραφή δύο ακόμα βιβλίων με σημαντικότατες αποκαλύψεις: τη «Μυστική Ελλάδα» και το «Αίνιγμα της Κοίλης Γης».

.... αν πιστεύετε σε τέτοια πράγματα καλή σας ανάγνωση!

Ιωάννης Γιαννόπουλος - Μυστική Αθήνα και Αττική

Dario Fo - Η Μαριχουάνα της Μαμάς είναι η πιο γλυκιά

noreply@blogger.com (amarantos) — Mon, 15 Dec 2008 15:57:00 +0000

Ο Λουίτζι, χρήστης χασίς, μαριχουάνας και LSD μετά από μεγάλη απουσία από το σπίτι λόγω ενός καυγά με τη μαμά του, επιστρέφει μια μέρα για να ανακαλύψει, προς μεγάλη του έκπληξη, πως η μαμά και ο παππούς του καπνίζουν χασίς και μαριχουάνα. Σαν να μη έφτανε αυτό μαθαίνει επίσης ότι καλλιεργούν παράνομα στον κήπο τους φυτά μαριχουάνας και ότι οι ίδιοι γίνονται λαθρέμποροι στη γειτονιά τους. Μπροστά μας παρελαύνουν η Καμέλια, πάντα σε αναζήτηση ενός γαμπρού, ο πρεζάκιας φίλος του Λουίτζι, πάντοτε σε αναζήτηση της δόσης του και ο Αντώνιο, ανιψιός της μαμάς που ανήκει στην ειδική ομάδα πάταξης των ναρκωτικών. Φυσικά από την παρέα δεν λείπει ο παπάς της ενορίας που μαζί με τους υπόλοιπους μας οδηγούν σ' ένα ξέφρενο παιχνίδι καταστάσεων με απώτερο στόχο την ψυχαγωγία, αλλά και τον προβληματισμό του θεατή.

Η Μαριχουάνα της Μαμάς είναι η πιο γλυκιά, δεν είναι μια απλή φαρσοκωμωδία, αλλά ένα πολυσύνθετο οικοδόμημα που εμπεριέχει στοιχεία ρεαλισμού και υπερβολής ταυτόχρονα. Είναι ένας ύμνος προς την τέχνη του θεάτρου με πικρές δόσεις αλήθειας και τραγικής πραγματικότητας. Στο έργο οι κραυγές πόνου είναι πιο δυνατές κι από το κωμικό στοιχείο. Κι όμως γελάς, γελάς με δάκρυα, με τις καρικατούρες των εξουσιών που δίνει με τόση δύναμη και χιούμορ ο συγγραφέας.

Dario Fo - Η Μαριχουάνα της Μαμάς είναι η πιο γλυκιά

Raul Vaneigem - Τίποτα δεν είναι ιερό, όλα μπορούν να λεχθούν

noreply@blogger.com (amarantos) — Mon, 15 Dec 2008 15:33:00 +0000

«Δεν υπάρχει ούτε καλή ούτε κακή χρήση της ελεύθερης έκφρασης, υπάρχει μονάχα ανεπαρκής χρήση της». Αυτή η ρήση του Ραούλ Βανεγκέμ δίνει τον τόνο σ' ένα δοκίμιο που είναι αφιερωμένο στην πιο θεμελιώδη ελευθερία του ανθρώπου. Ένα μαχητικό κείμενο που υπερασπίζεται μια ελευθερία η οποία δεν πρέπει να υπόκειται σε περιορισμούς, είτε πολιτικούς είτε ηθικούς είτε νομικούς. Απέναντι στις απαράβατες αλήθειες και τα κρατικά μυστικά, απέναντι στους νόμους για τη συκοφαντία, το ρατσισμό και την πορνογραφία, ο συγγραφέας θεωρεί πως δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και να νικήσουμε την ανοησία και την ατιμία, παρά μόνο αν αντιπαλέψουμε τις συνθήκες που τις καθιστούν δυνατές.

Ο «κίνδυνος» της απεριόριστης χρήσης της ελεύθερης έκφρασης έγκειται, κατά τον Ραούλ Βανεγκέμ, στο ότι ο άνθρωπος μπορεί να καταφέρει να βγει από τη μειονεκτική του θέση και τις ποικίλες εξαρτήσεις, επιτυγχάνοντας την αυτονομία της ύπαρξης του. Αυτό το προκλητικό κείμενο, με τη μεγάλη λογοτεχνική αξία, γκρεμίζει τις βεβαιότητες του τρέχοντος πολιτικού λόγου, κλονίζει τις σταθερές απόψεις των «σοφών», ταράζει τις «καλές προθέσεις» των δικαστών και των μαθητευόμενων λογοκριτών, που θέλουν να υποβάλλουν σε περιορισμούς μια δραστηριότητα η οποία δεν πρέπει να υπόκειται σε κανέναν περιορισμό.

Raul Vaneigem - Τίποτα δεν είναι ιερό, όλα μπορούν να λεχθούν

ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

noreply@blogger.com (amarantos) — Mon, 08 Dec 2008 16:06:00 +0000

Είναι άδικο για κάθε παιδί να φεύγει από τη ζωή πριν την λιώσει μέσα στα χέρια του, κάτω από τα πόδια του, και μέσα στη καρδιά του.

Ντρέπομαι στη σκέψη και μόνο ότι αυτό το «κτήνος» τον ειδικό φρουρό μπορεί να το συνάντησε κάποιος φίλος μας, ή ακόμα κι εμείς οι ίδιοι μια μέρα στο δρόμο και τυχαία να μας ακούμπησε, ή να καθόταν κάπου δίπλα μας ή να πέρασε το βλέμμα μας πάνω του. Ντρέπομαι που ζει στην ίδια χώρα, που βλέπει τον ίδιο ουρανό, που μιλά την ίδια γλώσσα με μας. Μα πάνω απ' όλα ντρέπομαι που ανήκει στο ανθρώπινο είδος.

Είναι απ΄τις φορές που υποστηρίζω ανεπιφύλακτα το "οφθαλμό αντί οφθαλμού" και ελπίζω με όλη μου την δύναμη να βρει την τιμωρία που του αξίζει!

Σπύρος Παπαγεωργίου - Καραμανλής και «φάκελος»

noreply@blogger.com (amarantos) — Mon, 08 Dec 2008 08:06:00 +0000

Από τον πρόλογο:

Ο Αμερικανός διπλωμάτης Τζ. Χόρτον, ο οποίος παρέσχε την γνωστήν ιστορικήν μαρτυρίαν δια την Μικρασιατικήν Καταστροφήν, εις απόρρητον εκθεσίν του, είχε γράψει: «Είναι απίστευτον, ότι ο Έλλην πολιτικός είναι ικανός να προχωρήση ακόμη και εις θυσίαν της χώρας του και πολλών ανθρωπίνων ζωών, αρκεί να διατηρήση το κόμμα του εις την εξουσίαν έστω και δι' ολίγας ημέρας». Αυτός, πράγματι, είναι έν πολλοίς ο σύγχρονος ελληνικός κομματισμός ο οποίος φθείρει το Έθνος μας. Την αδροτέραν συμπύκνωσιν και επαλήθευσιν του ανωτέρω λόγου αποτελεί ο Καραμανλισμός.[...]

Σπύρος Παπαγεωργίου - Καραμανλής και «φάκελος»

Graham Vulliamy - Τζαζ και Μπλουζ

noreply@blogger.com (amarantos) — Sun, 07 Dec 2008 07:56:00 +0000

Θα σου δείξω μια νότα σήμερα. Κοίτα με πόσους τρόπους μπορείς να παίξεις αυτή τη νότα- παίξ' την άγρια, τσαλαπάτα την, παίξ' την με ύφεση ή με δίεση, κάν' την ό,τι θέλεις. Έτσι εκφράζεις τα συναισθήματα σου στη μουσική. Είναι σα να μιλάς.

Είναι οι συμβουλές του Sydney Bechet προς ένα μαθητή του, μέσα στις οποίες συμπυκνώνεται το νόημα και η ιστορία της τζαζ και των μπλουζ. Και όπως δείχνει ο Graham Vulliamy στο βιβλίο του, πρόκειται για μία μουσική η οποία προβάλλει το άτομο, προωθεί τον πειραματισμό, την αναζήτηση και την εκφραστική ελευθερία, αλλά κυρίως ελευθερώνει το συναίσθημα και δονεί τους ανθρώπους σ' όλη τη γη ανεξάρτητα από χρώμα καί φυλή. Άπό τίς ρίζες της στα τραγούδια της δουλειάς και τα σπιρίτσουαλς των πρώτων σκλάβων του αμερικανικού νότου ως την προσαρμογή της στο αστικό περιβάλλον των γκέττο του Σικάγο και της Νέας Ορλεάνης η μουσική αυτή ένωνε τους ανθρώπους. Ο συγγραφέας περιγράφει λεπτομερώς το κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο μέσα στό οποίο γεννήθηκαν τα μπλουζ και η τζαζ. Παρουσιάζει τους ανθρώπους που σημάδεψαν με το έργο τους την εξέλιξη της αφροαμερικανικής μουσικής παράδοσης και αποτιμά την προσφορά τους: τόν Β.Β.King, τον Duke Ellington, τον Louis Armstrong, την Bessie Smith, τον Charlie Parker, τον Miles Davis, τον Muddy Waters και πολλούς άλλους σπουδαίους μουσικούς.

Το αποτέλεσμα είναι μια εύληπτη καί διαφωτιστική παρουσίαση μιας από τις πιο δημιουργικές μουσικές παραδόσεις του εικοστού αιώνα. Η έκδοση έχει εμπλουτισθεί με ογδόντα τέσσερεις φωτογραφίες, οι περισσότερες από τις οποίες δημοσιεύονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Τη μετάφραση του βιβλίου καθώς καί την απόδοση στην ελληνική τών μουσικών όρων του λεξιλογίου το οποίο συμπληρώνει την έκδοση, επιμελήθηκε ο Σάκης Παπαδημητρίου.

Graham Vulliamy - Τζαζ και Μπλουζ

Κ. Θ. Δημαράς - Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

noreply@blogger.com (amarantos) — Sat, 29 Nov 2008 10:06:00 +0000

Κ. Θ. Δημαράς: Kριτικός και ιστορικός της νεοελληνικής λογοτεχνίας, ο πρώτος και σημαντικότερος μελετητής του νεοελληνικού διαφωτισμού. Ξεκίνησε τις σπουδές του στην Iατρική, αλλά ύστερα γράφτηκε στην Φιλοσοφική Aθηνών και πήρε τελικά πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το οποίο και τον αναγόρευσε διδάκτορα Φιλολογίας.

Tο έργο ζωής του K.Θ. Δημαρά είναι η Iστορία της Nεοελληνικής Λογοτεχνίας (πρώτη έκδοση 1948), όπου συνέθεσε γνωστά και άγνωστα στοιχεία καταγράφοντας την πορεία της νεοελληνικής λογοτεχνίας, ερμηνεύοντας και εντάσσοντάς την σε ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Κ. Θ. Δημαράς - Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

Abram Moiseyevich Deborin - Β. Σπινόζα

noreply@blogger.com (amarantos) — Tue, 25 Nov 2008 05:17:00 +0000

Το 17ο αιώνα, ή φιλοσοφία του Σπινόζα έθεωρείτο ως εξτρεμιστική, δηλαδή επαναστατική. Σ' αυτήν έβλεπαν τήν πιο επικίνδυνη εκδήλωση του αθεϊσμού και του ματεριαλισμού. Γι' αυτό, όλες οι αντιδραστικές δυνάμεις της εποχής εκείνης, σχημάτισαν μέτωπο κοινό κατά του Σπινόζα, κι' οσο ζούσε ακόμη.

Αντίθετα, ολα τα προοδευτικά στοιχεία του 17ου αιώνα, τάχθηκαν άμεσα ή έμμεσα με το μέρος του σπινοζισμού. Αυτό έγινε όχι μόνο στις Κάτω Χώρες μα και σ' άλλες. Κατά τά τέλη του 17ου αιώνα, συναντούμε σπινοζιστές στή Γερμανία, στή Γαλλία, στην Ιταλία, στην Αγγλία κι αλλού.

Άπ' αυτό κρίνει κανείς πόσο γνωστό είτανε το όνομα του Σπινόζα τήν εποχή εκείνη ακόμη κι απ' τά πολυάριθμα βιβλία και τις μπροσούρες, πού κατευθύνονταν εναντίον του. Οι καθηγητές πολεμούν από το υψος τών καθηγητικών εδρών τους τήν «πληγή τών χρόνων αυτών» κι' οσο γιά τους θεολόγους, αύτοι δε βρίσκουνε φυσικά, αρκετά δυνατές λέξεις γιά νά διαδηλώσουνε το μίσος τους κατά του ανθρώπου, πού τόλμησε νά χτυπήσει ανοιχτά τις θρησκευτικές προλήψεις.

Abram Moiseyevich Deborin - Β. Σπινόζα

Paulo Coelho - Το Εγχειρίδιο του πολεμιστή του Φωτός

noreply@blogger.com (amarantos) — Mon, 24 Nov 2008 09:22:00 +0000

Ο πολεμιστής του φωτός πιστεύει. Επειδή πιστεύει στα θαύματα, αρχίζουν να γίνονται θαύματα.

Αν η φασαρία του κόσμου πνίγει την εσωτερική μας φωνή, αυτό σημαίνει πως έφτασε η στιγμή της μάχης: πρέπει να ξυπνήσουμε τον πολεμιστή του φωτός που κοιμάται μέσα στον καθένα μας και να ξεκινήσουμε την πορεία σ' ένα δρόμο διάσπαρτο με κολακείες και πειρασμούς, ένα μονοπάτι όπου το κάθε βήμα μπορεί να κρύβει τις παγίδες ενός ολόκληρου λαβύρινθου, μια διαδρομή όπου η νίκη έχει το ίδιο πρόσωπο με την ήττα. Ποιος, όμως, μπορεί να μας στηρίξει στις δύσκολες στιγμές; Ποιες λέξεις πρέπει ν ακούσουμε από τις μυριάδες που αντιλαλούν στ' αφτιά! μας; Μπορούμε στ' αλήθκια να μοιραστούμε όνειρα και νοσταλγία με τους άλλους; Ο Πάουλο Κοέλο, δάσκαλος ζωής κι ελπίδας, μας παρουσιάζει ένα χάρτη για να φτάσουμε στο νησί όπου θησαυρός είναι η ευτυχία μας.

Το βιβλίο συγκεντρώνει κείμενα γραμμένα να μας θυμίζει ότι μέσα στον καθένα ζει ένα πολεμιστή του φωτός. Κάποιος που μπορεί να ακούσει την σιωπή της καρδιάς του, να δέχεται απωλείες χωρίς να χάσει την πίστη, και να τρέφει ελπίδα όταν είναι αποθαρρυμένος και κουρασμένος.

Paulo Coelho - Το Εγχειρίδιο του πολεμιστή του Φωτός