Düşün ki, ben de akşamların boşalttığı kumsallarda, bırakılan ayak izlerinin arasında değerli eşyalar arıyorum ve şimdiye kadar 2 tane beşibiryerde bulmuşum.

Her zaman daha değerli bir şeyler vardır dercesine, seni görüyorum. Afrika’daki elmas savaşları…

(more…)

En azından her zaman öyle bir umudumuz var değil mi? Her zaman…

Zaman öyle garip bir şey ki, kesinlikle “Hayır!” diyebileceğiniz bir ilişki⁽²⁾nin başlangıcına “Evet” dedirtebiliyor.

O saydığınız özelliklerin yakınına bile yaklaşmayan, belki de tamamen zıt ve absürd biri ama yine de kıpraşıyor içiniz. Nedenini kendinize bile açıklayamıyorsunuz.

(more…)

O gün buluştuk. Dilediğimizce, gönlümüzce eğlendik. Sohbet bile ettik. Senin yanında huzurluydum, hiçbir şey umrumda değildi. Sadece sendin benim için değerli ve önemli olan.

Yorulmuştuk. Soluklanmak için bir cafeye oturduk. Ellerim ellerindeydi, yanındaydım ve mutluydum…

(more…)

Sanırım üşengeçlikten kaynaklanıyor. Ne kadar az harf, o kadar kolay (!) anlatım.

Oysa kelimelerdir iletişimi zevkli hale getiren. Onlarla oynayabilme kapasiten arttıkça, anlatabildiklerin ve anlayabildiklerin çoğalır. Düşündüklerin, düşünebildiklerin, düşünemediklerin, düşünüyor gibi yaptıkların ve düşünmediklerin sıralanır beyninin içinde.

(more…)

Şanslı bir kız çocuğu değilimdir aslında. Hani derler ya, hayatın yükünü taşıyan yorgun omuzlar… İşte onların ağırlığıyla büyüdüm, yoruldum. Yanımda her zaman bana ait olanı paylaşacak, anlam katacak, büyüleyecek birini istedim aslında. Ama ben ne yaptım; deli dolu arkadaşlıklar kurdum, saçmaladım, kalabalıktım, yalnız kaldım, düştüm, üşüdüm…

Kalbim atıyordu evet, ama heyecandan olmadı bu hiçbir zaman. Gülüyordum da, ama içten değildi belki de. Ama hep gerçekten ağladım inanın bana.

(more…)

4 yıllık bi’ ilişkim var. Her şey hala çok güzel. Aşk, sevgi, arzu… dopdolu.

İlşkimizde 1,5 yıl kadar ayrı kaldık. Ben başka bi’ şehre gittim. Ama düzenli olarak ayda ya da 2 ayda bir sevgilimin yanına geliyordum. Tabi kavga da ediyoduk tartışıyorduk da ama çok seviyoduk biririmizi. Kopmak mümkün değildi. Sevgilim beni inanılmaz mutlu ediyordu. Birlikteyken dünyanın en mutlu insanları oluyorduk. 4 yıl bizden hiçbir şey götürememişti.

Taaki birkaç gün önceye kadar…

(more…)

Wikipedia‘nın İngilizce sayfasında istenilen bilgiyi geri bağlantıları ve her anlamıyla rahatlıkla bulabiliyorsun. Verilen her kelime özenle seçilmiş ve tarihi bilgelik kokan değerler taşıyor.

Örneğin en.wikipedia.org‘da “time” kelimesi, zaman‘ın eksiksiz açıklamasını yapıyor, bunu yaparken de zaman ile ilişkili konuları kapsayan kelimelerle onu destekliyor. Kafadan sallama, ya da buram buram duygu kokan (!) bir tavrı yok; objektif.

(more…)

Gölgelerle kararmıştır resmin dünyasında her şey. En ruhani güzelliklerde bile dikkatini hüznün çizgilerine verir. Tıpkı aydınlık ihtiyar bir yüzde gösterdiği yılların vurduğu çentikler gibi. Bu tavır gölgelenmiş bi aydınlığın verdiği arada kalmışlığı hatırlatır size resmin dünyasında.

Minyatürün dünyasında her şey olmasını düşlediğiniz şekilde ordadırlar. Zemin altın renginde; dağlar eflatun; bulutlar ve denizler kıvrım kıvrım olabilir. Siz dünyayı nasıl görmek isterseniz öyle olur minyatürün dünyası. Katılaşmış bir gerçeklik yoktur onun için. Aklı gözün gördüğüne indirmez hayalin dünyasına taşır. Aradığı başka bir gerçekliktir. Ruhani bir gerçeklik…

(more…)

Okul bitmek üzereydi. Mezun oluyordu. Onu bir daha göremeyeceğim korkusuyla, onu sevdiğimi sölemeye karar verdim.

Söyledim ama başkası varmış. Günlerdir gözüme uyku girmedi. Hep ağladım. Ama yapacak bir şey yoktu. “Hata yaptın beni severek” diyordu.

(more…)

Arkadaşlarımla veya akrabalarımla konuşurken, takip ettiğim blogları okurken, haberleri takip ederken bu filmi sıkça duydum. İlk duyduklarım filmin duygusal olması ve ağlatmasıydı. Daha izlemeden çok etkileyici bir izlenim bıraktı bende.

Aslında ağlatan filmleri sevmiyorum. Hatta bu yüzden Titanik‘i bile tam olarak izlemedim. İçimde büyüyen merakla birlikte yanımda 3 bayanla sinemadaki yerlerimizi aldık.

(more…)