e-diVa

Απεργία. Άλλη μία [ελληνική] θεατρική παράσταση

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Wed, 10 Mar 2010 22:28:11 PST

Οι εποχές έχουν αλλάξει.

Η οργή του κόσμου δεν ξεπηδά μέσα από την επιβολή μίας υποχρεωτικής χαλιναγώγησης [η οποία στο κάτω κάτω της γραφής, προκαλεί μια αίσθηση δικαίου] αλλά μέσα από την αίσθηση της άδικης και άνισης υποχρέωσης να συμμετάσχει στη σωτηρία του σώματος στο οποίο ανήκει.

Κι ο φόβος του δεν είναι πώς θα σωθεί, αλλά πού να στραφεί..

Στο τελευταίο divcast ζήτησα πολιτική δικαιοσύνη. Κι οι φωνές πλήθυναν στο web. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να είναι διαφορετικά; Κάποιες φορές, όσο κι αν κατακρημνίζεται η νοημοσύνη μας μέσα στους ιστούς των δικτύων , η κοινή λογική που πηγάζει περισσότερο από ένα εξελιγμένο αίσθημα επιβίωσης , εκρήγνυται και απαιτεί τα κεκτημένα της.

Κάποτε κάποιες απεργίες πέτυχαν τα κεκτημένα που σήμερα ευθαρσώς αποσύρονται.

Και δεν με ενοχλεί η επιβολή της τάξης. Ανέκαθεν πίστευα σε αυτή.

Με ενοχλεί η τρομακτική διαπίστωση πως ο κόσμος δεν έχει πού να στηριχτεί.

Δεν αρκούν πλέον τα λόγια συμπαράστασης κι οι ιδεολογίες έχουν γκρεμιστεί προ πολλού.

Με ενοχλεί κι αυτή η άγνοια μας. Κι η αμετάκλητη πρόθεση μας να βλέπουμε μονόφθαλμα.

"Σήμερα ανακοινώθηκε στους εργαζόμενους των δισκοπωλείων Metropolis η υποχρεωτίκη 4ήμερη εργασία από την (νέα) διοίκηση του ομίλου.Ο νέος ιδιοκτήτης των καταστημάτων Ανδρέας Κουρής (ομίλου MAD) αποφάσισε μονομερώς και χωρίς να ενημερώσει τους εργαζόμενους, ότι θα εργάζονται 4 ήμερες την εβδομάδα ."

Με ενοχλεί που κανένας πολιτικός δε θα πάρει θέση σε αυτό...

"Daddy, Daddy, who are the "financial markets" who are bullying the Greeks and the euro? Well, son, they are hedge funds, pension funds and the trading arms of the big banks.

But Daddy aren't those the same banks which the world's governments have just spent billions of euros, pounds and dollars to rescue from the consequences of their own greed and stupidity?
Er, yes son. And, Daddy, aren't those banks now betting those same billions to try to make money from the fact that some of the governments are over the heads in debt? Er, yes son.

And these countries, including Greece, would not have been so deeply in the red if they had not given all those billions to the banks who are now attacking them? Or if the world economy had not been dumped off a cliff by all that bank-inspired debt and bank-led speculation in bad debts?

Well, son, yes, that's partly true but some countries, especially Greece, have been living beyond their public means for years. In Greece, for instance, lawyers, doctors, restaurant owners and wealthy ship-owners, pay virtually no income tax but expect to live in a properly functioning, modern state.

OK, Daddy, I understand that. It's very naughty of them. But isn't this still a case of the banks biting the hand that fed them?

Er, no, son, it's worse that that. It's like the banks complaining that governments are naked after taking their clothes. But the markets (i.e. banks) don't think that way. If they smell blood, they pile in like hyenas after a limping zebra. It's called a market opportunity."

Με ενοχλεί που ελάχιστοι θα διαβάσουν και ακόμα πιο λίγοι θα καταλάβουν την σχέση του άνωθεν κειμένου με αυτό..

[Ολόκληρο το κείμενο, εδώ]

"Το 1953, όταν το Διαδίκτυο δεν υπήρχε ούτε στη φαντασία, ο φιλόσοφος Αϊζάια Μπερλίν είχε κατατάξει τους στοχαστές σε δύο κατηγορίες: στους σκαντζόχοιρους και στις αλεπούδες. «Η αλεπού γνωρίζει πολλά πράγματα, αλλά ο σκαντζόχοιρος γνωρίζει ένα μεγάλο πράγμα». Οι διανοητές-σκαντζόχοιροι, έλεγε ο Μπερλίν, βλέπουν τον κόσμο μέσα από το πρίσμα μιας ιδέας που επισκιάζει οτιδήποτε άλλο, ενώ οι αλεπούδες πετάγονται από ΄δώ και από ΄κεί, βρίσκοντας την έμπνευση σε πληθώρα εμπειριών και πηγών. Ο Μαρξ, ο Νίτσε και ο Πλάτων ήταν «σκαντζόχοιροι», ενώ ο Αριστοτέλης , ο Σαίξπηρ και ο ίδιος ο Μπερλίν ήταν αλεπούδες.

Σήμερα, μέσα σε αυτή την άναρχη, απεριόριστη, ανεξέλεγκτη και πανταχού παρούσα αφθονία της πληροφορίας, δηλαδή στο Διαδίκτυο, είμαστε όλοι αλεπούδες."

Με ενοχλεί κι όταν δεν βλέπω υπογραφή ονόματος σε κείμενα όπως εδώ...

Η σημερινή απεργία είναι άλλη μία ελληνική θεατρική παράσταση.

Κι είναι apriori αποτυχημένη..

για τον απλούστατο λόγο πως δεν έχει [πολιτικό] κοινό.

Και βλέπω κάπου στο βάθος..μια χώρα μόνη μέσα σε ένα μεγάλο θέατρο ..

Σφύριξε αδιάφορα, Μπορείς-Δες την φωτεινή πλευρά της ζωής

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Tue, 09 Mar 2010 22:21:26 PST

[image]

Μόλις εχθές συζητούσα με έναν διαδικτυακό μου γνωστό public για την επιτυχία του brand της Τζούλια-ς.

Αμέσως μετά, εμφανίστηκαν καθόλα σοβαρά κείμενα αναλύοντας όχι μόνο τους λόγους της επιτυχίας αλλά και πώς αυτό το "παράδειγμα" θα μπορούσε να στείλει μηνύματα σε πολιτικούς, επιχειρηματίες και άλλους [εδώ και εδώ].

Busy Busy Morning

Διότι άρχισα να δέχομαι δονήσεις συμπερασμάτων από την ανάλυση της κατάστασης.

Πέτυχα και άλλο κείμενο [fb status συγκεκριμένα] το οποίο εξήρε την Πρωτοβουλία anaptyxi, την οποία σαφώς και επικροτώ αλλά της οποίας τους πρωτεργάτες πολύ θα ήθελα να γνωρίζω [για να τους συγχαρώ βρε παιδιά! τι σκεφτήκατε;..τσκ τσκ τσκ].

Διότι στους σταθερούς επισκέπτες μου είναι γνωστό πως κατατρέχομαι από μανία καταδίωξης, πως δεν εμπιστεύομαι ούτε τον ίσκιο μου, πως έχω καταφερθεί άπειρες φορές εναντίον θέσεων [αυτοί μετέτρεψαν την κριτική σε ad hominem επίθεση/ όχι εγώ] - όπως για το deb8 , τα δημόσια δεδομένα δικά μας δεδομένα, κάποια ακριβοπληρωμένα σεμινάρια

και τέλος πάντων επέδειξα μία ιδιαίτερη εμμονή με την τακτικότατη κυκλική αναφορά των ίδιων και ίδιων προσώπων στις αγωνιστικές κερκίδες του διαδικτύου , αντί να εξαίρω την ενεργητικότητα και την διάθεση προσφοράς τους [honestly , ζηλεύω κατά βάθος και μήκος και πλάτος αυτά τα παιδιά των λουλουδιών που κατορθώνουν να βρίσκουν τόσο πολύ χρόνο να "εργάζονται" χωρίς να "πληρώνονται"../ πείτε μου το μυστικό και δεν θα το μοιραστώ με κανέναν-πρόμις]

Συνδύασα μαζί με όλα αυτά και κάποια γεγονότα της προσωπικής μου ζωής, έκανα την αυτοκριτική μου [μιας και τραβάω το σπαθί μέχρι να πεις ηδίβα] και κατέληξα σε ένα τόσο απλό συμπέρασμα συνισταμένων που honestly εντυπωσιάστηκα από την επιβεβαίωση πως η ζωή είναι τόσο παράδοξα απλή.

Ούτως ειπείν, μετά τα δεκάδες πυροτεχνήματα που φώτισαν τις σκοτεινές μου αντιλήψεις, ανακάλυψα επιτέλους το κλειδί της επιτυχίας.

"Σφύριξε αδιάφορα. Μπορείς. Δες την φωτεινή πλευρά της ζωής"

Πάμε όλοι μαζί!

[Ειδικά τώρα που ευκολότερα πάμε στην Αμερική - no Visa dudes!- παρά οπουδήποτε στην Ελλάδα - κάθε μπλόκο και καημός, κάθε πορεία κι ένα ζόρι- ποιος με πιάνει!]

..Που λες, Πρόεδρε

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Tue, 09 Mar 2010 02:20:15 PST

Εννιά έχει ο μήνας, Πρόεδρε.
Εσύ έφυγες για τις μάχες των διεθνών σχέσεων, μήπως και μας λυπηθούν όταν θα σκάσουν οι καιροσκόποι, απαίτησες και πολιτική υποστήριξη [πώς να το μεταφράσω αυτό Πρόεδρε στους συγγενείς μου στο χωριό;], είπες και κανα δυο ψεμματάκια [ ο λαός είναι μαζί μου στην απόφαση για τα νέα μέτρα- έλα τώρα Πρόεδρε] και αυτοί που άφησες να φυλάνε το μαντρί, στα έκαναν μαντάρα.

Σε φαντάζομαι Πρόεδρε να τους φωνάζεις από το τηλέφωνο "τι είπαμε ρε σεις!" κι εκείνοι να σου απαντούν "είπαμε Πρόεδρε αλλά σκεφτήκαμε να σου υπενθυμίσουμε πόσες ψήφους κουβαλάμε", γιατί εντέλει Πρόεδρε, αυτούς μπορεί να αγγίξει ο λαός [ε, καλά..τρόπος του λέγειν],
για να μη πω Πρόεδρε πως τελικά η Διαμαντοπούλου απεδείχθη το πιο πιστό σκυλί.. δελτίο για δελτίο δεν άφησε να δηλώνει " ο καλός μας ο Πρωθυπουργός σαν τον Φιλέα Φογκ [εγώ γιατί νόμιζα πως τον λένε Φινέα;..τα FCS & CRC που διαβάζω μπορεί να φταίνε] γυρίζει όλο τον κόσμο - όχι σαν τον άλλο που δεν το κουνούσε ρούπι",
αλλά βρε Πρόεδρε πες της σε παρακαλώ να ρίξει τους τόνους για τα εκπαιδευτικά πυροτεχνήματα των all in digits γιατί φαίνεται ακόμα και από την προφορά, το άγνωστο αντικείμενο στη γλώσσα.
[Στείλε την σε μένα να την πάω μια εκδρομή σε καμιά δεκαριά σχολεία, πες της θα είναι σαν την Παταγονία..]

Η Μπατζελή άφαντη Πρόεδρε. Της υπενθύμισες κανέναν ανασχηματισμό;
Κι η Κατσέλη Πρόεδρε..πες της να μη το περηφανεύεται πως έχει ξένο σύζυγο γιατί εμείς ή Έλληνα θα βρούμε ή Αλβανό ή άντε κανέναν Πακιστανό κι αυτή στην Ελλάδα είναι Υπουργός.. κι εσύ..εδώ είσαι Πρωθυπουργός..
[Το ξέρεις το ανέκδοτο Πρόεδρε "την πέμπτη μέρα ..άρχισα να βλέπω από το δεξί το μάτι"..
αν δεν το ξέρεις πρόσεχε γιατί σαν όχι και τόσο παράδοξα γίνεται ένας λαός αγριεμένο ανατολίτικο αρσενικό]

Κι ύστερα Πρόεδρε, τι είναι αυτά με τους υπαλλήλους της Βουλής; Δεκάξι μισθοί Πρόεδρε είναι πολλοί. Κι αργούν πολύ αυτές οι ξεχωριστές διαδικασίες για την αποκοπή των μεριδίων.

Κι αυτά τα χαμηλότοκα δάνεια Πρόεδρε, για καλό τα αποφάσισες;
Θα κατα-χρεωθεί πάλι ο κόσμος..

Α, να μη ξεχάσω Πρόεδρε. Είδα μια διαφήμιση κάποιας εφημερίδας [μετά το δελτίο ειδήσεων που έλεγε για πάγωμα προσλήψεων] πως "έρχονται" χιλιάδες συμβάσεις έργου.
Αυτές Πρόεδρε όμως είναι με ΤΕΒΕ και φόρους και δίνουν ένα ποσό maximum 700.
Ύστερα θα περάσει η χρονιά. Θα ανανεώσεις πάλι την σύμβαση και θα'ρθει μια στιγμή [γνώριμη] που θα τους στείλεις σπίτι τους κι αυτοί θα βγουν στους δρόμους σε πορείες και..
Σαν να'χω ένα ντέζαβου Πρόεδρε..

Έγινε και ο κουμπαράς βοήθειας. Καλά έκανες [μεταξύ μας Πρόεδρε]. Από το να σε κατηγορούν αύριο μεθαύριο πως τα πήρες από κανέναν..μαύρα..βάλτα στον κουμπαρά να πάει στην ευχή της Παναγιάς..
Να μάθουμε ποιοι έδωσαν όμως Πρόεδρε..

Άντε σιγά σιγά να επιστρέφεις τώρα.. και να προσέχεις.. από κοντά έρχεται η πέτρα..όχι από μακριά..

[Διάγω περίοδο ευαισθησίας.
Εάν διαταράξει κανείς αυτή την περίοδο κρίσης μου,
θα χυθεί αίμα.
Ευχαριστώ]

Ημέρα της Γυναίκας.Δικαίωμα στο Δεδομένο

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Mon, 08 Mar 2010 08:33:20 PST

Πέρα από μερικά Χρόνια Πολλά που διάβασα σήμερα στα social network για την Ημέρα της Γυναίκας, τα περισσότερα συναφή σχόλια αφορούσαν την δήθεν καταπιεσμένη φύση των θηλυκών και την δήθεν ανάγκη τους να μετατρέψουν την σημερινή ημέρα σε σκασιαρχείο έκλυτης διασκέδασης.

Ήταν αδύνατο να μην επέμβω.

Η σημερινή ημέρα λοιπόν , όπως και η παγκόσμια ημέρα της μητέρας, η παγκόσμια ημέρα του πατέρα, η παγκόσμια ημέρα των παιδιών, η παγκόσμια ημέρα του βιβλίου, η παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού και τόσες άλλες εύλογες ηχηρές επισημάνσεις,
έχουν οριστεί ως
υπενθύμιση στο δικαίωμα του δεδομένου.

Διότι είναι δεδομένο να είσαι ό,τι υπαγορεύει το φύλο σου κι η φύση σου [άνθρωπος και θηλυκό]
κι όχι ό,τι υπαγορεύει η οικογένεια, οι συνεργάτες και τα στάτους των φίλων σου.

Διότι είναι δικαίωμα στο δεδομένο να ψηφίσεις, να σπουδάσεις, να εργαστείς, να βγεις, να πιεις, να "παίξεις", να αγωνιστείς και να μη δώσεις στο λογαριασμό κανένα Φόρο Προστιθέμενης Αξίας ..Φύλου.

Για αυτό το δικαίωμα στο δεδομένο που πολλοί καταστρατηγούν ακόμα και σήμερα σχολιάζοντας σαν κατινούλες της κάτω γειτονιάς,
πρέπει να υπάρχει αυτή η μέρα,
για να θυμίζει [στους άλλους βρε παιδιά, όχι σε εμάς] πως είναι δικαίωμα στο δεδομένο για μια γυναίκα να επιλέγει όποια μέρα γουστάρει για να βροντοφωνάξει πως άργησε να'ρθει ο καιρός [διότι δεν υπήρχε από ..πάντα κι ακόμα και σήμερα δεν υπάρχει παντού!] που δεν οφείλει λογαριασμό σε κανέναν άλλο, πλην της συνείδησης της
[σε αντίθεση με πολλά αρσενικά που δεν λειτουργούν παρά μόνο όταν έχουν να δώσουν αναφορά χτυπώντας δυνατά την αρβύλα κάτω από τον πέλεκυ ίσως και κάποιας e-παντόφλας]
και πως ακόμα και σήμερα δίνει τις μάχες της χωρίς φανφάρες, κάψιμο σουτιέν και άλλα επαναστατικά, αλλά με αγώνα ίσο προς ίσο, σε κάθε τομέα της ζωής.

Χρόνια Πολλά girls

Κάποιες κάποτε κέρδισαν για εμάς το δικαίωμα στο δεδομένο.
Σ'αυτό θα πιούμε σήμερα.

Όσα λένε οι "φίλοι" μου μεταξύ τους

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Sat, 06 Mar 2010 06:53:15 PST

Ένα μεγάλο ποσοστό των "φίλων" μας στα social network είναι κοινό. Ίδιο για όλους.

Παρόλα αυτά, υπάρχουν πάντα κάποιοι διαφορετικοί [για να μη μιλήσουμε για τα διαφορετικά hide που ίσως έχει επιλέξει καθένας από εμάς].

Τι λένε στα facebook status, tweets & buzz-es τους οι φίλοι μου λοιπόν αυτές τις ημέρες;

Αύριο Κυριακή στις 8 το απόγευμα θα τους εκθέσω όλους ανεπανόρθωτα [oh plz.. i can be cruel but not stupid - τουλάχιστον όχι πολύ συχνά- οπότε δεν θα αναφέρω ονόματα παρά μόνο δηλώσεις και σχόλια].

Όποιος πιστεύει πως μπορεί να αντέξει όσα ακουστούν [after all, είμαι *και* εγώ θύμα των αναγνωσμάτων που μου προσφέρετε εσείς], θα είμαι..στο σαλόνι.

Σχόλια στο ustream δεν δέχομαι. Μόνο στο blog , το facebook page του divcast, κι αν πείτε κάτι στο twitter ..οκ..τουλάχιστον δώστε μου reply ή χρησιμοποιείστε hashtag #edivalive αλλιώς θα είναι απίθανο να "σας" δω.

i'll be watching u

na na na na

c ya

Ping: Action, Re-action [yet, no Pro-duction]

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Thu, 04 Mar 2010 21:02:00 PST

[image]

Ανακοινώθηκαν τα νέα μέτρα που θα φέρουν την ελπίδα επανα-δανεισμού.
Θα διαβάσετε σε διάφορα σημεία του διαδικτύου πολλά κείμενα επ'αυτού.
[Εγώ διάβασα Το εθνικό μας αδιέξοδο και τις Απορίες της επόμενης ημέρας - με αυτή τη σειρά]

"Καπάκι" βρέθηκα και στο Προσλήψεις μόνο για επιτυχόντες του ΑΣΕΠ , αλλά μόλις διάβασα "Πρόταση-βόμβα για το ΑΣΕΠ των εκπαιδευτικών εξετάζει το υπουργείο Παιδείας.." ενθυμήθηκα την φαιδρότητα της ηλεκτρονικής διαβούλευσης [υποθέτω πως λάβατε ιδιαίτερα υπόψη Σας τις προτάσεις και τα σχόλια του διαδικτυακού λαού στις αποφάσεις που πήρατε για τα Νέα Μέτρα, ε;] καθώς και την ανυπαρξία της σημερινής Υπουργού Παιδείας [η οποία με το καλημέρα σας στο Υπουργείο τόλμησε να θελήσει να διακόψει την Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη αλλά την πήραν από τα μούτρα και υποχώρησε προσωρινά]
και τελικά φτάσαμε στη μέση του οργίου να διαβάζουμε και πάλι "το Υπουργείο εξετάζει πρόταση"..
Ήθελα να'ξερα ποιος χαραμο-φάης καθυστερημένος κάνει αυτές τις προτάσεις.
[Και κάτι άλλο. Μην παρασύρεστε ρε υπουργικά σούργελα από τους άχρηστους συμβούλους σας στο νετ και κάνετε μπλογκ ποστάροντας ό,τι βλακεία σας έρχεται στο μυαλό. Όποιος μπλέκεται με το ουέμπ, τον τρώνε οι πολιτικές κότες]

Μαζεύτηκαν λοιπόν κι οι δέκα εργαζόμενοι του κόμματος της κυβέρνησης στο twitter [τόσοι είναι] κι άρχισαν την αλληλο-υποστήριξη για το αναγκαίο της αύξησης του ΦΠΑ.
Το έχω ξανα-γράψει. Πιο επικίνδυνος από τον πεινασμένο είναι ο πεινασμένος που σιγά σιγά χορταίνει.
Ας είναι. Αυτοί κάνουν τη δουλειά τους, κι εμείς τη δική μας.

Αλλάζουμε θέμα [διότι άρχισα πάλι γιόγκα-την γιόγκα της τσιχλόφουσκας]
Δεν ξεγελάστηκε ο κύριος Greenstend να αναφέρει την EDEE Digital σαν Συμβούλιο Ψηφιακής Επικοινωνίας [κι ήμουν τόσο περίεργη για το πώς προκύπτει η μετάφραση..]

{pap
η τσιχλόφουσκα}

{Μάσημα με ρυθμό}

Τον τελευταίο καιρό στο ελληνικό κυρίως ουέμπ .."έσκασε" ένα θέμα ιδιαίτερα..λεπτό οπότε θα προσέξω πολύ πώς θα το αναφέρω [αλλά πρέπει να το αναφέρω]
Άτομο ενεργό όσο και αγαπητό , με τίτλους και περγαμηνές στο χώρο καθώς και συνεργασίες με μεγάλα ονόματα.."βάρεσε μπιέλα" [έτσι το λένε;].
Έκλεισε τα πάντα κι εξαφανίστηκε.
Το σούσουρο έφερε διάφορες φήμες [τις οποίες δεν θα αναφέρω] αλλά το συμπέρασμα είναι το ίδιο:
Μην είσαι "δήθεν" ρε κακομοίρη στο net. Εδώ, δε μπορείς να υποστηρίζεις επ'άπειρον μία κίβδηλη εικόνα.
Άσε τις επιχειρήσεις, τα ταξίδια, τις γκόμενες και ό,τι άλλο παρακρουσιακό μπορεί να τινάξει με λίγο ρεύμα τον βαρεμένο εγκέφαλο του Έλληνα που "ψοφά" για μύθους.
Και να'σαι human ρε κακομοίρη. Να'σαι "εντάξει" γιατί όταν σκάει αυτή η τσιχλόφουσκα, εσύ φαίνεσαι περισσότερο γελοίος από ό,τι αυτός που"μασάει" την τσίχλα.
Κατά τα άλλα, kalo koragio

{Μάσημα ξανά}

Δεν υποχρεούμαι να μιλήσω σε οποιονδήποτε [εγώ στο net συμπληρώνω τη ζωή μου, δεν την δημιουργώ]
και φυσικά δεν υποχρεούμαι να απαντήσω σε κανέναν προσωπικά για ποιο λόγο τον δέχομαι ή τον απορρίπτω.
Όλοι έχουμε ευκαιρίες στη ζωή μας να κερδίσουμε σεβασμό και να προκαλέσουμε εμπιστοσύνη.
Κάποιες φορές όμως η τσιχλόφουσκα σκάει χωρίς να το καταλάβεις κι εκεί μπορεί να τα πάρεις τόσο που να φτύσεις τελικά την τσίχλα στη μέση του δρόμου [αθάνατε Έλληνα].

{Μάσημα πάλι}

Γέλασα πολύ εχθές το πρωί -εάν δεν κάνω λάθος- με facebook status που ανακοίνωνε μία εκδήλωση όπου κάποιος γνωστός [μου-...] συγγραφέας [τάχα-....] θα απαγγείλει τα ποιήματα του.
"μα να μην είμαι εκεί να σε καμαρώσω βρε κερατά"
Το σκέφτηκα. Ψέμματα δε λέω.

{pap

η τσιχλόφουσκα}

Κλείνουμε το σημερινό μας πρόγραμμα [διότι πέρασε το τετραήμερο διακοπών από την μελέτη μου και ξεκινά η εξερεύνηση του Stallings-Επικοινωνίες Υπολογιστών και Δεδομένων],
με αναδημοσίευση σχολίου μου σε facebook status:

"η ελλάδα πλέον είναι [once again] το γιουσουφάκι της ευρώπης, έχουμε μια κυβέρνηση που μόνη της έγινε Αρτέμης Μάτσας κι όλο αυτό το σίχαμα υπάρχει ακόμα στην τηλεόραση γιατί η αχρηστία μας κρατά ναρκωμένους / ασκώ βέτο γ*μ* το μπελά μου! ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΝΑΡΚΩΣΗ"

pap

[Πάω για δουλειά και διάβασμα. Αν είστε online Κυριακή απόγευμα κατά τις 8 , θα κάνω ένα live video από το Ustream. Θα δώσω link στο facebook, twitter, Buzz & divcast.gr μόλις τελειώσουν οι Brainiacs στην τηλεόραση του Σκάι]

Kaboom !

Σε έναν δικό μου δρόμο κύριε Πρωθυπουργέ..

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Wed, 03 Mar 2010 05:53:31 PST

3.3.2010 Updated

"Τι θα λέγατε άραγε στον Πρωθυπουργό αν τον συναντούσατε στο δρόμο;"
Η ερώτηση τέθηκε στο facebook profile μου και στο Buzz.

Στο buzz δεν απάντησε κανείς [μέχρι στιγμής]. Ένας μόνο αλλά κι αυτός έκανε "άσχετο" σχόλιο [για το γεγονός πως έχω στα αγγλικά το προφίλ μου].

Το έδωσα και στο twitter αλλά εκεί ακόμα και αν έλαβα απαντήσεις, είναι δύσκολο να τις συλλέξω εάν δεν έχουν reply σε εμένα.

Έτσι, "μεταφέρω" το θέμα από το facebook στο blog , για όποιον πιστεύει πως έχει κάτι να πει στον Πρωθυπουργό.
Θα μου πείτε τώρα: γιατί; θα τα δει;

Να σας απαντήσω ειλικρινά;
Επειδή "του" έχω απευθυνθεί πολλές φορές στα divcast και δεν έχω λάβει κάποια απόκριση από τον ίδιο ή τους ανθρώπους που δουλεύουν για αυτόν στο διαδίκτυο, σας απαντώ..όχι/ δε θα τα δει.
Θα τα δουν όμως πολλοί άλλοι. Όλοι αυτοί οι άλλοι που πιθανότατα ακόμα και αν δεν τον ψήφισαν, τον σεβάστηκαν , τον εκτίμησαν και είχαν προσδοκίες για την βελτίωση της καθημερινότητας τους.

Επίσης ό,τι του απευθύνουμε γίνεται αντιληπτό στους συνεργάτες του. Ανθρώπους που "ζουν" και εργάζονται στο web ..κι είναι καλό να ξε[πε]ράσουν την καραμέλα του "εμείς είμαστε μια μεγάλη παρέα", "ο τρελός του χωριού" και άλλα τέτοια που για μένα, μετέφεραν την διαπλοκή και την διαφθορά [ή υποψίες για αυτά] από έξω , μέσα στο διαδίκτυο και με έχουν οδηγήσει πλέον στην απόφαση να πάψω να αποκρίνομαι όποτε αποφασίζουν να μου απευθύνουν τον λόγο.

Ξέρετε..ένας βασικός κανόνας ηθικής [και] στο [online] management είναι πως όταν δεν δηλώνεις παρουσία [απόκριση] όταν σου απευθύνεται ο "καταναλωτής", τότε αυτός δικαιούται να σε γράφει στα παλιά του παπούτσια εις το διηνεκές.

Διότι οι ιδεολογίες δεν σώζουν [πια] κι οι κυβερνήσεις δεν διαφέρουν [τόσο].
Το μόνο που έχει μείνει να φέρει αξία [για εμένα] είναι η εκτίμηση στα πρόσωπα.
Κι εγώ δεν εκτιμώ τους pop up τίτλους παρά μόνο όσους συναντώ στον κόσμο των δικών μου δρόμων και τους βλέπω εκεί συνέχεια. Όχι μόνο όταν με χρειάζονται.

{Με δεξί κλικ πάνω σε κάθε εικόνα και άνοιγμα σε νέα καρτέλα θα ανοίγει η εικόνα στο "φυσικό" της μέγεθος, σε διαφορετική καρτέλα}

Opa.Sopa.The March [sic]

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Mon, 01 Mar 2010 09:31:44 PST

March σημαίνει Μάρτης αλλά σημαίνει και Παρέλαση.

Παρέλαση νεο-κομάντο με αυτοκτονικά σχέδια καταστροφής της ακουστικής αισθητικής και ικανότητας [και νοητικής και νοητικής] των ευρωπαίων εταίρων μας που μας κάθονται στο λαιμό , αποτελεί η λίστα των επτά θανάσιμων μουσικών ηχητικών μετεικασμάτων σε remix κάθε δυνατής ψηφιακής αλχημείας και εις εικοσαπλούν επικυρωμένο αντίγραφο κάθε ρεφραίν.

Πάρ'τα Φόκους.
Όταν ακούσεις έστω ένα από όλα αυτά θα μετανιώσεις την ώρα και την στιγμή που μας
προκάλεσες.

Touuuch me deeeeep inside
[Αυτό επιλέγω. Έχει και break για ζεϊμπεκιά]

Καλό Μήνα βεβαίως βεβαίως

Bye Bye February

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Sat, 27 Feb 2010 21:35:42 PST

Μία νέα Κατηγορία αναρτήσεων ξεκινά σήμερα ,με τίτλο EndOfMonth.

Τι έμεινε να θυμάμαι από τον μήνα που πέρασε; Τι συζήτησα περισσότερο με φίλους και γνωστούς εντός και εκτός διαδικτύου;

Πολύ πιθανόν να ξεχάσω μερικά αλλά για να μη τα θυμάμαι σημαίνει πως δεν με άγγιξαν αρκετά.

Κάποια άλλα πάλι, ενώ πραγματικά δεν χαρακτηρίζονται σημαντικά, απασχόλησαν την νοητική μου CPU [άγνωστο για ποιο λόγο].

Του κοινωνιακού σχολιασμού το κάγκελο έγινε με το εξώφυλλο του Πόκους Φόκους στα Κοινωνικά Δίκτυα.
Άλλοι έσπευσαν να ανταπαντήσουν χλευαστικά με εξαιρετικές φωτοσοπιές κι άλλοι [φυσικά] να αναλύσουν το reaction με ύφος σπουδαίου πολιτικού αναλυτή.
Κάποιοι άλλοι πάλι επέμεναν σε μία ..χαπακωμένη ανωτερότητα του στυλ "μα έχουν δίκιο-ας μην αντιδράσουμε".

Εγώ υποψιάζομαι πάντως πως οι γερμανοί τουρίστες θα περάσουν δύσκολο καλοκαίρι εάν έρθουν στην Ελλάδα.

Επίσης κανείς δεν έχει συνειδητοποιήσει πως εάν το συγκεκριμένο εξώφυλλο καθώς και το κείμενο [που το έγραψαν πολλοί μαζί κατά δήλωση κάποιας υπεύθυνης - μα είναι και δειλοί και ηλίθιοι εφόσον δεν είχα προετοιμάσει μία πιο περίτεχνη απάντηση] αναφερόταν , όχι στους Έλληνες αλλά στους Έλληνες πολιτικούς των τελευταίων 30 χρόνων [όσοι θυμούνται μόνο τα τελευταία 8 , πάσχουν γενικώς και από πολλά], πιθανότατα θα χειροκροτούσαμε όλοι σε αυτή τη χώρα.

Σπασμοί - κηδεμονικού ενστίκτου αυτή τη φορά - προέκυψαν και με το γνωστό [...] θέμα της μαθήτριας και άλλων που χρησιμοποίησαν το διαδίκτυο για να διασύρουν την καθηγήτρια τους.
Σπασμοί κι αλαλαγμοί συνέβησαν και στο facebook wall της e-diva μετά από status που αναφερόταν στο θέμα.
[Εδώ το status εάν είστε στο fb/Εδώ, εάν δεν είστε]

Έγραψα με το χέρι στην καρδιά και τα πλήκτρα στο μυαλό.
[Ευχαριστώ πολύ όσους το διέδωσαν]

Εχμ..έγραψα και για αυτό κι οκ οκ..it's a dirty job but somebody's got to do it.

Άλλο θέμα. Κατσέλη, Γκερέκου, Ζούνη. Τι σας θυμίζουν;
[Απάντηση: Ξεκινά από θι- και τελειώνει σε -σο]
[Μη με ρωτάτε επικριτικά γιατί ασχολούμαι μόνο με το ΠΑΣΟΚ. Αφού η ΝΔ αυτή τη στιγμή είναι ανενεργή]

"Όταν η μήτρα της γυναίκας είναι ευτυχισμένη, όλα είναι σε ισορροπία" [ή κάπως έτσι]. Το είπε η συμπαθεστάτη υπουργός [από πάνω] σε μεσημεριανή εκπομπή.
Α-χμ.

Έκρηξη οργής και για την εγκληματική ενέργεια των νεο-ναζί εναντίον της καθηγήτριας στην Κρήτη.
Αλλά όπως έγραψα στο twitter "Η Κρήτη είναι ένα από τα λίγα μέρη της Ελλάδας που διαθέτει ισχυρή μειοψηφία που δεν υπόκειται σε νόμους. Δεν εξεπλάγην"
[Μάλλον δεν είχα δίκιο όμως, διότι γενικά στην Ελλάδα αδυνατούμε να πειθαρχήσουμε σε νόμους.. κι ούτε το Κράτος επιμένει. Πώς αλλιώς θα μπορέσει άλλωστε να μας φορτώσει φόρους ενοχής; Ε;]

Γλίτωσαν οι τεμπελχανάδες άχρηστοι [δίνω ποσοστό 60%] τον 14ο μισθό και θα κερδίσουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες +2% ΦΠΑ.
Εξαιρετικά.
Σαν να λέμε, αν δεν γλύψεις να πάρεις καμιά χρηματοδότηση από διαδικτυακό fund , την έβαψες.
[μα τι βλέπουν τα ματάκια μου στο άνδρο της ηθικής πιαεριτζίδικης ακολασίας και διανοητικής υστέρησης - το facebook]

Παρεμπιπτόντως, οργασμούς κοινωνικής δικτύωσης έχουν πάθει οι συγγραφείς στο fb. Από event σε event και ανακοίνωση στην ανακοίνωση μέχρι σαχλο-ρομαντικά ποιήματα και..hide hide!

Τι θυμήθηκα τώρα;
Νευρίασε ο σπάμερ του τουίτερ διότι δεν υπήρχε ρεπορτάζ πολιτών λέει για ένα θέμα. Να παρατήσει ο κόσμος τις δουλειές του δηλαδή για να τρέχει να κάνει ρεπορτάζ.
Αμ δεν τους ταίζουν όλους οι επιδοτήσεις σε ΜΚΟ και οι πολιτικοί καλό μου παιδί.
[φόκους πόκους λέμε]

Α, να πούμε και κάτι καλό. Αυτόν τον μήνα ξεκίνησα και μία νέα επαγγελματική συνεργασία σε αντικείμενο που με ενδιαφέρει πολύ. Δεν θα αναφέρω περισσότερες λεπτομέρειες εφόσον το'χω δηλώσει πως δεν βλέπω πλέον τον λόγο να ποστάρω τα προσωπικά [συναισθηματικά] και επαγγελματικά μου.
Πιστεύω μάλιστα πως όσοι το κάνουν δηλώνουν απεγνωσμένα την ανεργία ή αεργία τους.
Το δηλώνω όμως διότι θέλει η δίβα να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει.

Παρέδωσα και την 4η εργασία στην θεματική μου στο ΕΑΠ.
[βαρύς ο πόνος κι ο καημός]

Θα το ξεχνούσα!! Ολυμπιακή και Aegean ένα!

"Ώστε Ολυμπιακή και Aegean σαν ένα ε; ΠΑΜΕ όλοι μαζί αλλά Βγένο (*) πάντα πρώτος; Παταγονι-κή στρατηγική. "
Το έγραψα. Ψέμματα να πω;

Αυτά [κι άλλα δηλαδή] αλλά για τζούφιο μήνα, αρκούν αυτά.

Πάμε Μάρτη;

Bye Bye February

[τηλεοπτικός] Λαγός τη φτέρη έσυε..

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Thu, 25 Feb 2010 08:52:29 PST

Δεν ανήκω στην κατηγορία όσων κατηγορούν απερίφραστα κάθε τηλεοπτική παραγωγή. Αντιθέτως ανήκω στους ρεαλιστές που αντιλαμβάνονται πως υπάρχουν "καλές" παραγωγές με "σοβαρές" παρουσίες και παρουσιάσεις, οι οποίες όμως σπανίως αντέχουν στη μάχη της τηλεθέασης καθότι η πικρή αλήθεια είναι πως ελάχιστο ποσοστό του κόσμου είναι τόσο "βολεμένο" όσο και "ηλίθιο" ώστε να απαλείφει από τη μνήμη του τα βάσανα της καθημερινότητας ή τολμώ να πω ακόμα πιο αυστηρά, δεν υπάρχει ικανό ποσοστό ανθρώπων που να πραγματώνουν στην καθημερινότητα τους το "get a life" με κάποιο χόμπυ, κάποιο εξω-εργασιακό ενδιαφέρον το οποίο να απαιτεί συμμετοχή, χρόνο και πνευματική κόπωση [η οποία όμως είναι όπως η κόπωση από την γυμναστική/ δεν υφίσταται μπροστά στην αναζωογόνηση που νιώθει κάποιος ο οποίος έχει κάνει τρόπο ζωής του ένα οποιοδήποτε είδος αθλητισμού].

Τέλος πάντων καταλαβαίνετε πολύ καλά τι θέλω να πω. Ο κόσμος [η πλειοψηφία] μη διαθέτοντας τα μέσα [υλικά ή νοητικά] για όποια εκτόνωση, αρπάζεται από το άρμα της ψυχαγωγικής [ή συναισθηματικής σαχλαμάρας] ώστε να ισορροπήσει το δυσβάσταχτο της καθημερινότητας του.

Ως γνωστόν σε όσους δεν με συνάντησαν σήμερα, κρίνω το έργο των ανθρώπων από τον χαρακτήρα που εκπέμπουν. Δυο , τρία στιγμιότυπα διαρκείας αρκούν συνήθως για να αντιληφθείς εάν ο άλλος ρέπει στη σαχλαμάρα ή όχι.
Κι αυτό δεν έχει να κάνει επουδενί με σπουδές, τίτλους ή πιαεριλίκια.

Επίσης έχοντας μία κάποια εξ'ιδίων άποψη, αναγνωρίζω την ανάγκη εκπτώσεων πολλές φορές από άτομα τα οποία πιθανότατα θα ήθελαν να παράξουν σοβαρότερο έργο αλλά δεν παύουν να χρειάζονται όχι απλά ένα ευκαταφρόνητο ποσό για επιβίωση αλλά και ένα ακόμα μεγαλύτερο ώστε να ικανοποιήσουν όποιες απαιτήσεις τους δεν εκπληρώθηκαν από έτερους εργοδότες στο παρελθόν.

Εκτός όλων αυτών, στα media , αντιλαμβανόμαστε όλοι πως η αναγνωρισιμότητα μπορεί να αποφέρει ακόμα μεγαλύτερο κέρδος από την συμφωνηθείσα οικονομική αμοιβή , οπότε και γίνονται αποδεκτοί οι όροι των γνωστών σε όλους μας εκπτώσεων στην παραγωγή προγραμμάτων [μέσα σε αυτά δεν εντάσσω μόνο τα τηλεοπτικά προγράμματα αλλά και άρθρα/κείμενα].

Παρακολουθώ σχεδόν κάθε φορά την εκπομπή "Για λογαριασμό σας" την οποία παρουσιάζει ο Νίκος Σαμοΐλης. Δεν είναι κάτι που κανονίζω. Είναι κάτι που τυχαίνει σύμφωνα με το πρόγραμμα μου και το πρόγραμμα των υπόλοιπων τηλεοπτικών σταθμών και δεν υπερασπίζομαι την άποψη όσων διατείνονται πως θίγεται η τιμή και υπόληψη των ανθρώπων που συμμετέχουν.
Οι άνθρωποι οι οποίοι συμμετέχουν στη συγκεκριμένη εκπομπή έχουν προ πολλού χάσει κάθε επαγγελματική αλλά και προσωπική αξιοπρέπεια. Βρίσκονται ήδη στο χείλος της ολοκληρωτικής καταστροφής. Συχνά μάλιστα η απώλεια της προσωπικής αυτοεκτίμησης είναι τόσο μεγάλη που περισσότερο πόνο προκαλεί αυτό παρά ακόμα και η πιθανότητα φυλάκισης ή απώλειας όποιας περιουσίας.

Σε δύο από τα τελευταία επεισόδια όμως παρατήρησα κάτι το οποίο όχι μόνο με ενόχλησε αλλά τολμώ να πω πως με εξόργισε.

Στη μεν μία περίπτωση , μία καθόλα αξιοπρεπής κυρία με αρκετά μοντέρνα και ακριβά ρούχα ζούσε με δανεικά μέχρι να έρθει ο Σαμοΐλης και να της βρει μεσίτη για να πουλήσει τα κτήματα της [φυσικά/ διότι εάν πήγαινε μόνη της , υπήρχε πάντα ο κίνδυνος να της τα πάρουν για ένα κομμάτι ψωμί] και στην χτεσινή περίπτωση [και αφού έγινε μία αξιοπρεπέστατη διαφήμιση στο καλλιτεχνικό έργο του "κατηγορούμενου" λόγω αφέλειας], στο τέλος και πάλι ο Σαμοΐλης με την σφραγίδα της εκπομπής επιχείρησε και πέτυχε μείωση προκαταβολής στο ΤΕΒΕ !

Αυτή είναι τελικά η δουλειά του Σαμοΐλη και ο σκοπός της εκπομπής; Να γίνονται το "μέσον", το "ρουσφέτι" ανάμεσα στους πολίτες και τις [μονίμως αθώες] δημόσιες υπηρεσίες και φορείς;

Γνωρίζετε κύριοι του Άλφα πόσοι άνθρωποι κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους ή να φυλακιστούν επειδή χρωστούν στους μεγαλύτερους απατεώνες [από ό,τι λέει ο κόσμος/ εγώ δεν ξέρω τίποτα] τους ασφαλιστικούς φορείς;

Γνωρίζετε πόσοι άνθρωποι οι οποίοι σας διαβεβαιώ δεν είναι καθόλου αφελείς με τα οικονομικά τους ούτε καλοπερασάκηδες όπως έκρινα εγώ προσωπικά τον χτεσινό [αλλά φυσικά μπορεί να κάνω λάθος] έχουν δεκάδες ταλέντα και έργα εξ'αυτών οι οποίοι αναγκάζονται να παρακαλούν αριστερά και δεξιά για ένα μεροκάματο ή καμία χαζοσύμβαση με μπλοκάκι αποδείξεων;

Αυτή είναι η κοινωνική προσφορά του Άλφα στην ελληνική κοινωνία;
Το μέσον;
Αμ, έτσι ξέρω κι εγώ να βάλω τάξη στον κόσμο κύριε Σαμοΐλη!
Αυτό εννοείτε όταν λέτε "Για λογαριασμό σας";
Βάλτε κι ένα ματάκι δίπλα στον τίτλο να καταλαβαίνουμε αμέσως την ουσία!

Και θα κλείσω [γιατί έχω αρχίσει να ανεβάζω πίεση και είμαι σε ύποπτη ηλικία].
Κυρία Βαμιεδάκη , μία τόσο σοβαρή κυρία [μα πράγματι είστε] για πόσο ηλίθιους μπορεί να μας περνάτε όταν απαιτείται ολόκληρη Hotel Inspector για να πει στον κάθε τεμπέλη [κατά τύχη μάλλον] ξενοδόχο πως δεν πρέπει να υπάρχει υγρασία στα δωμάτια και οι πρίζες δεν πρέπει να είναι ξεχαρβαλωμένες;!
Έλεος!
Μα τα χίλια βουλωμένα wc αυτό μπορώ να τους το πω κι εγώ η ίδια που έχω επισκεφθεί 15 ξενοδοχεία όλα κι όλα στη ζωή μου!

Τώρα, βγείτε από τους θάμνους. Μόλις χάσατε όχι απλά το view μιας τηλεθάτριας αλλά και την εκτίμηση της.
Κι αυτή την χάσατε εσείς ως πρόσωπα. Όχι ο σταθμός.

Γενεθλιακό [και επεισοδιακό] το νέο vidcast [aka divcast]

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Thu, 25 Feb 2010 07:34:49 PST

Screenshots για των λόγων το αληθές καθώς και δυνατότητα σχολιασμού
στον κυρίως χώρο των βίντεο

Enjoy

Searching, Reevaluating..Protesting

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Sat, 20 Feb 2010 07:47:17 PST

[image]

Είναι απίστευτο το συναίσθημα ενός ανθρώπου του web όταν αναγκάζεται να ξανα-διαβάσει ένα βιβλίο ώστε να εντοπίσει μια φράση ή μια ιστορία που είναι σίγουρος πως βρίσκεται εκεί με όλες τις λεπτομέρειες.

Από τη μια νιώθεις το δεδομένο της τεχνολογίας στη ζωή σου να θέλει να ουρλιάξει κραυγάζοντας "κλικ μωρέ στο search /στο go!" κι από την άλλη είσαι σχεδόν βέβαιος πως σου ζεσταίνει τόσο πολύ τα δάχτυλα, το άγγιγμα του χαρτιού κι η ροή των γραμμάτων πάνω του...που είσαι ανίκανος να αφήσεις αυτό το γνώριμο δέρμα να φύγει χωρίς να το ψιλαφήσεις.

Δοκίμασα να "κλέψω" ξεφυλλίζοντας μόνο, αλλά πάντα πληρώνουμε το τίμημα της ζαβολιάς γιατί όσο γύριζα τις σελίδες απαξιώνοντας την λογική τόσο πιο αδύναμη γινόταν η επιθυμία της αναζήτησης.

Κι αν έκλεινα το βιβλίο λέγοντας "δε βαριέσαι, άλλη φορά" γυρνούσε σαν ερινύα η εμμονή πιο άγρια από την προηγούμενη φορά εφόσον ζητούσε την πληρωμή της τύψης για τούτη την παραίτηση [που μάλλον για στρουθοκαμηλισμός μου έμοιαζε παρά για γενναία πράξη]

Δεν γίνεται με ζαβολιά η εύρεση.
Και κάθε ανάγνωση κουβαλά την δική της επαναξιολόγηση.

Όσο κι αν συνηθίσαμε τα διαγώνια διαβάσματα στο web , τα σύντομα ποστ και την απελευθέρωση από την ανηλεή καταμέτρηση χαρακτήρων,
η ανάγνωση της γραμμικής αυτής σχεδίασης νοημάτων στο χαρτί δεν είναι ποτέ η ίδια..
κι ούτε είναι εύκολη, εφόσον κάθε φορά σου ζητά προσοχή σε όλο και πιο περιέργως απόντα από τη μνήμη σου σημεία.

Εντόπισα το "Διαμαρτύρεται ενάντια στη σιωπή !". Θυμάμαι για ποιον το είχαν πει αυτό.. [εσείς;]

Τα βιβλία που θα αναγκαστώ να ξαναδιαβάσω ώστε να αναζητήσω την διαμαρτυρία της μνήμης μου που εμφάνισε κενά είναι:

Το θεώρημα του παπαγάλου - Ντένι Γκέτζ -Εκδόσεις Πόλις

Η ιστορία του κόσμου σε 6 ποτήρια - Tom Standage - Εκδόσεις Κέδρος

Ο ηγεμόνας - Νικκολό Μακιαβέλι - Εκδόσεις Πατάκη

We'll be in touch

abnormal καταστάσεις mentality

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Wed, 17 Feb 2010 07:14:17 PST

Ωχούυ..από κάπου πήρα την εικόνα. Μη με παιδεύετε τώρα να ψάχνω. Google search "τίγρης και δράκος". Κάπου εκεί την εντόπισα.

Διαβάζω [πάλι] σήμερα. Τα pipelines έμειναν και δεν είμαι σίγουρη πως θέλω να τα συναντήσω.
Στα λοιπά, 8 σελίδες επίλυσης, εφαρμογής και εξηγήσεων , κάλλιστα μπορούν να προκαλέσουν κάποιο μέτριο έως βαρύ εγκεφαλικό στον καθηγητή μου.

Διότι το δικαίωμα στην μπούρδα [στο λάθος, εννοώ αλλά το ίδιο είναι] το έχουν "γενετήσια" όλοι οι ζώντες οργανισμοί.
Θα μου πείτε τώρα, γιατί; Υπάρχουν και μη ζώντες οργανισμοί;
Οφ κορς
Έλεγαν χθες για έναν οργανισμό αποξήρανσης μιας αποξηραμένης λίμνης.
Αυτά είναι..

Είδα Λαζόπουλο εχθές. Δεν το'χε.
Όποτε το μήνυμα γίνεται εμμονή και αυτοσκοπός , χάνεται η φαντασία στην τέχνη.

Μ'αρέσει η πολιτική που κάνει. Φωνάζει τον λόγο της μάζας.
Κάτι τέτοιο λειτουργεί στα ΜΜΕ καλύτερα κι από ένα διαζύγιο μιας γυναίκας που πιθανότατα "έπαθε" ό,τι εκατομμύρια άλλες. Υποτιμήθηκε.

Διάβασα κι ένα άρθρο στους Πρωταγωνιστές εχθές.
Μη με βάζετε να το ψάξω. Γράφω κάνοντας διάλειμμα. Δεν γράφω επειδή δημοσιογραφώ.
Ωραίο άρθρο. Απλός λόγος. Μπουρδολογία η κατάληξη.

Όλες οι λογικές έχουν δικαίωμα στο λάθος.
Οι λογικές είναι όπως οι μαθηματικές κινήσεις επίλυσης.
Πολλά σωστά βήματα μπορούν μέσα από μία λάθος θεώρηση ή οπτική, να δώσουν το πιο λάθος αποτέλεσμα.

Το είπε και ο Άλμπερτ.
Όλα εξαρτώνται από την θέση του παρατηρητή.
Ως έξυπνος και παμπόνηρος όμως, δεν είπε ποια είναι η σωστή θέση.
Διότι δεν είναι μόνο θέμα της θέσης του παρατηρητή αλλά και θέμα της οπτικής [δυνατότητας, ικανότητας και δυναμικής] του παρατηρητή.

Άλλες φορές πάλι, γράφουμε έχοντας συλλάβει το συμπέρασμα και κλωθογυρίζουμε τις σκέψεις στο γραπτό, σώνει και καλά για να καταλήξουμε σε αυτό το αρχικό συμπέρασμα.
Ο μπακαλίστικος τρόπος. Σωστός μόνο μέχρι την ηλικία των 7.

[αν παρατηρείτε πως δεν έχει ειρμό το γραπτό μου, είστε στον σωστό δρόμο]

Που λες Λάκη, ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα.
Κι όσοι λαγοί, κουνέλια, γαϊδούρια με όσα κιλά ή νου, κι αν πουν πως σου δυσκολεύουμε την ζωή προς το παρόν για να κερδίσεις αργότερα, παράγουν θέαμα που θυμίζει τρίχες.
Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα Λάκη.
Για να αγοράζω φτηνά όπως φτηνά πωλούν οι παραγωγοί, δεν_πα_να_πει πως θα ανεβάζω πίεση μέχρι να μετακινηθώ από ένα μέρος της χώρας στο άλλο.

Διότι Λάκη,
Κράτος σωστό δεν είναι μόνο αυτό που φροντίζει τους πολίτες αλλά και αυτό που τιμωρεί με σύνεση.
Και κράτος είμαστε όλοι.

Διότι "για το καλό μας" έγιναν όλα όσο abnormal έγιναν.

Έγραφε λοιπόν το κείμενο στους Πρωταγωνιστές πως αν δεν ξέρουμε για ποιο λόγο [αποτέλεσμα] πρέπει να "πεινάσουμε", δια ποίο λόγο να το κάνουμε;

Και αυτό , μετά συγχωρήσεως, είναι μία μπουρδολογία. Μία φαιδρή abnormal κατάσταση mentality.

Σε θέμα επικοινωνιακής πολιτικής ο ΓαΠ τα κατάφερε άριστα.
Δεν έγινε ο ίδιος κακός. Έβαλε την Ευρώπη.

Διότι τι κάνει η Ευρώπη; Βάζει τάξη σε εθνικό επίπεδο ώστε να μειώνεται το πολιτικό κόστος της κυβέρνησης.
Βεβαίως όταν δίνει, γίνεται απλώς πηγή και το όσκαρ πηγαίνει στον δίαυλο διαμοιρασμού των αγαθών [χωρίς καμία απαίτηση ή έλεγχο αποτελέσματος] /στην εθνική πολιτική.

Ζήτησαν , άκουσα, από τα ασφαλιστικά ταμεία να ρευστοποιήσουν την ακίνητη περιουσία τους ώστε να πληρώσουν [για] τα χρέη τους και αρνήθηκαν.
Και δεν ντράπηκαν κάποιοι να δείξουν το πρόσωπο τους και να το πουν αυτό.
Μωρέ τι μου λες;
Προίκα σου τα έδωσαν;

Ο λαός [έξω στους δρόμους- όχι στα πληρωμένα σοκάκια του νετ] φωνάζει "όσοι τα πήραν να τα δώσουν" αλλά δεν το λένε στα γερμανικά. Μάλλον αυτό θα φταίει.

Και για την 14-χρονη που αποβλήθηκε διάβασα πολλές κατακλείδες abnormal καταστάσεων mentality αλλά το'ξερες Λάκη πως έτσι και το άγγιζες το θέμα, θα σε έπαιρναν με τις ντομάτες οι θεατές σου.

Εγώ πάντως διάβασα πολλά και θα απαντήσω στο επόμενο βίντεο.

Τέλος πάντων κερδισμένος της εποχής είναι ο Αντρέας που με βάλατε [και καλά] και τον πήρα απ'τα μούτρα τον άνθρωπο μια φορά.

Abnormal κατάσταση mentality
Πλήρως
Διότι η αξιοπρέπεια που φέρει η προσωπικότητα [όχι ο χαρακτήρας/ αυτός είναι το επιφανειακό φαίνεσθαι] επιδεικνύεται όταν είσαι στο επίκεντρο της στόχευσης και σε πετυχαίνουν.

Αν κατορθώσεις εκείνη την στιγμή να σκύψεις το κεφάλι και σιωπήσεις ,υπάρχει ελπίς.
Αν το πιάσεις να το αναλύσεις, δημιουργούνται ντόμινο abnormal καταστάσεις mentality και το καις το χαρτί της νόησης μέχρι να πεις "αθώος".

Διότι τελικά αυτό που διαχωρίζει την πιθανότητα σοφίας από την πιθανότητα μπουρδολογίας στη διάρκεια abnormal καταστάσεων mentality είναι πόσο συνετά και χαμηλόφωνα μπορείς να τιμωρήσεις αυτούς που προκάλεσαν την αναστάτωση/ κι όχι να ξετινάξεις όλο τον περιβάλλοντα χώρο έξωθεν της κλειστής κοινωνίας της [πολιτικής] ύπαρξης σου.

Κατάλαβες πρωθυπουργέ..

"Η αυτοκρατορία της απάθειας"

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Sat, 13 Feb 2010 22:29:32 PST

[image]

Κυριακή της Αποκριάς αλλά και Γιορτή των Ερωτευμένων.
Δίλημμα.
Για ποιο από τα δυο να γράψω;
Σκέψη..

..Απόφθεγμα

Δύο βιωματικές καταστάσεις μπορούν να κατακρημνίσουν τη νοημοσύνη ενός ανθρώπου.
Ο Έρωτας και το Διαδίκτυο.

[Η Εξουσία και το Χρήμα εντάσσονται στην πρώτη κατηγορία για την οποία ευτυχώς η κατάσταση είναι αναστρέψιμη-νομίζω δηλαδή]

Η Αποκριά σαφώς συνδέεται με το δεύτερο όπου μία μάσκα που καλύπτει αρκετά ή ελάχιστα αλλά δημιουργεί εικονικές μεταμορφώσεις, μπορεί να προκαλέσει και να συντηρήσει την πιο ανόητη συμπεριφορά καθόλα συνετών ανθρώπων.
Βιωματικό συμπέρασμα εξ'ιδίων.
Όλα τα συμπεράσματα είναι εξ'ιδίων.
Τα αλλότρια απλώς μας επιβεβαιώνουν και είτε το αποδεχόμαστε και συνερχόμαστε είτε το αρνούμαστε και μασκαρευόμαστε περισσότερο ενισχύοντας τις διονυσιακές εκστατικές συμπεριφορές.

Εγώ θέλω όμως σήμερα να γράψω κάτι για τον Έρωτα [νομίζω δηλαδή πως ό,τι γράψω αφορά αυτόν και όχι -και-κάτι άλλο... Πάντως μια ματιά στις βιγκόνιες θα την ρίξω κι εσείς θα καταλάβετε σε λίγο τι εννοώ]

"Η αυτοκρατορία της απάθειας" είναι ένα τμήμα κεφαλαίου του βιβλίου "Έρωτας και άλλες πολεμικές τέχνες" της Μαλβίνας Κάραλη - Εκδόσεις Κάκτος

"Θυμάστε το Μαντσούκο; Αν όχι, δεν χάλασε ο κόσμος, να σας το θυμίσω εγώ. Το Μαντσούκο ,λοιπόν, ήταν ένα κράτος Υβρίδιο. Ερζάτς. Κράτος-εκτόπλασμα. Το έστησαν οι Ιάπωνες, πάνω στα κινεζικά εδάφη της Μαντζουρίας με τη βοήθεια του τελευταίου Κινέζου Αυτοκράτορα, του Που Γι που έγινε ανδρείκελο των εχθρών της χώρας του, προκειμένου να άρχει εικονικά.

Ο Που Γι δεν ήταν ηλίθιος, δεν έπασχε από εκφυλιστική νόσο του εγκεφάλου, με δυο λόγια, στην Κίνα δεν συνηθίζονταν οι γάμοι ανάμεσα σε πρώτα ξαδέρφια. Το γεγονός πως είχε Βρετανό καθηγητή μας κάνει να συμπεράνουμε πως ο Που Γι, ακόμα κι αν δεν είχε την παραμικρή κλίση στο μάθημα της ιστορίας, αποκλείεται να έμεινε εντελώς ανιστόρητος. Τι ήταν ο Που Γι; Απλά, ήταν αυτό που λέμε: καλοπερασάκιας. Δέχτηκε λοιπόν να ενθρονιστεί στο κινεζικό κράτος με την Ιαπωνική κατάληξη -ουκο. Και όπως ήταν επόμενο, επιστρέφοντας από κάποιο ταξίδι αδελφοποίησης της Μαντζουρίας με την Ιαπωνία, του έτυχαν τέσσερις απανωτές εκπλήξεις, τις οποίες και αναφέρω κατά σειρά προτεραιότητας, σύμφωνα πάντα με τις δικές μου εκτιμήσεις.

Πρώτον, βρήκε τη φρουρά του αφοπλισμένη-δηλαδή τι αφοπλισμένη, μέσα στην ξεφτίλα, αφού οι Ιάπωνες είχαν πάρει από τους Μαντζουριανούς τα σπαθιά και τους είχαν επιβάλλει να φοράνε τις θήκες άδειες.

Δεύτερον, βρήκε την υπογραφή του σε έγγραφα τα οποία ουδέποτε είχε υπογράψει.

Τρίτον, βρήκε την πρώτη αυτοκρατορική σύζυγο, ζευγαράκι με μια Κινέζα κατάσκοπο των Ιαπώνων και παράλληλα έγκυο από τον Μαντζουριανό (πάλι καλά) σοφέρ του.

Τέταρτον, δεν βρήκε τη δεύτερη αυτοκρατορική σύζυγο, η οποία πήρε των ομματιών της και πήγε να γίνει πουτάνα στο Χονγκ Κονγκ-και πρέπει να έκανε χρυσές δουλειές, διότι, όπως καταλαβαίνετε, αυτοί οι αφηνιασμένοι οι Ιάπωνες, στο πρόσωπο της δεν θα πηδούσαν αυτήν, αλλά σύσσωμη την Κινεζική Αυτοκρατορία, να μην αναφερθώ και στη Μαντζουρία.

Και τι έκανε άραγε ο Που Γι, αυτός ο άντρας ο τυφλός σαν νυχτερίδα, ο Που Γι με το φοβερά αξιοπρεπές ύφος, που είναι σήμα κατατεθέν των Που Γι, αρσενικών και θηλυκών, αυτού του κόσμου;
Μήπως έκατσε να σκάσει;
Μήπως έκανε και δεύτερη απόπειρα αυτοκτονίας για να ξεπλύνει την ξεφτίλα της αποτυχημένης πρώτης και τελευταίας του απόπειρας;
Όχι.

Ο Που Γι δεν έδωσε μία για όλα αυτά και για να μη σκέφτεται, το έριξε στις καλλιέργειες.
Ο Μάο έμπαινε στη Χου Ναν κι αυτόν δεν μπορούσαν να τον βγάλουν από το θερμοκήπια.
Ένα με τις βιγκόνιες ,ο Τελευταίος Αυτοκράτορας.

Τέλος πάντων, δεν μπορεί ο καθένας σε αυτόν τον κόσμο να'χει το τέλος ενός αληθινού άντρα, αντί για το τέλος κάποιου που του άνοιξαν το κεφάλι σε πετροπόλεμο.

Τι μένει από αυτή την ανιστόρητη ιστορία;

Το Μαντσούκο.

Το Μαντσούκο που αποδεικνύει πως οτιδήποτε ουδέτερο και ερζάτς, είτε σε έδαφος είτε σε άλλη μορφή, έχει σαν μοίρα του την δυσάρεστη έκπληξη.

Και που αποδεικνύει βέβαια πως είναι πιο αποτελεσματικό και έντιμο να πλασάρεις ένα ψεύδος σαν αλήθεια από το να αυθυποβάλλεσαι στην ιδέα πως η αλήθεια είναι ένα ψέμα που ακόμα δεν έχει αποκαλυφθεί.

Το Μαντσούκο όμως πάνω από όλα, αποδεικνύει πως πλάι στις Κίνες, οι Ιαπωνικές καταλήξεις -ουκο δεν έχουν καμία θέση.

Διότι, εκτός από τους αρμονικούς συγκερασμούς και εκτός από τους δυσαρμονικούς συγκερασμούς, που ωστόσο ταιριάζουν, πάνσοφα και ηρακλειτικά, υπάρχουν και οι συγκερασμοί που δεν ταιριάζουν με τίποτα. Συχνά δε η ασυμβατότητα τους οφείλεται στην ανάγκη μιας λάθος κατάληξης.

Κορίτσια , καταλάβατε, είμαι σίγουρη. Ξανθό προς το μελαχρινό του δεν γίνεται. Ευρωπαϊκό προς το μεσανατολικό του, είναι αδύνατον. Φλου προς το καθαρό του, είναι το ανέφικτο αυτοπροσώπως.

Μακριά από τα Μαντσούκο κι από τους Μαντσουκιστές, αν δεν θέλετε να βρεθείτε στα καλά καθούμενα με φρουρά αφοπλισμένη.."

.Φεβρουάριος 2010.
.Πέρυσι, αντέγραψα την Θεωρία της Απειλής.

.Πρόπερσι ήμουν πολύ χειρότερα -δεν είχαμε φυτέψει ακόμα βιγκόνιες πιθανότατα.

Buzz up, sugar

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Wed, 10 Feb 2010 23:05:54 PST

[image]

Κι ενώ η Microsoft επιμένει υλιστικά χωρίς να τολμά κάτι ρηξικέλευθο στο Social Networking, η Google [η άλλη μου εμμονή] πετυχαίνει full strike με την αποκάλυψη του Buzz.

Έχουμε ξανα-πει πως πρέπει να υπάρχουν πολλές υπηρεσίες για την ίδια "ανάγκη" ώστε ο χρήστης να επιλέγει ανάλογα με την "κουλτούρα" του στο διαδίκτυο [και φυσικά ανάλογα με τους στόχους του].

Το Google Wave απεδείχθη πολύ "βαρύ" για τον μέσο χρήστη αλλά on the other hand ποτέ δεν πίστεψα πως το Wave απευθύνεται στον μέσο χρήστη.
Το Wave απευθύνεται στον συνεργάτη που βρίσκεται σε απόσταση και στην επικοινωνία ομάδας που έχει ξεφύγει από την παμπάλαια νοοτροπία της κατασπατάλησης χρόνου σε meetings [ή των μαζικών παραληπτών email- toooooo flintstonic!]
Το Wave είναι για όσους πραγματικά παράγουν χωρίς να βρίσκονται στις ίδιες συντεταγμένες χώρου, παρά μόνο στο web.
[Αν νομίζετε πως υπερβάλω σας βεβαιώνω πως αρκετές φορές *δεν* έχω λάβει mail με attached files από συνεργάτες ενώ οι ίδιοι πίστευαν πως αυτό έχει σταλεί , για να μην αναφέρω την ανέκδοτη πλέον κατάσταση όπου έχει σταλεί mail χωρίς συνημμένο το οποίο όμως έχει χαθεί, ή τα mail που λαμβάνω από ευρωβουλευτή με εισαγωγή url σαν θέμα]-[...]-[τι έχω ζήσει και ζω Θεέ μου..]

Το Wave λοιπόν είναι για όσους έχουν αποφασίσει να κάνουν δουλειά εδώ και τώρα, εύκολα και χωρίς κόστος πληρωμής κάποιας υπηρεσίας.

Το Gmail talk από την άλλη είναι άμεσος τρόπος σύντομης επικοινωνίας [πάντα, δωρεάν] ο οποίος μπορεί να λύσει διάφορα θέματα τα οποία παρουσιάζονται εκείνη τη στιγμή και όχι στις ώρες πληρωμένης εργασίας.

Ήδη διαφαίνεται πως τα παραπάνω δεν αφορούν τις δημοσιοϋπαλληλικές συνεργασίες ιδιωτικού δικαίου.
[Όλο και περισσότερο πιστεύω πως η Κρίση στην Οικονομία οφείλεται στην Τεμπελιά μερικών και στην Πονηριά κάποιων άλλων]

Το Buzz ήρθε σαν ενσωματωμένο friendfeed στο gmail [even better and faster than Wave],
σαν ενσωματωμένο twitter χωρίς περιορισμό λέξεων, με δυνατότητα like, comment, attach , follow, block, auto-blog-post!

Σε τι διαφέρουν όλα αυτά από τις αρχικές υπηρεσίες που έχουν "αντιγραφεί";
Σε δύο βασικές κινήσεις:
1. Δεν χρειάζεται να μπλέκω με πολλά παράθυρα/καρτέλες
2. Είναι όλα σχεδόν μαζεμένα στο google profile.

Βεβαίως όσοι πόνταραν και ποντάρουν στο reaching the masses μέσω του twitter δυσαρεστήθηκαν αλλά ο κόσμος ούτως ή άλλως βαρέθηκε τα γνωστά social network [και φυσικά δεν εντυπωσιάζεται πλέον εύκολα από τα πυροτεχνήματα του twitter].

We all need something new!

Όσο για το friendfeed ανέκαθεν πίστευα πως έχει φοβερές δυνατότητες εφόσον ενσωματώνει την ευκολία διαλόγου [κάτι που είναι χαρακτηριστικό πλέον στοιχείο του Buzz] αλλά και για αυτό χρειάζεται απίστευτος χρόνος [+ότι οι περισσότεροι "φύγαμε" από εκεί μόλις είδαμε πως θα πνιγούμε στις πολιτικές αναλύσεις των κουρσάρων της πολιτικής τεχνολογίας - οι οποίοι βρε παιδί μου, κοίτα να δεις πράγματα..έχασαν την διαδικτυακή λαλιά τους με τις απεργίες..]
Για αυτό σας λέω. Αφήστε τις στρακαστρούκες της Αποκριάς και κοιτάξτε να κάνουμε σοβαρή δουλειά.

Τώρα θυμήθηκα και τα αυτόματα ποσταρίσματα σε twitter & facebook.
Δε θέλω ρε παιδιά να μου λέτε τα ίδια πράγματα παντού!
[Εκτός βέβαια αν δεν έχετε να πείτε κάτι διαφορετικό παντού]

Buzz up λοιπόν για όσους φέρουν στα διαδικτυακά τους γονίδια την φιλοσοφία της Google [i do] , θέλουν τις "δυνάμεις" τους συγκεντρωμένες και αντιλαμβάνονται την ανάγκη αλλαγής στα Κοινωνικά Δίκτυα [δεν είδατε πώς άλλαξε την θέση των επίπλων του το facebook έτσι απλά για να δώσει φρέσκο αέρα?]

Πέρα από όλα αυτά τα αναγκαία όμως στο Φενγκ Σούι του Web, το Buzz είναι δυνατό επειδή δημιουργεί συνοχή στον πυρήνα των σχέσεων κι αυτό είναι ό,τι σημαντικότερο για όποιον θέλει να δει πέρα από την μύτη της όποιας επιρροής του.

Είμαστε ό,τι επιτρέπουμε

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Sun, 07 Feb 2010 23:16:41 PST

[image]

Η αφορμή του σημερινού ποστ δόθηκε πριν λίγες ημέρες σε μία συνομιλία κάτω από fb status μου.

Πόσο έχουν παρέμβει τα "εκρηκτικά" New Media που δημιουργώ [κείμενα, βίντεο και ηχητικά] και για ποιον ακριβώς λόγο δεν διστάζω να προκαλέσω αντιπάθειες;

Η απάντηση -κατά το ήμισυ- δόθηκε υποσυνείδητα εχθές όταν άλλη μία φορά κινήθηκα ρηξικέλευθα [ας αφήσουμε τις λεπτομέρειες] δηλώνοντας πως : Είμαστε ό,τι επιτρέπουμε
και βάσει αυτού κινούμαι.
Βάσει αυτού και των δικών μου αρχών ηθικής [επαγγελματικά, προσωπικά και κοινωνικά] εφόσον έτσι τελικά λειτουργούμε όλοι [αν και είναι γνωστό πως όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται σύμφωνα με το συναίσθημα, το οποίο όμως οπωσδήποτε έχει σχέση με τα Πιστεύω και τις..αντοχές μας στην "ανομία"]

Το All for Web and Web for all, προκάλεσε πλήθος επιθέσεων από παρέες.
Δυστυχώς μάλιστα, το πρώτο Social Media case study επιβεβαιώθηκε εφόσον έμαθα για την ..τοποθέτηση ..αξιότιμου μέλους της πρωτοβουλίας στο Υπουργείο Οικονομικών.

Φροντίζω να κρατώ screenshots ως αποδείξεις των κρίσεων μου.
Στην περίπτωση της Πολιτικής Δραστηριότητας στα βιογραφικά [ρώτησα τι ακριβώς σημαίνει], μου διέφυγε η λήψη τεκμηρίου.
Παρόλα αυτά, η παρέμβαση απέδωσε και τούτο το είχα δηλώσει στο τέλος του βίντεο Προς την Νέα κυβέρνηση και όχι μόνο

Η περίπτωση της ΕΔΕΕ Digital [συμπεριλαμβανομένης της μετάφρασης Συμβούλιο Ψηφιακής Επικοινωνίας]- [έτσι μεταφράζεται;;] είναι τραγελαφική, εφόσον καθένας μπορεί αφενός να προσέξει πως δεν υπήρχε μόνο ένα fake/corporate profile αλλά δύο, αφετέρου πως οπωσδήποτε γνώριζαν και μάλιστα πολύ καλά οι υπεύθυνοι, την λάθος κίνηση αλλά την επέλεξαν διότι διαθέτουν την παραδοσιακή κουλτούρα των διαφημιστών και επικοινωνιολόγων: πως "έλα μωρέ..ο κόσμος δεν θα το προσέξει..ας κάνουμε εμείς όπως όπως τη δουλειά μας"

Εγώ όμως πιστεύω πραγματικά πως όσο εύκολα παρασύρεις την μάζα, τόσο δύσκολα μπορείς να την τυφλώσεις επ'άπειρον, εφόσον όπως έγραψα και εδώ

"Δεν θεωρώ τον κόσμο του διαδικτύου χαζό. Αντιθέτως πιστεύω πως η εξέλιξη στην κρίση του είναι εκθετική. Βάσει αυτής της πεποίθησης μου δεν διακατέχομαι από την ανάγκη του συνδρόμου του opinion leader. Πιστεύω ακράδαντα πως κάθε χώρος διατηρεί ένα κοινό που του ταιριάζει. Πως η διαδικτυακή ύπαρξη κρίνεται εις το διηνεκές, Πως το PR όταν δεν στηρίζεται σε γνησιότητα συμπεριφοράς δεν μπορεί να παράξει ούτε καν ορθά κατασκευασμένη ευγένεια και πως τελικά, το θέμα δεν είναι ποιος έχει τα περισσότερα blog, τους περισσότερους επισκέπτες ή τους ισχυρότερους υπερασπιστές, αλλά ποιος κατορθώνει , όταν γράφει, να δείχνει πως μιλά κοιτώντας τον αναγνώστη στα μάτια."

Επιλέγοντας λοιπόν να θεωρώ εαυτόν μάλλον ..cheer web leader και όχι κάτι άλλο, προσπαθώ να διατηρήσω την υπενθύμιση πως ο κόσμος χρειάζεται να του φέρεσαι με αξιοπρέπεια. Πως είναι τόσο ..μπαϊλντισμένος από τα σκάνδαλα , την διαφθορά και την αναξιοκρατία που λαμβάνει πλέον το μήνυμα της κοροϊδίας σε κλάσμα δευτερολέπτου και πως κάποιος ή κάποιοι με όποιο κόστος θα συνεχίσουν να κρούουν τον κώδωνα..με ταχύτητα βολής επάνω στους εγκεφάλους όσων θεωρούν πως ανακάλυψαν κάποια νέα μορφή λιθίου.

Το σχεδόν συγκινητικό είναι πως δεν θεωρώ όλους όσους δέχτηκαν τις επιπλήξεις μου [με τεκμήρια] "κακούς" ανθρώπους. Τους θεωρώ απλά..παραπλανημένους μέσα στα μονοπάτια του μυαλού και της όποιας εξουσίας τους.

Η συνέχεια των παρεμβάσεων επί της οθόνης τις επόμενες ημέρες

Πολύ καλημέρα μας

Digital Communication is the Art of Trust

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Sat, 06 Feb 2010 23:47:17 PST

Digital Communication Consulting [Συμβουλευτική στην Ψηφιακή Επικοινωνία]

Promote your Page too

Be a fan. Suggest to friends.

_____

Creative minds in Greek New Media Linkedin Group

has

We Go Web as a subgroup

and now

Digital Communication Consulting [Συμβουλευτική στην Ψηφιακή Επικοινωνία]

also as a subgroup, by request

Ένας χρόνος divcast and still creating..

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Wed, 03 Feb 2010 23:33:09 PST

[image]

4 Φεβρουαρίου 2009 πήρα την απόφαση να εκτεθώ ακόμα περισσότερο στο διαδίκτυο [εφόσον ήδη έγραφα επώνυμα και "ακουγόμουν" στα podcast] , δημιουργώντας μία βιντεο-εκπομπή [vidcast] για θέματα που αφορούν το διαδίκτυο αλλά και ένα blog που θα ασχολείται με τα New/Social Media.

Πειραματίστηκα, "έσφαλα", μελέτησα, δέχτηκα ό,τι "παρατήρηση" μπορείτε [ή δεν μπορείτε] να φανταστείτε και τέλος πάντων άρχισα..και συνέχισα.

Δε θα σας ζαλίσω με κάποια σπουδαία δοκιμιακή ανάλυση [όχι πως δε θα μπορούσα βέβαια] αλλά οπωσδήποτε αναγνωρίζω πως αφενός δεν δίνω το τέλειο προϊόν, αφετέρου έχω βρει πλέον "τον δρόμο μου" [τι ακριβώς θέλω να είναι το divcast και πώς].

Ναι, θα μπορούσα να αγοράσω μία καλύτερη κάμερα, οπωσδήποτε θα μπορούσα να κάνω καλύτερο PR [εφόσον οι τυροπιτούλες/γ_κουρού του ελληνικού νετ στην πλειοψηφία τους κάνουν πως δεν υπάρχω] αλλά από την άλλη πλευρά, βλέπω όλους αυτούς τους ανθρώπους [τους απλούς, καθημερινούς] που μου μιλούν στους facebook και twitter χώρους μου , που συζητούν, που ρωτούν και για να είμαι ειλικρινής, αυτοί μου αρκούν ως επικύρωση της ιδέας μου [για να μην αναφέρω πως περισσότερα αφουγκράζομαι και μαθαίνω από αυτούς]

Με πλησίασαν βέβαια και αρκετοί που θέλησαν να προωθήσουν την ιδέα ως start up αλλά well και σε αυτό έχω εντελώς διαφορετική φιλοσοφία εφόσον κατά κύριο λόγο το divcast είναι "εκπομπή" για διαδικτυακά θέματα και δεν επιθυμώ να το μετατρέψω σε εκπομπή με reviews προϊόντων.

Αρκετοί άλλοι συχνά μου επισημαίνουν πως πρέπει να αποκτήσω δικό μου χώρο. Να φύγω από τον blogger αλλά δεν είμαι μεγαλομανής. Εγώ "πουλώ" περιεχόμενο. Για να δώσω και περιτύλιγμα θα πρέπει να έχω έσοδα από αυτό.

Ξέρετε πόσο μεγάλη σημασία έχει για μένα η εικόνα στα ποστ.
Η σημερινή εικόνα θέλει να δώσει το μήνυμα: guyz..i do it for fun and out of love

Όλοι έχουμε χόμπι. Σε άλλους αρέσουν οι εκδρομές. Σε αρκετές γυναίκες, η βόλτα στην αγορά ή οτιδήποτε άλλο.

Εγώ ανέκαθεν ήθελα να γράφω , να μαθαίνω και να δοκιμάζω.
Και το διαδίκτυο μου δίνει χρόνια τώρα αυτή την δυνατότητα.
Θα μου πείτε: ναι, αλλά κερδίζεις;
Σωπάτε μωρέ που θα στεναχωρηθώ επειδή δεν κερδίζω.
8 χρόνια δηλαδή που έγραφα σε έντυπο σαν εξωτερική συνεργάτιδα [έφτασα να γράφω τις 5 σελίδες από τις 13 των κειμένων], πόσα πολλά κέρδιζα;

Κάποιοι μου ζήτησαν το business plan του divcast και έχω αποστείλει ένα περιληπτικό paper.
Το divcast στοχεύει κυρίως σε συνεργασία με έντυπα ή την τηλεόραση [καταλαβαίνετε πως δεν μπορώ να δώσω περισσότερες πληροφορίες],
αλλά από την άλλη πλευρά το divcast είναι ένα ακόμα δημιούργημα που αποτελεί χόμπι ενός χρήστη που βρίσκεται σχεδόν παντού [για αυτό λέμε πως e-diva δεν είναι απλώς blog/ είναι web persona].

Θα συνεχίσει λοιπόν να υπάρχει είτε αποδώσει άμεσα είτε όχι.
Η ενασχόληση άλλωστε με όλα αυτά στο διαδίκτυο μου έχει ανοίξει πόρτες συνεργασίας οπότε ακόμα κι αν δεν έχω καταφέρει monetizing my content , έχω επιτύχει άλλα [χμ.. ούτε εδώ μπορώ να δώσω περισσότερες πληροφορίες]

Αν υπήρξαν θυσίες;
Φυσικά.
Χάλασα φιλίες. Απέρριψα ανθρώπους. Διέκοψα συνεργασίες.
Όλα αυτά για ένα χόμπι;

Όλα αυτά για την αγάπη μου στο web και τους ανθρώπους μέσα σε αυτό.
Στους ανθρώπους που βαρέθηκαν την κοροϊδία των παραδοσιακών μέσων με τις υψηλές τιμές και το παμπάλαιο περιεχόμενο.
..και με σεβασμό σε εμένα που επιλέγω να δίνω κάτι for free από τα να υποβάλω τον εαυτό μου στον εξευτελισμό της αρθρογραφικής μου πορείας [10 χρόνια γράφω για web/ 8 στο έντυπο και 2 εκτός/ δέκα ολόκληρα χρόνια]..

Ένας χρόνος divcast / 93 subscribers on youtube / 1,363 views top , 500 views average, 11 stars top, 5 stars average / Not bad for a Greek User Generated Content ..from web ,about web, on web/

Χρόνια "μου" Πολλά
και Σας ευχαριστώ πολύ

[Δεν έχω ιδέα από design αλλά το logo είναι επίσης User Generated Content. Για αυτή τη δυνατότητα, να μπορεί ο καθένας να μάθει από το web και να δημιουργήσει στο web, θα συνεχίσω ακάθεκτη - αλλά χωρίς πρόγραμμα διότι αυτή είναι η πολυτέλεια που σου δίνει το un-sponsored υλικό:-]

5 things i've learned from Web [till now]+5

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Mon, 01 Feb 2010 22:18:30 PST

[image]

Πολλά πράγματα, γεγονότα κι εμπειρίες συνδράμουν στην εξέλιξη ή ακόμα και την μετάλλαξη της προσωπικότητας μας. Συχνά [αλλά όχι πολύ συχνά] ο χαρακτήρας μας στην πορεία της ζωής, επιβεβαιώνει, ενισχύει ή ακόμα και αναιρεί πεποιθήσεις, υποψίες , αντιλήψεις και προχωρά με βάση τα συμπεράσματα που εξάγει ο ίδιος , έστω μέσα από το νεφελώδες στερέωμα της υποκειμενικής οπτικής .

Οι χρήστες άνω των 30 ετών πιθανότατα έχουν άπειρες "ώρες πτήσης" στον γαλαξία του web αλλά όσοι κατόρθωσαν [κι είναι αρκετοί σε σχέση με το πλήθος των χρηστών αυτή τη στιγμή στη χώρα] να διατηρήσουν μία σταθερή "εμπλοκή" βιώνοντας τις εξελίξεις μέσα από αυτενεργή και διαδραστική συμμετοχή, είμαι σχεδόν βεβαία πως όχι μόνο αντιλαμβάνονται ευκολότερα τα μηνύματα κάθε διαδικτυακής παρουσίας , όχι μόνο ορίζουν όλο και αυστηρότερα [=πιο συνειδητά] την διαδικτυακή ηθική τους [=τους κανόνες στους οποίους οι ίδιοι πιστεύουν] αλλά κάποιες δεδομένες στιγμές αναγνώρισης του πρότερου βίου, αντιλαμβάνονται επίσης τις αλλαγές που οι ίδιοι βίωσαν τόσο μέσα στο web όσο και εξαιτίας του web.

Ανέκαθεν πίστευα πως ανεξάρτητα με το γεγονός πως όποια στιγμή θέλω μπορώ να διαγράψω κάποιο κείμενο μου ή βίντεο ή podcast [δικά μου είναι, ό,τι θέλω τα κάνω], οτιδήποτε αφήνω στο web θα είναι εδώ για πολύ καιρό [ίσως για πάντα].
Και συχνά μου αρέσει να διαβάζω τι πίστευα πριν 5 χρόνια ή τι έγραφα για κάποιο θέμα το οποίο εξακολουθεί και υφίσταται στην επικαιρότητα [προχτές ανακάλυψα μία παράγραφο σε μία από τις στήλες του εντύπου με το οποίο συνεργαζόμουν , του 2005 για το iPod και το iTunes].

Άλλες φορές επικυρώνω την παλαιά άποψη/υποψία μου με την επιβεβαίωση που μου αποδίδει η ιστορία , άλλες φορές συνειδητοποιώ την πλάνη στην οποία υπέκυπτα "τότε" κι άλλες φορές παρατηρώ απλά μία εξέλιξη στην σκέψη και την αντίληψη, εφόσον "πιάνω" εύκολα μηνύματα από τις κινήσεις των χρηστών γύρω μου [κινήσεις τις οποίες πιθανότατα εκτέλεσα κάποτε κι εγώ].

1. Εκατοντάδες σχόλια "μάχης": "Σχολιάζετε το περιεχόμενο. Όχι [πρώτα] το περιβάλλον."
Σε λίγο καιρό συμπληρώνεται ένας χρόνος λειτουργίας της σελίδας του divcast και 1η Μαρτίου συμπληρώνεται ένας χρόνος δημιουργίας των βίντεο. Ποιος θα καταλάβει άραγε από εκείνα τα πρώτα σχόλια στο πρώτο ποστ του νέου blog , τι είχα σκοπό να κάνω αλλά κυρίως για ποιο πράγμα μιλούσε ο σχολιαστής μου τότε;

2. Δεκάδες κείμενα εκτόνωσης οργής που άλλαξαν σχεδόν ολοκληρωτικά την πορεία της ζωής μου [κι αν όχι αυτή, σίγουρα άλλαξαν την φιλοσοφία μου]. Αν μετάνιωσα για την έκθεση οργής; Όχι. Το άξιζαν. [Και ξέρετε κάτι; Η ιστορία που ακολούθησε μου επιβεβαίωσε πως το άξιζαν] Αυτό που δεν άξιζαν, είναι η διαφήμιση που τους παρείχα κι αυτό είναι κάτι το οποίο πλέον κρατώ ως όριο περιοριστικό. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με τους απλούς κι ασήμαντους [διότι η σημαντικότητα ενός ανθρώπου δεν κρίνεται από την επαγγελματική σχέση μαζί τους αλλά από κάθε είδους διαδραστικότητα-για να μην αναφέρω πως όσο πιο σημαντικός είναι -τάχα- κάποιος τόσο πιο ανίκανος διαδραστικότητας αποδεικνύεται] οι οποίοι απλοί και ασήμαντοι -επίσης μέσα από την ιστορία- μου απέδειξαν πως είναι ανίκανοι δημιουργίας ενώ οξύμωρα πλαταγίζουν αριστερά και δεξιά μανιασμένα για λίγη αναγνωρισιμότητα.

3. Οι αριστεροί bully-δες του Greek Web κατόρθωσαν να αποδυναμώσουν το κόμμα τους με μία ψήφο. Μα, τι είναι μία ψήφος ,θα μου πείτε; Μία ψήφος είναι μία άποψη. Κι όπου υπάρχει μία άποψη υπάρχουν κι άλλες παρεμφερείς [ίσως όχι τόσο εκδηλωμένες αλλά εν δυνάμει αποκαλυπτόμενες σε μελλοντικές εκλογές]. Όταν κάποιος κατορθώνει να μην τον εκτιμάς, έχει επιτύχει το χειρότερο.

4. Έχω δημιουργήσει πολλές φιλίες στο διαδίκτυο. Έχω διατηρήσει λίγες. Αλλά, έτσι ήταν η φιλία πάντα. Επικυρωνόταν από την συνέχεια της ή απλώς την απέρριπταν τα γεγονότα. Αυτό το οποίο σημειώνω είναι πως η σκέψη "με επιβεβαίωσε" είναι η χειρότερη σκίαση στο bluring μιας σχέσης. Οι κυριότεροι λόγοι σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η άναρχη διαχείριση της ελευθερίας που θεωρεί ο κόσμος πως του επιτρέπεται μέσα από την ανωνυμία αλλά κι αυτή η παθιασμένη ανάγκη για αναγνώριση ή αναγνωρισιμότητα.

5. Προσωπικά με ενοχλεί η χυδαιολογία και το ύφος "θα ήθελα να ήμουν πορνοσταρ" το οποίο έχω συναντήσει σε κάποιες "δυνατές" παρουσίες του ελληνικού διαδικτύου [άντρες και γυναίκες]. Και προφανώς αυτό είναι δική μου άποψη και επιλογή. Όπως επίσης είναι δικαίωμα μου να κρίνω υπό αυτό το φίλτρο την δυνατότητα πρόσβασης στους χώρους μου. Αυτό το αναφέρω: 1ον) για να "δικαιολογήσω" δύο block στα οποία έχω προχωρήσει στο Linkedin Group Creative Minds in Greek New Media [227 members so far], 2ον) διότι έτσι κρούω τον κώδωνα του κινδύνου στους πολιτικούς μισθοφόρους που προχωρούν σε απολύτως λανθασμένη ενίσχυση σαθρών προσωπικοτήτων. [Σκεφτείτε πως σε 5 χρόνια από τώρα τα μισά πολιτικά σκάνδαλα θα αφορούν αναπόφευκτα το διαδίκτυο και ήδη έχουν εντοπισθεί αρκετά]

+

1. Όταν λαμβάνετε ιδιωτικό μήνυμα χωρίς συγκεκριμένο λόγο από ανώνυμο ή επώνυμο ο οποίος δεν σας έχει πείσει για το "επίσημο" της επώνυμης παρουσίας του, πρόκειται είτε για κοινωνικά ηλίθιο είναι για εν δυνάμει stalker

2. Όταν λαμβάνετε επαγγελματική πρόταση που δεν προσδιορίζει το είδος της συνεργασίας, πρόκειται για φύκια και μεταξωτές κορδέλες ή απλά ερασιτέχνη αδαή

3. Όταν σας επιβραβεύουν άνθρωποι οι οποίοι δεν επιδεικνύουν συγκεκριμένες τάσεις επιλογής υλικού ή σχέσεων [κάνουν share θέματα τεχνολογίας, πολιτικής, σχέσεων, ζώδια what?], πρόκειται για απλά γλυφτράκια.

4. Όσο λιγότερα γνωρίζετε για τα επαγγελματικά κάποιου, τόσο περισσότερα κάνει [ισχύει και το αντίστροφο]

5. Όσο περισσότερο προσπαθεί να πείσει κάποιος για την αυθεντία του τόσο λιγότερα να περιμένετε από αυτόν [εδώ δίνω ένα μικρό εύρος εξαιρέσεων]

..και η ζωή συνεχίζεται

Users Generated Content - the notes

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Fri, 29 Jan 2010 20:50:08 PST

Λόγοι υγείας με αναγκάζουν να μην παρευρεθώ στο Wordcamp της Θεσσαλονίκης.
Παρόλα αυτά βρήκα τον τρόπο να δείτε τόσο την Παρουσίαση όσο και τις Σημειώσεις.

User Generated Content

[Τις επόμενες ημέρες θα υπάρξει και νέο divcast]

iPad sends us some messages

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Fri, 29 Jan 2010 19:55:38 PST

[εικόνα εδώ - iPad εκεί]

Οι Έλληνες του web έπαθαν ντελίριο αυτές τις ημέρες [όχι πως είναι δύσκολο]. Η αγωνία τους για τον ερχομό του νέου apple innovation [...] σχεδόν άγγιζε το ποσοστό ενδιαφέροντος για το νεοελληνικό δράμα Αλεξανδράτου - Ψωμόπουλου [μείνετε συντονισμένοι, θα γράψω και για αυτό].

Οι παλμοί αυξάνονταν , ο υπολογισμός της ώρας αναμετάδοσης του Μεγάλου Νέου έγινε κρυφό trending topic και η βόμβα [μεγέθους τσιχλόφουσκας] έσκασε το βραδάκι με τα ελληνικά τεχνολογικά portal [or whatever] να δημοσιεύουν update ή να εμπλέκονται σε διαδραστικότατες συζητήσεις στους χώρους των σχολίων περί του νέου προϊόντος της Ηγεμονίδας Apple.

Στο twitter τα αστεία [σαχλά και μη] έπαιρναν κι έδιναν , όχι μόνο πριν την αποκάλυψη αλλά ειδικά μετά την αναφορά του ονόματος Pad το οποίο ..εχμμ.. έχει άκομψη ερμηνεία -ας πούμε- εις την Αγγλική γλώσσα.

Ακόμα κι εγώ που μανιασμένα πολεμώ [και καλά] το δήθεν των μισοδαγκωμένων μήλων, περίμενα κάτι πολύ πιο εντυπωσιακό.

Έριξα μια ματιά, έβαλα θερμόμετρο [είμαι ολίγον άρρωστη] και προτίμησα να δω για πεντηκοστή φορά matrix.

Then it hit me

Θεωρώ πως αν και ιδιαίτερα ενεργή σε θέματα τεχνολογίας από αρχαιοτάτων χρόνων , παρουσιάζω κάποιες ιδιαιτερότητες που δεν έχω συναντήσει ως δήλωση στους γείτονες τεχνο-ιστολόγους.

- Απεχθάνομαι το mobilized internet
Πέρα από το υψηλό κόστος υπηρεσιών internet στην κινητή τηλεφωνία, βρίσκω ιδιαίτερα σαδομαζοχιστικό να διαβάζω οτιδήποτε σε μια τόσο δα οθόνη. Επίσης είμαι λάτρης της τρισδιάστατης πληκτρολόγησης [θέλω πληκτρολόγιο ή ολόγραμμα αυτού- not the stupid tap tap thing]

- Απεχθάνομαι την χρήση κινητού για οποιοδήποτε λόγο ή αφορμή που δεν είναι απολύτως crucial ανάγκης [don't call / send me an email/ i will respond]

- Πιστεύω πως το iPhone θα μπορούσε να αποτελεί έως και είδος πρώτης ανάγκης σε μια χώρα και κοινωνία όπου το ποσοστό τηλε-εργασίας αγγίζει το 40% [nooot at Greece]. Επίσης οι βιομηχανίες κατασκευής γυναικείας τσάντας δεν τολμούν [γιατί άραγε] να κατασκευάσουν βραδινά τσαντάκια γιγαντιαίου μεγέθους. [Από την άλλη πλευρά, ανέκαθεν παρουσιάζαμε σαν λαός μία εμμονή στο "δήθεν" θεωρώντας πως η συνδεσμολογία ενός ρούτερ π.χ. αποτελεί πιστοποιημένη ένδειξη υψηλού iq / πόσω μάλλον αν ορίσουμε μόνοι τις ρυθμίσεις ασύρματου δικτύου! όπερ, ό,τι γυαλίζει, κοστίζει σαν χρυσός και κάνει πράγματα που δεν καταλαβαίνουμε, είναι TREND!]

- Απεχθάνομαι τα κλιγκόνεια [όπως έγραψα πρόσφατα στο facebook] flash-οειδή τα οποία ναι μεν φέρουν Ροή χρήματος αλλά έχουν καταντήσει [και] το ελληνικό διαδίκτυο , πανηγυράκι της αγίας Μαρίνας

- Πιστεύω ακράδαντα στην Ηγεμονία του Χάρτου [άλλο που τα Ελληνικά έντυπα ακολουθούν τετριμμένες παλιομοδίτικες τακτικές ακολουθώντας το τρίπτυχο: φτηνά, γρήγορα, λαϊκά - για αυτό και τα έντυπα τύπου "πορσελάνινες κούκλες κλπ" πληθαίνουν κατακρημνίζοντας εν δυνάμει αυτοκρατορίες στο επίπεδο φυλλαδίων σούπερ μάρκετ με δώρο ένα σαμπουάν, μια οδοντόβουρτσα κι ένα cd του Πάριου]

Δεν είχα πυρετό. Είχε μείνει μόνο το συνάχι να μου υπενθυμίζει πως θα έπρεπε να βιώνω μία συγκίνηση σκεπτόμενη πώς ένα άνθρωπος [ή μια εταιρεία] ενώ ονειρεύεται να δημιουργήσει το Μέλλον, σκοντάφτει στην ποταπή κατάληξη εμπειρίας της τελευταίας ώρας σε μία λαϊκή [την τελευταία ώρα σε μία λαϊκή, όλες οι τιμές πέφτουν κατακόρυφα φυσικά σε προϊόντα κακής ποιότητας που ξέμειναν ενώ αρχικά και αυτά πωλούνταν ως ποιοτικά μετεικάσματα καλής διατροφής]

Διάβασα πάλι σήμερα το πρωί ό,τι γράφτηκε για το iPad

Κι έπιασα περίεργες δονήσεις

Τι μηνύματα στέλνει η Apple με το iPad?

1. Don't surf. Read an e-book [κι από δω προκύπτουν δεκάδες άλλα vibrated messages : προς εφημερίδες, εκδότες, ντινγκ ντανγκ amazon και φυσικά Γκράντε Ντιν Νταν στο mobilized internet] If u want to web around get yourself a decent screen !

2. Don't flash. Πάρ'τα κάτω τα μπανεράκια. "Που θα μου γεμίσετε την κορνίζα με κιτσοειδή αρλούμπες" σκέφτηκε ο Steven. Find another way. U killed flash by overdosing it.

3. No usb. No camera. Όπερ, απλά πράγματα που δεν προκαλούν εγκεφαλικό σκέψης ή συνδεσμολογίας. Παίρνεις το iPad στο ταξίδι σου, παίζεις κανένα παιγνιδάκι , βλέπεις κάποιο χαζό βίντεο στο youtube και τέλος πάντων ευλογείς τον Θεό Steven Jobs που σκέφτηκε μια φορά κι εσένα κακόμοιρε λαέ, διότι αν μη τι άλλο οι τιμές του iPad δηλώνουν έναν φιλο-λαϊκό άνοιγμα στις μάζες που γνωρίζουν ή θέλουν να γνωρίζουν ελάχιστα από συνδυασμένη τεχνολογική χρήση [ταπ, δουλειά, κλείσιμο/ μαγκιά]

4. Why type? Read. Το πληκτρολόγιο πάνω στην οθόνη [όπως στα κινητά με οθόνη αφής] ενός μοιάζω-με-υπολογιστή προκαλεί ενόχληση και μόνο ως ιδέα. Αύξηση αυχενικών, προβλήματα όρασης και..ο! μα τι το θέλεις το πληκτρολόγιο όταν μπορείς να δεις ταινία, να διαβάσεις ένα e-book , να δείξεις τις φωτογραφίες σου κινώντας τα δάχτυλα σα μάγος πάνω σε μεγάλη επιφάνεια [θα έλεγα τώρα κάτι για ένα δάχτυλο ] συν ότι θα σε χαζεύουν όλοι με το ασημένιο κόσμημα και το μισοδαγκωμένο μαργαριτάρι να αλωνίζεις τα καταστρώματα στα πλοία και τις αίθουσες στα αεροδρόμια.

5. "Being a user is one thing. Being an expert is another" . Ο Steven έδωσε ένα γερό χαστούκι στο αλαζονικό υφάκι των expert [σε design, developing, whatever] εφόσον αυτή τη φορά δεν έκανε ένα προϊόν για αυτούς,αλλά για όσους πραγματικά καταναλώνουν. Τους χρήστες.

Ο πυρετός επανήλθε. Ναι. Το iPad όταν πέσει στη μισή τιμή [...]-[wi-fi + 3g στα 64 GB να πάει από 829 ντόλαρς στα 500 το πολύ] θα είναι η μοναδική ευκαιρία της Apple να με κερδίσει σαν πελάτη and then i will applause .

Μες στο μυαλό του Έλληνα [Ι]

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Mon, 25 Jan 2010 21:00:23 PST

[εικόνα εδώ- το μυαλό του Έλληνα κάπου around]

Κάθε πρωί ρίχνω μια ματιά στο Home Feed του facebook. Έχω γράψει νομίζω πως η ειδησεογραφία έχει μεταφερθεί από το Twitter [το οποίο καταλήγει chat ή spam από τους active users] στο "λαϊκό" facebook.
Πιθανότατα επειδή είναι εύκολη η διάδοση ενός άρθρου/κειμένου όπου φαίνεται και η εικόνα και μία μικρή πρώτη παράγραφος αυτού.

Με δεδομένο λοιπόν πως ανάμεσα στους πεντακόσιους τόσους φίλους μου , ένα μεγάλο ποσοστό αρθρογραφεί σε blog, ενημερώνομαι χωρίς κόπο [παραπέμπομαι σε ενημέρωση] και αφουγκράζομαι τους επίκαιρους προβληματισμούς των Ελλήνων.

Προβληματισμός 1ος

Οι κουμπάροι και λοιποί συγγενείς υπουργών σε θέσεις γενικών γραμματέων or wherever.

Προσέξτε τώρα.
Δεν φημίζομαι για την "τρυφερή" κριτική μου σε τέτοια θέματα, αλλά δεν παύω να προσπαθώ να σκέφτομαι αντικειμενικά αλλά και ρεαλιστικά.
Επίσης εξοργίζομαι όταν κοιτάζουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος.
Έχουν περάσει αρκετοί μήνες πλέον από την ανάληψη εξουσίας από νέα κυβέρνηση. Προφανώς ο Λαός επέλεξε νέο Κόμμα σκεπτόμενος [...] πως υπάρχει Ικανότητα και Διάθεση για βελτίωση των συνθηκών ζωής.

Το νέο κόμμα ήρθε στο Διαδίκτυο [με τα καλά και τα κακά του], επέδειξε διάθεση διαλόγου [με τις διαβουλεύσεις οι οποίες κατ'εμέ αποτυγχάνουν εξαιτίας του άκαιρου της ύπαρξης τους/ άκαιρου εφόσον υπάρχει επιτακτική ανάγκη επίλυσης ζητημάτων και όχι αέναης κουβεντούλας], διόρισε υπουργούς [ήδη κάποιοι ακυρώνονται ως επιλογή αλλά αυτό θα συνέβαινε με όποια κυβέρνηση αναλάμβανε μια χώρα σε κρίση], ανα-διαχώρησε τα υπουργεία [δεν φημιζόμαστε για όποια σταθερότητα], τώρα προχωρά σε ανα-διαχωρισμό στις τοπικές κοινωνίες [εν μέσω γενικής κρίσης, σηκώνουμε κι άλλα κύματα], προώθησε [και θα συνεχίσει να προωθεί] πολιτικά ανύπαρκτες προσωπικότητες σε πολιτικά επικυρωμένες θέσεις [το πρόβλημα μου δεν έγκειται στην "άσχετη" επιλογή τοποθέτησης έμπιστων σε σημαντικές θέσεις - εφόσον ο ΓΑΠ έχει αποδείξει και στο παρελθόν πως δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους του- αλλά στην κουτοπονηριά των "έμπιστων" οι οποίοι εποφθαλμιώντας πολιτική καριέρα παρουσιάζονται ως απλά λαϊκά παιδιά της εργατιάς οποιουδήποτε χώρου] και μέσα στο γενικότερο ντελίριο δημοκρατικοποίησης της ύπαρξης μας, έθεσε σε εφαρμογή την επιλογή , εκ βιογραφικών, ατόμων σε σημαντικές θέσεις υπουργείων.

Επ'αυτού του τελευταίου , έχει αρχίσει μία ντόμινο έκρηξη των "αντιφρονούντων" εφόσον συχνά πυκνά αποκαλύπτονται "κουμπάροι" και συγγενείς να καταλαμβάνουν αυτές τις θέσεις και ακολούθως να τις εγκαταλείπουν [εξαιτίας της αποκάλυψης συγγένειας].

Δεν γνωρίζω τα βιογραφικά αυτών των ανθρώπων και οπωσδήποτε με δυσαρεστεί η υποψία και μόνο πως όλη αυτή η διαδικασία αξιοκρατικής επιλογής ακυρώνεται με τόσο εμφανή τρόπο,
από την άλλη πλευρά όμως, δεν μπορώ να μην σκεφτώ πως αν εγώ ήμουν Υπουργός [ναι έχω πολιτικές βλέψεις - αστειεύομαι αλλά ας το δηλώσω ώστε αν αύριο μεθαύριο βρεθώ πουθενά να μη μπορείτε να με κατηγορήσετε πως "εκμεταλλεύτηκα" το "πελατειακό κοινό" της διαδικτυακής μου παρουσίας], θα ήθελα δίπλα μου καταρχήν ανθρώπους που εγώ εμπιστεύομαι [πάντα με δεδομένο βέβαια πως η ικανότητα όλων των υποψηφίων κυμαίνεται σε παρόμοια επίπεδα ειδάλλως πώς και υπό ποία λογική θα κατέθεταν αιτήσεις για αυτές τις θέσεις;].

Πιο πολύ με ενοχλεί αυτή η σαδομαζοχιστική κωλυσιεργία επιλογής παρά η όποια συγγένεια των Γενικών Γραμματέων με τους Υπουργούς.
Διότι σύμφωνα με την φράση του προηγούμενου ποστ:
"Το να είσαι αγαπητός είναι one thing. Το να είσαι αποτελεσματικός is another."
μπορώ να πληκτρολογήσω σκεπτόμενη..
"Το να είσαι "κατάλληλος" is good . Το να είσαι "έμπιστος" is crucial "

Ως Έλληνες στρουθοκαμηλίζουμε εύκολα. Ειδικά σε περιπτώσεις δραστικών αποφάσεων, στρουθοκαμηλίζουμε σαν να περιμένουμε το ..σύννεφο όπως έλεγε η Βλαχοπούλου να εξαφανιστεί ζητώντας από τους άλλους να ρίξουν "κατοστάρικα" στο μπολ κι έτσι εύκολα ξεχνάμε πως η αξιοκρατία πάντα θα μάχεται την Εμπιστοσύνη και την Αποτελεσματικότητα και πως η Αφοσίωση ή ακόμα και οι ιδιαίτερες ικανότητες συνεργασίας θα δέχονται πάντα το μένος μας εφόσον μόνοι απαξιώνουμε ό,τι δεν καλλιεργούμε.
[Αλίμονο για όσους "προύχοντες" θεωρούν τους "Ολίγον Ικανούς" ως Έμπιστους και άρα Απαραίτητους]

Κατά τα άλλα θα τονίσω άλλη μία φορά πως δεν χρειαζόμαστε διαβουλεύσεις, δεν χρειαζόμαστε βιογραφικά, χρειαζόμαστε Αποτελεσματικότητα,
αλλά όταν 4 μήνες [τόσοι δεν είναι;] μετά τις εκλογές, δεν έχεις ακόμα συντάξει και οργανώσει τον στρατό σου, θα πνίγεσαι σε μία κουταλιά νερού και θα πετάγεσαι στον ύπνο σου με κάθε Μπου των ξένων επιθέσεων.

[Επίσης καλό είναι να θυμόμαστε όλοι πως μία θέση μπορεί να καταληφθεί "ιδιαίτερα" αλλά δεν μπορεί να κρατηθεί αν παρουσιάσει αναποτελεσματικότητα]

- Αρκεί να αναζητήσετε σε πόσους άλλους έδωσε ευκαιρίες ο ΓΑΠ και εξαφανίστηκαν από πολιτικού προσώπου γης -

_________
Είχα σκοπό να αναφέρω και τους υπόλοιπους προβληματισμούς του Έλληνα, αλλά επειδή το κείμενο "βγαίνει" μεγάλο, stay tuned for the next days

Ας σοβαρευτούμε

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Fri, 29 Jan 2010 19:54:59 PST

[εικόνα εδώ- στιγμές παντού]

Ο Βούλγαρος πρωθυπουργός δεν είχε κανέναν λόγο να συνδιαλλαγεί κατ'οιονδήποτε τρόπο με τους αγρότες υπό καμία οπτική.

Ένας/ Μία υπουργός κρίνεται εκ του αποτελέσματος που ο ίδιος/ η ίδια προκαλεί σε στιγμές κρίσης.

Η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού "διόρισε" πρωθυπουργό και κυβέρνηση. Δεν ευθύνεται το κόμμα, οι πολιτικοί του και η κυβέρνηση εάν ο Λαός "διόρισε" με λάθος κριτήρια και υψηλές προσδοκίες.

Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας κυβερνά την Ελλάδα. Η παρούσα φράση αποτελεί επιβεβλημένο memo που πρέπει να αποστέλλεται επί χιλίοις καθημερινώς στο εξωτερικό.

Σε κάθε στιγμή της πορείας μας αντιμετωπίζουμε τις παρακαταθήκες των λόγων και των πράξεων μας αλλά όλοι έχουμε δικαίωμα στην απόφαση του Επόμενου Βήματος με ευθύνη και σοβαρότητα [αυτό περί του "πώς υπήρχαν πέρυσι χρήματα και φέτος δεν υπάρχουν"]

Η Δημοκρατική "επιβολή" μίας κυβέρνησης πλειοψηφίας δεν απαλείφει την σημαντικότητα της όποιας μειοψηφίας [αυτό περί του "500-600 τρακτέρ δεν είναι τίποτα"]

Δεν είναι υποχρέωση του Λαού να πηγαίνει στον Πολιτικό. Είναι ευθύνη του Πολιτικού να συναντά τον Λαό.

Η χώρα μας βρίσκεται σε εκείνο το σημείο αναγκαστικής ωριμότητας που θα αντέξει την αλήθεια. Μην περιγράφετε λοιπόν μία κατάσταση που βλέπουμε και ζούμε. Ανακοινώστε την Επιβλητικά και Αυστηρά.

Η συζήτηση παράγει αποτέλεσμα όταν δεν είναι επιτεταγμένη η ανάγκη άμεσων δράσεων. Πατήστε το pause , αλλάξτε κανάλι και Δια-δράστε άμεσα.

Πατάξτε την Αχρηστία [τόσο στα έδρανα της Βουλής όσο και στον Λαό σας]

Το να είσαι αγαπητός είναι one thing. Το να είσαι αποτελεσματικός is another.

Η Νέα Δημοκρατία θυμίζει μετανάστη στην ίδια της την χώρα. Λύστε τα θέματα σας άμεσα. Όταν ένα πολιτικό κόμμα έχει ψυχολογικά προβλήματα, τον λογαριασμό πληρώνει η Δημοκρατία.

Η χώρα δεν χρειάζεται Διαβουλεύσεις. Χρειάζεται σωτηρία από τον κατασκευασμένο ή μη, πνιγμό. Yes, clap clap for doing it like Obama αλλά ας σοβαρευτούμε λίγο..

______

Το παρόν ποστ γράφτηκε υπό την επήρεια αυτών των σκέψεων [if anyone cares]

The man who said "I'd rather be lucky than good"
saw deeply into life

People are afraid to face how great
a part of life is depented on luck

it's scary to think so much
is out of one's control

there are moments in a match
when the ball hits the top of the net

and for a split second
it can either go forward or fall back

with a little luck
it goes forward and you win

or may be it doesn't
and u lose

Διότι υπάρχουν στιγμές που δεν περνά όλη η ζωή μπροστά από τα μάτια σου, αλλά καρφώνεται μόνο μία σκέψη.-
Ας σοβαρευτούμε

[ Μυστικό ]

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Wed, 20 Jan 2010 00:37:03 PST

[εικόνα εδώ - μυστικά παντού]

Βγαίνω εκτός κανονικού ρυθμού του προγράμματος μου [ένα ποστ ανά δύο ημέρες] διότι

α) πρέπει να λείψω λίγες ημέρες και δεν μου αρέσουν τα προγραμματισμένα ποστ
β) διάβασα ένα ποστ που με έβαλε σε σκέψεις
γ) δεν πιστεύω πως στην εποχή των Social Network δεν υπάρχουν μυστικά [π.χ. ξέρετε για ποιο λόγο θα λείψω; τσουκ, άρα..οεδ]
δ) καμιά φορά που έχω καλή διάθεση [δεν έχω καλή διάθεση ..καμιά φορά] αποφασίζω να δημοσιεύσω , όχι τόσο τον λόγο [who gives a dime] αλλά την αίσθηση.

[Εσείς βέβαια μη ξεχαστείτε. Ψηφίζετε εδώ ή γράφετε δικό σας ποστ επί του θέματος, ή τέλος πάντων κάνετε ένα κλικ και βρίσκεστε σε όποιο μέρος του κόσμου επιθυμείτε]

Προσωπικό το ποστ σήμερα, οπότε αν περιμένετε να καταδείξω κάποιον απατεωνίσκο ή να κρίνω ανελέητα κάποια βλακώδη κίνηση [πάντα με τα δικά μου μέτρα και σταθμά] ατυχήσατε

Διάβασα λοιπόν αυτό το ποστ. Attitude in life.
Πάνε μέρες που το διάβασα και ναι ναι ξέρω πως ίσως σας "χαλάει" που είναι στα αγγλικά.
Τέλος πάντων σήμερα βρήκα την διάθεση να το σχολιάσω με τις αντιδράσεις που προέκυψαν την ώρα που το διάβαζα και με δεδομένη τη διάθεση που έχω.

Πάμε;
Πάμε

Don’t blame others—learn from your mistakes and any other lessons that your experiences may be handing out to you.
Ε, καλά τώρα..δρούμε ατομικά αλλά λουζόμαστε τις συνέπειες της αλληλεπίδρασης των κινήσεων μας με αυτές των υπολοίπων. Λογικό είναι λοιπόν να κατηγορούμε *και* κάποιον άλλο.
Απλά κάποιοι κατηγορούν [μυστικά] κι άλλοι ευθαρσώς :-)

Don’t criticize other people or things just for the sake of criticizing. It is a waste of time. If you can change a situation, change it; if you can’t, don’t complain.
Χμμ.. επικίνδυνη προτροπή. Διότι πέραν του ότι κάποιες φορές οφείλει κανείς να υπερβάλλει στην κριτική του ώστε να πάψουν οι στρουθοκαμηλισμοί να παγιώνουν [μυστικά], εγώ προσωπικά αδυνατώ να δεχτώ πως θα πάψω να αντιδρώ κατ'οιονδήποτε τρόπο επειδή δεν μπορώ μόνη μου να αλλάξω μία κατάσταση.
Είναι θέμα οπτικής:-)

Work hard.
Αχ..ορίστε τώρα. Αν η αρχική ανάρτηση γραφόταν στα ελληνικά, αυτό το work hard δύσκολα θα πληκτρολογούνταν. Less is more. Το έχω πιστοποιήσει.

Don’t necessarily follow trends.
Το'χω Τό'χω!
Δεν είναι μυστικό :-)

Don’t yearn.
Εχμ.. we r bloggers u know :-) Το μπλόγκιν γεννήθηκε πάνω στην ανάγκη εκτόνωσης των απογοητεύσεων!
Ούτε αυτό είναι μυστικό :-)

Feel a sense of modesty.
Αδύνατον! Μην επιμένετε:-)

Don’t get caught up in the rat race.
Δεν μπορώ να διαφωνήσω με αυτό. Btw ενθυμήθηκα αυτό το ανέκδοτο [Ο Σαρντό δεν μπλογκάρει πλέον:-]

Persist.
Γιες. I'm good at that :-D

_________

Αν έπρεπε να δώσω βραβείο μοναδικού περιεχομένου και αισθητικής, yup , θα το απένειμα στον κύριο kkoolook [δεν κάνω PR , δεν γνωρίζω τον άνθρωπο]

___________

Τα ξανα-λέμε σε λίγες ημέρες .
Do whatever u like [yes, u r entitled to keep it a secret]

Εξωγήινες καταστάσεις

evoutskoglou@gmail.com (Eirini Voutskoglou) — Mon, 18 Jan 2010 22:10:45 PST

[εικόνα εδώ-εξωγήινοι ολούθε]

Πάνω που έλεγα να χαλαρώσω και να βρω λίγο χρόνο για πραγματικό socializing , το Σύμπαν ξαναχτύπησε.

Δεν ξέρω τι συναστρίες κατατρέχουν τον Κρονιασμένο ζώδιο μου αλλά ξαφνικά έπεσαν μαζεμένες κάποιες καταστάσεις ..περίεργες αλλά οπωσδήποτε άξιες αναφοράς.

Διαβάσατε στα προηγούμενα ποστ για την επαγγελματική σταδιοδρομία δια μέσου του διαδικτύου και όχι μόνο
κι είναι επίσης συνηθισμένο θέμα συζήτησης πλέον η εύρεση εργασίας [για να μην αναφέρω την λέξη "ανεργία" που πιπιλίζεται σε κάθε περισσευούμενο κενό των ΜΜΕ].

Από την άλλη μεριά , πιστοί στις παραδόσεις μας έχουμε άλλη μία φορά κυρίες και κύριοι το σκίσιμο [μα..πού πήγε το μυαλό σας;] της χώρας , από τους masculine Ελληναράδες γεωργο-κτηνοτρόφους.

Το κεντρικό θέμα του ποστ είναι η εργασία. Το αναφέρω για να μη πάρω φόρα και χαθώ.

Ίσως όμως το κεντρικό θέμα να μην είναι η εργασία αλλά οι προϋποθέσεις συνεργασίας, η αμοιβή και η επαγγελματική αξιοπρέπεια ..αλλά τέλος πάντων ας μην μετατρέψουμε το βλογ σε τέμενος κλαυθμού και οδυρμού [άλλωστε είμαι vivid person].

"Ζητάνε προγραμματιστές..developers" είπα πριν λίγο καιρό σε έναν φίλο προγραμματιστή που έχασε προσφάτως την δουλειά του.
"Ζητάνε αλλά πόσα δίνουν;" μου απάντησε και με αποστόμωσε.
Στην αρχή μάλιστα σκέφτηκα "σώπα ρε φίλε τώρα που έχεις και απαιτήσεις..πού ζεις;", μετά όμως, όταν μου ανέλυσε τις επιλογές του και είπαμε κάποια πραγματάκια για συνεργασία με το εξωτερικό [ο προγραμματισμός είναι διεθνής γλώσσα], είδα κι εγώ τα πράγματα με άλλο μάτι.

Κάπου εδώ σκέφτηκα να προσθέσω άλλη μια διαφάνεια στην παρουσίαση για το WordCamp αναφέροντας πώς από το User Generated Content μπορεί κάποιος εργοδότης να βρει καλό υλικό, έξυπνες ιδέες και φτηνούς συνεργάτες με όρεξη για δουλειά εφόσον θα αγωνιστούν για την ενίσχυση της αμοιβής τους [σε αντίθεση με τους εταιρικούς δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι έχουν καταλήξει πιο καρεκλοκένταυροι και από τις οικογενειακές πολιτικές και ακαδημαϊκές γιάφκες]
αλλά
φευ
σε εκείνο το σημείο , "έπεσα" πάνω σε ένα νέο "μοιάζω με μπλογκ αλλά δεν είμαι" μεγάλης εταιρείας , το οποίο "θα'θελα να ήμουν μπλογκ" , συν-γράφεται από γνωστή κυρά της ρο και μέλος των νιουμιντιακών λαμόγιων ,
όπερ για ποιες ευκαιρίες μιλάμε στο user generated content και ποια φρέσκια πνοή στις ιδέες;
....

Μάζεψα και μερικά screenshot για γέλια και για κλάματα .. έλαβα κι άλλη μία πρόσκληση για σεμινάριο/event επί των ενδιαφερόντων μου [1250 views περίπου συγκέντρωσε αυτό το divcast] και το αποφάσισα..

το επόμενο divcast θα αναφέρεται στην κατάσταση των ελληνικών New Media και οπωσδήποτε θα είναι half in english και με υπότιτλους..

Ας μάθει ο κόσμος έξω τι συμβαίνει στην Ελλάδα. Αφού δεν μπορούμε να συνεφέρουμε τους Έλληνες ας ενημερώσουμε τους ξένους [οι οποίοι σαφώς και δεν είναι πιο έξυπνοι αλλά είναι πολύ πιο πειθαρχημένοι].

Πριν δέκα ημέρες επίσης , ή μάλλον..τις τελευταίες δέκα ημέρες συνέβησαν τα εξής πρωτοφανή και αναμενόμενα συγκρίσιμα [ή μήπως ασύγκριτα;].

Κάποιοι ενδιαφέρθηκαν για τα divcast [δύο Έλληνες και ένας ξένος]. Κάποιος άλλος ενδιαφέρθηκε απλά για την άποψη μου.
Οι κύριοι του εξωτερικού μου απέστειλαν ένα email όπου ούτε λίγο ούτε πολύ έγραφαν "θέλουμε αυτό, θα πάρεις τόσα, πώς θα γίνει;" ενώ οι κύριοι του εσωτερικού σε μία αντίστοιχη απόπειρα προσέγγισης, έγραψαν "πες μας τη γνώμη σου και βλέπουμε".

Στην πρώτη περίπτωση απέστειλα το business plan του divcast και ζητήθηκαν διευκρινίσεις [επισήμανση: έχουν ξεκαθαρίσει την αμοιβή που μπορούν να μου δώσουν] ενώ στην δεύτερη περίπτωση κι ενώ έγραψα τη γνώμη μου δείχνοντας καλή διάθεση , ζητώντας όμως στο τέλος να διευκρινιστούν οι όροι της συνεργασίας, έλαβα δεύτερο mail όπου τίποτα δεν υποψίαζε πως είχαν καν διαβάσει τι τους έχω γράψει.

Στην πρώτη περίπτωση βρίσκομαι σε συζητήσεις [επισήμανση: γνωρίζοντας την αμοιβή] και η κουβέντα πλέον περιστρέφεται στις υποχρεώσεις μου.
Στην δεύτερη περίπτωση [εύλογα ή όχι] έγινα έξαλλη και ανταπάντησα με κλωτσιές.

Είναι συνετό πράγμα να είσαι ψύχραιμος, οπωσδήποτε. Να εκτιμάς την διάθεση συνεργασίας και να συμπεριφέρεσαι σαν να ανήκεις σε κάποιο τάγμα μοναχών του Θιβέτ όπου όλοι συνδιαλέγονται με ένα μόνιμο Ομ έχοντας καταβροχθίσει ένα τελάρο λωτούς, αλλά πόση ψυχραιμία και για πόσο καιρό μπορεί να επιδεικνύεται μπροστά στην αναξιοπρεπή επαγγελματική προσέγγιση;

"Δουλειά έχουμε. Οι πελάτες δεν πληρώνουν" έγραψε αγαπητός φίλος στο Twitter.
Δεν απάντησα αλλά σκέφτηκα .."και γιατί αναλαμβάνεις τη δουλειά;"
[όχι όμως, πως δεν γνωρίζω το γιατί]

Κι αναρωτιέμαι.. πώς θα εκκινηθεί η οικονομία αυτής της χώρας μέσα από εκβιαστικές σχέσεις επιβίωσης και παντελή απουσία εργασιακού σεβασμού;
Πώς να προκόψει ο κόσμος εκτός δημοσίου μέσα σε αυτό το πλέγμα λιπαρής ανάδειξης και καθεστωτικής γκετοποίησης;

Σε ποια ηλικία πρέπει ο Έλληνας να το πάρει απόφαση πως μόνο με πονηριά και απατεωνιά [+κουμπαριλίκι+γκομενιλίκι] θα μπορέσει να ζήσει;
Υπάρχει άλλη επιλογή όταν αντιμετωπίζεις θέμα επιβίωσης;

Αν σας δινόταν η ευκαιρία να εργαστείτε στο εξωτερικό ή να συνεργαστείτε με το εξωτερικό, θα "εγκαταλείπατε" την χώρα;

Ελλάδα-Εξωτερικό: Σημειώσατε..(answers)