Balans roept nog wel eens een beeld op van stilstand of een slap compromis. Ik zie balans juist als een dans waarbij je constant in beweging bent tussen twee behoeften. Veiligheid en Risico. Samen en Alleen. Als je in balans bent, ben je een zeer geoefende koordanser. Religie, spiritualiteit en coaching proberen inzichten aan te dragen om een balans te houden tussen onder meer de volgende drie paradoxen in het leven:

1) Geweld beheersen zonder Moed te verliezen
2) Sex beheersen zonder Liefde te verliezen
3) Hebzucht beheersen zonder Creativiteit te verliezen

Blijf dansen in 2012.

Gelukkig Nieuwjaar
Happy New Year
Feliz Año Nuevo

Eelco Smit

What you are aware of you are in control of; what you are not aware of is in control of you.

== Anthony de Mello, spiritueel leider en auteur

Het model van de dramadriehoek

We kennen ze allemaal wel. Van die gesprekken die zonder dat je er grip op lijkt te hebben in no time ontaarden in een groot drama. Verwijten vliegen over en weer en er lijkt geen enkele uitweg meer mogelijk. De Amerikaanse sociaal psycholoog Steven Karpman heeft voor dit fenomeen een toepasselijke naam bedacht: de dramadriehoek.

Dit model is afkomstig uit de Transactionele Analyse, waarin de interactie tussen mensen wordt bekeken vanuit de verschillende rollen die we in kunnen nemen. Volgens Karpman heeft ieder mens drie egotoestanden in zich: de ouder, het kind en de volwassene. De ouder houdt zich vast aan de uitspraken van de eigen ouders en/of opvoeders uit de eerste levensjaren. Het kind reageert primitief en emotioneel. Dit in tegenstelling tot de volwassene, die in het hier-en-nu leeft en dus niet vanuit opgeslagen emoties reageert.

De drie egotoestanden

Als je een gesprek begint, doe je dat dus altijd vanuit een van de drie egotoestanden. En hetzelfde geldt voor je gesprekspartner. Als we allemaal altijd vanuit de volwassene egotoestand met elkaar zouden communiceren, dan zouden er nog maar weinig ruzies zijn. Helaas is de praktijk heel anders. Maar al te vaak reageren wij op basis van eerdere ervaringen en opgekropte irritaties.

Drama ligt altijd en overal op de loer. Een onschuldig bedoelde vraag, kan zomaar de aanleiding zijn voor een fikse ruzie of emotionele botsing. Volgens Karpman is het dan ook niet zozeer de inhoud van de boodschap maar de aard ervan, die bepaalt hoe de ander reageert. Zo sturen wij – zonder ons er misschien bewust van te zijn – voor een belangrijk deel de reactie van een ander.

De drie spelers

Het model van de dramadriehoek maakt daarom niet alleen onderscheid in de rollen die wij spelen, maar ook in de verschillende posities die we binnen een gesprek in kunnen nemen. De dramadriehoek kent drie ‘dramaposities’: de redder, het slachtoffer en de aanklager. Deze drie verhouden zich volgens een vast patroon met elkaar.

De redder is degene die helpt, die meent dat hij of zij weet wat goed is voor een ander en dus vaak uitblinkt in ongevraagd advies.

Het slachtoffer vindt deze afhankelijke positie wel prima en neemt zelf liever geen verantwoordelijkheid. Tegelijkertijd klaagt deze bij anderen wel steen en been over al het onrecht dat hem of haar wordt aangedaan.

De derde en de laatste speler is de aanklager. Deze wijst anderen op hun tekortkomingen en wil koste wat kost zijn gelijk behalen.

Drama is theater, life, an escape from life, happiness, and sadness all rolled into one.

== Rebekah Adams, auteur

Ben zacht op de persoon en hard op de inhoud

Welke rol je ook inneemt – en dat kan zelfs binnen een gesprek wisselen – het is nooit de juiste. Want de dramadriehoek kent geen winnaars. Wat dat betreft is de overeenkomst met de Bermuda Driehoek groot. Je wordt erin meegezogen en je komt er niet zomaar uit. Al kun je in het geval van de dramadriehoek wel leren om eruit te stappen. Iets wat in het geval van de Bermuda Driehoek nog niemand is gelukt. Dit begint met het erkennen dat je in de dramadriehoek verzeild bent geraakt. Hoe moeilijk dat soms ook is en hoe subtiel de aanwijzingen daarvoor ook zijn.

Zodra je beseft dat je de dramadriehoek bent binnengetreden, is er nog maar een ding dat telt. Heel snel wegwezen! Want daar is voor niemand iets te halen. Natuurlijk kun je dit niet altijd voorkomen. Maar je kunt het wel leren sturen. Ben je bijvoorbeeld bewust van wat je zegt, op welke manier je het zegt en hoe een ander dit kan interpreteren. Maar neem zeker geen blad voor je mond. Ben zogezegd ‘zacht op de persoon en hard op de inhoud’.

Neem beslissingen met een koel hoofd en een warm hart

Neem nooit beslissingen zolang je je in de dramadriehoek bevindt! Beslissingen hoor je namelijk met een koel hoofd en een warm hart te nemen. En niet andersom. Een time out doet dan altijd goed. Slaap er eerst een nachtje over en neem wat constructieve afstand. Maar word niet afstandelijk. Want dan schakel je je emoties uit, en dat is nooit de bedoeling. Bedenk voor jezelf goed wat je wil bereiken en probeer boven de materie te gaan staan. Vraag jezelf daarbij af wat er nu echt aan de hand is en verplaats je ook eens in de positie van de ander. En neem zelf nooit de rol van slachtoffer op je, hoe verleidelijk dit ook kan zijn.

Bereik je doelen eerder

Zodra je zelf uit de dramadriehoek bent gestapt, is het wel wijs om te kijken of je gesprekspartner daar ook in slaagt. Anders is het als communiceren met iemand die dronken is. Het moet nu eenmaal van twee kanten komen. Maar als je er zelf uitkomt, volgt de ander meestal vanzelf. Gebeurt dit niet, dan doe je er goed aan om het gesprek te beëindigen en je af te vragen of dit contact of deze relatie wel toekomst heeft. Gelukkig hoeft het in de meeste gevallen zo ver niet te komen. Want hoe beter je dit soort gesprekken in goede banen leert te leiden, hoe beter het resultaat. Deze sociale vaardigheid komt niet alleen ten goede aan je maatschappelijke carrière – zo is het een belangrijk instrument bij onderhandelingen – maar ook in de privé-sfeer.

Je bereikt je doelen eerder en krijgt er overall een beter leven van.

Wil jij de kwaliteit van jouw leven verbeteren?

Have the courage to live. Anyone can die.

== Robert Cody, muzikant en acteur

Omring je met het leven, denk niet aan de dood

Het besef dat we sterfelijk zijn, maakt ons enorm onzeker en bang. Zo erg zelfs dat we zonder het bewust te zijn doorlopend naar meer houvast zoeken. Deze houvast drijft ons maar al te vaak in de richting van materialisme en consumentisme. Oftewel we kopen tot we er bijna bij neervallen. Totaal zinloos natuurlijk, want uiteindelijk neemt dit je angsten niet weg. Sterker nog, het vergroot ze zelfs. Hoe meer je bezit, hoe meer je nu eenmaal kwijt kunt raken.

Het leven zelf als tegengif

Het psychologisch mechanisme om met de dood en onze vergankelijkheid om te gaan, is door onderzoekers omgedoopt tot de Terror Management-theorie. Deze theorie zelf is niet nieuw. Wel nieuw is het feit dat er ook een positieve variant op deze theorie blijkt te bestaan: het zogenaamde ‘life salience’ principe. Recent onderzoek van de Vrije Universiteit Amsterdam heeft namelijk aangetoond dat je bewuster met je geld omgaat, als je omringd wordt door beelden en gedachten die je een korte en vluchtige staat van je levend voelen opleveren. Van een hagelwitte skipiste, een babyfilmpje, tot videobeelden van een groeiende plant. Goed nieuws dus voor alle shopaholics, die niets liever willen dan het gapende gat in hun hand te dichten. Het tegengif is het leven zelf!

Denken aan het leven remt het consumeren

Om de effecten van de ‘hoera-ik-leef’-gemoedstoestand op consumenten te kunnen testen, deden de onderzoekers in Amsterdam vier afzonderlijke experimenten. Bij het eerste moest het ene deel van de proefpersonen een gebeurtenis beschrijven die bij hen een intens gevoel van ‘hoera-ik-leef’ had opgewekt. Het andere deel moest daarentegen een gedetailleerde beschrijving geven van wat er met je eigen lichaam gebeurt na je overlijden. Vervolgens kregen alle proefpersonen hetzelfde positief gekleurde verhaal te lezen over het consumentisme. De groep met de ietwat lugubere opdracht bleek na afloop een stuk positiever over dit relaas, dan de ‘hoera-ik-leef’-groep. Voor de onderzoekers was dit een eerste bewijs voor hun theorie dat de steun voor consumentisme afneemt door te denken aan het leven. En ook de drie daarop volgende experimenten kwamen tot vreugde van het onderzoeksteam tot nagenoeg dezelfde conclusies. Proefpersonen die naar een filmpje van groeiende planten keken, bleken bijvoorbeeld veel kritischer over consumeren dan mensen die een schaal met rottend fruit te zien kregen.

Most people tiptoe their way through life, hoping to make it safely to death.

== Bob Proctor

Uitgangspunt bij dit onderzoek was de aanname dat er toch meer in het leven moet zijn dan uitsluitend de angst voor de dood. En dat lijkt nu voor eens en altijd bewezen. De uitkomst op zich mag dan niet zo verwonderlijk lijken, wat we hiervan kunnen leren is dat zeker wel. Het heeft er namelijk alle schijn van dat de onderzoekers met dit onderzoek een opmerkelijk psychologisch mechanisme op het spoor zijn gekomen. Een mechanisme dat wellicht ook ander (ongezond) gedrag kan helpen verklaren en bestrijden. Bijvoorbeeld overmatig eten, drinken, drugsgebruik of shoppen. Al deze activiteiten wekken namelijk allemaal een intense ‘hoera-ik-leef’-high op. Dus misschien zijn dit soort gewoontes dan ook wel te bestrijden met fijne herinneringen, babyfilmpjes en een huis vol planten.

Focus op het leven en je groeit

Wie weet kun je met het life salience principe zelfs wel fitloosheid, sombere buien en depressies te lijf gaan. Met het leven zelf als het enige medicijn. Omring je daarom zoveel mogelijk met het leven en ben op je hoede als andere mensen je angst willen aanpraten. Zowel mensen om je heen, als ook reclamemakers, politici en andere machthebbers. Waar je op focust – angst voor of zin in het leven – groeit nu eenmaal. Focus je dus op het leven en je groeit! Focus op de dood en je hebt een dood leven. De keuze is uiteindelijk aan jou!

Klaar om de dood achter je te laten en het leven dat voor je ligt te omarmen?

Schelden doet wel degelijk pijn

Het menselijk brein is een veel socialer orgaan dan tot nu toe werd aangenomen. Tot deze conclusie komt de Amerikaanse wetenschapper en professional coach David Rock in de onlangs verschenen publicatie Managing with the Brain in Mind. Uit neurologisch onderzoek aan de Universiteit van Californië (Los Angeles) blijkt namelijk dat de sociale interactie met anderen tot heftige neurologische reacties kan leiden; vergelijkbaar met hevige fysieke pijn.

Deelnemers aan het onderzoek werden uitgenodigd voor een online spelletje bal overgooien met twee andere spelers. Ergens halverwege het spel wordt het proefkonijn ineens volledig genegeerd en ontvangt hij geen bal meer van zijn twee computergestuurde metgezellen. Zelfs nadat de deelnemers op de hoogte zijn gebracht van het feit dat er geen andere menselijke spelers bij betrokken waren, vertellen zij kwaad te zijn, gepikeerd, of zich zelfs aangevallen te voelen. Alsof de andere spelers hen hadden uitgesloten, omdat ze hen om wat voor reden dan ook niet mochten.

People want to get high

~ Chris Rock, komiek en filosoof

Volgens de onderzoekers is er een logische verklaring voor deze reactie. Op het moment dat mensen zich buitengesloten voelen, is er duidelijk activiteit waarneembaar in het deel van het brein dat fysieke pijn waarneemt. In andere woorden: buitengesloten worden heeft nagenoeg dezelfde neurologische reactie tot gevolg als bijvoorbeeld een flinke vuistslag op je gezicht. Schelden doet dus wel degelijk pijn! Aan de andere kant kan een welgeplaatst compliment dezelfde high teweegbrengen als een heerlijk stuk chocolade, drugs of zelfs een orgasme. Dit menselijke mechanisme is even simpel als dat het primitief is.

Minimize danger, maximize reward

De verklaring hiervoor ligt dan ook in het limbische systeem; het primitieve deel van ons brein dat we met veel dieren delen. Op het moment dat we iets nieuws waarnemen – een schaduw in een ooghoek of een nieuwe collega op kantoor – veroorzaakt dit de zogenaamde ‘minimize danger, maximize reward’ respons. Neuronen worden geactiveerd en hormonen komen vrij met als doel te kunnen achterhalen of deze waarneming een mogelijke beloning oplevert, of juist een potentieel gevaar.

Status heeft een grote invloed op onze motivatie

Dit principe van ‘threats & rewards’ gaat overigens op voor alle vormen van sociale interactie. Dit betekent in feite dat je met alles wat je zegt en doet invloed uitoefent op anderen. En deze invloed is veel groter dan je denkt! Om optimaal gebruik te kunnen maken van de invloed die jij op anderen uitoefent, moet je natuurlijk wel weten wat hen drijft en motiveert. David Rock geeft in één van zijn befaamde YouTube-filmpjes een handige masterclass ‘hoe anderen te beïnvloeden’. Hierbij hanteert hij de SCARF-methode. SCARF staat voor de vijf omgeving gestuurde factoren, die volgens hem de grootste impact hebben op onze motivatie. Zij bepalen of ons brein in de beloningmodus schiet, of in de gevarenstand.

Status: We willen het gevoel hebben dat we er toe doen, dat we belangrijk en onmisbaar zijn. Een statusverhoging is zelfs effectiever dan een financiële beloning.
Certainty: We hebben behoefte aan zekerheid. Krijgen we dit niet, dan schakelt het brein in gevarenstand.
Autonomy: We willen het idee hebben dat we zelfstandig keuzes kunnen maken.
Relatedness: We hebben behoefte aan bondgenoten. Nieuwe mensen leveren gevaar op.
Fairness: We willen rechtvaardig behandeld worden. Zodra we het gevoel hebben dat ons onrecht wordt aangedaan, gaan de alarmbellen rinkelen.

‘SCARF-up your communication’

Volgens Rock wordt het vermogen om het sociale deel van ons brein te beïnvloeden – met een optimaal gebruik van iemands capaciteit als resultaat – één van de belangrijkste instrumenten voor de leiders van morgen. Maar ook buiten de werkvloer kan het je leven natuurlijk een stuk veraangenamen. Vooral als je bij anderen iets gedaan wilt krijgen. Bij alles wat je doet, kun je de SCARF-methode toepassen. Zeker in de communicatie met anderen. De kwaliteit van je leven wordt nu eenmaal bepaald door de kwaliteit van je relaties. En de kwaliteit van je relaties door de kwaliteit van je communicatie. ‘SFARF up your communication’ is dus het devies!

Wil je ook optimaal gebruik kunnen maken van jouw invloed op anderen?

Invloed is macht

Macht is een vies woord, althans in Nederland. Hier is namelijk iedereen gelijk. Ongeacht hoeveel geld je verdient en welke positie je bekleedt. Onzin natuurlijk. Want macht bestaat wel degelijk. Bij het begrip macht draait het uiteindelijk allemaal om het verkrijgen van overwicht op anderen. Psychologisch overwicht, maar ook overwicht in aantallen. Wie hebben in Nederland momenteel de meeste invloed? Precies ja, de babyboomers. Zij hebben het numerieke overwicht en hebben het daardoor politiek nog altijd voor het zeggen.

Leiderschap is invloed

== John C. Maxwell, leiderschap expert en auteur

Leiderschap is een combinatie van testosteron en invloed

Psychologisch overwicht gaat niet over aantallen maar over overtuigen. Als je een willekeurige groep mensen neemt en midden in een doolhof loslaat, zitten er altijd individuen tussen die automatisch de leiding nemen. Niet dat zij de juiste weg wel weten, maar omdat zij anderen weten te overtuigen hen te volgen. Deze wil en het vermogen om invloed uit te oefenen op een ander is voor een deel door afkomst en genen bepaald, maar je kunt het jezelf ook aanleren. Persuasion-professor Robert Cialdini schreef hierover een fascinerend boek: ‘Influence’. Hierin beschrijft hij zes wetenschappelijk onderbouwde technieken uit de sociale psychologie om te verleiden en daarmee dus invloed uit te oefenen op zowel individuen als groepen. Wellicht geen garantie voor succes, maar wel handige instrumenten die je zowel zakelijk als in je privé-leven kunt toepassen.

De 6 geheimen van verleiding van Cialdini

1. Wederkerigheid
Als je anderen iets geeft, voelen zij zich verplicht iets terug te geven.
2. Commitment & consistentie
Zorg voor kleine stapjes in commitment en ben consistent in wat je zegt en doet. Ga mee in het wereldbeeld van de ander.
3. Sociale bevestiging
Oftewel de macht van de massa. Mensen zijn geneigd elkaar achterna te lopen. Letterlijk én figuurlijk!
4. Sympathie
Zorg ervoor dat je als boodschapper sympathiek geworden wordt.
5. Autoriteit
Autoriteit heeft alles met vertrouwen te maken. We hebben vertrouwen in mensen die expert zijn, onafhankelijk zijn, tegen hun eigen belang in handelen, of hoger staan in de hiërarchie.
6. Schaarsheid
Het is bewezen dat mensen sterker verlangen naar dingen die schaars en dus zeldzaam zijn, onbereikbaar zijn, of zelfs verboden.

You don’t have to be a ‘person of influence’ to be influential

== Scott Adams, auteur van Dilbert strips

Kapitein op je eigen schip

Invloed is een spel dat de hele dag door gaande is. Thuis, bij vrienden en op de zaak. Wat wij onszelf allemaal af moeten vragen is het volgende: hoe ga ik om met invloed in mijn leven? Ben je als persoon gemakkelijk beïnvloedbaar, of ben je eerder diegene die invloed uitoefent op anderen? Want voordat wij ons leven bij kunnen sturen of veranderen, moeten we natuurlijk eerst goed begrijpen wie er allemaal invloed op ons uitoefenen en op welke wijze. Vervolgens gaan we actief aan de slag om ervoor te zorgen dat we vaker de beïnvloeder zijn, en niet degene die beïnvloed wordt. Invloed is nu eenmaal leiderschap, en leiderschap is macht. En macht is zoals gezegd helemaal niets smerigs. Integendeel zelfs. Macht is een handig instrument om een trots en gelukkiger mens te worden. Neem de macht dus in eigen handen en voel je weer kapitein op je eigen schip.

Klaar om voor eens en altijd de macht te grijpen op weg naar een gelukkiger leven?

Lord, grant me the serenity
To accept the things I cannot change;
Courage to change the things I can;
And wisdom to know the difference.

== Reinhold Niebuhr, theoloog

Accepteren of veranderen?

Moeten we proberen te veranderen wat we niet kunnen accepteren, of juist accepteren wat we niet kunnen veranderen?

David Richo – auteur van de bestseller ‘The Five Things We Cannot Change: And the Happiness We Find by Embracing Them’ – heeft er een hele duidelijke mening over. Volgens hem zijn er in het leven van ieder mens vijf zaken die voor iedereen vaststaan. Pas als we vrede sluiten met deze vijf onvermijdelijke schaduwkanten van het leven, is het mogelijk om uit te groeien tot de dappere, liefhebbende en wijze mensen die we allemaal kunnen zijn. Want het is niet al dit ‘onrecht’ dat ons uit balans brengt, maar veel eerder het onvermogen om dit te kunnen en willen accepteren.

De 5 waarheden van het leven:

1. Alles in onderhevig aan verandering en aan alles komt een eind
Mensen veranderen, economieën verslechteren en hoe ouder je wordt hoe meer dierbaren je verliest.

2. Niet alles verloopt altijd volgens plan
‘Life is what happens to you while you’re busy making other plans’, zo verwoorde John Lennon dit gevoel van onmacht! Het lieven kiest zijn eigen weg. Of je nu wilt of niet.

3. Het leven is niet altijd eerlijk
Met goede mensen loopt het weleens slecht af en met slechte mensen goed. En hard werken wordt niet altijd beloond. Onrecht is geen uitzondering, eerder regel.

4. Pijn is onderdeel van het leven
Ieder individu krijgt gedurende zijn tijd op aarde een flinke dosis pijn te verwerken. Fysiek, maar zeker ook emotioneel.

5. Mensen zijn niet altijd liefdevol en loyaal
Teleurstelling in mensen die je dierbaar zijn, is onderdeel van het leven

Handvaten voor het leven

Auteur David Richo stipt in dit boek niet alleen de 5 ‘facts of life’ aan, maar geeft ook handvaten om hier op een gezonde manier mee om te gaan. Iets dat door veel lezers enorm wordt gewaardeerd, zoals blijkt uit de reviews op amazon.com: “A good book for those who are thinking about life and how to make it work.” Een ander schrijft in zijn review: “It’s easy to love life when things are going well – your challenge here is to embrace those unchanging things that don’t.”

Back to reality

Veel mensen willen de 5 ‘facts of life’ echter niet accepteren en zoeken hun heil in religie en spiritualiteit. Vooral wij Nederlanders hebben er een handje van de realiteit van het hier en nu niet te willen accepteren: “Een Duitse schrijver… zei daarover: “Als de wereld vergaat dan ga ik naar Nederland want daar gebeurt alles vijf jaar later.” Wij Nederlanders zijn dan ook grootmeesters in ontkenning. Van privélessen yoga, pilates, tot peperdure meditatieve tripjes naar kloosters in Tibet. Allemaal bullshit natuurlijk. Sterker nog, dit vluchtgedrag kan zelfs gevaarlijk uitpakken. Want zodra het echte leven hen achterhaalt – het overlijden van een dierbare of het stuklopen van een relatie – volgt vaak een vrije val in het diepe.

Vluchten heeft geen zin

Veel beter is het om de 5 waarheden van het leven te omarmen. Niemand heeft het eeuwige leven en je vrouw kan je morgen verlaten. Dat is de realiteit. Deal with it! Uiteindelijk heb je het allemaal toch niet in de hand. Accepteer het leven zoals het is. Bij voorkeur met een flinke dosis humor. Vluchten heeft geen enkele zin. Het is de wijze waarop we deze obstakels tegemoet treden, die uiteindelijk ons geluk bepaald.

Klaar om de 5 waarheden van het leven te leren accepteren en hier zelfs de humor van in te zien?

Money can’t buy happiness, but it can buy you the kind of misery you prefer.

– Auteur onbekend

Relatie geld & geluk

Het merendeel van alle mensen leeft in de overtuiging dat ze met meer geld een stuk gelukkiger zouden zijn. Toch zijn er ook genoeg straatarme zielsgelukkige mensen en legio voorbeelden van doodongelukkige miljonairs. De relatie tussen geld en geluk is dan ook net zo vaak betwist als onderzocht, maar nooit onomstotelijk bewezen.

Money does matter

Een van de meest recente onderzoeken naar de relatie tussen geld en geluk is dat van Nobelprijswinnaar Daniel Kahneman en collega-onderzoeker Angus Deaton van de Princeton University. Hierin hebben zij vastgesteld dat een stijging van het inkomen wel degelijk tot een toename van het geluksgevoel leidt. Hoe lager het inkomen, hoe ongelukkiger bovendien.

Inkomensplafond geluk

Opmerkelijk genoeg blijkt er ook een inkomensplafond aan dit geluksgevoel te zitten. Om precies te zijn 58.000 euro. Met een stijging van het inkomen boven deze 58.000 euro voelt men zich blijkbaar wel meer tevreden, maar niet merkbaar gelukkiger. Het onderzoek gaat verder niet dieper in op de vraag waarom deze verandering juist optreedt bij een inkomen van 58.000 euro. Volgens Angus Deaton lijkt dit eenvoudig het bedrag te zijn waarbij mensen geld niet langer als een issue ervaren. Met 58.000 euro heb je voldoende geld om die dingen te doen waar jij je goed bij voelt. Zoals lekker uitgaan met vrienden en kennissen, en onbezorgd shoppen. Een financiële meevaller geeft je niet langer het geluksgevoel dat mensen die minder verdienen wel ervaren.

De complexiteit van geluk

Betekent dit dat we ons geluk echt kunnen maximaliseren aan de hand van een bepaald inkomen? En is het sowieso mogelijk om een complex begrip als geluk – waarbij persoonlijke en culturele factoren een belangrijke rol spelen – te koppelen aan een kil cijfer. Dat zou wellicht wel erg kort door de bocht zijn. Veel waarschijnlijker zijn deze onderzoeksresultaten het gevolg van de menselijke obsessie voor meten, vergelijken en vooral wedijveren met elkaar.

Rijkdom is een euro meer verdienen dan je zwager

Door geluk te koppelen aan inkomen, kunnen we ons eigen geluk vergelijken met dat van een ander. Zolang we maar meer verdienen dan onze zwager of buurman, zijn we op de juiste weg. Geld maakt geluk daarmee meetbaar. Maar of meer geld je ook daadwerkelijk gelukkiger maakt, dat is en blijft afhankelijk van de waarde die je zelf aan geld hecht. En niet te vergeten alle andere factoren die hierbij mogelijk een rol spelen. Want het begrip geluk is en blijft nu eenmaal enorm complex.

Definitie van geluk

Om dit begrip beter te kunnen begrijpen, moeten we eerst weten wat het letterlijk betekent. Van Dale definieert geluk als een: “aangenaam gevoel van iemand die zich verheugt’’. Of in andere woorden het gevoel dat je je leven goed op de rit hebt staan. Geld kan hierbij wel degelijk een belangrijke rol spelen. Het creëert veiligheid, bezorgt je status en geeft je de (financiële) ruimte om plezier te maken. Daarbij krijg je geld als vorm van beloning en waardering voor wat je doet. Geld maakt sommige mensen dan ook echt gelukkiger. Maar dat is zeker geen vanzelfsprekendheid. Want ook de andere aspecten van je leven moeten kloppen. Van gezin, zelfontplooiing, tot gezondheid. Uiteindelijk is het dus allemaal afhankelijk van waar jij zelf je prioriteiten legt.

Klaar om je prioriteiten scherp te stellen en ook jouw geluk te maximaliseren?

GOOD IDEAS ALTER THE POWER BALANCE IN RELATIONSHIPS, THAT IS WHY GOOD IDEAS ARE ALWAYS INITIALLY RESISTED.

== Hugh McLeod, Author

Heb je een goed idee en wil je een onafhankelijk oordeel over de kans op succes?

Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn; onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn. Het is ons licht, niet onze schaduw dat ons het meest beangstigt. We vragen onszelf af: wie ben ik om briljant te zijn, knap, talentvol, fantastisch? Maar wie ben jij om dat niet te zijn? Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst. Er is niets verlichts aan je klein te maken opdat andere mensen zich bij jou niet onzeker voelen. We zijn allemaal bedoeld om te stralen als kinderen. En als wij ons licht laten stralen, geven we onbewust andere mensen toestemming hetzelfde te doen. Als wij van onze angst bevrijd zijn, bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.

== Marianne Williamson

We hebben grotere huizen, maar kleinere families;
meer comfort, maar minder tijd;
We hebben meer diploma’s, maar minder gezond verstand;
meer kennis, maar minder inzicht;
meer deskundigen, maar meer problemen;
meer geneesmiddelen, maar minder gezondheid;
We zijn helemaal naar de maan en terug geweest,
maar hebben moeite om de straat over te steken en de buurman te ontmoeten.
We hebben meer computers gebouwd om meer informatie op te slaan
om meer kopieën dan ooit te produceren,
maar communiceren minder met elkaar;
We hebben meer kwantiteit,
maar minder kwaliteit.
Het zijn tijden van fastfood
maar langzame spijsvertering;
We zijn grote mensen, met kleine karakters;
Veel winst maar weinig relaties.
Het is een tijd met veel spullen in de etalage,
maar niets in de kamer.

== De veertiende Dalai Lama