İlandan:

H…. S…..’E AİT FACEBOOK ÜYELİĞİ SATILIKTIR

TOPLAM 220 ARKADAŞIN 190 BAYANDIR

HER AN İSTEDİĞİNİZ KİŞİ İLE MESAJLAŞABİLİR DERDİNİZİ ANLATABİLİRSİNİZ GÜZİN ABLA GİBİ DİNLERLER

FACEBOOK SAHİBİ ARKADAŞ TEMİZ YÜZLÜ OLDUĞUNDAN KIZLARI EKLEDİĞİNİZDE KABUL ETMEME GİBİ BİR DURUMLARI YOKTUR

FarmVille DE ÇOK BÜYÜK ARSAYA SAHİPTİR. ARSALARIN BÜYÜK KISMINDA OT YETİŞMEKTEDİR ZENGİN OLACAĞINIZI GARANTİ EDİYORUZ

MafiaWars DA SAHİP OLDUĞU KUMARHANELER VE OTELLERİN SABİT GELİRİNİN YANI SIRA ONA KARŞI DUYULAN SAYGIDA KARINIZ OLACAK

ÜYELİK SAHİBİ OLAN ARKADAŞ ARABA ALACAĞI İÇİN FACEBOOK HESABINI SATMAKTADIR. Lİ Lİ…SAYGILARIMLA.

Orijinal ilan

Shrek 2 soundtrack albümünden fevkaladenin fevkinde bir cover keşfettiğimi düşünüyorum. I Need A Hero‘nun Shrek versiyonunu dinlemek için araştırma yaparken tesadüf eseri karşıma çıktı. Frou Frou isimli bu hanım kızımızı daha önce hiç duymamıştım ama o kadar güzel bir sesi var ki resmen hayran kaldım. Altyapı da çok güzel, bir şarkı ancak bu kadar güzel yeniden mixlenebilir. Bedük’ün This Fire‘ından sonra yeni favorim bu.

Dıırım dararım daaaraarım ka yeh yehh

Biraz hesapsız oldu ama geçen hafta bir kaç görüşme -belki biraz da kafa dağıtmak- için İstanbul’a geçmem gerekti. Sürekli mobil halde bulunduğumdan sıkça internete girme şansım olmadı bu yüzden yanıtsız bıraktığım, geç cevapladığım e-mailler için eşten dosttan ve siz sevgili okurlardan özür dilerim.

Çok özlemişim be, nerden baksan 5-6 aydır uğramıyordum. Bazen günde iki kere duş almamı gerektirecek şekilde terlesem de (o ne sıcak öyle ya, Yalova’nın gözünü seveyim kendinden klimalıymış mübarek) İstanbul semalarında geçirdiğim her dakikadan fazlasıyla memnun kaldım.

Sevgili ekürim Ümit’ciğimle Asya yakasında başlayan maceram eskiden severek dinlediğim fakat müzik kariyerine artık sevilen şarkıcıların aranjörü olarak devam eden Ender Çabuker (bkz: Özgün – İstiklal, Nilüfer – Olmadı Gitti) ile görüşmemizle devam etti. Ender abi sağolsun bizi çok güzel ağırladı, ev stüdyosunda ays ti eşliğinde henüz kimsenin bilmediği sanatçıları/şarkıları dinlemek, daha doğrusu yıllar sonra bir vesile yine “müzik” ağırlıklı bir sohbet ortamında sevdiğim kimselerle birlikte bulunmak gerçekten çok iyi oldu. Benden duymuş olmayın ama Türkiye RnB & Pop & Hiphop tarzlarını sentezleyen yeni, listeleri sallayacak nitelikte şahane bir grupla tanışmak üzere

Daha sonra yine Ümit’le baya bir gezip dolaştık. Aslında aklımızda Eyüp’e geçip Pierre Loti manzarasıyla nargile tüttürmek veya Gülhane/Setüstü’nde bir demlik çay eşliğinde hoşbeş etmek vardı ama nasip olmadı. Çamlıca’ya çıkalım dedik ana baba günü gibi, arabayı koyacak yer bulamadık. Biz de sırf balık ekmek yemek için karşıya geçtik ama Eminönü son gördüğümden beri çok değişmiş be arkadaş. Balık ekmek satan kayıkları kaldırmışlar, iskeleyi değiştirmişler, etrafta bir şantiye havası, gereksiz bir hareketlilik. Aradığımı, daha doğrusu özlediğimi bulamadım yani. Neyse ayaküstü planlarla da olsa yine kendimizce farklı atraksiyonlara giriştik.

Ümit’ten ayrıldıktan sonra Avrupa yakasına geçip iş maksatlı bir iki görüşme daha yaptım. Daha sonra Avcılar’a, teyzemlere geçtim. Teyzeoğlum Emre çiçeği burnunda 1 aylık evli, evlilik kavramına zerre kadar ilgim yoktur ama onlara imrenmedim dersem yalan olur. Allah bir ömür boyu mutluluk nasip etsin birbirlerine pek yakışıyorlar.

Teyzekızımın da 5 aylık bir oğlu var (Abdullah Emir Erdoğan) ve ben bu zamana kadar bir türlü görme fırsatı bulamamıştım keratayı. Allah’ım o ne güzellik öyle! Avuç kadar bir şey. Kucağıma aldım, sevdim, öpüp kokladım, annesi (Hande ablam) “aman da dayısı gelmiş benim oğlumun” deyince bir garip oldum, bambaşka bir hismiş Evet, bu kardeşiniz artık resmen dayı ve şu aşağıdaki şeker yumağı da bir tanecik yeğeni:

Velhasıl dostlar ahbaplarımla ve akrabalarımla geçirdiğim yarı iş, yarı tatil maksatlı bu İstanbul macerası kısa da olsa çok iyi geldi. Balık ekmek yiyemedim belki ama sevdiklerimle birlikte çok güzel dakikalar geçirdim, önemli olan da bu zaten değil mi?

Şimdi iş zamanı

Şimdi 14 yaşındaki kardeşime bakıyorum da, lisanslı (mı bandrollü mü nasıl deniyorsa artık) Fenerbahçe formasından tut slikon tekerlekli patenlere (bu nokta önemli: silikon tekerleki), en kaliteli basketbol topundan bilmem ne açılı kaykayına kadar adamın her şeyi birinci sınıf. Biz zamanında dos platformunda kıçı kırık oyunlar oynayabilmek için “belki bilgisayarı olan amcalardan birinin yanına gider” diye babamızın peşine takılırdık, herif oturduğu yerden Prince of Persia oynayabilme lüksüne sahip.

Varmak istediğim nokta şu azizim; kimilerimiz bazı konularda doğuştan bahtsız oluyor. Yahu aman aman olmasa da yine de iyi kötü bir blog açtık, üç beş bir şeyler karalayıp gönlümüzü şen eyliyoruz, peki bu ağzına tükürdüğümün Google’ı sümüklü mendil gibi sitelere bile bol keseden Pagerank dağıtırken bizim neyimiz eksik de hala üvey evlat muamelesi görüyoruz? Nerdeyse 1,5 yıl oldu ya el insaf, ha o güncellemede ha bu güncellemede derken haybeden hiç gerçekleşmeyecek olan bir PR yükselişinin yolunu gözler oldum. Hayır bu öyle sıradan bir olay değil benim için, artık şeytanın bacağını kırmanın bir göstergesi olarak algılıyorum. Gözüm öyle yükseklerde değil, bu sitenin Pagerank’ı 1 bile olsa makus talihimi yendim, vitesli olmasa bile en azından BMX bisikletim oldu diyeceğim ya… Aptal Google… Hayvan Google…

İHH’nın sitesinden:

Sosyal paylaşım sitesi Facebook, İHH İnsani Yardım Vakfı’nın sayfasını hukuksuz bir şekilde kapattı. İHH’nın 184 bin üyeli sayfası, 23 Temmuz 2010 tarihinde Facebook tarafından yayından kaldırıldı.

Gazze İnsani Yardım Filosu’na düzenlenen saldırıdan sonra İHH Facebook sayfası kamuoyuna bilgi akışının sağlandığı en önemli sosyal paylaşım platformu görevini görmekteydi. Sayfa üzerinden vakfın faaliyet haberleri, sosyal ve yardım içerikli videoları, fotoğrafları Facebook kullanıcıları ile paylaşılmaktaydı. Nisan ayında açılan İHH Facebook hesabı dört ayda 184 bin üye sayısına ulaşmıştı.

Facebook yönetimi tarafından İHH sayfasını kapatma gerekçesini içeren ve Galce olarak gönderilen uyarıda kullanım şartlarının ihlal edildiği iddia edildi.

Yaygın biçimde her görüşten kullanıcının interaktif bir şekilde kullandığı bir sosyal paylaşım platformu olarak lokal tartışmaların her grupta gerçekleştiği Facebook’ta, İHH’nın önemli bir üye sayısına ulaşan sayfasının kapatılması ifade özgürlüğünün ihlali olarak değerlendiriliyor. Yasak İHH’nın ifade özgürlüğünün yanı sıra 184 bin üyenin de haklarını kısıtlıyor.

Facebook yönetiminin, İHH İnsani Yardım Vakfı ile on binlerce gönüllüsü arasında önemli bir köprü vazifesi gören İHH Facebook resmî sayfasına erişime tekrar izin vermesi bekleniyor.

Gerçi satışa sunulan her yeni uzantı için başlarda aynı politika izlenir ve insanüstü bir gayretle reklam edilmeye çalışılır ancak bu seferki sanki biraz daha farklı sonuçlar doğuracakmış gibime geldi. Neticede .zl gibi bir uzantıya istinaden .com‘un çakması gibi duran .co her açıdan daha avantajlı gibi görünüyor. Hiç olmazsa alan adı simsarlarının veya yazım yanlışlarından prim sağlamaya çalışan uyanıkların fazlasıyla işine geleceği ortada.

Ne var ki diğer popüler uzantılar olan .net, .info ve .org’un bile dünya üzerindeki kullanım oranlarına bakıldığında .com’un yanında devede kulak kaldıkları, hala insanların özel sebepler olmadıkça bu uzantıları kullanmak istemedikleri ve çoğu insanın hala internet sitesi denildiğinde “www.site.com” gibi yerleşik bir bilinçaltı kalıbına sahip olduğu göz önünde bulundurulunca, .co gibi uzantıların tam anlamıyla popüler olabilmeleri için daha çok fırın ekmek yemeleri gerektiğini düşünüyorum.

Neticede şu anki şartlarda siteniz “.com” ile biten bir alan adı uzantısına sahip değilse otomatikman 2. sınıfmış gibi bir izlenim uyanıyor. Gerçi bu konuda benden daha ileri görüşlü olduğunu düşündüğüm B52 Media isimli bir firma e.co alan adını satın almak için tam 81.000$ ödemiş. Aslında bence ödenen para uzantıya değil jenerik alan adının tamamı için ödenmiş, yani arkasında koca bir firma olduktan ve a.pi gibi bir alan adı satın alınıp iş görecek olduktan sonra bu meblağın iki katı bile ödenebilir.

.com’lar .net’ler 5-10 dolarlara giderken .co uzantıları şu an için yerli ve yabancı firmalar tarafından üç aşağı beş yukarı 30$ gibi bir bedelle tescil ediliyor. Bana kalsa 5$ bile etmez. Tarihi bir gaf etmiş olmak istemem ve İngilizce konuşulan ülkelerde durum ne olur bilemem (zira company gibi bir çok kelimeyi çağrıştırıyor) ama dünya genelinde çok fazla bir rağbet göreceğini sanmıyorum.

Tabiki bizim millet bu makinaları devirirdi. Hani her makinanın başına bir adet güvenlik görevlisi dikilmediği sürece eline beş milyon tutuşturulan alışveriş merkezindeki temizlik görevlisinin o ufak aracı ve bir adet halat yardımıyla pek tabi mililitrelerce beleş kola tüketmek söz konusu olabilirdi. Niye böyleyiz lan biz?

Bir offf çekip Allah dedim, böylesini ben hiç görmedim Hobaa