RÜYA ŞEHİRLER

Norveç'in zorlu rotası: Trolltunga

2016-11-07T03:25:00.000-08:00

Esmiyor diyenlere…

Temmuz ayında serinleten yollar

İstanbul sıcağından her bunaldığımızda, uçağımızın kalkış gününü hayal ederek geçirdiğimiz iki koca ayın sonunda, Sabiha Gökçen Havaalanında buluştuğumuzda hem bir heyecan hem de inceden bir tedirginlik içindeyiz. Türkiye’nin subtropikal ikliminde, deniz seviyesinde, birbirinden net şekilde ayrılan gece ve gündüzlerin olduğu bir günlük planla yaşamaya alışıp, bunların hepsine sırtını dönerek yola koyulmak başlı başına önemli bir karar. Üstüne bu sefer, güneşin hiç batmadığı kuzey topraklarında hiçbir rezervasyon ve ön planlama olmadan yol alıp dağ bayır, dere tepe gezinirken lojistik imkanlarının sırtımızdaki çantadan ibaret olduğu bir bilinmez üzerine kurduk yol hayallerimizi.

Rotamızı iki bacaklı oluşturuyoruz. Önce Oslo aktarması ile Bergen’e gidip arkadaşlarımızla buluşarak Trolltunga tırmanışını tamamlayacak, indikten sonra da Bergen – Oslo – Bodo aktarması ile uçarak kutup çemberine adım atıp, Lofoten adalarını keşfedeceğiz.

TROLLTUNGA EFSANESİ

Bergen’e akşam saatlerinde inip aracımızı kiraladıktan sonra, bizden iki gün önce yola çıkarak Pulpit Rock rotasını bitirip gelen Pınar ve İlter’le buluşuyoruz. Uzun aradan sonra buluşmuş ekibin hasret gidermesi, Pulpit maceralarının dinlenmesi derken zaman ve yol akıp geçiyor. Gecenin ilerleyen saatleri olduğunu, ancak üzerimize düşen yorgunlukla anlayabiliyoruz. Zira gece yok, karanlık yok, batan bir güneş yok. Jet-lag’in farklı bir versiyonu, sürekli olarak hissediliyor kuzeyde. Eğer kolunuzdaki saati aralıklarla kontrol etmezseniz, gecesiz bir yaşama ayak uydurana kadar, uyku-uyanıklık dengesini tutturmanız zorlaşıyor.

Dinlenmek için kamp atabileceğimiz uygun bir nokta ararken, Norveç’in güzel yasaları imdadımıza yetişiyor;

En yakın eve 150 metreden uzak olmak kaydıyla, açıkça belirtilmiş bir kamp yasağı olmayan her yerde, aynı noktada 2 günü aşmamak kaydıyla kamp yapmak, ülke çapında kanunen serbest.

Buna ek olarak, karayollarının kenarlarına, karavancılar ve çadırlı gezginler için tuvalet -hatta bazı yerlerde sıcak su bile- bulunan dinlenme alanları serpiştirilmiş. Böyle bir istirahat noktasında ilk kampımızı atıp, yol yorgunluğumuzdan arınıyoruz. Nasıl bir yere kamp attığımızı sabah farkediyoruz.. Uyandığımızda, Trolltunga rotasının başlangıcına kadar yaklaşık 3 saatlik bir otomobil yolculuğumuz daha var.

Norveç’te karayolu yolculuğu ayrı bir zevk. Kıvrım kıvrım ilerleyen inişli çıkışlı yollar, sayısız tünel ve köprülerle birbirine bağlanıyor. Her virajı döndüğünüzde, farklı bir fiyort, şelale, göl, dağ, kumsal, orman… Her biri, bir öncekini unutturan eşsiz manzaraları izlerken, gaza basmaya kıyılamıyor adeta. Şehirlerarası yollarda hız sınırı genellikle 80km/h ve yollarda hız tespit radarları mevcut. Ancak yolların yapısı ve bu manzara nedeniyle, zaten çoğunlukla hız sınırlamalarına bile ulaşmadan araç kullanılıyor.

" Norveç gezisinde otomobil kullanacak gezginlerin, mutlaka güvenilir bir kaynaktan yol sürelerini önceden öğrenmeleri ya da iyi bir navigasyon cihazı ile yola çıkmaları önemli. 120 kilometrelik bir yolun, bizim alışık olduğumuz gibi 1 saat değil, bazen 3 saat sürebileceğini göze almak ve planınızı buna göre esnek tutmakta fayda var. "

Ertesi sabah uyanıp kahvaltı ve çanta hazırlığımızı tamamladığımızda Odda’daki “Troltunga Başlangıç Noktası” için yeniden direksiyona geçiyoruz. Beklenmedik bir yol çalışması nedeniyle planladığımızdan 1.5 saat geç ulaşıyoruz hedefimize. Ama bu sayede, yolun açılmasını beklerken yerel bir kiliseyi ve köyü de ziyaret etme şansı buluyoruz, planımızda hiç yokken.

ve Trolltunga başlıyor...

Trolltunga, Mitolojik Kelt gulyabanisi Troll ve Norveççe’de dil anlamına gelen tunge kelimelerinin birleşimi ile üretilmiş bir kelime. Buzul aşınmalarıyla şekillenmiş ve şekillenmeye devam etmekte olan bir coğrafyada, Ringedalsvatnet gölünün 700 metre üzerinden kuşbakışı bakmayı sağlayan ve adının hakkını vererek, bir canavarın ağzından çıkan sivri uçlu bir dilmişçesine boşluğa uzanan, etkileyici bir kaya yapısı. Başlangıç noktasından kayaya ulaşmak 11.5 kmlik bir yürüyüş gerekiyor. Yürüyüş süresince, özellikle ilk kilometre ve 4 ile 5. kmler arasında ciddi şekilde eğimin arttığı bir rota üzerinden, toplam 900metre rakım yükselişi yaparak 1100metreye ulaşılıyor.

Tırmanış başlangıç noktasındaki otoparka varıp, son hazırlıklarımızı yaptığımızda, saat öğleden sonra 2’yi gösteriyor. Önümüzdeki dik sırttan, sabah yola çıkıp geri dönmekte
olanların inişini görüyoruz.

** Önemli**

Günübirlik Trolltunga tırmanışlarında sabah 5:00 civarı yola çıkılması öneriliyor. Daha geç saatli çıkışlarda, özellikle de temmuz harici aylarda, geceye kalmak ve yolun en tehlikeli kısmı olan ilk 1 kilometreyi geri inerken, karanlığa yakalanmak riski mevcut. Zaten, rota üzerindeki tabelalarda da, “Bu noktaya geldiğinizde saatinize bakın! 10:00 olmuşsa geç kaldınız, geri dönüşe geçip, başka bir gün tekrar deneyin” minvalinde uyarılar mevcut.

Biz, yolun orta noktalarında kamp atmayı planlayarak hazırlıklı geldiğimiz için, sularımızı doldurup tırmanışa başlıyoruz. Ama ne tırmanış… Biz tırmanmaya başlarken yağmur da bardaktan boşanırcasına yağmaya başlıyor. Zaten çamurlu ve kaygan rota, bu yağmurla iyice ıslanıp, daha da zorlaşıyor. İlk 1 kilometrede yer yer %90lara varan eğimlerle, bazen dört ayak olup çevredeki ağaçlardan ve yola bırakılmış kılavuz hatlardan destek alarak, bazen de merdiven gibi döşenmiş kayalara adım adım tırmanarak ilerleyebiliyoruz. Sırtımızdaki 16-18er kilo aralığındaki kamp yükü de yağmurun ve yorgunluğun etkisiyle ağırlaştıkça ağırlaşıyor. Rakım arttıkça, deniz seviyesine alışık vücutlarımız alarm veriyor. İki adımda bir çarpıntımızı azaltmak için nefeslenmek zorunda kalıyoruz. Bu noktada, psikolojik bir savaş yaşıyor herkes kendi içinde. Ama ekibin morali bozulmaması için, herkes kendi savaşını kendi içinde tutup, son gayretiyle tırmanmaya devam ediyor. Akşam kamp noktasına varıp dinlenirken, dördümüz de o ilk kilometre boyunca defalarca geri dönmeyi düşündüğümüzü, burada ne işimiz olduğunu sorguladığımızı itiraf edeceğiz birbirimize zaten.

İlk kilometreyi yaklaşık 1 saat süren bir tırmanışla atlatınca, yol daha düz bir rotaya dönüşüyor ve yağmurun şiddeti azalıyor. Bu birkaç kilometreyi yürürken moraller düzeliyor, fotoğraf makineleri çıkarılıp anılar belgeleniyor. Dördüncü kilometrede başlayan ikinci zorlu tırmanış da tamamlandığında, saatler yaklaşık 18:00’ı gösteriyor. Artık uygun bir kamp noktası bulup çadır atmalı, karnımızı doyurmalı ve yarınki tırmanış için hazırlanmalıyız. Menümüz; zoru bitmiş azı kalmış yolun verdiği rahatlama hissi, aşağıdan satın aldığımız geyik eti ve kamp ocağının vazgeçilmezi; tuzsuz yağsız makarna haşlaması

Tırmanışın ikinci günü uyandığımızda, rotanın nispeten az eğimli kısmı kalıyor önümüzde. Erkenden yola çıkarak, günübirlikçiler gelmeden ve kalabalık olmadan fotoğraf çekmeye vakit ayırmayı hedefliyoruz. Çadırları ve diğer ağır yükümüzü kamp noktamızda bırakıp, çantalarımızda fotoğraf ekipmanları, su ve yedek tshirtlerle yürüyüşe geçiyoruz. Önceki gün sırtımızda yükle sürünerek çıktığımız yollara nazaran, şimdi rota akıp gidiyor. Kısa sürede, kar ve akarsu geçişlerini, küçük kaya tırmanışlarını arkamızda bırakıp uzakta beliren “rotanın sonu” tabelasını görüyoruz.

Bundan sonrası, hedefe varmanın getirdiği gururla karışık mutluluk, belki biraz sarhoşluk hali. Trolltunga üzerinden baş döndürücü manzarayı izliyoruz. Videolar, selfieler, yeni ekipmanla ilk 360⁰ fotoğraflar çekiliyor. 2015’de buradan düşerek hayatını kaybeden Avustralya’lı turist anılıyor. Yaklaşık 1 saatin sonunda geri dönüşe geçiyoruz. Kamp bozumu, paketleme ve o zorla çıktığımız yokuşlardan, aynı zorlukla iniş derken akşam 20:00 civarında aracımızın yanındayız.

Trolltunga tırmanışı yapacaklara tavsiyeler;

1 - Yılda kırkbin kişinin tırmandığı turistik bir rota olarak lanse edilse de, gerekli fizik ve ekipman hazırlığı olmadan gidilmemesi gereken bu rota için, yapılacak en büyük hata, internet okumalarına dayanarak rotayı küçümsemek olacaktır.

2 – Aylardan temmuz olmasına, Odda’da yada Bergen’de havanın güzel olmasına aldanmayıp; her hava koşuluna uygun hazırlık yapmak, mutlaka uygun bot ve yeterince yedek kuru elbise bulundurmak önemli. Biz hazırlıklı olduğumuzdan bu konuda rahattık, ama yol boyu gördüğümüz, hedefe ulaşamadan geri dönmüş kot pantalonlu ve spor ayakkabılı birçok turist bizim kadar şanslı değildi.

3- Eğer kamplı program yapmayı düşünüyorsanız, kampı Odda’daki kamp alanlarında yapıp, tırmanışa olabildiğine hafif yükle çıkmak daha mantıklı. İlk kilometre zaten yeterince zorken, bir de kamp yükü ile tırmanmak gerçekten yıpratıcı bir süreç. Bazı blog ve gezi yazılarında, rota üzerinde 4-5. kmlerde bir kamp alanı olduğu söylense de, belirlenmiş bir kamp alanı olmadığı gibi, o bölgede çadır kuracak yeterlilikte düz alan bulmak bile oldukça zor. Sağda solda bir çadırlık alan bulabilip çadır kuranlar var, ancak yukarı çıkıp kamp atmanın da bizce pratikte hiçbir faydası yok. Biz ettik, siz etmeyin ☺

4- Rota boyunca sık aralıklarla içilebilir su kaynakları mevcut, çok büyük su yedekleri taşımaya gerek yok.

Geceyi geçirmek için, yol kenarında bungalovlar kiralayan bir tesis buluyoruz. Sıcak bir banyo, kirli ekipmanların temizliği, dün gece çadırda yediğimiz soğuktan sonra, sıcacık bir uyku… Hem elektrikli aletlerimizin hem de bizlerin pili doluyor adeta...

Yazı: Ferhat Çetin (instagram: drfcetin)

Fotoğraflar: Erdal Mahir Cüran (instagram: erdalcuran)

İkinci İzlanda Seferi - Part II - KUZEY IŞIKLARI

2016-04-12T05:03:00.004-07:00

Nerede kalmıştık..

Ferhat gözünden yeşil ışıklar saçarak kuzey ışıkları dedikten sonra ben İlter'e: "Abi kalk, kuzey.."cümlemi bitiremeden adam pantolonunu giyiyordu, Pınar'a da seslendik ama o kuzey ışıklarını o sırada rüyasında görüyor olacak hiç oralı olmadı.

Ben eşofman üzerine geçirdiğim yağmurluk motor pantolonu, alelacele giydiğim kıyafetlerle dışarıya fırladım, neredeyse geceyi gündüz eden Sony a7s mark ii'yi gökyüzüne doğru tutunca çevredeki ışıklar yüzünden çıplak gözle zar zor seçilen kuzey ışıklarını parıl parıl görmeye başladık.

Araca atlayıp Vik'te karanlık yeri nerede bulucaz şimdi diye çılgınca dolaşmaya başladık, içgüdüsel olarak tepelere doğru çıkıyorduk, nihayet yukarılarda bir kilise ve açıklık gördük, vardığımız anda bizden önce oraya gelmiş iki aracın daha parkettiğini çekik gözlü abilerin karanlıkta kuzey ışığı fotoğrafı çekmeye çalıştığını gördük, evet kesinlikle doğru yerdeydik, farları kapatıp uygun bir yere parkettik.

Kafamızı kilisenin ardından gökyüzüne kaldırdığımızda doğrusal bir ışının göğe doğru yükseldiği gözle çok rahat seçiliyordu, arkamı döndüm tepelerin ardında da yeşillik vardı. O an ışıklar sanki her an kaybolacak gibi bir hissiyat geldiği için ister istemez bir telaş oluyor, aradığın şeyi bulamıyorsun vs.. neyse nihayet herşey tamamdı, tripodu kiliseye karşı kurdum, az da olsa aydınlanıyordu kilise, netlemek zor olmadı.. ve çekmeye başladım..

Kilisede benzer fotolar çektikten sonra, yakındaki tepelere çıkmaya karar verdik çünkü bu ışıklar o bölgede artmaya başlamıştı, tepeye doğru ilerliyoruz, heryer buz, botlarımda zincir yok, arabada unutmuşum dönerek zaman kaybetmek istemiyorum.. Nihayet açıklık bir alandayız, bizden başka kimse de yok.. Her yerden yayılıyor ışıklar, yavaş yavaş yer değiştiriyor.. O ana kadar farketmediğim bir şey farkediyorum: Soğuk.. eksilerin çok altında ama kaçlarda emin değilim, ellerimi makinayı-tripodu ayarlamak için eldivenin dışına çıkardığım zamanlarda dayanamıyorum.. Ne kadar süre vakit geçirdik emin değilim, 1-2 saat belki, o ana kadar tanık olduğun doğa olaylarının ötesinde bir şey bu aurora borealis..

Soğuk karşısında daha fazla dayanamadığımız için ekip olarak ışık yoğunluğunun azaldığı konusunda birbirimizi kandırdıktan sonra otele dönmeye karar verdik. Fotoğrafları bilgisayara attım, hiçbirine bakamadan uyuyakaldım.. Ertesi gün yolumuz uzun, göreceğimiz çok yer vardı.

Sabah dinlenmiş bir şekilde uyandım, hemen laptopu açtım, fotoğraflar.. Rüya değilmiş!.. gerçekten görmüşüz.. O mutlulukla kahvaltıya yöneldim, kaldığımız otelin Guesthouse Carina kahvaltısı çok başarılıydı, çılgınca yedik, yol için de birer sandviç hazırladık kendimize, Türkiye'den getirdiğimiz kumanyalar bitmek üzereydi çünkü.. Bu arada hosteldeki odamız 4 kişilikti, 2 tek 1 çift kişilik yatağı vardı, gecelik 150 euro verdik (kahvaltı dahil) , bir önceki İzlanda gezimde Vik'te iki kişilik odalar 300 euro civarında olduğu için arabada uyumak durumunda kalmıştık. Onu düşününce çok iyi denk geldi.

O günkü rotamızda hedefte önce Black Beach sonra uçak enkazı , devamında Geysir ve Thingvellir milli parkı vardı. Hava kararmasını denk getirebilirsek Thingvellir'de biraz kuzey ışığı kovalar sonra Reykjavik'de kalacağımız yere gideriz diye düşündük.

Vik'ten çıktıktan sonra 10-15 dk'lık mesafede Black Sand Beach'e ulaşılıyor, arabamızı parkedip kıyıya ulaştık.. Fotoğraf çekmeye başladık, bu arada sahilde güvenlik görevlisi vardı kıyıya fazla yaklaşanları uyarıyorlardı çünkü kıyıya vuran dalgalar bir acayip, (acil durum ekranında da uyarı vardı bununla ilgili) bir anda çok derinlere kadar uzanabiliyor su, orada kaldığımız sürece 2-3 kişi bileklerine kadar suda kaldı.

Gece soğuktu demiştim, araç üzerindeki buzlar güneşe rağmen çözülmedi..

Black Beach kısmını bitirince sırada uçak enkazı vardı, navigasyon kısmını tam beceremediğim için olduğu yeri kaçırıdk, daha ilerden geri dönmek zorunda kaldık, Skogafoss'un 8 km doğusunda, yoldan ufak bir giriş kısmı var, sahile doğru da 2-3 km ilerlemek gerekiyor, yoldan gözükmüyor.. Araçların açtığı lastik izlerini takip etmekte fayda var tabi..

Amerikan ordusuna ait kargo uçağı 24 Kasım 1974'de Solheimasandur sahiline düşmüş, içindeki tüm yolcular çarpışmadan sağ olara kurtulmuş ancak uçak enkaz haline gelmiş, o tarihten beri de turistlerin ziyaret noktasına dönüşmüş durumda.

Solheimasandur Plane Wreck

İlter'den backstage

Uçak enkazını orada bırakıp tekrar yola çıktık, bu sefer hedefimiz yol arkadaşlarımın çok görmek istediği Gayzer'di, ben bir önceki gidişimde görmüş olmanın verdiği artistlikle tekrar görmesem de olur, çok da bir numarası yok arkadaşlar gibi görüşler bildirdim ama çoğunluğun (Pınar'ın) kararıyla rotamızı oraya çevirdik.. :)

Yolda şu aşağıda fotosunu ve videosunu gördüğünüz güzel atlara denk geldik, hava kararmadan geyzir'e gitmemiz gerekiyordu yine de biraz durup sevme imkanı buldum kendilerini.

ve Geyzir'deyiz.. Gayzer (Geysir) ler esas olarak fay kaynaklarının altında dikey boşluklar varsa orada ısınan suyun buharlaşamayıp sıkışıp bir anda yukarı doğru patlamasıyla oluşuyor. Güneş batıyordu bu esnada, iyi yetişmiştik mekandan çıkan dumanların arkasında güneş çok güzel gözüküyordu, başta mızmızlık etsem de bu haliyle de gördüğüme sevindim, 5-6 kez patlamasını izleyip fotoğrafını çektikten sonra, araca geri döndük.

** Bir önceki gezimdeki Geiser notları için: http://ruyasehirler.blogspot.com.tr/2015/07/izlandada-2gun-gulfoss-geiser-ve.html

Thingvellir yolları, -10 derece

Thingvellir'a geldiğimizde hava iyice kararmıştı, burası başkent Reykjavik'e en yakın ve en güzel kuzey ışığı izleme mekanlarından biri, geldiğimizde bizim gibi kuzey ışığı delisi insanları göreceğimizi düşünürken etrafta kimse yoktu, güneş ışığı hala uzakta biraz belli ediyordu kendini, zifiri karanlık için beklemeye başladık, bu sırada kumanyamızda son kalan ton balığı, barbunya, dolma gibi konserveleri çıkarıp yemeye başladık. Bu esnada dışarısı -10 derece.

Bir süre sonra bir otobüs köşeyi döndü yanımıza doğru geldi, onu bir başkası takip etti, bir başkası derken 5-6 otobüs, onlarca araba kaplamıştı etrafımızı. Bütün huzurumuz kaçmıştı ve ortalıkta kuzey ışığı da yoktu.. Son bir umut ekipmanları alıp parkı iyi gören bir noktadan bazı fotoğraflar çektim..

Buradan Reykjavik merkeze kalacağımız yere geçtik, 2-3 saat uyku şansımız vardı, sonrasında arabayı havaalanında aldığımız yere teslim edip Oslo uçağına yetişecektik. Sağ salim hasarsız bir şekilde aracımızı verip uçağa bindik..

Neredeyse 2.5 günlük bir İzlanda gezisinde insanların haftalarca kalıp da göremediği kuzey ışıklarını bu kadar yoğun görebilmek, buz mağaralarını gezebilmek üstüne şelaleleri ve bir çok başka şeyi de görebilmek sadece bu ekibin yapabileceği bir şeydi sanırım, siz siz olun biraz daha uzun süre ayırın buralara bizim gibi işi şansa bırakmayın..

---------------------------------------------------------------------

Çok merak edilen soruya gelince, ne harcadık??.. :)

Konaklama için 4 kişi 3 gün için : 430 euro

Araç kiralama: 345 euro

Benzin: 220 euro

Ice Cave turu: 660 euro

Yeme-içme: yok :)

Toplamda : 1655 euro yani kişi başı 410 euro gibi bir para harcamışız, buna 220 euroluk uçak biletlerini de dahil edersek.

Kişi başı 630 euro'ya tarihin en ucuz İzlanda gezisini yaptık. Gururluyuz.

İkinci İzlanda Seferi - Buz mağarasına doğru... (PART I)

2016-02-29T01:37:00.001-08:00

Yazın 1 hafta süren (ve tembellikten burada sadece ilk üç gününü yazdığım) İzlanda macerasından, bu ülkeye her fırsatta gelinir diyerek dönmemden kısa süre sonra üç doktor arkadaşımın, "Biz kuzey ışıkları kovalamak için İzlanda'ya gideceğiz şubat ayına bilet aldık ne tavsiye edersin" sorusuna, tarihler ne? yer var mı? karşılığını vermemle ekibe dördüncü olarak dahil oldum.

Plan İstanbul - Oslo (Norveç) yapıp sonrasında İzlanda'nın başkenti Reykjavik'e geçmekti. Bu noktada söylemeliyim ki, İzlanda'ya en hesaplı uçuşlar da İngiltere ve Norveç'ten. Yazın 1300 - 2500 TL arasında değişen fiyatlar, kış olması sebebiyle toplamda kişi başı gidiş dönüş 700 TL gibi bir fiyata geldi. Ama ortada İzlanda'ya 2.5 gün ayrılmış olması gibi "ufak" bir sorun vardı ve iyi planlama yapmazsak gündüz süresi çok kısa olan bir tarih ve coğrafyada hiçbir şey göremeden dönmek olasıydı.

Geç saat Oslo'ya varıp uyuyup sabah yaptığımız kısa şehir turundan sonra, ki bu şehre daha önce de Norveç'in batı fyordlarını keşfe çıktığım geziden sonra kısa süre gezmiştim (iyi hatırladım onu da yazayım ilk fırsatta) havaalanına doğru yola çıktık, Icelandair'in 14:05 uçağıyla İzlanda'ya uçtuk. Yol boyunca önümüzdeki ekranlardan İzlanda'da trafik kurallarını anlatan tanıtım videoları, buzul mağaraları görüntüleri, kuzey ışıkları derken süre çok çabuk geçti (tabi acaba biz görebilecek miyiz tedirginliği de had safhadaydı) İzlanda havadan bembeyaz görüntüsüyle bizi karşıladı. (saat 16:30)

Uçaktan inip bavullarımızı aldıktan sonra telefona sim kart almak için duty free'ye yöneldik. Vodafone'nin Red tarifesi sayesinde onlarca ülkede kendi tarifeni kullanmaya devam etmek büyük özgürlük, ama nedense nordic ülkeleri ve İzlanda, Vodafone'nin Red kapsamı ülkelerinde değil. İzlanda'da sim kartları havaalanında duty free kasalardan ya da benzin istasyonlarından temin edebiliyorsunuz. Ben Vodafone İzlanda'nın simkartını aldım.

Vodafone İzlanda'nın 'Basic Starter pack' denen paketleri satılıyor, 1499 ISK'ya (yaklaşık 10 euro) 300mb data + 500 dk konuşma içeriyor, isterseniz sonrasında farklı online paketler var, biz mevcut hatta ek olarak diğerleri için 2490 ISK'ya (yaklaşık 17 euro) 5 GB data paketi alıp bir telefondan hotspot - internet paylaşımı açarak hallettik.

Havaalanından çıktıktan sonra kapıda kiralık araç firması görevlilerinden, otel shuttle, tur firması çalışanlarından oluşan bir kalabalık karşılıyor. Biz dışarı çıkmakta geç kaldığımız için Sixt İzlanda'nın görevlisini bir yarım saat beklemek zorunda kaldık, sonrasında bizi alıp 5 dk mesafede bulunan ofise götürdü, 4 kişi olduğumuz için geniş bir araç olsun, yol şartlarını da düşünerek 4x4 olsun diyerek bir model seçmiştik, bize muadili olarak Ssanyong'un 4x4 bir jipini verdiler, toplam 100 euro gibi ek ücret vererek kaskosunu tama çevirdik. Bu arada araç kiralama olarak rentalcars.com'u kullandık, aracı program olduğu için Sixt'in kendi verdiği fiyatlardan çok daha uygun fiyat çıkardı karşımıza. 3 gün için toplam 250 euro gibi bir para ödedik. Çin işi 4x4'ümüzle ilgili baştaki tedirginliğimiz km'ler geçtikçe memnuniyete dönüştü, aracımızı aldık ve nihayet yollardaydık..

İlk akşam hedefimiz doğuya 195km karanlıkta yol almak aşağıdaki haritada kırmızıyla işaretli Skogafoss'daki otelimize ulaşmaktı. Buradan ertesi sabah çıkıp öğleden sonra yeşil gördüğünüz alanda Buz mağarası turuna katılmayı, bu sürede yol üstü yerleri gezmeyi planlamıştık.

Bu arada herkesin hissettiği ama niyeyse paylaşmadığı bir gerçek vardı ortada: Acıkmıştık. Ekip otele gittiğimizde yanımızda getirdiğimiz konservelerden yeriz diye düşünmüş olacak sesini çıkarmıyordu, sonrasında yolda IKEA tabelası görmemizle, "aaa İkea varmış, ikea'da bişeyler mi yesek" önerisi geldi birden, ben şuursuzca navigasyonda ikea yazarken buldum kendimi ve daha yarım saat geçmeden yoldan sapıp İkea'ya girdik, doğrudan restorant kısmına yönelip fiyatları görünce hunharca saldırdık yemeklere. Bknz şekil 1-a

Girin herhangi bir yere yiyin diyeceksiniz belki ama nordic ülkelerinden bile pahalı bir yemek tarifesi olan ülkede geçen gelişimde özelliği olmayan şeylere kişi başı 70-80 TL verip yine de doymayınca bir otokontrol geliştirdik, yazının ilerleyen kısımlarında tedbir amaçlı yanımıza aldığımız kumanyaları paylaşacağım, ve nihayet doymuştuk, yola devam edebilirdik.

Bir kırkbeş dakika daha devam edip şehirden uzaklaşınca gözlerimiz kuzeye bakmaya başladı, hava durumuna göre bulutluydu ve aurora app'i herhangi bir hareket göstermiyordu. Ancak İzlanda'ya geçen gelişimde öğrendiğim bir şey varsa, o da yol kenarında insanlar parketmişse orada kesin birşeyler olduğuydu. Kenarda birilerinin park ettiğini görüp, sanırım bişeyler oluyor arkadaşlar dediğim sırada üstteki fotoda arka koltukta oturan İlter :

İlter: Beyler kuzey ışıkları çıkıyor sanırım.
Ferhat: Şehir ışıklarıdır o İlter
(İlter Canon G12'siyle bir foto çekip öne uzattı.)
Ben: Ferhaat! Abi kenara çek.. laan, olm çıkmıışş.. hadi bir yer bul!!

Böyle bir 3-4 dk daha sürdük, park edecek yer aradık, kuzey ışıkları her an kaybolacak zannettiğimiz için çılgınca bir telaş başladı fotosunu çekebilmek için hepimizde, sağda solda tek tük arabalar durmuş, nispeten sakin bir yer bulduk ve koşuşturma başladı. Tripodu kurdum, alelacele ayarları yaptım ve şu aşağıdaki görüntü çıktı, geleli daha 1-2 saat olmuştu ve evet Kuzey Işıklarını görüyorduk, inanılmazdı. Tabi bunun daha hiçbir şey olduğunu ertesi gün öğrenecektik.

Yaklaşık bir saat geçirdik sanırım, gopro ile, telefonla, hangi makinayı bulsak çekim yaptık, sonrasında otele doğru kalan 1.5 saatlik yolumuza devam ettik, ilerleyen km'lerde ışıkları bu yoğunlukta göremedik, kafamızdaki ilk şey otele eşyaları bırakıp otelin az ötesindeki Skogafoss şelalesini kuzey ışıklarıyla fotoğraflamaktı, otele varır varmaz görevliye yolda kuzey ışıklarına denk geldiğimizi söyledik, en iyi nereden görürüz diye sorduk, şaşkınlıkla kuzey ışıkları mı var dedi, dışarı çıktı, "he bu sürekli var zaten" yaptı adi herif :) bilgisayardan geçen haftalarda gopro ile çektiği bir foto gösterdi, gökyüzünün tamamı yemyeşildi resmen, çok moral bozucuydu, ama olsun biz görmüştük mutluyduk, bunu kimse bozamazdı. Küfürler edip odaya geçtik Pınar'ı odada bırakıp, üç cengaver dışarı çıktık, yürüyerek mi gidelim derken dondurucu soğuğa cesaret edemeyip arabaya atladık.

200-300 metre ötedeki şelalenin yakınına parkettik, yerler tamamen buz, düz botla ilerlemek mümkün değil, ayağımızda Türkiye'den getirdiğimiz bota geçirilen çivili paletlerle ilerleyip ekipmanları kurduk, havadaki yeşillik büyük ölçüde gitmişti ama belli mi olur fotoğraflarda belki çıkardı biraz, 5-10 çekimden sonra farklı şeyler deneyelim dedik, Ferhat eline ışık alıp şelaleye doğru yürüdü ve ortaya şu fotoğraf çıktı. Bir yanda şelalenin sesi, diğer yanda zifiri karanlık.. Kaç kat giyindiğimi hatırlamıyorum yine de üşümüştüm.. İlter çoktan arabaya dönmüş biz Ferhat'la inat ediyorduk.. Biraz daha takılıp odaya uyumaya geçtik.. İlk gün bitmişti ve evet kuzey ışıklarını görmüştük, bu mutlulukla uykuya daldım.

2. günün sabahı, Hotel Skogafoss'da yaptığımız dolu dolu kahvaltı sonrası Ice Cave'e hazırlık süreci başladı, en kalın kıyafetlerimizi, termal içlikleri giyindik, elimizdeki bütün yiyecekleri bir yerde topladık, kolay ulaşım gerektirenleri üste aldık ama sanırım biraz abartmıştık: (abartmamışlardı)

9:30 gibi çıkabildik otelden, 14:30'da Jokulsarlon denen buzul gölünde olmamız gerekiyordu tura katılmak için, önümüzde 2-2.5 saatlik yol vardı, bu da demek oluyor ki 2 saat kadar oyalanabilirdik..

2. gün rotası Skogafoss > Jökülsarlon

Vik

ertesi gün haritada Skogafoss'un hemen doğusunda gördüğünüz Vik'te kalacağımız için orada bulunan siyah kumsala sadece kısa süreliğine uğramaya karar verdik. Burada yol diye düşündüğümüz teker izlerini takip ettik, 4x4 aracımız olmasaydı buralara kesinlikle girilmezdi diye düşünüyorum. Sahilde foto, timelapse derken yarım saatten fazla zaman geçirdik..

Black Beach molası..

Black Sand Beach, Vik

Black Sand Beach

Jökülsarlon Glacier Lagoon

İzlanda'da yol durumunu takip edebileceğiniz çok faydalı bir site var >> http://www.road.is , bununla beraber yol durumu duyurularını takip edebileceğiniz http://safetravel.is adresini de kaydetmekte fayda var, biz yola çıktığımızda Vik sonrasında ani hava değişimlerine, yol görüş farklılıklarına hazır olun gibi bir uyarı vardı, cidden öyle oldu..

Jökülsarlon Glacier

Saatler nihayet 13:30'u gösterdiğinde buluşma noktamız Jökülsarlon'a geldik, söylenen saate kadar bir süre ortalıkta dolaştık, konserve barbunyalarımızı tükettik, buluşma noktasına gittik, bütün firmalar kendi müşterilerini götürürken bizimki sona kaldı, bir an gelmeyecek diye endişelendik. Yapılan evrak kontrolünden sonra küçük aracımıza doğru yöneldik.. Elimizde batonlar, üstümüzde 10 kat kıyafetle tura hazırdık..

ICE CAVE

İzlanda'da buz mağaraları Aralık - Mart ayları arasında görülebiliyor, verdikleri ekipman desteği (başlık, krampon) ve 4x4 araçlarla dahi gitmek zor olduğu için turlara dahil olmakta fayda var. Çıkış noktasına göre kişi başı 450 TL - 1000 TL arasında değişiyor fiyatlar. Google'a Ice Cave Tour Iceland diye yazdığınızda alternatif çok sayıda firma çıkıyor, birbirlerinden farkı yok, çıkış noktasına göre uygun olanı seçebilirsiniz. Başkent Reykjavik'ten çıkışlı dahi turlar mevcut. Havanın dönemsel olarak ısındığı zamanlarda turları güvenlik gerekçesiyle yapılmayacağı belirtiliyor.

Ice Cave Tur aracımız

İçerdeki halimiz

*** Tur için verilen zincirli paletler. Buzda başka türlü yürünmüyor kesinlikle.

İçerideki atmosferi yazıyla anlatmam çok mümkün değil, tonlarca ağırlıkta ve metrelerce yüksekte buz kütlesi hemen başınızın üstüne, buzun inanılmaz kristal mavisi gözlerinizin önünde, gerçek gibi durmuyor, ne yapacağınızı şaşırıyorsunuz.. tabi 1 saate yakın içeride kaldıktan sonra bir yerden sonra anksiyete başlıyor, mağaranın ufak bir girişi var, aynı yerden de çıkılıyor. Kapalı alan korkusu olanın tahammül etmesi pek olası değil. Bazı yerlerde sürünerek ilerlemek bile gerekiyor. Normal zamanlarda zemin tavana bu kadar yaklaşmıyormuş gerçi, önceki hafta şiddetli bir yağış olup zemini doldurmuş. Ve nihayet bu doğal güzelliği görmüş olmanın verdiği mutlulukla çıkıyoruz..

Ice Cave turu da burada biter, aracımıza geri dönüş yolculuğu başlıyor şimdi de, Jokulsarlon'dan buz mağaralarına 30-40 dk süren bir yolculuk yapmıştık, nedense geri dönüş daha kısa sürdü, alana vardığımızda hava kararmaya başlamıştı, iyice karanlık olmadan geriye doğru ne kadar yol gitsek kardı.

Dönüş yolculuğunda yarı yolda havanın kararmasıyla birlikte tipi başladı, görüş seviyesi oldukça düştü, normal araç kiralasak nolur diye soranlara videolu cevap:

böyle 1 saate yakın sürdük, Vik'e vardığımızda hava sakinlemişti, hosteli bulup yerleştik.. Telefon programına göre Kuzey ışığı seviyesi düşüktü, biz de çok yorgunduk, zaten ilk gün görmüştük, daha ne görecektik... Bu düşüncelerle yerleştik, kumanyamızdaki yemekleri ısıtıp yedik.. Pınar ve İlter uykuya daldı, ben çektiğim fotolara bakmaya başladım bilgisayarda.. sonra gece 12 gibi Ferhat sigara içmek için dışarı çıktı.. Kısa bir süre sonra içeri bir heyacanla geldi:

"Erdal Kuzey Işıkları!!!!"

devamı.. diğer yazıda..

İzlanda'da 3.gün.. Black Beach'de hayatta kalma mücadelesi..

2015-08-10T01:50:00.000-07:00

İzlanda'da 3.günümüz, yavaştan adapte olmaya başladım, bu sefer nerede uyandığımın farkındayım (çünkü pek uyuyamadım) Bir önceki gün şelalede sırılsıklam olmamız sonrası odaya astığımız ama kurumayan kıyafetleri bu sefer dışarı astık, mutfakta pratik birşeyler yapıp atıştırdık bu sırada, bavulları geri toplamaya başladık. Evin dışındaki park alanında toplanırken, yanımdaki araçta da bizim gibi yine toparlanmaya çalışan birileri vardı, eleman nereden geldiğimi sordu, biraz konuştuk Amerikalılarmış (Hint kökenlilerdi muhtemelen) , 3-4 günlüğüne geldiklerini sonra da İsveç'e geçeceklerini öğrendim, pek gezi planı yapmamışlar yolda karar veriyorlarmış nereye gideceklerine, İsveç'te Malmö'yü görmelerini tavsiye ettim. Siz napıcaksınız dedi, ring yapıyoruz 6-7 gün sürecek dedim, "bu araçla mı" yaptı, kendisi jeep kiralamıştı tabi bizim aracı beğenmedi. :)

Birbirimize iyi yolculuklar dileyip toparlanmaya devam ettik, bu sırada evin köpeği ve yavrusu da kendine oyun arkadaşı arıyordu, sırasıyla hepimizi taciz etmeye başladı, bir süre onlarla oynadıktan sonra yola çıktık.

Önceki günün yorgunluğundan olsa gerek, yola saat 11'de çıkabildik, sıradaki hedefimiz İzlanda'nın bir başka büyük şelalesi Skogafoss'du, yolda 2011'de gerçekleşen yanardağ patlamasının en iyi gözüktüğü yere denk geldik, tabiki hemen fotoğraf molası verdik. Fotoğrafta görülen alan tamamen küller içinde kalmış.

hemen yanındaki hediyelik eşya satan dükkandan, lav tozu, baharat, bal gibi ıvır zıvırlar aldık. 45 dk süren bir yolculuk sonrası hedefe ulaştık, tam bu sırada yağmur başladı. Islanıcaz yine derken Deniz montunu kuruması için evin bahçesinde bıraktığını hatırladı, ne yapalım geri mi dönelim derken, senin foto işleri uzun sürüyor, sen çekmeye başla bu sırada ben gider gelirim dedi, haklıydı, (foto işlerim uzun sürüp yanımdakini bezdirebiliyor. ) Eşyalarımı alıp ne yapabilirim bakmaya başladım, hafiften yağmur yağıyordu, uzun pozlama foto için hazırlıkları yaptım, sonra da şelalenin yanına çıkacaktım.

Merdivenlerin tamamını çıkıp tepeye ulaşmak 6-7 dk sürdü, tepedeki manzara inanılmazdı

Şelaleden ayrılıp günün en önemli olayı olan Black Beach'e doğru yola koyulduk, yarım saat uzaklıktaydı, hava da kötüleşmiş, kıyıya yaklaştıkça fırtına kendini hissettirmeye başlamıştı. Direkt siyah kumları gören bir yere parkettik, görüntü aklı başından alacak cinsteydi, Deniz kendini dışarı attı, uzaklaşmaya başladı, ben de peşinden.. Önce ortasında delik olan büyük bir kayalığa geldik, dalgalar kıyıya vurdukça sular bu boşluktan dışarı yükseliyordu. Şekil1-a:

İyi fotoğraf için beklemeye başladım, kayalık yüksekte de olsa kenardan uzakta güvenli bir yerdeydim, dalgalar uzağıma düşüyordu, ama ayaklarımı bastığım yerler de ıslaktı, henüz o derece bir yağmur da yok neden ıslanmış acaba bura... derken kocaman bir dalga beni içine aldı.

Altımda yağmurluk pantolon üstümde mont olmasına rağmen objektifim ve makinam çok ıslandı. Biraz kurutabilmek için arabaya gittim..

bu sırada Deniz arabaya geri geldi, sahile çıkış buldum gel gidelim dedi. Dışarıdaki fırtına şiddetini iyice arttırmıştı, çevremizdeki park eden arabaların sayısı epey azalmıştı. Biraz ısınıp araçtan çıktık, sahile ulaştık, kıyı ileri doğru devam ediyordu. Yürümeye başladık, yağmur şiddetli rüzgarla karışıp can yakıcı bir şiddete ulaşmıştı. Burada ne kadar vakit geçti hatırlamıyorum, Deniz kendini kaybedip suların içine girdi, Ben rüzgara doğru koştum, bunların videolarını çektik.

Dönmemiz gerekiyordu ama rüzgar tam karşıdan esiyordu bu sefer ve ilerlemek mümkün değildi, bir yandan kuru olarak geçtiğimiz yerlerin çoğuna deniz dalgaları ulaşmaya başlamıştı. İşte tam orada "galiba burada mahsur kaldık" dedim, son bir güçle milim milim ilerleyerek kıyıyı aştık, düzlüğe o kayalığa çıktık. Ortalıkta kimse yoktu, park alanında 4 araç kalmıştı, araca ulaşana kadar biri daha kaçtı. Henüz bir tarafı daha görmemiştik, araca sığındık. Araç rüzgardan deli gibi sallanıyordu, arabayı çalıştırdım ısınmaya, imkansız ama kurumaya çalıştık. Boşuna uğraşıyorduk, kurumamız mümkün değildi, tekrar dışarı çıktık sahilin diğer tarafını tepeden gören bir yer vardı oraya tırmandık.

Burada da şöyle bir video çektim, kelimelerden daha açıklayıcı olacağına eminim.

Geri döndüğümüzde iki araç kalmıştı park yerinde, biz içeri girdiğimizde o da gitti. Tek kalmıştık fırtına arabayı çılgınca sallamaya devam ediyordu. Biraz daha kalırsak heralde ters dönecektik, Arabayı çalıştırıp alandan ayrıldık, tam biz çıkarken yolun karşısından bir araç geliyordu. Gördükleri pek hoşuna gitmeyecekti muhtemelen.

Bütün bu mücadele karnımızı acıktırmıştı hemen yakında bulunan Vik kentine doğru yola koyulduk, kısa bir sürüş sonrası şehirdeydik. İzlanda'nın önemli kentlerinden biri, ancak tahmin edileceği üzere küçük bir kasaba. Yemek ve kahve için oraya girmeye karar verdik, hoş elimizde fazla da bir seçenek yoktu, saat de 6'ya yaklaştığı için açık yer bulmamız da sıkıntı olacaktı, Trip Advisor'e nerede yiyelim diye sorduktan sonra bizi yönlendirdiği yere girdik. İçerisi (o saatte açık tek yer olduğu için muhtemelen) son masasına kadar doluydu. İki kase çorba üzerine ben pizza yedim Deniz vejeteryan Burger, ikisi de güzeldi.

* İzlanda da hemen hemen bütün restorantlarda bulacağınız en ucuz ve karın doyurucu şey çorba, (yaklaşık 20 TL) bizim alıştığımızdan daha yoğun kıvamda, mekanın içinde ayrı bir alanda gidip kendin dolduruyorsun, ekmeğini kendin kesiyorsun, hemen yanında da tereyağı koymuş oluyorlar. Bunun yanında içtiğin çorbayı tekrar doldurmak kimi yerlerde ücretsiz, kimi yerlerde çorbanın yarısı fiyatına.

O geceyi dışarıda geçireceğimiz için pek acele etmedik, mekan kapanana kadar oturduk kahve içtik, pastalarının tadına baktık. 21:00 gibi kapıyorlardı çıktık. Hava tabiki hala deli gibi aydınlık, yavaştan yola çıktık. Yağmur şiddetini azaltmıştı. Amacımız gidebileceğimiz kadar ilerlemek, bir yerde kenara çekip uyumaktı. Çevredeki mevcut otel seçenekleri de kısıtlı olduğu için bunun daha mantıklı olacağını düşündük. Yolda giderken yanardağ patlama bölgesi olduğu için çorak, bitki örtüsü olmayan ucu bucağı görünmeyen alanlardan geçtik,

yollarda bu üstüste dizilmiş taşlarla karşılaştık sürekli, ilk başta doğal oluşum zannettik ama yoldan geçen gezginler tarafından iyi şans getirmesi için yapıldığını öğrendik sonradan.

saat gece 1'e yaklaşırken, Lav tarlası denen bir alanda durmaya karar verdik. Yağmurdan dolayı çıkıp gezemedik direkt uyku moduna geçtik. Ben bu sırada Gopro'yu arabanın dışına doğru bağladım, biz uyurken neler oluyor görmek istedim ve 3.gün de bitmişti, şu üç günde gördüklerimi düşünerek, beynimi rüya olmadığına inandırmaya çalışarak uyuyakaldım....

İzlanda'da 2.gün, Gulfoss, Geysir ve Seljalandsfoss

2015-07-16T02:59:00.001-07:00

Gözümü açtım, neredeyim? kısa süreli bir tereddüt sonrası, evet gerçekten de İzlanda'dayım.. Bir önceki gün gördüklerim rüya değilmiş. Deniz'e seslendim o da yeni uyanmıştı, toparlanmaya başladık. Önceki gün marketten aldığım yumurtaları mutfağa inip tavada hızlıca pişirip hızlıca mideye indirdim.

Faydalı bilgi: Böyle uzun soluklu gezilerde serpme kahvaltı modu pek olmuyor tok tutacak şeyleri hızlıca tüketip zaman kaybetmeden evden çıkmak gerekiyor. Bunun için yumurta, peynir, süt gibi protein kaynakları bir engeliniz yoksa en ideal gıda maddeleri, corn flakes tarzı şeyler de işe yarar. Bunun yanında yeni keşfimiz gün içinde hayatımızı kurtaran protein barlar oldu, abur cubur tüketmektense protein oranı yüksek olanları iyi birer seçenek gibi duruyor. Tabi biz yine abur cubur da tükettik :)

Pratik kahvaltı sonrası ev sahibine hoşçakal diyip yola koyulduk, rotamız üzerinde Golden Circle'ın ve İzlanda'nın en büyük şelalesi Gulfoss, öncesinde de Geyser vardı.

GEISER, GEYSIR, GAYZER

Geysir'e yaklaştığımızda topraktan çıkan dumanlar ilk dikkat çeken kısmıydı. Sonrasında arabayı parkedip insanları takip etmeye başladık, ve evet ilk patlamayı ve havada süzülen suları görüyorduk, yanına geldiğimizde gayzer'e doğru trans olmuş şekilde bakan insanlar gördük, aralarına katıldık, ben de iyi bir foto yakalamak için yeri aldım. Gayzer (Geysir) ler esas olarak fay kaynaklarının altında dikey boşluklar varsa orada ısınan suyun buharlaşamayıp sıkışıp bir anda yukarı doğru patlamasıyla oluşuyor, düzenli bir frekansı yok ancak 5-6 dk'da bir oluyordu biz izlediğimizde. Patlamanın ağır çekim videosunu da ekliyorum hemen aşağıya. Biri patladıktan sonra bir sonraki patlamayı beklemek için inanılmaz bir dürtü oluyor, bu şekilde 1 saate yakın vakit geçirdik.

Geiser'deki hediyelik eşya dükkanından da birşeyler alıp, üzerine kahvemizi içtikten sonra yola devam ettik, hedefimiz hemen yakınımızdaki Gulfoss şelalesiydi. Göreceğimiz doğa harikasından habersiz şekilde mekana ulaştık, hafiften bir yağmur, yoğun bir rüzgar vardı, ekipmanlarımı yüklenip arabadan çıkıp, karşımıza çıkan ilk görüntü aklımızı başından almaya yetti.

ve GULFOSS....

Bu açıdan gördükten sonra insanları takip etmeye başladık, Gulfoss dünyadaki akım gücü olarak en kuvvetli şelaleler arasında yer alıyormuş, astıkları bir bilgi tabelasında Niagara'dan bile güçlü olduğu yazıyordu. Şelaleyi en yakından görebileceğimiz yere doğru ilerlemeye başladık.

Akıntının en güçlü olduğu yere doğru ilerlerken gürültü de, havadaki su damlaları artıyordu, rüzgarla beraber geçişin bir kısmında epey bir ıslandık, yakınına ulaştıktan sonra tripodu kurup uzun pozlamalara başladım, ortaya böyle birşeyler çıktı.

Bu büyülü ortamdan kendimizi sıyırıp ayrılmamız çok zor oldu, böyle zamanlarda vaktin nasıl geçtiği gerçekten anlaşılmıyor. Zamanımız daralıyordu Gulfoss'a veda edip, burasından daha güzelini göremeyeceğimiz düşünceleriyle ayrıldık (yanılmamız çok kısa sürdü) , çıkışta şu güzel atlara denk geldik, durduk, Deniz bir Elmayra edasıyla sevicem diyip hemen atladı arabadan, ben de şu kareyi yakaldım, (bu durmalar daha önce de dediğim gibi tüm gezi boyunca hiç bitmedi..)

bir sonraki hedefimiz İzlanda'nın güneyinde bulunan Westman adasına geçmekti, oraya giderken kalacağımız yerden geçeceğimiz için en azından check-in yapar anahtarlarımızı alırız diye düşündük, bu kalacağımız yer bulduğum en ucuz yerlerden biriydi, airbnb.com sağolsun, 232 TL verdik iki kişi için, kahvaltı yoktu tabi. Oda da fiyatının hakkını verecek şekilde kötüydü bu arada. Linkini de vereyim tam olsun, https://www.airbnb.com/rooms/6602414

Bugünkü rotayı fikir vermesi açısından paylaşmakta fayda var,

Selfoss > Geiser > Gulfoss şelalesi > Westman Island > Seljalandsfoss > Hvolsvollür

Westman adalarına geçmek için limana gittiğimizde saatlere yanlış baktığımızı, adaya seferlerin sadece sabah gidiş akşam geliş şeklinde olduğunu öğrendik, yani bütün günü adaya ayırmak gerekiyordu, böyle bir durum planlarımızı aksatacağı için burasından vazgeçmek zorunda kaldık, büyük bir hayal kırıklılığıyla bir sonraki şelaleye devam ettik, moralimiz çok bozulmuştu, ama bir süre sonra yaşayacaklarımız bütün o moral bozukluğunu yerlebir etti.

SELJALANDSFOSS

Bu manzarayla karşılaştık ve yaklaşmaya başladık, burada bir time-lapse video çektim.

Şelale çevresindeki patikadan yürünerek arkasına geçilebiliyor, hatta şelalenin döküldüğü yere inilebiliyor, ben bu görüntüleri çekerken bir baktım Deniz patikadan yürümeye başlamış, o gitsin gelsin güzelse ben de giderim diyerek (bkn: garanticilik hehe) beklemeye başladım, şelale çevresinde dökülen suyun yarattığı su kabarcıklarıyla en hafif rüzgarda bile belli yerlerden geçerken sırılsıklam olmamak mümkün değil, Deniz geldi tahmin ettiğiniz üzere tamamen ıslanmıştı, "acayip güzel, inanılmaz, mutlaka çekmelisin oradan" demesi üzerine bu sefer beraber ilerlemeye başladık. Makinayı ıslanmaktan korumaya çalışıyordum, bir kılıf vardı ama su heryerden geliyordu, bir yerden sonra başedemedim, aletin waterproof özelliğine güvenmeye başladım ve şöyle kareler yakaladım..

Hemen üstteki fotoğrafta Deniz'in yaptığı gibi ben de döküldüğü yere kadar indim, o kadar güzeldi ki, uygun kelimeleri bulmakta zorlanıyorum.. Doğaüstü bir ortam vardı, rüyada gibi.. Fotoğraflar bir nebze ne demek istediğimi anlatır heralde.. Suyun yanında da elimde Gopro ile yıllarca profilimi süslemesi muhtemel fotoyu çektim :))

Bu da şelaleden çıkış videomuz :)

Tahmin ettiğiniz üzere kuru tek bir yerimiz kalmadı, Canon 5D mark III waterproof testinden başarıyla geçti, arabaya koşup üzerimizi değiştirdik, ama yolculuğun devamında gereken montlarımız, pantolon vs herşey ıslaktı.. Şelalenin yanındaki ufak büfeden sıcak birer kahve içtik, kalacağımz yere doğru yola çıktık, gider gitmez ıslanan kıyafetleri ortalığa yaydık.. Daha ikinci günden yaşadığımız muazzam görüntülerin sarhoşluğuyla uykuya daldık..

Bir sonraki gün planımız bir başka büyük şelaleyi ve Höfn şehrini görmekti, gezideyken de yazmıştım, daha fazlasını göremem sandığın günün akşamında İzlanda seni şaşırtmaya devam ediyor, 3.gün de doğa ile mücadele ile geçen çok acayip bir gün oldu..

İzlanda'da ilk gün, Blue Lagoon, Thingvellir Milli Parkı ve Kerid krateri

2015-07-09T17:27:00.001-07:00

Cumartesi akşamı 23:55'de Keflavik Uluslararası Havalimanı'na inen uçağımız sonrası bizi Thrifity araç kiralama firmasının görevlisi karşıladı, araçla 2-3 dk'lık mesafede olan diğer kiralama firmalarının da bulunduğu alana götürdü, gerekli belgeleri imzaladıktan sonra aracımızı teslim aldık.

"Önemli: Avrupada araç kiralarken Türkiye'de kullandığımız ehliyet geçerli, Almanya, Avusturya, İtalya ve şimdi son olarak İzlanda'da bir sorun olmadı en azından. Bu tarz araç kiralama durumlarında mümkün olan en geniş kasko paketini yaptırmakta fayda var, biz de öyle yaptık, aksi durumda en ufak hasarda büyük masrafların altına girmeniz gerekebiliyor. "

Mazda 3 serisi benzinli bir araç verdiler, henüz 4000km'deydi. (Ford Focus ve muadili demiştik) Arabaya oturduğumuz anda yağmur başladı, kalacağımız yerin görevlisine havaalanında rastladığımız ve geleceğimizi söylediğimiz için acele etmedik, navigasyonu yerleştirdim, adresi yazdım ve yoldaydık, 5-10 dk'lık sürüş sonrası B&B Guesthouse'a ulaştık, tüm günü Münih'te gezerek geçirmenin verdiği yorgunlukla uyuduk, yağmursuz bir sabaha uyanıp yol hazırlıklarına başladık. İlk rotamız gün sonunda aşağıdaki gibi şekillendi.

İlk durağımız Blue Lagoon'du ancak rezervasyon yapılması zorunluluğu sebebiyle ancak saat 13:00'e saat alabildik, yoksa uzun kuyruklarla karşılaşmak olasıymış, boş kalan 3-4 saati de Reykjavik'e giderek değerlendirmeye karar verdik, pazar sabahı olmasının da etkisiyle zaten çok kalabalık olmayan şehir bomboştu, belediye binasının yanında bulunan gölün kenarında kısa bir fotoğraf molası verdik.

Şehir merkezine doğru devam ettik, arabayı sahile yakın bir yere parkettik (pazarları Reykjavik'te otoparklar ücretsiz, diğer günler merkeze yakınlığa göre tarife değişiyor) limanın ve Harpa konser salonu etrafında dolaştık, sadece haftasonları açık olduğunu öğrendiğimiz bit pazarını ziyaret ettik. Bu bitpazarlarını gideceğim her şehirde önceden öğrenip fırsat bulursam mutlaka ziyaret ediyorum. Fotoğraf açısından da oldukça verimli oluyor, kapalı ve kötü aydınlatmalı olanlar için aynı şeyi söyleyemeyeceğim tabi, yine de bazen çok orijinal şeyler bulabiliyorsunuz. Ev yapımı kurabiye ve tarçınlı karamelli bir pasta bulup aldık.

Devamında ikimizin de sabahtan beri kahve içmediğimiz aklımıza geldi gözümüze çarpan ilk kahveciye girdik, 7 günlük gezi boyunca içtiğim en güzel kahve buradaydı sanırım (ismini hatırlamıyorum)

Öğlen 12'ye doğru Blue Lagoon'a doğru yol almaya başladık, 45 dk süren bir yolculuk sonrası ulaştık.

Blue Lagoon Grindavik bölgesinde lav kayalarının oluşturduğu bir alanın ortasındaki jeotermal bir tesis, İzlanda'nın en çok ziyaret edilen yeri, ismindeki maviyi silica ve sülfürden zengin suyun renginden alıyor, hava durumundan bağımsız su sürekli olarak 37-39 derece civarında, lagün yakında bulunan jeotermal bir tesisten gelen suyla besleniyor, bu sıcak su aynı zamanda elektrik üretiminde de kullanılıyor.

Tesisin içine girdiğinizde rezervasyon yaptıranlar ayrı bir kısımdan giriyor, giriş ücretleri standart yaz döneminde 45 euro, ekstra olarak havlu ve içecek olan paket 60 euro, daha da para vereyim derseniz beraberinde bornoz vs verdikleri paketler de var, bizim havlumuz yanımızdaydı standart ücreti verdik girdik.

Girişte bileklik veriyorlar, bütün girişleri bununla yapıyorsunuz, içeride yiyip içtiklerinizi de bu bilekliklerle alıp çıkışta ödüyorsunuz. Bir gün öncenin verdiği yorgunlukla kendimizi sıcak suyun içine bıraktık, uzun saçlı arkadaşların saçını suyun içine sokmalarını önermiyorlar, çözmek epey zor oluyormuş sonrasında. Suyun içinde bulunan bardan içecek alıp keyfe devam etmek mümkün. Burada yaklaşık iki saat geçirdik, o kadar keyifli ve güzeldi ki, çıkmak istemedik. Çıkmadan önce bir kaç fotoğraf, gopro ile de bir timelapse video çektim.

Blue Lagoon'dan tamamiyle yenilenmiş bir şekilde çıktık, kalan vakitte Golden Circle olarak tabir edilen Tingvellir milli parkı ve çevresini keşfetmek için yola çıktık, bu bölgeye altın çember denilmesinin sebebi Reykjavik'ten sabah çıktığınızda gün içinde bir çember çizerek rotayı tamamlayabilmeniz. Bu bölge İzlanda'nın en önemli coğrafi oluşumlarını barındırıyor. Bu şekilde çok sayıda tur düzenleniyor.

Yola çıktığımızda ilk burada başladı, "aa şurası ne güzelmiş duralım", "şuranın yanına nasıl gideriz", "hadi sahile inelim" ilerleyen günlerde bu sebeplerle neredeyse ilerleyemez olduk.. İşte bu sebeple saptığımız ilk yolda karşımıza eski bir kilise çıktı, sahilde ufak bir tepenin üstüne konuşlanmış bu kilise 1-2 kez çeşitli sebeplerle yıkılmış, yeniden yapılmış..

Buradan çıkıp rotada ilk olarak Kerid krater gölüne ulaştık, 3000 yıl önce oluşmuş bu volkanik kratere zamanla su dolmuş ve bu gölü oluşturmuş, fazlasıyla etkileyici bir atmosferi var, burada Björk'ün bir salın üzerinde konser verdiğini öğrendim, benzer şekilde sanırım başka konserler de olmuş. Gölün kenarına kadar inip hayran hayran etrafa bakmaya devam ettik bir süre daha, ama gidilmesi gereken başka yerler vardı..

Golden circle'ın en önemli parçası olan Thingvellir Milli Parkı'na doğru yola koyulduk, pazar günü olduğu için parkın danışma kısmı kapalıydı kendimiz keşfetmeye başladık. 2004'de Unesco Dünya Mirası olarak tescillenen bu bölgeden Atlantik Ortası Yükselimi (İngilizce: Mid-Atlantic Ridge) olarak tabir edilen Atlas Okyanusu ile Kuzey Okyanusu arasında, büyük bölümü sular altında bulunan bir sıradağ kümesi geçiyor, kuzey kutbundan başlayıp güneye doğru uzanıyor. Dağların yüksek bölümleri de yer yer su yüzeyine çıkarak okyanusta adalar oluşturmuş, İzlanda bu şekilde oluşmuş. Bu bölgenin kültürel olarak da değeri yüksek, Norveç'ten gelen insanlar ilk meclisi 874 yılında burada oluşturmuş, Thingvellir adı Meclis Ovası anlamına geliyor.

Golden Circle'da gezilecek 2-3 yer daha vardı ancak saat 22'ye yaklaşmıştı, kalacağımız yere dönüp dinlenmeye karar verdik. Dönüşte mükemmel bir günbatımıyla günü sonlandırdık. Günbatımı dediğime bakmayın, en fazla bu kadar kararıyor, 1-2 saat sonra gün aydınlanmaya başlıyor bile tekrar.

Konaklama hakkında bilgi vermem gerekirse o gece kaldığımız yeri Booking.com'dan buldum, Guesthouse Garun iki kişilik oda için toplam 88 euro (260 TL) ödedik, kahvaltı dahil değildi. Not: İzlanda'da karşılaştığımız (beklenmedik) geleneklerden ilki burada karşımıza çıktı, kapıda ayakkabınızı çıkarmanız gerekiyor uyarısı yaptı otel sahibi, içeride baya baya çorapla takıldık.

İlk gün yaptığımız diğer masraflar ise iki kişi için:

- Blue Lagoon giriş 90 euro

- Yemek 38 euro - Kaffi Krus Selfoss'da (iki pizza yedik, bir de içecekler tabi, pahalı ama güzeldi )

- Vodafone sim kartlar 21 euro (30dk konuşma, sms ve 300 mb içeren giriş paketi alıyorsunuz bu fiyata, sonrasında ek internet paketleri satın alınıyor ben 50 TL gibi bir ücrete 3 Gb ek paket satın aldım)

hazırlık sürecini bir önceki yazımda yazmıştım, bir sonraki gün Geiser ve şelaleler ve yine yolüstü keşifler, faydalı notlar var..

İzlanda mı? Acayip istiyorum ama çok pahalı ya!

2015-07-08T15:38:00.001-07:00

NEDEN İZLANDA?

Hayallerimi süsleyen rotaları sorduklarında söylerken bile yapabileceğime inanmadığım geziler arasında İzlanda hep başı çekiyordu, (Küba, Güney Amerika vs de var böyle) bu yüzden pek de beklentiye girmeden aklıma her geldiğinde İzlanda'ya bilet bakıyordum, hayalini kurmakta bir sakınca yok sonuçta.. Yeni yıla girdiğimiz günlerde yine böyle benzer bir aramada Haziran sonuna içinde süper bir aktarma olan makul bir bilet buldum, benim gibi İzlanda hayali kurduğunu bildiğim ortaokul arkadaşım Deniz'i aradım (ki böyle gezmeyi seven her arkadaşımı zamanında İzlanda konusunda yoklamışlığım vardır, bunlar arasında en cengaveri Deniz çıktı, kendisi kuzey ışıkları görmeye kutuplara giden bir arkadaşımız, eli boş döndüğü için İzlanda hayalleri de beraberinde kuruyordu) sorduğumda tereddüt etmeden alalım biletleri dedi, 9 Ocak tarihinde Haziran sonu Temmuz başını kapsayacak şekilde aldık biletleri. Ödedim ve evet artık elimizde İzlanda'ya giden iki bilet vardı. Nerede kalacağız, nereden araba kiralayacağız, ne yenilir ne içilir hiçbir fikrimiz yoktu. Elimizde 7 gün ve keşfedecek bir ada vardı.. Önümüzdeki 1-2 ay ikimiz de gerçekten bilet aldığımıza pek inanmadığımızdan olsa gerek pek konuşmadık, mart ortaları ilk kez biraraya gelip oturduk rota çizmeye başladık. Mutlaka görmemiz gerekenlerin listesini Deniz yaptı, eldeki verilerle ben de google maps kullanarak kabaca bir rota çizdim, günde ne kadar yol yapabileceğimizi düşünerek kalacak yerleri tespit ettim. (12 Mart 2015)

Bu tarihten sonra 1-2 kez daha biraraya gelip rotaların üzerinden gittik, nerelerde kalacağımıza karar verdik, biraz geç kaldığımızdan olsa gerek Nisan-Mayıs gibi kalacak yerlere baktığımızda elimizde pek alternatif kalmamıştı. Mesafelere göre nerede kalacağımızı planlayıp kalan yerlerden ilk rezervasyonları yaptık. Rezervasyonlar için Booking.com ve Airbnb.com 'u kullandık, bazı günler boşta kaldı, en olmadı arabada uyuruz dedik (ve uyuduk süperdi) en son da aracı rentalcars.com ile hallettik, Thritfy firmasından Ford Fiesta ve muadili olarak geçen araç kiraladık.

"ÖNEMLİ: Bu aşamada kiralama işlemini, tren biletlerini vs dahil sanal kartla yapmamakta fayda var, gittiğiniz yerde bilet çıktısı gösterseniz bile kredi kartınızı görmek istiyorlar ve sanal kartın ne olduğu hakkında hiçbir fikirleri olmuyor genelde Almanya'da bu konuyla ilgili sıkıntı yaşamıştık."

Büyük hazırlıklar bitince gezi tarihini beklemeye başladık.. Bu aşamaya kadarki maliyetlere değinmek gerekirse:

Uçak bileti: 2500 TL (iki kişi) Lufthansa (Münih aktarmalı)

Kalacak yer: 6 gece (min.250 max 400 TL) Biz 5 gece otel, 1 gün araba olarak planladık

Araç kiralama: 2000 TL (sınırsız km, full kasko her şey dahil) Mazda 3 serisi otomatik verdiler.

Benzin masrafları ve yemekler hariç gezi öncesi kişi başına yaklaşık 3000 TL masraf oluştu.

BİLET, YERLER VS TAMAM DA. VİZE??

İzlanda Avrupa birliği ülkesi değil ama kendi vizesi dışında Schengen vizesini de kabul ediyor, Türkiye'de İzlanda vizesinin işlemlerini de Danimarka üzerinden yürütüyor. (vfs.global)

Olası diğer seyahatleri de düşünerek İzlanda vizesi yerine Yunanistan'dan Schengen vizesine başvurduk, ikimiz de 6 aylık çok girişli vize alarak hallettik. İlk olarak vize alınan ülkeye giriş zorunluluğunu kapıdan yürüyerek giriş çıkış yapabildiğiniz Edirne Pazarkule sınır kapısında hallettik.

İzlanda'ya gideceğimiz tarihleri kapsayan bir yurtdışı seyahat sigortası yaptırmayı da ihmal etmedik.

"ÖNEMLİ: Özellikle yeşil pasaportu olan ya da uzun süreli vize almış arkadaşlar gezilerinde zorunlu olmadığı için seyahat sigortası yaptırmıyorlar, haftalığı 20-25 TL olan bir şey için yurtdışında başına gelebilecek herhangi bir şeyde, 100 misli masrafları yaşamak var, daha kötü bir durumda yurda dönme masraflarından vs bahsetmiyorum bile, tedbirlik olmakta fayda var. "

E NE ALACAĞIZ YANIMIZA?

Haftalar öncesinde sürekli İzlanda'daki hava durumunu takip ediyorduk, aa yağış var, aa yok, aa güneşli, ,aa iyimiş 14-15 derece süper olacak diyorduk, bu değişkenliğin sebebini 7 gün sonunda anladık. Karşılaştığımız magnetlere, bardak altlıklarına basılan resim ve yazı çok şey anlatıyordu.

Ziyaret etmeyi düşündüğümüz yerler ve bu emin olamadığımız hava durumundan dolayı Termal içlik, Mont, Bot, eldivenden başlayan liste şort ve mayoya kadar uzandı. En son yağmurluk pantolon bile koydum, ilerleyen yazılarda nasıl hayat kurtardığından bahsedeceğim. Bununla beraber 22 saat gündüz oluyor olması bizim için hala pek inanılabilir değildi. Araçta kullanmak için navigasyonu da motorda kullandığım avrupa haritası yüklü olan Garmin Zumo 590 LM'yi aldım. (aldığımı sandım, evde unutmuşum)

Avrupa gezilerimde yanıma 100 euro'dan fazla para almıyorum, yine öyle yaptım, farklı 1-2 kredi kartıyla hallederim en olmadı bankamatikten çekerim diye düşündüm (gerek kalmadı, kredi kartı hemen hemen heryerde geçti) Deniz benim kadar rahat davranamadığından yanına 750 euro kadar bir para aldı, beni biraz strese soktu (kazasız döndük neyse ki)

Bu noktada yanıma aldığım foto ekipmanları hakkında bilgi vereceğim, bu kısmı ilginizi çekmiyorsa atlayın hehe. .Fotoğrafçılık ekipmanı olarak bol şelale, nehir göreceğimiz bir gezi olacağı için, uzun pozlama fotoları için tripot ve ND filtre almam gerekti.. Beraberinde geniş açı sabit bir lens de edindim (Sigma Art 24mm) Bununla beraber GoPro ve araç aparatlarının da eksik olanlarını tamamladım. Çanta olarak da Kata'nın 4 objektif sığdırabileceğim bir modelini aldım. Fotoğrafları yedeklemek zaman olursa da işlemek için bilgisayarımı yanıma almaya kara verdim, yanında da depolama için Lacie'nin düşmelere çarpmalara dayanıklı thunderbolt girişli modeli olan Lacie 2TB Rugged modelini aldım.

Ekipman listesi:

Canon Eos 5D mark III

Canon 16-35mm f2.8L

Canon 50mm f1.2L (hiç kullanmadım)

Canon 70-200mm f2.8L IS

Sigma 24mm f1.4 Art

B&W ND Filter 10stop (Eren başkana teşekkürler)

GoPro Hero4 Silver Edition (vakumlu aparatı)

Canon XA25 HD Camcorder (bunun için Oktotech'e , özellikle Sinan'a teşekkürler)

GEZİ SABAHI

Gezi günü geldi çattı, sabah çok erken saatte önce Almanya Münih, oradan da İzlanda uçağına aktarma yapacaktık, aktarmayı özellikle 12 saat sonraya ayarladım, bu sayede bavullarımızı almadan cumartesi günü tüm gün Münih'i gezme şansı bulacaktık. Bu şekilde evden çıktık...

Blogun ana konusu İzlanda olduğu için Münih'te gün içinde yaptıklarımızdan ayrıntılı bahsetmeyeceğim, kahve-kahvaltı sonrası sokaklarını dolaştık, hava çok güzeldi Olympia Park'ı ve English Garden'ı gezdik. Birkaç alışveriş yaptık, son olarak da güzel bir yemek yiyerek Reykjavik'e giden uçağa bindik... Münih'ten 4 saat süren uçuş sonrası Reykjavik'te şöyle bir manzara bizi karşıladı.. Saat 23:55 Ve nihayet İzlanda'daydık... (evet hava aydınlık hala)