خدا قبول کنه :دی
]]>
[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]
امشب می میرم Bu akşam ölürüm
مورات کِکیل لی murat kekilli
شعر: عثمان دمرن osman demren
موسیقی: مورات کِکیل لی murat kekilli
تنظیم: آحمت کُچ Ahmet Koç
Bu akşam ölürüm … beni kimse tutamaz
امشب می میرم … کسی نمی تواند مرا بگیرد (کسی نمی تواند مانع شود)
Sen beni tutamazsın… yıldızlar tutamaz
تو نمی توانی مرا بگیری … ستاره ها نمی توانند مرا بگیرند
Bir uçurum gibi düşerim gözlerinden
همچون پرتگاه از چشمانت می افتم ( چشمانت پرتگاهی می شود که از آن سقوط می کن)
Gözlerin beni tutamaz
چشمانت نمی توانند مرا بگیرند
Düşlerinde büyürüm büyürüm… kabusun olur ölürüm
در رویاهایت بزرگ می شوم …. کابوست شده و می میرم
Bir şiir yazarım… bir türkü söylerim
یک شعر می نویسم …. یک ترانه می خوانم
Bir sen olurum… bir ben ölürüm
یک بار تو می شوم …. یک بار من می میرم
Bu akşam ölürüm… sırf senin için
امشب می میرم …صرفا به خاطر تو
Beni ölüm bile anlamaz
حتی مرگ هم مرا درک نخواد کرد
Bu akşam ölürüm beni kimse tutamaz
امشب می میرم … کسی نمی تواند مرا بگیرد (کسی نمی تواند مانع شود)
Sen bile tutamazsın yıldızlar tutamaz
تو نمی توانی مرا بگیری … ستاره ها نمی توانند مرا بگیرند
Bir uçurum gibi düşerim gözlerinden
همچون پرتگاه از چشمانت می افتم ( چشمانت پرتگاهی می شود که از آن سقوط می کن)
Gözlerin beni tutamaz
چشمانت نمی توانند مرا بگیرند
Düşlerinde büyürüm büyürüm… kabusun olur ölürüm
در رویاهایت بزرگ می شوم …. کابوست شده و می میرم
Bu akşam ölürüm… sırf senin için ölürüm
امشب می میرم …صرفا به خاطر تو میمیرم
Beni ölüm bile anlamaz
حتی مرگ هم مرا درک نخواد کرد
بیوگرافی خواننده :
در سال ۱۹۶۸ چشم به جهان گشود و دوره دبستان وراهنمائیش رو در شهر آدانا تمام کرد خوانواده اش در محله کوجاوزیر زندگی میکردند و چون وضع مالی خوبی نداشتند مورات در تعطیلات در قسمت جیحان آدانا توی یه مزرعه هندوانه کار میکرد به صورت رسمی در سال ۱۹۹۱ کار موسیقی رو شروع کرد و کلا پنج کاست بیرون داده ولی هیچ کدوم به اندازه آلبوم Bu Aksam Olurum مورد توجه قرار نگرفت آهنگ بو آکشام الوروم روزها در همه جای ترکیه پخش میشد که به مورات کیکیلی تعلق داشت بعد از اینکه این آهنگ بیرون اومد خبری از مورات نشد همه میپرسیدن مورات الان کجاست و چیکار میکنه ؟
بعدا معلوم شد که او از زرق و برق استانبول فرار کرده و تو آدانا سکونت کرده بود موسیقی رو ول نکرده و به کار موسیقی تو آدانا ادامه میده و علاقه خودش رو به طرفداران زادگاهش با اینکار ابراز کرده.
منبع شعر : موسیقی ترکیه
منبع بیوگرافی : مای پرشین فروم
]]>به دعوت دوست عزیزم که همیشه شرمنده م میکنه (صادق عزیز) عزمم رو جزم کردم که به خودم و دنیا بگم وقت رفتن در غار و نگاه از دور نیست! وقت تنهایی و ترک دنیا نیست….
اومدم بعد از مدت ها به خاطر دوستان خوبی که داشتیم بنویسم…. دوستانی که الان نداریمشون! چون در زندانند! در ندامتگاه ند! و تا ابراز ندامت نکنند همانجا ماندنی هستند! اینان باید از تفکرشان برگردند! اینان باید از هست و نیستشان برگردند! اینان باید به چیزی فکر کنند که ما میخواهیم! اینان در زندانند چون بر خلاف ما فکر میکنند! اینان در زندانند چون افراد مومن و متدینی هستند! اینان در زندانند چون برای احقاق حقوقشان تلاش کرده ند! اینان کسانی هستند که تمام عمرشان تلاش کرده ند که بخوانند و بدانند و علم اندوزی کنند! اما چه بسا که گمراهند و ریش ندارند! البته توحیدلو چادری بود! اما خب اگر ریش داشت شاید آزاد میشد! ابطحی هم ریش زیاد داشت! اما بر خلاف انتظارات ریشه هم داشت که بین ما همچین آدمی جا ندارد!…. وحید هم که نه چادری بود و نه ریش داشت! اما آزاد اندیش بود! برای سلامتی شان دعا میکنم…. و به تمام سردم داران آزادی! به تمام مدعیان حقوق بشر از نوع ایرانی! به تمام ریش داران بی **** گوشزد میکنم که همانگونه که دانشگاه پادگان نیست ، اوین هم جای اندیشمندان و دانشمندان نیست!
بیایید کمی بخشنده باشیم و دیگران را نیز ببینیم!
بیایید برای آزادی دوستانمان تلاش کنیم….
بیایید حداقل برای سلامتیشان دعا کنیم!
بیایید آدم باشیم….
پ .ن : من چقدر مرتد بودم خودم خبر نداشتم 
حکومت ایران در مواجهه با راهپیماییها و گردهمآییهای مسالمتآمیز و بهحق
مردم ایران را به شدت محکوم میکنیم و از مقامات و مسوولان حکومتی میخواهیم تا
اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را -که بیان میدارد «تشکیل اجتماعات
و راه پیماییها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام
نباشد، آزاد است» رعایت کنند.
۲) ما قانون شکنیهای پیشآمده در انتخابات ریاست جمهوری و وقایع غمانگیز پس
از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام میدانیم و با توجه به شواهد و دلایل
متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران ارائه دادهاند، تخلفهای عمده و
بیسابقهی انتخاباتی را محرز دانسته، خواستار ابطال نتایج و برگزاریی مجدد
انتخابات هستیم.
۳) حرکتهایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری روزنامهنگاران داخلی،
سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آنها، قطع شبکهی پیام کوتاه و فیلترینگ شدید
اینترنت نمیتواند صدای مردم ایران را خاموش کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد
بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت
کرده، امید داریم در آینده شکاف عظیم بین مردم و حکومت کمتر شود.
پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی
بخشی از جامعهی بزرگ وبلاگنویسان ایرانی
Statement by a group of Iranian bloggers about the Presidential elections
and the subsequent events
1) We, a group of Iranian bloggers, strongly condemn the violent and
repressive confrontation of Iranian government against Iranian people’s
legitimate and peaceful demonstrations and ask government officials to
comply with Article 27 of the Islamic Republic of Iran’s Constitution
which emphasizes “Public gatherings and marches may be freely held, provided
arms are not carried and that they are not detrimental to the fundamental
principles of Islam.”
2) We consider the violations in the presidential elections, and their sad
consequences a big blow to the democratic principles of the Islamic Republic
regime, and observing the mounting evidence of fraud presented by the
candidates and others, we believe that election fraud is obvious and we ask
for a new election.
3) Actions such as deporting foreign reporters, arresting local journalists,
censorship of the news and misrepresenting the facts, cutting off the SMS
network and filtering of the internet cannot silence the voices of Iranian
people as no darkness and suffocation can go on forever. We invite the
Iranian government to honest and friendly interaction with its people and we
hope to witness the narrowing of the huge gap between people and the
government.
A part of the large community of Iranian bloggers
July 26, 2009
حالا با این آمار که اگر آقایان وزارت کشوری تصحیحش نکنن و کاملا منتشر بشه ، چه کسی جوابگوست؟؟ شهرستانی که ۲۸۵۲ نفر واجد شرایط رای دادن هستند چطور میتونه ۳۵۱۳ عدد رای ازش اخذ بشه؟؟
به خاطر اینکه وزارت کشور گرامی ممکن است این سوتی عظیم خود را هر چه سریعتر لا پوشانی کرده و اعداد را تغییر دهد ، فایل های آماری را در سرور دیگه هم برای دانلود میگذارم تا در صورت تغییر برای کاربران قابل دانلود باشد.
مورد دوم هم اینکه :
امروز شاهد چند خبر بودیم مبنی بر اینکه دوستان سپاه لطف کردند و تهدید نمودند که هر کسی در مورد اختشاشات مردم رو تحریک کنه توسط تیم سایبری سپاه شناسایی میشه و برخورد بدی باهاش خواهیم کرد… نشستم یه ذره فکر کردم… دیدم من که مردم رو به اختشاش دعوت نمیکنم…. فقط مطالبی مینویسم که مردم آگاه باشن… در نتیجه با محکوم کردن حمله های وحشیانه به مردم بی گانه توسط نیروهای بسیجی . گوشزد به برادران ارزشی در مورد اینکه مملکت قانون دارد و نیروی انتظامی دارد و چماق کشی های شما مال عهد شعبان بی مخ میباشد… به اطلاع میرسانم اگر قرار بر مبارزه با آشوب ها باشد که نیروی انتظای کارش را خوب بلد است و این را بدانید که آنها که در خیابانها باتوم از نیروی انتظامی میخورند حاضرند دست آنها را نیز ببوسند به خاطر انجام وظیفه… اما تن به این خاری ندهند که نیروی بسیجی و لباس شخصی با این وحشیگری ها به روی مردم بی گناه و دانشجویان از همه جا بی خبر چماق بکشد. خلاصه که اگر میخواهید مبارزه کنید بسم الله… ما که بلد نیستیم بریم در خیابان و سنگ پرت کنیم.. اما بلدیم شما را محکوم کنیم…. اگر فکر کردید که مطالب بنده مهر تاییدی بر اختشاشات اخیر میباشد لطفا با ایمیل بنده که در قسمت ارتباطا ت وبلاگ قرار دارد هماهنگ کنید تا آدرس منزل را تقدیم کنم!
پ .ن ۱ : تمام اعداد به فرض سن رای ۱۸ سال تمام محاسبه شده است و میتوانید شخصا با چند تا جمع و تفریق ساده از اعداد موجود اطمینان حاصل کنید.
پ.ن ۲ : با توجه به اینکه ممکن است با معرفی منبع مشکلاتی برای ساید مورد نظر پیش بیاد ، با عذر خواهی از دوستان عزیزم… منبع را منتشر نمیکنم.
]]>دیشب ۲۰ خرداد ۸۸ مردم در حمایت از آقای مهندس میر حسین موسوی در خیابانهای شهر های مختلف شور انتخاباتی به پا کرده بودند و تبلیغات عظیمی با شخصیت و اخلاق خاصی در حال انجام بود.
حامیان مهندس موسوی همگی با رفتار معقول به دادن شعار های تبلیغاتی مشغول بودند و و آدم وقتی این همه شخصیت و ادب در رفتار شون میدید از خوشحالی در پوست خودش نمیگنجید.
اما ماجرا به اینجا ختم نمیشه! خبری که بنده رو آشفته کرد این بود که برای بار دوم حامیان دکتر احمدی نژاد به مردم شیراز و چند شهر دیگه حمله کردند و متاسفانه مردم بیچاره شاهد ضرب و شتم خانواده و زن ها و بچه ها یشان بودند!
فیلمی که در زیر مشاهده میکنید در تاریخ ۲۰ خرداد ۸۸ در شهر شیراز گرفته شده است.
[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]
اینجا اول بلوار چمران و رو به روی بیمارستان حافظ هست که دو بخش عمده ای که دارد زنان و روانی هست…
اینجا ملت زایمان می کنند!
خبر دیگری حاکیست : محل اصلی درگیری میدان گاز در شمال شهر شیراز بود. پل باغ صفا، خیابان خاکشناسی و ارم محل اصلی به خاک و خون کشیده شدن طرفداران موسوی بود. شدت حادثه به حدی بود که تعداد زیادی از طرفداران احمدی نژاد به یاری سبز پوشان شتافته و مردم با باز کردن در خانه ها به طرفداران موسوی پناه میدادند.
- وحشیگری گروه فشار
احمدی نژادی ها به هیچ صراطی مستقیم نیستند
احمدی نژادی ها به هیچ صراطی مستقیم نیستند
“حملهٔ نیروهای فشار به حلقه سبزها در شیراز، اول خیابان ارم ، ۲۰ خرداد”
در همین زمینه : حمله وحشیانه لباس شخصیهای حامی احمدینژاد به سبزپوشان هوادار موسوی در شیراز
دیروز در دانشگاه صنعتی شریف هم حماسه ی دیگری رخ داد…
آقای احمدی نژاد که برای سخنرانی به آنجا رفته بود با شعارهای سرسختانه ی دانشجویان مواجه شد به حدی که مجبور به ترک دانشگاه شد! گفته ها حاکیست دانشگاه شریف سراسر سبز پوش شده بود و با شعار های ” شریف از دروغ بیزار است” ” در انتخابات تقلب نکنید” ” دروغگو…. دروغگو….” ” احمدی بای بای….” آقای احمدی نژاد را بدرقه کردند.
در آدرس زیر می توانید فیلم و عکس های ماجرا رو ببینید.
فیلم: خروج سریع احمدی نژاد از دانشگاه شریف
با تشکر از دوستان عزیز فرندفیدی که عکس ها و اخبار را منتشر کردند.
به امید موفقیتی سبز
—————————————————-
بعد نوشت : چند دقیقه بعد از انتشار این مطلب ، خبری رو دیدم که عکس هایی از چماق به دستان منتشر کرده بود…
این شما و این هم شعبان بی مخ های عصر حاضر!
نوادگان شعبان بی مخ
نوادگان شعبان بی مخ
منبع : گویا
]]>چیزی که میخوام الان در موردش بنویسم احتمالا عواقبی برام خواهد داشت… اگر زیادی بهم لطف کنن میگم مرتد شده!
اما در هر صورت این حرفو خواهم زد…
من نمیدونم چرا مملکت ما باید بیفته دست چند تا آدم جو گیر که در یک شرایط عادی یا بسیار شل یا بسیار سفت عمل کنن!
امروز جمعه ست… من هم عادت دارم مثل اکثر همشهری هام صبح های جمعه به پیاده روی در پارک یا کوهنوردی برم…
اما این جمعه با جمعه های دیگه فرق داشت… امروز روز اول ایام فاطمیه بود…
فکر میکنم مسئولین نیروی انتظامی یا بهتر بگم همین پاسبون های خودمون ایام مذهبی رو با ایام انقلاب اشتباه گرفتن!
آقا امروز پارک شاهگلی تبریز پر بود از مامورانی که ۴ تا ۴ تا قدم میزدن! انگار که حکومت نظامی شده باشه… بعضا هم با بیسیم به هم چیزایی میگفتن و یهو شروع میکردن به دوودن وسط جمعیت انگار که دارن دنبال تروریست ها میگردن…
اما چیز جالب اینه که سیاست این کار یه چیز دیگه ست… در حقیقت آقایون آخوند عادت دارن خوشی رو به چهره ی مردم بخشکونن!
به خصوص در این ایام که بهانه ای هم گیر آقایون میاد تا بریزن وسط مردم و ایجاد رعب و وحشت کنن که مبادا در ایام مذهبی کسی لبخند به لبش بشینه!
امروز برام خیلی جالب بود که خیلی ها پیراهن مشکی تنشون بود و با همون پیراهن ورزش میکردن…. این نشون از اعتقاد قلبی مردم بود… اما وقتی به بهانه ی یک روز مذهبی یگان ویژه تو خیابون راه بندازیم و حکومت نظامی علم کنیم خوب معلومه همون مردم از دین و مذهب و هر چیزی زده میشن…
حالا نمیدونم به چه زبونی باید به آقایون فهموند که بابا امروز هم یه روزه مثل روزای دیگه ی خدا… فقط امروز یکی وفات کرده! احترامش واجب! اما دیگه زور گویی برا چیه؟؟ حکومت نظامی چرا؟؟
یه چیز خوشگل دیگه هم بگم که نمونه تو این دل و جیگرمو نسوزونه! چند شب پیش رفته بودم همون پارک شاهگلی برای قدم زدن… هواش عالی بود… منم داشتم با دوستم قدم میزدم و خلاصه آرامش خاصی داشتم…
ساعت حدود ۱ نصف شب بود… پارک خلوت بود… اما صدای چند تا لات آرامش رو به هم میزد… اون جوونا عربده میکشیدن… داد میزدن آواز میخوندن . فحش های رکیک بلند بلند میگفتن تا حدی که بیشتر مردم از دستشون عاصی شدن… منم که تو حس آرامش خاصی بودم خیلی ناراحت بودم از این مزاحمت! به همین خاطر رفتم به دکه ی کلانتری که جنب پارک گذاشت و وارد شدم…
دیدم آقایون افسرا با سرباز ها لم دادن رو صندلی و دارن جومونگ نگاه میکنن! بهشون گفتم همش بلدین به جوون بدبختی که مودبانه و آروم داره قدم میزنه اما مثلا مدل موش یه جوریه یا داره با یه دختر قدم میزنه گیر بدین؟؟ پاشین برین ببینین چه خبره؟؟ برین تو پارک ببینیم دارن عربده میکشن! اما آقاهه که نمیخواست جومونگو از دست بده با خونسردی گفت : داخل پارک در حوزه ی ما نیست… شما زنگ بزنین به ۱۱۰!!
برام خیلی جالب بود که همون آقایونی که پارک در حوزه شون نبود امروز از همون دکه چند تا ، چند تا می اومدن تو پارک و با حرکت های خاص پلیسی ترس تو دل مردم میریختن… تا حدی که بیشتر مردم ترجیح دادن برن خونه هاشون تا اینکه از هوا لذت ببرن!
امیدوارم درک و فهم و شعور حتی یه ذره هم که شده به مغز آقایون وارد بشه تا بدونن که دین و مذهب زوری نمیشه! وقتی تو دل هر جوونی حتی ذره ای محبت ائمه وجود داره با این کارا نباید اون محبت رو از بین ببرین! با این کارهای بی جا نباید همون حب و علاقه رو هم بکشین .
پی نوشت : پارک شاهگلی یکی از پارذک های بزرگ تبریزه که من علاقه ی خاصی بهش دارم… به همین خاطر معمولا هر چند شب یک بار برای قدم زدن میرم اونجا… یا صبح های جمعه برای ورزش میرم…
]]>باهام خوب نبود… بهم نارو زده بود… اما دلم میگفت به فرصت دیگه… میگفت تو که علاقه داری بهش… پس بیا و یه فرصت دیگه بهش بده… ( این چیزی بود که دل میگفت! این چیزی بود که اون اسمشو فرصت نمیزاره! بهش میگه منت!)
اما دل این چیزا حالیش نیست… دل میگه برو دنبالش…
باهاش صحبت کردم… گفتم با هم رو در رو صحبت کنیم… اما گفت نه! طوری هم این کلمه رو گفت که انگار من بودم که اونو اذیت کرده بودم…
شاید وقتش رسیده که بگم :آدمک آخر دنیاست! بخند!
]]>خیلی وقت بود وقت نمیکردم اینجا رو آپ کنم…. از همگی پوزش میطلبم 
آقا اخبار زیاده….
در ایام یعد به مدت ۱۶ روز تمام در سفر های ایرانگردی میبودیم… جای شما خالی ، سفر خوبی بود.
اولش رفتیم شمال… خیلی خوب بود و کلا آدمایی خوش رو و مهمان نوازی بودن ( منظورم اونایی هست که در مسیر ما در رشت و انزلی و چند تا شهر دیگه بودن)
۳ روز اول سفر شمال بودیم… و بعد به مشهد مقدس رسیدیم… اونجا خونه ی عمه جانم ماندگار شدیم. زیاد از خونه بیرون نمیرفتم اما چیزی که حاضرم قسم بخورم اینه که اگه مشهد امام رضا رو نداشت ، سالی یک بار حتی افغان ها هم اونجا رو برای گردش انتخاب نمیکردن…
یادمه به چند نفر گفتم این مشهد جز حرم مطهر دیگه چیا داره؟؟!! و اونها هم جواب دادن طرقبه و شاندیز و کوه سنگی!!
اما به جان شما نباشه و به جان خودم هر کدوم که رفتم چیز قابل لمسی توشون نبود! میشه گفت از نداری داشتن به این جاها افتخار میکردن!!! یعنی هیچ کدوم به پای یک شاه گلی تبریز هم نمیرسیدن!
بعد از مشهد راهی یزد شدیم… شهری که خاطره ی خوبی ازش داشتم اما رفتار مردمش متاسفانه کاری کرد که دوباره به یزد نخواهم رفت! از بدو ورود به یزد مردم به ما به چشم اسکناسی که دو تا پا داره نگاه میکردن! تا ساعت ۱ نصف شب جلوی ستاد های اسکان مسافرین ایستاده بودن و اتاق و خونه ی اجاره ای با قیمت های بالا پیشنهاد میدادن! مسئولین شهرشون اکثر مکانهای دیدنی رو بسته بودن یا کاری کرده بودن که فقط برای بازدید تور ها باز باشه!
وقتی صبح به یزد رسیدیم تا ظهر جاهایی رو که در نقشه علامت خورده بودن رو در برنامه مون قرار دادیم که به دیدنشون بریم اما وقتی دیدیم یا بسته ست یا فقط برای بازدید تور های گردشی بازه ترجیح دادیم همون روز یزد رو ترک کنیم و به کرمان بریم… به همین خاطر بعد از نصف روز گردش در یزد به سمت کرمان حرکت کردیم و شب به کرمان رسیدیم.
مردمی واقعا مهمان نواز ، مسئولانی به فکر و خدمات شهری بسیار زیبا و روابط ستاد های نوروزی بسیار منظم و خوش برخورد.
در کرمان جاهای دیدنی بسیاری رو دیدم که عکس هاشون رو در فلیکرگذاشتم.
بعد از کرمان به بندرعباس رفتیم… شهر زیبایی بود و باز مردمش خیلی ساده و مهمان نواز بودن… برخورد هاشون بسیار خوب بود و از همه مهم تر ساحلی زیبا داشت که قدم زدن شبانه خستگی چندین روز سفر رو از تنمون در آورد.
بعد از بندر عباس رفتیم جزیره ی قشم. جایی واقعا با حال برای گردش و تفریح و خرید. جزیره ای متشکل از چند شهر کوچک. برای تفریح جای بسیار خوبی بود.
اونجا جت اسکی سوار شدم. جای شما خالی. مزه ش هنوز زیر زبونمه
بعد از قشم به سمت کیش حرکت کردیم که متاسفانه با طوفان برخورد کردیم و به خاطر زیق (ذیق؟ ظیق؟ ذیگ؟ زیگ؟… ) وقت نتونستیم یکی دو روز در بندر لنگه منتظر باشیم تا دوباره قایق ها حرکت کنن… به همین خاطر به سمت شیراز راه افتادیم.
شیراز هم شهر بدی نبود اما متاسفانه مردم اونجا هم به مسافرین به چشم اسکناس های پا دار نگاه میکردن… و قیمت بلیط جاهایی که ما در تبریز حوصله ی دیدنشو هم نداریم اونجا با قیمت های ۱۰۰۰ تومنی براشون بلیط گذاشته بودن!
یادمه روز آخر که هتل رو تخلیه کردیم و راهی شهر شدیم که گردش کنیم ، بعد از چندی گردش در خروجی شهر به سمت تخت جمشید در پیاده رو زیر اندازی پهن کردیم تا کمی رو بشینیم و استراحتی بکنیم و به سمت تخت جمشید حرکت کنیم و بسیار برای من جالب بود که بعد از نیم ساعت که یه چایی خوردیم و جمع کردیم که بریم ، آقای پارک بان با کمال پر رویی تشریف آوردن و ۵۰۰ تومن به خاطر نشستن در پیاده رو از ما درخواست نمودند!! جالبه که وقتی من اعتراض کردم که این چه وضعیه و خواستم با پلیس تماس بگیرم ، منت سرم گذاشت که حالا خوبه عیدی مون رو نخواستیم!!!!!!!
در اون وضعیت واقعا برام جالب بود که چرا باید در چند شهری که مسافر درشون زیاده اینقدر سوء استفاده از مسافرین بشه که برای نشستن در پیاده رو هم ازشون پول درخواست کنن!!!
از شیراز هم به سمت اصفهان حرکت کردیم که در مسیر توقفی چند ساعته در تخت جمشید داشتیم…. کاخهایی واقعا دیدنی و نماد اقتدار و شکوه ایران باستان…. اونقدر از دیدن اونجا لذت بردم که بعد از نهار دوباره بلیط خریدم و وارد شدم تا هر چه بیشتر به تمدن ۲۵۰۰ ساله افتخار کنم. شب به اصفهان رسیدیم… شهر زیبایی بود… اما چیزی که برام جالب بود اینه که همچین جاهای دیدنی خاصی هم نداشت که اینقدر روش مانور میدن!! یعنی تا اونجا که من دیدم چندین تا پل بر روی زاینده رود زده بودن و هر کدوم رو با یک اسم به عنوان جای دیدنی ثبت کرده بودن! مثلا آخرش هم نفهمیدم فرق پل خاجو و ۳۳ پل و چند تا پل دیگه تو چیشون بود اما الحق و الانصاف شهری تمیزی بود… البته میدان نقش جهان رو هم دیدم… بالاخره به دور از انصافه که بگم خوب نبود… اما وقتی عمارت عالی قاپی رو دیدم که چیزی جز چند تا ستون نبود و سقفی که ریخته بود و نقاشی ۲ زن بر روی دیوار ، واقعا چیز دیدنی در این امارت هم توجهمو جلب نکرد!
از اصفهان هم به طرف قم رفتیم و یکی دو روز هم به زیارت حضرت معصومه و جمکران نائل شدیم. و روز ۱۴ فروردین از قم به سمت تبریز حرکت کردیم و خلاصه شب به خونه رسیدیم!
این بود انشای من
اما چیزی که برام جالبه و دوست دارم در موردش حرف بزنم اینه که چند بار شنیده بودم که از شهر تبریز به عنوان شهر بدون گدا یاد کرده بودن که چون شهر های دیگه رو ندیده بودم ، هر از چند ماه یک بار که در خیابون گدایی میدیدم میگفتم این چجور شهر بدون گداییه! اما واقعا وقتی چهار راه های شهر های اصفهان و شیراز و قم رو دیدم به این جمله ایمان آوردم.
آقا در این شهر هایی که گفتم اونقدر گدا زیاد بود که احساس میکردم شاید گداها برای سفر نوروزی به اینجا اومدن و در حین سفر میخوان در آمدی هم از چهار راه ها کسب کنن!!
یعنی سر هر چهار راه اگه ۴ تا گدا نمیدیدیم نگران میشدیم که اینا چرا عده شون کمه!! اون هم گداهایی با سن ۸ تا ۱۴ سال!!
خلاصه اینو از صمیم قلب میگم : بعد از یک گردش ۲۰ روزه در دور ایران و مسافرتی ۹۰۰۰ کیلومتری ، هر چه بیشتر از قبل عاشق شهرم شدم و الان واقعا قدرشو میدونم.
پی نوشت : بعضی دوستان احساس میکنن بنده خصومت خاصی باهاشون دارم که در مورد یک شهر توریستی چیزی مینویسم! اما این نوشتن من فقط و فقط چیزیه که به چشم دیدم! نیازی نیست احساساتی با این گزارش برخورد کنیم. فقط بیاین رفتارمون رو عوض کنیم تا دیگران همچین چیزی نبینن که در موردش بنویسن.
چند چیز خاص هم در شهرهایی دیدم که دوست نداشتم در موردش بنویسم اما چون مورد حمله قرار گرفتم باید بگم که به چشم دیدم زن تهرانی رو که در چادرش تنها بود و مردی از اهالی یکی از همین شهر های توریستی قصد شومی در موردش داشت که توسط پلیس بازداشت شد.
پی نوشت در تاریخ ۳۰ فروردین به گزارش اضافه شد.
]]>
امروز یکی از دوستان یه عکس گذاشت در مورد یک روز خوب که در سمت چپ میبینید… بعد بنده به ذهنم رسید که نمونه ی این روز خوب رو در کشور عزیزمون نشون بدم که این نمونه رو هم در عکس سمت راست میبینید
پ ن ۱ : یک مقاله جدید در مورد فیندفید در دست احداث دارم…
پ ن ۲ : انشالله در ایام عید یک سفر ایرانگردی در پیش دارم… اگر بتونم و به اینترنت دسترسی داشته باشم قصد دارم گزارش سفرم رو به صورت روزانه از شهر هایی که بهشون میرم بنویسم… دعا کنید بتونم