Bu yazı Erol DAĞ‘ın, Hassan Sabbah’dan V for Vendetta’ya oradan bizim Redhack’e… adlı Dağ Medya‘da yayınlanan yazısına geri bildirim olarak yazılmıştır, önce söz konusu yazıyı okumanızda fayda var.

Kimi anlar olur ki bu hayatta, bir aktivistin yaptığı hareket içinde bulunduğumuz halet-i ruhiyede bir fırtına koparır. Kendimizden yola çıkar aktivistlerin hareketinden rüzgar alır engin denize açılır. Bu yazı bu anlamda kişiselliğini koruyarak eylemin sizdeki sonucunu çok güzel anlatıyor. Bana Ernest Hemingway’in bir kitabının giriş kısmından feyz alarak yazdğım şu yazımı hatırlattı.

Ancak red-white-blue farketmeksizin hack ve hacker ahlakında taraf olmama desturu vardır. Zira gerek sosyal hackerlık anlarında gerekse hack sonucunda ortaya çıkan verilerin tarafı yoktur. Veri veridir, etkinin niteliği etkilenen tarafca belirlenir ( ders alınır yahut alınmaz ).

Redhack grubu kullandığı simge-imge ve tavırlar ile pek çok insanın içerisine düşebileceği en basit komplo teorisini getiriyor benim aklıma. Söz gelimi devletin gizli ve güçlü bir kolu dikkatleri üzerine çekmemek, uzaklaştırmak için kendisine bir rakip yaratır. Bu rakip tamamen kendisi olabileceği gibi belirli yerlerine adamlarını yerleştirdikten sonra yönetebileceği harici grup-olay-etkiler de olabilir. Redhack in kullandığı imgeler-simgeler işte burada biraz tehlikeli ve hack ahlakına pekte uygun değil, egoları yüksek, kibirliler. Önce insanların hoşuna gidecek bu tavırlar olaylar duruldukça bilinçlerde o kadarda iyi bir iz bırakmayacak, ( bir düşünün karşınızda bir hacker var ve size redhack grubu gibi davranıyor ). Sonrasında taşıdıkları imge ve simgelere uygun davranmayarak o imge ve simgelerin anlamlarını kaydıracaklar. İnsanların kafaları karışacak, inançları bulanacak. Bundan kimin çıkarı olur dersiniz ?

Dediğim gibi bu bir komplo teorisi ve ben buna inanmayı tercih ederim. Zira bana göre akıl ve mantık ile yürütülecek bir sisteme yapılacak etki-aktivite-eleştiri-eylemsizlik, insanın kendi dinamiklerinden ve vicdanından kuvvet almalıdır, x grubunun hareketlerinden değil. Gerçekçi olan budur. ( Kişisel görüşüm )

Sonrasında ufak bir araştırma ile öğrendim ki aslında düğüne toy denmiyor. Evlenen çiftin her bir bireyi henüz kelime anlamı ile toy olarak nitelendirildikleri için bu çiftin ebeveyinleri “toy sahibi” olarak adlandırılıyor nam-ı diğer “düğün sahibi”. Bu alışkanlıkdan yola çıkarak düğün etkinliğine toy denilmeye başlanıyor.

Kars’a yolum düşerse biri bana sen toymusun diye sorduğunda aslında kastettiği evlenecek çağa geldinmi niyetin var mı ? şeklinde olacakmış gibi geliyor. Çok ilginç olurdu eminim.

Yeni şeyler öğrenmek her daim çok ama çok güzel. Teşekkürler Özgür.

• Özgür TARHAN ( Web tasarımcı – Portfolio ). Mutlaka ziyaret etmenizi öneririm.

 Berberliğin ilk adımlarının 15nci yüzyılda atıldığı rivayet edilir. O döneme kadar insanlar tıpkı belgesellerde gördüğünüz birbirinden bit ayıklayan maymunlar gibi ardısıra dizilir birbirlerini tışar ederlermiş bir nevi herkes bir diğerinin berberi imiş. 15nci yüzyılın yeni dönem berberlerinin tek işi saç yada sakal kesmek değilmiş. Diş çıkarma, sülükçülük, halk hekimliği hatta sünnetçilik(!) gibi ulvi görevleri varmış bit ve uyuz ile mucadele eder temizlik için zeytinyağlı sabun kullanırlarmış.

Müslüman halk için ise bir hadise dayanarak  ”bıyıkları kısaltın sakalları uzatın” buyurulmu ve sakalın kesilmesi haram ( mekruh ) kabul edilmiş. Bu sebeple Yavuz Sultan Selim haricinde tüm Osmanlı padişahlarının sakalları uzundur.

Eğer bir berbere girdiğinizde “Her seher besmele ile açılır dükkânımız, Selman-ı Farisidir pirimiz üstadımız” yazısını görürseniz şaşırmayın. Hz. Muhammed’in sakal-ı şerifini kesen kişi Selam-ı Farısidir.

Cumhuriyetten önce adları  ”Perükar” olan seyyar osmanlı berberleri zamanla dükkan açmaya başladılar, Cumhuriyet ile birlikte berberler modernlik göstergesi haline gelmeye başladı. Sakal tışarı olmayan kimselere kamusal ve medeni gözle bakılmadığı için pek çoğumuz o zamandan beridir adama benzemek için berbere gideriz.

Ailemdeki kadınların hemen hepsi akpak tertemiz sinek kaydı bir yüz görmediklerinde pek hoşnut olmazlar. Çok talihsizler zira alerjimden dolayı çok sık berbere gidebildiğim söylenemez. Diğer yandan sakallı halimi daha çok sevdiğimi söyleyebilirim. Yinede berberlerin benim için ayrı bir yerleri vardır. Berbere sadece saç sakal kestirmek adam olmak için gittiğim pek söylenemez.

Bugün biraz vakit bulmuşken beşiktaş çarşısında ki eski berberimi ziyaret edeyim biraz adama benzeyeyim istedim. Ancak yolda giderken oraya verdiğim parayı hatırladım hemen ardından neden bu parayı vermekten memnun olmadığımı da hatırladım. Saçlarım kısa olduğu için pek çok berber gibi makina ile tıraş ediyordu. Ben makasla ve kırpma makinası ile tıraş olabilen neslin son dönemiyim sanırım. Alışmışım o masak sesine, hele tarağın hafif hafif saçlarınızı okşarcasına santim santim başımı hatim etmesine pek bir alışmışım. Sevemediğim tren yolu yapar gibi kafatasımı kazıyan makinaları ve makinacı berberleri.

Yoldan geçerken başka berber var mı acaba ? diye bakınmaya başladım. Şair Nedim  Caddesinden, beşiktaş çarşısına giden yolda sağ tarafda bir berber hemen ileride sağlı sollu 2 berber daha gözüme çarptı. Çokda sebep aramadan sağdakine girdim. Çünkü yaşlı bir amca eski püskü berberinden bana düşen gözlüklerinin üzerinden bakıyordu. Çok hoşuma gitti o manzara sırf gidip merhaba demek için kapıdan girdim.Saat geç olduğu için -vaktiniz var mı ? tıraş olabilir miyim ?- diye sordum. beni keyifle tek eliyle döndürdüğü bordo renk eski berber koltuğuna buyur etti. Belki farketmişsinizdir pek çok berberdeki koltuklar fena rahatsızdır. Sanıyorum fazla özelliği olmasından dolayı bir türlü ayarı tutmadığından. Ancak bu eski ve pek özelliği olmayan koltuk çok rahat geldi.

- Nasıl keselim ?
- Saçları kısaltalım, sakalları tek perde alalım.
- Anladım cildin hassas.

İçeride trt radyo açık, şansıma Ege türküleri çalınıyor. Keyifle dinlemeye başladım. Ensemi natural kesim dedikleri inceden başlayan çizgisiz model sevdiğim için amca eline o sevmediğim makinayı aldı ve biraz içim burkuldu ama çok geçmeden iyice temizleyerek çekmecedeki yerine bıraktı. Adının Güngör ATALAY olduğunu öğrendiğim bey amca kısa boylu, yaşlılıktan hafif kambur, gözlüklü safi göbeği olan sıradan biriydi. Arkama uzunca bir tabure çekti makas ve tarağını aldı ve benim çocukluğuma sonrasında binbir çeşit hatırama giden yolculuğum başladı. Bir yanda çalan ege havaları, zeybekler ve türlüker bir yanda şen şakrak makas sesi ve saçlarımı okşayan narince tarak bu yazıyı yazmama sebep oldu.

Sonradan anladım ki amca muğlalı ! Beni o dükkana çeken şeyin eski olmadığını biliyordum ! Kan çekmiş yahu besbelli. Çine’den Madran yaylasından, 50li yıllarından bodrumundan, çalan türkülerin hikayelerinden, egede yediklerimizden içtiklerimiz başlayan sohbet ailelerimizin nerelerden olduğundan istikametle öğretmen liselerinden mezun olan öğretmenlerin öğretmenliklerinden süratini aldı ve kuyu tandırı olan ormancılar kampında tuvaletten akan şaşal suyla taharet yıkandığına ne kadar şaşırdığımı anlatmamla keyif denizie yelken açtı. Arada daha nice şeylerden konuşuldu, en son ne zaman böylesi bir berber sohbetine denk geldim diye hafızamı zorladımsada fazla aldırmadım tadı kaçmasın diye zira maç, iş, hayat zorluğu, emlakçılık dolu muhabbetlerden hiç hazzettiğimi söyleyemem.

Bey amca Beşiktaş Belediyesi tarafınca ödüllendirilmiş istikrarından dolayı. Yeni tanısamda gurur duydum o an Güngör amcadan. O 1958 yılından beridir istanbulda bir dükkan çalışanı. Takdire şayan, bir sonraki ziyaretimde geliş hikayesini anlatacağına söz verdi.

O keyifle berberden çıktıktan sonra can tanem Gökçe’yi aradım. Aksilik bu ya eğlenmeye çıkmış bir türlü konuşamadık. Beni daha önce sakalsız görmemişti sanıyorum -tanıyamayacağım herhalde- diyerek kinaye etti. E yermi teknoloji çocuğu hemen bir fotoğraf çekilip MMS ile yollandı bol bol güldüğünü tahmin ediyorum.

Eve keyifle geldim, keyifle yemek yedim şuanda Cem Karaca çalıyor ve keyifle biramı içiyorum. Sıradan bir berbere gitmiş olsaydım eğer, sanıyorum hala çarşıda bugün ne yapsamki diye kara kara düşünüyor olacaktım.

Sen çok yaşa Güngör ATALAY amca, ellerin dert görmesin.

Tamda böyle sanki.

Kim istemezki deniz börülcesi, peynir yanında rakı ve kavun
Ben isterim ! Hem ekşisi hem tatlısı hem mavrusu !

Asıl gereken muhabbet,
Masa masa neşe saçacak insan,
Tanıdık dostlar,
Biraz müzik,
Eli lezzetli bir ahçı.
Birde zorluklara göğüs gereceğin sevdalın olacak
O zaman her rüzgar meltem olur.

Arada sirtaki vurmalı tabak kırmalı,
Olmadı, rakı bardağı çevirmeli göbek attırmalı !

ooof oof

Ben dikerim ahşap direkleri her masanın yanına.
Dört yanında ufak saksıda çiçekler olur.
Geçiririm o direklerin tepesinden çelik halatımı,

Yaparım masaların üstüne aydınlatmamı.
Ahşaptan kare masalar,
Üstüne beyaz işlemeli massa örtüsü.
Ufak saksıda çiçeği olmalı mutlaka.

Yerler bildiğin taş ama taş deyip geçme yılları eskitmiş olsa
Bastığın yerden öyküler çıksa, öyle maharetli taşlar.

Girişi yeşil olmalı mesela.
Ufacıkta olsa yalandan bir kapısı,
Güler yüzle konukları karşılayanı.

Yaz bunu kenara yaaaz, hani şu girişteki tahtaya !
Sâkisi adam olanın içmesinden korkulmaz muhabbetine doyulmaz !

Gecenin sonunda gidince konuklar,
Sen kalsan kadehimin dibinde,
Haydi maşallah ! Atlattık bugünü de, desek.
Son bir fondip ve düşsek yatağa ?
Sonra gel şöyle yamacıma göğsüme doğru, birazda sen gönlüme çök, tam olsun gecemiz.

Merhaba

Emrah.toy.com web sitenizde yer alan Turkticaret.Net hakkında yer vermiş olduğunuz 2008 yılına ait içeriği , firmamız adına prestij kaybına sebep olduğu için kaldırmanızı rica ediyorum. İlgili yazının linki aşağıda tarafınıza sunulmuştur.

http://www.emrahtoy.com/guncel/turkticaretnetden-reklam-platformu-adhoodcom/

Konuyla ilgili tarafıma bilgi iletmenizi rica eder, iyi çalışmalar dilerim.

Pınar HATİPOĞLU
TURKTİCARET.Net Müşteri Hizmetleri Yönetmeni

Cevabım;

Merhaba Pınar hanım,

Eğer söz konusu blog girdimde firmanızın prestijini düşüren ögeleri giderme yolunda adımlar attınız ise;

1. Bunu yorum hanesinde belirtebilir prestijinizi kendiniz kurtarabilirsiniz.
2. Yahut gelişmeler hakkında beni bilgilendirir bir yazı gönderirsiniz bende bunu seve seve yayınlarım.
3. Prestijinizi tapılası seviyelere çıkaran blog postlarını bana gönderin onlarıda referans göstereyim eşitlik sağlansın.

Lütfen yanlış birşey yapmışım gibi yazımı kaldırmamı benden tekrar istemeyin. Sevgililer gününde böylesi bir hoş edayla kendinizi hatırlattığınız için ayrıca teşekkürler (!). Müşteri ilişkileri adına böylesi nezaketleri unutmamanız büyük incelik (!)

İyi günler dilerim (!).

Not :

• Reklam ajansım hala turkticaret.net ile çalışmaktadır.
• Bu işlerle uğraşan kişi olarak en fazla problemi turkticaret.net ile yaşamaya devam ediyorum.
• Geçtiğimiz ay içerisinde tüm mail hesaplarında yaptığınız şifre değişikliği zorlaması hala hatırlanıyor !
• Daha önce benzer bir istek üzerine aradan epeyce vakit geçmesine rağmen yazı elden geçirildi.

Böylece, kahvenin kokusu gönlüne daha rahat tesir ediyor.
Kahve ayıltır derler de inanma, muhabbetime sarhoş oldun sen.
Gitmem diyorsun ? Kal, başımın üstünde yerin var.

Bir gülümseme, Bir tutam kahve kokusu,
İçine sinen huzur ve ona eşlik eden muhabbet.
Gönül fakirhaneme hoşgeldin, sen gitme zaten hep kal.

En güzeli yanında olmak olurdu o an.
Sarmaş dolaş tek şemsiye altında.
Sen taşımasan bile ben sana kıymadığımdan taşırım şemsiye yanımda
Yoksa ben şemsiye sevmem, yağmurla ilişkim ise çoğu insanınkinden farklıdır.
Biz onunla bazen kızarız birbirimize bazen özler sarılırız, zamanla bu ilişkiyi farkedeceksin.

Bir ilişkiyi farketmekle başlıyor bazen birşeyler, haklısın.
Sadece ben seni biraz erken farkettim, duygularımıda yoğun yaşarım affola.
Amacım seni kızdırmak, bıkmak, üzmek, senden bir garanti duymak değil ama bir umuttur yaşatan insanı.

Neyse duştan çıkda gel mis gibi,
Belki gün olur sen duştan çıkar,
Pijamalarını yada en rahat hissettiğin şeyleri giyer de
Yalın ayak gelir yanıma kanepedeki boşluğa ayaklarını uzatır,
Sırtını göğsüme verir başlarsın bütün gün olanları anlatmaya.
Ben güler gözlerle seni izlerken öyle dalarım ki aydınlık yüzüne, kömür karası gözlerine.
Bana dinlemiyor musun beni sen ? diye kızdığını bile geç farkedebilirim.
Ben bunu gerçekten isterim.

Keşke bir mum fazladan koysan, yanında olan ve olacak kişiyi temsil etse.

Yaksan tüm mumları, onunda tıpkı şu an yanıp tutuşmayı bekleyen kalbi gibi.

İçinden geçecek olan dileğin bir parçası yapsan onu, öyle çok istesen bu dileği tam kalbinin içinden.

Gözlerin takılı kalsa alevine bir süre, gülümsesen ve o alevi kalbine yerleştirsen.

Herşeyin yolunda olduğunu hissettiğin an, yeni yaşını kutlamak üzere

Gülen gözlerle ve sıcak kalbinle mumlara üflesen.

Bizi artık yeni yaşına emanet etsen, ne güzel olur. Her yıl yeniden.

İyiki doğdun !

Gezegen İzmir 10 Aralık buluşmasından bir kare

Nerede gördüm hatırlamıyorum muhtemelen Okan yada Onur’un twitlerinden birinden haber aldığım Koordineli Gezegen buluşmaları lafları bir süre sonra adresini buldu ve Facebook üzerindeki Gezegen İzmir grubuna katılmamla birlikte 10 Aralığı beklemeye başladım, bu sırada bulunmasında fayda olacağını düşündüğüm herkese haber verdim.

Ancak daha önce Gezegen dendiğinde aklıma neden IBM ve Linux geldi çok merak etmiştim, sonradan Google ile bakınca sebebi anlaşıldı. Meğer aklıma takılan şey LKD günlükleri ile ilintili gezegen günlükleri imiş. Sanıyorum IBM burada vakti zamanında adresime ulaştırdığı dergisinde bu güncelerden bahsettiği için yer aldı, markaların ve/veya yeni oluşumların isimleşir markalaşırken başkasına fayda sağlamaktan kaçınmaları gerekliliği canlı örneğiyle yaşam buldu resmen.

Son anda çıkan bas-kes işlerinde kullandığım yeni şeffaf sticker 18 force gücünde bana zorluk çıkardığı için buluşmaya 1 saat kadar geç katılabildim. Miko Siesta kafe oldukça güzel bir yer bulmakta zorlanmadım haliyle izmirlilik büyük fayda sağlıyor . Ancak bahçede oturan kimseyi tanımadığım gerçeği, “çok geziyorsun arkadaş sen bak sektörden çevreden kimseyi tanımıyorsun onlarda seni tanımıyor” dedirtti bana. Velhasıl bara doğru geçip;

-“Gezegen nerede  ?” diye sormamla başladı herşey, saf saf baktı soruyu sorduğum görevli ve
-”Gezegen ? hangi gezegen ?”
-“Buluşma varmış burda gezegen buluşması”
-“Ben duymadım gezegen” içeriye doğru dönerek “Arkadaş gezegen diyo bilen var mı ?” diye sordu kısık ve şüpheli gözlerle bakan garson.
-”Bahçedeler abi” dedi sağolsun ve yönümü bahçeye çevirdim.

Okan’ı görünce içim rahatladı hemen bayan yanından ( Merve ) yer kaptım, sohbete başladık. Ben bu sırada Okan ve Onur’u sürekli karıştırdığımı tekrar idrak etmiş oldum, neden böyle oluyor bilmiyorum.

Önceleri çöken sessizlik zamanla yerini sohbetlere gülüşlere bıraktı, birbirimizi tanıdık, necisin arkadaş diyerek önce sıradan sonra karmaşık düzen tanıştık. Galiba buluşmamızda bir ev sahibi eksikliği var gibiydi, ufak bir liderlik güzel olabilirdi ama böyleside güzel oldu herkes bir şekilde eşit kaynaştı. Tanışık olanlar vardı aramızda ve çoğunluk Ekonomi üniversitesi mezunu arkadaşlardı. Bir kısmımız yurtdışı görmüş bir kısmımız bu eksikten bahsetmek bile istemeyenler grubundaydı misal ben. Hep içimde uktedir bir kez daha neler kaçırdığımı anladığımı düşünüyorum, hissi bir mesele aslında. Solumda Merve, 6Q’dan Okan ve tayfası, Hemen karşısında asla kardeş diyemeyeceğiniz 2 sıcak arkadaş onların yanında Iphone uygulamalarından tanıyacağınız bir arkadaş ( Emin ), sırasıyla sektör dışıda olsa aramıza sıcaklığını katan arkadaş ( Tamer ), Hostingci arkadaşlarımız ( Smyrna ), Kurumsal çözüm üreten arkadaşlarımız ( Egegen ) ve benim en çok ilgimi çeken müzik kompozitör diyebileceğimiz bir arkadaş ( Kabraxis ) vardı bu zincirin tamamlayıcı halkası tabiki ben oluyorum . Çok mu ben merkezciyim ne . Adını anmadığım arkadaşlar olabilir ancak isim ve yüzler hakkında ne kadar kötü bir hafızam olduğuna dair ünüm başka türlü yayılmıyor , şimdiden affola.

Ben her zamanki gibi tam olarak ne yapabildiğimi anlatmakta biraz zorlandım en çokta Merve ile konuşmamızda bu sıkıntıyı çektim ancak sanıyorum kaynaşma aşamasında olduğumuzdan ola geldi. Sonrasında sanıyorum diğer arkadaşlara bunu daha iyi anlatabildim, ben çözüm bulan, ara bulan ısrarcı olan, yapı-çatı geliştiren, araştırma yapan, projeye iş gücü olarak direkt katkı sağlayabilen, projenizi bütünleyen ve ürün çıkarılmasını sağlayan kişiyim, ben adı bilinmeyen danışmandan ziyade herbibokolog şahsın ta kendisiyim oh be kolu kol yapan dirsek ekleminin ta kendisiyim .

Yaptığımız işlerden konuştuk, bir ara masada “hastasıyız” ( Çağhan ) adlı dergi dolaştı, söz konusu dergi göztepe sporun dergisi, Okan’ın da katkılarıyla hayat bulmuş. Açıkcası ben beğendim dağıtım adetleri o an için 2000 ve üzeri idi, vizyonda daha fazlası olduğu kesin. Hazır reklam pariteleri oturmamışken bir sayfa kapsam ajans işlerinde kullanırmıyım diye düşünerek ufak tefek sorular sordum. Aklınızda yerel dergilerin verimliliği ile ilgili olumlu fikirler varsa bence mutlaka bir göz atın. Mesele spor ve d,b,c gruplarından genç kesim beyler bayanlar .

Oyunlar ve geliştirdiğimiz uygulamalardan konuşuldu, bir ara Iphone ( Ios ) uygulamaları geliştiren arkadaşımızın uygulamalarından konuştuk müzik ve klip içeren uygulamalardaki tam kelimeyi hatırlayamadım ancak tescil/sahiplik durumu konuştuk. Neticede büyüyene kadar kimse birşey demiyor ile noktaladık. Okan’ın 6Q ile yeni fırından çıkan Tombala oyununu ve gelişmesini konuştuk. Yurtdışı kaynaklı bir firmaya bir farklı versiyonunu satabileceklerini söylediğinde hepimiz sanıyorum –“abi ne güzel yaa” dedik , nazar değmesin.

Bir ara ki bu aralar epey fazlaca sanırım domain pazarlama ile ilgili Okan ile 4-5 cümle konuşabildik. Ben bu durumu sevmediğimi her alanda dile getiriyorum genellikle. Tabiki o da kendi açısından haklı bende proje geliştiren kişi olarak tam bir projeye başlayacak iken jenerik bir domainin masraflar haneme 1000$ eklemesinden bir başka arkadaşın katılımıyla birlikte şikayetçi idim. Sırf bu yüzden projeden vazgeçmişliğim bile vardır. Son vazgeçtiğim proje sosyalbaski.com domaini için geçerliydi mesela . Hemen hemen aynı zamanlarda bakılıp alınmış olması daha bir enteresandı hep domain firmalarının bu konularda haince davrandıklarına dair komplo teorilerim vardır.

Sağ tarafıma doğru Smyrna ve Egegen konukları vardı, onlarla lobi.net den ne güzel proje olur yahu bu izmirde wireless hotspot ile orta ölçekli şirketlerin yedekleme ve upload sorununu çözecek DC yokmu diye dertleştik konuştuk.

Tüm bunların içerisinde en çok konuşmaktan hoşlandığım şey geçmişimde çok özendiğim MOD müzikle ilgilenen ve 64KB yarışmalarına katılımda bulunacak olan arkadaşımdı ( Uğurcan ). IRC kullanan hala varmış ! ben dahil bir başkası çıkınca çok sevindim. Mod formatı Midi formatı derken kendimi sürekli yaptığı işleri daha fazla duyurması hususunda ısrar ederken buldum, arkadaşım umarım sıkmamışımdır seni .

İrili ufaklı notlarıma gelecek olursak;

• Merve sağolsun fotoğraflarımızı çekti ve Twitter’da paylaştı.
• Ufak bir detay Apple masaya ağırlığını koymuştu ! 2nci Android ve Eminim tek Windows Smartphone kullanan bendim
• İçimden keşke diğer İstanbul ve Ankara grupları ile skype üzerinden görüşseydik diye geçirdim.
• Uzundan ziyade daha şişman iç içe masalara ihtiyacımız var
• Starbucks’da olsaydı çok sevinirdim ben çok seviyorum Nero ve Starbucks’da toplaşmayı.
• Daha önce yaptığım her toplantıda Starbuck’ın ilk içecekleri ücretsiz verdiğini hatırlatmak isterim ( öncesinde biraz konuşmak gerek tabi ).
• Herkesin kartvizit dağıtabilmesi iyi olurdu sosyal medya dışında bu arkadaşlarla tekrar iletişim kurmam zor olabilir.
• Çok hoşlandığım şeylerden biri kartvizitlerin tartışılması oldu, şu diyalog kulaklarıma takılmış “Arkadaş seninki çok ince aa seninkide ince daha kalın olmalı”

Sonuç olarak en kısa süre kalabilen yegane şahıs olarak ben çok ama çok memnun ayrıldım masadan. Gezegen toplantısı farklı sektörlerden insanları buluşturmak ve networking yaratmak gibi konularda başarılı olacağa benziyor. Uzun süredir eksikliğini hissettiğim İzmir algısı ise beni ayrıca mutlu etti.

Bir sonraki görüşmeyi iple çekiyorum ve umuyorum bu sefer gelemeyen arkadaşlar da katılacak, gelen ve katılım gösteren arkadaşlar ise ortamın güzelliğinden olsa gerek daha kalabalık katılım göstereceklerdir.

Son olarak katılımcıların twitter listesi aşağıdaki gibi;

• http://twitter.com/yildirimokan
• http://twitter.com/merveeben
• http://twitter.com/honurdogan
• http://twitter.com/oselek
• http://twitter.com/kalimor ( ben )
• http://twitter.com/TamerTumkaya
• http://twitter.com/mehmettahta
• http://twitter.com/EminBudak
• http://twitter.com/caghangundem
• http://twitter.com/burhansohoglu
• http://twitter.com/mehmettahta
• http://twitter.com/Kabraxis
• http://twitter.com/cihangirkorkmaz
• http://twitter.com/saimemre
• http://twitter.com/caglarergul

Yeniden düzenleme :

• Ufak değişiklikler.
• Müge aslında Merve imiş, sahi Müge kim ?

Bazen bir bakarsın o da kan ter içinde.
Bazen bir bakarsın ki o duruyor olduğu yerde,
Sen almışsın bir başına onca yolu, yorulmuşsun.
Anlatırsın; Önce uzaktan geliyordu ses emin olamadım.
Şimdi yanındayım, üstelik kalbimin her atışı
Bu koşarak geldiğim sesin notası.
Koştukça bu sesin artması boşa değilmiş.

Ama bazen susar karşındaki, sade bakar.
Aşk değil sanki buz kesmiştir her yanı
Fakat atan kalbinin tınılarını duyarsın.
O gülümser içini ısıtmak istercesine, arkadaşız der.

Bozulan ritmiyle, dengesi bozulmuş tonlarıyla
Tüm orkestra çöker üzerine, her bir nota hüzünlü
Ve en keskin enstrüman çalar son acıklı notayı.
Arkanı dönmek, uzaklaşmak gerek, sürünürsün.
Bozuk bile çalsa keman her acıklı notada döner bakarsın.

Bazen koşar gelir sevgilii notaların her birini toplar,
Her birini okşar öyle asar havaya, bir çınlar ki kulağında
Her notada bir orkestra, duymayan kalmaz.
Kalbinin her atışı kapalı gişedir artık, ardı ardına.
Dokunuşun tınısı, bakışın sıcaklığı, salon fevkalade.

Bazen gelen olmaz ardından, önce kötüleşen tınılar
Uzaklaştıkça ara ara güzelleşirler, kandırırlar.
Döner bakarsın, çok uzaklarda, göz görmez,
Kulak duymaz aslında ve farkedersin, duyduğun
Kalbinin ömür kadranında tik taklarından ibaret.

Sağırlaşırsın, körleşirsin hayata, heybetsizleşir herşey.
Bir ömür gelen o arada kalmış zamanda sersemleşir,
Ne gördüğünü bilemezsin hatta ne duyduğunu.
O notaların tınıların eksikliği boşluk gibi sessizce yerleşir yüreğine.
Umutsuzca yeni ve yine uzaktan gelecek seslerin kaderine inanır,
Umut denilen güneşin seni yalancı çıkarırcasına içine doğmasını beklersin.

Perde kapanır, yarın yine açılır…