Aşka ve sevgiye dair unutulamayanlar...

Affet Beni Sevgilim...

noreply@blogger.com (Veysel Araf BEŞKAT) — Fri, 15 Nov 2013 16:05:00 +0000

Sevdiğime…

Bu güne kırgın olarak girmeni istemezdim elbette, ebedi sevgi yolunda ilk adımı attığımız bu gün sana sonsuz teşekkürlerimi iletiyorum. Bu hayatta sevgiyi, aşkı, güveni, mutluluğu ve acıyı beraber tattık. Beraber büyüdük o tozlu ve soğuk sıralarda… Sen bunları okurken biliyorum dolacak gözlerin ne kadar kırgın olsan da… Hala içinde saklı olan aşk var. Hasret var. Özlem var.

Birlikte gezebilmek, gülebilmek, mutlu olabilmek, şaşkınlıklar ve sevinçler yaşayabilmek için, en önemlisi de birbirimizi sevebilmek için senden bolca bir zaman istiyorum hayatını benim hayatımla birleştirmeni, benim olmanı, benimle evlenmeni istiyorum. Şimdi soracaksın emin misin diye.. Evet eminim yaşlı gözlüm, eminim sevgilim, eminim bir tanem, eminim hayatım, eminim tatlım, eminim canım, eminim sözlüm ve eminim.

Yıllar geçse de aşkımız ilk günkü gibi taze… daha dün okumuştum “Yolsuz ve yolcusuz; yolculuklara içimde çıktım ben kendimi içimde kaybettim.”sözünü, daha dün dershaneden sınavdan çıkmıştık. Daha dün otobüs duraklarında aptallıklar yapmadım mı? “Ne var ” dediğin an dün gibi gözlerimin önünde, daha dün girdik deneme sınavlarına teselli ettik birbirimizi, dön sevdiğine, yarine… ‘Yolcunu’ yarı yolda bırakma…

Her satırda, her rüyada ayrı bir hatıra… Çık dışarıya sor bakalım “Ali mi Ayşe’yi seviyor yoksa Ayşe mi Ali’yi?” alacağın cevap belli “Veysel seni seviyor". Seni seviyorum, I love you, Ich liebe dich, Je t’aime, Ya tebya liblui, T’estimo…

Şuan yanında yokum ama buradan sana beyaz güvercinler yolluyorum. Hayatımıza sevgi, mutluluk ve huzur versin diye. Tüm yaşantımız boyunca birlikte en güzel günleri, en neşeli anları ve sevginin doruklarını yaşayalım diye. Birleşen ellerimiz, kalplerimiz hiç ayrılmasın…

Affet beni Sevgilim....

İnanmak,Sevgi ve Aldatılmak

noreply@blogger.com (Veysel Araf BEŞKAT) — Thu, 14 Nov 2013 22:27:00 +0000

Sevmenin acılarla dolu bir duygu olduğunu bilirsin.. Ama bir gün, hiç beklenmedik bir zamanda, hiç beklenmedik bir yerde ve hiç beklenmeyen biri çıkar karşına.. İşte bu, bu çok faklı dersin ilk görüşte vurulursun ona ve onu elde etmek için elinden gelen herşeyi yaparsın.. Bazen hayatı umursamazsın çünkü senin hayatın artık 'O' olmuştur..Onu her şeyi ile kabul edersin..Yeter ki 'O' olsun istersin ve sonunda istediğin olur.. Artık istediğin olmuştur şimdiki amacın ise onu kaybetmemektir ve bu yüzden onun istemediği her şeyden vazgeçersin.. O herşeye değer, bu sefer çok farklı dersin.. Ondan gelen tek kelimelik mesaj seni senden alır.. 'ÖZLEDİM'.. Sadece bu mesajı için elinden gelen her şeyi yaparsın..

Ama bir gün, kaybetmemek için uğruna her şeyinden vazgeçtiğin kişi, seni hiç düşünmeden, gerçek sevginin sende olduğunu bilmeden tek kelimelik sözünü söyler..'ELVEDA'..Sebebini sorarsın, kendini suçlarsın nerde hata yaptım diye fakat tek cevap bile alamazsın.. Bir de bakarsın ki o hayatına çoktaaann birini almıştır.. Senin sevgine inanmamış, hayatına başkasıyla devam etmek istemiştir.. İşte şimdi kendini suçlarsın inanmanın en büyük kumar olduğunu bile bile karşındakine inandığın için.. Sevmenin çoğu zaman tek taraflı olduğunu bile bile sevdiğin için.. Ve sonuç.. Yine aynı.. Kumarı kaybeden Sen..Acılarla başbaşa kalan Sen..Ve gerçekten seven yine Sen olmuşsundur..

Terketmek Sıradan...

noreply@blogger.com (Veysel Araf BEŞKAT) — Thu, 14 Nov 2013 17:52:00 +0000

Herkes gibi ayrılığı anlatacağım. Sıradan... Her aşk gibi... Yalnızlık... Beklenen son. Kadınları anlamak değil bizim işimiz. İnsan işini severek yapmalı çünkü. Hiçbir zaman başaramayacağımız bir işi yapmak ne kadar kötü olabilirdi ki. İşte o kadar kötü olmuştu. Yalnızlık bir tren gibi... Sonu yok bu trenin önüne gelen atlıyor.

Ayrılalım dedi. Neden dememi beklemedi. Eskisi kadar sevmiyorsun beni dedi. Ne dersiniz ki. Klasik sevgi sözleri her kızın duymak istediği. Galiba artık duymaktan sıkılmıştı. İnsan sevmekten sıkılır mı? Veya sevgi sözlerini duymaktan... Galiba sıkılmıştı. Anlamıyordum hiç anlamayacaktım.

Elle tutulur bir şey ver bana dedi.Elle tutulur ne verilebilir ki aşkta. Hediye mi, çiçek mi? Şu dünyada her kadının sahip olacağı şeylerdi bunlar. Oysa ben ona daha değerlilerini vermiştim. Ona saf, temiz bir aşk, karşılıksız sevgi vermiştim. Belki elle tutulmaz, gözle görülmez ama bu dünyada sahip olduğum en değerli şeyleri vermiştim. Oysa o en değerli varlığımı aldı çekip giderken kalbimi söktü yerinden, hayallerimi çaldı başımın üzerinden. Beni yalnızlığa, çaresizliğe, kimsesizliğe bıraktığını bilmeden. Ve oturup konuşmadan, bir bahane bulamadan, çekip gitti. Giderken o emri vermeyi ihmal etmedi herkesin, sıradan insanların yaptığı gibi... Kendine iyi bak...

Birlikte İlk Adım Aşka Karşı

noreply@blogger.com (Veysel Araf BEŞKAT) — Thu, 14 Nov 2013 12:24:00 +0000

Sevgili dostlar yeni bir blog ile karşınızdayım. Kısaca kendimi de size tanıtmak istiyorum. Ben 22 yaşındayım. Mustafa Kemal Üniversitesinde Ftr bölümünde eğitim görmekteyim. Buradan hayatla ilgili tecrübelerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. Hayatla derken aşk ve sevgiye dair. Niyetimiz kimseye öğüt vermek değil sıkıntılarınızı bir nebze paylaşabilmektir. Danışmak istediğiniz sıkıntılarınız olursa sizlerde bana ulaşabilirsiniz. Blogda yayınlanmasını istediğiniz aşka ve sevgiye dair anılarınızı buradan paylaşabilirsiniz. Hayatta her şey gönlünüze göre olsun dostlar.