<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557</atom:id><lastBuildDate>Thu, 19 Dec 2024 03:27:45 +0000</lastBuildDate><category>Pessoal</category><category>Comportamento</category><category>Pesquisas</category><category>Ser mãe</category><category>Educação</category><category>Aborto</category><category>Citação</category><category>Parto</category><category>Evento</category><category>Preparação</category><category>Amamentação</category><category>Enxoval</category><category>Gestação de 12 meses</category><category>Dica</category><category>Gestação</category><category>Decoração</category><category>brinquedos</category><category>organização</category><category>Festa</category><category>desenvolvimento</category><category>moda</category><title>Éramos 2 - agora somos 4</title><description>para gestantes e tentantes; sobre bebês, pré-natal, gravidez, estudos...</description><link>http://eramos2.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>89</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-6570558887482138132</guid><pubDate>Thu, 12 Jun 2014 20:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-06-12T17:47:15.253-03:00</atom:updated><title>Facebook</title><description>&lt;br /&gt;
Criei um site no Facebook e vou tentar ressuscitar o blog.

&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijm7A_yHCfHCdw1zWHBRsv7GkKf8LIkxdOYjOnZDYP76HdlwQBj1Sn7So7p_xU6N83Ydh9hLmmDbx3Wk5cMNzoSfzwX2DjVvllFIcx-kyR08lJAa6eooqB0amOYm-jFHEnbhgY2fVLJJg_/s1600/0014+ed.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijm7A_yHCfHCdw1zWHBRsv7GkKf8LIkxdOYjOnZDYP76HdlwQBj1Sn7So7p_xU6N83Ydh9hLmmDbx3Wk5cMNzoSfzwX2DjVvllFIcx-kyR08lJAa6eooqB0amOYm-jFHEnbhgY2fVLJJg_/s640/0014+ed.jpg&quot; height=&quot;137&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.facebook.com/blogeramos2&quot;&gt;http://www.facebook.com/blogeramos2&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
;)&lt;/div&gt;
</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2014/06/facebook.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijm7A_yHCfHCdw1zWHBRsv7GkKf8LIkxdOYjOnZDYP76HdlwQBj1Sn7So7p_xU6N83Ydh9hLmmDbx3Wk5cMNzoSfzwX2DjVvllFIcx-kyR08lJAa6eooqB0amOYm-jFHEnbhgY2fVLJJg_/s72-c/0014+ed.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>4</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-2542844320362683271</guid><pubDate>Sun, 21 Apr 2013 15:28:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-04-21T12:29:27.540-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Ser mãe</category><title>A utopia da maternagem</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Vamos ver se eu consigo explicar de forma simples e clara os pensamentos complexos e abstratos que estão na minha cabeça.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Vejo &lt;strike&gt;algumas&lt;/strike&gt;&amp;nbsp;muitas mães dizendo que não existe um modelo certo de maternagem e que cada família deve seguir seu próprio modelo. A maioria dessas mães (não todas!), no fundo, estão dizendo: eu não consigo fazer como vocês e me sinto culpada.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Há uns anos atrás, especialistas diziam que a criança não deveria engatinhar para não prejudicar o desenvolvimento do caminhar. Hoje, dizem o oposto. Na época, as crianças viviam embrulhadas para impedir que engatinhassem, presas em chiqueirinhos. Lembram do &lt;a href=&quot;http://www.tvsinopse.kinghost.net/p/popeye3_arquivos/tvsinopse0000016097.jpg&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Gugu&lt;/a&gt;, personagem do Popeye? Ou a irmã do Bart Simpson? Ambos com aquelas roupas típicas que não deixam os movimentos livres. Estimular o engatinhar seria o modelo correto? Não estariam os pais no passado, fazendo errado? Fato é, que existe, sim, um modelo melhor que outro.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Bater não educa.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Amamentar até os 2 anos ou mais é o melhor para a criança&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Amamentação exclusiva até os 6 meses é benéfico para a saúde&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Deixar a criança sozinha no berço chorando prejudica.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
etc, etc...&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas esse modelo é incompatível com seu estilo de vida? Você não conseguiu ser a mãe ideal? Ótimo. Não se sinta culpada. Nenhuma mãe acerta tudo sempre. Uma consegue não bater nunca, outra amamentou numa boa... Mas nenhuma consegue ser a mãe perfeita.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O que eu acho prejudicial é que algumas mães, para se verem livres da culpa, querem transformar a realidade e se convencem - e às vezes tentam convencer as outras mães - que o errado é o correto a ser feito. Por exemplo: vamos dizer que elas tenham recorrido à palmada. Ao invés de pensar: &quot;Oups! Não consegui. Eu estou cansada, estressada... sou humana. Tentei mas não consegui.&quot; Elas se convencem de que bater é o correto, só para se livrarem da culpa. E o pior é que elas continuam frustradas e com a auto estima baixa. Tentar deturpar a realidade para se encaixar nela não funciona.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Daí encontrei hoje esse quadrinho e achei que explica bem o que eu acabei de falar. Pensem nisso.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuEm0BGwkg11QsXnujKx8ewIHCbMTiF2wq9ah_GhqSdhI1M7cU2Pp-gGT-FuwFiWHSKJPvTKp98hQnzKR5XJL_s8wKYvnEYS1JFiQO-91VMFHC-P7w99s7AmK8k_JsuJGdw8J8F1qmCrJe/s1600/388065_559393050772672_275877570_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;115&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuEm0BGwkg11QsXnujKx8ewIHCbMTiF2wq9ah_GhqSdhI1M7cU2Pp-gGT-FuwFiWHSKJPvTKp98hQnzKR5XJL_s8wKYvnEYS1JFiQO-91VMFHC-P7w99s7AmK8k_JsuJGdw8J8F1qmCrJe/s400/388065_559393050772672_275877570_n.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2013/04/a-utopia-da-maternagem.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuEm0BGwkg11QsXnujKx8ewIHCbMTiF2wq9ah_GhqSdhI1M7cU2Pp-gGT-FuwFiWHSKJPvTKp98hQnzKR5XJL_s8wKYvnEYS1JFiQO-91VMFHC-P7w99s7AmK8k_JsuJGdw8J8F1qmCrJe/s72-c/388065_559393050772672_275877570_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-5811672965479406335</guid><pubDate>Wed, 20 Feb 2013 11:59:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-02-20T08:59:13.865-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Educação</category><title>Adaptação na escola nova</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Nova adaptação.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Felicidade que não cabe em mim.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O post vai ser longo, mas sei que as mães apreensivas com essa fase, vão encontrar paciência para ler. :)&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Para quem não sabe (andei super afastada do blog desde que passei a participar de grupos no Facebook), tirei minha filha de uma escola construtivista e migramos para uma montessoriana.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A história foi a seguinte, resumidamente:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Coloquei ela na escola interrelacionista, uma derivação do construtivismo. A reunião dos pais foi maravilhosa e a proposta de adaptação super organizada:&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- a criança chegaria de mãos dadas com a mãe e entraria andando na sala para que não se sentisse arrancada do colo da família.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- encontraria uma sala com rotina&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- num primeiro momento, a mãe entraria em sala de forma passiva, a permitir que a tia ganhasse a confiança da criança e o afastamento da mãe seria gradual.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- o horário de adaptação começaria com uma hora e aumentaria diariamente&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- se a criança quisesse muito ir embora, seria feita a vontade da criança para que ela não se sentisse presa e abandonada.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Na prática, absolutamente nada disso aconteceu. O ambiente era caótico, não havia rotina, criança aos berros pra tudo que é canto, enquanto as já adaptadas do ano anterior, corriam e empurravam sem qualquer atividade... Nos primeiros dias, a professora nem sequer falou com minha filha e apenas uma auxiliar cuidou dela. Passado algum tempo, cansei de ver mãe arrancando o filho do próprio colo e entregando para professora aquele serzinho aos prantos enquanto a porta era fechada e os berros eram ouvidos à distância. Professora sorrindo: &quot;foi tudo ótimo&quot;. E minha filha dizendo que não queria voltar por que as crianças choravam muito querendo as mães e elas não vinham. Daí, ela ficava assustada, pedia educadamente para me chamar e a professora se recusava. Enquanto eu, otária, estava do lado de fora esperando.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Dei chance para a escola até o final do ano, mas acho que o período de adaptação é muito revelador e não vou entrar em outros detalhes que muito me decepcionaram. O post já está muito longo.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Durante o ano todo visitei poucas outras escolas recomendadas. A maioria, eu já sabia que seria igual por comentários de outras mães, então me concentrei em poucas e comecei a acreditar que o problema é da sociedade e que eu trocaria minha filha de seis por meia dúzia. Fui levando.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Aí... eis que me falam da escola montessoriana. No Rio de Janeiro, só tem duas oficialmente e uma delas - que sorte! - ao lado da casa da minha mãe. Fui lá&amp;nbsp;despretensiosamente&amp;nbsp;conhecer. Achei que encontraria mais do mesmo e, para a minha surpresa, encontrei uma sala clean, organizada, nenhuma criança correndo, gritando... um silêncio que nos levava a falar em tom baixo, respeitosamente. Em grupos pequenos ou solitárias, todas as crianças estavam fazendo alguma atividade ou entre atividades. Minha filha quis entrar imediatamente e lá ficou por mais de uma hora enquanto eu conhecia a escola.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A adaptação começou na segunda e está sendo uma adaptação de verdade. Ela tem pequenos momentos de querer sair da sala, me procurar... todos respeitados. Eu soube que tem criança chorando e até vi uma ou outra no corredor, além de um menino que chorou e a mãe foi chamada para ficar em sala um pouco. Tudo dentro da normalidade. Minha filha pede para voltar. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ela está ficando apenas duas horas e volta pra casa esgotada, então vou respeitar esse tempinho dela por enquanto. Ontem ela ficou ansiosa e agitada antes de sair de casa e no trajeto. Quer ir pra escola, mas chegou na hora de entrar em sala e não quis transformando esse momento numa brincadeira nervosa. Saiu correndo pela escola às gargalhadas. A tia saiu e meio que entrou na brincadeira enquanto eu me despedi e fui para uma salinha com outros pais. Não sei em que momento, a professora ganhou a confiança dela e entraram. Ficou pouco mais de duas horas e viemos embora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vou tentar postar um vídeo dela do primeiro dia que mostra um sorriso de contentamento enquanto desenha com uma auxiliar. Meu coração não cabe em mim de felicidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Continuarei contando. :)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2013/02/adaptacao-na-escola-nova.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-7289416063317785225</guid><pubDate>Mon, 05 Nov 2012 16:07:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-11-05T14:07:17.103-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><title>Atenção</title><description>&lt;br /&gt;
Li o seguinte trecho em uma matéria: &quot;João é um menino carinhoso, mas desatento. Se ele está em frente à TV precisamos desligar o aparelho para ele prestar a atenção.&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Oups! Peraí! Como assim ele é desatento?! O menino está prestando tanta atenção na TV que nem percebe a mãe falando com ele. Poxa, mamãe, quem não está prestando atenção é você.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&lt;br /&gt;
</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/11/atencao.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-6478326947230705257</guid><pubDate>Fri, 07 Sep 2012 03:02:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-07T15:16:52.163-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Educação</category><title>Testando limites? Será?</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Birras, birras, birras... Quem tem um filho de 1 a 3 anos de idade, na certa já leu a respeito, procurou se informar e pediu ajuda aos universitários. Eu fiquei obcecada com o assunto quando minha filha deu seu primeiro ataque no meio da rua, com menos de 2 anos, porque queria atravessar sozinha. Eu chorei, meu marido interviu e fiquei ali, meio que em estado de choque. Não foi a única birra dela e tenho certeza de que todas as mães passaram ou passarão por isso em algum momento da vida.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Não posso falar sobre crianças mais velhas, pois nada sei a respeito, mas entendi bem o que ocorre com essas pequeninas, tanto que minha filha parou de fazer birras poucos meses depois, por volta dos 2a3m.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Primeiro, pare de achar que todo ataque de choro e pontapés é uma tentativa de testar limites. Esse &lt;i&gt;testar os limites,&lt;/i&gt; a famosa &lt;i&gt;birra,&lt;/i&gt; ocorre quando a criança percebe que alguém faz a vontade dela pra que o choro termine logo. Elas são tão espertas que criam um padrão: mamãe cede quando está na rua, papai cede à noite quando está cansado e etc. Quando isso vira rotina, a birra perde toda a emoção e se torna aquele choro sem lágrimas, a mais pura encenação.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Falando agora dos ataques de raiva e frustração...&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Esses são ataques legítimos, baseados em emoções fortes e que se confundem com as birras do estilo chantagem que acabei de mencionar.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Há dois momentos distintos: há o ataque de raiva e o choro da frustração. No primeiro, é impossível dialogar com a criança. Sugiro as técnicas do Dr. Harvey Karp que vou abordar mais adiante. No segundo momento, a criança chora e pode vir a ser grosseira, mal humorada, mas ela está ouvindo o que dizemos.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Devemos levar três pontos em consideração.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Primeiro&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
crianças pequenas possuem sentimentos simples e egocêntricos.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Pensem nelas como a fada Sininho, que de tão pequenina, só conseguia ter um sentimento por vez. Emoções complexas estão fora de cogitação então não espere compreensão, gratidão e empatia da parte delas. Não que elas sejam egoístas por escolha; é que elas ainda não aprenderam a se colocar no lugar do outro, ainda mais quando estão vivendo um momento de frustração, raiva ou medo. É impossível pra elas lidarem com qualquer outro sentimento além desses. Lembre-se: seu filho mal tirou as fraldas, portanto, não exija tanto dele!&lt;b&gt; É um sentimento por vez.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Segundo&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
crianças pequenas não sabem o que fazer com o sentimento que toma conta delas, particularmente o medo, a raiva e a frustração. Sem saber como agir, elas choram, gritam e esperneiam. Algumas batem e mordem.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Pense em você por horas escrevendo uma dissertação de mestrado quando falta luz e se lembra de que não salvou o documento. Duvido muito que você lide com essa frustração calmamente dizendo: &quot;Ah, que pena! Terei que passar horas escrevendo um novo texto, mas tudo bem, acontece.&quot; E saia assoviando. Não. Você vai fazer o que foi ensinada a fazer. Sentirá a raiva tomando conta, mas dará um jeito de canalizar essa raiva pra alguma coisa que não seja destruir o computador à sua frente.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ignorar o seu filho durante um ataque de raiva, com certeza não ensinará a ele o que fazer quando esse sentimento chegar. Chorar é uma boa forma de lidar com a raiva, portanto, não queira que ele engula o choro. &amp;nbsp;É cedo demais para ele saber se controlar sozinho. Não exija isso dele!&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Quando minha filha chega nesse estágio em que já se conformou com a situação, está com raiva de mim por eu ter negado algo a ela e frustrada por não ter o que deseja, ela começa a chorar. É diferente do ataque do momento anterior. Ao invés de brigar com ela pelo escândalo, eu tento abraçá-la, ficar próximo, fazer um carinho. Sou solidária à minha filha. Seja solidária! Tente se colocar no lugar deles. &lt;b&gt;O que para as pessoas de fora não passa de uma birra de criança mimada, para o nosso filho é um momento de estresse, de aprendizado e aceitação de si mesmo&lt;/b&gt;. Conforme eles vão amadurecendo, podemos ensinar a contar respirações, por exemplo, ou alguma outra técnica, mas no princípio, o que eles precisam é de compreensão e paciência.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Não ceder aos desejos das crianças é diferente de ignorar, ameaçar ou brigar com elas. É possível negar um desejo sendo gentil e amável mesmo diante de um ataque de raiva&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Terceiro&lt;/b&gt;:&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
eles não sabem o que estão sentindo.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Nós explicamos a eles sobre as formas, os números e as cores, mas esquecemos de ensinar o fundamental para um vida saudável: o que são e quais são os sentimentos.&lt;/b&gt; No momento em que eles ficam zangados, frustrados, tristes... Essa é a hora de explicarmos o que estão sentindo e porquê. Quando abraçá-lo e estiver com eles, acalmando-os após um ataque de raiva, explique o que estão sentindo: &quot;Você está com raiva da mamãe, muita raiva, mas isso vai passar. Vou ficar aqui com você até passar.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Dr. Harvey Karp&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
dialogando com crianças pequenas e transtornadas por um ataque de raiva&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas não adianta vir com esse grande discurso na hora do ataque! Não, não! Lembra que mencionei a técnica do&amp;nbsp;Dr. Harvey Karp lá em cima? Ele é autor do livro &quot;A Criança mais Feliz do Pedaço&quot; e ensina a forma de dialogar com crianças pequenas quando estão transtornadas e mal ouvem o que a gente diz. Ele sugere frases curtas e repetidas para que a criança saiba que entendemos o recado. Algo mais ou menos assim: seu filho quer biscoito na hora do almoço e começa a ter um ataque quando ouve o não. Você deve dizer: &quot;Biscoito! Biscoito! Você quer biscoito! Biscoito é bom! Gostoso!&quot; E assim vai até que ele se acalme e passe a te ouvir. Aí sim, você pode negar o biscoito.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu diria aqui para &lt;b&gt;evitar a palavra &quot;não&quot;&lt;/b&gt;. Ao invés de explicar que ele não terá o biscoito porque deverá almoçar antes. Diga que sim, que ele terá o biscoito logo depois de almoçar. Lembre que a mente do seu filho funciona de forma rudimentar, principalmente nos momentos de estresse.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu super indico o livro do Dr. Karp. Acho que deveria se chamar: &quot;Os Pais mais Felizes do Pedaço&quot;. *risos*&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu escrevi tudo isso para tentar quebrar um pouco com a ideia do &quot;testar limites&quot; que foi banalizado pela imprensa e até pelos profissionais da área como psicólogos e pedagogos. Nossas crianças não são pequenos rebeldes querendo quebrar o &lt;i&gt;status quo&lt;/i&gt;; são seres que estão aprendendo sobre o mundo, sobre si mesmos e que possuem um cérebro bem mais simples que o nosso.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu tenho um lema, uma regra ou um código de conduta (não sei ao certo como classificar) que me diz que ninguém - ninguém! (e principalmente as crianças) deveria chorar sozinho. Não é preciso muito, basta estar ao lado. Se não pudermos ser o ombro amigo de nossos filhos... que mundo é esse?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/09/testando-limites-sera.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><thr:total>4</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-3752461603029860228</guid><pubDate>Thu, 02 Aug 2012 22:16:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-08-02T19:16:47.913-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><title>Etiqueta na pracinha</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Olá.&amp;nbsp;Acabei de voltar da pracinha e vou contar o que aconteceu.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Minha filha adora brincar no escorrega, trepa trepa e gangorra. Não curte muito o balanço, mas chega lá de vez em quando. Depois de muito correr, subir e descer, ela gosta de sentar na areia e brincar com os brinquedinhos dela. Dela!&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Toda vez que ela vai sentar para brincar, aparecem várias crianças - muitas crianças! - para usar os brinquedos. Lógico que fico preocupada de perderem as peças, mas já desapeguei. Se sumir, compro outro. Custa barato e não vale o aborrecimento.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O que me incomoda é ter que ficar protegendo a minha filha. Se deixar, tiram tudo dela, até porque não levo brinquedos suficiente pra pracinha toda e as crianças precisam disputar a tapa cada pá, colher e panelinha. Acontece com&amp;nbsp;frequência dos brinquedos da Míriam serem os únicos da pracinha inteira. Os únicos! São quase 10 crianças em cima das coisas dela. Fica difícil mesmo pra minha filha conseguir brincar. Ela tem sido um anjo se esforçando para compartilhar tudo numa boa, abrindo mão de um monte de brincadeiras.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqKFfdD7xyg4hU7br3gtr4zpJ0HV69U2iELjze5zQQ7OGVAjqIl_sZ1cl6RY1L32q6YlJ4BcJuWc7KSB_pzCPLHnOA2PIb_7MxHhP-S94-epXvYSgIWD-1Ok_KPZuuIYa7CkpSZ7BvRTGG/s1600/CONJUNTO-DE-PRAIA-PEIXONAUTA.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqKFfdD7xyg4hU7br3gtr4zpJ0HV69U2iELjze5zQQ7OGVAjqIl_sZ1cl6RY1L32q6YlJ4BcJuWc7KSB_pzCPLHnOA2PIb_7MxHhP-S94-epXvYSgIWD-1Ok_KPZuuIYa7CkpSZ7BvRTGG/s320/CONJUNTO-DE-PRAIA-PEIXONAUTA.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E por que isso? Por que essas crianças não levam brinquedos também? Não me incomodo mesmo de misturar os brinquedos da minha filha com os de outras crianças, mas ter que compartilhar com a pracinha toda fica realmente difícil. E ainda escuto algumas mães, meio que se justificando: &quot;eu trazia os dela, mas ela só queria brincar com os dos outros&quot;. A minha vontade é responder: &quot;Da próxima vez, traga os da sua filha para a minha filha ter com o que brincar. Que tal?&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Um joguinho desse, da foto, custa R$15,00. Vocês acham que esse valor é muito para um brinquedo que será usado incontáveis vezes? Que fará a alegria de incontáveis crianças?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Acho que esse post foi mais um desabafo.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
*suspiro*&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Só não tiro foto da cena e coloco aqui porque não gosto de upar na internet o rosto de outras crianças sem a autorização dos pais.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Um abraço e curtam muito as pracinhas desse Brasil afora. :)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/08/etiqueta-na-pracinha.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqKFfdD7xyg4hU7br3gtr4zpJ0HV69U2iELjze5zQQ7OGVAjqIl_sZ1cl6RY1L32q6YlJ4BcJuWc7KSB_pzCPLHnOA2PIb_7MxHhP-S94-epXvYSgIWD-1Ok_KPZuuIYa7CkpSZ7BvRTGG/s72-c/CONJUNTO-DE-PRAIA-PEIXONAUTA.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-3176215348335924577</guid><pubDate>Tue, 03 Jul 2012 15:13:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-07-03T12:14:46.332-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Dica</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Enxoval</category><title>Mini berço moisés</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Um pulo bem rapidinho.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu vi no Facebook, não lembro onde, mães interessadas em dormir pertinho de seus bebês sem precisar compartilhar a cama. Eu, por exemplo, não consegui dividir o mesmo colchão com a pequena, apesar de querer muito minha filha ali, do ladinho. Eis que encontro uma versão de mini berço vendendo por aqui, em terras brasileiras.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCc7rciZVV6ZR0zv1l1EUTnm7A4YRbSc0czUdQ085gJL8he7UKphl8_8nrJOUIZ71ZLnRoZx6ORTM86LS6yAgcsYEJUiHyE7m2aBfmTIx7ACXAekvIh4IDX-z0Mlt8fsrfse2xuHx6feDa/s1600/mini+cama.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCc7rciZVV6ZR0zv1l1EUTnm7A4YRbSc0czUdQ085gJL8he7UKphl8_8nrJOUIZ71ZLnRoZx6ORTM86LS6yAgcsYEJUiHyE7m2aBfmTIx7ACXAekvIh4IDX-z0Mlt8fsrfse2xuHx6feDa/s320/mini+cama.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Olha que máximo! Eu já tinha visto vendendo no site do &lt;a href=&quot;http://www.carrefour.com.br/moveis-e-decoracao/quarto-infantil/bercos-e-cercados-14800/Mini-Ber-o-Mois-s-Branco-10140-Cana_32779&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Carrefour &lt;/a&gt;e agora na &lt;a href=&quot;http://www.tricae.com.br/Mini-Berco-Moises-Branco-Canaa-18598.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Tricae&lt;/a&gt;. Tenho certeza que, em breve, teremos outros modelos se esse daí tiver saída. Eu compraria sem pestanejar. E, não, eu, infelizmente, não ganho comissão. Quem dera. *risos*&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
#FicaDica&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/07/mini-berco-moises.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCc7rciZVV6ZR0zv1l1EUTnm7A4YRbSc0czUdQ085gJL8he7UKphl8_8nrJOUIZ71ZLnRoZx6ORTM86LS6yAgcsYEJUiHyE7m2aBfmTIx7ACXAekvIh4IDX-z0Mlt8fsrfse2xuHx6feDa/s72-c/mini+cama.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-1604348996877289509</guid><pubDate>Sat, 09 Jun 2012 19:09:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-06-09T16:09:43.999-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Ser mãe</category><title>Fofurices de ser mãe</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Então que estou cheia de projetos e, consequentemente, cansada. Muito cansada. Estou jogada no sofá com aquela cara de derrota, desistindo de tomar coragem e decidindo tomar café. Vem a minha filha, me abraça, me dá um beijo na bochecha e me arranca um sorriso. Tem como não sorrir? (até mesmo porque estou apenas cansada, apesar de extremamente feliz)&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ela então completa com um sorriso no rosto: &quot;mamãe gosta muito de beijo e abraço.&quot; E o meu sorriso dobra de tamanho enquanto o orgulho dessa minha filha explode no peito. Sinto que ela está orgulhosa de si também. Orgulhosa por ter tirado a mãe daquele estado de letargia e soprado vida de volta. Crianças são anjos pra quem sabe enxergar.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Obrigada, Deus, Destino, Tao, Universo, seja lá quem for que me proporcionou o prazer de ser mãe dessa pequena.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E vambora tomar o café e aproveitar esse sopro de vida que ela me deu. :)&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/06/fofurices-de-ser-mae.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-5489403794194491800</guid><pubDate>Mon, 28 May 2012 17:57:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-05-28T15:10:33.240-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Pessoal</category><title>Às recém mamães</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: right; margin-left: 1em; text-align: right;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdsEPh46fv8i7UDgUX_CT0hSdVPo7ZBZ-mzfITqyKzIwjlY8HbHF2ytm017mL7yw_42SKUk93nSTR6lWIyvvpmAjJKmWstKUeHn8Art5iAB2ZX7Ujo9cfpDGoRiCkwS4X3MY2eO_H_k0TF/s1600/DSC01214+ed2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdsEPh46fv8i7UDgUX_CT0hSdVPo7ZBZ-mzfITqyKzIwjlY8HbHF2ytm017mL7yw_42SKUk93nSTR6lWIyvvpmAjJKmWstKUeHn8Art5iAB2ZX7Ujo9cfpDGoRiCkwS4X3MY2eO_H_k0TF/s320/DSC01214+ed2.jpg&quot; width=&quot;234&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Eu, madrinha, Míriam, daminha &lt;br /&gt;Casamento do tio Felipe e tia Tati&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
Então que há 2 anos e 9 meses atrás eu me vi soterrada na rotina de mãe: amamentar, trocar fralda, ninar, dar banho e etc. Passava o dia todo cuidando de um bebê e quando eu percebia já era 4 da tarde e eu ainda estava de pijamas sem comer nada. Rotina, tédio, depressão. Eu só pensava em dormir e depois disso... eu nem sei. Se alguém me dava bom dia na rua, era capaz deu amarrar a pessoa no carrinho da minha filha pra conversar sobre qualquer coisa. Até falar de futebol estava valendo, desde que eu escutasse algo diferente de gugu dada.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E o tempo foi passando e eu fui conseguindo mais tempo livre. O primeiro passo foi conseguir tomar café da manhã, almoçar, tomar banho e, com sorte, dormir mais de 4 horas ininterruptas por noite. Até conseguir ir no banheiro fazer o número dois sossegada demorou um tempinho e foi uma conquista digna de comemoração. Não ria; a maioria das mães conhece a sensação.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Hoje eu voltei a dormir 8 horas por noite (tá. nem sempre. mas dá pro gasto), consigo comer assistindo televisão, e até já tomei vários banhos demorados, daqueles&lt;i&gt; sem hora pra acabar&lt;/i&gt;. Consigo ter lazer, me divirto muito com o mundo imaginário da minha filha e tantas outras conquistas da vida de um adulto normal e saudável. Pois é. Foi gradual e lento, e cá estou, toda atarefada, precisando organizar agenda e a minha lista de tarefas não pode mais ficar armazenada somente na cabeça. Hora de colocar tudo pro papel, prender no mural de cortiça, ativar alarmes do celular... Tanta coisa acontecendo!&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Caraca! Quem diria?! Parece que foi há milênios atrás que eu estava chorando pelos cantos sem tempo de viver. Como é bom ter vida!!! Se eu faria tudo de novo? Bem, não pretendo ter outro filho, mas se eu tivesse outro, me dedicaria da mesma forma, com a mesma intensidade, porque olho pra minha filha e percebo o quanto valeu a pena. Educada, carinhosa, comportada, colabora com tudo e vive preocupada em me agradar. O sofrimento que passei (sim, posso dizer que foi sofrimento, foi o famoso &quot;padecer no paraíso&quot;), bem... Ele passou. Como diz a música da Marisa Monte que já cantei milhares de vezes pra Míriam:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Lembra, meu filho, passou, passará&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Essa certeza, a ciência nos dá&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Que vai chover quando o sol se cansar&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Para que flores não faltem jamais&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Fica o recado para as recém &amp;nbsp;mamães: vocês conseguem! As mulheres possuem uma força interna que elas desconhecem e que só vêm à tona nessas horas. Acredite: passa, melhora, se resolve. São dois passos pra frente e um pra trás. E dediquem tudo o que puderem aos filhos para que não haja arrependimento depois, mas saibam também deixá-los ir.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu recomendo o &quot;&lt;a href=&quot;http://revistacrescer.globo.com/Revista/Crescer/0,,EMI306793-15151,00-COMO+PENSA+O+PEDIATRA+QUE+CRIOU+O+IATTACHMENT+PARENTING+I.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;attachment parenting&lt;/a&gt;&quot;.&lt;br /&gt;
E pra finalizar um quadrinho bacana do &lt;a href=&quot;http://countyoursheep.keenspot.com/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Count Your Sheep&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgv9oF4dpZgpLWRDhdWKzrnFX5FB2bPyBwCefjL7I9EPb-2f44VaWULpvO-LrI5wUbZ37ZsTp4UKuq7ddM8WMBfvL9xQW1TPjjEYwzQQWIFfBa6MKc-_3AnsE1St3oMpw-59lD5r6bkLexz/s1600/20080501a.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;143&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgv9oF4dpZgpLWRDhdWKzrnFX5FB2bPyBwCefjL7I9EPb-2f44VaWULpvO-LrI5wUbZ37ZsTp4UKuq7ddM8WMBfvL9xQW1TPjjEYwzQQWIFfBa6MKc-_3AnsE1St3oMpw-59lD5r6bkLexz/s400/20080501a.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Clique na imagem para ampliar&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/05/as-recem-mamaes.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdsEPh46fv8i7UDgUX_CT0hSdVPo7ZBZ-mzfITqyKzIwjlY8HbHF2ytm017mL7yw_42SKUk93nSTR6lWIyvvpmAjJKmWstKUeHn8Art5iAB2ZX7Ujo9cfpDGoRiCkwS4X3MY2eO_H_k0TF/s72-c/DSC01214+ed2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-1988117323915104407</guid><pubDate>Mon, 14 May 2012 00:28:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-05-13T21:28:16.162-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Ser mãe</category><title>Às melhores mães do mundo</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
No dia dos professores, parabenizo os bons professores, no dia dos médicos, os bons médicos e assim por diante. Farei o mesmo com as mães. Parabenizo apenas as que merecem ser parabenizadas, porque colocar no mundo é fácil. Como assim, fácil?! Alguém pode reclamar ao se lembrar do parto. Beeeem...&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Por um lado tem aquelas mães que escolhem o melhor para os filhos, não necessariamente o parto x, y ou z, mas aquele que é melhor para a criança. E tem aquelas mães que gostariam que o médico tirasse os bebês num passe de mágica.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Há aquelas mães que colocam o bebê no sling e carregam pra todo lado pois acreditam que é melhor para o bebê, e tem aquelas que assim o fazem pois não sabem mais o que fazer para que não chorem mais. Há aquelas que colocam logo o filho no berço, pois acreditam que assim ele será mais independente e confiante, e tem aquelas que assim o fazem, pois não aguentam mais dividir o quarto com o bebê e perder a liberdade com o marido.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Há as mães que dão fórmula na mamadeira porque inevitavelmente tiveram que tomar medicamentos fortes e incompatíveis com a amamentação, e há aquelas que comemoraram internamente quando o pediatra diz que o leite delas é fraco. Há as mães que amamentaram apesar de bico rachado e canais entupidos, e há aquelas que amamentaram só porque foi tudo muito fácil.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Há as mães que deixam o filho na creche porque precisam trabalhar e sofrem com o afastamento. Há aquelas que colocam na creche porque acreditam que a criança irá se desenvolver mais rápido e esquecem que tudo que é oferecido lá pode ser oferecido em casa. E nada sofrem com o afastamento. Há aquelas que nem precisam trabalhar, mas gostam, preferem e priorizam.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Sei que muitas mães vão se encaixar aqui e ali, mas a minha intenção não foi apontar dedos para o que é certo ou errado. O que eu quero dizer é que há mães que se dedicam aos filhos, que se preocupam e demonstram o amor de verdade. E há também aquelas que até sofrem, largam tudo, sacrificam a vida pelos filhos, mas que isso não quer dizer muita coisa. Esse &quot;sacrifício&quot;, essa doação de si mesma, é espontânea? Ou será somente uma necessidade? Talvez uma ação movida pela culpa e comprometimento? Uma tentativa de se sentir melhor consigo?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu queria parabenizar as mães que saem de si mesmas para enxergar os filhos. Não é fácil e nem sempre conseguimos, mas se a intenção é honesta e real, o resultado nós vemos nas crianças. Elas sentem, elas sabem e percebem.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu quero parabenizar as mães que procuram ser as melhores, porque é assim na vida: quem tenta ser um profissional mais ou menos, será sempre um profissional mais ou menos. Só existe um Bill Gates, mas muitos tentam a excelência no que fazem e merecem ser parabenizados. Deve existir uma ou duas mães perfeitas no mundo, mas muitas buscam a excelência e merecem ser parabenizadas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
As outras mulheres talvez devam ser parabenizadas como profissionais, amigas, amantes... Não sei. Mas, ser mãe é a profissão mais difícil do mundo, a mais cobrada e pior remunerada e, se você busca ser a melhor mãe do mundo, parabéns.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
:)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/05/as-melhores-maes-do-mundo.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-4441789161757511506</guid><pubDate>Thu, 08 Mar 2012 20:03:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-03-08T17:03:41.132-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Pessoal</category><title>Direito e papais</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;:: Direito&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No dia de hoje, meu post é para desejar que as mulheres compreendam que&amp;nbsp;&lt;b&gt;direito não é obrigação&lt;/b&gt;. Elas conquistaram o direito de serem tratadas iguais aos homens; não a obrigação de serem iguais a eles.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Desejo que elas exerçam o direito de serem mulheres, menininhas, mocinhas, cor de rosa, se quiserem. Se quiserem!!! Elas PODEM ser rosa, azul ou multicor, mas não devem se sentir obrigadas a nada.&amp;nbsp;As mulheres não precisam cumprir as obrigações femininas e MAIS as masculinas para se sentirem completas. Trocamos as algemas do machismo pelas pressões feministas e não pode continuar assim.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Desejo que elas sejam respeitadas nas suas individualidades ao invés de serem tratadas como iguais.
Deus, a Natureza, o Universo, o Acaso (chame do que quiser) criou seres biologicamente diferentes e complementares. Diferentes!!! Respeitemos as diferenças.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E que as mulheres possam se olhar no espelho e escolher o caminho que quiserem sem a sociedade pressionando suas escolhas.
Não só hoje, mas sempre.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;:: Papais&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSlGnh5hLkXcdSYTjT_q8jJTbo284oKcdhqom0SHAoea85Nc9E_diLM-fAaHOXANmJchboqarzxZfmSqWpGIIHAfqvTnB4qXpdCaSQVj8BH_hjM3x56Xp79eVJ70PwXFh8UCpCytT5KyLf/s1600/IMG_4298+ed.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSlGnh5hLkXcdSYTjT_q8jJTbo284oKcdhqom0SHAoea85Nc9E_diLM-fAaHOXANmJchboqarzxZfmSqWpGIIHAfqvTnB4qXpdCaSQVj8BH_hjM3x56Xp79eVJ70PwXFh8UCpCytT5KyLf/s320/IMG_4298+ed.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;Neste dia Internacional da Mulher, eu gostaria de parabenizar os pais.&lt;/b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Isso mesmo.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Foi com surpresa que os vi na primeira reunião da escola da Míriam. Quase todas as mamães (quase todas mesmo!) estavam acompanhadas por homens. Na semana de adaptação, lá estavam eles. Poucos é verdade, mas presentes. E na saída da escola, cadê as mamães? Avós, empregadas e papais. E como tem papai indo buscar a cria na escola! Fiquei alguns minutos no portão e cheguei a ver mais homens que mulheres. Mamãe mesmo, não vi nenhuma. Coincidência? Perguntei para o recepcionista da escola e ele respondeu que não.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
É! Os tempos mudaram e&amp;nbsp;é por isso que eu gostaria de parabenizá-los. Sem o apoio dos papais seria muito mais difícil para as mulheres conseguirem viver essa jornada dupla, tripla, cor de rosa, azul e multicor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Parabéns, papais, pelo apoio.&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Parabéns mulheres que escolheram o caminho mais azul do que rosa.&lt;br /&gt;
Parabéns mulheres que escolheram o caminho mais rosa do que azul.&lt;br /&gt;
Parabéns mulheres que escolheram o caminho multicor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E se você não escolheu, mas deixou que escolhessem por você, sempre há tempo para começar um novo caminho. Não desista! Dê o primeiro passo que logo você encontrará apoio. Acredite; os tempos estão mudando.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
:)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/03/direito-e-papais.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSlGnh5hLkXcdSYTjT_q8jJTbo284oKcdhqom0SHAoea85Nc9E_diLM-fAaHOXANmJchboqarzxZfmSqWpGIIHAfqvTnB4qXpdCaSQVj8BH_hjM3x56Xp79eVJ70PwXFh8UCpCytT5KyLf/s72-c/IMG_4298+ed.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-6231164320808330303</guid><pubDate>Sun, 04 Mar 2012 13:12:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-03-04T10:12:43.081-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Citação</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Educação</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Ser mãe</category><title>Mamãe Zangada</title><description>Estou tanto tempo sem postar que não me falta assunto, mas vou começar pelo tópico que prometi&amp;nbsp;&amp;nbsp;há&amp;nbsp;&lt;strike&gt;pouco&amp;nbsp;&lt;/strike&gt;algum tempo atrás&amp;nbsp;a uma leitora, Anne Pires, do &lt;a href=&quot;http://www.maternagem.com.br/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;blog Maternagem&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Explosões de raiva.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Não, o assunto não é birra.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Quero falar sobre as NOSSAS explosões de raiva; das mamães.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiivhhPKF1hLq1DyMJcHgSYYXe5MZo8fsczg-kh3myxLUAhgG1l12VNwyjR7hLC48NqMIPZoEzhaii7YfYVznqbM9FvoeEZ93MrSDuRRsqqhS-KsLxCPiRN5p4l5hCx7EbkZbTWK4ludvPN/s1600/caillou-characters-picture-1013.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;154&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiivhhPKF1hLq1DyMJcHgSYYXe5MZo8fsczg-kh3myxLUAhgG1l12VNwyjR7hLC48NqMIPZoEzhaii7YfYVznqbM9FvoeEZ93MrSDuRRsqqhS-KsLxCPiRN5p4l5hCx7EbkZbTWK4ludvPN/s200/caillou-characters-picture-1013.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Caillou e sua família&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu sou parecida com a mãe do Caillou, conhecem? Ela é paciente, amiga, carinhosa, presente... e uma bomba relógio. Essa parte eles não contam, mas para exercer a maternidade daquele jeito, de forma tão perfeitinha, é preciso explodir de vez em quando. Ou a gente explode ou é canonizada, não tem jeito.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://skoob.s3.amazonaws.com/livros/22143/A_AUTOESTIMA_DO_SEU_FILHO_1252299513P.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;http://skoob.s3.amazonaws.com/livros/22143/A_AUTOESTIMA_DO_SEU_FILHO_1252299513P.jpg&quot; width=&quot;130&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
E depois das explosões vem o quê? A culpa. Acho que deve vir pra todas nós. Então eu li o livro&lt;i&gt; &lt;a href=&quot;http://www.skoob.com.br/livro/22143-a-auto-estima-do-seu-filho&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;A Auto-Estima do seu Filho&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;, de Dorothy Corkille Briggs e algumas passagens foram muito úteis para amenizar os efeitos das explosões e, consequentemente, da culpa.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A primeira frase que lembro ter lido sobre o assunto está lá na página 16:&amp;nbsp;&lt;i&gt;&quot;Toda mãe perde a calma de vez em quando.&quot;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;Foi reconfortante ler isso. Logo em seguida, entre parênteses, está escrito assim: &lt;i&gt;&quot;Mesmo assim, os sentimentos negativos podem ser transmitidos de maneira não-destrutiva; ver Capítulo 9&quot;&lt;/i&gt;. Parei tudo e corri para esse capítulo 9, intitulado &quot;A segurança do não-julgamento&quot;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
São 8 páginas esclarecedoras. O que posso resumir pra vocês? Deixa eu dar uma olhada...&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Dirija as suas &quot;reações-eu&quot; para o comportamento;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;não atribua os julgamentos do &quot;tipo-você&quot; à pessoa de seu filho.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Você é grosseiro!&quot;, dia a sra. T. ao filho que a interrompe constantemente, durante uma visita.&amp;nbsp;&quot;Estou cansada dessas interrupções&quot;, exclama a sra. M., quando seu filho repetidamente interfere nas suas conversas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
As palavras da sra. T. a colocam no papel de juiz, e ela formula seu veredito. O rótulo negativo, &quot;grosseiro&quot;, atinge diretamente a imagem que seu filho faz dele mesmo.&amp;nbsp;A sra. M. transmite seus sentimentos sem julgar e não atinge a auto-estima do filho.&amp;nbsp;Você pode evitar o papel de juiz simplesmente dizendo aos seus filhos qual a sua reação pessoal ante o comportamento dele.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Elimine o uso de &quot;você + rótulo&quot; e substitua por &quot;eu + sentimento&quot;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Como você é bagunceiro&quot; x &quot;Essa desordem realmente me irrita!&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Você é muito lerdo&quot; x &quot;Eu não quero que você chega atrasado na escola&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Você tem mau gosto&quot; x &quot;Eu não gosto da roupa que você escolheu&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Esse capítulo aborda as avaliações positivas (elogios) que também trabalham contra a auto-estima, mas como estou falando de explosões de raiva e ninguém dispara elogios nesses momentos, vou pular essa parte.&lt;/div&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Nenhuma criança comporta-se sempre de maneira aceitável. Quando as atitudes e palavras dos adultos igualam os atos da criança com a sua pessoa, ela vive semelhante a um iô-iô. Seu valor pessoal sobe e desce de acordo com o seu comportamento.&quot;&lt;/blockquote&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O objetivo é que a criança pense sempre: &quot;Eu sou amado embora nem tudo o que faço seja aceitável.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Enquanto o capítulo 9 ajuda a minimizar os efeitos negativos das explosões de raiva, há um outro capítulo intitulado &quot;Como decifrar o código da raiva&quot; que nos ajuda a evitar essas explosões. As explosões estão cada vez mais raras aqui em casa. É um processo interno de muita auto-avaliação e mais tarde eu falo sobre ele.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://skoob.s3.amazonaws.com/livros/108310/MAMAE_ZANGADA_1275425384P.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;162&quot; src=&quot;http://skoob.s3.amazonaws.com/livros/108310/MAMAE_ZANGADA_1275425384P.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Se você é assim como eu, humana, vai se identificar com esse livro que comprei na última Bienal do Livro: &lt;a href=&quot;http://www.skoob.com.br/livro/108310&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&quot;Mamãe Zangada&quot;&lt;/a&gt;. As primeiras 30 vezes que li, chorei, e acho que já li umas 29 vezes. *risos* Esse post diz tudo o que penso sobre o livro: &lt;a href=&quot;http://gatodesofa.blogspot.com/2009/05/mamae-zangada-nao-e-vitima-nem-algoz.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&quot;Mamãe zangada não é vítima, nem algoz&quot;&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Vamos contar até dez, respirar fundo e continuar amando nossos bebês.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Espero por vocês no próximo post. ;)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/03/mamae-zangada.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiivhhPKF1hLq1DyMJcHgSYYXe5MZo8fsczg-kh3myxLUAhgG1l12VNwyjR7hLC48NqMIPZoEzhaii7YfYVznqbM9FvoeEZ93MrSDuRRsqqhS-KsLxCPiRN5p4l5hCx7EbkZbTWK4ludvPN/s72-c/caillou-characters-picture-1013.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>4</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-4609857051852354573</guid><pubDate>Fri, 17 Feb 2012 23:04:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-17T21:05:04.227-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amamentação</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><title>Amamentar nunca é feio</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAeEAqcpE2seNlG9allWmqbzSJV4EIlYKzJL1snx9-cbhxiollnJCEM9IRBcUnvRpgOq_ymVlw84Wvx571XUaOS_4oDKGiLxSZRsu0gc1Vit4JE6DoHDiA4lK_XLHNd-5yatK_7n4oiplI/s1600/amamentar+em+p%C3%BAblico.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;282&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAeEAqcpE2seNlG9allWmqbzSJV4EIlYKzJL1snx9-cbhxiollnJCEM9IRBcUnvRpgOq_ymVlw84Wvx571XUaOS_4oDKGiLxSZRsu0gc1Vit4JE6DoHDiA4lK_XLHNd-5yatK_7n4oiplI/s400/amamentar+em+p%C3%BAblico.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu vi essa imagem rodando no Facebook e achei desnecessário compartilhar. Juro que achei totalmente nada a ver, tipo... todo mundo respeita amamentação em público, não é mesmo? Talvez, em alguns países mais conservadores, isso seja visto com preconceito, mas não aqui no Brasil onde o povo já está mais do que acostumado a ver mulheres semi nuas nas praias, penduradas nas bancas de jornal, nos programas familiares de domingo...&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eis que, navegando na internet, descubro que esse assunto ainda gera polêmica.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
o.O&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Para tudo.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Deuses!!! Alguém ainda acha que amamentar em público é errado?!!! Algum brasileiro, acha isso?!!! Realmente, não há palavra melhor para descrever do que HIPOCRISIA pura e simples.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Se você é um desses, nem responda a esse post; pule da ponte e faça um bem à humanidade. E urgente!&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/02/amamentar-nunca-e-feio.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAeEAqcpE2seNlG9allWmqbzSJV4EIlYKzJL1snx9-cbhxiollnJCEM9IRBcUnvRpgOq_ymVlw84Wvx571XUaOS_4oDKGiLxSZRsu0gc1Vit4JE6DoHDiA4lK_XLHNd-5yatK_7n4oiplI/s72-c/amamentar+em+p%C3%BAblico.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>4</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-1553395014886565364</guid><pubDate>Thu, 16 Feb 2012 09:49:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-16T07:49:15.074-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Educação</category><title>Adaptação na escola</title><description>&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Muitas pessoas perguntam sobre a adaptação da Míriam, mas, pra ser sincera, eu não sei dizer. A única certeza que tenho é que&amp;nbsp;está sugando minhas energias.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Na escola ela fica bem, mas depois, em casa... não me deixa respirar. Não quer nem que eu suma da vista dela, quer que eu brinque o tempo todo, só troca fralda, toma banho... se for comigo, e até jantamos de mãos dadas. Conclusão: a casa está desarrumada e as roupas estão todas acumuladas pra lavar, louça na pia... Sem tempo e totalmente sufocada.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Apesar das tias estarem otimistas, achando que a Míriam está se adaptando super bem, eu tenho dúvidas. Além desse comportamento estranho em casa, quando alguém pergunta como foi a escola, ela já não fala mais que brincou, se divertiu... Agora, ela foca a atenção para a mamãe que ficou longe, no amiguinho que chorou pedindo a mamãe, na tia que disse que a mamãe já vem...&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu combinei com a Míriam de que, se ela precisasse de mim, eu estaria por perto, bastava ela pedir pra tia. Estou desconfiada de que a Míriam pediu e a tia &quot;enrolou&quot;. Como a Míriam não tá chorando, as tias acham que ela tá bem, mas isso vai minar a confiança dela. Eu já falei com a professora e a psicopedagoga: &quot;se vocês acham que a Míriam vai chorar quando estiver mal e esperarem ela estar aos prantos para me chamar, é porque a coisa ficou feia e a Míriam não vai querer voltar.&quot;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E o pior é que eu sei que ela não tá bem por causa do comportamento em casa. Ela não desgruda de mim, está até me sufocando. Ontem ela não dormiu de tarde e resistiu à dormir de noite. Acho que ela está com medo de acordar e ir pra escola. Ela acordou umas 3 vezes com pesadelo.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Espero que corra tudo bem, mas pode ser que dê um retrocesso. Sinceramente, eu não sei dizer se a adaptação está sendo boa e&amp;nbsp;confesso que estou com medo de acordá-la &amp;nbsp;e ouvir uma recusa. No entanto, como hoje é o baile de carnaval da escola e ela vai fantasiada, quem sabe essa novidade não a anime.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUgEpYv-OldudhpMldrD41Td_fFmE9LtEgWe64f_hd8CP9BZpQMUSU-xXK8nPoPbVp_CLILaYcINborsmif6npDMr5IKI7eQNBCkRdjaaQn68awBK9fEZ9nYltsMyOSBgUs4AiA6gxS7xK/s1600/IMG_4208.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUgEpYv-OldudhpMldrD41Td_fFmE9LtEgWe64f_hd8CP9BZpQMUSU-xXK8nPoPbVp_CLILaYcINborsmif6npDMr5IKI7eQNBCkRdjaaQn68awBK9fEZ9nYltsMyOSBgUs4AiA6gxS7xK/s400/IMG_4208.JPG&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Eu e Míriam no final do primeiro dia.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/02/adaptacao-na-escola.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUgEpYv-OldudhpMldrD41Td_fFmE9LtEgWe64f_hd8CP9BZpQMUSU-xXK8nPoPbVp_CLILaYcINborsmif6npDMr5IKI7eQNBCkRdjaaQn68awBK9fEZ9nYltsMyOSBgUs4AiA6gxS7xK/s72-c/IMG_4208.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>11</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-7429766284110731510</guid><pubDate>Fri, 10 Feb 2012 09:59:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-10T08:02:41.054-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Pessoal</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Ser mãe</category><title>Antes de deixá-la ir</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Então tem aqueles momentos em que a gente quer colocar um sentimento pra fora, mas não consegue sincronizar mente e coração para deixar as lágrimas caírem. Já passaram por isso? Sentimentos apertam o peito, mas não entornam pelos olhos, como se houvesse algum lugar entupido. Sei lá.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Minha filha entrou na escolinha quarta-feira e está em período de adaptação. Eu a visto com o uniforme, tiro fotos, chego na hora, participo quando é pra participar, me distancio quando necessário, converso com um ou outro pai... e as emoções fervilham em um turbilhão. Já não cabe no peito e &lt;b&gt;não consigo&lt;/b&gt; colocar pra fora...&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Eis que me lembro dessa música, coloco para tocar e... tudo flui.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Choro baldes.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/qTZuLazveyw?rel=0&quot; width=&quot;480&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Tanto a aprender&lt;br /&gt;
Meu colo alimenta a você e a mim&lt;br /&gt;
Deixa eu mimar você, adorar você
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Muda a estação&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Necessário e são&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Você a florescer&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Calmamente, lindamente...&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Eu não vou deixá-la ir!
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
snif snif&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
:)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/02/antes-de-deixa-la-ir.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/qTZuLazveyw/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>9</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-5958656174545121061</guid><pubDate>Tue, 07 Feb 2012 18:26:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-07T16:26:20.938-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Pessoal</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Ser mãe</category><title>Minha pequena princesa</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Uma amiga me passou o seguinte texto pelo Facebook:&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.blogger.com/goog_1625085102&quot;&gt;Os Pequenos Príncipes&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://sergyovitro.blogspot.com/2012/02/joao-pereira-coutinho-os-pequenos.html&quot;&gt;coluna de João Pereira Coutinho&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
jornalista português&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Ao invés de responder à ela por lá, resolvi escrever aqui. Antes de começar, quero deixar claro que eu sei que não sou mãe perfeita, mas quem é?&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Se houvessem câmeras filmando minha casa como em um Reality Show, com certeza as cenas que dariam maior audiência seriam aquelas (poucas, graças a deus) em que perco o controle e, cansada... cansada de tudo e de todos, me entrego aos gritos e palavrões. Na certa editariam as imagens, escolheriam as piores e as pessoas passariam horas falando mal dessa mãe-maluca-blogueira que &lt;i&gt;vos escreve&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
É claro que não tenho orgulho disso. Quem em sua sã consciência fica feliz em perder o controle de si mesmo? Depois de ler o livro &lt;i&gt;A Auto Estima do seu Filho&lt;/i&gt;, de Dorothy Corkille Briggs, mais especificamente, o capítulo intitulado &lt;i&gt;Como decifrar o código da raiva&lt;/i&gt;, percebi que é possível, sim, minimizar os estragos causados por essas explosões. Acho que falarei sobre isso num próximo post.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
No princípio, eu via esses momentos como uma falha, um erro, uma fraqueza. Felizmente, eu já consegui decifrar essa raiva e quanto mais eu a decifro, mais brandas e esporádicas ficam as explosões. Passei a ver esses momentos como um hiato na maternidade, quando deixo de me preocupar com educação, pedagogia, psicologia e coloco monstros pra fora. Sabe o que decifrei dessa raiva?&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Que esses monstros são os outros, a opinião dos outros, o julgamento dos outros e, acima de tudo, uma necessidade imatura e ridícula de provar aos outros que estou certa na educação da Míriam. Essa pressão pesava sobre mim a cada falha, a cada demonstração de birra e em todas as situações em que eu não mais sabia como agir.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Pra mim, dosar a quantidade certa de disciplina tem sido um aprendizado constante e tenho acertado na medida. E minha filha, no auge dos seus 2 anos (os Terrible Two, como dizem os americanos) está aí pra provar. Linda, educada, amorosa... 
Só que o meu modo de educar difere de 99% das pessoas, então surge essa pressão, esse monstro interno, de que eu não posso errar na medida, porque, se eu errar, eles terão razão. É uma pressão pessoal idiota, imatura e já estou superando. O fato de eu estar obtendo sucesso na educação da minha filha ajuda muito já que não tenho que lidar com a frustração de estar errada. *risos*&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas, poxa, o que tudo isso tem a ver com o tal texto citado lá no começo do post? É que ele fala sobre a medida certa de disciplina, e, apesar desses meus acessos de raiva e frustração, eu diria que estou super acertando na medida e, depois de ler esse texto, fiquei com muito, muito orgulho de mim. :)&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Obs.: Vou falar sobre explosões de raiva e como minimizar os estragos em um próximo post. Se preferir, podem comprar o livro. Eu super indico.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/02/minha-pequena-princesa.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-4007363301401745332</guid><pubDate>Sun, 05 Feb 2012 22:53:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-05T20:52:43.600-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Decoração</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Enxoval</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">organização</category><title>Organização na troca de fralda</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&amp;nbsp;Eu lembrei de dar uma dica para a minha prima que está gravidinha&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
e resolvi compartilhar com vocês.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjA8Pi59SD65VYFKqFHTeMuEzvZm7ioBW9bMvVqsD281lb4JPfkwablbZ2b2xRqkhtnnhSjuwpjOYNDdmlre7zn8cvVF46MQSzk2ueo2zRgdE1z6vdLDGQ-5u9lyqQxsUo-V_lph_sOK8t2/s1600/DSC05117.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjA8Pi59SD65VYFKqFHTeMuEzvZm7ioBW9bMvVqsD281lb4JPfkwablbZ2b2xRqkhtnnhSjuwpjOYNDdmlre7zn8cvVF46MQSzk2ueo2zRgdE1z6vdLDGQ-5u9lyqQxsUo-V_lph_sOK8t2/s320/DSC05117.JPG&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Esse, ao lado, era o quarto da minha filha recém nascida. Muita coisa já se modificou e a decoração não estava 100% ao meu gosto. Ainda não está, mas falo de estética em outro post. Agora, quero falar de algo de ordem prática: trocar fralda.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Todas as mães pensam nisso na hora de escolher os móveis do quarto do bebê. Só que o mais óbvio e bonito pode não ser a opção mais funcional.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
1. Se você é destra, os itens de higiene devem ficar do seu lado direito, assim como a lixeirinha.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2. O bebê deve ficar de frente para você e não de lado. Se você colocar o trocador em cima da cômoda, como oferecem a maioria das lojas, o bebê ficará de lado para você. Não é impossível trocar a fralda desse jeito, só que é muito mais complicado, apesar de algumas mamães terem se adaptado muito bem. Tente trocar a fralda de um sobrinho ou de uma boneca. Experimente nas duas posições e veja qual é melhor para você.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: right; margin-left: 1em; text-align: right;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhE7YSSLahs8sEZrTzqZQSmHHPdGmLfewVVwDGEIBzrtnadYGYRU5zQolubTjtekppmh5Y1wygK8Xl3lADSk0of4mnRddqqqXrxDDpb94oFOXC371hhzT8kTMu88Ijd4u0pyWNkAEWb7aHS/s1600/16767.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhE7YSSLahs8sEZrTzqZQSmHHPdGmLfewVVwDGEIBzrtnadYGYRU5zQolubTjtekppmh5Y1wygK8Xl3lADSk0of4mnRddqqqXrxDDpb94oFOXC371hhzT8kTMu88Ijd4u0pyWNkAEWb7aHS/s200/16767.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Imagem do site Tico Tica Bum&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Uma opção é colocar um trocador adaptável sobre o berço, que não é difícil de encontrar. Entretanto, o bebê acaba ficando muito alto e, se a mamãe for baixinha como eu, não dá muito certo, não.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
3. Não deixe nada de valioso na direção do bumbum do seu bebê. É comum jatos - isso mesmo: jatos - de urina e fezes na hora da troca. Pergunte sobre isso às mamães e vocês darão umas boas risadas. Se o bumbum estiver apontado para seu peito, como eu recomendo, em pouco tempo você estará treinada na arte ninja da esquiva. *risos*&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZ1UxubkRHWxT3ioLkB0BIxuRGyr6YzMyANihZmwsIVfB8k0kpg8Z656NPrCaoSvGPhwqtL3X5yYLJIvi1oEP47MI4DVFAxseoZlfKR9AgTDX-bkGjUrAI0ZDGv0SF_V5mF17iV3D6TyWz/s1600/DSC05120.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZ1UxubkRHWxT3ioLkB0BIxuRGyr6YzMyANihZmwsIVfB8k0kpg8Z656NPrCaoSvGPhwqtL3X5yYLJIvi1oEP47MI4DVFAxseoZlfKR9AgTDX-bkGjUrAI0ZDGv0SF_V5mF17iV3D6TyWz/s320/DSC05120.JPG&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
No quarto da minha filha:&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- o trocador ficava sobre o berço (ela só dormia comigo mesmo);&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- a garrafa de água morna, o pote para aparar a água e um vidro de álcool em gel ficavam sobre a cômoda, do lado direito;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- toda a bagunça de algodão, cotonete, fralda e cia ficava dentro da primeira gaveta da cômoda.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- eu tinha duas lixeirinhas porque usei fralda de pano, então uma era para algodão e sujeiras e a outra era pras fraldas de pano que logo tomavam o rumo da área de serviço.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Colocar os itens de higiene na gaveta foi dica da minha mãe. Ela acha (e eu concordei na hora) que é mais prático manter tudo zoneado e escondido do que ter que ficar repondo os potinhos a toda hora. Fora que sempre aparecem mais coisas que os potes não comportam como creme para assadura, álcool a 70% e etc.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Vocês sabem de que potes estou falando, né?! Na dúvida, &lt;a href=&quot;http://www.abracadabra.com.br/25/uso-diario/08/porta-trecos-e-potes&quot;&gt;são esses aqui.&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Se você já for mamãe, deixe sua dica. Se não for, deixe sua dúvida.&lt;br /&gt;
Toda blogueira ama receber comentários. :)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/02/organizacao-na-troca-de-fralda.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjA8Pi59SD65VYFKqFHTeMuEzvZm7ioBW9bMvVqsD281lb4JPfkwablbZ2b2xRqkhtnnhSjuwpjOYNDdmlre7zn8cvVF46MQSzk2ueo2zRgdE1z6vdLDGQ-5u9lyqQxsUo-V_lph_sOK8t2/s72-c/DSC05117.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>6</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-8609854779058111765</guid><pubDate>Sat, 04 Feb 2012 13:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-04T11:46:08.818-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Citação</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Ser mãe</category><title>Instinto vs Especialistas</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Então, tá. A gente lê, pesquisa, se informa, pergunta, pondera e decide sobre a melhor forma de criar nossos filhos. Será que estamos fazendo a coisa certa? O que optamos oferecer aos nossos filhos é diferente do que as outras mães escolheram. Estarão elas erradas?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Você talvez pense assim: &quot;eu estou fazendo a coisa certa pois escuto sempre o pediatra e especialistas no assunto&quot;. Será que eles estão certos? Será que as pesquisas são incontestáveis?&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eis o que diz o pediatra Dr. Carlos González&lt;/div&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;...é possível que uma sociedade inteira faça com os filhos coisas que os
prejudicam sem se dar conta disso, convencida de que está a fazer tudo na perfeição. A história europeia recente proporciona-nos inúmeros exemplos de erros amplamente defendidos entre médicos e educadores:
houve uma época em que se enrolavam os bebês como múmias, com faixas apertadas da cabeça aos pés, ou em
que se castigavam as crianças que tentavam escrever com a mão esquerda. Somos de tal modo arrogantes que
pensamos que agora, precisamente agora, estamos a fazer tudo bem? Não estaremos a acreditar em alguma
coisa, fazendo ou dando importância a alguma coisa que, dentro de cem anos, provoque o pasmo, a
estupefacção ou o riso dos nossos bisnetos?&quot;&lt;/blockquote&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Já conversei com duas senhoras, desconhecidas entre si, que disseram terem criados os filhos dessa forma, impedindo que engatinhassem, envolvendo-os como múmias, seguindo orientação do pediatra.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Minha mãe teve sorte por encontrar um pediatra que há 30 anos atrás já orientava minha mãe sobre coisas que somente hoje estão sendo amplamente divulgadas como a amamentação exclusiva e a forma certa de amamentar. Ele já tinha conhecimento até das curvas de crescimento diferenciadas para crianças amamentadas no peito e na mamadeira. Coisa que muitos pediatras atualmente não usam e continuam querendo que o leite artificial e o materno tenham o mesmo resultado no desenvolvimento dos bebês. Conclusão: afirmam que o leite materno é fraco. E veja só: eles são os especialistas!&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Então olhamos&amp;nbsp;estupefatos&amp;nbsp;para o passado, só que eu &amp;nbsp;fico me perguntando: o que será que minha filha descobrirá ser um absurdo quando chegar a vez dela de ser mãe?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot;&gt;
&quot;Antigamente, um hábito
espalhava-se mais rapidamente quando defendido por feiticeiros ou médicos; atualmente, pode ser mais útil
vender muitos livros ou aparecer na televisão.&amp;nbsp;
&lt;br /&gt;
(...)
&lt;br /&gt;
Deste modo, convivem métodos de criar crianças muito diferentes. Há pais que dormem com os filhos,
outros instalam-nos num quarto separado. Uns pegam-nos ao colo quase a toda a hora, outros deixam-nos no
berço, mesmo se chorarem. Uns toleram pacientemente as traquinices e exigências das crianças pequenas,
outros tentam corrigi-Ias com castigos severos. Cada um deles está certamente convencido de que está a fazer o melhor para os filhos, de contrário não o faria! Todavia, seja o que for que tenhamos aprendido, lido, visto,
ouvido, acreditado ou recusado ao longo da nossa vida, os nossos filhos nascem todos iguais. Nascem sem
terem visto, ouvido, lido, acreditado ou recusado seja o que for. No momento de nascer, as suas expectativas
não vêm marcadas pela evolução cultural, mas pela evolução natural, pela força dos genes.
&lt;br /&gt;
A forma como os bebés se comportam espontaneamente, a forma como esperam ser tratados, a forma como
reagem às diferentes maneiras como são tratados não mudou em dezenas de milhares de anos. Se queremos
compreender por que razão as crianças são como são, temos de recuar muitos milénios e observar como nos
habituámos ao nosso ambiente evolutivo.&quot;&lt;/blockquote&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmb-ehZfJqUs-RFpyqjiUkm4TT0u9R9Vc2g75MDodnDIedbZBZlP-LyaII48TkTDeJS88V-Lb-QZHNMLoCBCpT5JXqDlHDJwHy3-prPxIj6Fwd1_whI2seYNqyVycmtjIAq5sVfGKF07er/s320/DSC01435+ed.jpg&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
Precisamos redescobrir a forma mais natural e saudável de criar nossos filhos. Não saberemos nunca se fizemos a opção certa e, portanto, evito julgar outras mães. &amp;nbsp;Alguns comportamentos me incomodam, como estimular a agressividade para ensinar as crianças a se defenderem, outros comportamentos eu admiro, como a cama compartilhada. Não aplico nenhum dos dois métodos na vida da minha filha, mas estou aprendendo a respeitar aqueles que não concordo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Quem sou eu para saber tudo? Por outro lado, prefiro errar seguindo meu instinto do que seguindo um especialista qualquer, e o meu instinto me diz um monte de coisas que vocês lerão sempre aqui no meu blog.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E boa sorte para todas nós.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/02/instinto-vs-especialistas.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmb-ehZfJqUs-RFpyqjiUkm4TT0u9R9Vc2g75MDodnDIedbZBZlP-LyaII48TkTDeJS88V-Lb-QZHNMLoCBCpT5JXqDlHDJwHy3-prPxIj6Fwd1_whI2seYNqyVycmtjIAq5sVfGKF07er/s72-c/DSC01435+ed.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-2868205407987062603</guid><pubDate>Wed, 01 Feb 2012 16:27:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-01T14:27:11.094-02:00</atom:updated><title>O tempo está voando</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Minha filha está crescendo e a casa está ficando pequena. =P&amp;nbsp;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://fbcdn-sphotos-a.akamaihd.net/hphotos-ak-snc7/423042_10150640952846532_1790672602_n.jpg&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://fbcdn-sphotos-a.akamaihd.net/hphotos-ak-snc7/423042_10150640952846532_1790672602_n.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Minha filha está crescendo e as responsabilidades mudando. =P&amp;nbsp;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://fbcdn-sphotos-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/396191_10150640958101532_532091531_11077565_2000937033_n.jpg&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://fbcdn-sphotos-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/396191_10150640958101532_532091531_11077565_2000937033_n.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Quer saber? Vou lá curtir minha filha enquanto ainda há tempo.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
=]&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/02/o-tempo-esta-voando.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><thr:total>4</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-2696201233403908498</guid><pubDate>Tue, 31 Jan 2012 12:18:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-31T10:18:52.913-02:00</atom:updated><title>Hora certa?</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Creche&lt;/b&gt;: necessário para algumas mães, opcional para outras.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Se você está no mesmo barco que eu, o das mães em tempo integral, provavelmente já pensou diversas vezes no momento certo para colocar o filho na escolinha ou na creche. Tentamos ser racionais, tentamos pensar no melhor para eles, não é mesmo? Só que coração de mãe quer sempre os pintinhos embaixo das asas e ser racional, nessa hora, fica difícil.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eis o que ando observando e filosofando:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;1.&lt;/b&gt; Muitas mães precisam colocar os filhos desde cedo na creche para poder trabalhar. Esbarro com elas que sempre têm, na ponta da língua, o mesmo discurso: a criança come melhor, se socializa melhor e etc. Honestamente, acho que elas estão tentando convencer a si mesmas de que fizeram o melhor pelos filhos. Nunca esbarrei com algum estudo que comprove os benefícios da creche, já os malefícios, sabemos muitos: as funcionárias não têm tempo e nem paciência de mãe para insistir na comida, por exemplo, e é comum bebês voltarem para casa sem ter comido nada o dia todo. E isso é normal. Melhor do que saber que enfiaram comida goela abaixo do bebê. A culpa não é da creche. Outro exemplo é muito conhecido dos pediatras:&lt;br /&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot;&gt;
A pediatra Gelsomina Colarusso Bosco avisa: &quot;Mãe que decide colocar no berçário tem de ter cabeça de berçário&quot;. Ela precisa estar preparada, pois a criança tende a ficar mais doente, sim, das chamadas doenças das vias aéreas superiores, como otite e amidalite&quot;, explica. (&lt;a href=&quot;http://revistacrescer.globo.com/Revista/Crescer/0,,EMI901-15045,00.html&quot;&gt;fonte&lt;/a&gt;)&lt;/blockquote&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu diria a essas mães (se existisse uma forma educada de dizer isso a elas) que elas parem de tentar me convencer, ou melhor, parem de tentar convencer a elas mesmas que creche é um espaço - wohoo! - tudo de bom. Se elas precisaram colocar os filhos desde os 3 ou 5 meses na creche, &lt;i&gt;c´est la vie&lt;/i&gt;, ocorre na maior parte das famílias e elas &lt;b&gt;não&lt;/b&gt; devem se sentir culpadas por isso.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhe9Kjn0nty-StNBNTvVYdUxYjf6o6C7rpNb77FG51o4iEBUOiZKzuQOepdpbz-urKm_hi0O93nVsguS8aA__Jwe0ieK3xPG6IhopP5-yQPwaNmOqZGA7J_WVSKxtBvpmGK3DgRB9c5m9YM/s1600/IMG_3378+ed.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhe9Kjn0nty-StNBNTvVYdUxYjf6o6C7rpNb77FG51o4iEBUOiZKzuQOepdpbz-urKm_hi0O93nVsguS8aA__Jwe0ieK3xPG6IhopP5-yQPwaNmOqZGA7J_WVSKxtBvpmGK3DgRB9c5m9YM/s200/IMG_3378+ed.jpg&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;Escuto muito a seguinte frase: “Doutor, o que interessa é a qualidade do tempo junto e não a quantidade”. Duvido. Diga ao seu chefe que você vai trabalhar apenas meia hora por dia, mas com muita qualidade. Certamente ele não vai gostar. Seu filho também não.&quot;&lt;br /&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot;&gt;
- Dr. José Martins Filho, pediatra, autor do livro A Criança Terceirizada (&lt;a href=&quot;http://danipetroli.blogspot.com/2011/07/crianca-terceirizada-ter-filhos-nao-e.html&quot;&gt;fonte&lt;/a&gt;)&lt;/blockquote&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;2.&lt;/b&gt; Há poucos meses atrás, eu estava super aflita quanto à decisão de colocar minha filha na escolinha com 2a5m. Por quê? Ela não falava de forma inteligível, então, como me contaria os acontecimentos do dia? Como denunciaria o amiguinho brigão? Como contaria que teve medo disso ou daquilo? Se ela não quisesse voltar pra escola, como eu descobriria o porquê? Além disso, ela era muito desconfiada com estranhos e não ía no colo facilmente, nem de pessoas amigas caso não houvesse ainda intimidade. Observava as crianças de longe, num misto de curiosidade e medo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Uma &lt;a href=&quot;http://thalitadol.blogspot.com/&quot;&gt;amiga &lt;/a&gt;me tranquilizou dizendo que, se a fase de adaptação fosse difícil, eu sempre poderia trancar a matrícula. Mas acho que nem será necessário e estou mais confiante na adaptação.&lt;br /&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li&gt;ela já fala tudo bonitinho e dá pra entender bastante&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ela começou a perder a timidez diante de estranhos&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;já fica com a faxineira enquanto eu vou dar um pulo na rua&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;interage bem mais com as crianças na pracinha&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;está curiosa e sinto que precisa mesmo dessa interação&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;já está aceitando cumprir regras sem grandes frustrações&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Acho que coração de mãe sabe que chegou a hora.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/01/hora-certa.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhe9Kjn0nty-StNBNTvVYdUxYjf6o6C7rpNb77FG51o4iEBUOiZKzuQOepdpbz-urKm_hi0O93nVsguS8aA__Jwe0ieK3xPG6IhopP5-yQPwaNmOqZGA7J_WVSKxtBvpmGK3DgRB9c5m9YM/s72-c/IMG_3378+ed.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>6</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-1804923111236163063</guid><pubDate>Sat, 21 Jan 2012 15:13:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-21T13:14:03.285-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><title>Maconha</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Sei que o assunto não é maternagem propriamente dito, só que, como toda mãe, me preocupo com o futuro da minha filha e as drogas não ficam de fora dessa preocupação.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Acredito que uma boa educação seja o suficiente para mantê-la longe de vícios. Acredito também que a maioria das mães de viciados deram o melhor delas para educá-los e não foi suficiente. Fatalidade? Falta de educação? Falta de caráter? Karma? Não sei.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Apenas me preocupo e tenho certeza que a simples coerção policial não protegerá &amp;nbsp;minha filha de chegar até as malditas drogas, de ter amigos viciados, de ser vítima de traficantes e usuários. O tráfico de drogas é um dos maiores responsáveis pela violência hoje no Brasil. Algo mais precisa ser feito, socialmente falando, e acho importante tentarmos sair um pouco do convencional e abrirmos a mente para novas possibilidades.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O vídeo está intitulado: Legalização da Maconha, mas a reportagem fala sobre a &lt;b&gt;Regulamentação &lt;/b&gt;- que é bem diferente!&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/VL9UMV41QzI&quot; width=&quot;480&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/01/maconha.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/VL9UMV41QzI/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-1499869339067436046</guid><pubDate>Mon, 09 Jan 2012 14:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-09T12:01:04.448-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Educação</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Pessoal</category><title>Birra</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ontem passei por mais um episódio de birra, dessa vez, no Shopping.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Minha filha hoje está com 2a5m, a terrível fase de testar limites que toda mãe conhece. Eu não tenho muita experiência no assunto birra. Foram poucas, graças a... não!&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Puxa o freio de mão. Meio complicado colocar Deus aqui nessa história. Vou dar o mérito a quem de fato o merece: ao Dr. Harvey Karp e à minha amiga Thalita Dol que me sugeriu o livro desse doutor. Se Deus tem algum mérito foi por tê-los colocado na minha vida.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O nome do livro é &quot;&lt;a href=&quot;http://solislivraria.com.br/image/cache/data/9788576793373-500x500.jpg&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;A Criança mais Feliz do Pedaço&lt;/a&gt;&quot;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A abordagem é ótima e super eficiente. Deveria se chamar &quot;Os pais mais felizes do pedaço&quot;, isso sim. Eu até volto a falar dele em outro post.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas se ele é tão eficiente, como foi que aconteceu a birra do Shopping?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
1. O motivo foi tão bobo que me pegou de surpresa. Normalmente a birra vem quando a criança não quer sair do parquinho, que comer algo que não pode, quer o brinquedo só pra si... Ontem, Míriam se distraiu e estava indo prali enquanto a gente queria vir pra cá. Não havia nada de interessante ali, somente um monte de pernas iguais às de cá. Fui pega de surpresa.&lt;/blockquote&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2. A avó interferiu e parei pra chamar a atenção da minha mãe, nisso, velhas vieram interferir (não vou chamá-las educadamente de idosas e nem de senhoras; eram velhas mesmo, velhas que deviam estar tricotando em casa ao invés de estarem metendo o nariz onde não eram chamadas). E mais uma vez, perdi a ação, o fio da meada e o pior, perdi a autoridade.&lt;/blockquote&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
3. Nervosa, não fiz nadica de nada que está no livro.&lt;/blockquote&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Depois de repassar mentalmente as trezentas e quarenta e duas formas mais eficientes de ter lidado com a situação, me sentindo mal, culpada, o cocô do cavalo do bandido, fui ler o livro novamente, afinal, ainda falta mais de um ano, segundo o autor, para que essa fase complicada passe.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E vocês? Conhecem o livro? Qual a filosofia de vocês para lidar com birras? Tá funcionando?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/01/birra.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-3109028472584845097</guid><pubDate>Fri, 06 Jan 2012 00:07:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-05T22:07:38.640-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Citação</category><title>Citação de Coelho Neto</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&quot;É na educação dos filhos que se revelam as virtudes dos pais.&quot;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Coelho Neto

&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://fbcdn-sphotos-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/p480x480/377534_10150453529105841_216169690840_8770783_1444010616_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;285&quot; src=&quot;https://fbcdn-sphotos-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/p480x480/377534_10150453529105841_216169690840_8770783_1444010616_n.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
Vi essa imagem acompanhada dessa citação no Facebook e resolvi compartilhar com vocês.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
Bjs a todos&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
:)&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2012/01/citacao-de-coelho-neto.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-3193130342909140501</guid><pubDate>Sun, 13 Nov 2011 11:10:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-11-13T09:19:39.521-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Comportamento</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Pessoal</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Ser mãe</category><title>Namoradinha do pai</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Minha filha está entrando na fase de &quot;namoradinha do pai&quot; e acabou de fazer 2 anos.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Só para pais.&lt;/div&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Sua filha não gosta de ver você beijando sua mulher? Tem ciúmes quando você abraça sua companheira? Diz que é sua namorada? Ela pode estar querendo um espaço exclusivo na sua vida. “Por volta dos 4 anos, a criança começa a perceber que existe uma relação triangular entre ela, o pai e a mãe ou a esposa do pai, e que, quando um dá atenção ao outro, o terceiro, no caso ela, sobra. E aí a filha começa a reivindicar o seu espaço”, diz Ana Beatriz Sulzer, psicóloga da Associação Brasileira de Terapia Familiar. A insegurança gerada pelo sentimento de exclusão pode fazer a filha dizer que é a namoradinha do pai e até a ficar brava ou chateada quando ele dá atenção para a companheira. O principal é não incentivar esse comportamento, e sim mostrar que ela tem seu espaço de filha garantido, sempre deixando claro que ele é diferente do espaço da esposa, assim como o amor de pai é diferente do amor de marido e namorado.&quot;&lt;/div&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
fonte: revista Crescer&lt;/div&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu senti que esse comportamento se tornou mais notável depois que ela começou a perceber a diferença entre menino e menina. Ela quer saber o gênero dos personagens, dos animais e das pessoas o tempo todo.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Minha mãe diz que eu era assim também nessa idade. Enquanto estávamos apenas eu e ela em casa era um comportamento e depois que o meu pai chegava era outro. Ou melhor, meu pai nem precisava chegar; bastava eu perceber que estava escurecendo.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Como reverter esse quadro? Confesso que estou com ciúmes. =/&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Acho que vou treinar o desapego. =P&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/div&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2011/11/namoradinha-do-pai.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3648107064339225557.post-4074048020835332318</guid><pubDate>Thu, 10 Nov 2011 13:39:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-11-10T11:47:31.897-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">brinquedos</category><title>Casinha de bonecas - part 2</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Continuando &lt;a href=&quot;http://eramos2.blogspot.com/2011/11/casinha-de-bonecas-parte-1.html&quot;&gt;o post&lt;/a&gt; que fala da minha nova obsessão...:)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Selecionei as 3 casinhas que achei mais interessantes e, consequentemente, são as mais caras também.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
1. Playmobil (a minha favorita)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
É muito difícil encontrar a coleção feminina aqui nas terras tupiniquins. Pode ser culpa dos distribuidores que resolveram não apostar no seguimento ou dos compradores que não se ligaram nessa opção. Visitem o &lt;a href=&quot;http://store.playmobilusa.com/on/demandware.store/Sites-US-Site/en_US/Search-Show?cgid=Stadtleben&quot;&gt;site americano&lt;/a&gt; e podem babar com todos os itens da coleção &quot;Life in the city&quot; (nem precisa saber inglês - é só sair clicando nas imagens)&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://demandware.edgesuite.net/aabe_prd/on/demandware.static/Sites-US-Site/Sites-Catalog/en_US/v1320887098365/imagesOnline/products/4287.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;http://demandware.edgesuite.net/aabe_prd/on/demandware.static/Sites-US-Site/Sites-Catalog/en_US/v1320887098365/imagesOnline/products/4287.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
Olha o quartinho das crianças!&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://demandware.edgesuite.net/aabe_prd/on/demandware.static/Sites-US-Site/Sites-Catalog/en_US/v1320887098365/imagesOnline/products/4286.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;http://demandware.edgesuite.net/aabe_prd/on/demandware.static/Sites-US-Site/Sites-Catalog/en_US/v1320887098365/imagesOnline/products/4286.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
O quarto do bebê!&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://demandware.edgesuite.net/aabe_prd/on/demandware.static/Sites-US-Site/Sites-Catalog/en_US/v1320887098365/imagesOnline/products/7338.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;http://demandware.edgesuite.net/aabe_prd/on/demandware.static/Sites-US-Site/Sites-Catalog/en_US/v1320887098365/imagesOnline/products/7338.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
A Casa Moderna (nome dela por aqui) é expansível. Você compra um pedaço e depois faz um puxadinho. :)&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://demandware.edgesuite.net/aabe_prd/on/demandware.static/Sites-US-Site/Sites-Catalog/en_US/v1320887098365/imagesOnline/products/7387.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;http://demandware.edgesuite.net/aabe_prd/on/demandware.static/Sites-US-Site/Sites-Catalog/en_US/v1320887098365/imagesOnline/products/7387.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
A &quot;Suburban House&quot; pode subir um andar e ainda há outras formas de expansão.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://demandware.edgesuite.net/aabe_prd/on/demandware.static/Sites-US-Site/Sites-Catalog/en_US/v1320887098365/imagesOnline/products/7391.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;http://demandware.edgesuite.net/aabe_prd/on/demandware.static/Sites-US-Site/Sites-Catalog/en_US/v1320887098365/imagesOnline/products/7391.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
Que tal iluminar a casa?&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
Eu já esbarrei com essa casa aqui no Brasil e estava custando quase R$500,00 sem mobília. Cada cômodo custava quase R$100,00. Fora a casa, tem a &lt;a href=&quot;http://www.mpbrinquedos.com.br/playmobil---maleta-escolinha/5941/234/1/2063/&amp;amp;cm1=2&amp;amp;cm2=152&amp;amp;cm3=299&amp;amp;m=B&amp;amp;-compre-por-categoria-cm1-2&amp;amp;-playmobil-cm2-152&amp;amp;-Escola-cm3-299&quot;&gt;escola&lt;/a&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.mpbrinquedos.com.br/playmobil---cafeteria/4327/258/1/2838/&amp;amp;cm1=2&amp;amp;m=QS&amp;amp;qsf=0&amp;amp;qs=playmobil&quot;&gt;cafeteria&lt;/a&gt;, &lt;a href=&quot;http://www.mpbrinquedos.com.br/playmobil---maleta-clinica-veterinaria/5870/180/1/1278/&amp;amp;m=QS&amp;amp;qsf=0&amp;amp;qs=playmobil&quot;&gt;clínica veterinária&lt;/a&gt;... mas nada disso tem tanta graça sem a casa pra funcionar como o &quot;quartel general&quot; da brincadeira, não é mesmo?&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.mpbrinquedos.com.br/octopus/design/images/1/products/z/4857play3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;http://www.mpbrinquedos.com.br/octopus/design/images/1/products/z/4857play3.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
Às vezes, eu esbarro com essa &lt;a href=&quot;http://www.comprafacil.com.br/comprafacil/Produto.jsf?VP=328,181159,181159,181159,120936&amp;amp;VPP=Z+SUPER+MARCAS+BRINQUEDOS+PLAYMOBIL+PLAYMOBIL+CASA+DE+VERAO&quot;&gt;Casa de Verão&lt;/a&gt; que já vem mobiliada, mas sem metade do charme do modelo ali de cima, convenhamos.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu gostei tanto da linha Playmobil (a minha favorita) que acabei falando demais. Eu volto depois com as duas outras casinhas que também curti muito e que também estão além da minha condição financeira. Não esqueçam de dar um pulo na loja online americana, quem sabe vocês não conhecem alguém que possa trazer de lá? Eles têm ainda &lt;a href=&quot;http://store.playmobilusa.com/on/demandware.store/Sites-US-Site/en_US/Search-Show?cgid=Puppenhaus&quot;&gt;outro modelo de casinha expansível&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Obs.: Não estou sendo patrocinada pela Sunny, viu. Quem dera! *risos*&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://eramos2.blogspot.com/2011/11/casinha-de-bonecas-part-2.html</link><author>noreply@blogger.com (Cris Bispo)</author><thr:total>1</thr:total></item></channel></rss>