Tarih: 30 Mart 1983 ; Dünya için, insalık için, bilim için, mutluluk için …

Özetle bugün bayram. Bana dünün ve yarının da olacağı gibi bugün de bayram. 2008 yılında kutlamaya başladığım “Kişisel Bayram Uygulaması” kapsamında bu özel bilgiyi sizlerle paylaşıyorum

30 Mart’ı “İyi ki Erdem Doğdu” kapsamında bayram olarak kutlayabilirsiniz. Çekinmeyin

Sıradan bir pazartesi akşamı; günün yorgunluğu ve haftanın ilk gününe ait düşünceler ile eve gelinmişti. Televizyonda tarih itibariyle popüler olan dizi, Ezel, için hazırlıklar yapılmaktaydı. Saat yaklaşık olarak 19:34 Yemek masası hazır, bitmek bilmeyen özet görüntüler arasında çay faslına geçilmesi ağır ağır çatal bıçak darbeleri ile tabağa hucum edilmekteydi.

İşte böyle bir akşamdı 22.02.2010 tarihli pazartesi akşamı. Ancak yukarıdaki paragraf içerisinde yer alan hikayenin 10 dakika sonrasında başlayan olaylar ile unutulmayacak bir pazartesiye dönüştü … Konunun başlığı kopya veriyor olabilir ancak ben yine de o gün yaşananları detaylıca anlatacağım ki sosyal mesajım güncel bir örnek ile sıcaklığını korusun.

Yazının girişinde belirttiğim çay faslına geçilmesi “çay içer misin?” sorusunun reddedilemez oluşu ile plana dahil edilmişti. Çay içmeyi seviyor olmama ek olarak günün yorgunluğunu alacağına olan fantastik inancım kabul etmemdeki en önemli etkendi. Çayın altını yanmıyor ve benim olumlu cevabım çayın altının yakılması gerekliliğini ortaya koyuyordu. Ancak yemek bitip çaydanlığa attığım bakışla aslında çaydanlığın altınının yanmadığını görmem bir oldu.

Pozitif enerji ve her konuya olumlu yanından bakma hevesi ile olaya uyum sağlayıp televizyon izlemeye devam edildi. Sonuçta çay içilmese de olurdu. Dünyanın sonu değildi …

Mutfakta geçirdiğim televizyon izleme ve yemek sonrası keyif dakikaları ardından bünyeye çöken yorgunluk uykuyu tetiklemeye başlamıştı. Kıyafet değişikliği ve televizyon izlemeye devam hedefi ile geçtiğim odamda biraz daha ağırlaşan gözlerime engel olamamaya başlamıştım. Bu duruma doğum günü tam da o gün yani 22 şubat olan kardeşim de uyku durumuna geçiş yapmaya karar verdi …

Sonuçta hızlıca uykuya geçip ailecek uyumaya başladık …

Saat yaklaşık olarak 00:10 …

Evden gelen sesler ile uyanır gibi oldum. Telaşla ev içerisinde pencereden pencereye, kapıdan kapıya koşan annem ve babam tam anlamıyla dışarı açılabilen her yere müdahale ediyordu.

Ev “evet” cevabı verdiğim “çay içer misin?” sorusundan yani neredeyse saat yaklaşık 19:40‘tan itibaren gaz dolmaktaydı. Ağırlaşan bedenim nedeniyle olaylara yardımcı olamadığım gibi sadece sesleri duyabiliyor ve yanımda açılan pencereden dolayı üşüyordum.

Eğer annem bu büyük problemin farkına varmasa ve biz o geceyi uyuyarak geçirseydik sanırım bu sosyal mesajı verme şansı bulamayacaktım.

Sosyal mesajın içeriğine gelince; doğalgaz kaçağı önemli bir problemdir. Ölüm ve/veya yaralanma ile sonuçlanan kazalara / durumlara  neden olabilir. Dolayısı ile doğalgaz ile çalışan cihazların yanına mutlaka doğalgaz alarm cihazı yerleştirin.

Bu sosyal mesaj zaman zaman verilen, reklam olarak kullanılan ve hatta mantık çerçevesinde herkesin bildiği bir mesaj …

Ancak farklılaşarak vereceğim asıl sosyal mesaj; kullandığınız alarm cihazlarının fişinin takılı olduğundan, pilinin olduğundan, çalışır halde olduğundan ve görevini tam anlamıyla yerine getirdiğinden emin olun …

Yoksa ailecek düştüğümüz ve şans eseri kurtulduğumuz yukarıda paylaştığım olayda olduğu gibi “alarm cihazının fişini kim çekti?” sorusuna cevap arıyor olabilirsiniz …

Kısaca neden kullanabilir miyiz ne için sorusu yerine ? Sanırım kullanabiliriz. Zaten neden 5n 1k içerisinde kendisine yer bulmuş önemli bir soru. Ancak, ne için, sonrasında gelen kelimelerle çok daha güçlü bir ifade olabilir. Vurgunun güçlenmesini ile soru ağırlaşabilir.

Sorular cevaplanır, cevaplanmaz, cevaplanamaz ve hatta kimi zaman soru olarak değerlendirilmez bile … Ancak vurgusu acıtmaya başladığı zaman tehlikeli olur. Bir soru nasıl acıtabilir ki ? Hangi soru tehlikeli olabilir ?  Hayat takım elbise ile çekilen bir mafya dizisi değil ki …

Sorular cevaplanabilir olmaktan uzaklaştığı zaman tehlikeli olur. Cevaplamak için elinizde dayanak, destek olarak değerlendirilebilecek kişi, neden, nesne, ürün, hayal ve benzeri kalmadığında tehlikeli olur.

Sorular her zaman zihnimizde uçuşur. Kimi zaman aynada kimi zaman da yolda gelip geçer. Tehlikeyi bertaraf etmek için kendi kendine kalınca cevaplayamadığı soruları dillendirerek çözmeye çalışır kişi. Tehlikenin boyutu önemli olmak çıkar işte bu noktada. Eğer dillendirilen sorular havada kalıyorsa işte o zaman boyut değerlendirilmez olur.

Yazının başında bahsettiğim “sonrasında gelen kelimeler” ile ilgili örnek vererek devam etmek daha yararlı olacak sanırım. İşte ne için ile güçlenen sorular;

• Ne için uğraşıyorum ?
• Ne için dayanıyorum ?
• Ne için okuyorum ?
• Ne için çalışıyorum ?
• Ne için hastalanıyorum ?
• Ne için strese giriyorum ?
• Ne için saçımı döküyorum ?
• Ne için sevdiklerimi ihmal ediyorum ?
• Ne için sevdiklerimi üzüyorum ?
• Ne için geri döndürülemez zamanımı kaybediyorum ?
• ve niceleri …

Sorular güçlendikçe ve tekrarlandıkça cevap vermek zorlaşır. Kimi durumlarda sorulara cevap vermek kolay olabilir. Özellikle geçiştirilmesi gerektiğinde … Amaç sorunun cevabının ileriye atılması da olabilir. O gün cevap vermek uygun değildir. Her soruya uygun bir kalıp vardır. Ancak gerçek cevap verilirse acı derinleşebilir. Kişi hata yaptığını anlayabilir.

Sorunun güçlü olması, derin olması ve acıtması aslında kişi ile ilgilidir. At gözlüğü, hayal dünyası, deneyimsizlik, saflık, umut, bir parmak bal ve benzeri etkenler basit soruların güçlü ifadelere dönüşmesine neden olabilir. Belirsizliğe ve umutsuzluğa sürüklenen birey önünü göremez olur. Tahmin edilemez sonuçlar içerisinde boğulmaya başlar.

Neden ? İşte ne için yerine şimdi sorulması gereken soru nedendir. Neden genellikle farkındalıktır. Mantığın uyanması ile ne için soruları oluşur.

Neden bellidir. Çünkü ne için; ağırlığının artmasını beklemeden, geri döndürülemez zaman kayıpları içerisinde boğulmadan, ümitler yitirilmeden, mutsuzluk kronikleşmeden sorulması gereken bir sorudur.

Ne için sorusunu tehlikeli olmadan ve ileriye dönük olarak sormalı, olabildiğince planlı ilerlemeli. Geriye dönük olarak sorulacak sorular, oturmuş düzeni sorgulayan kırgınlıklar ve döngüye girmiş yaşamlar bu soruların ağırlığını arttırmaktan öteye gidemez.

1 dakika öncesi için yapabilecek bir şey kalmadı. Ya 1 dakika sonrası için ?

Bir süre önce, halen uzak diyarlarda eğitim hayatını devam ettiren değerli arkadaşım / asistandaşım / meslektaşım, Murat tarafından gönderilen bir e-posta üzerine Dunning Kruger Etkisi ile ilgili bilgilere ulaştım. Öncelikle gelen e-postayı paylaşmak istiyorum;

Psikologlar Justin Kruger ve David Dunning’in tarihe geçmelerine vesile olan teorileri özetle, “cehalet, gerçek bilginin aksine, bireyin kendine olan güvenini artırır” der.

Metin çözme, araç kullanma, tenis oynama gibi çeşitli alanlarda yapılan araştırmaların sonucunda şu bulgulara ulaşılmıştır:

• Niteliksiz insanlar ne ölçüde niteliksiz olduklarını fark edemezler.
• Niteliksiz insanlar, niteliklerini abartma eğilimindedir.
• Niteliksiz insanlar, gerçekten nitelikli insanların niteliklerini görüp anlamaktan da acizdirler.
• Eğer nitelikleri, belli bir eğitimle artırılırsa, aynı niteliksiz insanlar, niteliksizliklerinin farkına varmaya başlarlar.

Değerlendirme zaafı

İki uzman daha sonra, bu teorilerini test etme fırsatı da buldular. Cornell Üniversitesi’ nden 45 öğrenciye bir test yaptılar, çeşitli sorular sordular. Ardından öğrencilerden “testin sonucunda ne kadar başarılı olacaklarını tahmin etmelerini” istediler.

En başarısızların (yani sadece yüzde 10 ve daha az doğru cevap verenlerin), testin yüzde 60′ına doğru cevap verdiklerine, ayrıca iyi günlerinde olsalar yüzde 70′e ulaşabileceklerine inandıkları ortaya çıktı.

En iyilerin (yani en az yüzde 90 doğru sonuç alanların) en alçakgönüllü denekler olduğu (soruların yüzde 70′ine doğru cevap verdiklerini düşündükleri) görüldü.

Çalışan, kendi kapasitesini değerlendirmekten ve eksikliğini teşhis etmekten acizdir. Ama asıl vahim olan, bu “yetersizlik + haddini bilmeme” kokteylinin, mesleki açıdan, karşı koyulmaz bir itici güç oluşturması. Kariyer açısından bir eksiyken, artıya dönüşmesi.

İşinde çok iyi olduğuna yürekten inanan “yetersiz”, kendini ve yaptıklarını övmekten, her işte öne çıkmaktan ve haddi olmayan görevlere talip olmaktan en küçük bir rahatsızlık duymayacaktır. Aksine bunu bir “hak”olarak görecektir.

Bu arada, gerçekten bilgili ve yetenekli insanlar ise çalışma hayatında “fazla alçakgönüllü” davranarak kendilerine haksızlık edecekler, öne çıkmayacaklar, yüksek görevlere kendiliklerinden talip olmayacaklar, kıymetlerinin bilinmesini bekleyecekler (ve bilinmeyince için için kırılacaklar ve kendilerini daha da geriye çekecekler) ve muhtemelen üstleri tarafından “ihtiras eksikliği” ile suçlanacaklardır.

Sonuçta, “kifayetsiz muhterisler” her zaman ve her yerde daha hızlı yükselecekler ve daha yukarılara çıkacaklardır.

Bu çalışmayla ilgili Wikipedia sayfasına buradan ulaşılabilir.

Yazının içerisinde bir yerlerde kendilerini bulan veya bulacak olanların tepki vermeden önce “tarihe geçmelerine vesile olan teori” ile ifade edilmek istenenin Psikoloji Alanında Nobel Ödülü ön bilgisini vermek isterim.

Örneklerini çevremize baktığımızda rahatlıkla görebileceğimiz bir durum.

Bu yazıyı Bertnard Russel‘in bir cümlesi ile bitirmek istiyorum;

Dünyanın en büyük problemi, akılsız ve fanatik kişilerin kendilerinden son derece emin olması, buna karşılık zeki insanların sürekli şüpheler içinde olmasıdır.

Murat’a bu paylaşımından dolayı teşekkür ediyor, uzun bir aradan sonra böyle güzel bir konu ile günlüğüme geri dönmenin mutluluğunu yaşıyorum.

Bugün 30 Ağustos 2009. Zafer bayramımız kutlu olsun!

30 Ağustos ile ilgili wikipedia içerisinde bulunan;  30 Ağustos Zafer Bayramı ve Başkomutanlık Meydan Muharebesi sayfaları incelenebilir. Ayrıca yine wikipedia içerisinde 30 Ağustos tarihinde gerçekleştiği belirtilen diğer önemli olayları inceleyebilirsiniz.

Dışarıdan bakıldığında bir süredir güncellenmeyen ve belki de unutulmuş bir günlük olma yolunda ilerleyen sitem ile ilgili durumu açıklamaya karar verdim …

Başlıktan da anlaşılacaği üzere görünmez güncellemeler ile günlüğüm e-hayatına devam ediyor. Son yazımı 30.05.2009 tarihinde yazmışım. Bugün 04.08.2009. Kabul etmekte fayda var, bir zamanlar seri şekilde yayınladığım uzun yazılara ara verdim. Yazamıyorum, yazmıyorum ve diğer nedenleri detaylandırıyorum.

Ancak hiç ilgilenmiyorda değilim … Görünmez güncellemeler yapıyorum. Kullandığım yazılım (wordpress) ve eklentilerini sürekli olarak güncel tutuyorum. En son yazımdan bugüne kadar geçen sürede normal koşullarda yazabileceğim yazı sayısı kadar güncelleme yapmışımdır herhalde …

Yaptığım bu görünmez güncellemelerin amacı sitenin güncel bir altyapı ile güvenli bir şekilde yayına devam etmesi. İyi hoş güzel de bu kadar da fazla güncellenmez ki bir yazılım. Altyapı güncellemesine ayırdığım zamanı yazılara ayırsam kimbilir neler olurdu … Sanırım bu kullandığım yazılımın çok aktif bir şekilde geliştirildiğini ve hatta heyecanına engel olamayan yazılımcıların zırt pırt sürüm çıkarttığını gösteriyor. Belki de test süreçlerinde yeterli etkin bir ekipleri yoktur … Eklentiler de benzeri şekilde …

Bu karmaşık durum nedeniyle oturup sıfır (0) dan içerik yönetim sistemi yazasım geliyor … Ama görünmez güncellemelere bile zor zaman bulurken çekiniyorum.

Çorum’u yeniden keşfetmeye gerek yok diyenler bu gibi durumlarda haklı olabilir. Denemeden bilemeyiz ve bence bazen denemeliyiz.

Yaşadığım altyapı güncelleme problemleri ile boğuşanlar için başarılı bir dosya karşılaştırma programı önererek yazımı bitirmek istiyorum. Beyond Compare. Wordpress tarzı yazılımların güncellenen bölümlerinin bulunması ve ilgili dosyaların güncellemesi için yardımcı bir program. Önerilir.

Görünmez güncellemelerden kendimi kurtarıp görünür güncellemeler yapar hale gelme dileği ile …

2008 – 2009 sezonunda Beşiktaşım hem Türkiye Kupasını kazandı hem de Süper Lig şampiyonu oldu!

Teşekkürler Beşiktaşım! Teşekkürler!

Her gün farklı olaylar yaşanıyor … Kimi zaman bir önceki günden kalanların etkisi kimi zamanda o güne özel sıkıntılar etkiliyor insanı …

Günlük paylaşımlarda bulunmak istediğim sitemde değinmek istediğim konulara işte bu yaşananlar etki ediyor. Bu önemli bir problem. Anlamlı, tarafsız, kaliteli içerik hedefiyle yürütmeye çalıştığım bu yapı içerisinde problem birikimlerinin taraflı ve hatta püsküren yanardağ etkisiyle sunulmasını engellemek için bir süredir güncelleme yapmıyorum. 

Olabildiğince, öznelerden ve detaylardan uzak, konuları paylaşmaya çalışırken son zamanlarda nokta atışı yapar buldum kendimi. Soyutlaştırılamayan ve hatta basite indirgenemeyen problemler …

Nokta atışı yapmama gayreti nedeniyle güncellenmiyor burası … Yaşananlar öyle kişilerde ve olaylarda toplanıyor ki deneyimlerimi, önerilerimi, yorumlarımı paylaşmam sanırım mümkün değil. Problemi kendimde tanımlayabiliyorum ancak paylaşarak problemin parçalarını rencide etmek istemiyorum …

Ne kadar ilginç değil mi, kişiler ve problemler sıkıntı yaratma istikrarını koruyabiliyor, umursamaz bir şekilde, sorumsuzca, düşünmeden … İlginç olan bir diğer konu da bunları içine atıp kendini yiyen, düzeleceğini uman, sessiz kalanlar …

Bu gibi durumlar için large/larç/geniş insan tanımı yapılır. Bu tanıma uyan insanlar kimi zaman problem yaratan taraf olur kimi zaman da bahsettiğim problemlerin atlatılması için çözüm önerisi olarak gösterilir. Umursamazdır, takmaz, “nasılsa gün bitecek” diye bakar, “unuturum gider“, “düzelir nasılsa“, “benim derdim değil“, “benden bu kadar“, “elimden gelen bu” tarzında boş cümleler kurar. Cem Yılmaz’ın bir espirisinde dile getirdiği gibi bence bunlar “olmamış” insanlar … Ama eksik sadece kalsiyum değil, çok sayıda eksik var.

Karışık bir yazı oldu, farkındayım, ancak “neden güncellenmiyor ?” sorusuna cevap olması için her konudan bir parça içeriyor.

Umuyorum ki; uygun zamanda, doğru yorumlar ve değerlendirmeler ile paylaşımlarıma devam edeceğim.

En iyi bildiğimiz konu yarışma. Doğumu, büyümeyi, eğitimi, yaşamayı, kazanmayı, başarıyı, neredeyse herşeyi yarışmaya bağlamıyor muyuz ? Sürekli bir mücadele, her yerde rakipler, geçilmesi gereken birileri, koşullar …

Her adımda tam tanımlı bir formül belirlenmiş. Adımı atarken yapılması gerekenleri içeren bir formül. Adımlar farklı amaçla atılsa bile, formüller içerisindeki değişkenler birbirleriyle çelişse bile amaç hep aynı … Yarışmak.

Nedir yarışmak ? Rekabet veya üstün olmaya çalışmak. Yarışmanın ne demek olduğunu bilmemize gerek var mı ? Bence yok! Çünkü anlamını bilmesek bile yaşam döngümüz mükemmel bir şekilde yarışmak üzere programlanmış.

Yarışmak faydalı mıdır ? Tüm detayları bir kenara bırakarak bu soruya cevap vermek istiyorum. Evet! Yarışmak faydalıdır. Sade bir rekabet anlayışı ile incelendiğinde alternatif çözümleri görmek, yaklaşımları çarpıştırmak ve sonuca birden fazla yoldan ulaşmaya çalışmak faydalıdır. Çözümü hızlandırmak için bile adı yarışma olan bir uygulama yapılabilir. Rekabet katılımcıların gelişmesi ve sonuç elde edilmesi için önemlidir.

Yarışma süreci; giriş, gelişme ve sonuç şeklinde sadeleştirilebilir. Yarışma için bir konu veya problemin olması, bu konunun sonuca ulaştırılması için rekabete ihtiyaç duyulması ve rekabet sonucu elde edilenlerin yarışma konusu doğrultusunda işleme alınması ise detaylandırılmış süreç olarak kabul edilebilir. Yarışmanın anlamlı olması için problemin ve çözümün anlamlı olması gerekiyor. Yarışmanın faydalı olması için ise kazanımların paylaşılması gerekiyor.

Ancak! Ön bilgilere, basit yorumlara ve mantıklı açıklamalara bir son vererek bu yazıyı hazırlamama neden olan gözlemlerime geçiyorum.

Son dönemde gündemi incelediğimde neredeyse her konunun kapalı bir yarışma şeklinde ele alındığını görüyorum. Eğitim sistemimizdeki yarış atı yaklaşımlarına alışmış bir birey olarak yadırgamadım ancak durup düşünüldüğünde yediğimiz yemekten, dinlediğimiz müziğe, tuttuğumuz takımdan, en basit düşüncelerimize kadar yarışma yarıştırma halindeyiz.

Yarış atı olarak nitelendirildiğimiz yıllardaki tepkimiz, süreklilik arz eden bu düşüncenin zihnimize yerleşmesiyle olağan olması belki de bunlara neden oldu. Okul yıllarında küçük yuvarlakları doldurma, sınıf içi yüksek not alma, marka giyinme, dershanede yaşanan seviye tespit gibi çok sayıda yarışı yakından takip etmiş biri olarak günümüzdeki yarışmalara uyum sağlamakta sıkıntı çekiyorum. Yarışmanın hayatımıza girişi sürecine hakim olmama rağmen öneri olarak “Nasıl yarışılır, yarışmaya alışmak” başlıklı bir dersin her dönem eğitim planına alınmasını önerecek duruma geldim …

Konuyu eğlenceli bir noktaya çekmeye çalışıyorum ancak mümkün değil. Ciddi anlamda her yaştan insanın her konuda yarışmaya başladığı bir toplum olduk. Bir bireyin sahip olabileceği her özellik, duygu, beceri, his yarıştırılır oldu …

4. paragraf içerisinde verdiğim cevap ile çelişen bir ifade ile çok ama çok kötüye giden bir durum sözkonusu!

Neden ?

Yarışmak faydalı olabilir ancak yukarıda da ifade etmeye çalıştığım gibi yarışma süreci katılımcılara ve yarışma konusuna en ufak bir yarar sağlamıyorsa zararlıdır. Yarışmanın amacı oluşturulan rekabet ile başarmaktır. Başarı paylaşıldığı zaman anlamlıdır. Problem çözüm yolları değerlendirildiği ve sürece katılanlar ile paylaşıldığı zaman çözülmüş demektir. Yarışma ortamının oluşması için taraflar ve yalandan bir problem yeterli değildir. Sunni gündemler ve katılımcılar ile oluşturulan senaryolar zararlı sonuçlar doğurabilir.

Biz ne durumdayız ve ben ne demek istiyorum ?

Ne durumda olduğumuzu anlamak için gözlem yapmak etmek yeterli. Gerçekliği tartışılır senaryolar üzerinden amacı belli olmayan yarışmalar dizisi. Sonucunda kimin veya neyin kazandığı belli olmayan yarışmalar. Süreci izleyenlere ne olduğu belli olmayan yarışmalar. Zaman öldürgeci, zihin bulandırgacı ve çok çeşitli şekillerde yorumlanabilir yarışmalar.

Gerçekten problem olan ise, bence, bu zararlı yarışma kültürünün bireylere kadar inmesi. Kutuplaşma, çözümsüzlük, bireysellik, çözümsüzlük, kirli bilgi, körelme ve daha nice problemlere yol açması … Sorgulamanın yerini kabullenmenin alması. Mantık ve anlam aramanın körelmesi. Öğrenmenin giderek tekdüzeleşmesi …

Yarışma süreçlerinin doğru işlediği ve başlıkta kullandığım ifade ettiğim gibi; öncesinde doğru planlanan (anlamlı) yarışmaların sonrasında da faydalı (anlamlı) olduğu günlere ulaşmak dileği ile …

iPhone ile mobil internet kullanımının farklı bir boyuta ulaştığını kabul etmek lazım. Genellikle e-posta erişimi ve temel internet sitesi gezinme ihtiyaçlarını karşılayan diğer telefonlara göre neredeyse her uygulaması ile internet erişimi kullanabilen iPhone mobil internet konusunda bir adım daha atılmasına neden oldu.

Mobil internet kullanımının artması ile mobil faturalarımızın artması doğal bir paralellik  gösterirken faturalar üzerinde gördüğümüz çok basamaklı sayılar ülkemizde internet kullanımının ne kadar pahalı olduğunu bir kez daha hatırlattı. Faturadan ders çıkarmayan ve gerekli önlemleri almayanlar ise iPhone kullanımından soğudu.

Bu yazıda yukarıda bahsettiğim cep telefonu faturalarının yüksek gelmesine neden olabilecek EDGE bağlantısının kapatılmasına yönelik bilgileri ve önerilerimi paylaşacağım. 

Öncelikle; operatörlerden uygun internet paketleri alanlar ve bahsettiğim problemle karşı karşıya olmayanlar bu yazının kapsama alanı dışındadır.

Eğer uygun bir mobil internet paketi alınmadıysa ve faturada yüksek internet erişimi bedelleri listeleniyorsa aşağıdaki adımları kullanarak iPhone 3G EDGE bağlantısını kapatma adımlarını izleyebilirsiniz;

1. “Ayarlar” ekranı açılır,
2. “Genel” bölümüne geçilir,
3. “Ağ” bölümüne geçilir,
4. “Hücresel Veri Ağı” bölümüne geçilir,
5. “APN” değerinde yazan bilginin yanına geçici bir değer eklenir. Örnek olarak TURKCELL hatlı bir cihazda bu eğer “internet” iken bu değer “internet1” olarak güncellenir.

Bu adımlar ile amaçlanan EDGE bağlantısı kurabilmek için gerekli kullanıcı bilgilerinin değiştirilmesi ve EDGE bağlantısının başarılı olmamasıdır.

Sistem içerisinde başka hiçbir ayar değiştirilmediği için EDGE bağlantısı gerekli olduğu durumlarda sadece bu değeri varsayılan haline getirmek yeterli olacaktır.

iPhone ile mobil internet ihtiyaçlarının karşılanması için kablosuz ağ bağlantısı yöntemi, çok uygun bir mobil bağlantı paketi bulunmadığı durumda, önerilmektedir. Kablosuz ağ bağlantısı olarak bulunduğunuz bölgedeki güvenli kablosuz bağlantılar veya ADSL aboneleri için TTNetWiFi  kullanılabilir.