De drie partijen VVD, PVV en CDA verschillen van mening over aard en karakter van de islam. De scheidslijn zit hem in het karakteriseren van de islam als óf religie óf (politieke) ideologie.

Partijen accepteren elkaars verschil van inzicht hierover en zullen hier ook op grond van hun eigen opvattingen naar handelen.

Het moet toch godverkutjes niet veel gekker worden.

Dat het CDA zich vanuit hun christelijke perspectief niet kan vinden in een flink aantal standpunten van de PVV die in strijd zijn met de vrijheid van godsdienst en onderwijs zal niemand verbazen. Maar dan lijkt het mij logisch dat zij (als grootste verliezer bij de verkiezingen) niet de aangewezen kandidaat voor een minderheidskabinet zijn.

De grootste winnaar van de verkiezingen, de partij waar niemand meer omheen kon, is dat wel. Dat de PVV ervoor kiest om gedoogsteun aan een VVD/CDA-minderheidskabinet te verlenen, en dat de hopman van die club daar 'ontzettend blij' mee is, dat vind ik minimaal een aanfluiting, belachelijk, laf, flauw en een typisch Haags staaltje volksverlakkerij.

Back in the late 1980s, before his glorious 1993 comeback, Meat Loaf was touring all kinds of small clubs and venues all over the world. Like De Bonte Wever in Slagharen, a village in the east of The Netherlands. On May 13, 1989 he played a typical set for that era, which you can download below.

(For the nerdy people who want to know more about this new, fancy download-button thingy I cooked up—that is supposed to force downloads and enforce an expiry date, which happens to be August 1st in this particular case—I'll give you the details in a later post.)

Last year, someone gave me a (second-hand) copy of William H. Calvin's De rivier die tegen de berg opstroomt (The Dutch translation of The River that Flows Uphill: A Journey from the Big Bang to the Big Brain). Not with the intention that I should actually read it, but you know, there it was, a book with my name on the cover and an enigmatic title. Seemed appropriate. Something like that, anyway.

A couple of months ago, I put this book on my nightstand for some bedtime reading. It turns out to be the fictionalized account of a rafting trip down the Colorado River through the Grand Canyon. This trip is used as a frame to discuss earth history, evolution and all that. Which I usually don't mind reading about. But in this case, I found it become increasingly difficult to set my mind to it and read on. Right now I'm about a third in, and I'm throwing the towel.

William H. Calvin — De rivier die tegen de berg opstroomt: Een reis naar de oorsprong van de aarde en de mens

Waar komen wij mensen vandaan?

And in case you're wondering if I now should to add this book to point 22 ("Finish all books I've started in and then abandoned") in my list of 100 things: no, I don't have to. I've changed it around a bit, so number 22 now reads "Finish all books I've bought, started in and put aside before reaching the end." You may call that cheating, but I don't care. If I selected a book myself, then I should finish it. If someone gives me a book, I will do my very best to finish it, but if reading Eco's damn book taught me one thing, it's that I should loosen up a little. Reading should be fun. If it isn't, you're doing it wrong.

In the edition I've read, the 'chilling' bonus story Morality was included. Which, as you might expect, deals with the moral issues of an indecent proposal.

Stephen King — Blockade Billy

William Blakely?

H.P. Lovecraft — The Road to Madness: The Transition of H.P. Lovecraft

The horrible conclusion which had been gradually obtruding itself upon my confused and reluctant mind was now an awful certainty. — from The Beast in the Cave

Until I saw this book in a bookstore in Amsterdam, I had no clue Pullman had a new book coming out. I immensely enjoyed his His Dark Materials trilogy, and a big reason for that was the role religion plays in it. So a book by Pullman, retelling the gospels? Should be right up my alley. And it was.

In this tale, Jesus, the first born son of Mary, has a twin brother called Christ. When the former starts going around Judea telling about the coming Kingdom of Heaven, the later follows him, recording what he says. Then he meets a stranger who tells him about the difference between The Truth and history. The Good Man Jesus and the Scoundrel Christ is a story about how stories are made. And a mighty fine one at that.

Philip Pullman — The Good Man Jesus and the Scoundrel Christ

This is the story of Jesus and his brother Christ, of how they were born, of how they lived and of how one of them died.

Om de discussie omtrent het verbod op godslastering levendig te houden zet de Bond tegen het vloeken het boek Smalende godslastering verboden? Onderzoek naar de geldigheid van de argumenten voor afschaffing op het verbod op smalende godslastering van mr. Harmen van der Wilt in. In ruil voor een review stuurt de Bond een exemplaar op, en gezien ik de rottigste niet ben en ook kennis wil nemen van de argumenten waarom godslastering verboden zou moeten blijven, ging ik op hun aanbod in.

Smalende godslastering verboden? blijkt een iets aangepaste versie van de doctoraalscriptie te zijn die vorig jaar september als zijnde 'wetenschappelijk onderzoek' gepresenteerd werd. Destijds had ik niet gek veel vertrouwen in de objectiviteit van dit onderzoek, maar verder dan wat vluchtig bladeren kwam ik toen niet.

Het lezen van de gedrukte uitgave (het boek voldoet als boek aan alle eisen die je aan een boek zou kunnen stellen) heeft die twijfel niet weg kunnen nemen. Nog voordat ik door de inleiding heen was kon ik mij een voorstelling maken wat de conclusie zou gaan worden. En zowaar, aan het eind word inderdaad geconcludeerd dat het verbod op smalende godslastering beter gehandhaafd kan blijven en, liever nog, uit de mottenballen gehaald moet worden met hogere straffen. En niet omdat de argumenten voor het afschaffen niet deugen (al doen ze dat volgens de auteur natuurlijk ook niet), maar vooral omdat het niet wenselijk geacht word: De huidige maatschappelijke tendensen van verharding en intolerantie jegens gelovigen en jegens dat wat hen Heilig is, nopen juist tot een effectievere inzet van het strafrecht in het algemeen en art. 147 WvSr in het bijzonder.

Verder waag ik te betwijfelen of deze uitgave de discussie omtrent smalende godslastering levendig gaat houden. Niet alleen vanwege het gebrek aan objectiviteit. De scriptie dateert immers uit april 2009, en loopt inmiddels volledig achter de feiten aan: het wetsvoorstel dat binnenkort in de Tweede Kamer behandeld wordt, is niet het wetsvoorstel van minister Hirsch Ballin waar het boek over gaat. Dat voorstel behelsde immers naast het afschaffen van art. 147 en 147a WvSr ook een "verduidelijking" van art. 137c WvSr (het verbod op groepsbelediging), en deze was zo onduidelijk dat de Tweede Kamer het voorstel verwierp. In het nieuwe voorstel komt deze verduidelijking niet meer voor, waarmee de relevantie van de hoofdstukken 3 en 5 voor het maatschappelijke debat ver te zoeken is. De twee hoofdstukken die je dan overhoud zijn respectievelijk een geschiedenis van het wetsartikel, en een inhoudelijke behandeling van de strafrechtelijke, staatsrechtelijke, rechtspolitieke en cultureel-religieuze argumenten met betrekking tot het afschaffen danwel in stand houden/revitaliseren van artikel 147. Vooral deze laatste analyse is zo gekleurd dat ik mij meermaals afvroeg of ik nu een wetenschappelijke studie of een essay/betoog/persoonlijke kruistocht tegen het afschaffen van deze dode letter in de wet aan het lezen was.

Gezien de laatste woorden van het boek, De conclusie van dit alles is deze: het op handen zijnde gecombineerde wetsvoorstel dient wat mij betreft al bij voorbaat naar de prullenbak te worden verwezen, neig ik sterk naar optie twee.

Artists

1. Meat Loaf (162)
2. Dio (79)
3. Melissa Etheridge (73)
4. Dusty Springfield (67)
5. Prince (66)
6. a balladeer (64)
7. Bruce Springsteen (60)
8. Bløf (58)
9. Tanz der Vampire (57)
10. Mika (52)

Again, no songs list: the entire top ten is made of songs from Meat Loaf's Hang Cool Teddy bear. The first song from another artist is The Artist at that Time Known as the Artist Formerly Known as Prince's "Gold."

Hat tip to Lucien for the reminder, and to Last.FM for keeping track of the stats.