I blame Bono. Insufferable pompous ass with his Jesus-complex. Granted, I can tolerate most of the older U2 songs, One being my favorite of them, but everything I heard them do after Discotheque bores me to death. That, and I can't stand Bono.

But Crystal Dream isn't U2, and their singer Marcel isn't Bono. That makes things a lot better. And as their take on the material has a heavier edge, which makes it even better than the real thing.

(See what I did there? That's funny because U2's guitar player calls himself The Edge, and they got a song called "Even Better than the Real Thing". Bad jokes, how I love 'em.)

As a bonus, there was also a support act, called Route 66½. They played a set of rock songs from the sixties and seventies, including a pretty fine version of "Child in Time".

So, despite me not liking U2 very much and the trains being a pain in the ass—the Dutch railway system and snow go together like two totally incompatible things—I had a great time last night.

Seen live: Crystal Dream plays U2 + Route 66½ in De Schuur, Hoogmade on February 4th, 2012

Periphery kicked off. All through their set, I was wondering if they really needed three guitar players. The answer to that question is pretty simple, and let me explain it to you in a flowchart:

Flowchart: Do I need three guitar players in my band? (click to enlarge)
photo credits: IMG_4322 by Dr Chino CC-BY-NC-SA, and Iron Maiden en Costa Rica by adels CC-BY

Dream Theater was great. Lots of tracks from their latest album A Dramatic Turn of Events and still quite a lot of old stuff. To showcase new drummer Mike Mangini, he got to play a drumsolo. If he can do the same amount of hits per minute on a keyboard as on his drumset, he would be the best data typist. Still I could help but wonder whether drumsolos are necessary. Again, the pretty simple answer is best explained in a flowchart:

Flowchart: Should I play a drumsolo? (click to enlarge)
photo credit: Blue drum set by Frank Tellez CC-BY-NC-SA

Sorry, but I still think that instrumental wanking for no apparent reason is completely uncalled for.

Seen live: Dream Theater + Periphery on February 1st, 2012 at the IJsselhallen, Zwolle.
Setlist: Bridges in the Sky / 6:00 / Build Me Up, Break Me Down / Surrounded / The Root of All Evil / Mike Mangini drum solo / A Fortune in Lies / Outcry / The Silent Man / Beneath the Surface / On the Backs of Angels / War Inside My Head / The Test That Stumped Them All / The Spirit Carries On / Breaking All Illusions // Pull Me Under

Still, there were a few highlights, like the family reunion of my father's side of the family in honor of his 65th birthday, cooking for lots of people in honor of my own birthday on three separate occasions, one pretty awesome show I saw, and getting an open-ended extension of my employment contract.

On the downside, things at work didn't particularly go the way I wanted them to go, for a score of reasons I won't bother you with. Also, my grandfather dying was a bit of a downer. Given the circumstances it's not as if I'm overly sad—he was 92, he hadn't been doing all too well for the last few years, and, frankly, he was waiting for it all to be over—but still, you know, it sucks. Death is pretty fuckin final, and it makes life, the universe and everything seem so finite and inconsequential in the grander scheme of things.

So. Yeah. Overall, January 2012 wasn't too bad, just a bit hectic. If things settle down just a little all over the line, February'll probably work out alright enough. And if all else fails, there's always panic to fall back on.

Mensen die bij Different terechtkomen zijn homo’s die door de afwijzing van geloofsgenoten geestelijk in de problemen komen.

Want, ja, wat moet je er verder nog over zeggen?

Anne Frank — Het achterhuis: Dagboekbrieven van 12 juni 1942–1 augustus 1944

12 juni 1942. Ik zal hoop ik aan jou alles kunnen toevertrouwen, zoals ik het nog aan niemand gekund heb, en ik hoop dat je een grote steun voor me zult zijn.

En waarom mij dat niet verbaast? Marinus de Goederen kan nu eenmaal hele fijne liedjes schrijven. En die speelt hij niet onverdienstelijk. Zoals gisteren, in het Papenstraattheater in Zwolle, met hulp van Tim Coenen op piano. Ten opzichte van de eerste show van de tour, in Zoetermeer, was de setlijst ietwat gewijzigd (bijvoorbeeld geen "What the World Needs Now is a Killer Storm" maar wel "They've Shut Down Marks & Spencer", die ik nog niet eerder live gehoord had), waren er meer en langere verhalen bij de nummers (en na twee jaar nog steeds geen post-it's in dat boek over Jackie Kennedy), en een beetje acrobatiek danwel gestuntel met wegglijdende vloerkleedjes. Voor, in de pauze van en na de voorstelling heb ik nog gezellig met wat mensen staan babbelen, en tot slot heb ook nog een hip t-shirt met pornosteropdruk aan mijn collectie kunnen toevoegen. Puike toestanden allemaal.

Seen live: mr. a balladeer, "Save Your Drama for Your Mama", in het Papenstraattheater, Zwolle op 26 januari 2012.
Setlist: Herbst / Plan B / Rumor Had It / They've Shut Down Marks & Spencer / Noah / A Little Rain Has Never Hurt No One / Sirens / Oh, California / Superman Can't Move His Legs // More or Less the Sort of Shit Ex-Lovers Get Restraining Orders For / Why Hitler Loved His Dog / When a Heart's Been Broken / Mary Had a Secret / Nightmare on Elm Street / Where Are You, Bambi Woods? / 10 Things to Win You Over / Swim with Sam / Fortune Teller // Jolene (Dolly Parton cover)

Volgens de PVV-leider is het roepen in de oppositie makkelijker dan verantwoordelijkheid dragen. Meebesturen doet pijn. Wij hebben pijnlijke ombuigingen moeten accepteren.

De PVV-leider (en, voor de goede orde, dus automatisch het hele partijbestuur en het voltallige ledenbestand) is van mening dat, en ik citeer, roepen in de oppositie makkelijker [is] dan verantwoordelijkheid dragen. Zeg, hee, oppergedoogclown, doe eens effe dimmen. Als je ballen had gehad, dan had je in de regering gezeten en verantwoordelijkheid gehad. Nu loop je er een beetje lafjes tegenaan te gedogen. Met je roedel incompetente ja-knikkers.

Meer duiding van het interview in deze infographic. (via)

Welnu, dat is eigenlijk vrij simpel: Poe's Law. Poe's Law stelt dat het nagenoeg onmogelijk is om een onderscheid te maken tussen religieus fundamentalisme en parodieën daarop. Met enige regelmaat staan er in het RefDag artikelen waarvan ik hoop dat het een hele dikke hoax is. Zulke goede sartire zie je nergens. Of om het anders te stellen: het RefDag is onbedoeld hilarisch.

Vooral de de categorie Natuur en Techniek (voorheen Wetenschap) is het genieten. Ik bedoel, in een artikel dat probeert uit te leggen waarom evolutionisten hoofdpijn krijgen van de maan staat de zin Ook is de maan precies zo groot dat hij de zon exact kan verduisteren. Toeval?, waarna je natuurlijk moet concluderen dat god de maan geschapen heeft als lichtpunt der heerschappij des nachts. Als dat geen satire is, dan moet je concluderen dat de mensen die wetenschappelijk bedoelde stukjes produceren geen enkel benul hebben waar ze het over hebben. Want als ze dat wel zouden hebben zijn ze valselijk aan het getuigen, en dat kan vast niet de bedoeling zijn.

Of neem bijvoorbeeld het hoofdredactioneel commentaar van vandaag, over de homotherapie-ophef van gisteren. Dat gaat weer vol op het orgel en verdraait de feiten om lekker in de slachtofferrol te kunnen kruipen. Want natuurlijk ligt het allemaal anders en veel genuanceerder. De oppermachtige homolobby loopt gewoon de boel op te stoken. Want Different, de club die de homotherapie aanbied, wil alleen maar mensen helpen een manier te vinden om met hun homosensuele gevoelens om te gaan. Alsof dat niet zou mogen.

Laat helder zijn: het is onjuist om homoseksualiteit af te doen als een ziekte. Er zijn mannen en vrouwen die met die geaardheid worden geboren. Maar wetenschappelijk onderzoek heeft ook uitgewezen dat er veel jongeren zijn die in hun puberteit worstelen met gevoelens waarbij hetero- en homoseksualiteit om de voorrang strijden.

Daaronder zijn er die op grond van hun geloofsopvatting in conflict met zichzelf komen. Zij vragen zich af wat hun geaardheid is en zij willen de homoseksuele beleving op grond van hun geloof afwijzen. Daarom zoeken zij hulp. En dan is het voor hen heel veilig om die hulp juist te zoeken bij een instelling waar men de geloofsopvattingen van binnenuit kent en respecteert.

Die keuzevrijheid wordt nu ter discussie gesteld.

Als je zoiets roept, dan laat je blijken dat je niks van de ophef begrepen hebt. Het probleem zit 'm namelijk niet in de therapie zelf. Als er mensen zijn die denken baat te hebben bij therapie verzorgd door een organisatie die homoseksualiteit op basis van een oud boek afwijst—ga je goddelijke gang. De ophef ging over het vergoeden van deze niet wetenschappelijk onderbouwde therapie uit het potje basisverzekeringen. Zeker in een tijd dat er overal op bezuinigd moet worden. Als je antihomogevoelenstherapie met een christelijk sausje wilt, prima, maar betaal het dan lekker zelf.

Ook typisch: wetenschappelijke theorieën over het ontstaan van de aarde kunnen ongezien de prullenbak in, want dat past niet bij de lezing dat god het gedaan heeft. Maar als er ergens een eigen puntje vagelijk te onderbouwen valt, dan is het wetenschap-is-oké-olé-olé.

En dan hou je tot slot een pleidooi dat mensen die met hun seksuele gevoelens in de knoop zitten omdat ze van iedereen te horen krijgen dat je als mannetje op vrouwtjes hoort te vallen en vice versa omdat alle andere opties zijn een gruwel in de ogen van de HEERE vooral bij mensen die homoseksualiteit ongezien afwijzen omdat dat zo in een oud boek staat. Stijlvol. Volgens mij is dat geen goed plan, maar ja, als je dat echt wil, be my guest.

Kortom: ik lees het RefDag omdat het zowel een bron van onbedoeld vermaak als verbazing en ergernis is.

Het begon vanochtend met het nieuws dat de opperrabbijn van Amsterdam een verklaring had ondertekend waarin (onder meer) staat dat homoseksualiteit een ziekte is waarvan je kan genezen. Dat sloot naadloos aan bij de ophef over het vergoeden van christelijke homotherapie door zorgverzekeraars. Gelukkig waren er al snel kamervragen en gaat het stoppen. En nee, het punt is niet dat er mensen zijn die serieus denken dat homo iets is als een griepje dat je wel even kan wegbidden. Leef je uit, maar val er niemand mee lastig. Het is alleen van de zotten dat in de echte wereld er geld uit de basisverzekeringen aan dat soort onzin uitgegeven word. Want homo is niet iets wat je kan hebben. Het is geen ziekte. Ja, je kan het hebben als rood haar. Daar kies je ook niet zelf voor. Maar goed, homo's liggen niet zo lekker binnen de Joods-Gristelijke Leitkultur, dus met een beetje homofobie kom je hier in het land nog wel aardig weg. Behalve als je moslim bent, want dan gaat de Grote Blonde Roerganger wel vol op het orgel, is het een schande en moet je maar terug naar de woestijn waar je al dan niet vandaan kwam.

Ook las ik op de vernieuwde site van het RefDag dat een meerderheid van de Nederlanders zou vinden dat de mogelijkheid om giften aan kerken en religieuze organisaties bij de belastingaangifte op te voeren als aftrekpost moet verdwijnen. En daar kan ik het alleen maar mee eens zijn. Sterker nog, ik riep in 2009 al dat de lijst van Algemeen Nut Beogende Instellingen nodig eens opgeschoond moet worden. Waarom zouden clubjes die abortus gelijkstellen aan de holocaust, huis aan huis leugens over de evolutietheorie folderen of het wegbidden van homoseksualiteit voorstaan belastingvoordeel verdienen? Welk algemeen nut dienen ze?

En tenslotte zag ik een filmpje. Op YouTube. Van een meneer die zichzelf Apologeet noemt. Dan weet ik het wel. Apologetiek is de tak van sport die zich bezig houdt met het verdedigen van religieuze leerstukken door middel van redenatie. Liegen om Jezus' wil voor gevorderden, amen, zeg maar. Meneer de Apologeet stond voor een klas basisscholiertjes te vertellen hoe verderfelijk en onwaar die nare evolutietheorie van die akelige meneer Darwin wel niet is. Want zonder de evolutietheorie geen Hitler en holocaust, geen rassenhaat, en als je Jezus maar in je hartje toelaat en je aan de regels van god houd, nou, dan hoef je later geen gekke homoseksuele man of gothic the worden. Want ja, dat komt allemaal door de evolutietheorie. Iedereen weet toch dat Hitler een smerige atheïst met een raar snorretje was die zonder Darwin nooit op die rare ideeën van gekomen was. Het is toch godverkutjes van de ratten besnuffeld. Er is een Engelstalig gezegde dat zegt dat There are three kinds of lies: lies, damned lies, and statistics. Ik zou geneigd zijn daar een vierde aan toe te voegen: leugens, schandalige leugens, statistieken en apologetiek. Een beter argument tegen bijzonder onderwijs heb ik in tijden niet gezien: een volwassen kerel die een klas vol kinderen glashard voor staat liegen en een lulverhaal vol pertinente onzin en aantoonbare onjuistheden als absolute, onfeilbare waarheid voor houdt omdat dat beter bij het boek van zijn denkbeeldige vriendje past. Kijk, nogmaals, je mag van mij geloven en doen wat je wilt, zolang je er verder niemand mee lastig valt. Maar voor dit soort lulkoek heb ik een bijzonder lage tolerantie. Je zou kinderen eens leren voor zichzelf na te denken. O, juist. Laat maar.

It was especially annoying because that one song was the sole reason I bought that particular album years ago. I haven't had many CDs that malfunctioned, but when they do, it's usually on my favorite track on the disc, or the one most relevant to my interests. Anyway, to cut to the chase, today I tried ripping the CD at work with Exact Audio Copy—which is still the best ripper for Windows, hands down—and guess what: it worked. Flawlessly.

The song I'm talking about is "Happy Ending", from Yvonne Elliman's Food of Love album. It's the first song written by Jim Steinman that was commercially released.
Yvonne Elliman — Happy Ending