Richard Osinga's blog

De gevolgen van doping waar niemand het over heeft

2008-07-17T22:00:00Z

Je leest het niet in de krant, maar zo'n dopinggeval heeft verstrekkende gevolgen voor alle tourpoules.

Ik kreeg het volgende mailtje van de Telegraaf:
Gevolgen Tourpouleklassement schorsing Ricco Deelnemers aan de Telesport Tourpoule 2008 die renners in hun ploeg hebben die vroegtijdig de Tour (moeten) verlaten, behouden eventueel door deze renners behaalde punten. Alle punten die tot 17 juli 2008 zijn behaald met renners van de Ploeg Saunier Duval (waaronder Ricco, Piepoli en De La Fuente) blijven dus staan in het puntenklassement van de Telesport Tourpoule 2008. Aanpassingen in het eindklassement van de Tour de France 2008 na 27 juli worden niet verwerkt in het eindklassement van de Telesport Tourpoule 2008. De scores van alle renners zijn dus op zondag 27 juli definitief.

De supermarkt van de toekomst

2008-07-13T22:00:00Z

In Amersfoort hebben we een nieuwe Albert Heijn die in elk opzicht futuristisch aandoet. De winkelwagentjes, de kassa's, de schappen, het lijkt zo uit 2009 te komen. Je kunt bij de supermarkt ook zelf je producten scannen en zelf afrekenen. De kinderen vinden het fantastisch, vooral verkeerde dingen scannen en ze dan weer verwijderen, want dat is zo'n grappig geluidje.

Ik merkte bij mezelf dat ik er ook vrolijk van werd, al die moderniteit en toekomstigheid. Ik ging er ook beduidend meer van kopen, en duurdere dingen, want ik de toekomst verdien ik natuurlijk meer dan nu.

Gelukkig zijn er kinderen die je dan bij de les houden. Ze scannen de Franse kaasjes die pappa koopt en als ze zien dat dat kleine blauwe klompje schimmelkaas meer dan vier euro kost, roepen ze: "Pappa, die is veels te duur! Meer dan vier euro."

Beschaamd leg ik het Franse kaasje terug in de schappen en verruil het voor een voordeling Deense variant. Terug in het heden.

Test, test, test (de toekomst even testen)

2008-07-10T22:00:00Z

De EK poule waarin ik iets won

2008-07-03T22:00:00Z

Gisteren kreeg ik een mailtje dat ik bijna als spam betitelde. Het was iets met zeilen en een prijs die ik gewonnen had (of niet). Pas toen ik goed keek zag ik dat het de uitslag betrof van een EK-poule waaraan ik meegedaan had. De vierde plaats die ik behaald had, leverde een zeilclinic op olv een zeer bekende zeiler.

Ik ging even kijken wat ik dan eigenlijk ingevuld had. Spanje Europees kampioen had ik voorspeld! en Duitsland tweede! Toe maar. Ik had er verstand van toen ik dat invulde.

Ik dacht zelf eigenlijk dat ik net als zoveel anderen aan het begin van het toernooi Portugal tipte, maar ik bleek slimmer te zijn dan ik dacht.

En nu dus zeilen. Met Roy Heiner. In alle zeilweekenden die mijn leven geteld heeft heb ik me beperkt tot het drinken van bier in de boot en een beetje doen alsof ik meehielp met het aftuigen als we weer terug in de haven waren. Maar met Roy zal ik wel echt aan de slag moeten. Straks ga ik het nog leuk vinden ook. En dan wil een zeilboot kopen. Een mooi begin van een midlifecrisis.

Het zwakke, multitaskende geslacht

2008-06-24T22:00:00Z

L.(4) tegen een vriendinnetje: "Mijnn mamma kan koken en praten gelijk. Pappa kan dat niet."

1980

2008-06-19T22:00:00Z

1980 was het jaar waarin ik Asterix en Obelix leerde kennen. En de Bohemian Rhapsody (die ik trouwens vrij eng vond). Het was het jaar waarin het voetbal begon te leven voor me.

We hadden voetbalplaatjes gespaard en een schitterend boek waarin over elk land een typering stond door een speler of trainer die het land goed kende. Bij Engeland stond Frans Thijssen die zei: 'de aanval is de beste verdediging'. Dat was diep, heel diep en Frans was een grote voetballer.

De eerste wedstrijd was 's avonds en ik mocht niet kijken. Mijn vader legde een briefje neer (toen ik wakker werd was hij al naar zijn werk). 1-0 Kees Kist stond er. Kees Kist, het blijft een gouden naam voor een makkelijk scorende spits. Karl-Heinz Rummenigge stond er op een ander briefje, omdat Kalle gescoord had (tegen de Tsjechoslowaken?). Fascinerende naam vond ik dat. Rummenigge.

Die briefjes zijn me beter bij gebleven dan de wedstrijden die ik wel zag: het gelijkspel tegen de Tsjechoslowaken en de nederlaag tegen de latere kampioen West-Duitsland.

Mijn oudste dochter is even oud als ik toen was en ze wil ook de wedstrijden zien. De jongens in haar klas kijken allemaal de hele wedstrijden.

Ik heb proberen uit te leggen dat het veel mooiere herinneringen oplevert, een handgeschreven briefje, maar de krachten waar ik tegen strijd zijn groter dan ik. Het compromis is: de eerste helft mag ze zien en als ze in de finale komen mag ze opblijven.