Richard Osinga's blog

Slecht verliezer

2009-11-13T23:00:00Z

Ik ben geen stadsdichter van Amersfoort geworden en ik ben geloof ik ook al geen goed verliezer.

'Amersfoort een mooie en gewillege vrouw,' bromde ik toen ik buiten stond, want iets van die strekking had de winnaar gedicht, 'Amersfoort is een stad waar je woont als je ergens anders werkt en een stad waar je werkt als je ergens anders woont, dat moet je dichten als stadsdichter, al het andere is een groot verzinsel. Een gewone stad waar gewone mensen hun gewone dingen doen.' Ik hield mezelf voor dat ik als stadsdichter de rauwe waarheid aan het licht gebracht zou hebben en Amersfoort in al zijn alledaagsheid getoond had aan de Amersfoorters en ze zouden de gedichten lezen in de Amersfoortse Courant en denken 'verdikkie, zo is onze stad,' en de gedichten zouden ook buiten Amersfoort gretig aftrek vinden want zo is Woerden ook, en Amerongen, en Apeldoorn, Deventer, Zeist en Helmond.

De stad zou beter af zijn met een teleurgstelde dichter die geen stadsdichter is, die uit wrok dicht, dan een die blij en dankbaar is en in een Jazz Festival een uitstekende gelegenheid ziet om te rijmen over gitaren die op vrouwen lijken en die vrouwen lijken dan weer op de stad waar dat Jazz festival is.

Inderdaad een slecht verliezer, zult u zeggen, die Osinga, en ik kan u alleen gelijk geven.

Het interview (3)

2009-11-09T23:00:00Z

- Wat zijn uw plannen, als u eenmaal stadsdichter bent?
- In de Alef van Jorge Luis Borges, voert de Argentijnse schrijver de dichter Danilo Argentino Daneri op. Deze dichter heeft het plan opgevat om de gehele wereld in verzen te vangen. Elke straathoek, elk plein, elke verlaten electriciteitspaal in de Australische woestijn, elke passage die uitkomt op het Sint Jorisplein. Borges vindt Daneri een idioot (en een slechte dichter) - maar het project van Daneri is schitterend in al zijn idiotie. Ik denk dat het haalbaar is, en ik wil er mee beginnen in Amersfoort. Elke straat in vrij verzen. Dat moet haalbaar zijn als iedereen zijn steentje bijdraagt. De een de Bosboomstraat, de ander het Kleine Spui en iemand die er echt voor gaat bezingt de Zielhorsterweg. Als ik stadsdichter ben, dan zoek ik 750 straatdichters. En ik zal alle straatgedichten verzamelen. En Amersfoort zal de eerste stad zijn die bezongen is als een stratenboek.

Het interview (2)

2009-11-01T23:00:00Z

- Als stadsdichter zult u straks poetisch verslag doen van gebeurtenissen in Amersfoort. Heeft u wel eens uit eigener beweging een gedicht geschreven over een Amersfoorste gebeurtenis?
- Ja, of eigenlijk nee. Of nou ja, ja, toch wel.
- Kunt u dat toelichten?
- Toen kabouter Hans overleed schreef ik het volgende gedicht.

Er is een open plek in het bos
Een oude boom die diep buigt
Over drie kleine kabouterstoeltjes
Er hangt iets in die boom
Vanaf hier kan ik niet lezen wat

Er is een open plek in het bos
En omdat dat de plek was waar vroeger kabouter Hans
Heeft men er iets willen neerzetten
Drie kleine kabouterstoeltjes
En iets in de boom gehangen

Waarom iets neerzetten?
Volstaat de open plek niet?
Om te laten zien
Dat er een open plek is
In het bos

Toen ik het schreef, dacht ik, aardig, nog even aan werken en misschien wordt het wel goed. En ik herlas het om er aan te gaan schaven en toen zag ik het. Ik deed ctrl-a en toen del. En het was weg. En toen was het helemaal goed. Geen gedicht. Dat was mijn open plek. Dat was het gedicht dat ik niet schreef.

Het interview (1)

2009-10-29T23:00:00Z

- Mijnheer Osinga...
- Richard, graag
- Richard, u wil stadsdichter van de stad Amersfoort worden. Kunt u uw binding met de stad toelichten?
< - Niets is eenvoudiger dan geboren worden in Amersfoort en er blijven wonen, maar noch het een noch ander houdt een keuze in voor de stad.
Ik heb gekozen. Ik woonde in Amsterdam, een stad die geldt als een van de mooiste van de wereld. Een levendige stad, een wereldstad in zakformaat, een culturele stad, een stad met een echt nachtleven, een stad met een hart, een...
And yet, and yet, heb ik gekozen voor een andere stad. Voor Amersfoort. Ik heb gezegd tegen de mooiste stad van de wereld ik vertrek, ik ga naar een ander. Naar wie wilde de stad weten. Naar Amersfoort zei ik, en de stad had er vrede mee.
- U heeft gekozen voor Amersfoort zegt u.
- En elke dag kies ik opnieuw. Als ik om een uur of zes fiets over de Nieuwmarkt en je ziet alle mensen die daar gezellig samendrommen op de terrasjes, mooie mensen, uit alle landen, jonge mensen, vrolijke mensen, erudiet en welkbespraakt, cultureel en gepassioneerd, in-tel-lec-tu- el-en, mijnheer de journalit, en tussen die intellectuelen bedienend personeel, meisjes, zeg maar, mooie meisjes, alsof ze ze erop uitkiezen daar op de Nieuwmarkt op die terassen vol stadse gezelligheid, mooie meisjes met een blad vol lekker bier. Ik fiets er langs. Ik zie het en ik ben een man, een man met verlangens en gevoelens en ik heb dorst, en toch fiets ik verder. Over de Gelderse kade. Kent u de Gelderse kade? Daar zitten de lelijkste hoeren van Amsterdam, ik fiets verder en verder. Zet mijn fiets in de fietskelder van het CS en ik neem de trein naar Amersfoort, en niet eenmaal zie ik om.

wordt vervolgd...

Almelao

2009-10-28T23:00:00Z

Eigenlijk zou u de trein eens moeten nemen aan het einde van de dag, Amsterdam uit, naar het Oosten. Die trein zit namelijk vol mensen die een dag in Amsterdam geweest zijn en nog nagenieten van hun bezoek aan deze prachtige stad - en die tegelijk blij zijn dat ze weer terug gaan naar hun veilige platteland.

En met een regelmaat die u zou verbazen, zou u getuige kunnen zijn van de Ionesco-achtige conversaties die deze nagenietende plattelandslui onderling hebben.
"Het Rembrandtplein was groter dan het Leidseplein. "
"Wat was het Rembrandtplein?"
"Dat grote plein."
"Met die steentjes?"
"Ja."
"Waar de Bijenkorf stond?"
"Ja, die."
"Waar we aan de ene kant ingegaan zijn, en toen aan de andere kant uitgegaan zijn?"
"Ja, die."
"Dat vond ik zo bijzonder. Dat je er aan de ene kant ingaat, en dat er aan de andere kant gewoon n�g een ingang is."
"Maar op het Leidseplein kun je zitten op een terrasje en de hele dag gewoon kijken wat er allemaal gebeurt."
"Ja, dat is zo."

Of stelt u zich voor dat iemand met een zwaar Twents accent zegt: Amsterdam is groot, maar Sao Paulo is nog groter volgens mij. Geloof me, dat is schitterend. Vooral die nasale oa-klanken, dat kunnen de Twenten bijna zo mooi als de Brazilianen zelf. Sao Paulo. Als ik dat hoor dan zou ik wel eens een Braziliaan Almelo willen horen zeggen. Almelao. Hengelao. Enshedee.

Shortlist

2009-10-27T23:00:00Z

Het is een eer om op een shortlist te staan. Eerst was er een longlist, en daarop komen is al geen sinecure, maar de longlist is nog steeds lang, zo lang dat er nog heel veel kandidaten moeten afvallen om de shortlist ook echt lekker kort te houden. En als je dan op die shortlist staat, dan betekent dat ook echt iets.

Ik sta dus op een shortlist, voor het geval u dat nog niet begrepen had. En niet zo maar een shortlist. Ik sta op de shortlist om Stadsdichter van de Stad Amersfoort te worden.

Toe maar. Nog een stap verwijderd van het stadsdichterschap. Die laatste stap wordt op 12 november genomen in de Observant. Dan gaan we voordragen, optreden, zeg maar en de jury en het publiek mag dan stemmen.

Ik nodig u graag uit, vooral als u ongeacht de kwaliteit van de gedichten van plan bent op mij te stemmen, maar ook als u alleen komt voor een gratis drankje - ik weet overigens helemaal niet of de drank gratis is maar dat zal toch wel?