http://falsist.blogspot.com/ennoreply@blogger.com (mordab360)Thu, 24 May 2012 18:23:46 PDTBlogger http://www.blogger.com1125noreply@blogger.comyeshttp://feedproxy.google.com/~r/falshist/~3/4FQWNK8opic/blog-post.htmlصدای پای آبشعر نوسهراب سپهریnoreply@blogger.com (mordab360)Sun, 08 Jan 2012 16:13:58 PSTtag:blogger.com,1999:blog-2995549648727236841.post-1921769416345927441<h1 style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">صدای پای آب</span></h1><div style="text-align: right;"> اهل کاشانم<br />&nbsp;روزگارم بد نیست <br />تکه نانی دارم، خرده هوشی، سر سوزن ذوقی<br />مادری دارم بهتراز برگ درخت <br />&nbsp;دوستانی بهتر از آب روان <br />&nbsp;و خدایی که دراین نزدیکی است <br />لای این شب بوها پای آن کاج بلند<br />روی آگاهی آب روی قانون گیاه<br />&nbsp;من مسلمانم <br />قبله ام یک گل سرخ <br />جانمازم چشمه مهرم نور<br />&nbsp;دشت سجاده من <br />&nbsp;من وضو با تپش پنجره ها می گیرم<br />&nbsp;در نمازم جریان دارد ماه جریان دارد طیف <br />سنگ از پشت نمازم پیداست <br />&nbsp;همه ذرات نمازم متبلور شده است <br />&nbsp;من نمازم را وقتی می خوانم <br />که اذانش را باد گفته باشد سر گلدسته سرو <br />&nbsp;من نمازم را پی تکبیره الاحرام علف می خوانم <br />پی قد قامت موج <br />&nbsp;کعبه ام بر لب آب <br />&nbsp;کعبه ام زیر اقاقی هاست <br />&nbsp;کعبه ام مثل نسیم می رود باغ به باغ می رود شهر به شهر <br />حجرالاسود من روشنی باغچه است <br />&nbsp;اهل کاشانم<br />&nbsp;پیشه ام نقاشی است <br />&nbsp;گاه گاهی قفسی می سازم با رنگ می فروشم به شما <br />تا به آواز شقایق که در آن زندانی است <br />&nbsp;دل تنهایی تان تازه شود <br />چه خیالی چه خیالی ... می دانم <br />پرده ام بی جان است <br />&nbsp;خوب می دانم حوض نقاشی من بی ماهی است <br />&nbsp;اهل کاشانم <br />نسبم شاید برسد <br />به گیاهی در هند به سفالینه ای از خاک سیلک <br />نسبم شاید به زنی فاحشه در شهر بخارا برسد <br />&nbsp;پدرم پشت دو بار آمدن چلچله ها پشت دو برف <br />پدرم پشت دو خوابیدن در مهتابی <br />&nbsp;پدرم پشت زمانها مرده است <br />&nbsp;پدرم وقتی مرد آسمان آبی بود <br />&nbsp;مادرم بی خبر از خواب پرید خواهرم زیبا شد <br />&nbsp;پدرم وقتی مرد پاسبان ها همه شاعر بودند <br />مرد بقال از من پرسید :‌ چند من خربزه می خواهی ؟<br />&nbsp;من از او پرسیدم : دل خوش سیری چند ؟<br />پدرم نقاشی می کرد <br />تار هم می ساخت تار هم میزد<br />خط خوبی هم داشت <br />باغ ما در طرف سایه دانایی بود <br />باغ ما جای گره خوردن احساس و گیاه <br />باغ ما نقطه برخورد نگاه و قفس و ایینه بود <br />&nbsp;باغ ما شاید قوسی از دایره سبز سعادت بود <br />میوه کال خدا را آن روز می جویدم در خواب <br />&nbsp;آب بی فلسفه می خوردم <br />&nbsp;توت بی دانش می چیدم <br />&nbsp;تا اناری ترکی بر می داشت دست فواره خواهش می شد <br />تا چلویی می خواند سینه از ذوق شنیدن می سوخت <br />گاه تنهایی صورتش را به پس پنجره می چسبانید <br />&nbsp;شوق می آمد دست در گردن حس می انداخت <br />فکر بازی می کرد<br />زندگی چیزی بود مثل یک بارش عید یک چنار پر سار <br />زندگی در آن وقت صفی از نور و عروسک بود <br />&nbsp;یک بغل آزادی بود <br />زندگی در آن وقت حوض موسیقی بود <br />طفل پاورچین پاورچین دور شد کم کم در کوچه سنجاقک ها <br />&nbsp;بار خود را بستم رفتم از شهر خیالات سبک بیرون دلم از غربت سنجاقک پر <br />&nbsp;من به مهمانی دنیا رفتم<br />من به دشت اندوه <br />من به باغ عرفان <br />&nbsp;من به ایوان چراغانی دانش رفتم <br />رفتم از پله مذهب بالا <br />&nbsp;تا ته کوچه شک <br />&nbsp;تا هوای خنک استغنا <br />تا شب خیس محبت رفتم <br />&nbsp;من به دیدار کسی رفتم در آن سر عشق <br />&nbsp;رفتم&nbsp;‚ رفتم تا زن <br />&nbsp;تا چراغ لذت <br />تا سکوت خواهش <br />تا صدای پر تنهایی<br />&nbsp;چیزها دیدم در روی زمین <br />&nbsp;کودکی دیدم ماه را بو می کرد <br />&nbsp;قفسی بی در دیدم که در آن روشنی پرپر می زد <br />&nbsp;نردبانی که از آن عشق می رفت به بام ملکوت <br />&nbsp;من زنی را دیدم نور در هاون می کوبید <br />ظهر در سفره آنان نان بود سبزی بود دوری شبنم بود کاسه داغ محبت بود <br />&nbsp;من گدایی دیدم در به در می رفت آواز چکاوک می خواست <br />و سپوری که به یک پوسته خربزه می برد نماز <br />بره ای را دیدم بادبادک می خورد <br />من الاغی دیدم ینجه را می فهمید <br />در چراگاه نصیحت گاوی دیدم سیر <br />شاعری دیدم هنگام خطاب به گل سوسن می گفت شما <br />من کتابی دیدم واژه هایش همه از جنس بلور <br />&nbsp;کاغذی دیدم از جنس بهار <br />&nbsp;موزه ای دیدم دور از سبزه <br />&nbsp;مسجدی دور از آب <br />سر بالین فقیهی نومید کوزه ای دیدم لبریز سوال <br />قاطری دیدم بارش انشا <br />اشتری دیدم بارش سبد خالی پند و امثال <br />عارفی دیدم بارش تننا ها یا هو<br />&nbsp;من قطاری دیدم روشنایی می برد <br />&nbsp;من قطاری دیدم فقه می بردو چه سنگین می رفت <br />من قطاری دیدم که سیاست می برد و چه خالی می رفت <br />&nbsp;من قطاری دیدم تخم نیلوفر و آواز قناری می برد <br />&nbsp;و هواپیمایی که در آن اوج هزاران پایی<br />&nbsp;خاک از شیشه آن پیدا بود <br />کاکل پوپک<br />&nbsp;خال های پر پروانه <br />عکس غوکی در حوض<br />و عبور مگس از کوچه تنهایی<br />&nbsp;خواهش روشن یک گنجشک وقتی از روی چناری به زمین می اید <br />و بلوغ خورشید <br />&nbsp;و هم آغوشی زیبای عروسک با صبح <br />پله هایی که به گلخانه شهوت می رفت <br />پله های که به سردابه الکل می رفت <br />پله هایی که به قانون فساد گل سرخ <br />و به ادراک ریاضی حیات <br />&nbsp;پله هایی که به بام اشراق<br />پله هایی که به سکوی تجلی می رفت <br />&nbsp;مادرم آن پایین <br />استکان ها را در خاطره شط می شست <br />&nbsp;شهر پیدا بود <br />&nbsp;رویش هندسی سیمان&nbsp;‚ آهن&nbsp;‚ سنگ<br />سقف بی کفتر صدها اتوبوس <br />&nbsp;گل فروشی گلهایش را می کرد حراج <br />در میان دو درخت گل یاس شاعری تابی می بست <br />&nbsp;پسری سنگ به دیوار دبستان میزد<br />&nbsp;کودکی هسته زردآلو را روی سجاده بیرنگ پدر تف می کرد <br />و بزی از خزر نقشه جغرافی آب می خورد <br />بند رَختی پیدا بود : سینه بندی بی تاب <br />چرخ یک گاری در حسرت واماندن اسب <br />اسب در حسرت خوابیدن گاری چی <br />&nbsp;مردگاریچی در حسرت مرگ <br />عشق پیدا بود موج پیدا بود <br />برف پیدابود دوستی پیدا بود <br />&nbsp;کلمه پیدا بود <br />&nbsp;آب پیدا بود عکس اشیا در آب <br />&nbsp;سایه گاه خنک یاخته ها در تف خون <br />&nbsp;سمت مرطوب حیات <br />&nbsp;شرق اندوه نهاد بشری <br />فصل ولگردی در کوچه زن <br />بوی تنهایی در کوچه فصل <br />&nbsp;دست تابستان یک بادبزن پیدا بود <br />سفر دانه به گل <br />سفر پیچک این خانه به آن خانه<br />سفر ماه به حوض<br />فوران گل حسرت از خاک <br />ریزش تاک جوان ازدیوار <br />&nbsp;بارش شبنم روی پل خواب <br />پرش شادی از خندق مرگ <br />&nbsp;گذر حادثه از پشت کلام<br />جنگ یک روزنه با خواهش نور <br />&nbsp;جنگ یک پله با پای بلند خورشید <br />جنگ تنهایی بایک آواز <br />جنگ زیبای گلابی ها با خالی یک زنبیل <br />جنگ خونین انار و دندان <br />&nbsp;جنگ نازی ها با ساقه ناز <br />جنگ طوطی و فصاحت با هم <br />&nbsp;جنگ پیشانی با سردی مهر <br />حمله کاشی مسجد به سجود <br />حمله باد به معراج حباب صابون <br />حمله لشکر پروانه به برنامه دفع آفات <br />&nbsp;حمله دسته سنجاقک به صف کارگر لوله کشی<br />حمله هنگ سیاه قلم نی به حروف سربی <br />حمله واژه به فک شاعر <br />فتح یک قرن به دست یک شعر <br />فتح یک باغ به دست یک سار <br />فتح یک کوچه به دست دو سلام <br />فتح یک شهربه دست سه چهار اسب سوار چوبی <br />&nbsp;فتح یک عید به دست دو عروسک یک توپ<br />&nbsp;قتل یک جغجغه روی تشک بعد از ظهر<br />قتل یک قصه سر کوچه خواب <br />قتل یک غصه به دستور سرود <br />قتل مهتاب به فرمان نئون <br />قتل یک بید به دست دولت <br />قتل یک شاعر افسرده به دست گل یخ <br />همه ی روی زمین پیدا بود <br />نظم در کوچه یونان می رفت <br />&nbsp;جغد در باغ معلق می خواند <br />&nbsp;باد در گردنه خیبر بافه ای از خس تاریخ به خاور می راند <br />روی دریاچه آرام نگین قایقی گل می برد <br />در بنارس سر هر کوچه چراغی ابدی روشن بود <br />مردمان را دیدم <br />&nbsp;شهر ها را دیدم <br />دشت ها را کوهها را دیدم <br />&nbsp;آب را دیدم خاک رادیدم <br />&nbsp;نور و ظلمت را دیدم <br />&nbsp;و گیاهان را در نور و گیاهان را در ظلمت دیدم <br />&nbsp;جانور را در نور ‚ جانور را در ظلمت دیدم <br />و بشر را در نور و بشر را در ظلمت دیدم <br />اهل کاشانم اما <br />شهر من کاشان نیست <br />شهر من گم شده است <br />&nbsp;من با تاب من با تب <br />&nbsp;خانه ای در طرف دیگر شب ساخته ام<br />من دراین خانه به گم نامی نمناک علف نزدیکم <br />من صدای نفس باغچه را می شنوم <br />و صدای ظلمت را وقتی از برگی می ریزد <br />و صدای سرفه روشنی از پشت درخت <br />&nbsp;عطسه آب از هر رخنه ی سنگ <br />&nbsp;چک چک چلچله از سقف بهار <br />&nbsp;و صدای صاف&nbsp;‚ باز و بسته شدن پنجره تنهایی<br />و صدای پاک ‚ پوست انداختن مبهم عشق <br />&nbsp;مترکم شدن ذوق پریدن در بال <br />و ترک خوردن خودداری روح <br />&nbsp;من صدای قدم خواهش را می شونم <br />&nbsp;و صدای پای قانونی خون را در رگ <br />ضربان سحر چاه کبوترها <br />تپش قلب شب آدینه <br />جریان گل میخاک در فکر <br />شیهه پاک حقیقت از دور <br />&nbsp;من صدای وزش ماده را می شنوم <br />&nbsp;و صدای کفش ایمان را در کوچه شوق <br />&nbsp;و صدای باران را روی پلک تر عشق <br />روی موسیقی غمناک بلوغ <br />روی اواز انارستان ها <br />و صدای متلاشی شدن شیشه شادی در شب <br />&nbsp;پاره پاره شدن کاغذ زیبایی<br />&nbsp;پر و خالی شدن کاسه غربت از باد <br />&nbsp;من به آغاز زمین نزدیکم<br />نبض گل ها را می گیرم <br />&nbsp;آشنا هستم با سرنوشت تر آب عادت سبز درخت <br />روح من در جهت تازه اشیا جاری است <br />روح من کم سال است <br />&nbsp;روح من گاهی از شوق سرفه اش می گیرد <br />&nbsp;روح من بیکاراست <br />قطره های باران را ‚ درز آجرها را می شمارد <br />&nbsp;روح من گاهی مثل یک سنگ سر راه حقیقت دارد <br />من ندیدم دو صنوبر را با هم دشمن <br />&nbsp;من ندیدم بیدی سایه اش را بفروشد به زمین <br />رایگان می بخشد نارون شاخه خود را به کلاغ<br />&nbsp;هر کجا برگی هست شور من می شکفد <br />بوته خشخاشی شست و شو داده مرا در سیلان بودن <br />مثل بال حشره وزن سحر را میدانم<br />&nbsp;مثل یک گلدان می دهم گوش به موسیقی روییدن <br />&nbsp;مثل زنبیل پر از میوه تب تند رسیدن دارم <br />مثل یک میکده در مرز کسالت هستم <br />&nbsp;مثل یک ساختمان لب دریا نگرانم به کشش های بلند ابدی<br />&nbsp;تا بخواهی خورشید تا بخواهی پیوند تا بخواهی تکثیر <br />من به سیبی خشنودم <br />و به بوییدن یک بوته بابونه <br />&nbsp;من به یک اینه یک بستگی پاک قناعت دارم <br />&nbsp;من نمی خندم اگر بادکنک می ترکد <br />و نمی خندم اگر فلسفه ای ماه را نصف می کند <br />من صدای پر بلدرچین را می شناسم <br />رنگ های شکم هوبره را اثر پای بز کوهی را <br />خوب می دانم ریواس کجا می روید <br />&nbsp;سار کی می اید کباک کی می خواند باز کی می میرد <br />ماه در خواب بیابان چیست <br />&nbsp;مرگ در ساقه خواهش<br />&nbsp;و تمشک لذت زیر دندان هم آغوشی<br />زندگی رسم خوشایندی است <br />زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ <br />پرشی دارد اندازه عشق <br />&nbsp;زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یادمن و تو برود <br />زندگی جذبه دستی است که می چیند <br />زندگی نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستان است <br />زندگی بعد درخت است به چشم حشره<br />زندگی تجربه شب پره در تاریکی است <br />&nbsp;زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد <br />زندگی سوت قطاری است که درخواب پلی می پیچد <br />زندگی دیدن یک باغچه از شیشه مسدود هواپیماست <br />خبر رفتن موشک به فضا <br />لمس تنهایی ماه <br />فکر بوییدن گل در کره ای دیگر <br />زندگی شستن یک بشقاب است <br />&nbsp;زندگی یافتن سکه دهشاهی در جوی خیابان است <br />زندگی مجذور اینه است<br />&nbsp;زندگی گل به توان ابدیت <br />زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما <br />زندگی هندسه ساده و یکسان نفسهاست <br />هر کجا هستم باشم <br />&nbsp;آسمان مال من است <br />&nbsp;پنجره ، فکر، هوا، عشق، زمین مال من است <br />&nbsp;چه اهمیت دارد <br />&nbsp;گاه اگر می رویند <br />قارچ های غربت ؟<br />&nbsp;من نمی دانم که چرا می گویند : اسب حیوان نجیبی است کبوتر زیباست <br />&nbsp;و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست <br />&nbsp;گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد <br />چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید <br />واژه ها را باید شست <br />واژه باید خود باد ‚ واژه باید خود باران باشد <br />چترها را باید بست <br />&nbsp;زیر باران باید رفت <br />فکر را خاطره را زیر باران باید برد<br />با همه مردم شهر زیر باران باید رفت <br />دوست را زیر باران باید برد <br />عشق را زیر باران باید جست <br />&nbsp;زیر باران باید با زن خوابید <br />زیر باران باید بازی کرد <br />زیر باران باید چیز نوشت حرف زد نیلوفر کاشت<br />&nbsp;زندگی تر شدن پی در پی <br />زندگی آب تنی کردن در حوضچه "اکنون" است <br />رخت ها را بکنیم <br />آب در یک قدمی است <br />روشنی را بچشیم <br />شب یک دهکده را وزن کنیم خواب یک آهو را <br />&nbsp;گرمی لانه لک لک را ادراک کنیم <br />روی قانون چمن پا نگذاریم <br />در موستان گره ذایقه را باز کنیم <br />&nbsp;و دهان را بگشاییم اگر ماه درآمد <br />و نگوییم که شب چیز بدی است <br />&nbsp;و نگوییم که شب تاب ندارد خبر از بینش باغ <br />&nbsp;و بیاریم سبد <br />&nbsp;ببریم این همه سرخ این همه سبز <br />صبح ها نان و پنیرک بخوریم <br />&nbsp;و بکاریم نهالی سر هر پیچ کلام<br />و بپاشیم میان دو هجا تخم سکوت <br />و نخوانیم کتابی که در آن باد نمی اید <br />&nbsp;و کتابی که در آن پوست شبنم تر نیست <br />&nbsp;و کتابی که در آن یاخته ها بی بعدند <br />و نخواهیم مگس از سر انگشت طبیعت بپرد <br />و نخواهیم پلنگ از در خلقت برود بیرون <br />&nbsp;و بدانیم اگر کرم نبود، زندگی چیزی کم داشت<br />و اگر خنج نبود، لطمه می خورد به قانون درخت <br />و اگر مرگ نبود، دست ما در پی چیزی می گشت <br />&nbsp;و بدانیم اگر نور نبود، منطق زنده پرواز دگرگون می شد<br />&nbsp;و بدانیم که پیش از مرجان خلایی بود در اندیشه دریا ها <br />و نپرسیم کجاییم <br />&nbsp;بو کنیم اطلسی تازه بیمارستان را <br />و نپرسیم که فواره اقبال کجاست <br />&nbsp;و نپرسیم چرا قلب حقیقت آبی است <br />&nbsp;و نپرسیم پدرهای پدرها چه نسیمی چه شبی داشته اند <br />&nbsp;پشت سرنیست فضایی زنده <br />پشت سر مرغ نمی خواند <br />پشت سر باد نمی اید <br />&nbsp;پشت سر پنجره سبز صنوبر بسته است <br />پشت سر روی همه فرفره ها خاک نشسته است <br />&nbsp;پشت سر خستگی تاریخ است <br />&nbsp;پشت سر خاطره ی موج به ساحل صدف سرد سکون می ریزد <br />لب دریا برویم<br />&nbsp;تور در آب بیندازیم <br />&nbsp;وبگیریم طراوت را از آب <br />&nbsp;ریگی از روی زمین برداریم <br />&nbsp;وزن بودن را احساس کنیم <br />&nbsp;بد نگوییم به مهتاب اگر تب داریم<br />دیده ام گاهی در تب ماه می اید پایین <br />می رسد دست به سقف ملکوت <br />دیده ام سهره بهتر می خواند <br />&nbsp;گاه زخمی که به پا داشته ام <br />&nbsp;زیر و بم های زمین را به من آموخته است <br />گاه در بستر بیماری من حجم گل چند برابر شده است<br />و فزون تر شده است قطر نارنج شعاع فانوس<br />و نترسیم از مرگ <br />&nbsp;مرگ پایان کبوترنیست <br />مرگ وارونه یک زنجره نیست <br />&nbsp;مرگ در ذهن اقاقی جاری است <br />مرگ در آب و هوای خوش اندیشه نشیمن دارد <br />&nbsp;مرگ در ذات شب دهکده از صبح سخن می گوید <br />مرگ با خوشه انگور می اید به دهان <br />مرگ در حنجره سرخ - گلو می خواند <br />مرگ مسوول قشنگی پر شاپرک است <br />مرگ گاهی ریحان می چیند <br />&nbsp;مرگ گاهی ودکا می نوشد<br />گاه در سایه نشسته است به ما می نگرد <br />و همه می دانیم <br />&nbsp;ریه های لذت پر کسیژن مرگ است <br />در نبندیم به روی سخن زنده تقدیر که از پشت چپر های صدا می شنویم <br />پرده را برداریم <br />بگذاریم که احساس هوایی بخورد <br />&nbsp;بگذاریم بلوغ زیر هر بوته که می خواهد بیتوته کند <br />بگذاریم غریزه پی بازی برود <br />&nbsp;کفش ها راباکند و به دنبال فصول از سر گل ها بپرد <br />بگذاریم که تنهایی آواز بخواند <br />&nbsp;چیز بنویسد <br />&nbsp;به خیابان برود <br />ساده باشیم <br />ساده باشیم چه در باجه یک بانک چه در زیر درخت <br />کار مانیست شناسایی راز گل سرخ <br />کار ما شاید این است <br />&nbsp;که در افسون گل سرخ شناور باشیم <br />پشت دانایی اردو بزنیم <br />&nbsp;دست در جذبه یک برگ بشوییم و سر خوان برویم <br />&nbsp;صبح ها وقتی خورشید در می اید متولد بشویم <br />&nbsp;هیجان ها را پرواز دهیم <br />&nbsp;روی ادراک&nbsp;&nbsp;‚ فضا&nbsp;‚ رنگ صدا پنجره گل نم بزنیم <br />آسمان را بنشانیم میان دو هجای هستی <br />ریه را از ابدیت پر و خالی بکنیم <br />بار دانش را از دوش پرستو به زمین بگذاریم <br />&nbsp;نام را باز ستانیم از ابر <br />از چنار از پشه از تابستان <br />روی پای تر باران به بلندی محبت برویم <br />در به روی بشر و نور و گیاه و حشره باز کنیم <br />کار ما شاید این است <br />&nbsp;که میان گل نیلوفر و قرن <br />پی آواز حقیقت بدویم</div><div style="text-align: right;">&nbsp;</div><div style="text-align: right;"> </div><div style="text-align: center;"> <span style="font-size: large;"><span style="color: blue;">کاشان *-* قریه چنار *- * تابستان 1343</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2995549648727236841-1921769416345927441?l=falsist.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/falshist/~4/4FQWNK8opic" height="1" width="1"/>1http://falsist.blogspot.com/2011/12/blog-post.htmladult