فالشـيستnoreply@blogger.com (Unknown)Fri, 30 Aug 2024 02:41:46 -0700Blogger http://www.blogger.com1125http://falsist.blogspot.com/en-usyesnoreply@blogger.com<link>http://falsist.blogspot.com/2011/12/blog-post.html</link><category>سهراب سپهری</category><category>شعر نو</category><category>صدای پای آب</category><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><pubDate>Sun, 11 Dec 2011 16:55:00 -0800</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2995549648727236841.post-1921769416345927441</guid><description><h1 style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">صدای پای آب</span></h1><div style="text-align: right;"> اهل کاشانم<br /> &nbsp;روزگارم بد نیست <br /> تکه نانی دارم، خرده هوشی، سر سوزن ذوقی<br /> مادری دارم بهتراز برگ درخت <br /> &nbsp;دوستانی بهتر از آب روان <br /> &nbsp;و خدایی که دراین نزدیکی است <br /> لای این شب بوها پای آن کاج بلند<br /> روی آگاهی آب روی قانون گیاه<br /> &nbsp;من مسلمانم <br /> قبله ام یک گل سرخ <br /> جانمازم چشمه مهرم نور<br /> &nbsp;دشت سجاده من <br /> &nbsp;من وضو با تپش پنجره ها می گیرم<br /> &nbsp;در نمازم جریان دارد ماه جریان دارد طیف <br /> سنگ از پشت نمازم پیداست <br /> &nbsp;همه ذرات نمازم متبلور شده است <br /> &nbsp;من نمازم را وقتی می خوانم <br /> که اذانش را باد گفته باشد سر گلدسته سرو <br /> &nbsp;من نمازم را پی تکبیره الاحرام علف می خوانم <br /> پی قد قامت موج <br /> &nbsp;کعبه ام بر لب آب <br /> &nbsp;کعبه ام زیر اقاقی هاست <br /> &nbsp;کعبه ام مثل نسیم می رود باغ به باغ می رود شهر به شهر <br /> حجرالاسود من روشنی باغچه است <br /> &nbsp;اهل کاشانم<br /> &nbsp;پیشه ام نقاشی است <br /> &nbsp;گاه گاهی قفسی می سازم با رنگ می فروشم به شما <br /> تا به آواز شقایق که در آن زندانی است <br /> &nbsp;دل تنهایی تان تازه شود <br /> چه خیالی چه خیالی ... می دانم <br /> پرده ام بی جان است <br /> &nbsp;خوب می دانم حوض نقاشی من بی ماهی است <br /> &nbsp;اهل کاشانم <br /> نسبم شاید برسد <br /> به گیاهی در هند به سفالینه ای از خاک سیلک <br /> نسبم شاید به زنی فاحشه در شهر بخارا برسد <br /> &nbsp;پدرم پشت دو بار آمدن چلچله ها پشت دو برف <br /> پدرم پشت دو خوابیدن در مهتابی <br /> &nbsp;پدرم پشت زمانها مرده است <br /> &nbsp;پدرم وقتی مرد آسمان آبی بود <br /> &nbsp;مادرم بی خبر از خواب پرید خواهرم زیبا شد <br /> &nbsp;پدرم وقتی مرد پاسبان ها همه شاعر بودند <br /> مرد بقال از من پرسید :‌ چند من خربزه می خواهی ؟<br /> &nbsp;من از او پرسیدم : دل خوش سیری چند ؟<br /> پدرم نقاشی می کرد <br /> تار هم می ساخت تار هم میزد<br /> خط خوبی هم داشت <br /> باغ ما در طرف سایه دانایی بود <br /> باغ ما جای گره خوردن احساس و گیاه <br /> باغ ما نقطه برخورد نگاه و قفس و ایینه بود <br /> &nbsp;باغ ما شاید قوسی از دایره سبز سعادت بود <br /> میوه کال خدا را آن روز می جویدم در خواب <br /> &nbsp;آب بی فلسفه می خوردم <br /> &nbsp;توت بی دانش می چیدم <br /> &nbsp;تا اناری ترکی بر می داشت دست فواره خواهش می شد <br /> تا چلویی می خواند سینه از ذوق شنیدن می سوخت <br /> گاه تنهایی صورتش را به پس پنجره می چسبانید <br /> &nbsp;شوق می آمد دست در گردن حس می انداخت <br /> فکر بازی می کرد<br /> زندگی چیزی بود مثل یک بارش عید یک چنار پر سار <br /> زندگی در آن وقت صفی از نور و عروسک بود <br /> &nbsp;یک بغل آزادی بود <br /> زندگی در آن وقت حوض موسیقی بود <br /> طفل پاورچین پاورچین دور شد کم کم در کوچه سنجاقک ها <br /> &nbsp;بار خود را بستم رفتم از شهر خیالات سبک بیرون دلم از غربت سنجاقک پر <br /> &nbsp;من به مهمانی دنیا رفتم<br /> من به دشت اندوه <br /> من به باغ عرفان <br /> &nbsp;من به ایوان چراغانی دانش رفتم <br /> رفتم از پله مذهب بالا <br /> &nbsp;تا ته کوچه شک <br /> &nbsp;تا هوای خنک استغنا <br /> تا شب خیس محبت رفتم <br /> &nbsp;من به دیدار کسی رفتم در آن سر عشق <br /> &nbsp;رفتم&nbsp;‚ رفتم تا زن <br /> &nbsp;تا چراغ لذت <br /> تا سکوت خواهش <br /> تا صدای پر تنهایی<br /> &nbsp;چیزها دیدم در روی زمین <br /> &nbsp;کودکی دیدم ماه را بو می کرد <br /> &nbsp;قفسی بی در دیدم که در آن روشنی پرپر می زد <br /> &nbsp;نردبانی که از آن عشق می رفت به بام ملکوت <br /> &nbsp;من زنی را دیدم نور در هاون می کوبید <br /> ظهر در سفره آنان نان بود سبزی بود دوری شبنم بود کاسه داغ محبت بود <br /> &nbsp;من گدایی دیدم در به در می رفت آواز چکاوک می خواست <br /> و سپوری که به یک پوسته خربزه می برد نماز <br /> بره ای را دیدم بادبادک می خورد <br /> من الاغی دیدم ینجه را می فهمید <br /> در چراگاه نصیحت گاوی دیدم سیر <br /> شاعری دیدم هنگام خطاب به گل سوسن می گفت شما <br /> من کتابی دیدم واژه هایش همه از جنس بلور <br /> &nbsp;کاغذی دیدم از جنس بهار <br /> &nbsp;موزه ای دیدم دور از سبزه <br /> &nbsp;مسجدی دور از آب <br /> سر بالین فقیهی نومید کوزه ای دیدم لبریز سوال <br /> قاطری دیدم بارش انشا <br /> اشتری دیدم بارش سبد خالی پند و امثال <br /> عارفی دیدم بارش تننا ها یا هو<br /> &nbsp;من قطاری دیدم روشنایی می برد <br /> &nbsp;من قطاری دیدم فقه می بردو چه سنگین می رفت <br /> من قطاری دیدم که سیاست می برد و چه خالی می رفت <br /> &nbsp;من قطاری دیدم تخم نیلوفر و آواز قناری می برد <br /> &nbsp;و هواپیمایی که در آن اوج هزاران پایی<br /> &nbsp;خاک از شیشه آن پیدا بود <br /> کاکل پوپک<br /> &nbsp;خال های پر پروانه <br /> عکس غوکی در حوض<br /> و عبور مگس از کوچه تنهایی<br /> &nbsp;خواهش روشن یک گنجشک وقتی از روی چناری به زمین می اید <br /> و بلوغ خورشید <br /> &nbsp;و هم آغوشی زیبای عروسک با صبح <br /> پله هایی که به گلخانه شهوت می رفت <br /> پله های که به سردابه الکل می رفت <br /> پله هایی که به قانون فساد گل سرخ <br /> و به ادراک ریاضی حیات <br /> &nbsp;پله هایی که به بام اشراق<br /> پله هایی که به سکوی تجلی می رفت <br /> &nbsp;مادرم آن پایین <br /> استکان ها را در خاطره شط می شست <br /> &nbsp;شهر پیدا بود <br /> &nbsp;رویش هندسی سیمان&nbsp;‚ آهن&nbsp;‚ سنگ<br /> سقف بی کفتر صدها اتوبوس <br /> &nbsp;گل فروشی گلهایش را می کرد حراج <br /> در میان دو درخت گل یاس شاعری تابی می بست <br /> &nbsp;پسری سنگ به دیوار دبستان میزد<br /> &nbsp;کودکی هسته زردآلو را روی سجاده بیرنگ پدر تف می کرد <br /> و بزی از خزر نقشه جغرافی آب می خورد <br /> بند رَختی پیدا بود : سینه بندی بی تاب <br /> چرخ یک گاری در حسرت واماندن اسب <br /> اسب در حسرت خوابیدن گاری چی <br /> &nbsp;مردگاریچی در حسرت مرگ <br /> عشق پیدا بود موج پیدا بود <br /> برف پیدابود دوستی پیدا بود <br /> &nbsp;کلمه پیدا بود <br /> &nbsp;آب پیدا بود عکس اشیا در آب <br /> &nbsp;سایه گاه خنک یاخته ها در تف خون <br /> &nbsp;سمت مرطوب حیات <br /> &nbsp;شرق اندوه نهاد بشری <br /> فصل ولگردی در کوچه زن <br /> بوی تنهایی در کوچه فصل <br /> &nbsp;دست تابستان یک بادبزن پیدا بود <br /> سفر دانه به گل <br /> سفر پیچک این خانه به آن خانه<br /> سفر ماه به حوض<br /> فوران گل حسرت از خاک <br /> ریزش تاک جوان ازدیوار <br /> &nbsp;بارش شبنم روی پل خواب <br /> پرش شادی از خندق مرگ <br /> &nbsp;گذر حادثه از پشت کلام<br /> جنگ یک روزنه با خواهش نور <br /> &nbsp;جنگ یک پله با پای بلند خورشید <br /> جنگ تنهایی بایک آواز <br /> جنگ زیبای گلابی ها با خالی یک زنبیل <br /> جنگ خونین انار و دندان <br /> &nbsp;جنگ نازی ها با ساقه ناز <br /> جنگ طوطی و فصاحت با هم <br /> &nbsp;جنگ پیشانی با سردی مهر <br /> حمله کاشی مسجد به سجود <br /> حمله باد به معراج حباب صابون <br /> حمله لشکر پروانه به برنامه دفع آفات <br /> &nbsp;حمله دسته سنجاقک به صف کارگر لوله کشی<br /> حمله هنگ سیاه قلم نی به حروف سربی <br /> حمله واژه به فک شاعر <br /> فتح یک قرن به دست یک شعر <br /> فتح یک باغ به دست یک سار <br /> فتح یک کوچه به دست دو سلام <br /> فتح یک شهربه دست سه چهار اسب سوار چوبی <br /> &nbsp;فتح یک عید به دست دو عروسک یک توپ<br /> &nbsp;قتل یک جغجغه روی تشک بعد از ظهر<br /> قتل یک قصه سر کوچه خواب <br /> قتل یک غصه به دستور سرود <br /> قتل مهتاب به فرمان نئون <br /> قتل یک بید به دست دولت <br /> قتل یک شاعر افسرده به دست گل یخ <br /> همه ی روی زمین پیدا بود <br /> نظم در کوچه یونان می رفت <br /> &nbsp;جغد در باغ معلق می خواند <br /> &nbsp;باد در گردنه خیبر بافه ای از خس تاریخ به خاور می راند <br /> روی دریاچه آرام نگین قایقی گل می برد <br /> در بنارس سر هر کوچه چراغی ابدی روشن بود <br /> مردمان را دیدم <br /> &nbsp;شهر ها را دیدم <br /> دشت ها را کوهها را دیدم <br /> &nbsp;آب را دیدم خاک رادیدم <br /> &nbsp;نور و ظلمت را دیدم <br /> &nbsp;و گیاهان را در نور و گیاهان را در ظلمت دیدم <br /> &nbsp;جانور را در نور ‚ جانور را در ظلمت دیدم <br /> و بشر را در نور و بشر را در ظلمت دیدم <br /> اهل کاشانم اما <br /> شهر من کاشان نیست <br /> شهر من گم شده است <br /> &nbsp;من با تاب من با تب <br /> &nbsp;خانه ای در طرف دیگر شب ساخته ام<br /> من دراین خانه به گم نامی نمناک علف نزدیکم <br /> من صدای نفس باغچه را می شنوم <br /> و صدای ظلمت را وقتی از برگی می ریزد <br /> و صدای سرفه روشنی از پشت درخت <br /> &nbsp;عطسه آب از هر رخنه ی سنگ <br /> &nbsp;چک چک چلچله از سقف بهار <br /> &nbsp;و صدای صاف&nbsp;‚ باز و بسته شدن پنجره تنهایی<br /> و صدای پاک ‚ پوست انداختن مبهم عشق <br /> &nbsp;مترکم شدن ذوق پریدن در بال <br /> و ترک خوردن خودداری روح <br /> &nbsp;من صدای قدم خواهش را می شونم <br /> &nbsp;و صدای پای قانونی خون را در رگ <br /> ضربان سحر چاه کبوترها <br /> تپش قلب شب آدینه <br /> جریان گل میخاک در فکر <br /> شیهه پاک حقیقت از دور <br /> &nbsp;من صدای وزش ماده را می شنوم <br /> &nbsp;و صدای کفش ایمان را در کوچه شوق <br /> &nbsp;و صدای باران را روی پلک تر عشق <br /> روی موسیقی غمناک بلوغ <br /> روی اواز انارستان ها <br /> و صدای متلاشی شدن شیشه شادی در شب <br /> &nbsp;پاره پاره شدن کاغذ زیبایی<br /> &nbsp;پر و خالی شدن کاسه غربت از باد <br /> &nbsp;من به آغاز زمین نزدیکم<br /> نبض گل ها را می گیرم <br /> &nbsp;آشنا هستم با سرنوشت تر آب عادت سبز درخت <br /> روح من در جهت تازه اشیا جاری است <br /> روح من کم سال است <br /> &nbsp;روح من گاهی از شوق سرفه اش می گیرد <br /> &nbsp;روح من بیکاراست <br /> قطره های باران را ‚ درز آجرها را می شمارد <br /> &nbsp;روح من گاهی مثل یک سنگ سر راه حقیقت دارد <br /> من ندیدم دو صنوبر را با هم دشمن <br /> &nbsp;من ندیدم بیدی سایه اش را بفروشد به زمین <br /> رایگان می بخشد نارون شاخه خود را به کلاغ<br /> &nbsp;هر کجا برگی هست شور من می شکفد <br /> بوته خشخاشی شست و شو داده مرا در سیلان بودن <br /> مثل بال حشره وزن سحر را میدانم<br /> &nbsp;مثل یک گلدان می دهم گوش به موسیقی روییدن <br /> &nbsp;مثل زنبیل پر از میوه تب تند رسیدن دارم <br /> مثل یک میکده در مرز کسالت هستم <br /> &nbsp;مثل یک ساختمان لب دریا نگرانم به کشش های بلند ابدی<br /> &nbsp;تا بخواهی خورشید تا بخواهی پیوند تا بخواهی تکثیر <br /> من به سیبی خشنودم <br /> و به بوییدن یک بوته بابونه <br /> &nbsp;من به یک اینه یک بستگی پاک قناعت دارم <br /> &nbsp;من نمی خندم اگر بادکنک می ترکد <br /> و نمی خندم اگر فلسفه ای ماه را نصف می کند <br /> من صدای پر بلدرچین را می شناسم <br /> رنگ های شکم هوبره را اثر پای بز کوهی را <br /> خوب می دانم ریواس کجا می روید <br /> &nbsp;سار کی می اید کباک کی می خواند باز کی می میرد <br /> ماه در خواب بیابان چیست <br /> &nbsp;مرگ در ساقه خواهش<br /> &nbsp;و تمشک لذت زیر دندان هم آغوشی<br /> زندگی رسم خوشایندی است <br /> زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ <br /> پرشی دارد اندازه عشق <br /> &nbsp;زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یادمن و تو برود <br /> زندگی جذبه دستی است که می چیند <br /> زندگی نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستان است <br /> زندگی بعد درخت است به چشم حشره<br /> زندگی تجربه شب پره در تاریکی است <br /> &nbsp;زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد <br /> زندگی سوت قطاری است که درخواب پلی می پیچد <br /> زندگی دیدن یک باغچه از شیشه مسدود هواپیماست <br /> خبر رفتن موشک به فضا <br /> لمس تنهایی ماه <br /> فکر بوییدن گل در کره ای دیگر <br /> زندگی شستن یک بشقاب است <br /> &nbsp;زندگی یافتن سکه دهشاهی در جوی خیابان است <br /> زندگی مجذور اینه است<br /> &nbsp;زندگی گل به توان ابدیت <br /> زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما <br /> زندگی هندسه ساده و یکسان نفسهاست <br /> هر کجا هستم باشم <br /> &nbsp;آسمان مال من است <br /> &nbsp;پنجره ، فکر، هوا، عشق، زمین مال من است <br /> &nbsp;چه اهمیت دارد <br /> &nbsp;گاه اگر می رویند <br /> قارچ های غربت ؟<br /> &nbsp;من نمی دانم که چرا می گویند : اسب حیوان نجیبی است کبوتر زیباست <br /> &nbsp;و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست <br /> &nbsp;گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد <br /> چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید <br /> واژه ها را باید شست <br /> واژه باید خود باد ‚ واژه باید خود باران باشد <br /> چترها را باید بست <br /> &nbsp;زیر باران باید رفت <br /> فکر را خاطره را زیر باران باید برد<br /> با همه مردم شهر زیر باران باید رفت <br /> دوست را زیر باران باید برد <br /> عشق را زیر باران باید جست <br /> &nbsp;زیر باران باید با زن خوابید <br /> زیر باران باید بازی کرد <br /> زیر باران باید چیز نوشت حرف زد نیلوفر کاشت<br /> &nbsp;زندگی تر شدن پی در پی <br /> زندگی آب تنی کردن در حوضچه "اکنون" است <br /> رخت ها را بکنیم <br /> آب در یک قدمی است <br /> روشنی را بچشیم <br /> شب یک دهکده را وزن کنیم خواب یک آهو را <br /> &nbsp;گرمی لانه لک لک را ادراک کنیم <br /> روی قانون چمن پا نگذاریم <br /> در موستان گره ذایقه را باز کنیم <br /> &nbsp;و دهان را بگشاییم اگر ماه درآمد <br /> و نگوییم که شب چیز بدی است <br /> &nbsp;و نگوییم که شب تاب ندارد خبر از بینش باغ <br /> &nbsp;و بیاریم سبد <br /> &nbsp;ببریم این همه سرخ این همه سبز <br /> صبح ها نان و پنیرک بخوریم <br /> &nbsp;و بکاریم نهالی سر هر پیچ کلام<br /> و بپاشیم میان دو هجا تخم سکوت <br /> و نخوانیم کتابی که در آن باد نمی اید <br /> &nbsp;و کتابی که در آن پوست شبنم تر نیست <br /> &nbsp;و کتابی که در آن یاخته ها بی بعدند <br /> و نخواهیم مگس از سر انگشت طبیعت بپرد <br /> و نخواهیم پلنگ از در خلقت برود بیرون <br /> &nbsp;و بدانیم اگر کرم نبود، زندگی چیزی کم داشت<br /> و اگر خنج نبود، لطمه می خورد به قانون درخت <br /> و اگر مرگ نبود، دست ما در پی چیزی می گشت <br /> &nbsp;و بدانیم اگر نور نبود، منطق زنده پرواز دگرگون می شد<br /> &nbsp;و بدانیم که پیش از مرجان خلایی بود در اندیشه دریا ها <br /> و نپرسیم کجاییم <br /> &nbsp;بو کنیم اطلسی تازه بیمارستان را <br /> و نپرسیم که فواره اقبال کجاست <br /> &nbsp;و نپرسیم چرا قلب حقیقت آبی است <br /> &nbsp;و نپرسیم پدرهای پدرها چه نسیمی چه شبی داشته اند <br /> &nbsp;پشت سرنیست فضایی زنده <br /> پشت سر مرغ نمی خواند <br /> پشت سر باد نمی اید <br /> &nbsp;پشت سر پنجره سبز صنوبر بسته است <br /> پشت سر روی همه فرفره ها خاک نشسته است <br /> &nbsp;پشت سر خستگی تاریخ است <br /> &nbsp;پشت سر خاطره ی موج به ساحل صدف سرد سکون می ریزد <br /> لب دریا برویم<br /> &nbsp;تور در آب بیندازیم <br /> &nbsp;وبگیریم طراوت را از آب <br /> &nbsp;ریگی از روی زمین برداریم <br /> &nbsp;وزن بودن را احساس کنیم <br /> &nbsp;بد نگوییم به مهتاب اگر تب داریم<br /> دیده ام گاهی در تب ماه می اید پایین <br /> می رسد دست به سقف ملکوت <br /> دیده ام سهره بهتر می خواند <br /> &nbsp;گاه زخمی که به پا داشته ام <br /> &nbsp;زیر و بم های زمین را به من آموخته است <br /> گاه در بستر بیماری من حجم گل چند برابر شده است<br /> و فزون تر شده است قطر نارنج شعاع فانوس<br /> و نترسیم از مرگ <br /> &nbsp;مرگ پایان کبوترنیست <br /> مرگ وارونه یک زنجره نیست <br /> &nbsp;مرگ در ذهن اقاقی جاری است <br /> مرگ در آب و هوای خوش اندیشه نشیمن دارد <br /> &nbsp;مرگ در ذات شب دهکده از صبح سخن می گوید <br /> مرگ با خوشه انگور می اید به دهان <br /> مرگ در حنجره سرخ - گلو می خواند <br /> مرگ مسوول قشنگی پر شاپرک است <br /> مرگ گاهی ریحان می چیند <br /> &nbsp;مرگ گاهی ودکا می نوشد<br /> گاه در سایه نشسته است به ما می نگرد <br /> و همه می دانیم <br /> &nbsp;ریه های لذت پر کسیژن مرگ است <br /> در نبندیم به روی سخن زنده تقدیر که از پشت چپر های صدا می شنویم <br /> پرده را برداریم <br /> بگذاریم که احساس هوایی بخورد <br /> &nbsp;بگذاریم بلوغ زیر هر بوته که می خواهد بیتوته کند <br /> بگذاریم غریزه پی بازی برود <br /> &nbsp;کفش ها راباکند و به دنبال فصول از سر گل ها بپرد <br /> بگذاریم که تنهایی آواز بخواند <br /> &nbsp;چیز بنویسد <br /> &nbsp;به خیابان برود <br /> ساده باشیم <br /> ساده باشیم چه در باجه یک بانک چه در زیر درخت <br /> کار مانیست شناسایی راز گل سرخ <br /> کار ما شاید این است <br /> &nbsp;که در افسون گل سرخ شناور باشیم <br /> پشت دانایی اردو بزنیم <br /> &nbsp;دست در جذبه یک برگ بشوییم و سر خوان برویم <br /> &nbsp;صبح ها وقتی خورشید در می اید متولد بشویم <br /> &nbsp;هیجان ها را پرواز دهیم <br /> &nbsp;روی ادراک&nbsp;&nbsp;‚ فضا&nbsp;‚ رنگ صدا پنجره گل نم بزنیم <br /> آسمان را بنشانیم میان دو هجای هستی <br /> ریه را از ابدیت پر و خالی بکنیم <br /> بار دانش را از دوش پرستو به زمین بگذاریم <br /> &nbsp;نام را باز ستانیم از ابر <br /> از چنار از پشه از تابستان <br /> روی پای تر باران به بلندی محبت برویم <br /> در به روی بشر و نور و گیاه و حشره باز کنیم <br /> کار ما شاید این است <br /> &nbsp;که میان گل نیلوفر و قرن <br /> پی آواز حقیقت بدویم</div><div style="text-align: right;">&nbsp;</div><div style="text-align: right;"> </div><div style="text-align: center;"> <span style="font-size: large;"><span style="color: blue;">کاشان *-* قریه چنار *- * تابستان 1343</span></span></div></description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total></item></channel></rss>