<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895</atom:id><lastBuildDate>Fri, 30 Aug 2024 18:55:53 +0000</lastBuildDate><category>depredadores</category><category>carnívoros</category><category>mamíferos</category><category>marino</category><category>reptiles</category><category>serpientes</category><category>África</category><category>Amazonas</category><category>cocodrilos</category><category>felinos</category><category>peces</category><category>tiburones</category><category>Asia</category><category>Australia</category><category>arácnidos</category><category>aves</category><category>cetáceos</category><category>cánidos</category><category>mustélidos</category><category>pitones</category><category>rapaces</category><category>veneno</category><category>América</category><category>anaconda</category><category>bisontes</category><category>bóvidos</category><category>búfalo</category><category>cefalópodos</category><category>glotón</category><category>halcones</category><category>insectos</category><category>jaguar</category><category>marsupiales</category><category>pinnípedos</category><category>ratel</category><category>rinoceronte</category><category>ungulados</category><category>varanos</category><category>Ártico</category><category>águila real</category><title>Los animales más fascinantes</title><description>Los animales reales más fascinantes, escasos, raros o peligrosos. Página diseñada para su acceso con iPad, iPhone, tables y dispositivos Android.</description><link>http://faunablog.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (malpolon)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>34</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-6884248327079342047</guid><pubDate>Tue, 15 Jan 2013 13:02:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-08-21T14:16:31.022-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">carnívoros</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">marino</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Ártico</category><title>El peligroso y colosal Oso Polar</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
El oso polar (&lt;i&gt;Ursus maritimus&lt;/i&gt;) es la mayor especie de oso y el mayor carnívoro terrestre del mundo, alcanzando los machos pesos comprendidos entre los 350 y 700 Kg, con citas de ejemplares de más de una tonelada. Únicamente el oso de Kodiak (&lt;i&gt;Ursus arctos middendorffi&lt;/i&gt;), una subespecie de oso pardo que habita en la isla con ese nombre, rivaliza con él en tamaño. Pariente cercano de los osos pardos, a diferencia de ellos y del resto de osos su dieta es exclusivamente carnívora, siendo el oso polar el gran superpredador del Ártico. Su fisionomía está plenamente adaptado a la vida en ese hábitat de hielos flotantes y su nombre científico hace alusión a sus costumbres marinas, donde nada y bucea a la perfección. Son animales solitarios y únicamente hibernan las hembras embarazadas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmZ3lfmCyzxTvaaas-2ogT5dLdXVkPhd-YImrtYrOALofUzZ-uWxnegXshVLn9bHAjVke57p64Njz3vu8lA2hBYlUknTKv4FpRT1r0DrgDjZEho_1-hy5tN4Bz5uq4zs9xqgkJX2q4Ewxd/s1600/oso-polar_1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;289&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmZ3lfmCyzxTvaaas-2ogT5dLdXVkPhd-YImrtYrOALofUzZ-uWxnegXshVLn9bHAjVke57p64Njz3vu8lA2hBYlUknTKv4FpRT1r0DrgDjZEho_1-hy5tN4Bz5uq4zs9xqgkJX2q4Ewxd/s320/oso-polar_1.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El oso polar es un carnívoro enormemente poderoso que captura presas de la talla de morsas y belugas, basando su dieta principalmente en las focas, a las que captura habitualmente aplastando el techo de las cuevas de hielo en las que se refugian. En ciertas épocas del año se aproxima bastante a zonas habitadas donde un predador se semejante talla resulta muy peligroso para el ser humano. En estos lugares es necesario que la población vaya armada para evitar un ataque casi siempre mortal debido a la descomunal fuerza del oso polar. De forma ocasional se dan ataques mortales como &lt;a href=&quot;http://www.elmundo.es/elmundo/2011/08/05/internacional/1312540037.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;este en Noruega&lt;/a&gt;. Estos casos se dan casi siempre ante una situación desesperada de hambre por parte de estos osos. Lo más preocupante es que es de esperar que esto ocurra cada vez más como consecuencia del calentamiento global, resultando cada vez más peligroso para los humanos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJnEkwBJr91_ukc2RsJOjcoS7EF57N3ODDBnxV5leRRZbF02wEr4gTSpWMI1sYeeknxrBqOlxiyFz3lpKDZGJMRlvF59fLKJLfFBMiwXV-FqE36KleqtrhjE-awZoxPazEwRCfmBp6Y8ej/s1600/ataque-oso-polar.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;431&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJnEkwBJr91_ukc2RsJOjcoS7EF57N3ODDBnxV5leRRZbF02wEr4gTSpWMI1sYeeknxrBqOlxiyFz3lpKDZGJMRlvF59fLKJLfFBMiwXV-FqE36KleqtrhjE-awZoxPazEwRCfmBp6Y8ej/s640/ataque-oso-polar.jpg&quot; width=&quot;800&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
A continuación algunos vídeos de este gigantesco depredador del Ártico:&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
En este vídeo una mujer es atacada y parece que salva la vida gracias a un objeto que es lanzado al oso, desconcertándolo:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;allowfullscreen&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/-_JBi5VxFBg?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
En este otro vídeo es un cámara de la BBC el que es atacado dentro de su vehículo:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;allowfullscreen&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/jH4KrdBp5OQ?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2013/01/el-gigantesco-y-peligroso-oso-polar.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmZ3lfmCyzxTvaaas-2ogT5dLdXVkPhd-YImrtYrOALofUzZ-uWxnegXshVLn9bHAjVke57p64Njz3vu8lA2hBYlUknTKv4FpRT1r0DrgDjZEho_1-hy5tN4Bz5uq4zs9xqgkJX2q4Ewxd/s72-c/oso-polar_1.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-588552105283342911</guid><pubDate>Tue, 25 Dec 2012 16:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-02-16T23:23:14.280-08:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">peces</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">África</category><title>El monstruoso Pez Tigre Goliat</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;El pez tigre Goliat (&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Hydrocynus vittatus&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;) es posiblemente el pez de agua dulce más aterradoramente espectacular del mundo. Es conocido como la piraña africana gigante, siendo pariente de estas. Es, sin lugar a dudas, el pez más peligroso de África, continente en el que habita. Su tamaño alcanza los 180 cm y 70 Kg, siendo el mayor de los peces tigre. Su robusta y musculosa&amp;nbsp;fisionomía, que denota su enorme potencia como depredador, queda eclipsada por su estremecedora boca dotada de enormes dientes afilados como cuchillos, con los que destroza a sus presas. Sus mandíbulas son enormemente potentes.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhS4Evmml8_2h1nIoJVezk3s90lw0Mtv-OXXWSpu6o3F_x7QOwKoYVTMZo_3JUN7eGGaIQbyAUU-WSEO6rSokl1mK5oUmMdDVJrwD2-nts7BLgaLL95GbvIGdPqFR-koRLF0KMXhrYl3u-E/s1600/pez-tigre-goliat-boca.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; height=&quot;460&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhS4Evmml8_2h1nIoJVezk3s90lw0Mtv-OXXWSpu6o3F_x7QOwKoYVTMZo_3JUN7eGGaIQbyAUU-WSEO6rSokl1mK5oUmMdDVJrwD2-nts7BLgaLL95GbvIGdPqFR-koRLF0KMXhrYl3u-E/s640/pez-tigre-goliat-boca.jpg&quot; title=&quot;Dientes pez tigre goliat&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El pez tigre Goliat es uno de los grandes depredadores de los ríos africanos devorando a otros peces de tamaño igual e incluso superior al suyo, así como a jóvenes cocodrilos. No es de extrañar que semejante a máquina de matar se le atribuyan&amp;nbsp;mutilaciones&amp;nbsp;y ataques mortales a humanos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNQZo5FGiKipzUnxwPsgHuUYI-hpxS8M9l91jlRvHaMgo6I2hv8apMurIpZxEjywwPcbE6cIGdqDuhfOduxcCK1zV59ZCuZuqkZW01CLAZG1Fq67l8HWT3B6Ud29GsNWX2QckFlE0MkNZP/s1600/pez-tigre.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;425&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNQZo5FGiKipzUnxwPsgHuUYI-hpxS8M9l91jlRvHaMgo6I2hv8apMurIpZxEjywwPcbE6cIGdqDuhfOduxcCK1zV59ZCuZuqkZW01CLAZG1Fq67l8HWT3B6Ud29GsNWX2QckFlE0MkNZP/s640/pez-tigre.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;h3 style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
A continuación un vídeo de la captura de un enorme ejemplar de esta especie para Monstruos de Río y otro vídeo de esta espectacular especie:&lt;/h3&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;allowfullscreen&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/GCS3EfE7UCs?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;allowfullscreen&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/ZRMCsP6ntgk?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/12/el-monstruoso-pez-tigre-goliat.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhS4Evmml8_2h1nIoJVezk3s90lw0Mtv-OXXWSpu6o3F_x7QOwKoYVTMZo_3JUN7eGGaIQbyAUU-WSEO6rSokl1mK5oUmMdDVJrwD2-nts7BLgaLL95GbvIGdPqFR-koRLF0KMXhrYl3u-E/s72-c/pez-tigre-goliat-boca.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-6821404047365994502</guid><pubDate>Sun, 16 Dec 2012 17:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-12-16T09:50:22.043-08:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">arácnidos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Australia</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><title>Araña de tela de embudo - la más venosa del planeta</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
La araña de tela de embudo (&lt;i&gt;Atrax robustus&lt;/i&gt;), también conocida como tarántula de Sidney, es especie de araña más venenosa del mundo para los humanos. Pertenece a la familia de las mígales, arañas de gran tamaño, y vive en Australia.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Dotada de unos grandes y peligrosos quelíceros, muestra un comportamiento agresivo y los machos penetran con cierta frecuencia en las viviendas donde se hace muy peligrosa debido a su veneno, extremadamente tóxico en humanos y primates, pero relativamente débil para otros animales. Por fortuna, desde que fue desarrollado el antídoto para su veneno no se han vuelto a producir muertes por su picadura.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Recibe su nombre por la forma de las telas de araña que fabrica en el suelo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A continuación un interesante vídeo sobre esta especie de araña, la más peligrosa de cuantas existen:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;allowfullscreen&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;478&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/gx9ZUXUJuaU?rel=0&quot; width=&quot;850&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;/div&gt;
</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/12/arana-de-tela-de-embudo-la-mas-venosa.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/gx9ZUXUJuaU/default.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-5711389426311189997</guid><pubDate>Sun, 18 Nov 2012 09:21:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-08-21T13:54:43.789-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">búfalo</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">mamíferos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">rinoceronte</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">África</category><title>Combate mortal entre un búfalo y un rinoceronte.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
En el siguiente vídeo podemos ver una impresionante escena  grabada por un videoaficionado de un combate entre dos colosos de la sabana africana, un búfalo cafre (Syncerus caffer) y un rinoceronte blanco (Ceratotherium simum).
El búfalo llega a alcanzar pesos de cerca de 1 tonelada y es uno de los animales más peligrosos de África. De carácter agresivo e imprevisible, es uno de los animales africanos que más muertes ocasiona entre los humanos, matando también leones con cierta frecuencia.
&lt;iframe width=&quot;853&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;//www.youtube.com/embed/CncY1zX_FwU?rel=0&quot; frameborder=&quot;0&quot; allowfullscreen&gt;&lt;/iframe&gt;
El rinoceronte blanco es el mayor animal terrestre después de las especies de elefante, llegando a alcanzar los 3500 Kg.
En el combate entre estas enormes bestias puede verse que, a pesar de poseer una embestida terrible, de que es un animal social en el que la defensa acostumbra a ser realizada en grupo y a que mantiene el tipo muy dignamente, el búfalo se ve impotente ante la inexpugnable cabeza del rinoceronte y su poderoso cuerno frontal, con el que le termina sacando un ojo como puede verse en el segundo vídeo. El rinoceronte acaba levantando en el aire al búfalo que no se rinde fácilmente. El autor del vídeo relata que el búfalo acaba muriendo a las pocas horas, víctima de la paliza que le propina el rinoceronte.

&lt;/div&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/11/combate-mortal-entre-un-bufalo-y-un.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-6286513336337501393</guid><pubDate>Fri, 02 Mar 2012 22:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:22:41.708-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Asia</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">carnívoros</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cánidos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">mamíferos</category><title>La sanguinaria manada de cuones.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOcLdiFNXBSyH3BQqbPx9MhYoikbHmQPm5ZdQy04vFJCfO0KG4ZcSxpOiR_b-IdzfQOOWsBaCNBTTRtYpMVjNB4tJ0T5BwoCvN89Jq2Gk2z2HMOIWaeVDH6xQXvgmqiqnmLZnZjM6B8FXJ/s1600/dhole3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;293&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOcLdiFNXBSyH3BQqbPx9MhYoikbHmQPm5ZdQy04vFJCfO0KG4ZcSxpOiR_b-IdzfQOOWsBaCNBTTRtYpMVjNB4tJ0T5BwoCvN89Jq2Gk2z2HMOIWaeVDH6xQXvgmqiqnmLZnZjM6B8FXJ/s320/dhole3.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El cuón, dole, perro rojo, perro salvaje indio o perro jaro (&lt;i&gt;Cuon alpinus&lt;/i&gt;) es un cánido que habita en el sudeste asiático. Es el único miembro de su género y se diferencia por el bajo número de molares y por el mayor número de pezones. Dotado de grandes orejas, es un cánido de dimensiones modestas que pesa entre 10 y 21 Kg, con una longitud de 90 cm y una altura hasta la cruz de 50 cm. Presenta muchas similitudes de comportamiento con los licaones africanos, entre ellas su alta sociabilidad que les hace formar grupos de hasta 40 individuos. Tiene un cráneo ancho dotado de un hocico corto y macizo, con músculos maseteros mucho más desarrollados que otras especies de cánidos y que le otorgan al rostro una apariencia similar a la de las hienas. Tan robusta complexión del cráneo le hace poseedor de una formidable presa, a la vez que indica que esta especie, pese a su reducido tamaño, es un poderoso cazador de grandes mamíferos. En efecto, los grupos de cuones capturan presas mucho mayores de lo que cabría esperar de un depredador del tamaño de un perro mediano como grandes ciervos, jabalís, búfalos de agua, los inmensos gaures (la mayor especie de bóvido salvaje), vacas y bueyes, renos, cabras y grandes antílopes como el nilgó. Se ha documentado el caso de una manada que abatió una cría de elefante indio, no sin sufrir varias bajas por parte de la madre desesperada. Es un depredador diurno que se basa en la vista para cazar. Alcanzan velocidades de 48 km/h y son capaces de realizar largas persecuciones, aunque normalmente no suelen superar los 500 m. Con frecuencia capturan a sus presas en el agua. Cuando alcanzan a su presa la devoran literalmente viva, destripándola y devorando sus vísceras mientras esta muere.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoLMlz21Z3b_6Fo2GaL3zMhsmlExi8Jcpib3iRdnlthKPp_kngejleEYIZH5dT2Ux5jeCPWHStdzEVeH8HJCpG2EcH0Fn3FmZhQuBf4Hy8uUN-k5V0y7IL_tIKmbqBWHnjk0jeXFJ0RNDH/s1600/Cuon_alpinus.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;319&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoLMlz21Z3b_6Fo2GaL3zMhsmlExi8Jcpib3iRdnlthKPp_kngejleEYIZH5dT2Ux5jeCPWHStdzEVeH8HJCpG2EcH0Fn3FmZhQuBf4Hy8uUN-k5V0y7IL_tIKmbqBWHnjk0jeXFJ0RNDH/s320/Cuon_alpinus.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
En su área de distribución coincide con otros grandes carnívoros como lobos, osos tibetanos, osos bezudos, hienas rayadas, leopardos y tigres. Se sabe que los cuones atacan ocasionalmente a los osos, roban sus presas a los leopardos y llegan incluso a matar tigres, presa muy peligrosa que suele ocasionar bajas en la manada antes de morir.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Durante la última era glacial su distribución se extendió hasta Europa y hoy en día es una especie seriamente amenazada debido a la pérdida de territorio, la disminución de presas, la persecución directa y las enfermedades transmitidas por los perros domésticos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A continuación algunos vídeos con escenas de caza de este pequeño pero soberbio cazador:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/dRLNz03WvPc?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/8sKdDjmy5YU?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/-WTb3O8gRZY?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
En este impactante vídeo casero se ve como, después de acosar a una manada de elefantes, un grupo de cuones da muerte a una cría de gaur ante la impotencia de su madre.&lt;br /&gt;
&lt;iframe width=&quot;880&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/bw0aG4fvmNE?rel=0&quot; frameborder=&quot;0&quot; allowfullscreen&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/03/la-sanguinaria-manada-de-cuones.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOcLdiFNXBSyH3BQqbPx9MhYoikbHmQPm5ZdQy04vFJCfO0KG4ZcSxpOiR_b-IdzfQOOWsBaCNBTTRtYpMVjNB4tJ0T5BwoCvN89Jq2Gk2z2HMOIWaeVDH6xQXvgmqiqnmLZnZjM6B8FXJ/s72-c/dhole3.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-1364258745465669333</guid><pubDate>Fri, 03 Feb 2012 15:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:27:55.382-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">pitones</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">reptiles</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">serpientes</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">África</category><title>La poderosa pitón africana.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
La pitón de Seba o pitón africana de roca (&lt;i&gt;Python sebae&lt;/i&gt;) es la mayor serpiente del continente africano. Aunque no es tan grande como su pariente, la &lt;a href=&quot;http://faunablog.blogspot.com/2008/03/la-serpiente-de-mayor-longitud-la-pitn.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;pitón reticulada&lt;/a&gt; asiática ni como la &lt;a href=&quot;http://faunablog.blogspot.com/2012/01/la-enorme-anaconda.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;anaconda&lt;/a&gt;, alcanza tallas medias de 5 m con ejemplares que llegan a superar los 6 m, hasta llegar a los 7 m y 110 Kg de peso. Hay dos subespecies (&lt;i&gt;sebae &lt;/i&gt;y&lt;i&gt; natalensis&lt;/i&gt;), siendo mayores las del Norte de su área de distribución, que comprende buena parte del África subsahariana. Los mayores ejemplares son los de Sierra Leona. Esta especie tiene extremidades vestigiales, es de hábitos terrestres y habita todo tipo de ambientes pero tiene preferencia por zonas próximas al agua.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXO7j7_IS3JXHLwkT4mqOUaiQO8ZfGm0W9QI-13N1U6y8y2ust0fjX1aYD6ACYgniurcvu-wtpYIaSjxm8j9ZxzHSVG9SYDzC7DfCm7OHDMgx7C78BWDfcosgxXsAyPKFIDaVbBpGvRkMA/s1600/4210862724_d5174f9911_z.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXO7j7_IS3JXHLwkT4mqOUaiQO8ZfGm0W9QI-13N1U6y8y2ust0fjX1aYD6ACYgniurcvu-wtpYIaSjxm8j9ZxzHSVG9SYDzC7DfCm7OHDMgx7C78BWDfcosgxXsAyPKFIDaVbBpGvRkMA/s640/4210862724_d5174f9911_z.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
La pitón de roca africana es una serpiente realmente espectacular, de constitución muy poderosa y robusta, mata a sus presas por constricción. Tiene una estructura muy parecida a la de la pitón reticulada. Es un predador fabuloso que captura frecuentemente grandes presas como monos, jabalíes, antílopes de hasta 60 Kg &amp;nbsp;e incluso leopardos y cocodrilos. En zonas suburbanas captura grandes ratas, gallinas, perros y cabras.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzC4kBRgGffWq2mZMlztnCZ7hsBsgY3EGRPBeXnBNxRsb4gJ86FONC7B1GjI73fe69LIlfXbBNMUBWilPPrYA_nUp_c7B1yok1GtVctvHObZE6urZjzmEXmhJsGDbMijZargH8VPbCYGZN/s1600/thumbnail.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzC4kBRgGffWq2mZMlztnCZ7hsBsgY3EGRPBeXnBNxRsb4gJ86FONC7B1GjI73fe69LIlfXbBNMUBWilPPrYA_nUp_c7B1yok1GtVctvHObZE6urZjzmEXmhJsGDbMijZargH8VPbCYGZN/s320/thumbnail.jpg&quot; width=&quot;228&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Aunque no son muchos, se conocen casos de humanos cazados y devorados por esta especie tan acostumbrada a las grandes presas y con fuerza suficiente para someter a un adulto con facilidad, pero con problemas para ingerirlo, por lo que las personas devoradas suelen ser niños.&amp;nbsp;Un periódico de Uganda informó en 1951 que un niño de 13 años de edad, fue tragado por una pitón que se vio obligada a devolver el cuerpo. En 1973, otro periódico informó que un soldado portugués fue descubierto en el estómago de una serpiente. En 1979 un ejemplar de 4,5 m mató a un niño de 13 años de edad..&amp;nbsp;En Carlyle, Illinois en el verano de 1999 un niño de 3 años de edad, fue sofocado mientras dormía por un ejemplar escapado de 2,5 m . El fin de semana de Pascua de 2009, Ben Nyaumbe, un agricultor, fue atacado después de pisar una pitón y se arrastró hasta encaramarse a un árbol, logrando escapar después de pedir ayuda con su teléfono móvil. El último caso conocido en que una persona&amp;nbsp;fue&amp;nbsp;devorada ocurrió en Sudáfrica en 2002, siendo la víctima un niño de 10 años de edad.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Algo muy peculiar de esta especie es su reproducción, única en el mundo de las serpientes, ya que la hembra &quot;incuba&quot; los huevos proporcionándoles calor con movimientos espasmódicos de su musculatura.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A continuación algunas fotos de la pitón de Seba devorando un cocodrilo, un antílope, una cabra y un mono.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgA5hNjhPUmSZ_49xm5hRGHhlsky_M3FQ2ZSXlKmnP74RG0vSeZ60Pc3-yUHr5EZO3fuR3wZFq_L-Abs9ux1hfOPn_-SnZpIp8VYj13KZr7wOMvHXjlAyGbF5D223JptRYhmY9Knu8D4BjU/s1600/African-rock-python-suffocating-crocodile.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;265&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgA5hNjhPUmSZ_49xm5hRGHhlsky_M3FQ2ZSXlKmnP74RG0vSeZ60Pc3-yUHr5EZO3fuR3wZFq_L-Abs9ux1hfOPn_-SnZpIp8VYj13KZr7wOMvHXjlAyGbF5D223JptRYhmY9Knu8D4BjU/s400/African-rock-python-suffocating-crocodile.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoKWWAkTPk2vIUyJ4QT323Qs8h3HeFsfllSeS3VmBFnEFwKXuPTlumRH2NE3lnD7T7Yi0blIJXKpKPWafgMQXJYHrA6iIB99kKsWHvmcgPQrHUKJC-pomn9NRnUA9XwQkn_BbzMJD44bAK/s1600/Python_natalensis_Antelope_South_Africa.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;266&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoKWWAkTPk2vIUyJ4QT323Qs8h3HeFsfllSeS3VmBFnEFwKXuPTlumRH2NE3lnD7T7Yi0blIJXKpKPWafgMQXJYHrA6iIB99kKsWHvmcgPQrHUKJC-pomn9NRnUA9XwQkn_BbzMJD44bAK/s400/Python_natalensis_Antelope_South_Africa.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizwtgeQT76FNENFeeBRt68xezo1RsQXeKzLIurere0y9WqlfqzuBrlIjAK5n8HHWh1i7lZqwufUYdbBWFYOD3IzFw0m8HVSohxXtLlKOZAcb9lM5lwfPIeR125Ep7Z1atc2rzv8bULKwTD/s1600/Python_natalensis_constricts_a_goat,_Zimbabwe2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;266&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizwtgeQT76FNENFeeBRt68xezo1RsQXeKzLIurere0y9WqlfqzuBrlIjAK5n8HHWh1i7lZqwufUYdbBWFYOD3IzFw0m8HVSohxXtLlKOZAcb9lM5lwfPIeR125Ep7Z1atc2rzv8bULKwTD/s400/Python_natalensis_constricts_a_goat,_Zimbabwe2.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigie-ou9QDmKG26lrT0drifwzShu7ITsio6APBDXJVcouqLea-emHWw6bQtJhChtACluTHGvjynDgAEiJQMQfpZR93wj-TbnXJCfWSe8PonFLqLj_WsBop4kiDf_YbHGW8CtJxnTEhL4p3/s1600/pythonmonkey2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;288&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigie-ou9QDmKG26lrT0drifwzShu7ITsio6APBDXJVcouqLea-emHWw6bQtJhChtACluTHGvjynDgAEiJQMQfpZR93wj-TbnXJCfWSe8PonFLqLj_WsBop4kiDf_YbHGW8CtJxnTEhL4p3/s400/pythonmonkey2.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Unos vídeos de caza de la especie:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/B3hsLPp0Erw?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/kElwDBECf6U?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/02/la-poderosa-piton-africana.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXO7j7_IS3JXHLwkT4mqOUaiQO8ZfGm0W9QI-13N1U6y8y2ust0fjX1aYD6ACYgniurcvu-wtpYIaSjxm8j9ZxzHSVG9SYDzC7DfCm7OHDMgx7C78BWDfcosgxXsAyPKFIDaVbBpGvRkMA/s72-c/4210862724_d5174f9911_z.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-2408694324669875213</guid><pubDate>Fri, 03 Feb 2012 10:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:28:51.488-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Asia</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">carnívoros</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">felinos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">mamíferos</category><title>El bello y esquivo leopardo de las nieves.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El irbis o leopardo de las nieves (&lt;i&gt;panthera uncia&lt;/i&gt;) es una escasa especie de gran felino que habita las montañas de Asia central. Es un animal enormemente esquivo y difícil de ver que vive en montañas de hasta 6.000 m. En determinadas zonas habita altitudes de 600- 1.500 m pero lo normal es que solo baje de altitudes mayores en invierno. Durante las últimas glaciaciones se encontraba presente también en Europa.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmhpa9Xx7mMCKw385cJ0ScEOpzk6VnXO1P6CVKeA99TeQkQEC2g16qbrNFdHjoG8VBMNAv8LbQZL8Hk-o4UURRKIagxx0w00Bo32JnIRO5TLXx-5z4dDkNn70QBnuzWPfxIjo4rdqNqrLm/s1600/Leo_5M.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmhpa9Xx7mMCKw385cJ0ScEOpzk6VnXO1P6CVKeA99TeQkQEC2g16qbrNFdHjoG8VBMNAv8LbQZL8Hk-o4UURRKIagxx0w00Bo32JnIRO5TLXx-5z4dDkNn70QBnuzWPfxIjo4rdqNqrLm/s1600/Leo_5M.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Esta especie, considerada por muchos como el gran felino más bello, es de menor tamaño que el leopardo (&lt;i&gt;panthera pardus&lt;/i&gt;), pesando entre 25 y 55 Kg, con ejemplares excepcionales de 75 Kg. La longitud del cuerpo es de entre 75 y 130 cm a lo que hay que añadir la larga cola de entre 80 a 100 cm. Esta cola tan larga le sirve de contrapeso en sus movimientos sobre terrenos tan difíciles permitiéndole una gran maniobrabilidad y le sirve de manta cuando descansa. Tiene un espeso pelaje que le cubre hasta las separaciones de los dedos y que le sirve de efectivo aislante térmico en condiciones tan frías como las que vive, a la vez que de le dota de un perfecto camuflaje. Sus zarpas son anchas para caminar mejor sobre la nieve. Tiene grandes cavidades nasales para calentar y humedecer el aire tan frío y seco de las montañas donde habita.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqXzCDqqLVOc2VluV9LSq24DVRl1dtlrhIf3EZquFd8VS42Z2DPLxXLD03uUxq_zJkg7M2YdYL_YJgIXkdwq-9-MAeScnLQ6mO-6nH63-XnHePQHBMcJJbQf-6Rdlr3163uYbs8mMMLB0n/s1600/796_snowleopard.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;424&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqXzCDqqLVOc2VluV9LSq24DVRl1dtlrhIf3EZquFd8VS42Z2DPLxXLD03uUxq_zJkg7M2YdYL_YJgIXkdwq-9-MAeScnLQ6mO-6nH63-XnHePQHBMcJJbQf-6Rdlr3163uYbs8mMMLB0n/s640/796_snowleopard.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Además de muy difícil de ver es muy silencioso y, a diferencia de otros grandes felinos, nunca ruge. Es un animal solitario que sólo se une a otros de su especie para la reproducción, defendiendo agresivamente sus territorios de otros miembros de su especie. Tiene hábitos crepusculares.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Es poseedor de uno de los saltos más largos de entre los felinos. Los leopardos de las nieves son poderosos depredadores con una descomunal fuerza y son capaces de abatir presas de 3 ó 4 veces su propio peso. Captura grandes presas como venados, tares del Himalaya, íbices siberianos, marjores, jabalíes, muflones asiáticos y monos langures. También captura presas menores como aves, conejos y ardillas. No es raro que capture perros y ganado doméstico, lo que le ocasiona frecuentes problemas con los humanos que también lo capturan por su piel. Es uno de los grandes felinos menos agresivos y no se conocen ataques a personas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
A continuación, algunos vídeos de leopardos de las nieves, con una espectacular escena de caza,&amp;nbsp; la primera filmada de esta especie:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/TvPiYP_ooec?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/c4NO24D1bkQ?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;/div&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/02/el-bello-y-esquivo-leopardo-de-las.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmhpa9Xx7mMCKw385cJ0ScEOpzk6VnXO1P6CVKeA99TeQkQEC2g16qbrNFdHjoG8VBMNAv8LbQZL8Hk-o4UURRKIagxx0w00Bo32JnIRO5TLXx-5z4dDkNn70QBnuzWPfxIjo4rdqNqrLm/s72-c/Leo_5M.png" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-852969175773834938</guid><pubDate>Thu, 02 Feb 2012 14:39:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-16T22:20:21.544-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">América</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cocodrilos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><title>Los cocodrilos americanos.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;En América viven varias especies de cocodrilos y caimanes. La diferencia entre ambos es que cuando los caimanes cierran la boca, no pueden verse sus dientes inferiores. En los cocodrilos, sus dientes inferiores pueden verse aún cuando cierran fuertemente su boca. También se diferencian en la anchura de sus hocicos, siendo más anchos y cortos las de los caimanes. Además, los cocodrilos disponen de unas glándulas que les permiten excretar la sal y vivir en aguas más salobres que los caimanes. Otra diferencia es que los cocodrilos acostumbran a ser más agresivos y peligrosos para el ser humano.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Las cuatro especies de cocodrilos americanos son:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- &lt;b&gt;Cocodrilo americano o narigudo.&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El cocodrilo americano (&lt;i&gt;Crocodylus acutus&lt;/i&gt;) es la mayor especie de cocodrilo de América, alcanzando una longitud de 6 m y un peso de 500 Kg, siendo mayores los machos que las hembras. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf2xUVbUdPM-G3cSBHplU3QSiICju4N3CLJg7rRsnw5E7FwcSc2mRbON3RivOl-16A7OQHoeP65dHRXU5hyzb91JvvkP4bjIbNy3zYg9xT47FOZFkzyzd0n5jyb_1oFfze2kv56MVHcdm0/s1600/Crocodylus_acutus_mexico_02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;470&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf2xUVbUdPM-G3cSBHplU3QSiICju4N3CLJg7rRsnw5E7FwcSc2mRbON3RivOl-16A7OQHoeP65dHRXU5hyzb91JvvkP4bjIbNy3zYg9xT47FOZFkzyzd0n5jyb_1oFfze2kv56MVHcdm0/s640/Crocodylus_acutus_mexico_02.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;Habita tanto aguas dulces como saladas y presenta la distribución más amplia de los cocodrilos americanos como se ve en el siguiente mapa:&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGb_iszP2yT3CQe6C7xm0mDfVIMK7dmnwDFmjdXvHcb3PBDI3e4QeZ_AZQRJtV7d1Ya_BFIl8Ov5hjN_gzmfExs3Wd4NlZnP581xjfn6Dr6gYarA0duT1Nsh7IqpbdNc0uzzODZfrjIW2w/s1600/!csm-cacu.gif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;298&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGb_iszP2yT3CQe6C7xm0mDfVIMK7dmnwDFmjdXvHcb3PBDI3e4QeZ_AZQRJtV7d1Ya_BFIl8Ov5hjN_gzmfExs3Wd4NlZnP581xjfn6Dr6gYarA0duT1Nsh7IqpbdNc0uzzODZfrjIW2w/s320/!csm-cacu.gif&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/19/Crocodylus_acutus_Distribution.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Tiene un hocico largo y estrecho lo que indica que su dieta es preferentemente piscívora. También come ranas, tortugas, cangrejos, aves y mamíferos, que en el caso de los mayores ejemplares pueden ser de gran tamaño. Puede correr trechos cortos y atrapar a su presa fuera del agua. Sin llegar a los extremos del &lt;a href=&quot;http://faunablog.blogspot.com/2012/01/el-gigantesco-cocodrilo-de-agua-salada.html?utm_source=BP_recent&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;cocodrilo de agua salada&lt;/a&gt; o del &lt;a href=&quot;http://faunablog.blogspot.com/2009/01/el-cocodrilo-del-nilo.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;cocodrilo del Nilo&lt;/a&gt;, es mucho más agresivo y peligroso que el aligátor, conociéndose casos de ataques a humanos.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;- &lt;b&gt;Cocodrilo del Orinoco.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;El cocodrilo del Orinoco (&lt;i&gt;Crocodylus intermedius&lt;/i&gt;), también llamado de forma errónea caimán del Orinoco, es la segunda especie por tamaño en América, alcanzando tallas similares a las del cocodrilo americano y llegando también a los 6 m de longitud.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXWjTCmTBPhtDsCqlOK5rmDSPcpm12CTV5seUxhBNNfOPRII5hK6CM7oKr-CUXXwNdxrmqQIhjTAY20gI7GvI_5qhq1SlxqdexMKo2vaCpq4lqpA3BASMG0khPpdJijYY7SCFGUMO5Y0Vq/s1600/1109598926.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;540&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXWjTCmTBPhtDsCqlOK5rmDSPcpm12CTV5seUxhBNNfOPRII5hK6CM7oKr-CUXXwNdxrmqQIhjTAY20gI7GvI_5qhq1SlxqdexMKo2vaCpq4lqpA3BASMG0khPpdJijYY7SCFGUMO5Y0Vq/s640/1109598926.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Se distribuye únicamente por la cuenca del Orinoco como puede verse en el siguiente mapa:&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9nABeKfahifBjS4uB5XviqeUumyzIvgpbMPdvoBnK1nPhWKzWW1H-wim4wqxHUrpXYmxvOiQHlbKUn6aAg9ENecHfyxbDvMo-dBr6dC7f364ja1SMyzpy37EYWWUz1m687zYosaNswy4Y/s1600/!csm-cint.gif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9nABeKfahifBjS4uB5XviqeUumyzIvgpbMPdvoBnK1nPhWKzWW1H-wim4wqxHUrpXYmxvOiQHlbKUn6aAg9ENecHfyxbDvMo-dBr6dC7f364ja1SMyzpy37EYWWUz1m687zYosaNswy4Y/s320/!csm-cint.gif&quot; width=&quot;300&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Su aspecto es muy similar al del cocodrilo americano, del que se diferencia fundamentalmente por tener un hocico aún más estrecho. En su dieta predominan los peces, además de anfibios, aves y reptiles pero también es un oportunista cazador de monos. Los grandes ejemplares pueden capturar mamíferos como capibaras y ganado doméstico. Se conocen casos de ataques a humanos y es una especie potencialmente peligrosa por su gran tamaño.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- &lt;b&gt;Cocodrilo pardo&lt;/b&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;El cocodrilo pardo, de pantano, mexicano o de Moreletti (&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Crocodylus moreletii&lt;/span&gt;) es una especie de menor tamaño que las dos anteriores, alcanzando entre 3 y 3,5 m de longitud, con una cita de un ejemplar de 4,3 m.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjq8PyA5C32zBKfYj2e86JXOsErL63kOgOSDqwXHWpLXGDh5eV0mmwLENmHM6LsqXoaswO6HDynWhD37bbzPpwyuU-OyGzfiKT8eE3hUZRjimrvgEY8EFZP5PspoKmIBfmI5L3h1fHlLNpp/s1600/DSC05506.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;186&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjq8PyA5C32zBKfYj2e86JXOsErL63kOgOSDqwXHWpLXGDh5eV0mmwLENmHM6LsqXoaswO6HDynWhD37bbzPpwyuU-OyGzfiKT8eE3hUZRjimrvgEY8EFZP5PspoKmIBfmI5L3h1fHlLNpp/s640/DSC05506.JPG&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Habita preferentemente aguas dulces aunque también se conocen poblaciones costeras. Su distribución se ve en el siguiente mapa:&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPnvNS_Is8aIE2kiH-6LUR3FqfQgKYhdgFt6veWq6rXXuJHlU-A0ffJdiUfJIcgiJLYQxmsylOx-YTUk_hvhaQYob35PdvjAJJGLRk9XCG46d4ywZ6MC7A5zNdDRXHCG46_kkYFvmInYJ_/s1600/!csm-cmor.gif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPnvNS_Is8aIE2kiH-6LUR3FqfQgKYhdgFt6veWq6rXXuJHlU-A0ffJdiUfJIcgiJLYQxmsylOx-YTUk_hvhaQYob35PdvjAJJGLRk9XCG46d4ywZ6MC7A5zNdDRXHCG46_kkYFvmInYJ_/s320/!csm-cmor.gif&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Este cocodrilo tiene un hocico más ancho que los anteriores y posee movimientos muy explosivos, siendo un rápido corredor. Su dieta se compone de peces, anfibios, reptiles y mamíferos de tamaño pequeño, llegando a capturar animales domésticos como gatos y perros.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;- &lt;b&gt;Cocodrilo cubano.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;El cocodrilo cubano (&lt;i&gt;Crocodylus rhombifer&lt;/i&gt;) es la especie más pequeña de cocodrilo de América. Mide por término medio 2,4 m aunque puede llegar a los 3,4m. Hay documentos del siglo XIX que indican que pudo llegar a alcanzar los 5 m de longitud.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMopM01-mpTZkO7iSTNXE-oyuBTQotgrJ8xYuwIUyiPPzCKuRq1T1JbASsOyc1t9cnk-RlEonKXVHcwI5J_Oyh2LfFqShl7kd81M-VCIMXoig0OC3u_dk2BxrSlUIKYObs-wOyQabKIwXZ/s1600/cocodrilos_del_criadero_de_boca_de_guama_en_cienaga_de_zapata_jorge_luis_baniosips2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;408&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMopM01-mpTZkO7iSTNXE-oyuBTQotgrJ8xYuwIUyiPPzCKuRq1T1JbASsOyc1t9cnk-RlEonKXVHcwI5J_Oyh2LfFqShl7kd81M-VCIMXoig0OC3u_dk2BxrSlUIKYObs-wOyQabKIwXZ/s640/cocodrilos_del_criadero_de_boca_de_guama_en_cienaga_de_zapata_jorge_luis_baniosips2.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Su distribución se limita actualmente a la isla de Cuba, aunque hay fósiles en islas cercanas.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_iifZlIp1iFrDXYoEJYoapG_9k9t37gyY02wO4cm5ae-WlaBTwOietBcix3esO_iCNzXvhHeRw3gk0rLKhYorQjP0QBuXcUIfUwB36g_dfqQT-VBKQbF8q5bJ9eqm0mmls4DY6FICfP24/s1600/!csm-crho.gif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;264&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_iifZlIp1iFrDXYoEJYoapG_9k9t37gyY02wO4cm5ae-WlaBTwOietBcix3esO_iCNzXvhHeRw3gk0rLKhYorQjP0QBuXcUIfUwB36g_dfqQT-VBKQbF8q5bJ9eqm0mmls4DY6FICfP24/s320/!csm-crho.gif&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Es el cocodrilo con aspecto más característico. Presenta un cráneo corto, ancho y muy alto que indica que en el pasado pudo estar adaptado a la caza de grandes presas terrestres extintas como los perezosos gigantes. Es muy ágil y rápido en tierra. Es también la especie más inteligente de cocodrilo pudiendo llegar a adiestrarse para realizar espectáculos turísticos. Se cree que en la naturaleza podría ser un cazador cooperativo, algo único en la familia de los cocodrilos. Su dieta se compone de peces, tortugas y pequeños mamíferos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A continuación unos vídeos:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cocodrilo americano:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/Sb1KpNFtvG8?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/qBvntFUtvd8?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Un vídeo sobre el cocodrilo del Orinoco:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/9m3CS6xJjD0?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Otro vídeo sobre el cocodrilo de pantano:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/2L10a8OcxoE?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por último, uno sobre el cocodrilo cubano:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/8VfQSfM8vx0?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/02/los-cocodrilos-americanos.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhf2xUVbUdPM-G3cSBHplU3QSiICju4N3CLJg7rRsnw5E7FwcSc2mRbON3RivOl-16A7OQHoeP65dHRXU5hyzb91JvvkP4bjIbNy3zYg9xT47FOZFkzyzd0n5jyb_1oFfze2kv56MVHcdm0/s72-c/Crocodylus_acutus_mexico_02.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-798966857225759219</guid><pubDate>Thu, 02 Feb 2012 12:28:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:32:57.488-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">marino</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">tiburones</category><title>El oportunista tiburón tigre.</title><description>El tiburón tigre (&lt;i&gt;Galeocerdo cuvier&lt;/i&gt;) es una especie propia de aguas cálidas y templadas de todo el planeta. Está presente en las Islas Canarias y hay una pequeña población en el Golfo de Cádiz. Alcanza los 5 m de longitud y los 1.500 Kg de peso, aunque se conoce el dato de un ejemplar de 7,3 m. Puede llegar a rivalizar en tamaño con el tiburón blanco, teniendo un cuerpo robusto, aunque no tanto como el de este y no soliendo superar los 800 Kg. Recibe su nombre tanto por su ferocidad, como por las líneas que presenta en la espalda.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEAJIz5m4hu9PNbvfaNUOoe3Rwe62f2NiHRtygPjqVHqaNTWUUDl8m573btkUttHSj2HFiP9kqoiga_QWM8NXRlpyda8pu2gVRERhMXxHW0mEZtOkuJyRly_DPEExNumy1bimjS8wHVExm/s1600/TigerSharkWeb.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEAJIz5m4hu9PNbvfaNUOoe3Rwe62f2NiHRtygPjqVHqaNTWUUDl8m573btkUttHSj2HFiP9kqoiga_QWM8NXRlpyda8pu2gVRERhMXxHW0mEZtOkuJyRly_DPEExNumy1bimjS8wHVExm/s640/TigerSharkWeb.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Es poseedor de dientes más pequeños que los del gran blanco pero su cabeza es más ancha y posee unos músculos extremadamente poderosos que hacen que el tiburón tigre sea considerado como la hiena de los mares, teniendo la más potente mordida de todos los peces vivientes. Tiene una dieta enormemente variada y es el cubo de basura de los mares, comiéndoselo todo: otros tiburones, rayas, muchas tortugas marinas, aves y serpientes marinas, carroñas, ballenas heridas, delfines, marsopas y leones marinos. Se sabe que los delfines suelen evitar las aguas donde viven los tiburones tigre.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr7JWm_Zi-_is8RvVlujDJOYDkrrfDHJuIIXhFmvVkxrptZv23Pl4P6oxrsv4QEPdN6HqZDS-E9I2uupMAPooBMPl6dPbQ53oijz5p1RZDX5zIn6sZo0jt2zFtbRuJaaFz4Ys4xgz_FDxX/s1600/Tiger+Shark+-+Jett+Britnell.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;454&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr7JWm_Zi-_is8RvVlujDJOYDkrrfDHJuIIXhFmvVkxrptZv23Pl4P6oxrsv4QEPdN6HqZDS-E9I2uupMAPooBMPl6dPbQ53oijz5p1RZDX5zIn6sZo0jt2zFtbRuJaaFz4Ys4xgz_FDxX/s640/Tiger+Shark+-+Jett+Britnell.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El hecho de ser tan una especie con una dieta tan variada lo convierte también en un peligro para los seres humanos, porque está dispuesto a probarlo todo y es mucho menos escrupuloso que el tiburón blanco. Acostumbra a atacar a nadadores, submarinistas y hasta a pequeñas embarcaciones. Es la tercera especie de tiburón más peligrosa para el ser humano tras el &lt;a href=&quot;http://faunablog.blogspot.com/2008/08/el-peligroso-tiburn-toro.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;tiburón toro&lt;/a&gt; y el &lt;a href=&quot;http://faunablog.blogspot.com/2012/01/el-gran-tiburon-blanco.html?utm_source=BP_recent&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;blanco&lt;/a&gt;. Entre las tres protagonizan la inmensa mayoría de ataques por tiburones.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A continuación algunos vídeos del tiburón tigre, con escenas de caza:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/2SOfcyPkX0U?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/K7u5QefdflE?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/FxqJITZw8tI?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/77VglSInCZg?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/8AFX4Zdyfvo?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/VuWkwdYWi8k?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/gfXK2m8fY-Q?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/02/el-tiburon-tigre.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEAJIz5m4hu9PNbvfaNUOoe3Rwe62f2NiHRtygPjqVHqaNTWUUDl8m573btkUttHSj2HFiP9kqoiga_QWM8NXRlpyda8pu2gVRERhMXxHW0mEZtOkuJyRly_DPEExNumy1bimjS8wHVExm/s72-c/TigerSharkWeb.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-997294176094811801</guid><pubDate>Thu, 02 Feb 2012 11:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:33:51.626-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Australia</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">marsupiales</category><title>El irascible diablo de Tasmania.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El diablo o demonio de Tasmania (&lt;i&gt;Sarcophilus harrisii&lt;/i&gt;) es un marsupial de la familia de los dasiuros y el mayor marsupial carnívoro existente en la actualidad, después de la extinción del lobo marsupial en 1936. Se encuentra presente en la isla de Tasmania y en el sur de Australia. Tiene el tamaño de un perro pequeño, pesando entre 4 y 12 Kg y llegando a los 110 cm de longitud. Su desproporcionada fuerza, su constitución, muy musculosa y con una gran cabeza, así como el ser poseedor de la mayor potencia de mordida en relación con el peso del reino animal, unido a su carácter sumamente irascible hacen de él un animal pequeño pero temible, con un fuerte y molesto grito. Tiene la fuerza en la mandíbula de un perro cuatro veces más pesado que él y su mandíbula se abre de forma desmesurada (75 - 80º) en comparación con los carnívoros placentados.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjn68_cepxVEyzmt8elLb2F1u_h5iq_pUIEP68opQWYNSHSvIx46Ju-mAHJtegJRFuh1M5eHLCo2FTUvWE497OOLbeSBih3s4-nB4S6RcgwYr-mVl9yiXdgI7PsFP0JUT0h6pnaaStBRSG/s1600/Tasmanian+devil2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;608&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjn68_cepxVEyzmt8elLb2F1u_h5iq_pUIEP68opQWYNSHSvIx46Ju-mAHJtegJRFuh1M5eHLCo2FTUvWE497OOLbeSBih3s4-nB4S6RcgwYr-mVl9yiXdgI7PsFP0JUT0h6pnaaStBRSG/s640/Tasmanian+devil2.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Su alimentación es en gran medida carroñera (devorando incluso los huesos - incluyendo el cráneo -&amp;nbsp; y la piel) pero también captura mamíferos medianos como pequeños canguros, roedores, reptiles y hasta ovejas. Se sabe que es capaz de controlar las poblaciones del introducido zorro rojo (&lt;i&gt;vulpes vulpes&lt;/i&gt;).&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggE1N-paEL36_Nm6ibj32FPIwCCLJ7vY-78xEyib-bxpqduK_2CwvwLajubvPFL5ByHv9yJl2lQc0Ih7qvO9vnZNEvjtMFJLGaq1vd5x5MRL250xkOJ4bnMq3EceBCq8HJAButiuooSory/s1600/Tasmanian+devil3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggE1N-paEL36_Nm6ibj32FPIwCCLJ7vY-78xEyib-bxpqduK_2CwvwLajubvPFL5ByHv9yJl2lQc0Ih7qvO9vnZNEvjtMFJLGaq1vd5x5MRL250xkOJ4bnMq3EceBCq8HJAButiuooSory/s640/Tasmanian+devil3.jpg&quot; width=&quot;480&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
En libertad solo alcanza los 6 años de edad. Es una especie seriamente amenazada y la aparición en 1990 de un tumor facial que ocasiona grandes mortandades ha diezmado su ya maltrecha población. Se corre el riesgo de que acabe siendo, únicamente, un personaje de dibujos animados.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
A continuación algunos vídeos:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/XRlK8ln2k5Y?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/IRMEtwN6498?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/aw87M8MVGBM?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/02/el-irascible-diablo-de-tasmania.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjn68_cepxVEyzmt8elLb2F1u_h5iq_pUIEP68opQWYNSHSvIx46Ju-mAHJtegJRFuh1M5eHLCo2FTUvWE497OOLbeSBih3s4-nB4S6RcgwYr-mVl9yiXdgI7PsFP0JUT0h6pnaaStBRSG/s72-c/Tasmanian+devil2.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-2240014763603911893</guid><pubDate>Thu, 02 Feb 2012 09:58:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:34:31.033-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amazonas</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">aves</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">rapaces</category><title>Águila harpía. La rapaz más poderosa.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El águila harpía o arpía (&lt;i&gt;Harpia harpyja&lt;/i&gt;) es la más poderosa rapaz existente, la mayor de América y una de las águilas más grandes del mundo. Las dimensiones medias de una hembra son de 1 m de largo, 2 m de envergadura y 9 Kg de peso, pudiendo llegar a alcanzar los 10 Kg. El macho no suele superar los 8 Kg. Sólo el águila pitecófaga de Filipinas (&lt;i&gt;Pithecophaga jefferyi&lt;/i&gt;) la supera en envergadura pero la harpía es más robusta. Otra especie de hábitos y morfología similar es el águila coronada africana (&lt;i&gt;Pyopsis novaeguineae&lt;/i&gt;). Las tres especies tienen una dieta basada en buena parte en monos y las tres presentan cresta.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjw_JG9MGyencqYRzKw9la97O09upvOcGsll76p49oaDPONQ3pOzReOVJWCNLkIGrnjgXNlvzFGzVU7dE3N0Ns-DubGgvs5Tc-RRegDUrwyRhp9LCAhBJQsgV3KXo0LFrPTegaAxazyry-2/s1600/harpy-eagle-sculpture-by-jim.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjw_JG9MGyencqYRzKw9la97O09upvOcGsll76p49oaDPONQ3pOzReOVJWCNLkIGrnjgXNlvzFGzVU7dE3N0Ns-DubGgvs5Tc-RRegDUrwyRhp9LCAhBJQsgV3KXo0LFrPTegaAxazyry-2/s640/harpy-eagle-sculpture-by-jim.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Es una verdadera superpredadora de las selvas donde habita, distribuyéndose desde el sur de México hasta el norte de Argentina. Su morfología está plenamente adaptada al hábitat forestal en el que vive, teniendo las alas relativamente cortas y anchas para desplazarse entre los árboles y una cola larga que le permite giros bruscos. Aunque todo en este ave es espectacular lo más llamativo, sin duda son sus enormes garras, tan grandes como una mano humana y sin embargo dotadas con unos dedos proporcionalmente cortos y muy gruesos que terminan en unas letales uñas, tan grandes como las de un oso grizzly pero mucho más curvadas y afiladas. Sus tarsos son también poderosísimos. Todo ello le otorga una descomunal potencia prensora al servicio de la captura de mamíferos, frecuentemente monos. El hecho de que las águilas más poderosamente armadas estén especializadas en la captura de monos puede explicarse en lo peligroso que resulta para un cazador alado la captura de especies dotadas de largos brazos y manos, que antes de morir pueden dañarlas seriamente el plumaje incapacitando al ave para el vuelo y condenándola a morir de hambre. Es por ello que estas águilas tienen la capacidad de matar a los monos de forma casi instantánea aplastándoles el cráneo hasta llegar a sacar los ojos de sus órbitas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVWBcwrNR1BLO_hVggGXw_2DvgnEnfLVG-gK9aYL-McYUnuvodRJZ_2XXsZXgfa5T-EQFcSt2PRmXZ5-pGUMZ_HXrJUGnCykZdgusbFZ120ae7ei2ZBFbPezHWKWWJerhXbv2pq-ezGkcG/s1600/1254099923050_f.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVWBcwrNR1BLO_hVggGXw_2DvgnEnfLVG-gK9aYL-McYUnuvodRJZ_2XXsZXgfa5T-EQFcSt2PRmXZ5-pGUMZ_HXrJUGnCykZdgusbFZ120ae7ei2ZBFbPezHWKWWJerhXbv2pq-ezGkcG/s640/1254099923050_f.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
Además de monos, el águila harpía captura muchos perezosos, coatís, puercoespines, kinkajús, oposums, osos hormigueros, ciervos forestales, armadillos, pécaris, grandes guacamayos, iguanas y serpientes. Son un efectivo control de los monos capuchinos que acostumbran a destruir el nido de muchas aves. Puede levantar en vuelo presas del tamaño de la cría de un cerdo silvestre. Hay historias de ataques a niñós humanos sin demostrar y falsas con toda seguridad, pero que dan una idea del sentimiento que un águila tan poderosa inspira en las poblaciones locales. En Panamá es el ave nacional.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
En la actualidad esta magnífica especie está gravemente amenazada y sus poblaciones siguen disminuyendo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A continuación, algunos vídeos con escenas de caza:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/r6b36P4UzQQ&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/1ErqVDccwH4&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/7OTQTvzhqUU&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/02/harpia-la-rapaz-mas-poderosa.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjw_JG9MGyencqYRzKw9la97O09upvOcGsll76p49oaDPONQ3pOzReOVJWCNLkIGrnjgXNlvzFGzVU7dE3N0Ns-DubGgvs5Tc-RRegDUrwyRhp9LCAhBJQsgV3KXo0LFrPTegaAxazyry-2/s72-c/harpy-eagle-sculpture-by-jim.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-3210300974434010459</guid><pubDate>Tue, 31 Jan 2012 12:56:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:35:34.390-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">reptiles</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">varanos</category><title>El dragón de Komodo.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El dragón de Komodo (&lt;i&gt;varanus komodoensis&lt;/i&gt;) es la mayor especie de lagarto existente actualmente y pertenece a la familia de los varanos. Mide en término medio uno 2-3 m y pesa alrededor de 70 Kg las hembras y 90 Kg los machos. El ejemplar más grande que se conoce, midió 3,13 m y 166 Kg. Con tales dimensiones es el verdadero superpredador de las islas en las que vive al Sur de Indonesia. Son los últimos representantes de una población de varánidos gigantes que vivían en Indonesia y Australia.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El dragón de Komodo puede alcanzar velocidades de 20 Km/h, puede nadar grandes distancias y se encarama frecuentemente a los árboles durante su juventud.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUgE5sEHcKoU2WzlvMjdjH1yw4RJWbzh3DntuJ2MHtDyjbrm16ErGL6yij0n1AWY0lMO9AfTqN3SnhEckHs6rQKtGQ4wfZhsQVC3g_Eb5EGWz-s9seZ4DScXcbj0xLl84zormyAAfM0Enk/s1600/awas-komodo.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUgE5sEHcKoU2WzlvMjdjH1yw4RJWbzh3DntuJ2MHtDyjbrm16ErGL6yij0n1AWY0lMO9AfTqN3SnhEckHs6rQKtGQ4wfZhsQVC3g_Eb5EGWz-s9seZ4DScXcbj0xLl84zormyAAfM0Enk/s640/awas-komodo.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp;El dragón tiene una alimentación frecuentemente carroñera pero también es capaz de abatir a mamíferos del tamaño de grandes cerdos, ciervos, cabras y búfalos de agua. Para ello utiliza un rápido ataque en el que agarra a su presa por la barriga o por el cuello. Le son de gran utilidad las bacterias que colonizan la saliva de su boca y que, tras morder a su presa, se introducen en el torrente sanguíneo de esta envenenando su sangre y ocasionándole una septicemia. También se ha descubierto recientemente que realmente son capaces de producir veneno en unas glándulas que poseen en la mandíbula inferior, lo que, sin duda, también colabora en la muerte de sus presas. Este veneno posee proteínas que inhiben la coagulación de la sangre, disminuyen la tensión arterial, ocasionan una parálisis muscular e hipotermia.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Aunque no son frecuentes se conocen ataques a humanos, el último ocurrido el 24 de marzo de 2009, en el que un pescador de la isla de Komodo fue muerto por dos dragones que lo abandonaron malherido. En 2007 también murió un niño de ocho años en Komodo desangrado tras el ataque de uno de estos animales.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El dragón de Komodo puede reproducirse por partenogénesis, lo que significa que las hembras pueden reproducirse sin necesidad de fecundación masculina.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A continuación algunos vídeos sobre el dragón de Komodo:&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/EHB_CM86rgk?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/kVLurJGxJSQ?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/xUwuUnJN0MQ?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/41tgpV1Z1Ug?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/01/el-dragon-de-komodo.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUgE5sEHcKoU2WzlvMjdjH1yw4RJWbzh3DntuJ2MHtDyjbrm16ErGL6yij0n1AWY0lMO9AfTqN3SnhEckHs6rQKtGQ4wfZhsQVC3g_Eb5EGWz-s9seZ4DScXcbj0xLl84zormyAAfM0Enk/s72-c/awas-komodo.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-7531690863431624702</guid><pubDate>Tue, 31 Jan 2012 11:32:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:36:29.633-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">insectos</category><title>El mortífero avispón gigante asiático.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El avispón gigante asiático (&lt;i&gt;Vespa mandarinia&lt;/i&gt;), también conocido popularmente como avispón mata yaks es una enorme especie de avispa que alcanza los 5 cm de longitud y los 7 cm de envergadura, con un aguijón de 6 mm de longitud. Se distribuye por Rusia Oriental, Corea, Taiwan, Indochina, Nepal, India, Sri Lanka y Japón, donde vive la subespecie &lt;i&gt;japonica&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifl7vd-YZFYSWAM0fm8WYwoZWU54B_gCFUk_mJQmGraiamjjzhSnD_pt1HXB1HsGcLaMcDjD91SKKmHrqdVgCGaagc-BruJmaJA668OSQg5vnAXoYckYyVOMsMhPKWdTXN0wX02_SDunci/s1600/vespa-mandarinia.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;319&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifl7vd-YZFYSWAM0fm8WYwoZWU54B_gCFUk_mJQmGraiamjjzhSnD_pt1HXB1HsGcLaMcDjD91SKKmHrqdVgCGaagc-BruJmaJA668OSQg5vnAXoYckYyVOMsMhPKWdTXN0wX02_SDunci/s400/vespa-mandarinia.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
El avispón gigante es un feroz depredador de otros himenópteros, atacando despiadadamente las colonias de otras avispas y de abejas. Con sus fortísimas mandíbulas decapitan una tras otras a las defensoras de la colonia, hasta llegar a hacerse con las nutritivas larvas y un grupo de 30 avispones puede aniquilar un enjambre de 3000 abejas melíferas en poco tiempo. La especie japonesa de abeja &lt;i&gt;apis cerana&lt;/i&gt;, especie autóctona que ha evolucionado en contacto con tan letal depredador, ha desarrollado un sistema de defensa basado en elevar su temperatura corporal hasta 47º C, lo que le ocasiona la muerte.&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZDwzqZ-kwzeyWCSocTD5ITYXZBmdk9uf5_tBxSY9guqvCrlKhZ4nNqO2EWpY1PetF39z0w0l2S5jk0DfLt1yQLyIzKmhulLBoon2_UZVrRQrwfS3z9aCYWtc8IaV8wgbmxCQbdDEnXPCk/s1600/AvisponJaponesGigante.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZDwzqZ-kwzeyWCSocTD5ITYXZBmdk9uf5_tBxSY9guqvCrlKhZ4nNqO2EWpY1PetF39z0w0l2S5jk0DfLt1yQLyIzKmhulLBoon2_UZVrRQrwfS3z9aCYWtc8IaV8wgbmxCQbdDEnXPCk/s1600/AvisponJaponesGigante.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
Pese a no ser una especie particularmente agresiva con el ser humano, ni poseer un veneno particularmente fuerte, la gran cantidad de este que inocula en una picada ocasiona mucho dolor y grave molestia en la zona afectada, resultando sus efectos letales con frecuencia. De hecho, el avispón gigante japonés es la especie animal que más muertes ocasiona en seres humanos al año en Japón, cifrándose en unos 40 fallecimientos anuales.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
En muchas zonas rurales de japón se consume frita.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;A continuación algunos vídeos sobre esta impresionante especie de avispa:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/VvK0dY2JPmA?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/QjXTP4bxT8I?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/RhxsaBMk8lg?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/2P7Q1ncgcoY?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

En este se ve la lucha con una mantis religiosa:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/8ENFVZhfjp8?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/01/el-mortifero-avispon-gigante-asiatico.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifl7vd-YZFYSWAM0fm8WYwoZWU54B_gCFUk_mJQmGraiamjjzhSnD_pt1HXB1HsGcLaMcDjD91SKKmHrqdVgCGaagc-BruJmaJA668OSQg5vnAXoYckYyVOMsMhPKWdTXN0wX02_SDunci/s72-c/vespa-mandarinia.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-865986175363318787</guid><pubDate>Sat, 28 Jan 2012 15:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:37:37.156-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cetáceos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">mamíferos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">marino</category><title>Orca, la ballena asesina.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
La orca (&lt;i&gt;Orcinus orca&lt;/i&gt;), o ballena asesina, es un mamífero cetáceo odontoceto que pertenece en realidad con la familia de las ballenas sino con la de los delfines, siendo la mayor especie de este grupo. Los machos pueden alcanzar los 9 m de longitud y 5,5 tm de peso, mientras las hembras miden hasta 7,7 m y menos de 4 tm. Los machos tienen la aleta dorsal recta y las hembras curva. Es el mayor superpredador viviente del océano y, por tanto, del planeta. Se distribuye por todos los océanos del mundo, pero prefiere las aguas templadas y frías. Pueden llegar a vivir 90 años, viven en grupos matriarcales con complejas relaciones sociales y, como otros delfines, utilizan un sistema de comunicación muy sofisticado que puede equipararse al humano. Los grupos de orcas tienen una verdadera cultura. Aparte del grupo matriarcal, de unos 9 ejemplares, tienen niveles de organización superior en la que dos grupos pueden juntarse para formar un &quot;pod&quot; constituido por unos 18 ejemplares y que comparte dialecto y parentesco familiar. El siguiente nivel es el de &quot;clan&quot; y consiste en un grupo con un dialecto similar y cierta herencia maternal común.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRb3XuxGWvuPivb7tOw6bwPAmfWxEZbfup4EzZ_E1TcNba9vRVATNmBP9P0EU90A7YyEvRar4elbjHw99UakMo-oHpCi7s07ZH1RS_5xNxQQKje97fZLowtiT7jfsEvIFT8xRxcuL8tCCo/s1600/WhaleBarcroft_450x300.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRb3XuxGWvuPivb7tOw6bwPAmfWxEZbfup4EzZ_E1TcNba9vRVATNmBP9P0EU90A7YyEvRar4elbjHw99UakMo-oHpCi7s07ZH1RS_5xNxQQKje97fZLowtiT7jfsEvIFT8xRxcuL8tCCo/s1600/WhaleBarcroft_450x300.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Los grupos de orcas pueden ser de 3 tipos:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- Transeúntes: son grupos pequeños que a menudo nadan cerca de la costa en busca de presas como mamíferos marinos y aves. Tienen la forma más cruel de cazar, sometiendo a las presas a golpes y lanzamientos por el aire antes de comérselas. Esto lo hacen para evitar que las presas se defiendan y para que aprendan los juveniles. Físicamente se diferencian de las residentes en que las hembras tienen una aleta dorsal más puntiaguda y los machos con más cicatrices resultado de su extremo método de caza.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- Residentes: son las que más a menudo suelen verse, habitualmente cerca de la costa. Su dieta se compone mayoritariamente de peces como salmones y arenques y sus movimientos migratorios están determinados por los de sus presas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- Marítimas: viven en grandes grupos de hasta 60 ejemplares en mar abierto y suelen alimentarse de tiburones del género &lt;i&gt;Somniosus&lt;/i&gt;. Sus hábitos son desconocidos pero presentan diferencias genéticas con los dos grupos anteriores, siendo algo más pequeñas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Las orcas residentes y transeúntes pueden vivir en cierta proximidad pero normalmente se evitan. Por muestras de ADN se sabe que están aisladas genéticamente desde hace más de 10.000 años. Igualmente, se han descrito varios tipos que podrían considerarse como especies independientes.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
En su dieta, además de otros muchos peces, se incluyen rayas y tiburones como el peregrino, ballena, tiburón de punta blanca, tiburón martillo, tiburón blanco y mako. Las orcas marítimas del Norte del Pacífico se alimentan rutinariamente del&amp;nbsp;tiburón dormilón del Pacífico (&lt;i&gt;Somniosus pacificus&lt;/i&gt;) que puede alcanzar los 7 m, del que consumen únicamente el hígado, posiblemente por ser la carne tóxica. Las poblaciones transeúntes capturan mamíferos marinos como focas, leones marinos, delfines, marsopas y ballenas como el cachalote, la yubarta, la ballena gris y la azul, el mayor ser viviente que nunca haya existido y del que en 1979 National Geographic documentó un ataque integrado por 90 orcas. Aunque suelen atacar más frecuentemente a ballenas jóvenes se llegan a atrever incluso con adultos fuertes y sanos. También son presas las aves marinas como cormoranes, pingüinos y gaviotas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
No se conocen casos de ataques a humanos en libertad aunque si alguno de ejemplares cautivos como este ocurrido en 2010 en Seaworld, San Francisco:&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/75oIXfGcK70?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En el siguiente vídeo se graba a una hembra de orca cazando a un tiburón blanco:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/jpPFFNSF6So?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En el siguiente se ve la captura de varias presas, entre ellas una foca, leones marinos y una ballena:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/TL4HkLG7Rsk?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;


&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En este se ve la caza de un delfín:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/F_YN5GnW94o?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En el siguiente, una cruel captura de un elefante marino, presa capaz de ocasionar peligrosas heridas:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/UbJn-0cI3Vs?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;


&lt;br /&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/01/orca-la-ballena-asesina.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRb3XuxGWvuPivb7tOw6bwPAmfWxEZbfup4EzZ_E1TcNba9vRVATNmBP9P0EU90A7YyEvRar4elbjHw99UakMo-oHpCi7s07ZH1RS_5xNxQQKje97fZLowtiT7jfsEvIFT8xRxcuL8tCCo/s72-c/WhaleBarcroft_450x300.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-4345127429120477491</guid><pubDate>Fri, 27 Jan 2012 07:45:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:38:07.300-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">serpientes</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">veneno</category><title>Taipán del interior, la serpiente terrestre más venosa del mundo.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
La serpiente taipán del interior o serpiente feroz (&lt;i&gt;Oxyuranus microlepidotus&lt;/i&gt;) es la serpiente terrestre más venenosa del mundo. Esta especie de la familia de los elápidos habita zonas semiáridas australianas, continente que posee la mayor proporción de serpientes venenosas del mundo. Como en todos los miembros de su familia el veneno tiene acción neurotóxica a la que hay que añadir una gran citotoxicidad, originando gran inflamación y necrosis en la zona de la mordedura como ocurre con víboras y crotalinos.&amp;nbsp; La dosis letal mínima (LD50) es de 0,01 mg/kg. Estos valores nos dan una idea muy clara de lo sumamente letal que es su veneno puesto que serían necesarios 0.8 mg para matar a un adulto de 80 Kg y la cantidad media que inocula en una picadura (que no es más que una parte del veneno total que posee) es de 17,3 mg., superando en 21 veces la cantidad suficiente para matar a una persona. Este veneno es 50 veces más potente que el de la cobra india y 800 veces más que el de la serpiente de cascabel. Un ejemplar dispone de veneno suficiente para matar a un caballo en cinco minutos pero en humanos la administración del suero antiofídico consigue normalmente salvar la vida del afectado.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj731XZsRjLeduqa1ac5HcvZPToQC-AuTQhr678vzlwnyVSWWpZZda1BwPVkxyhBQzX_rznCv8Y6_HZUzaJ7FzUZU74-OlnOn9sa0_qpDGknuoJru_P3uvsWqko5elA7ZVujwWyTtwvjMGd/s1600/Oxyuranus+microlepidotus.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj731XZsRjLeduqa1ac5HcvZPToQC-AuTQhr678vzlwnyVSWWpZZda1BwPVkxyhBQzX_rznCv8Y6_HZUzaJ7FzUZU74-OlnOn9sa0_qpDGknuoJru_P3uvsWqko5elA7ZVujwWyTtwvjMGd/s640/Oxyuranus+microlepidotus.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
La taipán del interior alcanza longitudes de unos 2-2,5 m y se alimenta de pequeños mamíferos y aves. Pese a ser tan venenosa su carácter es carácter tímido y dócil.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Hay que recordar que, por supuesto, ninguna serpiente venenosa se dedica a perseguir a la personas para picarlas y que sólo utilizan su veneno, un recurso muy valioso, para conseguir alimento y defender sus vidas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A continuación dos vídeos, incluyendo uno del difunto Steve Irwin haciendo lo que no hay que hacer nunca con una serpiente tan venenosa:&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/HXh0rLQPK5g?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/j-IZ1j5THIY?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/01/taipan-del-interior-la-serpiente.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj731XZsRjLeduqa1ac5HcvZPToQC-AuTQhr678vzlwnyVSWWpZZda1BwPVkxyhBQzX_rznCv8Y6_HZUzaJ7FzUZU74-OlnOn9sa0_qpDGknuoJru_P3uvsWqko5elA7ZVujwWyTtwvjMGd/s72-c/Oxyuranus+microlepidotus.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-6535441548055455699</guid><pubDate>Thu, 26 Jan 2012 22:51:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:38:55.204-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">carnívoros</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cánidos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><title>El implacable licaón</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTUXWwxaTc-3ZbcBaMVp_Ysu0WGY-b2GNA8ShZ2vOL1PkMuHnEAtCPrmAvRmiYJ_B2PTJHgUfxnXclePRJB9L5W2igx1rocuxeAXKZMM6nbk-41DzE8_UFf0LCCiDFNOLxQoVq1i_r0tyR/s1600/african_wild_dog_pack.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El licaón (&lt;i&gt;lycaon pictus&lt;/i&gt;), también conocido como perro salvaje africano, lobo pintado, perro hiena y perro cazador del Cabo, es un cánido exclusivo del continente africano en donde habita hábitats de vegetación abierta. Es del tamaño de un pointer, los adultos pesan entre 18 y 36 Kg., no sobrepasando normalmente los 75 cm. de altura. Los ejemplares del Sur de África son de mayor tamaño que los del Oeste. Su constitución física es la propia de un especialista en la carrera de fondo, presentando un cuerpo sumamente enjuto que resulta similar al de un chacal. Sin embargo, sus aptitudes como cazador de grandes presas quedan patentes al observar su pesado cráneo, dotado de cortas y poderososísimas mandíbulas. Podría decirse que el licaón tiene el cuerpo de un liviano podenco dotado con la cabeza de un perro de presa. Presenta unos premolares mayores que los de otros cánidos, lo que denota que en su dieta tiene gran importancia el consumo de huesos, como le ocurre también a las hienas. El licaón tiene un coeficiente de fuerza en la mordida (BQF, mide la fuerza de la mandíbula en relación al peso del animal) medido en 142, que es el más alto de todos los mamíferos carnívoros, con la única excepción del marsupial diablo de Tasmania. Otro aspecto de su morfología que llama la atención son sus grandes orejas que le confieren un cierto parecido con las hienas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTUXWwxaTc-3ZbcBaMVp_Ysu0WGY-b2GNA8ShZ2vOL1PkMuHnEAtCPrmAvRmiYJ_B2PTJHgUfxnXclePRJB9L5W2igx1rocuxeAXKZMM6nbk-41DzE8_UFf0LCCiDFNOLxQoVq1i_r0tyR/s1600/african_wild_dog_pack.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;497&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTUXWwxaTc-3ZbcBaMVp_Ysu0WGY-b2GNA8ShZ2vOL1PkMuHnEAtCPrmAvRmiYJ_B2PTJHgUfxnXclePRJB9L5W2igx1rocuxeAXKZMM6nbk-41DzE8_UFf0LCCiDFNOLxQoVq1i_r0tyR/s640/african_wild_dog_pack.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El perro salvaje africano es un animal cuya fuerza reside en el grupo. Caza en manadas de tamaño variable, pero que pueden superar los 30 ejemplares. En la caza es un depredador implacable, siendo el depredador más efectivo del mundo, ya que entorno al 80% de sus cacerías son exitosas. Para cazar se basa en su enorme resistencia en carrera y realiza extenuantes persecuciones a sus presas, en las que el grupo se coordina de manera formidable. Una vez alcanzada la presa, un miembros de la manada la agarra por el cuello o el hocico, otro por la cola y el resto hace presa en su vientre destripándola. Al contrario que los grandes felinos, el licaón en la caza no mata a su presa antes de comérsela y literalmente se la devora viva. Sus presas más habituales son gacelas, impalas y antílopes de tamaño medio, aunque hay manadas especializadas en grandes presas como cebras y ñues. Entre las tribus locales circulan historias de grandes jaurías capaces de abatir incluso a un león, pero eso nunca se ha comprobado.Por el contrario, tanto leones, como hienas y cocodrilos ocasionan frecuentes bajas en las manadas de licaones.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Las poblaciones de esta especie se han reducido mucho y en la actualidad se encuentra muy amenazado, en gran parte por la sobrepoblación humana, la pérdida de territorio y el efecto de enfermedades infecciosas transmitidas por perros domésticos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A continuación varios videos espectaculares, incluidos la captura de un impala dentro de una zona de acampada de turistas, el ataque de la manada a una hiena, una cacería vista desde el aire, la persecución a un kudu y el ataque a un búfalo.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/Kw4vnFeWnXQ?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/ve3zcjrnxiY?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/fWvDg92qTEQ?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/R3a6LXPZmHA?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe width=&quot;880&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/SnZbyUx_-Zc?rel=0&quot; frameborder=&quot;0&quot; allowfullscreen&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/01/el-implacable-licaon.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTUXWwxaTc-3ZbcBaMVp_Ysu0WGY-b2GNA8ShZ2vOL1PkMuHnEAtCPrmAvRmiYJ_B2PTJHgUfxnXclePRJB9L5W2igx1rocuxeAXKZMM6nbk-41DzE8_UFf0LCCiDFNOLxQoVq1i_r0tyR/s72-c/african_wild_dog_pack.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-3852542578684883195</guid><pubDate>Thu, 26 Jan 2012 13:04:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:39:20.769-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">carnívoros</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cocodrilos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">marino</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">reptiles</category><title>El gigantesco cocodrilo de agua salada.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El cocodrilo marino, poroso o de agua salada (&lt;i&gt;Crocodylus porosus&lt;/i&gt;) es el mayor reptil viviente y también el más feroz de los cocodrilos. Los machos pueden medir entre 4 y 7 metros y llegar a las 1,5 Tm., siendo el mayor ejemplar conocido el capturado en Queensland (Australia) en el año 1957 con 8,5 m de longitud y 1,7 Tm. de peso. Las hembras no suelen superar los 4m de longitud.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7oQj_nbBpcPlC6PNKh0fEI-9jfitGAPBYGaXKTqslkgWF3aKobkEQJG8y-WtkWntJy2gCpHQ-ZL9pxU7gjL4phyphenhyphenxRYet9JIJArVgdvpesA6y9ifclb5G752ZkJ1MHrk9-xgmySCDHKBXi/s1600/brutus-cocodrilo.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7oQj_nbBpcPlC6PNKh0fEI-9jfitGAPBYGaXKTqslkgWF3aKobkEQJG8y-WtkWntJy2gCpHQ-ZL9pxU7gjL4phyphenhyphenxRYet9JIJArVgdvpesA6y9ifclb5G752ZkJ1MHrk9-xgmySCDHKBXi/s640/brutus-cocodrilo.jpg&quot; width=&quot;480&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Es una especie que frecuenta estuarios y aguas salobres, habiendo sido 
vistos mar adentro. También vive en aguas dulces interiores. En el agua resulta muy ágil y puede moverse a 43 km/h, la misma velocidad que un
 delfín. En carreras cortas también son considerablemente rápidos en tierra. Su distribución, la mayor de cualquier especie de cocodrilo, comprende desde el sudeste asiático hasta Australia. Es un verdadero monstruo que puede aparecer donde menos se lo espera.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/19/Crocodylus_porosus_Distribution.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;271&quot; src=&quot;http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/19/Crocodylus_porosus_Distribution.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El cocodrilo de agua salada tiene la potencia de mandíbula más alta del reino animal, habiéndose cuantificado en 1770 Kg./cm2, lo que casi superaría la de un &lt;i&gt;Tyrannosaurs rex&lt;/i&gt;. Tal potencia en la mordida le permite aplastar el cráneo de un humano adulto y capturar presas del tamaño de un búfalo de agua. Al igual que el &lt;a href=&quot;http://faunablog.blogspot.com/2009/01/el-cocodrilo-del-nilo.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;cocodrilo del Nilo&lt;/a&gt;, utiliza el ahogamiento para matar a las grandes presas ya que sus dientes están diseñados para sujetar.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
En Australia, el cocodrilo marino acostumbra a vivir en aguas infestadas de tiburones, con los cuales puede mantener combates.&amp;nbsp; &lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Con respecto a los humanos el cocodrilo de agua salada es uno de las pocas criaturas vivientes que todavía ve a nuestra especie como una presa potencial más, lo que lo convierte en un auténtico devorador de hombres. Otro aspecto a tener en cuenta es su alto nivel de inteligencia, lo que acentúa aún más su peligrosidad en comparación con especies como los tiburones. La superpoblación humana que caracteriza gran parte de su distribución también fomenta que haya todos los años numerosos ataques fatales. En muchas de estas zonas se utilizan empalizadas en el agua como medida de seguridad para poderse meter la gente al agua.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El más conocido caso de matanza por cocodrilos ocurrió en el año 1945 ocurrida en la&amp;nbsp;Isla Ramree (Birmania), en la que los cocodrilos marinos mataron y devoraron a casi 1.000 soldados de ocupación japoneses en una sola noche, cuando atravesaban una zona pantanosa para escapar de las tropas británicas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Pero igual que el cocodrilo marino puede ser considerado un devorador de hombres, también el hombre de Asia Oriental puede ser considerado un devorador de cocodrilos, de los que utiliza tanto la carne como la piel.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A continuación unos videos de Brutus, un cocodrilo marino gigante de 1 Tm. y 80 años de edad que está causando furor en Australia:&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/iTaL7C4YHJQ?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt; 


&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/Ob_YHre8W6Y?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/01/el-gigantesco-cocodrilo-de-agua-salada.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7oQj_nbBpcPlC6PNKh0fEI-9jfitGAPBYGaXKTqslkgWF3aKobkEQJG8y-WtkWntJy2gCpHQ-ZL9pxU7gjL4phyphenhyphenxRYet9JIJArVgdvpesA6y9ifclb5G752ZkJ1MHrk9-xgmySCDHKBXi/s72-c/brutus-cocodrilo.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-2828820274289350925</guid><pubDate>Thu, 26 Jan 2012 11:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:39:38.154-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cefalópodos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">marino</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">veneno</category><title>El diminuto, pero mortal, pulpo de anillos azules.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El diminuto pulpo de anillos azules (&lt;i&gt;hapalochlaena &lt;/i&gt;&lt;i&gt;maculosa &lt;/i&gt;) vive en las costas del sudeste de Australia, mide entorno a 10 cm de longitud y, como su nombre indica, posee unos llamativos anillos de color azul que se vuelven de color más intenso cuando está excitado, sirviendo así de señal de aviso. Una señal que hay que tener muy en cuenta puesto que tan pequeño y desconocido animal marino se defiende con la saliva tóxica que introduce al morder y que es uno de los venenos más potentes del planeta. Dicho veneno de efecto neurotóxico es un alcaloide, la tetrodotoxina, que bloquea los canales del sodio de las membranas celulares de los tejidos excitables, como el nervioso y el muscular. Un único ejemplar posee veneno suficiente para matar a 20 adultos humanos. Tanto el veneno como el color azul de sus anillos es producido por una bacteria de las glándulas salivales del pulpo.&amp;nbsp;La mezcla tetradotoxina y maculotoxinaforman forman el veneno de origen animal más potente que existe. La tetradotoxina es 10.000 veces más mortífera que el cianuro y de 10 a 100 veces más letal que el veneno de la araña viuda negra. La mordedura del pulpo de anillos azules es muy poco dolorosa, pero sin asistencia médica la muerte sobreviene en 90 minutos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhO6JFEhMqOOtGTQAgkJgu6dHmJKYnryPqZyWWFaOH8ijsU0jru5puoAJXJuv69TPk7C9I7fiLbNZo81fBSAEe0SFqpgf6HelAvPBAMm61j78_tc8x34DP_O9_-HDxa3llKbBIqnapnZE/s400/Foto+3+1+fila.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;311&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhO6JFEhMqOOtGTQAgkJgu6dHmJKYnryPqZyWWFaOH8ijsU0jru5puoAJXJuv69TPk7C9I7fiLbNZo81fBSAEe0SFqpgf6HelAvPBAMm61j78_tc8x34DP_O9_-HDxa3llKbBIqnapnZE/s400/Foto+3+1+fila.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Se conocen varios casos mortales tras la captura de un ejemplar de esta especie tan aparentemente inofensiva.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Al contrario que otros cefalópodos, el pulpo de anillos azules porta sus huevos a cuestas durante los 90 días de incubación, siempre protegidos por un animal tan temido entre los depredadores de la barrera de coral australiana.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Su alimentación se compone de cangrejos, camarones y pequeños peces.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/SNxJwCGJtsA?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/01/el-diminuto-pero-mortal-pulpo-de.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhO6JFEhMqOOtGTQAgkJgu6dHmJKYnryPqZyWWFaOH8ijsU0jru5puoAJXJuv69TPk7C9I7fiLbNZo81fBSAEe0SFqpgf6HelAvPBAMm61j78_tc8x34DP_O9_-HDxa3llKbBIqnapnZE/s72-c/Foto+3+1+fila.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-3518185517051010429</guid><pubDate>Tue, 24 Jan 2012 15:11:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:40:01.332-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">carnívoros</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">peces</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">tiburones</category><title>El grandioso tiburón blanco.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El jaquetón o tiburón blanco (Carcharodon carcharias) es la especie depredadora de tiburón de mayor tamaño, ya que puede alcanzar los 7 metros y superar las 2 toneladas, aunque existen citas del pasado de ejemplares mucho mayores. Las hembras son mayores que los machos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi254bmyl83Y6zJJw7StwGNsTJKqnXhCpcyPSHfAIbTxY4-ZnTnDGqf3ZTkwB49rCPIhX7vGWKh3uuTCzy2zDXB7HIJN5A00DHrDTVAQ_GMpC3JeBxpzLjWF1hHXLinicSZby_-ojzhFLg/s1600/l.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;358&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi254bmyl83Y6zJJw7StwGNsTJKqnXhCpcyPSHfAIbTxY4-ZnTnDGqf3ZTkwB49rCPIhX7vGWKh3uuTCzy2zDXB7HIJN5A00DHrDTVAQ_GMpC3JeBxpzLjWF1hHXLinicSZby_-ojzhFLg/s640/l.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
Su distribución es muy amplia y puede apreciarse en el siguiente mapa:&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/db/Wiki-Carcharodon_carcharias.png/800px-Wiki-Carcharodon_carcharias.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;284&quot; src=&quot;http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/db/Wiki-Carcharodon_carcharias.png/800px-Wiki-Carcharodon_carcharias.png&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Su constitución es enormemente robusta y presentan una enorme boca dotada de grandes dientes triangulares y aserrados que, como en todos los tiburones, se renuevan continuamente. El poder de sus mandíbulas es 300 veces superior al de un ser humano, llegando a los 1.500 Kg/cm2. Puede alcanzar los 40 km/h. El jaquetón tiene un comportamiento social complejo, al contrario de lo que se creía hasta ahora.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi254bmyl83Y6zJJw7StwGNsTJKqnXhCpcyPSHfAIbTxY4-ZnTnDGqf3ZTkwB49rCPIhX7vGWKh3uuTCzy2zDXB7HIJN5A00DHrDTVAQ_GMpC3JeBxpzLjWF1hHXLinicSZby_-ojzhFLg/s1600/l.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El gran blanco es un excepcional superpredador marino que captura con frecuencia focas y leones marinos. Para ello se vale de un violento ataque desde abajo, alcanzando a su presa por su ángulo muerto de visión y dejándola malherida o matándola casi en el acto para evitar que esta pueda defenderse. Es el segundo tiburón que más muertes ocasiona en los seres humanos pero, a diferencia de otros como el &lt;a href=&quot;http://faunablog.blogspot.com/2008/08/el-peligroso-tiburn-toro.html&quot;&gt;tiburón toro&lt;/a&gt;, el blanco ataca al hombre al confundirlo con un mamífero marino. De hecho es normal que se achaquen al gran blanco los ataques producidos por otros tiburones menos conocidos y con menos &quot;caché&quot;, como ocurrió en el caso de la&amp;nbsp;ola de ataques de tiburón de Nueva Jersey de 1916. En los casos en los que ataca al ser humano suele cesar pronto en su ataque porque nuestra especie carece de la nutritiva y calorífica cantidad de grasa que poseen sus presas naturales y le resulta dura y difícil de digerir, escupiendo la mayoría de las veces los bocados consumidos. Eso no evita que ante el ataque de una criatura semejante sea fácil no salir con vida. Viendo la forma en la que da muerte un gran blanco a un león marino sudafricano es fácil comprender que si verdaderamente los seres humanos fuesen atacados a propósito y no por confusión, no habría prácticamente ningún superviviente de sus ataques de los que suelen salir enseñando sus grandes cicatrices, ni tan bajo porcentaje de mortalidad.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;505&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/ElNDeULmKT0?rel=0&quot; width=&quot;700&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En el siguiente gráfico puede verse el número de ataques probados por década de tiburón blanco y el porcentaje de casos fatales.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvsXhQRDBYSfEJvx1GXJhpvHITV6FtevHmf5rCu9tfsdaly7JSn6kOogmbcMniZ2KZdC1goBtlPk8enxiY0_oUB0e4BKu0GdvxJ_tgg1v5YqAGMkbPTexX4u4Cix5YMNrW5JXSNyJUrx0O/s1600/decadewhitefatal.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvsXhQRDBYSfEJvx1GXJhpvHITV6FtevHmf5rCu9tfsdaly7JSn6kOogmbcMniZ2KZdC1goBtlPk8enxiY0_oUB0e4BKu0GdvxJ_tgg1v5YqAGMkbPTexX4u4Cix5YMNrW5JXSNyJUrx0O/s640/decadewhitefatal.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
Fuente:&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;http://www.flmnh.ufl.edu/fish/sharks/White/Decade.htm&quot;&gt;http://www.flmnh.ufl.edu/fish/sharks/White/Decade.htm&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El incremento registrado puede explicarse tanto por el cada vez mayor número de gente que acude al mar como por la mayor cobertura en la toma de datos. En España el número de ataques ha sido de 4 desde mediados del siglo XX, no resultando ninguno mortal. A continuación una foto del tiburón aparecido en Tossa de Mar (Gerona) el 17 de Noviembre de 1992:&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.iberianature.com/material/photos/forum/Tauro-tossa-2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;http://www.iberianature.com/material/photos/forum/Tauro-tossa-2.jpg&quot; width=&quot;438&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
El único depredador del tiburón blanco es la orca.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En el siguiente vídeo se ven imágenes de un gran blanco que saltó en 2008 a la cubierta de un barco de turistas en Sudáfrica:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/tn99uXbPrPs?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/01/el-gran-tiburon-blanco.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi254bmyl83Y6zJJw7StwGNsTJKqnXhCpcyPSHfAIbTxY4-ZnTnDGqf3ZTkwB49rCPIhX7vGWKh3uuTCzy2zDXB7HIJN5A00DHrDTVAQ_GMpC3JeBxpzLjWF1hHXLinicSZby_-ojzhFLg/s72-c/l.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-5969761919757446100</guid><pubDate>Mon, 16 Jan 2012 04:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-08-21T14:16:31.018-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Amazonas</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">anaconda</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">reptiles</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">serpientes</category><title>La enorme anaconda</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
La anaconda verde (&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_0&quot;&gt;Eunectes&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_1&quot;&gt;murinus&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;) es la serpiente más grande del mundo porque, aunque es superada en &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_2&quot;&gt;longitud&lt;/span&gt; por la &lt;a href=&quot;http://faunablog.blogspot.com/2008/03/la-serpiente-de-mayor-longitud-la-pitn.html&quot;&gt;pitón &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_3&quot;&gt;reticulada&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, en peso la supera ampliamente. La anaconda puede alcanzar los 8 m de longitud y superar los 150 &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_4&quot;&gt;Kg&lt;/span&gt;. aunque hay citas de ejemplares de casi 300 &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_5&quot;&gt;Kg.&lt;/span&gt; y 123 cm de circunferencia. Una Anaconda Verde de 4 m de   longitud pesa mas que una pitón &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_6&quot;&gt;reticulada&lt;/span&gt; de 7 m   de longitud y una Anaconda Verde de 7 m pesa mas que una   pitón &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_7&quot;&gt;reticulada&lt;/span&gt; de 10 m. La anaconda puede alcanzar tal robustez debido a su vida acuática, ya que en ese medio no representa un problema de movilidad.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiewm_0Dg0V8JpqMfH7MGamhc43MzI1ATBlDQwmp6JwcvO5b4HewBkjhZfGDXM1wPaMjEa7WQ73d4oYdQRp7XJvm-G2hFwyY24xJikd0QUUztKbn0VfPA-LZp0yX2l0t00Lg0k63LDV_XFg/s1600/huge_anaconda_snake+(1).jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiewm_0Dg0V8JpqMfH7MGamhc43MzI1ATBlDQwmp6JwcvO5b4HewBkjhZfGDXM1wPaMjEa7WQ73d4oYdQRp7XJvm-G2hFwyY24xJikd0QUUztKbn0VfPA-LZp0yX2l0t00Lg0k63LDV_XFg/s1600/huge_anaconda_snake+(1).jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
La anaconda verde es la mayor especie de la familia de las boas, serpientes &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_8&quot;&gt;constrictoras&lt;/span&gt;, y se distribuye por las zonas húmedas sudamericanas donde ejerce el papel de predador supremo. Gracias a su poderosa musculatura en su dieta se incluyen las peligrosas &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_9&quot;&gt;capibaras&lt;/span&gt;, los tapires, los &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_10&quot;&gt;pécaris&lt;/span&gt;, son frecuentes los caimanes e incluso llega a capturar cocodrilos del &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_11&quot;&gt;Orinoco&lt;/span&gt;. Al contrario que la pitón &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_12&quot;&gt;reticulada&lt;/span&gt;, la anaconda no es considerada una devoradora de hombres.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.camacarinoticias.com.br/upload/76/1463976428.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;http://www.camacarinoticias.com.br/upload/76/1463976428.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Existen 3 especies mas de anaconda, menos conocidas y de menor tamaño: La anaconda Amarilla, la anaconda &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_13&quot;&gt;Deschauense&lt;/span&gt;, y la anaconda &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_14&quot;&gt;Barbour&lt;/span&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
A continuación algunos &lt;span class=&quot;blsp-spelling-corrected&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_15&quot;&gt;vídeos&lt;/span&gt; en los que se puede ver a la anaconda devorando presas como caimanes y mamíferos y otro en el que se ve la gran fuerza de su mandíbula al morder a un hombre:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/9RBpQFL-_AY?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;

&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/2WzVyunZ9kg?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/FDw0NdhK6QU?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/9Y7jfU8EqWc?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/01/la-enorme-anaconda.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiewm_0Dg0V8JpqMfH7MGamhc43MzI1ATBlDQwmp6JwcvO5b4HewBkjhZfGDXM1wPaMjEa7WQ73d4oYdQRp7XJvm-G2hFwyY24xJikd0QUUztKbn0VfPA-LZp0yX2l0t00Lg0k63LDV_XFg/s72-c/huge_anaconda_snake+(1).jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-4559875756431540181</guid><pubDate>Sun, 15 Jan 2012 07:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:44:54.222-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">carnívoros</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">glotón</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">mamíferos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">mustélidos</category><title>El temible glotón.</title><description>&lt;a href=&quot;http://gulo.udev.org/img_gulo_nice.gif&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://gulo.udev.org/img_gulo_nice.gif&quot; style=&quot;cursor: hand; cursor: pointer; float: right; height: 248px; margin: 0 0 10px 10px; width: 275px;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;El glotón (&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_0&quot;&gt;gulo&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_1&quot;&gt;gulo&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;) es el miembro terrestre más grande de la familia de los &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_2&quot;&gt;mustélidos&lt;/span&gt;, caracterizada por su &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_3&quot;&gt;fiereza&lt;/span&gt; y desproporcionada fuerza y dotes predadoras en relación a su tamaño. El glotón, que no suele superar los 15 &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_4&quot;&gt;Kg&lt;/span&gt;. (aunque puede llegar a los 30Kg.), es un animal muy musculoso, temerario y extraordinariamente feroz, llegando a capturar animales que le superan ampliamente en tamaño como renos y grandes ciervos. De hábitos &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_5&quot;&gt;frecuentemente&lt;/span&gt; carroñeros, puede &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_6&quot;&gt;considerársele&lt;/span&gt; la &quot;hiena del norte&quot;, aunque no tiene &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_7&quot;&gt;ningun&lt;/span&gt; tipo de parentesco ni parecido físico con esos animales, más allá de sus &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_8&quot;&gt;poderosísimas&lt;/span&gt; mandíbulas. Otra diferencia es que es un animal solitario, pese a lo cual no duda en disputar y arrebatar la presa a grandes linces, pumas, coyotes, lobos grises y hasta osos inexpertos. Con todo, en algunas zonas es el lobo su mayor enemigo y controlador de su población.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Vive en el hemisferio Norte y presenta una distribución &lt;span class=&quot;blsp-spelling-corrected&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_9&quot;&gt;circumpolar&lt;/span&gt;, que fue mucho mayor durante las últimas glaciaciones.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A continuación algunos vídeos del glotón, incluyendo uno de lucha contra un lobo gris y otro contra un oso negro:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/7thpqefyZ-g?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/QJ4tyowlVUM?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/vA_Gv0h6Y0A?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/p2wEU9jUtdk?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/01/el-temible-gloton.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/7thpqefyZ-g/default.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-1878371478674129647</guid><pubDate>Sat, 14 Jan 2012 15:49:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-08-21T14:16:31.014-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">águila real</category><title>El águila que caza lobos.</title><description>El águila real (&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Aquila chrysaetos&lt;/span&gt;) o águila dorada es la rapaz más poderosa del Holártico. Está dotada de una vista icomparable y posee poderosísimas y mortíferas garras. Con los 6,5 Kg que llegan a alcanzar las grandes hembras es un verdadero superpredador, capaz no sólo de abatir mamíferos herbíboros de peso muy superior al suyo sino de cazar a otros predadores como grandes buhos y otras rapaces diurnas, resultando una presa habitual mamíferos canívoros como los zorros. Se conocen ataques realizados a lobos en libertad y circulan leyendas sobre el ataque a niños.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://4.bp.blogspot.com/-BbciwyjQUyA/Tb6xDg2kTYI/AAAAAAAAAxk/FR4lKk3WUEE/s1600/Eagle+Attacking+Wolf.jpg&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://4.bp.blogspot.com/-BbciwyjQUyA/Tb6xDg2kTYI/AAAAAAAAAxk/FR4lKk3WUEE/s1600/Eagle+Attacking+Wolf.jpg&quot; style=&quot;cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 344px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 634px;&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En este video un águila real captura un corzo:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/8rWNvlJfqcU?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En los siguientes vídeos puede verse a áquilas reales adiestradas en Mongolia por las tribus kirguises  para cazar lobos salvajes:&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/iM7aLPV8y4I&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/_TH6OKhClYg?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/PUwyrRAZDzA&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/cy9UlIwMHb4?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2012/01/el-aguila-que-caza-lobos.html</link><author>noreply@blogger.com (malpolon)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-BbciwyjQUyA/Tb6xDg2kTYI/AAAAAAAAAxk/FR4lKk3WUEE/s72-c/Eagle+Attacking+Wolf.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-3815356158323132430</guid><pubDate>Tue, 06 Jan 2009 09:57:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-01-15T07:21:16.759-08:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">carnívoros</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cocodrilos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">reptiles</category><title>El espectacular cocodrilo del Nilo</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El cocodrilo del Nilo (&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;cocodrylus niloticus&lt;/span&gt;) es el más grande de los cocodrilos africanos. Aunque no suele superar los 5m de longitud se conocen casos de más de 6m. Su constitución es muy robusta y su peso puede llegar a 1 tm, siendo por tanto el depredador más grande de África. Pueden alcanzar los 80 años de edad y crecen durante toda su vida, aunque a partir de los 7 años éste crecimiento se reduce mucho. Parece ser que antes de la llegada de los colonizadores europeos existían ejemplares verdaderamente colosales, pero la fuerte caza a la que se sometió a ésta especie los ha hecho muy raros. Existen numerosas subespecies y hay considerables variaciones entre poblaciones.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6hKa0NgSQnRMVmcJYbu4TVHwJyk5RzkyJKMaOopWXEyKVhfBPsDRm5mtIcM-wWW0kSqaldmscLCj3kHfZ0_JZyA6DdOeZg_WrGjKWXda7uGtwYEzy2PcoukPx2xQxd274odiN-qlmGHNM/s1600/crocodile_01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;472&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6hKa0NgSQnRMVmcJYbu4TVHwJyk5RzkyJKMaOopWXEyKVhfBPsDRm5mtIcM-wWW0kSqaldmscLCj3kHfZ0_JZyA6DdOeZg_WrGjKWXda7uGtwYEzy2PcoukPx2xQxd274odiN-qlmGHNM/s640/crocodile_01.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDTAu_CLcMjJPtQUzs3zQH3NYHVmnr_0eqoX0B01ebbwI2rXTW2Y4hIE0LZO3CSN2R5N8nm8ObxNOtu7rL61eOhR90NmJLpE-y6jFrLax1rtkVApW1GCRjOJ4PDUPI9LJsag_PWLPffCGj/s1600/crocodile_02.gif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Se distribuye por prácticamente toda el África subsahariana. Resulta muy interesante el hallazgo de una población relicta ésta especie de cocodrilo en una charca de 100 m2, aislada en pleno desierto del Sahara mauritano. Éstos ejemplares no superan los 3m y su dieta se compone de pescado.&lt;br /&gt;
El cocodrilo del Nilo frecuenta gran variedad de hábitats de agua dulce, pero también es posible encontrarlo en las regiones costeras. De ven en cuando, algún ejemplar de la desembocadura de los ríos es arrastrado por la corriente hacia mar abierto. Algunos de éstos ejemplares han conseguido nadar hasta la isla de Zanzíbar.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDTAu_CLcMjJPtQUzs3zQH3NYHVmnr_0eqoX0B01ebbwI2rXTW2Y4hIE0LZO3CSN2R5N8nm8ObxNOtu7rL61eOhR90NmJLpE-y6jFrLax1rtkVApW1GCRjOJ4PDUPI9LJsag_PWLPffCGj/s1600/crocodile_02.gif&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDTAu_CLcMjJPtQUzs3zQH3NYHVmnr_0eqoX0B01ebbwI2rXTW2Y4hIE0LZO3CSN2R5N8nm8ObxNOtu7rL61eOhR90NmJLpE-y6jFrLax1rtkVApW1GCRjOJ4PDUPI9LJsag_PWLPffCGj/s1600/crocodile_02.gif&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Su ceremonia de cortejo es espectacular y nidifican en agujeros. Sus huevos acostumbran a  ser depredados por el varano del Nilo, pese a que los adultos protegen el nido y a los recién nacidos.&lt;br /&gt;
Los cocodrilos cocodrilos capturan a sus presas en el agua. Gracias a su camuflaje que les asemeja a troncos flotantes, se acercan suavemente a sus presas sin originar la más mínima turbulencia en el agua, lo cual es muy meritorio si se tiene en cuenta su enorme volumen. Una vez que se sitúa lo suficientemente cerca de su presa, el cocodrilo se lanza a por ella de forma explosiva y espectacular. En el lance cierra los ojos para evitar que resulten dañados y, si tiene éxito, aferra a su víctima con sus poderosísimas mandíbulas y la arrastra al agua donde la ahogará. Sus dientes están diseñados para éste estilo de caza y no para masticar por lo que despedaza a sus presas girando violentamente sobre sí mismo. En los festines se acostumbran a agolpar gran número de ejemplares. En tierra, el cocodrilo del Nilo puede desplazarse a 17 km/h a lo largo de varios km por medio de una especie de galope característico.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhsuPSGkNZvbQcjTHtAtkXSbHb1rqcgq6RFFFB4pfyEYv3QosV_H1vZQlAvjvnKrIrv845gdWOTJ33-TgeuTg0VPTp3kERG51TOsBG51IAnezoFGWlFWJ8bkCAgA-cbhPINbcyoYU1hfQ-/s1600/crocodile_03.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;632&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhsuPSGkNZvbQcjTHtAtkXSbHb1rqcgq6RFFFB4pfyEYv3QosV_H1vZQlAvjvnKrIrv845gdWOTJ33-TgeuTg0VPTp3kERG51TOsBG51IAnezoFGWlFWJ8bkCAgA-cbhPINbcyoYU1hfQ-/s640/crocodile_03.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
La dieta varía con la edad, los jóvenes comen pequeños animales como insectos y anfibios. Subadultos y adultos pueden ingerir una gran cantidad de peces pero los individuos más voluminosos basan su dieta en grandes mamíferos como antílopes, cebras, facóqueros, búfalos, ñus y ganado doméstico. También captura a otros depredadores como hienas, leopardos. e incluso ejemplares de su misma especie En alguna ocasión, éstos cocodrilos, han capturado algún león, aunque por lo general ambos predadores tienden a evitarse. Hay una cita, también, de un grupo de cocodrilos capturando a una hembra de rinoceronte negro. Además, éstos cocodrilos pertenecen al reducido grupo de depredadores que todavía continúa viendo al ser humano como una presa potencial y, de hecho, ocasiona un número elevado de víctimas humanas. Gracias a su metabolismo, de sangre fría, puede pasar meses sin ingerir ningún tipo de alimento esperando la llegada de sus presas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsEDj7DKCdBpCcMeJUAU43fixVuU0qlGLTIr38Eb2VfXAIh86yPBPBvfcN3GBS84w6yGM0tZpCXTtEMsP7HbCSfqAaEHf0PzGbJma-MuiER_FhyphenhyphenxKMu0i_jUW5FHuLApscews5Jdlem4c_/s1600/crocodile_04.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;426&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsEDj7DKCdBpCcMeJUAU43fixVuU0qlGLTIr38Eb2VfXAIh86yPBPBvfcN3GBS84w6yGM0tZpCXTtEMsP7HbCSfqAaEHf0PzGbJma-MuiER_FhyphenhyphenxKMu0i_jUW5FHuLApscews5Jdlem4c_/s640/crocodile_04.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Los cocodrilos del Nilo no tienen depredadores en su vida adulta pero tienden a evitar a los irascibles hipopótamos con los que comparten, frecuentemente, las aguas.&lt;br /&gt;
En el siguiente vídeo puede verse la recreación de una posible lucha entre un cocodrilo del Nilo y un león.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/ppWtCeiaK8A?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;




&lt;br /&gt;
A continuación espectaculares vídeos de esta especie:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;background: #ffaa00; height: 748px; width: 880px;&quot;&gt;
&lt;embed flashvars=&quot;playerVars=showStats=no|autoPlay=no|videoTitle=&quot; height=&quot;748&quot; pluginspage=&quot;http://www.macromedia.com/go/getflashplayer&quot; src=&quot;http://www.metacafe.com/fplayer/yt-I9KXRHk3AkU/croc_vs_wildebeest_gazelle.swf&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; width=&quot;882&quot; wmode=&quot;transparent&quot;&gt;&lt;/embed&gt; &lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.metacafe.com/watch/yt-I9KXRHk3AkU/croc_vs_wildebeest_gazelle/&quot;&gt;Croc Vs. Wildebeest &amp;amp; Gazelle&lt;/a&gt; - &lt;a href=&quot;http://www.metacafe.com/&quot;&gt;The best bloopers are a click away&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/-73WGQyKfGw?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/ijhjOfcIu1w?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2009/01/el-cocodrilo-del-nilo.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6hKa0NgSQnRMVmcJYbu4TVHwJyk5RzkyJKMaOopWXEyKVhfBPsDRm5mtIcM-wWW0kSqaldmscLCj3kHfZ0_JZyA6DdOeZg_WrGjKWXda7uGtwYEzy2PcoukPx2xQxd274odiN-qlmGHNM/s72-c/crocodile_01.jpg" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-4091563351402823028</guid><pubDate>Sat, 04 Oct 2008 05:47:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:50:21.659-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">carnívoros</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">mamíferos</category><title>La hiena manchada.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
La hiena manchada (&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;crocuta crocuta&lt;/span&gt;) es la especie de hiena de mayor tamaño. Su peso está comprendido entre los 40 y los 80 Kg, siendo menores los machos que las hembras y las del Este que las del Sur de África. Su distribución comprende todo el África subsahariana excepto las zonas de selva. En el Pleistoceno, la hiena de las cavernas (&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;crocuta crocuta spelaea&lt;/span&gt;), una subespecie de mayor tamaño, que llegaba a alcanzar los 130 Kg, habitaba en Eurasia distribuyéndose desde China hasta España.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNQ6dz1aBhyjun_KLj6qhwAeg1KaDS_XBDaA3gNKWFz72NBeoy72rJDoNM41x6nmGwJzcoMOz7RcxyVXKTveMoX4EOS3sUMRISzQsmCQ24eGvGOpBFOL1ALh6Ln07bM7hvgRXM8jWR6CF3/s1600/hiena.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNQ6dz1aBhyjun_KLj6qhwAeg1KaDS_XBDaA3gNKWFz72NBeoy72rJDoNM41x6nmGwJzcoMOz7RcxyVXKTveMoX4EOS3sUMRISzQsmCQ24eGvGOpBFOL1ALh6Ln07bM7hvgRXM8jWR6CF3/s640/hiena.JPG&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Las hienas están próximamente emparentadas con los herpéstidos,  familia que comprende  civetas y mangostas. Ésto implica que, pese a su aspecto perruno, están más relacionadas con los felinos que con los cánidos.&lt;br /&gt;
La hiena manchada posee una robusta constitución física caracterizada por unos cuartos traseros mucho menos desarrollados que los delanteros y un largo cuello terminado una cabeza enormemente masiva. Tanto la potente musculatura de ésta como el diseño extremadamente robusto de los huesos y dientes de la mandíbula le hacen ser el carnívoro africano con el mordisco más poderoso, pudiendo romper los huesos más sólidos. La desproporción entre sus cuartos delanteros y traseros le permite transportar piezas enteras o trozos de gran tamaño hasta lejanas madrigueras. Aunque llega a alcanzar velocidades de 55 km/h, la hiena manchada está diseñada para la resistencia y su corazón está muy desarrollado, lo que le permite marchar en un trote de 10 km/h de manera incansable. El pelaje hirsuto de las hienas tiene la propiedad de desprenderse de los restos de sangre y líquidos orgánicos los cadáveres después de haberse secado. Las hembras poseen un clítoris eréctil de gran tamaño que resulta muy difícil de diferenciar del pene de los machos. Tienen una vista adaptada a su vida nocturna, un finísimo sentido del olfato y su inteligencia es muy elevada, pudiendo compararse con la de algunos primates.&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Las hienas manchadas viven en clanes de tamaño muy variable y que pueden alcanzar los 90 individuos.  Éstos clanes  están liderados por una hembra y  son fuertemente territoriales.&lt;br /&gt;
Pese a haber sido consideradas durante mucho tiempo como meros carroñeros, las hienas manchadas son poderosos predadores que capturan el 80 % de sus presas, siendo mucho más frecuente que los leones se alimenten de presas capturadas por las hienas que al revés. Cazan por lo general presas pequeñas cuando actúan en solitario, aunque pueden llegar a abatir presas del tamaño de un ñu. Cuando cazan en grupo pueden matar presas del tamaño de una cebra, habiéndoselas visto atacando a jóvenes hipopótamos atrapados en charcas casi desecadas. La forma de dar muerte a sus presas es mucho menos rápida y certera que la de los felinos, acabando ésta por morir tras ser prácticamente devoradas vivas por la manada. Las hienas pueden ingerir de una sentada hasta 15 Kg de carne. Aunque no es nada frecuente hay algunos casos de hienas que han matado humanos.&lt;br /&gt;
Las hienas ocupan el segundo puesto en el escalafón de los carnívoros africanos sólo por detrás de los leones, sus únicos depredadores, con los que mantienen una ancestral relación de odio y competencia. Si bien es cierto que éstos roban sus presas a las hienas en muchas ocasiones, cuando el número de hienas es muy superior al de leonas suele ocurrir al revés, intimidándolas hasta el punto de temer por sus vidas. En el caso de que haya dos leones machos en plenitud de facultades las hienas no se atreven a desencadenar la lucha. Eso no quita para que muchos machos viejos de león acaben su vida en sus mandíbulas. Por lo demás el resto de grandes felinos africanos, guepardos y leopardos, ceden cortesmente su presa en cuanto ven acercarse a una hiena manchada por mucho que ésta avance en solitario. Las hienas acostumbran a seguir a éstos depredadores cuando están cazando para arrebatarles las presas.&lt;br /&gt;
La hiena manchada tiene hábitos fundamentalmente nocturnos y se refugia durante el día en grandes madrigueras excavadas en la llanura. En ellas trae al mundo a sus crías, que acostumbran a ser 2. Éstas nacen con un desmedido afán luchador y es frecuente que un hermano mate al otro.&lt;br /&gt;
En las fotos se puede ver una familia africana que tiene hienas manchadas domesticadas. A continuación un vídeo acerca de sus tormentosas relaciones con los leones y otro cazando una cría de búfalo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioyEI_HG4ooMDnEnEAZDAdW6MTDgtGUBmab2NqBkH91PjaUvOhU8xAF_6nUDTeWPkj_innjknpz3H6hdbgbcki-fK2TXZ5vZ7xam7Xke0Cez9Lx2zhlE_wNj6Uq-dtXFW8R7dl_NOduCm_/s1600/hyenaman1bg9.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioyEI_HG4ooMDnEnEAZDAdW6MTDgtGUBmab2NqBkH91PjaUvOhU8xAF_6nUDTeWPkj_innjknpz3H6hdbgbcki-fK2TXZ5vZ7xam7Xke0Cez9Lx2zhlE_wNj6Uq-dtXFW8R7dl_NOduCm_/s400/hyenaman1bg9.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEia84GrvDISMok3nmBYHTbmeUdk3jdp2_Xhf87tPUsDeXnDpKZu7HE-MUxMWrs1ekA0J6cQkfhsQS7MPgIIzX4ckUwbXiK_Q0MjrL_wBXR7rvziWXiUS2Co-XT2r8qkZR5-gdzR519R0f8R/s1600/hyenaman2dp9.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEia84GrvDISMok3nmBYHTbmeUdk3jdp2_Xhf87tPUsDeXnDpKZu7HE-MUxMWrs1ekA0J6cQkfhsQS7MPgIIzX4ckUwbXiK_Q0MjrL_wBXR7rvziWXiUS2Co-XT2r8qkZR5-gdzR519R0f8R/s400/hyenaman2dp9.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/pEoy98EScJY?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;495&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/6xh2YpA1JzE?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/UAI3fVieUXQ?rel=0&quot; width=&quot;880&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2008/10/la-hiena-manchada.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNQ6dz1aBhyjun_KLj6qhwAeg1KaDS_XBDaA3gNKWFz72NBeoy72rJDoNM41x6nmGwJzcoMOz7RcxyVXKTveMoX4EOS3sUMRISzQsmCQ24eGvGOpBFOL1ALh6Ln07bM7hvgRXM8jWR6CF3/s72-c/hiena.JPG" height="72" width="72"/></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2856580296613866895.post-2644693507482336848</guid><pubDate>Mon, 04 Aug 2008 17:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-11T22:51:07.883-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">depredadores</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">marino</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">peces</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">tiburones</category><title>El peligroso tiburón toro.</title><description>El tiburón toro (&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_0&quot;&gt;Carcharhinus&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_1&quot;&gt;leucas&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;) es conocido por su comportamiento agresivo e impredecible, hasta el punto de ser el que más ataques protagoniza a seres humanos. Su tamaño no es muy grande si se le compara con el gran tiburón blanco (&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_2&quot;&gt;Carcharodon&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_3&quot;&gt;carcharias&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;), ya que mide entre 2 y 3 metros y su peso está comprendido entre los 90 y los 250 &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_4&quot;&gt;Kg&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPrH1a8Xyzs5TJwhAP3k2W7Dfw6PAawPzSQ5cbjZLhLawbdCWbMPO4QHVARa6JBpb6785pHoWuikVVxoYJiyoAJm0OwJ7hVpjaH_ODKTwNEnrMFnYKu1Lu18cQ8r-ejiAVaNfzkQlB0Uf5/s1600/fishGallery_2951.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPrH1a8Xyzs5TJwhAP3k2W7Dfw6PAawPzSQ5cbjZLhLawbdCWbMPO4QHVARa6JBpb6785pHoWuikVVxoYJiyoAJm0OwJ7hVpjaH_ODKTwNEnrMFnYKu1Lu18cQ8r-ejiAVaNfzkQlB0Uf5/s640/fishGallery_2951.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Esta especie habita aguas cálidas y poco profundas, caracterizándose por su tolerancia al agua dulce y remontando grandes &lt;span class=&quot;blsp-spelling-corrected&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_5&quot;&gt;ríos&lt;/span&gt; como el &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_6&quot;&gt;Ganges&lt;/span&gt;, el &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_7&quot;&gt;Brahmaputra&lt;/span&gt;, el &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_8&quot;&gt;Zambeze&lt;/span&gt;, el &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_9&quot;&gt;Mississipi&lt;/span&gt; y el Amazonas, en donde se le ha llegado a encontrar en &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_10&quot;&gt;Iquitos&lt;/span&gt; (Perú) a 4.000 Km del mar. Habita también en lagos como el &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_11&quot;&gt;Cocibolca&lt;/span&gt; y el Lago Nicaragua. Los encuentros en los &lt;span class=&quot;blsp-spelling-corrected&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_12&quot;&gt;ríos&lt;/span&gt; africanos entre estos tiburones y los cocodrilo del &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_13&quot;&gt;Nilo&lt;/span&gt; (&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_14&quot;&gt;Crocodylus&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_15&quot;&gt;niloticus&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;) no son infrecuentes y se sabe que a veces llegan a comer juntos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghEsTu_AZwueCPO_oE6JdvyFCHigTaEO264cRLOQfRXMP_Ps_d_zdtiAuVz3SsXz0Q5bm3CqtCSjSfBRSywXeA0t8YeLxUXTnOUFdc-j1jOSBpmYP8c5tKyiH2Fon-VxqYHztXyVnuG9pS/s1600/bullmap.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghEsTu_AZwueCPO_oE6JdvyFCHigTaEO264cRLOQfRXMP_Ps_d_zdtiAuVz3SsXz0Q5bm3CqtCSjSfBRSywXeA0t8YeLxUXTnOUFdc-j1jOSBpmYP8c5tKyiH2Fon-VxqYHztXyVnuG9pS/s1600/bullmap.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Se trata de una especie muy territorial y es poseedor de unos altísimos niveles de &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_16&quot;&gt;tetosterona&lt;/span&gt;. Las hembras dan a luz a sus &lt;span class=&quot;blsp-spelling-corrected&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_17&quot;&gt;crías&lt;/span&gt; en los estuarios, donde crecen antes de salir al mar. Pueden llegar a vivir hasta 25 años.&lt;br /&gt;
Esta especie es la más peligrosa para el ser humano, por encima del gran tiburón blanco al que se le atribuyen muchos ataques protagonizados en realidad por el &lt;span class=&quot;blsp-spelling-corrected&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_18&quot;&gt;tiburón&lt;/span&gt; toro. La causa de que esto ocurra puede ser el que resulta mucho más espectacular decir que el ataque ha sido producido por el &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_19&quot;&gt;archiconocido&lt;/span&gt; gran blanco. Para conocer el peligro que representa esta especie debemos fijarnos en sus hábitos de alimentación. El toro, &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_20&quot;&gt;acostumbra&lt;/span&gt; a cazar en aguas turbias y poco profundas y su dieta se compone de grandes peces, delfines, tortugas, rayas, aves y otros tiburones. Es muy posible que la peligrosidad de esta especie se deba al hecho de que frecuenta  &lt;span class=&quot;blsp-spelling-corrected&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_21&quot;&gt;áreas&lt;/span&gt; con abundancia de bañistas además de que, mientras el tiburón blanco ataca al hombre por confusión, el toro ve al ser humano como una presa potencial más.&lt;br /&gt;
Su &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_22&quot;&gt;aficción&lt;/span&gt; por remontar los ríos le hacen aún más peligroso y se conocen numerosos casos de ataques fatales de esta especie en agua dulce.&lt;br /&gt;
Sus únicos predadores son el tiburón blanco, el tigre y el cocodrilo de agua salada.&lt;br /&gt;
Pese a todo, lo normal es que sea el ser humano quien se coma al tiburón toro. Éste, al igual que muchas otras especies de tiburón, es objeto de una intensiva y despiadada pesca comercial y el consumo de sus aletas representa una grave amenaza para la conservación de unos animales tan magníficos.&lt;br /&gt;
En el siguiente vídeo se recrea un hipotético combate entre un tiburón toro y un hipopótamo en aguas africanas:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe width=&quot;880&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/5WZr7m6RNKs?rel=0&quot; frameborder=&quot;0&quot; allowfullscreen&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;br /&gt;
En este vídeo en inglés se habla de esta especie:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe width=&quot;880&quot; height=&quot;660&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/Kj6hDpj95rE?rel=0&quot; frameborder=&quot;0&quot; allowfullscreen&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://faunablog.blogspot.com/2008/08/el-peligroso-tiburn-toro.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPrH1a8Xyzs5TJwhAP3k2W7Dfw6PAawPzSQ5cbjZLhLawbdCWbMPO4QHVARa6JBpb6785pHoWuikVVxoYJiyoAJm0OwJ7hVpjaH_ODKTwNEnrMFnYKu1Lu18cQ8r-ejiAVaNfzkQlB0Uf5/s72-c/fishGallery_2951.jpg" height="72" width="72"/></item></channel></rss>