برای پاسخگویی به این سوال بهتر است ابتدا لنزها را بشناسید تا از انتخاب تان صد در صد مطمئن شوید.

لنزهای استاندارد / معمولی- این لنزها را تولیدکنندگان همراه با خود دستگاه به شما پیشنهاد می دهند. این گروه از لنزها عموما با داشتن ۱۸- ۵۵ میلیمتر فاصله کانونی برای دوربین های ۳۵ میلیمتری مناسب می باشند.

لنزهای تله فوتو- فاصله کانونی در این لنزها خیلی بیشتر از لنزهای معمولی است. اغلب می توان آنها را با نام فاصله کانونی بلند هم خواند. بیشتر اوقات از این لنزها برای نشان دادن مسافت استفاده می شود. به خصوص زمانی که نزدیک شدن به سوژه برای عکاس ممکن نیست یا خطری برایش محسوب می شود می توان از این لنزها بهره برداری کرد. همچون عکاسی طبیعت یا عکاسی حیات وحش. به طور معمول لنزهای ۷۰-۳۰۰ میلیمتری با دیگر ملحقاتی که برای عکاسی به کار می برید گزینه مناسبی برای اینگونه عکاسی می باشد.

لنزهای آینه ای- اینگونه لنزها با طراحی ویژه ای که دارند وقتی با لنزهای تله فوتو همراه می شوند همانند یک آینه عمل می کنند. می پرسید چطور؟ این لنزها معمولا روشن تر از لنزهای معمولی هستند و این قابلیت را دارا هستند که باعث ثابت شدن  دیافراگم می گردند.

لنزهای زاویه باز- این لنزها با فاصله کانونی کمتر از لنزهای استاندارد، کمک موثری برای پوشش دادن سطح عکاسی به شیوه ای بهتر و با همان فاصله کانونی ایجاد می کنند. این لنزها برای عکاسی مناظر می توان بهره گرفت. از این لنزها برای افزایش اعوجاج استفاده می شود. تنها ، در استفاده از این لنزها محتاط باشید.

لنزهای زوم- این گروه از لنزها، فواصل کانونی متفاوتی دارند. در اصل می توان اینگونه بیان نمود که در یک سطح عکاسی با فواصل کانونی متفاوت شما هم می توانید حرکات عکاسی متفاوتی را با کمک این لنزها ایجاد نمایید. یکی از اعضای این گروه از لنزها، لنزهای تله فوتو می باشند. البته نباید این دو گروه را با هم اشتباه بگیرید.

لنزهای نخستین- بر خلاف لنزهای زوم، لنزهای نخستین فاصله کانونی را ثابت نگه می دارند. این لنزها برخلاف لنزهای زوم حرکات کمتری دارند و در نتیجه  بروز بعضی خطاها همچون خطاهای رنگی را کاهش می دهند. لنزهای نخستین، لنزهای سریع نیز خوانده می شوند. این لنزها با فراهم کردن دیافراگم بزرگتر به عکاس در هنگام عکاسی در شرایط نوری حداقل و همچنین خلق تصاویر بوکه کمک شایان توجهی می نمایند.

لنزهای ماکرو- این لنزها برای عکاسی از عناصر کوچک زندگی همچون گلها، حشرات و غیره ساخته شده اند. در واقع لنزهای ماکرو خیلی بیشتر از لنزهای معمولی نسبت به تمرکز جنبش و حرکت حساس هستند.

لنزهای غیر کروی و فلوریت- این لنزها، لنزهای استفاده ویژه خوانده می شوند. در لنزهای فلوریت از یک یا چند کریستال مصنوعی ساخته شده از کلسیم فلوراید، استفاده می شود. این لنزها، دارای بیشترین میزان تصحیح رنگ می باشند. از لنزهای غیرکروی برای جبران اعوجاج در لنزهای زاویه باز و همچنین جبران یا کاهش خطاهای کروی در لنزهای که حداکثر میزان باز شدگی دیافراگم را ایجاد می کنند،استفاده می شود. این لنزها به تولیدکنندگان این قابلیت را می دهند، که در ساخت لنزهای کامپکت یا فشرده از این فناوری استفاده نمایند. لازم به ذکر است این لنزها فوق العاده گران محسوب می شوند.

ممکن است من در این طبقه بندی لنزی را فراموش کرده باشم؟ در کامنتها حتما یادآوری نمایید…….

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

اگر دو گزینه صحیح باشد شما کدام را انتخاب می کنید؟

عکاس یعنی یک انسان خلاق. کسی که منتظر ایده نمی نشیند. ایده می آفریند. عکاس خوب، عکاسی است که از تمام ظرفیت موجود در صحنه برای خلق بهتر آثارش استفاده می کند. با ۱۰ پیشنهاد زیر ببینید شما اگر در موقعیت انتخاب باشید کدام گزینه را می پسندید؟

مد خودکار یا نیمه خودکار

اگر شما یک عکاس مبتدی باشید برای آنکه بتوانید از هرچه می خواهید عکس بگیرید، دوربین خود را روی مد خودکار می گذارید. اما اگر یک عکاس پیشرفته باشید، بنا بر موقعیتی که قرار می گیرید حالت عکاسی خود را تغییر می دهید: از حالت پرتره در عکاسی پرتره و از حالت عکاسی در نور کم برای عکاسی در شب. اما اگر عکاس خلاقی باشید با بازی و مانور روی دو حالت تقدم شاتر و تقدم دیافراگم با دوربین تان شاهکار می آفرینید. به عنوان مثال با حالت تقدم دیافراگم و انتخاب اعداد بالای دیافراگم می توانید عکاسی پرتره را تجربه کنید و برای حالت داینامیک یا ورزشی از مد حرکت استفاده کنید.

وقتی من حالت دستی را انتخاب کنم

شما وقتی می توانید از حالت دستی استفاده کنید که بدانید چه کاری می خواهید انجام دهید. این حالت، با حدس و گمان و حالا ببینم چی میشه؟ منافات دارد. شما در این حالت کنترل فوق العاده ای باید روی نوردهی، سرعت شاتر و دیافراگم داشته باشید تا از لذت عکاسی سرشار گردید.

فلاش خاموش یا روشن

فلاش در دوربین های کامپکت تنها منبع نوری است که عکاس در اختیار دارد. اما در دوربین های پیشرفته استفاده از فلاش به نوعی حماقت محسوب می شود. البته ناراحت نشوید. منظورم نادانی عکاس است که از شرایط نوری محیط استفاده نمی کند و از فلاش می خواهد بهره گیرد. به جای اینکه از فلاش استفاده کنید حتی در شرایط نوری کم، سعی کنید ماهیگیری را یاد بگیرید!!

عکاسی پیاپی یا تکی

بعضی از دوربین ها این قابلیت را در اختیارمان قرار می دهند که بتوانیم یک عکاسی پیاپی و بی وقفه از صحنه داشته باشیم. این قابلیت را بی جهت هدر ندهید. وقتی ریتم آرام زندگی در جریان است از عکاسی تکی لذت ببرید و برای شیطنت کودکان و حرکت پرندگان و حیات وحش از عکاسی پیاپی استفاده کنید. فقط حواستان به شرایط نوری محیط عکاسی تان باشد.

بر سر دو راهی فرمت RAW یا JPEG

موافقان عکاسی با فرمت RAW همیشه این فرمت را به شما پیشنهاد می کنند. می دانید چرا؟ چون عکاسان دیجیتال وقتی از این فرمت بهره می گیرند آزادی فوق العاده ای را برای تعادل رنگ، تراز سفیدی و شفافیت تجربه می کنند. به حدی که این آزادی را با هیچ فرمت دیگری عوض نمی کنند. برعکس طرفداران JPEG معتقدند عکاسی که از این فرمت استفاده می کند می تواند مدعی این نکته باشد که به اصول و پایه عکاسی اشراف کامل دارد.  برای اینکه مشکل تان با هر دو فرمت حل شود می دانید چه کنید؟ از RAW+ JPEG استفاده کنید.

چه حالت فوکوسی را انتخاب کنم

بعضی اوقات شما نمی خواهید از حالت فوکوس خودکار استفاده کنید. حالات دیگر فوکوس را بشناسید و بنا بر موقعیت از آن استفاده کنید. حالاتی همچون: ( Continuous AF)، ( Single (AF-S)، Automatic (AF-A). بعضی از دوربین ها یک قابلیت اضافه تر دیگری نیز برای شما قرار داده اند به نام فوکوس دستی ( مثل دوربین های نیکون). پیشنهاد مرا می خواهید می گویم استفاده از فوکوس دستی صد برابر بهتر از فوکوس اتوماتیک است.

استفاده یا عدم استفاده از سه پایه

عکاسی عرصه رقص باله نیست، که تصور کنید می توانید تعادل خود و دوربین تان را در هر موقعیتی حفظ کنید. پس وقتی پیشنهاد می شود برای عکاسی های با نوردهی طولانی حتما از سه پایه استفاده کنید، فکر نکنید دستان تان شاغول مهندسی است و شما تراز تراز ایستاده اید.

از چه لنزی استفاده کنم

مطمئنا شما هم از آن دست عکاسانی هستید که در زرادخانه تان نیم دوجین لنز های متفاوت دارید. اما آیا می دانید از این گنجینه تان کی و کجا باید استفاده کنید؟ لنز ۵۰ میلیمتری که ما آن را لنز اصلی می خوانیم ساخته شده برای عکاسی پرتره، در صورتی که تله فوتو ها برای عکاسی از پرندگان و حیات وحش مناسب هستند. پیشنهاد می کنم در پست بعدی مهمان من باشید تا انواع لنزها را برای شما بشمارم و کاربردشان را برایتان شرح دهم.

چگونه به رنگ های شفاف دست یابم

رسیدن به رنگ های شفاف و زیبا غایت آرزوی هر عکاسی است. برای دستیابی به این مهم شما انواعی از فیلترها را در اختیار دارید. با این همه بایستی بدانید استفاده از فیلترها هم هنری می طلبد که شما باید به آن متصف باشید. در صورت نداشتن فیلتر، هم شما چیزی از دست نداده اید، وقتی زمان عکاسی و تکنیک کار را درست انتخاب کنید عکسی می گیرید که زیباست و به رنگ های شاد و یک دست رنگین شده است.

از فتوشاپ استفاده کنم یا نه

خیلی از عکاسان معتقدند عکس شان بایستی گویای آنچه “ اتفاق “ افتاده است باشد. آنها حاضر نیستند عکس شان را زیر تیغ هیچ ویرایشگری بگذارند. اما  دیگر عکاسان تغییر در تراز سفیدی و تاریکی و روشنی عکس شان را جزو ویرایش کردن نمی دانند. معتقدم هر کاری که بتواند نگاه و دید بیننده را به سمت اندیشه شما سوق دهد، انجام دهید. شاید لازم باشد هیچ کاری نکنید! به خودتان و آنچه دوست دارید با عکس تان بگویید بیاندیشید.

مطالب مرتبط

• 6 خطای مشترک در عکاسی
• عکاسی سفری- چه وسایلی برای شما مناسب است؟
• smoke photography
• حیات وحش-2
• عکاسی از آسمان شب

با این همه دانستن چند تکنیک ساده اما کارا می تواند ایده خوبی برای یک لذت سرشار از عکاسی باشد.

۱- خلق یک عکس سیاه و سفید با کمک لایه تنظیم یا Adjustment Layer

با کمک لایه تنظیم شما می توانید عکس سیاه و سفیدی ساده و راحت داشته باشید. برای این کار زمانی که عکس تان را در فتوشاپ باز می کنید بهتر است این مسیر را ادامه دهید: Layer > New Adjustment Layer >Black & White به این ترتیب لایه جدیدی از عکس تان تشکیل می شود که دارای یک تنالیته نرم از رنگ های سیاه و سفید است. اگر دوست داشتید می توانید با کمک فشردن کلید خودکار یا fine-tune رنگ ها را بهبود دهید.

۲- استفاده از ابزار Hue / Saturation

این شیوه نیز، همانند شیوه مرحله اول است. به آدرس Layer > New Adjustment Layer > Hue/Saturation

رفته و دقیقا همانند شکل بالا عمل نمایید. به این ترتیب خواهید توانست با تغییراتی که در زبانه روشنایی ایجاد می کنید عکسی زیبا خلق نمایید.

۳- استفاده از Channel Mixing

همه تصاویر از ترکیب رنگ های اصلی به دست می آیند، برای همین اگر بخواهید مدیریت کامل رنگ ها را در قالب RGB به دست آورید بایستی از Channel Mixing در فتوشاپ بهره بگیرید. برای رسیدن به این هدف کافی است به آدرس زیر بروید:

Layer > New Adjustment Layer > Channel Mixer

در پنجره ای که باز می شود تیک کنار عبارت Monochrome را بزنید. تا جایی که دلخواهتان است روی زبانه های قرمز و آبی و سبز مانور دهید. به خاطر داشته باشید که تغییرات در هر سه زبانه اعمال می شود.

۴-  Desaturation

یک راه ساده و کاربردی در فتوشاپ آن است که از فشردن Shift+Ctrl+U یا رفتن به Image > Adjustments > Desaturate برای تغییر یک عکس رنگی به عکسی سیاه و سفید استفاده کنید.

۵- استفاده از Gradiant map

قابلیت زیبای این ابزار در فتوشاپ و عکاسی در این است که عمده فوکوس خود را بر روی نقاط روشن موجود در عکس می گذارد و بدون آنکه تضادی بین تاریکی و روشنایی ایجاد شود رنگ ها را موزون همچون یک موسیقی نشسته بر فضا، همرنگ می سازد.

برای اینکار کافی است به Layer > New Adjustment Layer > Gradient Map بروید. زمینه سیاه و سفید را انتخاب کنید و باز هم انتخاب کنید که می خواهید پس زمینه تان تغییر کند یا پیش زمینه تان.

۶- تبدیل به Grayscale mode

با رفتن به Image > Mode > Grayscale می توانید عکسی سیاه و سفید و البته با سایه های خاکستری ایجاد کند. تنها نقص این روش آن است که اطلاعات مربوط به رنگ ها در عکس تان از بین خواهد رفت و دیگر هیچ کنترلی روی مدیریت رنگ ها نخواهید داشت.

۷- روش آزمایش رنگ یا Lab color

این متد هنوز هم یکی از روش های ساده و سریع تغییر رنگ است. با استفاده از این روش، نتایج بهتری از تغییر به سیاه و سفید به دست خواهید آورد. برای استفاده از این روش کافی است به Image > Mode > Lab Color بروید. کانال روشنایی را انتخاب کنید( Window > Channels).

حال لازم است تمام سطح را انتخاب کنید، برای اینکار ctrl+A را انتخاب کنید و یک کپی از تمام سطوح بگیرید.

در این قدم بایستی به بخش RGB سوئیچ کنید. پس در بخش کانال ها ctrl+P رابزنید و به بخش Image > Mode > RGB Color سوئیچ کنید و هر کدام از زبانه های قرمز و آبی و سبز را به تنهایی تغییر دهید. اگر دکمه پیش نمایش را بزنید می توانید تغییرات را مشاهده کنید و کنترل خوبی بر روی روشنایی ها و تاریکی ها و سایه ها داشته باشید.

۸- شکافت تون های سیاه و سفید

بیشتر مواقع دستیابی به عکس های Sepia زیباترین خواسته و علاقه عکاسان است. اینکه بتوانی کنترل خوبی بر روی تون های رنگی ایجاد کنی یعنی آنچه که دوست داری را در قالب یک عکس پیدا کنی و این مهم میسر نمی شود به جز استفاده از شکافت تونینگ یا split tunning.

عکسی را به روش هایی که قبلا ارائه شد به عکس سیاه و سفید مبدل سازید. در گام بعدی، به آدرس Layer > New Adjustment Layer > Color Balance بروید تا بتوانید در لایه جدیدی که تشکیل می دهید تعادل رنگ را ایجاد کنید. حال بایستی روی سایه ها و روشنایی ها تا آنجا که دلخواه تان است مانور دهید تا عکسی خلق کنید به غایت زیبا.

۹- رنگ بندی انتخابی Selective Colorization

اگر می خواهید از یک عکس رنگی فقط بخشی از آن سیاه و سفید باشد و یا برعکس، بهتر است با این شیوه نیز آشنا شوید.

یک لایه جدید تنظیم خلق کنید( Layer > New Adjustment Layer). در نوار لایه ها Hue/Saturation را انتخاب کنید. این بخش را می توانید در گوشه پایینی سمت راست فتوشاپ بیابید. در پنجره جدید تیک کنار Colorize را بزنید و زبانه saturation را به صفر برسانید.

در گام سوم، بایستی یک لایه جدید بسازید و از نوار ابزار History Brush Tool را انتخاب کنید. حال می توانید با کشیدن این ابزار به بخش های پیش زمینه و پس زمینه تغییر رنگ انتخابی تان را اعمال نمایید.

امیدوارم این آموزش کوتاه بتواند شما را در تجربه عکسی متفاوت یاری نماید.

مطالب مرتبط

• 10 پیشنهاد
• عکاسی از آسمان شب
• ساخت یک عکس مینیاتوری به کمک فتوشاپ
• مقدمه ای بر عکاسی مینیاتوری tilt-shift photography
• نکته روز :1- از افکت های دوربین استفاده نکنید

وفتی مشغول عکاسی می شوید، وقتی روی موضوعی فوکوس می کنید، وقتی نفس به نفس دوربین تان و اشاره انگشت تان می شوید، به هیچ چیز نمی اندیشید جز عکاسی. می شوید یکپارچه هدف و انگیزه و عمل. سکوتی ژرف در درون. در نهاد. در همه همه آنچه هستید. این می شود که عکاسی را می توان ذن، مدیتیشن یا هنر سفر به خود نامید.

دقت کرده اید؟ تمام انسان های روی زمین برداشت شخصی خود را از واژه ” دیدن” دارند. و من سخت به این جمله معتقدم که موفقیت هر انسانی در ذهن دیگران شکل می گیرد، طبقه بندی می شود، نام می گیرد و …..

وقتی واژه ” دیدن” تا این درجه دارای طبقه بندی های متفاوت است من به عنوان یک عکاس چطور می توانم آرامش را ، سکوت و ژرفی جهان را، ذن را در عکس هایم به تصویر بکشم؟

هر آنچه در اطراف تان هست را ببینید و آن را تمرین کنید.

اصلا قرار نیست شما هر روز صبح به فرم لوتوس بنشینید و در خود غرق شوید. توصیه من این است که ۵ تا ۱۰ دقیقه هر روز به مثابه دوربین تان، به اطراف تان کامل نگاه کنید، ببینید. تمرین دیدن کنید.

به کاری که انجام می دهید فکر نکنید.

وقتی فعل ” دیدن” را مشاهده دقیق اطراف تان صرف می کنید، به هیچ چیز فکر نکنید. به نوری که بر تمام اشیا تابیده، به سایه هایی که ایجاد کرده، به خطوط کوتاه و بلند، مورب و راستی که تشکیل داده نگاه کنید، آنها را کشف کنید، اما درصدد چرایی شان برنیایید. صدای باد را از صورت تان بشنوید. وجود خود را فراموش کنید و خودتان را به جریان سیال اطراف تان بسپارید.

وقتی عکس می گیرید……

هیچگاه به عکاسی با دوربین بگیر و بنداز اعتماد نکنید. خیلی از مردم وقتی عکس هایتان را ببینند، تنها جمله ای که در ذهن شان نقش می بندد ” چه سطحی؟!” است. به جای آنکه از چشمی دوربین تان نگاه کنید و هر آنچه به نظر خودتان زیباست را در قاب تصویر بگنجانید، دوربین را به چشم تان نزدیک کنید و در درون به ندای قلب تان گوش دهید که نجوا می کند: ” ببین”. اگر این تمرین را انجام دهید متوجه تغییر محسوسی که در تصاویرتان رخ می دهد خواهید بود.

“مشاهده” را در لیست عادات اصلی خود بگنجانید.

برای داشتن نیروی ذن قوی، به مشاهده ای ژرف نیاز دارید و این مهم پیش نمی آید مگر آنکه آن را جزو برنامه اصلی زندگی خود کنید. وقتی صبح ها به پیاده روی می روید، شبها از کنار ساختمان های تاریک رد می شوید، آخر هفته ها به سفر و گشت و گذار می روید، به زیبایی های اطراف تان چشم بدوزید و بیاندیشید که چگونه و چطور می توانید این زیبایی ها را در عکسی منحصر به فرد نشان دهید.

مطالب مرتبط

• 10 نکته در رابطه با عکاسی پرتره
• عکاسی سفری- چگونگی عکاسی از مردم در هنگام سفر
• 16 تصویر زیبا از مناظر زیبای چین
• 8 درس از اولین تجربه من در زمینه عکاسی پرتره
• 10 راه عکاسی که زندگیم را تغییر دادند.

۱- همانند دوربین واقعی با iphone عکاسی کنید.

اگر دوربین عکاسی در دست داشته باشید، حتما با دو دست خود آن را می گیرید تا تمام سطح دوربین با سطح سوژه تان تراز باشد. دقیقا همین کار را باید با iphone خود انجام دهید.

۲- با iphone زوم نکنید، زوم را با پاهایتان انجام دهید.

اگر شما تصمیم گرفته باشید تا کلوزآپی زیبا داشته باشید بهتر است به جای حرکت لنز و زوم کردن با لنز از پاهایتان استفاده کنید و قدم به قدم به سوژه نزدیک شوید. اگر برخلاف این عمل کنید، زوم iphone به دقت زوم های فوق قوی دوربین های دیجیتال نیست و عکس تان سرشار از نویز خواهد شد.

۳- از چیزهای مشابه در کمترین زمان عکس بگیرید.

یکی از محاسن دوربین های دیجیتال بهره گیری از زمان و دریافت بیشترین  و بهترین نتیجه از عکاسی است. حال این موضوع در iphone به اوج خود رسیده. شما در کسری از ثانیه می توانید بیشمار عکس داشته باشید، به این شرط که وسواس را کنار بگذارید.

۴- نور

نور در عکاسی یکی از اصول است. شما از کمترین تا بیشترین صحنه های نوری را می توانید با دوربین تان ثبت نمایید. ولی این نکته را باید مد نظر داشت که سنسورهای iphone به دقت و حساسیت دوربین های دیجیتال نیستند. پس همیشه گوشه ذهن تان نگران نور باشید.

۵- تنظیمات رزولوشن و کیفیت تصویر را همیشه کنترل کنید.

تنظیمات رزولوشن و کیفیت تصویر را بر حداکثر همیشه تنظیم نمایید.

۶- آماده باشید ولی متفاوت.

وقتی با دوربین عکاسی عکس می گیرید، هر وقت اراده کنید می توانید دکمه شاتر را فشار دهید. ولی با iphone اراده شما زمانی کار خود را به دقت انجام می دهد که شما پس از کلیک کردن، مکث کنید و به هیچ عنوان حرکتی نداشته باشید، وگرنه عکس تان مات خواهد شد.

۷- در پوزیشن های متفاوت عکاسی کنید.

خوبی iphone در این است که حس و تجربه دیگری را به شما می بخشد. من از تجربه با عنوان ” سیب” یاد می کنم. با iphone شما می توانید سیب تجربه تان را گاز بزنید و افق های جدیدی را کشف کنید. با حرکت دادن دوربین و شکستن عادت ها.

۸- لنز را تمیز کنید.

دوربین ها همیشه در کیف و کوله هستند و فقط هنگام کار بیرون می آیند، اما iphone شما همه جا هست، در کیف، جیب، روی داشبورد ماشین و یا حتی در میان انگشتان کودک تان. تصور کنید لنز شما حاوی چه حجم آلودگی و کثیفی هست! قبل از عکاسی تمیز کردن لنز فراموش نشود.

۹- فرآیندهای ویرایش

نمی شود عکسی گرفت و ویرایش اش نکرد. این قاعده شامل عکس های گرفته شده با iphone نیز می شود. ممکن است اپلیکیشن های محدودی در زمینه ویرایش عکس وجود داشته باشد ولی آنها را بشناسید و با آنها کار کنید. کنتراست و رنگ عکس هایتان را تغییر دهید، اگر عنصری در عکس تان بود که دوستش نداشتید، حذفش کنید و ….

ریش و قیچی دست شماست، پس بهترین ها را خلق کنید.

۱۰- بی نظمی

اگر طبقه بندی خاصی برای عکس هایتان داشته باشید، دیگر نیازی به سردرگمی و آشفتگی و یافتن عکسی در میان انبوه تصاویر گرفته شده نیست.  یک دسته بندی موضوعی یا چیدمان براساس تاریخ …… فرقی نمی کند. مهم این است که به نظم پایبند باشید.

مطالب مرتبط

• 10 نکته برای مدیریت Instagram
• اپلیکیشن tilt-shift برای iPhon
• 5 اپلیکیشن مهم iphon برای عکاسان طبیعت

ما در کلاس های عکاسی یا در ورک شاپ هایی که به همین منظور بین دوستان عکاس برگزار می شود، در می یابیم چطور باید از عناصر مختلف حاضر در صحنه همچون نور و ترکیب بندی استفاده کنیم تا عکسی برتر از خود به جای بگذاریم. اما همه اینها به این می ماند که به خیاطی نحوه الگوی درست کشیدن برای دوخت لباس را یاد بدهید ولی خلاقیت را از او بگیرید. با فردی روبرو می شوید که اصول را بلد است اما نمی داند چطور و کجا باید از آنها بهره ببرد.

نکات زیادی را فرا می گیریم ولی فوت کوزه گری ساده و کوچک را می گذاریم برای خود عکاس که برود کشفش کند. از کشفش لذت ببرد. آن را درسینه نگاه دارد و به کسی نگوید چرا عکس هایش جذاب است. چرا رنگ ها در تصاویرش زیبا هستند و واقعی.

اگر به سفر می روید و با مناظر زیبا روبرو می شوید و در این انتخاب می مانید که از چه سوژه ای عکس بگیرید، تنها به فوت کوژه گری دل تان توجه کنید. جوری عکس بگیرید که هر سه المان را داشته باشد: انسان، طبیعت و غذا. انسان می شود ترکیب بندی تان، طبیعت می شود نور، و غذا می شود رنگ. به دوربین گرانقیمت تان توجه نکنید و با خلاقیت تان تصاویری بدیع بیافرینید.

مطالب مرتبط

• 5 اپلیکیشن مهم iphon برای عکاسان طبیعت
• 9 نکته سریع برای خلق تصاویر زیبای عکاسی شمع
• 21 نکته از خوانندگان در رابطه با سوال” دوست دارید درباره عکاسی چه نکته ای را به دیگران یادآور شوید؟”
• نکات عکاسی از طبیعت
• نور دراماتیک و عکاسی پرتره

آزادی یک رویا نیست که نتوان هیچگاه به واقعیتش رسید، بازی و نشاط و تفریح هیچ وقت از ما جدا نبوده اند که نتوانیم دوباره به دست شان بیاوریم. ما فقط فراموش کردیم که زمانی کودک بوده ایم، آزاد بوده ایم که هر کاری بکنیم، از تمام آنچه در اطرافمان بوده لذت ببریم و یک آن از سرزندگی و شادی غافل نباشیم. ما فقط بزرگ شده ایم و خودمان را، خود واقعی مان را فراموش کرده ایم. اما چیزهایی هست که می توانیم از کودکان هنگام عکاسی یاد بگیریم تا بتوانیم شاد باشیم، در لحظه شاد بودن را با آنها تمرین کنیم. این شما و این ۵ درس:

۱- دوربین تان را هرجا که می روید با خود ببرید.

اولین تمرین ساده ای که باید انجام دهید، همین درس ساده است. دقت کرده اید که کودکان وسایلی را که به آن علاقه دارند همه جا با خود می برند: ماشین، عروسک و …. خواهر زاده من یک قورباغه عروسکی داشت که در جیب بلوزش می گذاشت، بدون آن هیچ وقت به هیچ جایی نمی رفت. زمانی که دوربین تان را همه جا همراه داشته باشید می توانید در موقعیت های خاص به تصویری بکر و زیبا دست یابید.

۲- بدانید دوربین تان چطور روشن و خاموش می شود.

کودکان برای بازی با اسباب بازی هایشان نیازی به دانستن توابع پیچیده ساخت اسباب بازی شان ندارند. آنها ساده فکر می کنند، چطور این ماشین روشن می شود؟ لازم نیست که وسیله گرانقیمتی برای عکاسی خریداری کنید. به این ترتیب به جای اینکه از عکاسی لذت ببرید دائم به این فکر می کنید که دوربین تان را در گوشه ای نگاه دارید که مشکلی برایش پیش نیاید. در ضمن سعی کنید تنظیمات سریع و راحت عکاسی را یاد بگیرید تا بهتر بتوانید از دوربین تان در خلق تصاویر زیبا استفاده کنید.

۳- از دلتان پیروی کنید.

شده تا به حال دوربین تان را به دست کودکی بدهید؟ به عکس هایی که آنها گرفته اند نگاه کرده اید؟ بچه ها از ترکیب بندی و فوکوس و عمق میدان و خیلی از اصطلاحات خبر ندارند. آنها خودشان را درگیر این مفاهیم نمی کنند. آنها عکاسی را فقط برای آنچه دلشان می خواهد انجام می دهند. زوایای تند، ترکیبات عجیب و غریب، صحنه سازی های رنگی همه و همه آن چیزهایی هستند که آنها دوست دارند. ما هم می توانیم کلیشه ها را بشکنیم و همچون کودکان رفتار کنیم. کار سختی نیست.

۴- نگران خروجی اثرتان نباشید.

وقتی دوربین به دست باشید، فکر می کنید عکاس خوبی نمی شوید. بگذارید خلاقیت تان رشد کند، خودتان را رها کنید و نگران خروجی کارتان نباشید. وقتی از خواهرزاده ام عکس می گیریم، می آید و عکس را می بیند. می گویم: نه! خوب نشده. او می گوید: نه! پاکش نکنی! ببین من اینجا چقدر فرق دارم؟

ایده دهنده خوبی است و من هیچ وقت عکس هایی را که از او گرفتم از هیچ حافظه ای پاک نمی کنم.

۵- به کاری که انجام می دهید علاقه نشان دهید.

کودکان عاشق کاری هستند که مشغول انجامش هستند. ممکن است این کار، خاله بازی شان باشد یا ماشین بازی. فرقی برایشان نمی کند. آنها در آن لحظه آن کار را دوست دارند. چرا ما عاشق عکاسی مان نباشیم. اینگونه سختی هایش را به جان می خریم و خلاقیت مان شکوفا می شود و زیباتر جهان را می بینیم.

مطالب مرتبط

• 13 نکته برای پیشرفت در عکاسی پرتره محیطی
• 100 عکاس روی توییتر
• x-ray photography
• دوربین های مخصوص کودکان و وسایل مشابه
• عکاسی جذاب است- ایده هایی برای کودکان

۱- به خلاقیت فکر کنید.

درست است که در همهمه عزاداری سالار شهیدان جای فکر کردن نیست. اما اگر از قبل خودتان را آماده سازید می توانید خلاقیت را چاشنی عکاسی تان نمایید و متفاوت از سالیان پیش عمل کنید. در همین راستا بهتر است سرعت شاتر دوربین تان را کاهش دهید و ۱/۸ ثانیه یا ۱/۱۵ ثانیه عکاسی کنید. اگرنه خیلی از جزئیات را از دست خواهید داد.

۲- دیدتان را عوض کنید.

یک منظر کوچک با لنزهای واید می تواند پیش زمینه فوق العاده ای را برایتان بگشاید. اینجاست که رنگ ها و جزئیات به خودنمایی خواهند پرداخت.

۳- خودتان را آماده کنید.

از قبل خودتان را آماده کنید. در هیمنه حرکت دسته های عزاداری یادتان نیفتد که سه پایه تان را باز کنید. بهتر است برای چنین لحظاتی از تک پایه استفاده کنید یا در جایی بایستید که ضمن اشراف کامل به صحنه، اختلالی در حرکت افراد ایجاد ننمایید.

۴- به لنزها فکر کنید.

استفاده از دو لنز در این شیوه از عکاسی توصیه می گردد: یک لنز واید برای ثابت نگه داشتن سوژه و لنزهای تله همچون لنز های ۷۰-۲۰۰  میلیمتری که برای عکاسی پرتره از افراد در دسته های عزاداری ایده آل می باشند.

۵- عکاسی را در نور انجام دهید.

به علت ماهیت دسته های عزاداری و غلبه رنگ مشکی در صحنه و تضاد رنگی که با پرچم ها و بیرق های سبز و سرخ ایجاد می کند سعی کنید در نور روز عکاسی نمایید. فقط مواظب اکسپوز عکس باشید.

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

این پست را تقدیم می کنم به دوست خوبم، کوهیار.

عکاسی از ستارگان

از زمانی که انسان آرامش را در دل شب و آسمان پرستاره یافت این نقاط نورانی برایش شد معما. و هر معما تبدیل شد به افسانه و خیال و صور فلکی. و ستاره ها شدند انیس و مونس ما، آن زمان که مادر  با قصه های شب ما را خواب می کرد و ما در رویای شیرین خود بلندترین نردبان را کنار بلندترین ساختمان شهر تکیه می دادیم و می رفتیم از آن بالا و به ستارگان می رسیدیم و آنکه بزرگتر بود از آسمان می چیدیم و با خود به زمین می آوردیم. این می شد که صبح ها با مشتهایی گره کرده از خواب برمی خاستیم تا مبادا ستاره مان از دستمان لیز بخورد و بیفتد.

با بزرگ شدن مان رویاهامان هم رشد کرد و حالا ما نه در مشت که در صندوقچه اسرار دلمان ستاره که نه، ستارگانی داریم به غایت نورانی و نقره ای. چون آموخته ایم آنها را از قاب تلسکوپ و دوربین های مان ببینیم. ستاره های ما دیگر لیز نمی خورند فقط در قاب تصویر می نشینند و به ما از درون آلبوم چشمک می زنند.

با این مقدمه می رویم به سراغ نحوه عکاسی از ستارگان. درست است که ستارگان اجرامی بی حرکت اند، اما به علت حرکت زمین به دور خورشید و به دور مدار خودش، آنها اجرامی با حرکت دورانی به نظر می رسند. حال اگر دوست دارید از آنها عکس بگیرید بهتر است دوربین تان را ثابت کنید تا بتوانید عکس های هنری به غایت زیبا بگیرید.

حرکتی که برای ستارگان در نظر گرفته اند ۱۵ درجه در راستای افق است. با دانستن این نکته شما بهتر می توانید جایگاه دوربین تان را مشخص کنید. مسیر ستارگان بسیار چشم نواز است. اگر تصمیم گرفتید که از مسیر ستارگان عکس بگیرید بهتر است بدانید که تنها مشکل شما نوردهی است. درست است که ما با کمک چشمان مان می توانیم نوری را که از ستارگان ساطع می شود ببینیم اما سنسورهای دوربین تا این اندازه حساسیت ندارند. برای رفع این نقیصه نوردهی های طولانی را پیشنهاد می دهند. اگر تصمیمتان جدی است، شبی را انتخاب کنید که آسمان صاف و بدون ابر باشد و آنگاه خود را همانند یک شکارچی مجهز کنید به صبر و حوصله، دوربین تان را بر روی نوردهی طولانی تنظیم کنید و تا چند ساعت صبر کنید تا ستارگان به دام تان بیفتند.

به چه چیز نیاز دارید

شما برای عکاسی از ستارگان به دوربین یا لنزی نیاز دارید که امکان تنظیم زمان نوردهی را برای شما مقدور نماید. این امکان در دوربین ها با حرف “B” یا “BULB” مشخص شده است. بعد از آن شما به یک ریموت کنترل برای فشردن دکمه شاتر و یک سه پایه نیاز دارید. توصیه من استفاده از دوربین های SLR است. عکاسی از ستارگان نیاز به نوردهی از چند دقیقه تا چند ساعت دارد، مطمئن شوید که باتری دوربین تان در این مدت ته نخواهد کشید. دیگر توصیه من را هم بشنوید بعد برویم سراغ تنظیم نوردهی: استفاده از لنز ۲۸ میلیمتری برای عکاسی از ستارگان در افق هیجان انگیز است ولیکن اگر از لنز ۳۵ میلیمتری یا ۵۰ میلیمتری استفاده کنید فریم عکس تان وسیع تر خواهد بود.

زمان نوردهی، دیافراگم

شما باید آنقدر با زمان های مختلف نوردهی تمرین کنید تا تصویر دلخواهی که از مسیر ستارگان می خواهید داشته باشید به تحقق بپیوندد. اگر زمان نوردهی را ۳ ساعت قرار دهید با کمک یک لنز واید ۲۰ میلیمتری یا ۲۴ میلیمتری خواهید توانست پهنه ای از ستارگان را از شرق تا غرب با دوربین تان رصد کنید. ولیکن با یک لنز تله فوتو و زمان نوردهی پایین مثلا ۳۰ تا ۶۰ دقیقه نقاط نورانی ثابتی از ستارگان خواهید داشت.

در عکاسی از ستارگان این مسئله را ملکه ذهن خود کنید که شما با سنسور طرف هستید نه فیلم عکاسی که به نور زیاد حساسیت دارد. فضای شما تاریک است و منبع نور شما فقط و فقط نور تابیده شده از ستارگان است. البته نور شب هم در آسمان حکمفرماست غیر از طلوع فجر که آسمان تیره فام خواهد بود. پس حتما اطلاعات خود را به روز نمایید. مثلا برای نوردهی ۳ ساعته با دیافراگم f/4.0، در فیلم ISO را باید روی ۱۰۰ قرار دهید. وگرنه بعد از ۳۰ دقیقه نوردهی سراسر فیلم تان مه آلود خواهد شد. در آسمان نزدیک شهرها بهتر است دیافراگم را روی f/4.0 یا f/5.6 تنظیم نمایید. توصیه من برای تنظیم ISO همان ۱۰۰ است. شما به حساسیت بالا نیاز ندارید.

اگر می خواهید تصاویر زیبای عکاسی از ستارگان را ببینید به توصیه جناب کوهیار گوش کنید که سایت عالی طرقه را معرفی نمودند.

مطالب مرتبط

• 21 نکته از خوانندگان در رابطه با سوال” دوست دارید درباره عکاسی چه نکته ای را به دیگران یادآور شوید؟”
• 12 راه برای افزودن خلاقیت در عکاسی
• Motion Blur
• یک نکته کوچک عکاسی: عکاسی از برف در شب
• بایدها و نبایدها در عکاسی خانوادگی

حال، شما برای دوربین تان اسمی قرار داده اید؟ آن را چه می نامید؟

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد