tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689Fri, 01 Nov 2024 07:44:49 +0000หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessความสุขกฎแห่งความสุข21หนทางสู่ความสุขข้อคิดความสุขข้อคิดการใช้ชีวิตท่านอนบริหารท่านั่งบริหารเคล็ดลับความสุขข้อคิดเตือนสติไซแอนโทโลยีปวดต้นคอท่ายืนบริหารธรรมะอาสาสมัครแก้ปวดเอวScientologyขยายหลอดเลือดแก้ปวดหัวแก้โรคหัวใจVolunteerข้อคิดสะกิดใจลดไขมันเครียดแก้มือชาแก้เข่าเสื่อมแอสซิสต์โรคเก๊าVolunteer Ministersgolden ruleกฎทองการแพทย์ทางเลือกข้อคิดการทำงานความรักคู่มือไซแอนโทโลยีตัวอย่างที่ดีถ้อยคำบันดาลใจปวดหลังพรปีใหม่ลดไขมันเอวว.วชิรเมธีหลักสูตรอาสาสมัครเคล็ดลับการดูแลสุขภาพเคล็ดลับความสำเร็จเรียนฟรีแก้ปวดขาแก้ปวดหลังแก้โรคตาBe CompetentBe IndustriousBe TemperateBe Worthy of TrustDo Not MurderDo Not StealDo not harm a person of good willDon’t Be PromiscuousDon’t Do Anything IllegalFlourish and ProsperFulfill Your ObligationsHonor and Help Your ParentsLove and Help ChildrenReligious BeliefsRobert WaldingerScientology handbookSeek to Live With the TruthSet a Good ExampleSomething can be done about itSupport a Government Designed and Run for All the PeopleVMclip videogood lucksafeguard and improve your environmentกระดูกเสื่อมกายบริหารรักษาโรคการดูแลเด็กที่ถูกต้องการทำผิดกฎหมายการนั่งสมาธิการปล่อยวางการมองโลกแง่ดีการรับมือความเครียดการอยู่ร่วมกับผู้อื่นการใช้ชีวิตขาชาข้อคิดชีวิตคู่ความขยันหมั่นเพียรความดันตาสูงความดันสูงความสามารถเชี่ยวชาญความสำเร็จไร้ขีดจำกัดความเครียดคำคมแก้โกรธคำชมคิดบวกงานอาสาจัดบ้านก่อนตายชักกระตุกช่วยให้ตาสว่างดาไล ลามะดื่มน้ำรักษาโรคดูแลพ่อแม่ตาแพ้แสงตาแห้งถุงลมพองถุงลมโป่งพองทรวดทรงดีขึ้นทางออกของปัญหาทำอย่างไรจึงโชคดีทำให้นอนหลับสบายทำให้สดชื่นธรรมกาญจนานิสัยสร้างสุขน่องขอดบางสิ่งที่คุณสามารถทำได้บำรุงปอดประสาทตาเสื่อมปริศนาธรรมปวดลำตัวปวดโคนขาปากเบี้ยวผิวงามพระไพศาล วิสาโลพื้นฐานความรู้พุทธภาษิตสอนใจพูดได้พูดดีฟอกเลือดภาระข้อผูกพันของคุณมหาตมะคานธีมะเร็งมือแขนชารักษาคำพูดรักษามะเร็งเม็ดเลือดรักษาสิ่งแวดล้อมรัฐบาลที่ดีรูมาตอยลดไขมันหน้าท้องลิ้นแข็งวิปัสสนากรรมฐานศิริราชศูนย์วิปัสสนากรรมฐานสังคมที่ดีสาเหตุโรคสำส่อนทางเพศหนังสือหนูดีอนิสงคฺการให้อันตรายจากโรคท้องผูกอ่อนเพลียเกิดมาโชคดีเครือข่ายพุทธิกาเคล็ดลับการใช้ชีวิตเคล็ดลับก่อนบริหารร่างกายเจ็บฝ่าเท้าเท้าชาเพลงความสุขเพื่อนแท้เรื่องของโอกาสเรื่องความโชคดีเส้นเลือดตีบเอาใจใส่ดูแลตนเองแก้กระดูกหลังทับเส้นแก้ตาเสื่อมแก้ถุงลมโป่งพองแก้น่องขอดแก้ปวดกระดูกหลังแก้ปวดไหล่แก้ปอดแฟบแก้ปากเบี้ยวแก้ฟอกเลือดแก้ลมวิงเวียนแก้หัวใจขาดเลือดแก้เจ็บไหล่แก้เส้นเลือดในสมองตีบแก้แน่นหน้าอกแก้โรคไตแก้ไหล่ติดแนวคิดดีๆแพทย์ทางเลือกแพ้แสงแอล รอน ฮับบาร์ดโกรธโกเอ็นก้าโฆษณาโชคดีหรือดวงดีโทษการดื่มสุราโทษของการฆาตกรรมโทษของการโกหกโทษของยาเสพติดโรคท้องผูกโรคหัวใจโรคเท้าช้างในหลวงไขข้ออักเสบไม่ทุกข์ก็สุขแล้วไหล่ติดไหล่ยกไม่ขึ้นHappy Way For Life : ข้อมูลจริงและถูกต้องเท่านั้น คือหนทางสู่ความสุขของมนุษย์เราhttp://happywayforlife.blogspot.com/noreply@blogger.com (Baannumjai)Blogger199125en-usnoHappy Way For Life : ข้อมูลจริงและถูกต้องเท่านั้น คือหนทางสู่ความสุขของมนุษย์เราnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-4644215410019637154Fri, 30 Jun 2023 07:31:00 +00002023-06-30T14:35:32.257+07:00<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhaj6gk9hDBdsjnVfztgBzIrGz0JC8gk53vxy0R_-DRmgXF9a21zfKMFOMuSk1r1iHq2yu20bd0S4JnJNzhqnFK-pgeNfJ93xm6VrQExE2PytSZNAq6C8z0ucr5fVlJ8zjSX-lJeQiGQkJanm_QrmtVCk1DQTnC6f10H4-NVLgD50J3i57YfW7Lk8Luq7s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhaj6gk9hDBdsjnVfztgBzIrGz0JC8gk53vxy0R_-DRmgXF9a21zfKMFOMuSk1r1iHq2yu20bd0S4JnJNzhqnFK-pgeNfJ93xm6VrQExE2PytSZNAq6C8z0ucr5fVlJ8zjSX-lJeQiGQkJanm_QrmtVCk1DQTnC6f10H4-NVLgD50J3i57YfW7Lk8Luq7s" width="400"> </a> </div><br></div><div>บันทึกสุดท้าย ที่อยากเเบ่งปันให้ทุกคนอ่าน...</div><div><br></div><div>"เมื่อเราเรียนรู้ที่จะ ต า ย อย่างไร นั่นแหละเราถึงจะเรียนรู้ว่าเราจะใช้ชีวิตอย่างไร"</div><div><br></div><div>"นพ.ริชาร์ด เตียว" (Dr. Richard Teo) ศัลยแพทย์เสริมความงามชื่อดัง ชาวสิงคโปร์ มหาเศรษฐีร้อยล้าน ผู้ ป่ ว ย ด้วย โ ร ค ม ะ เ ร็ ง ป อ ด ร ะ ย ะ สุ ด ท้ า ย ท่านได้บรรยายประวัติชีวิตของตนเอง นับจากจุดเริ่มต้น จนถึงก้าวสุดท้าย ที่หลุดออกมาจากวงจรของการใช้ชีวิตที่ อั น ต ร า ย ได้ ก่อนที่เขาจะ จ า ก ไ ป ด้วยวัยเพียง 40 ปี ขอนำข้อความที่ประทับใจมาเตือนสติทุกคน</div><div><br></div><div>"...สวัสดีครับทุกท่าน ได้โปรดอดทนกับเสียงแหบๆ ของผมซึ่งเป็นผลมาจากการให้ ย า คี โ ม รักษา โ ร ค ม ะ เ ร็ ง ของผมนะครับ ผมอยากเริ่มต้นด้วยคำพูดที่ว่า ผมเป็นแบบฉบับของผลผลิตของสังคมทุกวันนี้ ซึ่งถูกครอบงำด้วยอิทธิพลจากสื่อ ที่สร้างอิทธิพลและความประทับใจให้แก่ผมตั้งแต่เด็กว่า “การมีความสุข คือการเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จ และการที่จะประสบความสำเร็จได้ หมายถึงการเป็นคนที่ร่ำรวยมั่งคั่ง”</div><div><br></div><div>ชีวิตของผมจึงดำเนินไปตามคติพจน์ที่ว่านี้มาตลอด สมัยเด็กๆ ผมเป็นคนที่ชอบการแข่งขันในทุกเรื่อง ไม่ว่าเรื่องกีฬา, เรื่องการเรียน หรือเรื่องการเป็นผู้นำ ผมได้สิ่งเหล่านั้นมาแล้วทั้งหมด เหลือแต่เรื่องสุดท้าย ก็คือเรื่องของเงินทอง ดังนั้นผมทนเห็นเพื่อนๆ ของผมที่ทำงานเอกชน พากันร่ำรวย ทำเงินได้มากมายมหาศาลไม่ไหว ผมจึงพูดกับตัวเองว่า “พอกันที สำหรับการฝึกอบรมเป็นจักษุแพทย์ที่เสียเวลานานมากเกินไปแล้ว”</div><div><br></div><div>ในเวลานั้น เป็นยุคที่การแพทย์เวชกรรมเสริมความงามกำลังเฟื่องฟูสุดขีด และผมเห็นเป็นโอกาสทองที่จะทำเงินได้มาก มากจนผมคิดว่า จงลืมเรื่องการฝึกเป็นจักษุแพทย์ไปเสียเถอะ ผมจะเป็นหมอเสริมความงามดีกว่า ผมพบสัจธรรมที่ว่า ไม่มีใครร่ำรวยจากการหากินกับคนจน แต่เขาร่ำรวยจากการหากินกับพวกดารา, นักการเมือง, มหาเศรษฐี และคนดังที่มีชื่อเสียงต่างหาก เพราะคนส่วนใหญ่มักจะรู้สึกแพง เมื่อต้องจ่ายเงินสัก 750 บาทเป็นค่ารักษา โ ร ค ทั่วไป แต่กลับเต็มใจที่จะควักเงิน 250,000 บาทสำหรับเป็นค่าดูดไขมันเสริมความงาม</div><div><br></div><div>ผมจึงมุ่งไปสู่ธุรกิจนี้อย่างเต็มตัว เลิกรักษาคน ป่ ว ย ทั่วไป แล้วไปเป็นแพทย์เสริมความงามแทน และมันก็ทำเงินให้ผมมาก คลินิกของผมจึงเริ่มต้นโตขึ้น จนล้นแล้วล้นอีก ต้องจ้างแพทย์เพิ่มไม่เคยเพียงพอ เช่นเดียวกับความต้องการของผมก็ไม่เคยพอเพียงเช่นกัน ทุกอย่างกำลังดำเนินไปด้วยดี นี่เป็นโอกาสทองของผมจริงๆ ในเดือนกุมภาพันธ์ปีที่แล้ว ผมจึงถอยรถเฟอรรารี่คันแรกของผมออกมา เนื่องจากผมมีเงินเหลือเก็บมากมาย ผมจึงหาลู่ทางลงทุนอย่างอื่นต่อ ในที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ ทำเงินได้ปีละกว่า 125 ล้านบาท ผมมาถึงจุดสูงสุดของชีวิตแล้ว พร้อมที่จะใช้ชีวิตอย่างรื่นรมย์</div><div><br></div><div>ในเดือนมีนาคมปี 2011 โดยไม่ทันตั้งตัว ขณะที่ผมยังสาละวนอยู่กับการออกกำลังกาย ผมเกิดมีอาการ เ จ็ บ สั น ห ลั ง ที่ไม่ยอมหาย หมอก็ตรวจพบว่า กระดูกไขสันหลังครึ่งหนึ่งของผม ถูกแทนที่ด้วยเ ซ ล ล์ ม ะ เ ร็ ง ไปหมดแล้ว วันต่อมา หมอก็ให้การวินิจฉัยว่า ผมเป็น ม ะ เ ร็ ง ป อ ด ขั้ น สุ ด ท้ า ย ม ะ เ ร็ ง ได้กระจายไปทั่ว ส ม อ ง, ไขสันหลังครึ่งหนึ่ง, ปอดทั้งสองข้าง, ตับ ,และต่อมหมวกไต, ฯลฯ ของผมแล้ว</div><div><br></div><div>ผมบอกกับตัวเองว่า เป็นไปไม่ได้ เมื่อคืนนี้ ผมยังออกกำลังกายอยู่ในห้องยิมเลย แล้วมันเกิดอะไรขึ้นนี่ ผมเชื่อว่าคุณคงรู้ได้ว่าผมมีความรู้สึกอย่างไร ขณะหนึ่ง ชีวิตของผมกำลังก้าวไปถึงจุดสุดยอดแล้ว พอข้ามวัน กลับมีข่าวร้ายมาแทนที่ และทำให้ชีวิตของผมทั้งหมดพังทลายลง ผมยอมรับไม่ได้ ผมมีญาติทั้งฝ่ายพ่อและแม่ร่วมร้อยคน และไม่มีใครเลยสักคนที่เป็น โ ร ค ม ะ เ ร็ ง ในความคิดของผมแล้ว ผมมีพันธุกรรมที่ดี ผมไม่สมควรจะได้รับสิ่งนี้ แล้วทำไมจะต้องเป็นผม</div><div><br></div><div>เหตุการณ์ต่อมา</div><div><br></div><div>ผมได้รับการเตรียมตัวเพื่อรับคี โ ม รักษา ม ะ เ ร็ ง เริ่มต้นด้วยการฉายรังสีรักษาทั่วสมอง ผมถามหมอว่า ผมจะมีชีวิตไปได้อีกนานเท่าไร หมอบอกว่า “ไม่เกินหกเดือน” ผมก็ยังคงหวังว่า นี่เป็นเพียงแค่ฝันร้าย เมื่อผมตื่นขึ้น ทุกอย่างก็จะจบเอง วันแล้ววันเล่า ขณะที่ผมต้องดิ้นรนต่อสู้กับ โ ร ค ร้ า ย ผมเกิดอาการ ซึ ม เ ศ ร้ า ตามมา</div><div><br></div><div>เขาบอกว่ามันเป็น “เสียงภายใน” ที่กระตุ้นให้เขาคิดทบทวนเรื่องความสุขของเขาและก่อนที่เขาจะจากโลกนี้ไป ดร.ริชาร์ดได้ปฏิรูปแนวคิดเรื่องความสุข “ทุกสิ่งเหล่านี้ที่ผมมี ความสำเร็จ ถ้วยรางวัล รถยนต์ บ้านและทุกๆ อย่าง ผมคิดว่าพวกเขาจะนำพาความสุขมาให้ แต่ด้วยความคิดทั้งหมดของการครอบครองพวกเขาไม่ได้ทำให้ผมไม่มีความสุข ฉันกอดเฟอร์รารีไปนอนด้วยไม่ได้ สิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขในช่วง 10 เดือนที่ผ่านมา คือการมีสัมพันธ์กับคนที่ผมรัก เพื่อนๆ คนที่ดูแลผมอย่างแท้จริง พวกเขาหัวเราะและร้องไห้ไปกับผม และพวกเขาสามารถบอกความเจ็บปวด ความทุกข์ทรมานที่ผมกำลังประสบอยู่”</div><div><br></div><div>ผมกลายมาเป็นผู้ ป่ ว ย เสียเอง ตอนนี้ผมเข้าใจมันอย่างถ่องแท้ และถ้าคุณจะถามผมว่าจะเปลี่ยนไปเป็นแพทย์อีกคนที่แตกต่างไปจากนี้หรือเปล่าถ้ากลับมีชีวิตอีกครั้ง ผมตอบได้เลยว่าใช่ ผมจะเปลี่ยนไปแน่นอน เพราะผมรู้แล้วว่าผู้ ป่ ว ย เหล่านั้นรู้สึกอย่างไร และบางทีเราก็ควรจะเรียนรู้สิ่งนี้จากของจริง สำหรับผมตอนนี้ใกล้จะถึงฉากสุดท้าย ผมรู้ดีว่ามันเป็นอย่างไร คนที่เป็นห่วงเป็นใยผม ให้กำลังใจผม ได้สร้างความแตกต่างอย่างมากในตัวผม</div><div><br></div><div>เป็นที่รู้กันว่า ม ะ เ ร็ ง ป อ ด เป็น ม ะ เ ร็ ง ที่มีอัตราการ เ สี ย ชี วิ ต สูงสุดเทียบกับ ม ะ เ ร็ ง อื่นๆ แต่ด้วยกำลังใจอย่างแรงกล้าโดยเพื่อนของผม และพี่น้องอีกหลายคนที่ผมก็ไม่เคยรู้จักมาก่อน ผลการตรวจกลับมาขณะที่ผมกำลังรอการให้คีโมบำบัดอยู่ ว่า ผมมียีนส์ EGFR positive ซึ่งมันเป็นข่าวดี เพราะผมสามารถกินย า เม็ดรักษา โ ร ค ม ะ เ ร็ ง ได้ จนเซลล์ ม ะ เ ร็ ง ยุบหายไปมากกว่า 90% ในอีกหลายเดือนต่อมา</div><div><br></div><div>การได้รับการยอมรับและสันติสุข</div><div><br></div><div>ตลอดหลายเดือนหลังๆ นี้ ผมเริ่มจะเข้าใจแล้วว่าความสุขที่แท้จริงคืออะไร ในอดีต ผมแสวงหาความสุขด้วยการไขว่คว้าหาความร่ำรวย เพราะคิดว่ามันจะทำให้ผมมีความสุข แต่เมื่อผมนอนรอความ ต า ย อยู่บนเตียงนั้น ผมกลับไม่พบความสุขเลยในบรรดาสิ่งของวัตถุทั้งหลายที่ผมครอบครองอยู่ ไม่ว่าจะเป็นรถเฟอรรารี่, ที่ดินที่ผมกำลังซื้อเพื่อสร้างบ้านพักตากอากาศ หรือแม้แต่การประสบความสำเร็จในธุรกิจ ก็ไม่ได้นำความสุขที่แท้จริงมาให้ผมเลยแม้แต่น้อย ความสุขที่แท้จริงกลับมาจากความสัมพันธ์กับผู้อื่น</div><div><br></div><div>บ่อยครั้งในอดีต ผมเคยคิดว่าการแสวงหาความมั่งคั่ง และการอวดร่ำอวดรวย โดยการขับรถเฟอรรารี่คันงามของผมไปให้ญาติๆ และเพื่อนของผมได้ชื่นชม จะนำความสุขมาให้ผมและคนอื่นๆ ที่จะได้ร่วมแสดงความยินดีร่วมกับผม แต่มันกลับเป็นความภาคภูมิใจชั่วครู่ที่ฉาบฉวย รังแต่จะสร้างความ อิ จ ฉ า ริ ษ ย า และทำให้ผู้อื่น ชิ ง ชั ง ในตัวผมมากยิ่งขึ้น นั่นไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง</div><div><br></div><div>ผมยังได้พบอีกว่า การยื่นมือไปช่วยเหลือผู้อื่นในยามที่เขาตกทุกข์ยาก เป็นสิ่งที่นำรอยยิ้มและความสุขที่แท้จริงมาสู่ผู้คน เพราะผมได้ผ่านประสบการณ์ความทุกข์ยากเช่นนี้มาแล้วด้วยตัวเอง และรู้ซึ้งว่ามันเป็นเช่นไร ไม่เหมือนคนอื่นที่ไม่เคยเป็น ม ะ เ ร็ ง แล้วคอยบอกผู้ ป่ ว ย ที่เป็น โ ร ค ม ะ เ ร็ ง ว่า “คุณต้องมีความคิดบวกเข้าไว้, ต้องมองโลกในแง่ที่ดีซิ” ถ้าลองคุณมาเป็น โ ร ค ม ะ เ ร็ ง เองบ้าง คุณจะยังมีความคิดในแง่บวกได้อีกไหม แต่สำหรับผม ผมสามารถพูดหนุนใจผู้อื่นได้อย่างเต็มปาก เพราะผมมีใบรับรองของการเป็นผู้ ป่ ว ย โ ร ค ม ะเ ร็ ง มาแล้ว</div><div><br></div><div>กล่าวโดยสรุป</div><div><br></div><div>ผมอยากพูดว่า ยิ่งคุณจัดลำดับความสำคัญของชีวิตคุณได้เร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นประโยชน์กับชีวิตของคุณมากเท่านั้น อย่าเป็นอย่างผมที่ กว่าจะรู้ว่าสิ่งไหนสำคัญ ก็ต้องผ่านความทุกข์ยากแสนสาหัส แต่ก็รอด ต า ย มาได้ สิ่งที่ผมได้เรียนรู้ ก็คือ</div><div><br></div><div>- จงรักเพื่อนบ้านและรับใช้ผู้อื่น มิใช่แต่ตัวเอง</div><div><br></div><div>- การเป็นคนร่ำรวย หรือมั่งคั่ง ไม่ใช่เรื่องที่ผิด แต่ปัญหาของมันก็คือ คนส่วนใหญ่มักจะไม่สามารถควบคุมมันได้ ยิ่งเรามีมากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งอยากได้มากขึ้นอีก ในฐานะที่เราทำวิชาชีพแพทย์ เรามักจะหลีกเลี่ยงการสร้างฐานะความมั่งคั่งให้กับตัวเองเมื่อมีโอกาสไม่ได้ แต่เราต้องจดจำไว้เสมอว่า ทุกสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ทรัพย์สมบัติแท้จริงของเรา</div><div><br></div><div>เมื่อผมเผชิญหน้ากับความ ต า ย ผมได้ลอกคราบตัวเองออกทั้งหมด เหลือไว้เพียงสิ่งที่สำคัญที่สุดเท่านั้น ที่น่าขำก็คือ เมื่อเราเรียนรู้ว่าเราจะ ต า ย อย่างไร นั่นแหละเราถึงจะเรียนรู้ว่าเราจะมีชีวิตอย่างไร</div><div><br></div><div>อย่าให้สังคมบอกคุณว่าคุณจะใช้ชีวิตอย่างไร อย่าให้สื่อต่างๆ บอกคุณว่าคุณควรจะทำอะไร สิ่งเหล่านั้นเคยเกิดขึ้นกับผมมาแล้ว ผมปล่อยให้ชีวิตผมจมไปกับความคิดที่ว่าสิ่งเหล่านี้จะนำความสุขมาให้ ผมหวังว่าคุณจะใคร่ครวญกับเรื่องนี้และตัดสินใจเลือกว่าจะใช้ชีวิตของคุณเองอย่างไร ไม่ใช่เพราะคนอื่นบอกให้คุณทำ คุณต้องตัดสินใจว่าคุณจะให้เฉพาะแต่ตัวคุณเอง หรือจะสร้างความแตกต่างขึ้นในชีวิตของผู้อื่น เพราะความสุขที่แท้จริงไม่ได้มาจากการให้อะไรกับตัวเอง ผมเคยคิดว่ามันเป็นเช่นนั้น แต่มันกลับไม่เป็นอย่างนั้นเลย (Dr. Richard Teo ได้เสียชีวิตลงในวันที่ 18 ตุลาคม 2012 ขอให้ดวงวิญญาณของเขาจงไปสู่สุขคติ)</div>http://happywayforlife.blogspot.com/2023/06/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-4367904215632109102Sat, 10 Jul 2021 18:00:00 +00002021-07-11T01:00:47.265+07:00<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMl0M_PpEk24SJtAXTfcRexa8SIjkLcTdXmCVGVxHQz71FUljnAjfqQWgq1sK62sx-HhTUA9nAHZbWTGkfuw0k25DP1SaTvkuRbhYiM6uhze4MdzAtyP0YPJyUZKHPvBdDDcuisCfIqYI/" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" data-original-height="1280" data-original-width="960" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMl0M_PpEk24SJtAXTfcRexa8SIjkLcTdXmCVGVxHQz71FUljnAjfqQWgq1sK62sx-HhTUA9nAHZbWTGkfuw0k25DP1SaTvkuRbhYiM6uhze4MdzAtyP0YPJyUZKHPvBdDDcuisCfIqYI/" width="180" /></a></div><p>&nbsp; &nbsp; &nbsp; หญิงชราคนหนึ่ง นั่งรถไฟไปยังสถานีสุดท้าย จากนั้นเธอจะนั่งรถกลับไปที่บ้านของเธอทุกวัน ขณะที่เธอกำลังนั่งบนรถไฟ เธอจะนั่งชิดขอบหน้าต่าง และเปิดหน้าต่างไว้เสมอ .....</p><p></p><p>&nbsp; &nbsp; &nbsp;เธอหยิบบางอย่างออกจากกระเป๋า และโยนออกไปข้างนอก .....&nbsp;</p><p>&nbsp; &nbsp; &nbsp; เธอทำเช่นนี้ทุกวันจนคนขายตั๋วชินชากับสิ่งที่เห็น .. !&nbsp;</p><p>&nbsp; &nbsp; &nbsp; วันหนึ่ง มีคนถามเธอว่า คุณผู้หญิง กำลังทำอะไรเหรอ?)</p><p>เธอตอบว่า "ฉันโยนเมล็ดกุหลาบ"</p><p>เขาเยาะเย้ย : เมล็ดอะไรนะ&nbsp;&nbsp;</p><p>???</p><p>คุณผู้หญิงพูดว่า: ใช่..!เมล็ดกุหลาบ .... เพราะฉันมองจากหน้าต่าง และเห็นว่า ข้างถนนดูมืดมน ไร้ชีวิตชีวา ฉันเป็นคนที่ชอบเดินทาง ฉันอยากให้ดวงตาของฉันเพลิดเพลินด้วยสีสันของดอกไม้ .....</p><p>&nbsp; &nbsp; ชายผู้นั้นหัวเราะเยาะ ในคำพูดของหญิงชรา และตอบแกมประชดประชันว่า : ฉันไม่คิดอย่างนั้น ..... ดอกไม้จะเติบโตได้อย่างไรบนทางรถไฟ..!</p><p>เธอตอบว่า : ใช่...ฉันรู้ว่า เมล็ดกุหลาบมากมาย ต้องสูญเปล่า แต่บางเมล็ด ก็ตกลงบนพื้นดิน ......</p><p>และเมื่อวันนั้นมาถึง ดอกไม้ จะเบ่งบานสวยงาม .....</p><p>ชายคนนั้นพูดว่า : แต่มันก็ต้องการน้ำด้วยนะ ....</p><p>หญิงชรากล่าวว่า : ฉันทำในสิ่งที่ฉันมี และต้องมีวันที่ฝนตกลงมาบ้าง .......</p><p>&nbsp; &nbsp; &nbsp;** ชายคนนั้นลงจากรถไฟโดยคิดว่า หญิงชรา คงจะมีภาวะสมองเสื่อม ......</p><p>หลายวันผ่านไป ชายคนนั้น ก็นั่งรถไฟ ......</p><p>ขณะที่เขานั่งอยู่บนรถไฟ รถไฟกำลังแล่น เขาเหลือบไปเห็น ดอกไม้ ที่เติบโตบนขอบถนนเต็มไปหมด ........</p><p>เขาเห็นทิวทัศน์เปลี่ยนไปเรื่อยๆ สีสันของดอกไม้ลอดผ่านช่องหน้าต่างรถมากมาย ดูสนุกเพลินตา ......</p><p>ชายคนนั้นลุกขึ้นจากที่นั่ง เพื่อดูหญิงชราคนนั้น แต่ไม่พบเธอ&nbsp;</p><p>.....</p><p>เขาถามคนขายตั๋ว ถึงหญิงชราคนนั้น คนขายตั๋วบอกกับเขาว่า : หญิงชราเสียชีวิตแล้ว เมื่อหลายเดือนก่อน ......</p><p>ชายคนนั้นคร่ำครวญถึงการตายของหญิงชรา ......&nbsp;</p><p>เขาพึมพำกับตัวเองว่า :&nbsp; 🥀ดอกไม้เติบโตขึ้นแล้ว .......&nbsp;</p><p>แต่จะมีประโยชน์อะไร ?&nbsp;</p><p>หญิงชราได้ตายจากไปแล้ว</p><p>......</p><p>เธอไม่ทันเห็นความงามดอกไม้ที่เธอปลูก .......</p><p>ขณะเดียวกัน ที่นั่งข้างหน้าของชายคนนั้น เขาได้ยินเด็กสาวพูดกับพ่อของเธอ และเธอก็มีความสุขมาก&nbsp;</p><p>เธอพูดว่า : โอ้พ่อ มองดูทิวทัศน์ ที่สวยงามนี้ซิ ! ดูดอกไม้เหล่านี้ซิ ! มันสวยงามเหลือเกิน ..... !</p><p>ชายหนุ่มจึงตระหนักรู้ ถึงความหมายของงานที่หญิงชราทำ แม้เธอจะไม่ได้เพลิดเพลินกับทิวทัศน์ของดอกไม้ก็ตาม แต่เธอก็ได้มอบของขวัญที่สวย งาม ให้กับผู้คนมากมาย ......</p><p><br /></p><p>ข้อคิด</p><p>&nbsp; &nbsp; &nbsp;🥀 โปรดโยนเมล็ดกุหลาบของคุณออกไปเถิด...ไม่สำคัญว่า คุณจะชอบดูดอกไม้นั้นหรือไม่ ....... แต่คนอื่นจะสนุก เพลิดเพลิน กับการดูดอกไม้ ที่คุณปลูกไว้แน่นอน...</p><p>&nbsp; &nbsp; &nbsp;🥀 พยายามกระจาย เมล็ดพันธ์แห่งความรัก ความสุขให้คนอื่น ..... แม้จะไม่ได้รับการขอบคุณย้อนกลับมาถึงคุณก็ตาม</p><p>&nbsp; &nbsp; &nbsp;🥀 จงทำในสิ่งที่คุณสามารถทำได้ จากการงานที่สวยงามเถิด ...... อย่าใส่ใจกับความอิจฉา ความเกลียดชัง ที่คอยเหนี่ยวรั้งความตั้งใจของคุณ และให้พยายามมีส่วนร่วมในการแพร่กระจายเมล็ดพันธ์แห่งความรักในทุกที่ ......&nbsp; เพื่อดอกไม้จะได้เติบโตเบ่งบานในชีวิตของทุกคน&nbsp;</p><p><br /></p><p>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹</p><p><br /></p>http://happywayforlife.blogspot.com/2021/07/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-1644660720317376650Tue, 16 Feb 2021 08:42:00 +00002021-02-16T15:42:39.766+07:00<div>ความสุข เกิดขึ้นระหว่างการเดินทาง&nbsp;<br></div><div>ความสุข ไม่ได้อยู่ที่จุดหมายปลายทางที่ไปถึง</div><div><br></div><div>คุณบอกกับตัวเองว่า เมื่อได้แต่งงาน และมีลูก ชีวิตของคุณก็จะดีขึ้น&nbsp;</div><div>แต่เมื่อคุณมีลูก และลูกของคุณยังเล็กอยู่ คุณก็เกิดความรู้สึกว่า เมื่อเขาโตขึ้น เราคงมีความสุขและสบายขึ้น</div><div><br></div><div>แต่เมื่อลูกโตมากขึ้น จนย่างเข้าสู่วัยรุ่น&nbsp;</div><div>คุณกลับรู้สึกไม่ได้ดั่งใจอีกครั้ง&nbsp;</div><div>และเมื่อลูก ๆ ผ่านพ้นช่วงวัยรุ่นไปได้&nbsp;</div><div>คุณคิดว่า คุณจะมีความสุขมากขึ้น&nbsp;</div><div>แต่คุณกลับบอกกับตัวเองอีกว่า จะรอให้ลูก ๆ&nbsp;</div><div>จัดการกับตัวของเค้าเอง ให้เรียบร้อยดีเสียก่อน ก็น่าจะดีขึ้น</div><div><br></div><div>บางครั้ง คุณคิดว่า ถ้าคุณมีบ้าน มีรถ มีวันหยุดพักร้อนนาน ๆ และเมื่อถึงวันเกษียณอายุการทำงาน ชีวิตของคุณ น่าจะมีความสุขมากที่สุด&nbsp;</div><div>แต่เมื่อเกษียนแล้วก็จริง แต่ทำไมถึงยังไม่มีความสุขสักที</div><div><br></div><div>ความสุขของชีวิตอยู่ที่ไหนกัน ? หนอ</div><div>แท้จริงแล้ว ความสุขของชีวิต อยู่ ณ ช่วงเวลาขณะนี้ ช่วงเวลาปัจจุบันนี้ต่างหาก ไม่ต้องรอ ให้ความสุขมาหาเราในอนาคต&nbsp;</div><div>เราควรมีความสุข และพึงพอใจกับความสุขอยู่ในปัจจุบัน</div><div><br></div><div>ชีวิต ของมนุษย์ทุกคน ต้องมีสิ่งท้าทายเข้ามาอยู่ตลอดเวลา ทั้งอุปสรรคต่าง ๆ หรือบททดสอบชีวิต อันยากเข็ญ แต่ในที่สุด เราก็จะต้องก้าวผ่านไป อุปสรรคกับชีวิต เป็นของคู่กัน&nbsp;</div><div>ดังนั้น เป็นหน้าที่ของเรา ที่ต้องหาความสุข และความพึงพอใจ จากการเดินทางบนถนนแห่งชีวิตนี้ ซึ่งจะทำให้ชีวิตมีความสุขมากกว่า ที่จะรอให้ถึงจุดหมายปลายทางก่อน แล้วถึงจะมีความสุขได้</div><div><br></div><div>เริ่มหยุดพูดกับตัวเองเสียทีว่า ถ้าฉันลดน้ำหนักได้สัก 5 กิโล ฉันถึงจะมีความสุข ถ้าฉันได้แต่งงาน ฉันถึงจะมีความสุข ถ้าผมได้ซื้อบ้าน ผมถึงจะมีความสุข ถ้าผมได้เกิดเป็นลูกคนรวย ผมถึงจะมีความสุข ถ้าคุณหยุดพูดถึงสิ่งเหล่านี้ได้ ชีวิตของคุณก็จะมีความสุข และคุณจะรู้สึกพึงพอใจกับชีวิต</div><div><br></div><div>ตอบคำถาม ต่อไปนี้&nbsp;</div><div>1. บอกชื่อคน 3 คน ที่รวยที่สุดในโลก</div><div>2. บอกชื่อนางงามจักรวาล 3 คนล่าสุด</div><div>3. บอกชื่อ ผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบล 3 คนล่าสุด&nbsp;</div><div>4. บอกชื่อนักแสดงนำชาย 3 คนล่าสุด ที่ได้รับรางวัลออสการ์</div><div><br></div><div>นึกไม่ออกใช่ไหม? ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย ไม่มีใครหรอก ที่จะจดจำคนเหล่านี้ได้ทั้งหมด คนที่ได้รับการยกย่องสรรเสริญ ก็ล้วนล้มหายตายจาก ไปตามกาลเวลา รางวัลต่าง ๆ เมื่อวางไว้นาน ก็จะถูกฝุ่นจับ แม้แต่ผู้ชนะ ก็จะถูกลืมในไม่ช้า</div><div><br></div><div>ตอบคำถาม ต่อไปนี้&nbsp;</div><div>1. บอกชื่ออาจารย์ 3 ท่าน ที่เคยช่วยเหลือคุณ ในเรื่องการเรียน&nbsp;</div><div>2. บอกชื่อเพื่อน 3 คนที่ช่วยเหลือคุณ ในยามที่คุณต้องการ&nbsp;</div><div>3. นึกถึงคน 3 คนที่ทำให้คุณรู้สึกว่า คุณได้เป็นคนพิเศษของเขาเหล่านั้น&nbsp;</div><div>4. บอกชื่อคน 3 คนที่คุณอยากใช้เวลาดี ๆ ด้วย</div><div><br></div><div>นึกออกง่ายกว่าใช่ไหม? นั่นเป็นเพราะว่าคนที่มีความหมายต่อชีวิตคุณ ไม่ได้เป็นคนที่ต้องเป็นคนเก่ง ที่สุด หรือ สวย หล่อที่สุด&nbsp;</div><div>ไม่ได้มีเงินมากที่สุด ไม่ต้องได้รับรางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เพราะยังมีคนใกล้ตัวคุณ อีกหลายคน ที่ห่วงใยคุณ คอยให้การดูแลคุณ&nbsp;</div><div>และเวลาที่มีอะไรเกิดขึ้น ก็จะคอยอยู่เคียงข้างคุณ คอยปลอบโยนคุณ คอยให้กำลังใจคุณ</div><div><br></div><div>... ไม่มีช่วงเวลาไหน ที่จะมีความสุข&nbsp;</div><div>มากกว่าช่วงเวลา ณ ปัจจุบันนี้..&nbsp;</div><div>..จงใช้ชีวิตให้มีความสุขกับช่วงเวลาปัจจุบัน..</div><div><br></div><div>สูตรเกี่ยวกับบุคลิกของตัวเอง ที่ควรไปจะคู่กับสูตรสุขภาพ มีอย่างนี้</div><div><br></div><div>๑. อย่าเปรียบเทียบ ชีวิตของตัวเองกับคนอื่น คุณไม่รู้หรอกว่าคนที่คุณอิจฉานั้น เขามีความทุกข์ยิ่งกว่าคุณอย่างไรบ้าง</div><div><br></div><div>๒. อย่าคิดทางลบ เกี่ยวกับเรื่องที่คุณควบคุม หรือกำหนดไม่ได้ แทนที่จะมองโลกในแง่ร้าย​ ก็ทุ่มเทกำลัง และพลังงานใ ห้กับความคิด ทางบวก ณ ปัจจุบันเสีย</div><div><br></div><div>๓. อย่าทำอะไร ๆ เกินกว่าที่ตัวเองจะทำได้ ...รู้ว่าขีดจำกัดของตัวเองอยู่ที่ไหน</div><div><br></div><div>๔. อย่าเอาจริงเอาจัง กับตัวเองนัก เพราะคนอื่นเขา ไม่ได้ซีเรียสกับคุณเท่าไหร่หรอก</div><div><br></div><div>๕. อย่าเสียเวลา และ พลังงานอันมีค่าของคุณ กับเรื่องหยุมหยิม หรือเรื่องซุบซิบ...นินทา... นอกเสียจากว่ามันจะทำให้คุณผ่อนคลายได้อย่างจริงจัง</div><div><br></div><div>๖. จงฝันตอนตื่น มากกว่าตอนหลับ</div><div><br></div><div>๗. ความรู้สึกอิจฉาริษยา เป็นเรื่องเสียเวลาเปล่าๆปลี้ๆ...เมื่อคิดให้ดีก็จะรู้ว่า คุณมีทุกอย่างที่คุณจำเป็นต้องมีแล้ว</div><div><br></div><div>๘. ลืมเรื่องขัดแย้งในอดีตเสีย และอย่าได้เตือนสามีหรือภรรยาคุณ เกี่ยวกับความผิดพลาดในอดีตของอีกฝ่ายหนึ่งเลย เพราะมันจะทำลายความสุขปัจจุบันของคุณ&nbsp;</div><div><br></div><div>๙. ชีวิตนี้ สั้นเกินกว่าที่เราจะไปโกรธเกลียดใคร ๆ ..จงอย่าเกลียดคนอื่น&nbsp;</div><div><br></div><div>๑๐.ประกาศสงบศึกกับอดีตให้สิ้น จะได้ไม่่ทำลายความสุขในปัจจุบันของคุณ</div><div><br></div><div>๑๑. ไม่มีใครกำหนดความสุขของคุณได้ นอกจากคุณเอง</div><div><br></div><div>๑๒. จงเข้าใจเสียว่า ชีวิตก็คือโรงเรียน คุณมาเพื่อ เรียนรู้ และ ปัญหาเป็นเพียงส่วนหนึ่ง ของหลักสูตรซึ่งเมื่อมาแล้วก็หายไป...เหมือนโจทย์วิชาพีชคณิต...แต่สิ่งที่คุณเรียนรู้นั้นอยู่กับคุณตลอดชีวิต</div><div><br></div><div>๑๓. จงยิ้มและหัวเราะมากขึ้น</div><div><br></div><div>๑๔. คุณไม่จำเป็นต้องชนะทุกครั้ง ที่ถกเถียงกับคนอื่น หรอก... บางครั้งก็ยอมรับว่าเราเห็นแตกต่างกันได้...เห็นพ้องที่จะเห็นต่างก็ไม่เห็นเสียหายแต่อย่างไร</div><div><br></div><div>แล้วเราควรจะมีทัศนคติอย่างไรต่อชุมชนและคนรอบข้าง เราล่ะ ?</div><div><br></div><div>๑. อย่าลืมโทรฯหาครอบครัวบ่อย ๆ&nbsp;</div><div>๒. จงหาอะไรดี ๆ ให้คนอื่นทุกวัน&nbsp;</div><div>๓. จงให้อภัยทุกคน สำหรับทุกอย่าง&nbsp;</div><div>๔. จงหาเวลาอยู่กับคนอายุเกิน 70 และต่ำกว่า 6 ขวบ&nbsp;</div><div>๕. พยายามทำให้อย่างน้อย 3 คนยิ้มได้ทุกวัน&nbsp;</div><div>๖. คนอื่นเขาคิดอย่างไรกับคุณ ไม่ใช่เรื่องของคุณสักหน่อย&nbsp;</div><div>๗. งานของคุณ ไม่ดูแลคุณตอนคุณป่วยหรอก แต่ครอบครัว และ เพื่อนคุณ ต่างหากเล่าที่จะดูแลคุณ ในยามคุณมีปัญหา สุขภาพ&nbsp;</div><div><br></div><div>ดังนั้น​ อย่าได้ห่างเหิน กับคนใกล้ชิดเป็นอันขาด และ ถ้าหากสามารถดำรงชีวิต ให้มีความหมายได้&nbsp; ก็ควรจะทำ ดังต่อไปนี้&nbsp;</div><div><br></div><div>๑. จงทำ และทำในสิ่งที่ควรทำให้มีความสุข&nbsp;</div><div>๒. อะไรที่ ไม่เป็นประโยชน์​ ไม่สวย ไม่งาม ไม่น่ารื่นรมย์ จงทิ้ง ไปเสีย...เก็บไว้ทำไม?&nbsp;</div><div>๓. เวลา ย่อมรักษาแผลทุกอย่างได้&nbsp;</div><div>๔. ไม่ว่าสถานการณ์จะดี หรือเลวปานใด​ เดี๋ยวมันก็จะเปลี่ยนไป&nbsp;</div><div>๕. ไม่ว่าคุณจะรู้สึก อย่างไร ในตอนเช้าของทุกวัน​ จงลุกจากเตียง แต่งตัว และปรากฎตัวต่อหน้า คนที่เราร่วมงาน ด้วย...ความรู้สึกที่ดี&nbsp;</div><div>get up, dress up and show up.&nbsp;</div><div>๖. คิดเสมอว่าสิ่งที่ดี ที่สุดยังมาไม่ถึง รอต่อไป</div><div>๗. ถ้าคุณยังลุกขึ้นตอนเช้าได้ อย่าลืมขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่คุณนับถือเสียด้วย ที่ทำให้คุณ อยู่มาได้ถึงในวันรุ่งขึ้น&nbsp;</div><div>๘. เชื่อเถอะว่าส่วนลึก ๆ ในใจของคุณนั้นมีความสุข เสมอ...ดังนั้นส่วนนอกของคุณทุกข์โศกไปทำไมเล่า</div><div><br></div><div>และสุดท้ายที่สำคัญที่สุด</div><div><br></div><div>" ส่งบทความที่ต่อไปให้คน ที่คุณรักและห่วงหาอาทรด้วยนะคะ.." ด้วยรักและห่วงใยเสมอ</div><div><div><br></div></div>http://happywayforlife.blogspot.com/2020/06/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-9082126401081161279Wed, 18 Sep 2019 09:30:00 +00002019-09-14T00:36:08.131+07:00กฎแห่งความสุขข้อคิดความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm_lnvyzkU-UXHpkBXg_EEvTJEOkM8O6iPoCO5FLgnZ3yMRQqJwp9S9nBlZGXkjKYJM5bFLpM1EX8wHOGhpLn1uH4bfKU61HqseGR2fmoy-xJFv3Yv5O2vjLxyF3_7BsCdUdI_NgnmyK4/s1600/download.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="159" data-original-width="318" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm_lnvyzkU-UXHpkBXg_EEvTJEOkM8O6iPoCO5FLgnZ3yMRQqJwp9S9nBlZGXkjKYJM5bFLpM1EX8wHOGhpLn1uH4bfKU61HqseGR2fmoy-xJFv3Yv5O2vjLxyF3_7BsCdUdI_NgnmyK4/s1600/download.jpeg" /></a></div> <br /> ในใจของทุกคนมีกุญแจแห่งความสุข<br /> อยู่คนละดอก แต่เรามักเอากุญแจแห่งความสุขนั้น <br /> ไปฝากไว้ในมือของคนอื่น<br /> <br /> แม่บ้านคนหนึ่งเอ่ยขึ้นว่า <br /> "ฉันไม่มีความสุขเลย เพราะสามีฉันต้องไป<br /> ประชุมต่างจังหวัดบ่อยๆ เขาไม่ค่อยอยู่บ้าน" <br /> เธอเอากุญแจแห่งความสุขใส่ไว้ในมือของสามี<br /> <br /> คุณแม่คนหนึ่งเอ่ยว่า <br /> "ลูกของฉันไม่เคยชื่อฟังฉันเลย <br /> มันทำให้ฉันโมโหอยู่เสมอ" <br /> นางเอากุญแจแห่งความสุขใส่ไว้ในมือของลูกๆ<br /> <br /> ผู้ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นว่า <br /> "เจ้านายไม่เคยเห็นผมอยู่ในสายตา <br /> ทำให้ผมกลายเป็นคนโมโหร้าย" <br /> เขาฝากกุญแจแห่งความสุขไว้ในมือของเถ้าแก่ <br /> <br /> แม่ผัวกล่าวว่า <br /> "ลูกสะใภ้ของฉันไม่กตัญญู <br /> ฉันช่างโชคร้ายอะไรอย่างนี้?" <br /> นางฝากกุญแจไว้ที่ลูกสะใภ้<br /> ..<br /> <br /> ชายชราคนหนึ่งมักจะไปซื้อหนังสือพิมพ์<br /> จากร้านประจำอยู่เสมอ พนักงานร้านนี้มักแสดง<br /> สีหน้าจองหองและดูหมิ่นเขาเสมอ <br /> ชายชราคิดว่า<br /> “ฉันจะไปถือสาหาความเด็กมันทำไม? <br /> ฉันไปซื้อหนังสือพิมพ์นะ <br /> ฉันไม่ได้ไปดูหน้าเด็กนั่น!<br /> เด็กร้านนี้ไม่มีมารยาทมันก็เรื่องของเด็ก<br /> ฉันจะต้องอารมณ์บูดตามเด็กพวกนี้ด้วยเหรอ <br /> ชายชราถือลูกกุญแจเอง จึงไม่มีอารมณ์โกรธ<br /> และเป็นทุกข์<br /> <br /> ....เรามักจะกล่าวโทษว่าคนอื่นว่า<br /> ทำให้เราไม่มีความสุข <br /> แต่ความเป็นจริงแล้วเรานั่นแหละที่ <br /> "เอาความสุขไปฝากไว้ที่คนอื่น"<br /> <br /> ตอนนี้กุญแจแห่งความสุขของคุณอยู่ที่ไหน? <br /> อยู่ในมือของคนอื่นหรือเปล่า? <br /> เอามันกลับคืนมาไว้ในมือของตัวเองเถอะ<br /> <div> <br /></div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/09/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-5550417793433850424Wed, 01 May 2019 01:00:00 +00002019-05-01T08:00:02.776+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div style="text-align: center;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXYxjnVZTlsE-1YAHae4_VgvtAF0YoAS5vQjHa4lTj8xMCN9BEnKNbeU6JHy4YNT_k1uVtuEjn9yWZO5wJV1eqM4RYVFyjZFYIJVtyiFgsg7Vi8rDT0L9C3dUZ1gL6IDOTfRKJ9CMA7pE/s1600/1416554597.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="315" data-original-width="851" height="236" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXYxjnVZTlsE-1YAHae4_VgvtAF0YoAS5vQjHa4lTj8xMCN9BEnKNbeU6JHy4YNT_k1uVtuEjn9yWZO5wJV1eqM4RYVFyjZFYIJVtyiFgsg7Vi8rDT0L9C3dUZ1gL6IDOTfRKJ9CMA7pE/s640/1416554597.jpg" width="640" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <br /> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/PKY3BYKlAfU" width="560"></iframe></div> <br /> ความสุขขึ้นอยู่กับการทำกิจกรรมที่มีคุณค่า แต่มีคนเดียวเท่านั้นที่รู้ได้อย่างแน่นอนว่าอะไรเป็นสิ่งที่ทำให้เรามีความสุข นั่นก็คือตัวเราเอง <br /> <br /> ข้อพึงปฏิบัติ ในหนังสือเล่มนี้เปรียบเสมือนขอบถนน ถ้าเราไม่ปฏิบัติตาม เราก็จะเหมือนคนที่ขับรถพุ่งออกไปนอกขอบ ซึ่งผลลัพธ์อาจเป็นความเสียหายที่เกิดขึ้นในชั่วขณะนั้น ความเสียหายในความสัมพันธ์ หรือในชีวิต <br /> <br /> มีแต่คุณเท่านั้นที่จะบอกได้ว่า ถนนสายนั้นมุ่งไปยังที่ใด เพราะเราเองเป็นผู้วางเป้าหมายของตัวเรา สำหรับชั่วโมงยาม สำหรับความสัมพันธ์หรือสำหรับช่วงนั้นๆ ของชีวิต <br /> <br /> บางทีเราอาจมีความรู้สึกเหมือนใบไม้ที่ปลิวว่อนอยู่บนถนนที่สกปรกหรือเราอาจรู้สึกเหมือนทรายเม็ดหนึ่งที่ติดอยู่ ณ ที่ใดสักแห่ง ไม่มีใครบอกว่าชีวิตเป็นเรื่องสงบราบรื่น ไม่ใช่เช่นนั้นเลย คนเราไม่ใช่ใบไม้ที่ขาดวิ่น หรือเป็นเพียงทรายเม็ดหนึ่ง เราสามารถวาดแผนที่ชีวิตตนเองได้และเดินไปตามแผนที่นั้น ไม่ว่าจะมากหรือน้อยก็ตาม <br /> <br /> เราอาจคิดว่า เรื่องราวต่างๆ ในปัจจุบันมีมากมายจนกระทั่งสายเกินไปแล้วที่จะแก้ไข อาจจะมีความคิดว่า หนทางในอดีตนั้นสับสนยุ่งเหยิงมากเสียจนไม่มีโอกาสที่จะวาดเส้นทางสำหรับอนาคตใดๆ ที่จะแตกต่างไปจากเดิม แท้จริงแล้ว มีจุดหนึ่งบนถนนที่เราสามารถเขียนแผนที่ใหม่ได้ขอจงพยายามเดินตามทางสายใหม่นั้น ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจอยู่เราสามารถเริ่มต้นใหม่ได้ทุกเมื่อ <br /> <br /> เราสามารถกล่าวได้โดยไม่ต้องกลัวถูกโต้แย้งว่า ผู้อื่นอาจเยาะเย้ยและพยายามสารพัดวิธีที่จะผลักเราให้ตกถนน พยายามหลอกล่อหลายวิธีที่จะให้เรามีชีวิตซึ่งไร้ศีลธรรม คนพวกนี้ทำเช่นนี้เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวของเขาเอง และถ้าเราคล้อยตาม เราก็จะประสบกับความทุกข์โศกและเสียใจได้ <br /> <br /> แน่นอนว่า เราอาจจะล้มเหลวบ้างเมื่อพยายามที่จะนำหนังสือเล่มนี้ไปปฏิบัติใช้ และแนะนำให้ผู้อื่นปฏิบัติใช้ด้วย แต่เราก็ควรจะเรียนรู้จากสิ่งเหล่านั้น และขอให้ปฏิบัติต่อไป ใครกันบอกว่าถนนไม่ขรุขระ <br /> <br /> ถึงกระนั้นเราก็ยังเดินต่อไปได้ คนเราถ้าล้มแล้วก็ไม่ได้หมายความว่าลุกขึ้นมาใหม่ แล้วก้าวต่อไปไม่ได้ <br /> <br /> ถ้าเราพยายามเดินภายในกรอบถนน เราจะไม่ผิดพลาด ความตื่นเต้นที่แท้จริง ความสุข และความสนุกนั้นเกิดมาจากสิ่งอื่น ไม่ใช่จากชีวิตที่พังทลาย <br /> <br /> ถ้าคุณสามารถทำให้ผู้อื่นเดินไปตามถนนสายนี้ได้แล้ว ตัวคุณเองก็จะเป็นอิสระพอที่จะให้โอกาสตัวเองได้ค้นพบว่า ความสุขที่แท้จริงคืออะไร <br /> <br /> หนทางสู่ความสุขคือถนนสายด่วน<br /> สำหรับบุคคลที่รู้ว่าขอบถนนอยู่ตรงไหน <br /> <br /> คุณเป็นผู้ขับ <br /> <br /> ขอให้โชคดี <br /> <br /> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewayt ohappiness.org</div> <br />http://happywayforlife.blogspot.com/2019/05/21.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-8728171284235274389Tue, 30 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-30T08:00:10.209+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheOdl_VF74Y4TzTMw1aFEVt916zrpfBOLHTqIGa-SpMaxsoU-k9fCZvyRd3TXrOCCiUxsSvz_I58A6OB_MoMfVHhJsCdMvdIOWhRWjW8l-bxOg6qhWICc102mm-lJeXMWlVzaaHUyfDlU/s1600/twth21.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheOdl_VF74Y4TzTMw1aFEVt916zrpfBOLHTqIGa-SpMaxsoU-k9fCZvyRd3TXrOCCiUxsSvz_I58A6OB_MoMfVHhJsCdMvdIOWhRWjW8l-bxOg6qhWICc102mm-lJeXMWlVzaaHUyfDlU/s640/twth21.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/26_FBEJqFwg" width="560"></iframe></div> <br /> บางครั้งผู้อื่นก็พยายามบดขยี้เรา ทำลายความหวัง ความฝัน อนาคต และตัวเราเอง <br /> <br /> คนที่คิดร้ายต่อเราอาจพยายามทำให้เราตกต่ำลงได้ ด้วยการเยาะเย้ย และการกระทำอีกนานาประการ <br /> <br /> ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุใดก็ตาม การที่คนเราพยายามปรับปรุงตนเองให้ดีขึ้น มีความสุขมากขึ้นอาจจะกลายเป็นเรื่องให้ผู้อื่นโจมตีได้ <br /> <br /> บางครั้งเราอาจจะต้องจัดการโดยตรงกับผู้ต่อต้านเหล่านั้น อย่างไรก็ตาม ยังมีวิธีจัดการแบบระยะยาวและมักได้ผลอยู่เสมอ <br /> <br /> แท้จริงแล้ว คนเหล่านี้กำลังพยายามทำอะไรกับผู้อื่นอยู่ หรือพวกเขากำลังพยายามกดดันให้ผู้อื่นตกต่ำลงนั่นเอง <br /> <br /> เขาจะต้องมีความคิดว่า ผู้อื่นนั้นเป็นอันตรายกับเขาไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง และถ้าคนนั้นเกิดประสบความสำเร็จขึ้นมา ก็จะเป็นภัยคุกคามต่อตัวเขาได้ เพราะฉะนั้นเขาจึงพยายามลดคุณค่าในความสามารถและสมรรถภาพของผู้อื่นด้วยวิธีการต่างๆ <br /> <br /> คนบ้าบางคนถึงกับมีแผนการทำนองที่ว่า<i> “ถ้า ก. เกิดประสบความสำเร็จมากขึ้น ก. ก็จะเป็นภัยคุกคามตัวฉัน เพราะฉะนั้นฉันจะต้องทำทุกอย่าง เพื่อทำให้ ก. ประสบความสำเร็จได้น้อยลง” </i>เขาคงไม่เคยคิดเลยว่า การกระทำของเขาอาจจะทำให้ ก. กลายเป็นศัตรูของเขาได้ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้น ก ไม่เคยเป็นศัตรูเลย จัดได้ว่าคนเสียสติประเภทนี้ต้องประสบกับปัญหาอย่างแน่แท้ทีเดียว บางคนก็ปฏิบัติเช่นนี้ไปเพียงเพราะมีอคติต่อผู้นั้นหรือแค่เพราะว่าเขา <b>“ไม่ชอบคนบางคน” </b><br /> <br /> ไม่ว่าการกระทำเหล่านี้จะเป็นไปในรูปแบบใดก็ตาม จุดประสงค์ที่แท้จริงก็เพื่อให้ผู้ถูกกลั่นแกล้งไม่เจริญและไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต <br /> <br /> วิธีจัดการกับสถานการณ์และบุคคลประเภทนี้ วิธีที่แท้จริงที่จะชนะเขาได้ก็คือ เราต้องมั่งคั่งและเจริญรุ่งเรือง <br /> <br /> เป็นเรื่องจริงทีเดียวว่า คนประเภทนี้ถ้าเห็นคนอื่นได้ดี ก็จะยิ่งโกรธแค้นและโจมตีหนักขึ้นไปอีก ถ้าจำเป็นจริงๆ สิ่งที่เราควรทำก็คือรับมือกับคนๆ นั้น แต่จงอย่าเลิกล้มความพยายามที่จะมั่งคั่งและเจริญรุ่งเรือง เพราะคนเหล่านั้นต้องการให้คุณล้มเลิก <br /> <br /> ถ้าคุณมั่งคั่งและเจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้นเรื่อยๆ คนเหล่านั้นจะเกิดความหมดอาลัยตายอยาก และสามารถล้มเลิกการกระทำร้ายๆ ต่อคุณไปได้อย่างสิ้นเชิง <br /> <br /> ถ้าจุดมุ่งหมายในชีวิตของเราเป็นสิ่งที่มีค่ามีความหมาย ถ้าเราทำตามเป้าหมายโดยนึกถึงข้อพึงปฏิบัติในหนังสือ<i>หนทางสู่ความสุข</i>เล่มนี้ด้วย และถ้าเรามั่งคั่งและเจริญรุ่งเรืองแล้ว เราก็จะเป็นผู้ชนะอย่างแน่นอนที่สุด โดยหวังได้ว่าจะไม่ต้องมีการทำร้าย แม้แต่ปลายผมของพวกเขาเหล่านั้น <br /> <br /> <h3> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">และนั่นคือคำอวยพรที่ผมมอบให้แก่คุณ</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">จงมั่งคั่งและเจริญรุ่งเรือง</span><br /> <span style="color: blue;"><br /></span> <span style="color: blue;"><iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/MKawO9NaxlI" width="560"></iframe></span></div> </h3> <div> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> </div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/21_30.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-65573197546289134Mon, 29 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-29T08:00:08.406+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_J2hzudnKfAkT1ZnBRJ88U5p3EzCOpQnUh031Pm_W6q_58oY1DYYzPZSkrZ13CO_Wzifz_N8fif67eAZQIWmHVSgbZ13JA86ebWMMlVwRmHoLccmNcDaVUyYKSX8D38HvDASv7dHO-p4/s1600/twth20.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_J2hzudnKfAkT1ZnBRJ88U5p3EzCOpQnUh031Pm_W6q_58oY1DYYzPZSkrZ13CO_Wzifz_N8fif67eAZQIWmHVSgbZ13JA86ebWMMlVwRmHoLccmNcDaVUyYKSX8D38HvDASv7dHO-p4/s640/twth20.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/B-38mb2q1cQ" width="560"></iframe></div> <br /> นี่คือ “กฎทอง” ที่อยู่ในรูปแบบของการบอกให้ทำ (ไม่ใช่การห้ามปราม) <br /> <br /> ไม่ต้องแปลกใจเลย ถ้าเห็นใครดูเหมือนจะไม่พอใจเมื่อถูกบอกให้ <b>“เป็นคนดี” </b>ความรู้สึกไม่พอใจนี้อาจไม่ได้มาจากความคิดที่ว่าต้อง<b> “เป็นคนดี”</b> หากแต่เป็นเพราะว่า แท้จริงแล้ว บุคคลนั้นไม่เข้าใจว่าการเป็น คนดีหมายความว่าอย่างไร <br /> <br /> เราสามารถพบเจอความคิดที่ขัดแย้งกันต่างๆ นานาและความสับสน ที่ว่า <b>“ความประพฤติที่ดี”</b> คืออะไร เราอาจจะไม่เคยเข้าใจเลย (ถึงแม้ว่าครูจะเข้าใจก็ตาม) ว่าทำไมครูต้องให้คะแนน <b>“ความประพฤติ”</b> เราเท่านั้นเท่านี้ด้วย เราอาจจะเคยได้รับข้อมูลเท็จหรือทึกทักเอาเองอย่างผิดๆ ก็ได้ว่าความประพฤติที่ดีนี้เป็นอย่างไร เช่น ความคิดที่ว่า <b>“เด็กควรอยู่ใน สายตาผู้ใหญ่อย่างเงียบๆ ไม่ต้องออกความคิดเห็น” </b>“การเป็นคนดีหมายความว่าต้องอยู่นิ่งๆ ไม่ต้องมีบทบาทอะไร” <br /> <br /> อย่างไรก็ตาม ยังมีวิธีที่เราจะทำความเข้าใจทั้งหมดนี้ได้อย่างถ่องแท้ <br /> <br /> ในทุกยุคทุกสมัยและในเกือบทุกแห่งหน มนุษย์ได้ยกย่องและนับถือ ค่านิยมบางอย่างซึ่งเราเรียกว่า คุณความดี คุณสมบัติเหล่านี้เรามองว่า เป็นคุณสมบัติของผู้มีปัญญา นักบวช นักบุญ และเทพเจ้าต่างๆ สิ่งนี้เอง ที่ทำให้เกิดความแตกต่างระหว่างคนป่าเถื่อนกับคนมีวัฒนธรรม รวมทั้ง ความแตกต่างระหว่างความจลาจลยุ่งเหยิงกับสังคมที่มีระบบระเบียบ <br /> <br /> ไม่จำเป็นจะต้องมีคำบอกจากสวรรค์หรือการค้นคว้าอย่างน่าเบื่อหน่าย จากตำราเล่มหนาของนักปรัชญาจึงจะรู้ได้ว่า <b>“ความดี” </b>คืออะไร เพราะ เราสามารถค้นพบเรื่องนี้ได้ด้วยตนเอง <br /> <br /> แทบจะทุกคนสามารถคิดพิจารณาเรื่องนี้ด้วยตนเองได้ <br /> <br /> ลองคิดทบทวนดูว่าคุณต้องการให้เขาปฏิบัติต่อคุณอย่างไร แล้วคุณ จะเข้าใจได้ว่า อะไรคือคุณความดีของมนุษย์ จงนึกดูว่าคุณต้องการให้ผู้คนปฏิบัติต่อคุณแบบไหน <br /> <br /> อันดับแรกสุด คุณคงต้องการให้เขาปฏิบัติกับคุณอย่างเที่ยงตรง คุณคงไม่ต้องการให้เขาพูดเท็จเกี่ยวกับตัวคุณ หรือประณามคุณอย่างรุนแรง หรือผิดๆ ใช่หรือไม่ <br /> <br /> คุณคงต้องการให้เพื่อนผองและมิตรสหายของคุณมีความจงรักภักดี คุณคงไม่ต้องการให้เขาทรยศหักหลัง <br /> <br /> คุณคงต้องการให้คนอื่นปฏิบัติต่อคุณอย่างมีน้ำใจเป็นนักกีฬา ไม่ใช้เล่ห์กลหรือการตบตาหลอกหลวง <br /> <br /> คุณคงต้องการให้คนอื่นมีความยุติธรรมต่อคุณในเรื่องใดๆ ที่เกี่ยวข้องกัน คุณย่อมต้องการให้เขาซื่อสัตย์สุจริต ไม่คดโกงคุณใช่ไหม <br /> <br /> คุณอาจจะต้องการให้เขาปฏิบัติต่อคุณอย่างเมตตากรุณาและไม่โหดร้ายทารุณ <br /> <br /> คุณคงอยากให้ผู้อื่นคำนึงถึงสิทธิและความรู้สึกของคุณ <br /> <br /> เมื่อคุณรู้สึกหดหู่ท้อถอย คุณคงอยากให้ผู้อื่นเห็นอกเห็นใจ <br /> <br /> แทนที่จะระเบิดอารมณ์ใส่คุณอย่างรุนแรง คุณคงอยากให้ผู้อื่นควบคุมตัวเองได้ใช่หรือไม่ <br /> <br /> ถ้าคุณมีข้อควรตำหนิหรือข้อบกพร่อง ถ้าคุณทำผิด คุณคงอยากให้คนอื่นมีความอดทนและยอมรับ ไม่ติเตียนวิพากษ์วิจารณ์ <br /> <br /> คุณคงอยากให้เขายกโทษแทนที่จะให้เขามุ่งด่าทอและทำโทษใช่ไหม <br /> <br /> คุณคงอยากให้ผู้อื่นใจดี มีความกรุณาปราณีต่อคุณ ไม่ใจร้ายหรือ ตระหนี่ถี่เหนียว <br /> <br /> คุณอาจปรารถนาให้ผู้อื่นมีความเชื่อมั่นในตัวคุณมากกว่าเคลือบแคลง สงสัยในตัวคุณตลอดเวลา <br /> <br /> คุณคงชอบให้ผู้อื่นเคารพในตัวคุณมากกว่าดูถูกเหยียดหยาม <br /> <br /> บางที คุณอาจต้องการให้ผู้อื่นสุภาพกับคุณและปฏิบัติกับคุณอย่างให้เกียรติใช่ไหม <br /> <br /> คุณอาจต้องการให้ผู้อื่นชื่นชมในตัวคุณ <br /> <br /> เมื่อคุณทำอะไรให้ผู้อื่น คุณคงอยากให้เขารู้สึกขอบคุณ ใช่หรือไม่ <br /> <br /> คุณคงอยากให้ผู้อื่นเป็นมิตรกับคุณ <br /> <br /> คุณอาจต้องการความรักจากคนบางคน <br /> <br /> และเหนือสิ่งอื่นใด คุณคงไม่ชอบให้ผู้คนเพียงแค่เสแสร้งแสดงสิ่งเหล่านี้ออกมา แต่คุณคงอยากให้เขาแสดงออกมาจากน้ำใสใจจริง และ ด้วยคุณธรรมในจิตใจจริงๆ <br /> <br /> คุณอาจนึกถึงข้อพึงปฏิบัติอื่นๆ ได้อีกนอกเหนือจากนี้ และก็ยังมีข้อพึงปฏิบัติต่างๆ ในหนังสือหนทางสู่ความสุขเล่มนี้ด้วย แต่ทั้งหมดที่กล่าวมาข้างต้นคงจะทำให้ คุณสรุปออกมาได้แล้วถึงสิ่งที่เรียกว่า <b>คุณความดี </b><br /> เราไม่จำเป็นต้องมีจินตนาการมากมายจึงจะรู้ได้ว่า ถ้าคนรอบข้างปฏิบัติ กับเราตามแนวทางเหล่านี้อย่างสม่ำเสมอแล้ว ชีวิตของเราก็จะมีความสุข ทีเดียว และเราก็คงไม่มีเรื่องที่จะทำให้รู้สึกจงเกลียดจงชังคนที่ปฏิบัติกับ เราเช่นนี้ด้วย <br /> <br /> มีปรากฏการณ์ที่น่าสนใจอย่างหนึ่งเกี่ยวกับมนุษยสัมพันธ์ คือ <i>ถ้าใครคนหนึ่งตะโกนว่าอีกคน คนผู้นั้นก็จะมีแรงผลักดันให้ตะโกนว่ากลับโดยอัตโนมัติ คุณทำกับผู้อื่นอย่างไร คุณก็มักจะได้รับการตอบสนองเช่นนั้</i>น แท้จริงแล้วตัวเราเองที่จะเป็นตัวอย่างให้ผู้อื่นเห็นว่าเขาควรปฏิบัติกับเรา เช่นไร เมื่อ ก. ใจร้ายต่อ ข. ข. ก็จะใจร้ายต่อ ก. เมื่อ ก. เป็นมิตรกับ ข. ข. ก็ เป็นมิตรกับ ก. เช่นกัน ผมเชื่อว่าคุณคงจะเห็นเหตุการณ์เช่นนี้อยู่เรื่อยๆ ยศเกลียดผู้หญิงทุกคน เพราะฉะนั้นผู้หญิงจึงมักมีแน้วโน้มที่จะเกลียดยศ สมชายทำตัวแข็งกร้าวกับทุกคน เพราะฉะนั้นคนอื่นก็มักจะทำตัวแข็งกร้าวกับสมชายด้วย ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่กล้าสู้หน้าอย่างเปิดเผย แต่พวกเขาก็จะแอบบ่มเพาะแรงกระตุ้นนี้ไว้ภายใน เมื่อสบโอกาสก็จะแสดงอาการแข็งกร้าวตอบกลับไป <br /> <br /> ในโลกของจินตนาการเช่น ภาพยนตร์ หรือนวนิยาย เราจะเห็นผู้ร้าย ที่สุภาพเรียบร้อยอยู่ในแก๊งที่เก่งกาจมีประสิทธิภาพอย่างน่าเหลือเชื่อ ในขณะที่พระเอกผู้โดดเดี่ยวกลับเป็นคนกักขฬะอย่างสิ้นเชิง ชีวิตจริง ไม่เป็นเช่นนั้นเลย ผู้ร้ายจริงๆ แล้วเป็นคนมีกิริยาทรามและลูกสมุนของ เขานั้นหยาบช้าเสียยิ่งกว่า ดูอย่างนโปเลียนและฮิตเลอร์ที่ถูกทรยศด้วย คนรอบข้างซ้ายขวาของตัวเอง วีรบุรุษตัวจริงนั้นเป็นคนที่พูดจานุ่มนวล ไพเราะที่สุดเท่าที่คุณเคยพบเห็น และมีมารยาทดีสุภาพต่อเพื่อนฝูง <br /> <br /> เมื่อเราโชคดีพอที่ได้พบและพูดคุยกับคนที่มีตำแหน่งสูงในสาขาอาชีพของเขา ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง บ่อยครั้งที่เรารู้สึกประทับใจเมื่อได้สังเกตเห็นว่าบุคคลเหล่านี้แทบจะเป็นบุคคลที่น่ารักที่สุดเท่าที่เราเคยพบ นี่เองคือเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เขามาอยู่ในตำแหน่งสูง ส่วนใหญ่แล้ว คนเหล่านี้จะพยายามปฏิบัติดีกับผู้อื่น และคนรอบข้างเขาก็จะทำดีตอบ ทั้งยังให้อภัยในข้อบกพร่องเล็กๆ น้อยๆ ของเขาด้วย <br /> <br /> เอาล่ะ เราสามารถตรึกตรองดูด้วยตนเองได้ว่า คุณความดีของมนุษย์ คืออะไร โดยเพียงแค่ดูว่าคุณอยากให้ผู้อื่นปฏิบัติกับคุณแบบไหน และจากจุดนั้น ผมคิดว่าคุณจะเห็นด้วยว่า เราได้คลายความสับสนต่างๆ ลงได้แล้ว ว่า “<b>ความประพฤติที่ดี” </b>นั้นแท้ที่จริงคืออะไร การทำดีไม่ได้หมายความว่า เป็นการอยู่นิ่งๆ ไม่พูดหรือไม่หยิบจับอะไร <b>“การเป็นคนดี”</b> สามารถเป็น แรงพลังที่เปี่ยมประสิทธิภาพและทรงพลังอย่างมากด้วย <br /> <br /> เป็นเรื่องที่ไม่สนุกเลยที่คนเราจะต้องอยู่อย่างเคร่งขรึมมืดมนและถูกจำกัดควบคุม คนสมัยก่อนเชื่อว่า การทำดีนั้นจะต้องเป็นการใช้ชีวิตที่หดหู่และเศร้าหมอง เหมือนกับเป็นการบอกว่า ความสนุกสนานต่างๆ จะต้องมาจากการทำชั่ว ไม่มีอะไรที่จะไม่จริงไปกว่านี้อีกแล้ว ความสนุกสนานร่าเริงนั้นไม่ได้มาจากความไร้ศีลธรรม! แต่เป็นในทางกลับกัน! ความสนุกสนานร่าเริงมาจากหัวใจที่ซื่อตรง ผู้ที่ปราศจากศีลธรรมจะมีชีวิตที่เศร้าหมองอย่างยิ่ง และเต็มไปด้วยความเจ็บปวดทรมาน คุณงาม ความดีไม่ได้เกี่ยวข้องกับความเศร้าหมองเลย ในทางตรงกันข้าม คุณความดีคือด้านที่สว่างสดใสของชีวิต <br /> <br /> คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเราพยายามที่จะปฏิบัติกับผู้คนรอบข้างด้วย <br /> <br /> <br /> <ul> <li>ความเที่ยงตรง</li> <li>ความจงรักภักดี</li> <li>ความมีน้ำใจเป็นนักกีฬา</li> <li>ความยุติธรรม</li> <li>ความซื่อสัตย์สุจริต</li> <li>ความเมตตากรุณา</li> <li>การนึกถึงจิตใจผู้อื่น</li> <li>ความเห็นอกเห็นใจ</li> <li>การรู้จักควบคุมตัวเอง</li> <li>การอดทนยอมรับ</li> <li>การให้อภัย</li> <li>ความกรุณาปราณี</li> <li>ความเชื่อมั่น</li> <li>ความเคารพ</li> <li>ความสุภาพ</li> <li>การให้เกียรติ</li> <li>ความชื่นชม</li> <li>ความเป็นมิตร</li> <li>ความรัก </li> </ul> <br /> <br /> และทำทั้งหมดนี้ด้วยความมีคุณธรรมในจิตใจ <br /> <br /> อาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อย แต่คุณคิดหรือไม่ว่า คนหลายคนก็จะเริ่มพยายามปฏิบัติต่อผู้อื่นในลักษณะเดียวกันนี้ <br /> <br /> ถึงแม้ว่าในบางครั้ง จะยังมีเรื่องราวหรือความเป็นไปต่างๆ เป็นต้นว่า ข่าวร้ายที่ทำให้เราตกใจกลัว ขโมยที่เราจับได้ คนสติไม่ดีที่ขับรถช้าในเลนขวาตอนเรารีบไปทำงาน แต่คุณจะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าความสัมพันธ์ของคุณกับผู้อื่นจะถูกยกขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง ความสามารถในการอยู่รอดของเราจะดีขึ้นอย่างมาก และแน่นอนที่สุดชีวิตของเราจะมีความสุขมากขึ้น <br /> <br /> เราสามารถที่จะส่งอิทธิพลต่อผู้คนรอบข้างเราได้ ถ้าเรายังไม่ได้เป็นเช่นนั้นก็สามารถทำได้ง่ายๆ โดยเพียงแค่เลือกทำคุณความดีหนึ่งอย่างในแต่ละวัน และจำเพาะเจาะจงทำสิ่งนั้นในวันนั้น การทำเช่นนี้จะทำให้ในที่สุดแล้ว เรามีคุณความดีครบหมดทุกข้อ <br /> <br /> นอกเหนือจากผลประโยชน์ส่วนตัวที่คุณจะได้รับแล้ว คุณยังจะได้มีส่วนร่วม ไม่ว่าจะมากหรือน้อย ในการเริ่มยุคใหม่ของความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ <br /> <br /> เศษหินที่ถูกโยนลงไปในสระน้ำ สามารถทำให้เกิดระลอกน้ำจนถึงฝั่งอันไกลสุดได้<br /> <h3 style="text-align: center;"> หนทางสู่ความสุข<br />จะมีแสงสว่างมากขึ้น<br />ถ้าคุณนำข้อพึงปฏิบัตินี้มาใช้<br /><br /><span style="color: blue;">&nbsp;&nbsp;</span><span style="color: blue;">“จงพยายามปฏิบัติต่อผู้อื่น<br />เหมือนกับ</span><span style="color: blue;">ที่คุณต้องการให้เขาปฏิบัติต่อคุณ”&nbsp;</span></h3> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/Uet666icuYE" width="560"></iframe></div> <div> <br /> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <br /> <br /> <br /></div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/20.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-6269501250702555987Sun, 28 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-28T08:00:07.521+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhojM2pM6LV6O-Ng-PeOtO8NPD7y0rDU9t5PirYPfn2vTWuiv6uwQCcB1bAPbT_79MybHpEiLaNhBLXXgb1UFwFuT-XSK-bdQpx5_L457W2dE_XdqpkUJS6vpJ3V737DkRov3hBfYI8Ftw/s1600/twth19.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhojM2pM6LV6O-Ng-PeOtO8NPD7y0rDU9t5PirYPfn2vTWuiv6uwQCcB1bAPbT_79MybHpEiLaNhBLXXgb1UFwFuT-XSK-bdQpx5_L457W2dE_XdqpkUJS6vpJ3V737DkRov3hBfYI8Ftw/s640/twth19.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/i7Rj0quDZBA" width="560"></iframe></div> <br /> เป็นเวลาหลายยุคหลายสมัยมาแล้ว ผู้คนหลากหลายเชื้อชาติ ใน หลากหลายดินแดน ต่างยึดถือสิ่งที่เรียกว่า “<b>กฎทอง</b>” <a href="https://www.blogger.com/u/1/blogger.g?blogID=4138217650864359689#_ftn1">[1]</a>&nbsp; ซึ่งมีอยู่หลายฉบับด้วยกัน ข้อพึงปฏิบัติข้อนี้ก็เป็นอีกรูปแบบหนึ่งของกฎทองที่เกี่ยวข้องกับการประทุษร้าย <br /> <br /> นักบุญเท่านั้นที่สามารถดำเนินชีวิตโดยไม่เคยทำร้ายผู้อื่นเลย และ อาชญากรเท่านั้นที่จะทำร้ายคนรอบข้างโดยไม่คิดอะไรทั้งสิ้น <br /> <br /> <i>“ความรู้สึกผิด” “ความละอาย” หรือ “ความรู้สึกถึงบาปบุญคุณโทษ”</i> อาจ จะรุนแรงหรือแย่พออยู่แล้วสำหรับผู้กระทำผิด แต่นอกเหนือไปจากนั้น ยังเป็นจริงอีกด้วยว่า การประทุษร้ายผู้อื่นสามารถย้อนกลับมาหาตัวเราได้ <br /> <br /> การประทุษร้ายบางอย่าง เมื่อทำลงไปแล้วจะไม่อาจหวนกลับไปแก้ไข อะไรได้ คนๆ หนึ่งอาจทำสิ่งที่ส่งผลร้ายต่อผู้อื่น ซึ่งเราไม่อาจเพิกเฉยหรือ ลืมได้ลง เช่น การฆาตกรรม เป็นต้น เราสามารถตรองดูได้ว่า การฝ่าฝืนข้อพึงปฏิบัติแทบทุกข้อในหนังสือหนทางสู่ความสุขเล่มนี้อย่างรุนแรง จะกลายเป็นการ ประทุษร้ายผู้อื่นโดยไม่อาจแก้ไขได้อย่างไร <br /> <br /> การทำลายชีวิตผู้อื่นสามารถทำลายชีวิตตัวเราเองได้เช่นกัน สังคมย่อมตอบโต้การกระทำเช่นนั้น เรือนจำและสถานบำบัดผู้ป่วยโรคจิตเต็มไปด้วย คนที่ทำร้ายเพื่อนร่วมโลกของตนเองทั้งสิ้น ทั้งนี้ยังคงมีโทษอื่นอีก ไม่ว่าจะโดนจับหรือไม่โดนจับก็ตาม ผู้ที่ประทุษร้ายผู้อื่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อ มีการปกปิดซ่อนเร้นเอาไว้ จะทนทุกข์ทรมานและมีความรู้สึกต่อผู้อื่น รวมทั้งตนเองในทางที่เปลี่ยนไปจากเดิมเป็นอย่างมาก อันนำมาซึ่งความทุกข์ทั้งสิ้น ความสุขและความสนุกสนานในชีวิตกลับสูญสลายไป <br /> <br /> นอกจากนี้<b> “กฎทอง”</b> ฉบับนี้ยังมีประโยชน์ในฐานะบททดสอบอย่างหนึ่งด้วย เมื่อเราชักชวนให้ใครสักคนนำสิ่งนี้ไปใช้ คนๆ นั้นจะเข้าใจอย่างชัดแจ้งว่า การประทุษร้ายคืออะไร ซึ่งจะตอบคำถามได้ว่า คำว่า เสียหายหรืออันตรายคืออะไร เราจะสามารถตอบคำถามเชิงปรัชญาเกี่ยวกับ การกระทำผิด หรือข้อโต้เถียงที่ว่า อะไรคือสิ่งที่ผิดได้ในทันทีด้วยตัวของ เราเองกับคำถามที่ว่า เราไม่อยากให้สิ่งนั้นเกิดกับตัวเองใช่ไหม ไม่อยาก ใช่หรือไม่ ถ้าเช่นนั้นสิ่งนั้นก็ต้องจัดว่าเป็นการประทุษร้ายอย่างแน่นอน และในทัศนะของสังคมแล้วก็คือการกระทำที่ผิดนั่นเอง คำถามนี้สามารถปลุกจิตสำนึกที่มีต่อสังคม และทำให้เราตรึกตรองดูได้ว่าเราควรและไม่ควรทำอะไร <br /> <br /> สำหรับผู้ที่ประทุษร้ายผู้อื่นอย่างไม่ยับยั้ง ความสามารถในการอยู่รอดของเขาผู้นั้นจะตกต่ำลงจนแทบจะไม่เหลือ <br /> <br /> ถ้าคุณสามารถชักจูงให้ผู้คนทำตามข้อนี้ได้ ก็เท่ากับว่าคุณได้ให้ข้อพึงปฏิบัติที่เขาสามารถนำไปใช้ประเมินชีวิตของตัวเอง และสำหรับบางคน ก็เป็นการเปิดประตูให้เขากลับเข้ามาเดินร่วมกับเพื่อนมนุษย์ได้อีกครั้ง<br /> <div> <br /></div> <div> <h3> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">หนทางสู่ความสุขจะปิด</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">ต่อผู้ที่ไม่ห้ามตัวเองไม่ให้กระทำ</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">สิ่งที่เป็นการประทุษร้าย</span></div> </h3> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/LPtzYn2E7K8" width="560"></iframe></div> <br /> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <br /> <br /> <br /> <span style="font-size: x-small;"><a href="https://www.blogger.com/u/1/blogger.g?blogID=4138217650864359689#_ftnref1">[1]</a>&nbsp;“กฎทอง”: ถึงแม้ว่าชาวคริสต์จะมองว่ากฎนี้เป็นของชาวคริสต์ ซึ่งพบได้ทั้งในพระคัมภีร์เก่าและใหม่&nbsp; แต่ทว่าผู้คนหลายเชื้อชาติหลายเผ่าพันธุ์ต่างก็พูดถึงกฎนี้เช่นเดียวกัน กฎทองนี้ยังปรากฏอยู่ในหนังสือ กวีนิพนธ์คัดสรรของขงจื้อ (500-600 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งขงจื้อเองก็คัดมาจากงานที่เก่าแก่กว่านั้นมาอีก ทอดหนึ่ง นอกจากนี้ยังพบในชนเผ่า “ดั้งเดิม” ต่างๆ ทั้งยังปรากฏในงานโบราณของเพลโต, อริสโตเติล, ไอโซเครติส, และเซนิก้าในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งด้วย เป็นเวลาหลายพันปีมาแล้วที่มนุษย์ได้ยึดถือกฎทองนี้ให้เป็นบรรทัดฐานของพฤติกรรมที่ถูกต้องตามจริยธรรม อย่างไรก็ตาม กฎทองในรูปแบบที่ใช้ ในหนังสือ<i>หนทางสู่ความสุขเ</i>ล่มนี้ ได้ปรับคำพูดเสียใหม่ เนื่องจากการใช้คำในสมัยก่อนๆ ถือว่าเป็นอุดมคติเกินไป จนนำมาใช้จริงไม่ได้ แต่สำหรับในแบบฉบับนี้แล้วสามารถที่จะปฏิบัติใช้ได้จริง </span><br /> <br /></div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/19.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-538132536420853830Sat, 27 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-27T08:00:02.704+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXOSu98zLmB56sdpbndIVJJQeqRwzfDD9iwVtumhdGVMz2z_FoF19D6EhAMTCRZgNX6dgzp7tECWo-lUMhq4pOACfepOda3RNUwVM3CPWYBD7QnTP5Av5eYQP51YASP6FJL4VaaFN9SUw/s1600/twth18.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXOSu98zLmB56sdpbndIVJJQeqRwzfDD9iwVtumhdGVMz2z_FoF19D6EhAMTCRZgNX6dgzp7tECWo-lUMhq4pOACfepOda3RNUwVM3CPWYBD7QnTP5Av5eYQP51YASP6FJL4VaaFN9SUw/s640/twth18.jpg" width="640" /></a></div> <!--[if gte mso 9]><xml> <o:OfficeDocumentSettings> <o:TargetScreenSize>800x600</o:TargetScreenSize> </o:OfficeDocumentSettings> </xml><![endif]--> <!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:TrackMoves/> <w:TrackFormatting/> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:DoNotPromoteQF/> <w:LidThemeOther>EN-US</w:LidThemeOther> <w:LidThemeAsian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:LidThemeComplexScript>TH</w:LidThemeComplexScript> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:ApplyBreakingRules/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> <w:SplitPgBreakAndParaMark/> <w:EnableOpenTypeKerning/> <w:DontFlipMirrorIndents/> <w:OverrideTableStyleHps/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathPr> <m:mathFont m:val="Cambria Math"/> <m:brkBin m:val="before"/> <m:brkBinSub m:val="--"/> <m:smallFrac m:val="off"/> <m:dispDef/> <m:lMargin m:val="0"/> <m:rMargin m:val="0"/> <m:defJc m:val="centerGroup"/> <m:wrapIndent m:val="1440"/> <m:intLim m:val="subSup"/> <m:naryLim m:val="undOvr"/> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" DefUnhideWhenUsed="false" DefSemiHidden="false" DefQFormat="false" DefPriority="99" LatentStyleCount="375"> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" QFormat="true" Name="Normal"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" QFormat="true" Name="heading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" QFormat="true" Name="heading 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" QFormat="true" Name="heading 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" QFormat="true" Name="heading 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" QFormat="true" Name="heading 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" QFormat="true" Name="heading 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" QFormat="true" Name="heading 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" QFormat="true" Name="heading 9"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="index 1"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="index 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="index 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="index 4"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="index 5"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="index 6"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="index 7"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="index 8"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="index 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="toc 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="toc 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="toc 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="toc 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="toc 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="toc 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="toc 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="toc 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="toc 9"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Normal Indent"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="footnote text"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="annotation text"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="header"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="footer"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="index heading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="35" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" QFormat="true" Name="caption"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="table of figures"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="envelope address"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="envelope return"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="footnote reference"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="annotation reference"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="line number"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="page number"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="endnote reference"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="endnote text"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="table of authorities"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="macro"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="toa heading"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Bullet"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Number"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List 4"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List 5"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Bullet 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Bullet 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Bullet 4"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Bullet 5"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Number 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Number 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Number 4"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Number 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="10" QFormat="true" Name="Title"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Closing"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Signature"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Default Paragraph Font"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Body Text"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Body Text Indent"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Continue"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Continue 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Continue 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Continue 4"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="List Continue 5"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Message Header"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="11" QFormat="true" Name="Subtitle"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Salutation"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Date"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Body Text First Indent"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Body Text First Indent 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Note Heading"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Body Text 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Body Text 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Body Text Indent 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Body Text Indent 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Block Text"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Hyperlink"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="FollowedHyperlink"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="22" QFormat="true" Name="Strong"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="20" QFormat="true" Name="Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Document Map"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Plain Text"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="E-mail Signature"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="HTML Top of Form"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="HTML Bottom of Form"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Normal (Web)"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="HTML Acronym"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="HTML Address"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="HTML Cite"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="HTML Code"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="HTML Definition"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="HTML Keyboard"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="HTML Preformatted"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="HTML Sample"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="HTML Typewriter"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="HTML Variable"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Normal Table"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="annotation subject"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="No List"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Outline List 1"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Outline List 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Outline List 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Simple 1"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Simple 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Simple 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Classic 1"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Classic 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Classic 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Classic 4"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Colorful 1"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Colorful 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Colorful 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Columns 1"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Columns 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Columns 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Columns 4"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Columns 5"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Grid 1"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Grid 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Grid 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Grid 4"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Grid 5"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Grid 6"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Grid 7"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Grid 8"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table List 1"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table List 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table List 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table List 4"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table List 5"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table List 6"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table List 7"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table List 8"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table 3D effects 1"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table 3D effects 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table 3D effects 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Contemporary"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Elegant"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Professional"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Subtle 1"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Subtle 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Web 1"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Web 2"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Web 3"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Balloon Text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="Table Grid"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Table Theme"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" Name="Placeholder Text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" QFormat="true" Name="No Spacing"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" Name="Light Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" Name="Light List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" Name="Light Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" Name="Medium Shading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" Name="Medium Shading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" Name="Medium List 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" Name="Medium List 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" Name="Medium Grid 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" Name="Medium Grid 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" Name="Medium Grid 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" Name="Dark List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" Name="Colorful Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" Name="Colorful List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" Name="Colorful Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" Name="Light Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" Name="Light List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" Name="Light Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" Name="Medium Shading 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" Name="Medium Shading 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" Name="Medium List 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" Name="Revision"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="34" QFormat="true" Name="List Paragraph"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="29" QFormat="true" Name="Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="30" QFormat="true" Name="Intense Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" Name="Medium List 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" Name="Medium Grid 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" Name="Medium Grid 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" Name="Medium Grid 3 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" Name="Dark List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" Name="Colorful Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" Name="Colorful List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" Name="Colorful Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" Name="Light Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" Name="Light List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" Name="Light Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" Name="Medium Shading 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" Name="Medium Shading 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" Name="Medium List 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" Name="Medium List 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" Name="Medium Grid 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" Name="Medium Grid 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" Name="Medium Grid 3 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" Name="Dark List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" Name="Colorful Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" Name="Colorful List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" Name="Colorful Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" Name="Light Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" Name="Light List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" Name="Light Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" Name="Medium Shading 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" Name="Medium Shading 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" Name="Medium List 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" Name="Medium List 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" Name="Medium Grid 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" Name="Medium Grid 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" Name="Medium Grid 3 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" Name="Dark List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" Name="Colorful Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" Name="Colorful List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" Name="Colorful Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" Name="Light Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" Name="Light List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" Name="Light Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" Name="Medium Shading 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" Name="Medium Shading 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" Name="Medium List 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" Name="Medium List 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" Name="Medium Grid 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" Name="Medium Grid 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" Name="Medium Grid 3 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" Name="Dark List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" Name="Colorful Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" Name="Colorful List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" Name="Colorful Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" Name="Light Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" Name="Light List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" Name="Light Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" Name="Medium Shading 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" Name="Medium Shading 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" Name="Medium List 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" Name="Medium List 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" Name="Medium Grid 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" Name="Medium Grid 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" Name="Medium Grid 3 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" Name="Dark List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" Name="Colorful Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" Name="Colorful List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" Name="Colorful Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" Name="Light Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" Name="Light List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" Name="Light Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" Name="Medium Shading 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" Name="Medium Shading 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" Name="Medium List 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" Name="Medium List 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" Name="Medium Grid 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" Name="Medium Grid 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" Name="Medium Grid 3 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" Name="Dark List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" Name="Colorful Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" Name="Colorful List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" Name="Colorful Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="19" QFormat="true" Name="Subtle Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="21" QFormat="true" Name="Intense Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="31" QFormat="true" Name="Subtle Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="32" QFormat="true" Name="Intense Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="33" QFormat="true" Name="Book Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="37" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Bibliography"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" QFormat="true" Name="TOC Heading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="41" Name="Plain Table 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="42" Name="Plain Table 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="43" Name="Plain Table 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="44" Name="Plain Table 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="45" Name="Plain Table 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="40" Name="Grid Table Light"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="Grid Table 1 Light"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="Grid Table 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="Grid Table 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="Grid Table 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="Grid Table 5 Dark"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="Grid Table 6 Colorful"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="Grid Table 7 Colorful"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="Grid Table 1 Light Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="Grid Table 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="Grid Table 3 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="Grid Table 4 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="Grid Table 5 Dark Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="Grid Table 6 Colorful Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="Grid Table 7 Colorful Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="Grid Table 1 Light Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="Grid Table 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="Grid Table 3 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="Grid Table 4 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="Grid Table 5 Dark Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="Grid Table 6 Colorful Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="Grid Table 7 Colorful Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="Grid Table 1 Light Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="Grid Table 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="Grid Table 3 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="Grid Table 4 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="Grid Table 5 Dark Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="Grid Table 6 Colorful Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="Grid Table 7 Colorful Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="Grid Table 1 Light Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="Grid Table 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="Grid Table 3 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="Grid Table 4 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="Grid Table 5 Dark Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="Grid Table 6 Colorful Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="Grid Table 7 Colorful Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="Grid Table 1 Light Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="Grid Table 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="Grid Table 3 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="Grid Table 4 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="Grid Table 5 Dark Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="Grid Table 6 Colorful Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="Grid Table 7 Colorful Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="Grid Table 1 Light Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="Grid Table 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="Grid Table 3 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="Grid Table 4 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="Grid Table 5 Dark Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="Grid Table 6 Colorful Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="Grid Table 7 Colorful Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="List Table 1 Light"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="List Table 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="List Table 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="List Table 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="List Table 5 Dark"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="List Table 6 Colorful"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="List Table 7 Colorful"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="List Table 1 Light Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="List Table 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="List Table 3 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="List Table 4 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="List Table 5 Dark Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="List Table 6 Colorful Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="List Table 7 Colorful Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="List Table 1 Light Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="List Table 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="List Table 3 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="List Table 4 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="List Table 5 Dark Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="List Table 6 Colorful Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="List Table 7 Colorful Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="List Table 1 Light Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="List Table 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="List Table 3 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="List Table 4 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="List Table 5 Dark Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="List Table 6 Colorful Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="List Table 7 Colorful Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="List Table 1 Light Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="List Table 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="List Table 3 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="List Table 4 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="List Table 5 Dark Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="List Table 6 Colorful Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="List Table 7 Colorful Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="List Table 1 Light Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="List Table 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="List Table 3 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="List Table 4 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="List Table 5 Dark Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="List Table 6 Colorful Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="List Table 7 Colorful Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="46" Name="List Table 1 Light Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="47" Name="List Table 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="48" Name="List Table 3 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="49" Name="List Table 4 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="50" Name="List Table 5 Dark Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="51" Name="List Table 6 Colorful Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="52" Name="List Table 7 Colorful Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Mention"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Smart Hyperlink"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Hashtag"/> <w:LsdException Locked="false" SemiHidden="true" UnhideWhenUsed="true" Name="Unresolved Mention"/> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--> <style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cordia New"; panose-1:2 11 3 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:222; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-2130706429 0 0 0 65537 0;} @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-536870145 1107305727 0 0 415 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-536859905 -1073732485 9 0 511 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri",sans-serif; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Cordia New"; mso-bidi-language:AR-SA;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; font-family:"Calibri",sans-serif; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Cordia New";} /* Page Definitions */ @page {mso-footnote-separator:url("/Users/tai/Library/Group Containers/UBF8T346G9.Office/TemporaryItems/msohtmlclip/clip_header.htm") fs; mso-footnote-continuation-separator:url("/Users/tai/Library/Group Containers/UBF8T346G9.Office/TemporaryItems/msohtmlclip/clip_header.htm") fcs; mso-endnote-separator:url("/Users/tai/Library/Group Containers/UBF8T346G9.Office/TemporaryItems/msohtmlclip/clip_header.htm") es; mso-endnote-continuation-separator:url("/Users/tai/Library/Group Containers/UBF8T346G9.Office/TemporaryItems/msohtmlclip/clip_header.htm") ecs;} @page WordSection1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 72.0pt 72.0pt 72.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.WordSection1 {page:WordSection1;} </style> <br /> --&gt; <!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Calibri",sans-serif; mso-bidi-font-family:"Cordia New";} </style> <![endif]--> <!--StartFragment--> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/0-VpiUcB5KU" width="560"></iframe></div> <div> <br /></div> <div> การยอมรับความแตกต่างเป็นเสาหลักที่สำคัญในการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ เมื่อเรามองดูการรบราฆ่าฟันและความทุกข์ทรมาน ที่มีต้นเหตุมาจากการไม่ยอมรับความคิดที่แตกต่างทางศาสนา ทั้งในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ และเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน เราจะเห็นได้ว่า การไม่ยอมรับเช่นนั้นเป็นการกระทำที่ไม่ส่งเสริมความอยู่รอดเป็นอย่างยิ่ง <br /> <br /> การยอมรับความแตกต่างทางศาสนานี้ไม่ได้หมายความว่า เราจะแสดงความรู้สึกถึงความเชื่อของตัวเองออกมาไม่ได้ แต่หมายความว่า การพยายามทำลายล้างหรือโจมตีศรัทธาและความเชื่อมั่นในศาสนาของผู้อื่น เป็นหนทางที่นำไปสู่ปัญหาได้อย่างรวดเร็วเสมอ <br /> <br /> นักปรัชญาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณต่างก็โต้เถียงกันเกี่ยวกับธรรมชาติของพระเจ้า มนุษย์ และจักรวาล ความเห็นของผู้ทรงความรู้เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาและวนกลับมาที่เดิม ดังจะเห็นได้ว่า แนวคิด <b>“จักรกลนิยม” </b> และ <b>“วัตถุนิยม”</b> ซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยอียิปต์และกรีกโบราณนั้น กำลังเป็นที่นิยม ปรัชญาสาขานี้พยายามเน้นย้ำว่าทุกอย่างคือสสาร และมองข้ามไปว่า ถึงแม้สิ่งที่เขาอธิบายเกี่ยวกับทฤษฎีวิวัฒนาการจะฟังดูดี แต่ก็ยังไม่ได้ลบล้างปัจจัยอื่นๆ ที่อาจเพียงแค่ใช้กลไกวิวัฒนาการนี้อยู่ ปัจจุบันปรัชญาประเภทนี้ได้รับการยอมรับ <b>“อย่างเป็นทางการ” </b>และยังสอนกันในโรงเรียน มีผู้ดำเนินรอยตามอย่างแข็งขันที่คอยทำลายความเชื่อและศาสนาของผู้อื่น ซึ่งอาจส่งผให้เกิดการขาดขันติธรรมทางศาสนา และความขัดแย้งไม่ลงรอยกันได้ <br /> <br /> ในเมื่อผู้มีปัญญาทั้งหลายตั้งแต่ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล หรือก่อนหน้านั้น ยังไม่สามารถเห็นพ้องต้องกันในเรื่องของศาสนาหรือการต่อต้านศาสนาได้ เราก็ควรหลีกเลี่ยงเวทีการต่อสู้ถกเถียงนี้เช่นกัน <br /> <br /> ในทะเลแห่งการโต้แย้งนี้ได้เกิดกฎที่ชัดแจ้งประการหนึ่งขึ้น นั่นคือ สิทธิที่เราจะเชื่อในสิ่งที่เราเลือก <br /> <br /> <b>“ความศรัทธา” และ “ความเชื่อถือ” </b>ไม่จำเป็นต้องยอมจำนนต่อตรรกะเหตุผลเสมอไป ทั้งยังไม่อาจประกาศออกมาได้ว่าเป็นสิ่งที่ไม่มีเหตุมีผล ศรัทธาความเชื่อกับเหตุผลนั้นเป็นคนละเรื่องกัน <br /> <br /> คำแนะนำใดๆ ก็ตามที่เราพึงให้กับผู้อื่นในเรื่องนี้ จะปลอดภัยที่สุดเมื่อ เราเพียงแค่ย้ำว่าทุกคนมีสิทธิที่จะเชื่อถือตามที่ตัวเองเลือก เรามีอิสรภาพที่จะบอกเล่าความเชื่อถือของตนเองให้ผู้อื่นฟังหรือยอมรับ เราจะอยู่ในภาวะเสี่ยงทีเดียว หากพยายามโจมตีความเชื่อถือของผู้อื่น และที่อันตรายยิ่งกว่า คือเข้าบุกรุกและทำร้ายผู้อื่นเพราะความเชื่อทางศาสนาของพวกเขา <br /> <br /> นับตั้งแต่อรุณรุ่งแห่งชาติพันธุ์ มนุษย์ได้ใช้ศาสนาเป็นแหล่งชโลมจิตใจ และเป็นที่มาแห่งความปีติสุข แม้แต่ <b>“นักจักรกลนิยม”</b> และ <b>“นักวัตถุนิยม” </b>ในปัจจุบันเอง ก็ยังฟังดูคล้ายกับนักบวชโบราณ เวลาที่พวกเขาเผยแพร่หลักความเชื่อของพวกตน <br /> <br /> คนที่ปราศจากศรัทธายึดมั่นเป็นคนที่น่าสงสารทีเดียว ถึงกระนั้นก็ตาม เรายังคงสามารถหาสิ่งให้เขายึดเหนี่ยวได้ แต่ตราบใดที่เขามีความเชื่อถือทางศาสนาแล้ว จงเคารพในความเชื่อของเขา <br /> <br /> <h3> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">หนทางสู่ความสุข จะมีแต่การโต้แย้ง</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">ถ้าเราไม่เคารพในความเชื่อทางศาสนาของผู้อื่น</span></div> </h3> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;"><iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/SXOSVTYdMXE" width="560"></iframe></span></div> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1" style="text-align: left;"> <br /> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <div class="p1"> <br /></div> <br /></div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/18.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-405550943485968092Fri, 26 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-26T08:00:01.830+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2jqOYgAB27YQpWjx9z6D9sOXBkBuliPTL6g7_UdrrXWDnb-tDg14cJigwNb_TJAZxGXjzwhvhgtJD_PYhJhAdmH9L2Cq3kukbB0BL4P2Wy7ny-CVdOxZuVQWF3hyphenhyphenn3M9xs5ay6ZM5B_U/s1600/twth17.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2jqOYgAB27YQpWjx9z6D9sOXBkBuliPTL6g7_UdrrXWDnb-tDg14cJigwNb_TJAZxGXjzwhvhgtJD_PYhJhAdmH9L2Cq3kukbB0BL4P2Wy7ny-CVdOxZuVQWF3hyphenhyphenn3M9xs5ay6ZM5B_U/s640/twth17.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/KqSowevP2zQ" width="560"></iframe></div> <br /> <div> ในยุคของเครื่องมือที่มีความละเอียดซับซ้อน เครื่องจักรและยานพาหนะที่มีความเร็วสูง ความอยู่รอดของเรา ครอบครัวและเพื่อนฝูงนั้น ขึ้นอยู่กับความสามารถเชี่ยวชาญของผู้อื่นอยู่ไม่น้อย <br /> <br /> ในโลกของธุรกิจการค้า ในวิทยาศาสตร์แขนงต่างๆ ในสาขาวิชามนุษยศาสตร์และการปกครอง การไร้ซึ่งความสามารถเชี่ยวชาญอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อชีวิตและอนาคตของผู้คนได้ไม่มากก็น้อย <br /> <br /> ผมมั่นใจว่าคุณสามารถนึกถึงตัวอย่างของเรื่องนี้ได้หลายตัวอย่างด้วยกัน <br /> <br /> มนุษย์มีความต้องการและแรงกระตุ้นที่จะควบคุมชะตากรรมของตนเองมาโดยตลอด การเชื่อโชคลาง การบูชาเทพเจ้าต่างๆ พิธีฟ้อนรำก่อน ออกล่าสัตว์ ทั้งหมดนี้เราอาจมองได้ว่าเป็นความพยายามที่จะควบคุมชะตากรรมของตนเอง ถึงแม้ว่าจะเห็นได้ไม่ชัดหรือไม่ได้ผลก็ตาม <br /> <br /> เมื่อมนุษย์เริ่มเรียนรู้ที่จะใช้ความคิด เริ่มให้ความสำคัญกับความรู้ และใช้ความรู้นั้นอย่างเชี่ยวชาญ มนุษย์จึงเริ่มที่จะเอาชนะสิ่งแวดล้อมได้&nbsp; แท้จริงแล้ว <b>“ของขวัญจากสวรรค์”</b> น่าจะได้แก่ ศักยภาพในการเป็นผู้มีความสามารถเชี่ยวชาญ <br /> <br /> ในการทำงานหรือประกอบกิจกรรมทั่วไป มนุษย์มักจะเคารพและชื่นชมในทักษะและความสามารถเชี่ยวชาญ เราแทบจะบูชาสิ่งเหล่านี้ในตัวของนักกีฬาหรือวีรบุรุษ <br /> <br /> <b><span style="color: red;">บทพิสูจน์ความสามารถเชี่ยวชาญที่แท้จริง ก็คือผลลัพธ์ท้ายสุดที่ออกมา </span></b><br /> <br /> ความอยู่รอดของมนุษย์จะมากน้อยเท่าใดนั้นขึ้นอยู่กับความสามารถเชี่ยวชาญของเขา และความหายนะจะตามมาเช่นใดก็ขึ้นอยู่กับการไร้ความสามารถของเขาเช่นกัน <br /> <br /> จงสนับสนุนการได้มาซึ่งความสามารถเชี่ยวชาญในทุกๆ กิจกรรมที่เห็นว่าควรสนับสนุน ให้คำชมเชยและรางวัลเมื่อคุณเห็นสิ่งนั้นเกิดขึ้น <br /> <br /> จงเรียกร้องการทำงานที่มีมาตรฐานสูง บททดสอบคุณภาพของสังคมหนึ่งๆ ก็คือ คำถามที่ว่า ตัวคุณ ครอบครัวของคุณ และเพื่อนผองของคุณ สามารถอยู่ในสังคมนั้นๆ อย่างปลอดภัยได้หรือไม่ <br /> <br /> องค์ประกอบของความสามารถเชี่ยวชาญ ได้แก่ การสังเกต การศึกษา และการฝึกซ้อม <br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/vuUG48s1ZnA" width="560"></iframe></div> <h3> <span style="color: blue;">17-1. จงมองดู </span></h3> <br /> จงเห็นในสิ่งที่คุณมองเห็น ไม่ใช่เห็นในสิ่งที่คนอื่นบอกว่าคุณมองเห็น <br /> <br /> สิ่งที่คุณสังเกตเห็นก็คือ สิ่งที่คุณได้สังเกตเห็น จงมองดูชีวิตและสิ่งต่างๆ ตลอดจนผู้อื่นโดยตรง ไม่ใช่มองผ่านเมฆหมอกแห่งความลำเอียง ม่านแห่งความกลัว หรือการตีความของผู้อื่น <br /> <br /> แทนที่จะถกเถียงกับผู้อื่น จงให้เขาเหล่านั้นมองดูด้วยตนเอง แล้วคำเท็จที่โจ่งแจ้งที่สุดก็จะถูกเปิดโปงออกมาได้ การหลอกลวงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอาจถูกนำมาตีแผ่ ปัญหาที่ซับซ้อนยุ่งเหยิงอาจจะแก้ไขได้ การเปิดเผยข้อเท็จจริงที่น่าพิศวงอย่างที่สุดจะสามารถเกิดขึ้นได้ เพียงแค่เราเน้นย้ำอย่างนุ่มนวลให้ผู้อื่นมอง <br /> <br /> เมื่อผู้อื่นงุนงงกับสิ่งต่างๆ และเกือบทนต่อไปไม่ไหว สติเริ่มจะเสียแล้ว จงให้เขาหยุด ถอยหลังกลับมาก่อนและมองดู <br /> <br /> สิ่งที่เขาพบเจอนั้นส่วนใหญ่แล้วเป็นสิ่งที่เห็นได้ชัดเมื่อเขามองดูจริงๆ และหลังจากนั้นเขาก็จะสามารถจัดการสิ่งต่างๆ ต่อไปได้ แต่ถ้าเขาไม่มองดู หรือสังเกตด้วยตนเองแล้ว เขาก็อาจจะเข้าใจหรือมีภาพเกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ ได้เพียงน้อยนิด และถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว คำแนะนำ คำสั่ง หรือการทำโทษ ใดๆ ในโลกก็ไม่อาจจะดึงเขาออกมาจากปลักตมแห่งปัญหาของเขาได้ <br /> <br /> ในขณะที่เราอาจชี้ได้ว่าเขาควรมองไปในทิศทางไหน และแนะนำให้เขาทำเช่นนั้น แต่ผลสรุปสุดท้ายขึ้นอยู่กับตัวเขาเอง <br /> <br /> ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่จะเห็นสิ่งที่เขาเห็นด้วยตนเอง และสิ่งนั้นก็คือ ความจริงสำหรับเขา <br /> <br /> ความเชี่ยวชาญที่แท้จริงขึ้นอยู่กับความสามารถของบุคคลในการมอง และสังเกต เมื่อใดที่เข้าใจชัดเจนเช่นนั้นแล้ว เมื่อนั้นเราก็จะสามารถมีความชำนาญและความมั่นใจ <br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/GSC_p8_65a4" width="560"></iframe></div> <h3> <span style="color: blue;">17-2. จงเรียนรู้ </span></h3> <br /> เคยมีสักครั้งหนึ่งไหมที่ใครสักคนมีข้อมูลเท็จเกี่ยวกับตัวคุณ สถานการณ์เช่นนั้นทำเรื่องเดือดร้อนให้กับคุณหรือเปล่า <br /> <br /> จากคำถามนี้ คุณคงพอจะคิดได้ว่าข้อมูลเท็จสามารถทำให้เกิดความวุ่นวายได้เพียงใด <br /> <br /> ตัวคุณเองอาจได้รับข้อมูลเท็จเกี่ยวกับผู้อื่นได้เช่นกัน <br /> <br /> การแยกแยะความเท็จออกจากความจริง จะทำให้เกิดความเข้าใจได้ <br /> <br /> ข้อมูลเท็จมีอยู่มากมาย ซึ่งผู้ประสงค์ร้ายสร้างขึ้นมาเพื่อประโยชน์ของตัวเขาเอง ข้อมูลเท็จนี้บางอย่างก็เกิดขึ้นเพียงเพราะว่าไม่รู้ข้อเท็จจริง ข้อมูลเท็จสามารถปิดกั้นไม่ให้เรารับข้อมูลที่แท้จริง <br /> <br /> กระบวนการสำคัญของการเรียนรู้ประกอบไปด้วย การตรวจสอบข้อมูลที่มีอยู่ เลือกสรรความจริงออกจากความเท็จ แยกข้อที่สำคัญออกจากข้อที่ไม่สำคัญ ซึ่งทำให้เราสามารถสรุปผลและนำไปปฏิบัติใช้ได้ ถ้าคุณทำสิ่งนี้ ก็นับว่าคุณได้เดินอยู่บนหนทางไปสู่การเป็นผู้ที่มีความสามารถเชี่ยวชาญอย่างดียิ่งแล้ว <br /> <br /> บทพิสูจน์ว่าอะไรบางอย่างเป็น “<b>ความจริง</b>” หรือไม่นั้น อยู่ที่ว่าสิ่งนั้น เป็นจริงสำหรับคุณหรือไม่ เมื่อคุณได้ข้อมูลอย่างหนึ่งมาและได้ทำความเข้าใจคำศัพท์ทุกคำในนั้นที่คุณไม่ทราบความหมาย รวมทั้งได้พิจารณา สถานการณ์อย่างถี่ถ้วนแล้ว แต่ดูเหมือนว่าสิ่งนั้นยังไม่ถูกต้องเป็นจริง นั่นก็แสดงว่ามันไม่เป็นจริงในความคิดของคุณ เมื่อเป็นเช่นนั้นก็จงสลัด มันทิ้งไปเสีย และถ้าคุณเห็นว่าดี ก็ขอให้สรุปออกมาด้วยว่าอะไรคือสิ่งที่เป็นจริงสำหรับคุณ เพราะคุณเองคือผู้ที่จะต้องใช้หรือไม่ใช้ข้อมูลนี้ หรือนำสิ่งนี้ไปคิดหรือไม่คิด ถ้าเราหลับหูหลับตารับ <b>“ข้อเท็จจริง” </b>หรือ <b>“ความจริง” </b>เพียงเพราะว่าเราถูกสั่งว่าต้องรับ “ข้อเท็จจริง” และ “ความจริง” ที่ดูเหมือนไม่จริง หรือยิ่งกว่านั้นยังเป็นความเท็จแล้ว ผลลัพธ์ที่ไม่น่าพึงปรารถนาก็จะตามมาได้ และนั่นคือ ตรอกซอยที่นำไปสู่กองขยะแห่งความไร้สมรรถภาพ <br /> <br /> การเรียนรู้อีกชนิดหนึ่งคือการท่องจำง่ายๆ นั่นเอง เช่น การสะกดคำ การท่องสูตรคูณและสูตรต่างๆ รวมทั้งลำดับก่อนหลังว่าจะต้องกดปุ่มไหน เพื่อให้เครื่องยนต์ทำงาน แต่แม้กระทั่งการท่องจำง่ายๆ ที่กล่าวมานี้ เราก็ยังต้องรู้ว่าเนื้อหาที่ท่องนั้นมีไว้เพื่ออะไร จะใช้อย่างไร และเมื่อใด <br /> <br /> วิธีการเรียนรู้นั้นไม่ใช่การนำข้อมูลต่างๆ มาทับถมกัน แต่เป็นการได้รับความเข้าใจใหม่ๆ และวิธีใหม่ๆ ในการทำสิ่งต่างๆ ให้ดีขึ้น <br /> <br /> ผู้ประสบความสำเร็จในชีวิตไม่เคยหยุดศึกษาและเรียนรู้&nbsp; ิวิศวกรผู้มีความสามารถเชี่ยวชาญจะติดตามค้นคว้าวิธีใหม่ๆ นักกีฬาที่ดีจะติดตามความก้าวหน้าของกีฬาที่เขาเล่นอยู่เรื่อยๆ ผู้เชี่ยวชาญแขนงใดก็ตามิจะมีตำราที่เขาสามารถหยิบมาทบทวนได้เสมอ <br /> <br /> ไม่ว่าจะเป็นเครื่องตีไข่หรือเครื่องซักผ้ารุ่นใหม่ หรือรถยนต์รุ่นล่าสุดของปี ก็จะต้องมีการศึกษาเรียนรู้เพื่อที่จะใช้เครื่องนั้นได้อย่างชำนาญ ตราบใดที่เราไม่เรียนรู้ ผลลัพธ์ก็คืออุบัติเหตุที่อาจเกิดขึ้นได้ในครัว หรือ เกิดการนองเลือดบนท้องถนน <br /> <br /> ผู้ที่คิดว่าไม่มีอะไรที่จะเรียนรู้ได้อีกแล้วในชีวิตเป็นผู้อวดดีทีเดียว และ คนที่ไม่สามารถละทิ้งความรู้สึกที่ไม่มีเหตุผลกับข้อมูลเท็จ แล้วแทนที่ด้วย ข้อเท็จจริงกับข้อมูลที่ถูกต้อง ซึ่งจะช่วยชีวิตเขาและผู้อื่นได้มากกว่า ก็เปรียบได้กับคนตาบอดที่เดินอยู่บนเส้นทางที่อันตราย <br /> <br /> วิธีที่จะศึกษาเพื่อให้เกิดการเรียนรู้จริงๆ และนำสิ่งที่ตนเรียนไปปฏิบัติได้นั้นมีอยู่ โดยกล่าวสั้นๆ ได้ว่าการเรียนรู้ประกอบด้วยการมีครูและ/หรือ ตำราที่ถูกต้องเป็นจริง การทำความเข้าใจศัพท์ทุกคำที่ยังเข้าใจไม่ถ่องแท้ การค้นหาหนังสืออ้างอิงอื่นๆ และ/หรือการไปดูสถานการณ์จริงของเรื่องนั้น<br /> <div> <br /></div> <div> แยกแยะว่าอะไรเป็นข้อมูลเท็จที่เราอาจมีอยู่ และกลั่นกรองข้อมูลเท็จ ออกไปจากข้อมูลที่เป็นจริง โดยยึดสิ่งที่เราเห็นว่าถูกต้องเป็นจริงสำหรับเราเองเป็นหลัก ผลจากการกระทำดังกล่าวคือความแน่ใจและศักยภาพในการเป็นผู้มีความสามารถเชี่ยวชาญ อันจะเป็นประสบการณ์ที่สดใส และคุ้มค่ายิ่ง เปรียบเสมือนการปีนเขาที่อันตรายและแสนลำบาก ผ่านดงไม้ดงหญ้าจนถึงยอดเขา แล้วในที่สุดก็มองเห็นทิวทัศน์ใหม่ของโลก ที่กว้างใหญ่ไพศาล <br /> <br /> อารยธรรมหนึ่งจะคงอยู่ต่อไปได้ด้วยการบ่มนิสัยและความสามารถของนักเรียนที่จะเรียนรู้ในโรงเรียน โรงเรียนไม่ใช่สถานที่ซึ่งเราส่งเด็กๆ ไป เพื่อไม่ให้เขารบกวนเราตอนกลางวัน ถ้าเช่นนั้นก็คงจะแพงเกินไป โรงเรียนไม่ใช่สถานที่ผลิตนกแก้วนกขุนทอง แต่เป็นสถานที่ที่เราควรเรียนรู้วิธีศึกษา และเป็นที่ซึ่งเด็กสามารถเตรียมพร้อมทำความเข้าใจ และรับมือกับความเป็นจริง รวมทั้งเรียนรู้วิธีจัดการกับเรื่องนั้นๆ อย่างสามารถเชี่ยวชาญ พร้อมรับภาระต่างๆ ในโลกแห่งอนาคต โลกซึ่งผู้ใหญ่ในปัจจุบันจะกลายเป็น วัยกลางคน หรือคนชรา <br /> <br /> พวกผู้ร้ายที่จิตใจด้านชาไม่เคยหัดศึกษาเรียนรู้ ครั้งแล้วครั้งเล่า ศาลพยายามพร่ำสอนเขาว่า ถ้าเขาทำเรื่องร้ายอีกก็จะต้องกลับเข้าไปใน เรือนจำใหม่ และส่วนมากแล้ว พวกเขาก็กระทำความผิดแบบเดิมซ้ำ และกลับไปติดตะรางอีกเช่นเคย แท้จริงแล้ว ผู้ร้ายนี้เองที่ทำให้ต้อง มีกฎหมายออกมาใหม่อยู่เรื่อยๆ พลเมืองที่ดีคือผู้ที่เคารพกฎหมาย ผู้ร้ายโดยคำจำกัดความแล้วจะไม่เคารพกฎหมาย ผู้ร้ายไม่สามารถ เรียนรู้ได้ คำสั่ง คำแนะนำ การบังคับขู่เข็ญหรือการลงโทษใดๆ ก็ดี จะไม่มีผลกับคนที่ไม่รู้วิธีที่จะเรียนรู้และไม่สามารถเรียนรู้ได้ <br /> <br /> ลักษณะอย่างหนึ่งของรัฐบาลที่กลายไปเป็นอาชญากร ดังที่เกิดขึ้น บางครั้งบางคราวในประวัติศาสตร์ก็คือ มีผู้นำที่ไม่อาจเรียนรู้อะไรได้ บันทึกต่างๆ และสามัญสำนึกอาจเตือนเขาแล้วว่า การกดขี่ข่มเหงผู้อื่น จะนำมาซึ่งความพินาศ แต่กระนั้นก็ยังไม่วายที่จะต้องเกิดการปฏิวัตินองเลือด เพื่อจัดการกับผู้นำเช่นนี้ หรือเกิดเหตุการณ์ อาทิเช่น สงครามโลก ครั้งที่ 2 เพื่อกำจัดผู้นำอย่างฮิตเลอร์ เหตุการณ์ทั้งหลายเหล่านี้เป็นเรื่องที่น่าโศกสลดสำหรับมนุษยชาติ ผู้นำเหล่านั้นไม่อาจเรียนรู้ได้ พวกเขาสนุกเพลิดเพลินอยู่กับข้อมูลเท็จ ไม่ยอมรับหลักฐานและความจริง จึงต้องถูกกำจัดไปในที่สุด <br /> <br /> คนวิกลจริตไม่สามารถเรียนรู้ได้ พวกเขามีแรงขับจากความตั้งใจอันชั่วร้ายที่แอบแฝงอยู่ หรือไม่ก็ได้รับความชอกช้ำอย่างแสนสาหัสจนกระทั่ง ไม่สามารถใช้เหตุผลใดๆ ได้ ข้อเท็จจริง ความจริง และความเห็นจริง จึงอยู่ห่างไกลเกินกว่าที่พวกเขาจะเอื้อมถึง พวกเขาเป็นตัวอย่างที่สมบูรณ์ แบบของข้อมูลเท็จ พวกเขาไม่ยอมและไม่สามารถเข้าใจหรือเรียนรู้ <br /> <br /> ปัญหาส่วนตัวและปัญหาสังคมมากมายเกิดขึ้นจากการไร้สมรรถภาพ หรือการปฏิเสธที่จะเรียนรู้ <br /> <br /> ชีวิตของคนบางคนรอบข้างคุณต้องออกนอกลู่นอกทางไปก็เพราะว่า เขาไม่รู้วิธีที่จะศึกษา และเพราะว่าเขาไม่ชอบเรียนรู้ คุณคงพอนึกตัวอย่างของเรื่องนี้ได้บ้าง <br /> <br /> ถ้าเราไม่สามารถทำให้คนใกล้ตัวศึกษาเรียนรู้ได้แล้ว งานของเราเอง ก็จะยากขึ้นและล้นมือด้วย รวมทั้งความสามารถในการอยู่รอดของเราเอง จะลดลงอย่างมาก <br /> <br /> เราสามารถช่วยผู้อื่นให้ศึกษาและเรียนรู้ได้ เพียงให้เขาสามารถได้รับข้อมูลที่เขาควรมี เราช่วยเขาได้อย่างง่ายๆ โดยแค่แสดงให้เขารู้ว่า เราสังเกตเห็นในสิ่งที่เขาได้เรียนรู้ เพียงแค่ชื่นชมยินดีเมื่อเราเห็นว่าเขามีความสามารถมากขึ้น ก็ถือว่าเราได้ช่วยแล้ว ถ้าเราต้องการ เรายังสามารถช่วยได้มากกว่านั้นอีก เป็นต้นว่า เราอาจช่วยเขากำจัดข้อมูลเท็จออกไป โดยช่วยเขาหาและทำความเข้าใจความหมายของคำที่เขาไม่เคยเข้าใจให้กระจ่างแจ้ง ช่วยเขาหาเหตุผลที่เขาไม่ศึกษาเรียนรู้ และหาทางแก้ไข โดยที่ไม่ต้องไปโต้เถียงใดๆ ทั้งสิ้น <br /> <br /> เนื่องจากการดำเนินชีวิตส่วนใหญ่แล้วคือการลองผิดลองถูก แทนที่เราจะตำหนิหรือลงโทษคนที่ทำผิดพลาดอย่างรุนแรง เราควรหาสาเหตุว่า ทำไมความผิดพลาดนั้นจึงเกิดขึ้น และดูว่าเขาเรียนรู้อะไรจากข้อ ผิดพลาดนั้นได้บ้าง <br /> <br /> บางครั้งบางคราวคุณอาจจะแปลกใจตัวเองที่สามารถแก้ปมปัญหาในชีวิตของคนบางคนได้ โดยแค่ช่วยให้เขาศึกษาและเรียนรู้ ผมมั่นใจว่า คุณคงคิดหาวิธีได้หลายวิธี และคิดว่าคุณจะค้นพบได้ว่าวิธีที่นุ่มนวลนั้นให้ผลดีที่สุด โลกนี้โหดร้ายมากพอแล้วสำหรับผู้ที่ไม่สามารถศึกษาและเรียนรู้ <br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/9kHp8utWC0o" width="560"></iframe></div> <h3> <span style="color: blue;">17-3. จงฝึกซ้อม </span></h3> <br /> การเรียนรู้จะเกิดประโยชน์ก็ต่อเมื่อเรานำไปใช้ แน่นอนว่า เราอาจแสวงหาปัญญาเพียงเพื่อให้เกิดปัญญา กล่าวได้ว่า ปัญญานี้มีความงามแฝงอยู่ แต่ความจริงก็คือ คนๆ หนึ่งไม่อาจรู้อย่างแท้จริงเลยว่าเขาเป็นผู้รอบรู้หรือมีปัญญาหรือไม่ จนกระทั่งเขาได้เห็นผลลัพธ์จากการพยายาม นำความรู้ไปปฏิบัติใช้ <br /> <br /> กิจกรรม ทักษะ หรืออาชีพใดๆ ก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นการขุดท่อ งานด้าน กฎหมาย ด้านวิศวกรรม การทำอาหารหรืออะไรก็ตาม ไม่ว่าจะศึกษา ความรู้เหล่านั้นมาดีแค่ไหน ในที่สุดแล้วก็จะต้องพบกับบททดสอบอัน เฉียบขาด นั่นคือ คนๆ นั้นลงมือปฏิบัติได้หรือไม่ และการที่จะปฏิบัติจริงได้นั้นต้องมีการฝึกซ้อม <br /> <br /> นักแสดงโลดโผนแทนดาราภาพยนตร์ที่ไม่ได้ฝึกซ้อมมาก่อน ย่อมได้ รับบาดเจ็บ แม่บ้านเองก็เช่นเดียวกัน <br /> <br /> ความปลอดภัยไม่ใช่วิชาที่เป็นที่นิยมนัก เพราะโดยปกติแล้วความปลอดภัยมักจะมาพร้อมกับคำว่า <b>“ระวัง” </b>และ <b>“ค่อยๆ ไป”</b> ซึ่งอาจทำให้ ผู้คนรู้สึกว่ากำลังถูกจำกัดควบคุม แต่ยังมีอีกวิธีหนึ่งคือ ถ้าเราฝึกซ้อม อย่างจริงจังแล้ว เราจะเกิดทักษะความชำนาญและมีความถนัดคล่องแคล่ว จนไม่จำเป็นต้อง <b>“ระวัง” </b>หรือ <b>“ค่อยๆ ไป”</b> <span style="color: red;">การเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและ ปลอดภัยเป็นไปได้จากการฝึกซ้อมเท่านั้น </span><br /> <br /> ทักษะความชำนาญและความคล่องแคล่วต้องได้รับการพัฒนาขึ้นมา ให้ทันตามอัตราความเร็วของยุคสมัยที่เราอาศัยอยู่ และสิ่งนี้ทำได้ด้วย <b><span style="color: blue;">การฝึกฝน </span></b><br /> <br /> เราสามารถฝึกร่างกาย ฝึกตา มือ เท้า ให้เกิดความชำนาญ จนกระทั่ง ส่วนต่างๆ ของร่างกายเกิด <b>“ความคุ้นเคยและคล่องตัว”</b> เราไม่ต้องใช้ <b>“ความคิด” </b>เพื่อเปิดเตาอบหรือจอดรถอีกต่อไป เราทำได้เลยโดยอัตโนมัติ ในกิจกรรมใดๆ ก็ตาม มีอยู่หลายอย่างทีเดียวที่เราคิดว่าเป็น<b> “พรสวรรค์” </b>แต่แท้จริงแล้วเป็นแค่เรื่องของการฝึกซ้อม <br /> <br /> ถ้าเรา<b>ไม่</b>หมั่นฝึกซ้อมทำสิ่งใดๆ ให้ช่ำชองทุกอิริยาบท ทบทวนไปมา จนกระทั่งทำได้โดยไม่ต้องคิด ทำได้อย่างรวดเร็วและถูกต้องด้วยแล้ว เราก็อาจจะประสบกับอุบัติเหตุได้ <br /> <br /> <b>สถิติมีแนวโน้มที่จะพิสูจน์ให้เห็นว่า ผู้ที่ฝึกซ้อมน้อยที่สุดนั้นมีโอกาส ประสบอุบัติเหตุได้มากที่สุด </b><br /> หลักการเดียวกันนี้ใช้ได้กับงานฝีมือและอาชีพอื่นๆ ที่ใช้ความคิดเป็นหลักด้วยเช่นกัน นักกฎหมายที่ไม่ได้ฝึกซ้อมหลายๆ ครั้งเกี่ยวกับกระบวนการในชั้นศาล อาจจะยังไม่ได้ฝึกหัดวิธีปรับเปลี่ยนความคิดให้รวดเร็ว เมื่อปะทะกับแง่มุมใหม่ของคดี ซึ่งอาจเป็นเหตุให้แพ้ได้ นายหน้าค้าหุ้น รายใหม่ที่ยังไม่ได้ฝึกซ้อมอาจเสียหายอย่างมหาศาลภายในเวลาไม่กี่นาที พนักงานขายหน้าใหม่ที่ยังไม่ได้รับการฝึกขาย อาจอดตายได้เพราะขายไม่ออก คำตอบที่ถูกคือ<b> ฝึกซ้อม ฝึกซ้อม และฝึกซ้อม! </b><br /> <br /> บางทีเราอาจจะพบว่า สิ่งที่เราเรียนมานั้นนำไปปฏิบัติใช้ไม่ได้ ถ้าเป็น เช่นนั้น ความผิดพลาดก็อยู่ที่การเรียนที่ไม่ถูกต้อง หรือไม่ก็ที่ครูหรือตำรา บางครั้งการอ่านคำแนะนำกับการพยายามนำคำแนะนำไปปฏิบัติใช้ก็ เป็นคนละเรื่องกัน <br /> <br /> บางครั้งบางคราว เมื่อการฝึกไม่ได้ให้ผลอะไร เราก็ต้องโยนตำราทิ้ง ไปเสีย และเริ่มต้นใหม่ขึ้นมาเอง แขนงการอัดเสียงภาพยนตร์เป็นเช่นที่ กล่าวนี้ กล่าวคือ ถ้าเราทำตามตำราการอัดเสียงที่เขียนไว้แล้ว เสียงนก ร้องเพลงก็จะออกมาเหมือนเสียงแตรแหบๆ นั่นคือสาเหตุที่ว่าทำไม<br /> ในภาพยนตร์บางเรื่อง เราจึงฟังไม่ออกเลยว่าผู้แสดงพูดอะไร คนอัดเสียง ที่เก่งต้องค้นหาวิธีการของเขาเองทั้งสิ้นเพื่อให้ได้งานที่ดีออกมา อย่างไร ก็ตาม ในงานด้านภาพยนตร์เหมือนกัน ก็มีสาขาย่อยอยู่สาขาหนึ่งที่ตรง ข้ามกับสาขาการอัดเสียงไปอย่างสิ้นเชิง นั่นคือ เรื่องของการให้แสงใน ฉากภาพยนตร์ซึ่งมีตำราที่ดีเยี่ยมอยู่หลายเล่ม และถ้าปฏิบัติตามอย่าง เคร่งครัดแล้ว ก็จะได้ภาพที่สวยงาม <br /> <br /> เป็นเรื่องเศร้า โดยเฉพาะในสังคมโลกที่รุดหน้าไปอย่างรวดเร็วพร้อม ด้วยเทคนิคใหม่ๆ ที่ตำราดีเข้าใจง่ายนั้น ไม่ได้มีอยู่ครบถ้วนในทุกๆ กิจกรรม อย่างไรก็ดี เราไม่ควรปล่อยให้สิ่งนี้มาหยุดยั้งเราไว้ เมื่อมีตำราที่ดี เราก็ต้อง เห็นคุณค่าและศึกษาให้เข้าใจอย่างถ่องแท้ ถ้าไม่มีตำราเราก็ควรรวบรวม ข้อมูลที่มีอยู่ ศึกษาให้ดีแล้วค้นคว้าที่เหลือด้วยตนเอง <br /> <br /> ทฤษฎีและข้อมูลนั้นจะเห็นประโยชน์เมื่อมีการนำไปใช้ และใช้พร้อม ด้วยการฝึกซ้อม <br /> <br /> เราจะอยู่ในภาวะเสี่ยงเมื่อคนรอบข้างไม่ฝึกฝนทักษะของตนเองจน กระทั่งเขาสามารถทำได้จริงๆ การ <b>“พอทำได้” </b>กับทักษะความชำนาญและความคล่องตัวแบบมืออาชีพนั้นแตกต่างกันอย่างมหาศาล คุณสามารถลดช่องว่างของความแตกต่างนั้นด้วยการฝึกซ้อม <br /> <br /> จงช่วยผู้อื่นให้มองดู ศึกษา คิดให้ออกก่อน แล้วจึงลงมือทำ และเมื่อเขาทำได้ถูกต้องแล้ว ก็ให้เขาฝึกซ้อม ฝึกซ้อม และฝึกซ้อมจนกระทั่งเขาทำได้ อย่างมืออาชีพ <br /> <br /> การมีทักษะความชำนาญ คล่องแคล่ว และเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว เป็นเรื่องสนุกทีเดียว สิ่งเหล่านี้จะสามารถทำได้อย่างปลอดภัยก็ด้วยการ ฝึกซ้อมเท่านั้น การพยายามอยู่ในโลกที่รวดเร็วกับคนเชื่องช้าเป็นเรื่องที่ไม่สู้จะปลอดภัยนัก&nbsp;</div> <div> <br /></div> <div> <h3> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">หนทางสู่ความสุขจะเดินไปได้อย่างดีที่สุด</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">กับเพื่อนร่วมทางที่มีความสามารถเชี่ยวชาญ</span></div> </h3> </div> <div> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/PuNRAcKQaMY" width="560"></iframe></div> <div> <br /></div> <div> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <br /> <br /></div> </div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/17.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-529685200808613593Thu, 25 Apr 2019 13:00:00 +00002019-04-25T20:00:07.171+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVTkvWCLADT61VrUt_UIiL5R0doZdM_gBqZn7-cuW50bGurbrnq4uBWrDELGxypahP5_YtlSu-_1hGPtHqWojcNT3M6glUL1_Sp-QZvAv1Q75twcAVnsV2vmS1B1HwmX0e0_C4NUDldsI/s1600/twth16.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVTkvWCLADT61VrUt_UIiL5R0doZdM_gBqZn7-cuW50bGurbrnq4uBWrDELGxypahP5_YtlSu-_1hGPtHqWojcNT3M6glUL1_Sp-QZvAv1Q75twcAVnsV2vmS1B1HwmX0e0_C4NUDldsI/s640/twth16.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/8ofiU-SKcRc" width="560"></iframe></div> <div> <br /></div> <div> งานไม่ใช่เรื่องสนุกเสมอไป <br /> <br /> แต่จะมีสักกี่คนที่เป็นทุกข์ได้มากกว่าคนที่ดำรงชีวิตอยู่อย่างไร้จุดหมาย เกียจคร้านและน่าเบื่อหน่าย แม้แต่เด็กยังกระจองอแงกับแม่ถ้าเขาไม่มีอะไรทำ เป็นที่รู้กันดีว่า คนตกงานนั้นมีสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ แม้แต่ในยามที่เขาได้รับ <b>“สิ่งของบรรเทาทุกข์”</b> หรือ “<b>การสงเคราะห์จากรัฐ”</b> จากสถิติ แล้วคนที่เกษียณและไม่มีอะไรในชีวิตที่จะทำให้สำเร็จอีกต่อไป จะห่อเหี่ยวและเสียชีวิตลงเพราะการหยุดนิ่งไม่ได้ทำสิ่งใด <br /> <br /> แม้แต่นักท่องเที่ยวที่บริษัทท่องเที่ยวชักชวนมาหาความสนุกสำราญ ก็ยังอาจทำให้ผู้นำคณะปั่นป่วนได้ถ้าไม่มีอะไรให้พวกเขาทำ <br /> <br /> ความเศร้านั้นอันที่จริงแล้วสามารถผ่อนคลายได้จากการวุ่นทำอะไรสักอย่าง <br /> <br /> กำลังใจของเราจะดีขึ้นอย่างมาก เมื่อเราประสบความสำเร็จในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง จริงๆ แล้ว เราสามารถแสดงให้เห็นได้ว่า<b> ผลผลิตเป็นรากฐานของกำลังใจ </b><br /> <br /> ผู้ที่เกียจคร้านมักจะละทิ้งงานไว้ให้ผู้คนรอบข้าง และมักทำให้ผู้อื่นมีภาระหนักขึ้นอีก <br /> <br /> คนเกียจคร้านเป็นคนที่คบด้วยยาก นอกจากจะทำให้เรารู้สึกหดหู่แล้ว บางทีก็ค่อนข้างเป็นอันตรายด้วย <br /> <br /> ทางแก้ที่ใช้ได้ผลก็คือ เราควรชักชวนให้เขาตัดสินใจที่จะทำอะไรสักอย่าง แล้วก็ให้เขาวุ่นอยู่กับสิ่งนั้น<br /> <div> <br /></div> <div> ถ้าเป็นงานที่นำไปสู่ผลิตผลที่เห็นได้ชัดเจนแล้ว ก็จะให้ผลดีกับเขาอย่างถาวรที่สุด <br /> <h3> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;"><br /></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">หนทางสู่ความสุขเป็นถนนที่สูงส่ง</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">เมื่อเดินไปพร้อมกับความขยันหมั่นเพียร</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">ที่จะนำไปสู่ผลิตผลที่จับต้องได้อย่างแท้จริง</span></div> </h3> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/3aUeX-oxTJ8" width="560"></iframe></div> <br /> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <br /></div> </div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/16.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-1121905555044672679Wed, 24 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-24T08:00:04.780+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiK7C6DNVi1iv8maoLuESuxpu2h1qjuKE7yY-Tva471vy8cKFhQ9wyoh5V7p3W4hPgqO9pkDslSTLYKxNZzE7mKXhHTrJ6Iul-gQF7L0i5ATKwyQBzK7c78o05sd74u0WBHXaK-eyReKH4/s1600/twth15.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiK7C6DNVi1iv8maoLuESuxpu2h1qjuKE7yY-Tva471vy8cKFhQ9wyoh5V7p3W4hPgqO9pkDslSTLYKxNZzE7mKXhHTrJ6Iul-gQF7L0i5ATKwyQBzK7c78o05sd74u0WBHXaK-eyReKH4/s640/twth15.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/h7cgaGrK8Rk" width="560"></iframe></div> <div> <br /></div> <div> ในการดำเนินชีวิตนั้น เราจำต้องเผชิญกับภาระข้อผูกพันต่างๆ อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ อันที่จริงแล้วคนเราเกิดมาพร้อมกับภาระบางอย่าง ซึ่งมักจะเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ การเป็นหนี้บุญคุณพ่อแม่ที่ให้กำเนิดและ เลี้ยงดูเรามาไม่ใช่ความคิดใหม่แต่อย่างใด และเราก็ควรสรรเสริญท่าน ที่ไม่เรียกร้องหรือทวงหนี้อะไรเรามากมายนัก ถึงกระนั้นก็ตาม การให้กำเนิดเลี้ยงดูนี้ก็ยังคงเป็นภาระข้อผูกพัน ที่แม้แต่เด็กยังรู้สึกได้ และเมื่อชีวิตดำเนินต่อไป เราก็ยิ่งมีภาระอื่นๆ เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็น ภาระต่อบุคคลอื่น ต่อเพื่อนฝูง ต่อสังคม และแม้กระทั่งต่อโลก <br /> <br /> การไม่ปล่อยให้ผู้อื่นได้ใช้หนี้หรือตอบแทนบุญคุณ ถือเป็นการกระทำที่ให้โทษต่อบุคคลผู้นั้น “<b>การต่อต้านของเด็ก”</b> มีส่วนไม่น้อยมาจากการที่ผู้อื่นปฏิเสธไม่ยอมรับ <i>“เหรียญสตางค์”</i> หรือสิ่งตอบแทนอันน้อยนิดที่เขามีให้ เพื่อปลดเปลื้อง <b>“ภาระข้อผูกพัน” </b>ของเขา รอยยิ้มของเด็กทารก ความพยายามของเด็กที่จะช่วยเหลือแม้ยังทำไม่ค่อยเป็น การเสนอคำแนะนำของวัยรุ่นหรือการพยายามเป็นลูกที่ดี สิ่งเหล่านี้มักจะไม่มีใครสนใจ หรืออาจถูกมองข้ามความตั้งใจดีของเด็กที่ทำลงไปอย่างไม่รู้ทิศรู้ทางที่ถูกต้องนี้ สามารถเลือนหายไปได้อย่างรวดเร็ว เมื่อไม่อาจปลดเปลื้องหนี้ บุญคุณอันล้นพ้นได้ ความพยายามเหล่านี้ก็จะถูกแทนที่ด้วยกลไกทางความคิดหรือพฤติกรรม หรือการอ้างเหตุผลต่างๆ นานา เช่น<br /> <br /> <div> “อันที่จริง แล้วเราก็ไม่ได้เป็นหนี้บุญคุณใคร”&nbsp;</div> <div> “เขาเป็นหนี้เราต่างหาก”&nbsp;</div> <div> “เราไม่ได้ อยากเกิดมานี่”&nbsp;</div> <div> “พ่อแม่ผู้ปกครองเรานี่ไม่ได้เรื่องเลย” และ&nbsp;</div> <div> “ชีวิตไม่น่า อยู่เลย” เป็นต้น&nbsp;</div> <div> &nbsp;แต่ถึงกระนั้น ภาระข้อผูกพันก็ยังคงเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ<br /> <div> <br /> <b>“ภาระข้อผูกพัน”</b> นั้นอาจมีน้ำหนักมากเสียจนกลายเป็นภาระที่ท่วมท้น ได้ ถ้าเรามองไม่เห็นทางที่จะปลดเปลื้องอะไรได้เลย สิ่งนี้จะนำมาซึ่งความสับสนวุ่นวายทั้งในระดับบุคคลและสังคม เมื่อไม่อาจปลดเปลื้องภาระ หนี้สินหรือข้อผูกพันลงได้ ฝ่ายเจ้าหนี้ก็จะตกเป็นเหยื่อของการกระทำที่ ไม่น่าจะเกิดขึ้นอย่างยิ่ง โดยที่เขามักไม่รู้ตัว <br /> <br /> เราสามารถช่วยเหลือผู้ที่รู้สึกว่าตนเองมีข้อผูกพันและหนี้สินที่ยังไม่ได้จ่ายหรือสะสาง โดยให้ผู้นั้นบรรยายถึงภาระข้อผูกพันทั้งหมดที่เขารู้สึกว่ายังชดใช้ไม่หมด ทั้งทางศีลธรรม สังคม และการเงิน แล้วหาทางปลดเปลื้องภาระทั้งหมดที่เขารู้สึกว่ายังติดค้างอยู่นั้นเสีย <br /> <br /> เราควรยอมรับความพยายามของเด็ก หรือผู้ใหญ่ที่จะตอบแทนบุญคุณ ที่เขารู้สึกว่ายังติดค้างอยู่ และหาหนทางที่เห็นพ้องต้องกันได้ทั้งสองฝ่าย ในการจัดการกับหนี้สินที่เป็นเงินทองด้วย <br /> <br /> จงอย่าสนับสนุนให้คนเพิ่มภาระข้อผูกพันมากกว่าที่เขาจะสามารถปลดเปลื้องหรือชดใช้ได้ <br /> <br /> <h3> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">หนทางสู่ความสุขนั้นจะเดินไปได้อย่างยากยิ่ง หากต้องเดินไปพร้อมกับ</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">ภาระข้อผูกพันที่ผู้อื่นติดค้างเราอยู่ หรือที่ตัวเราเองยังมิได้ชดใช้</span></div> </h3> </div> </div> <div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/n8sg700NZWg" width="560"></iframe></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> </div> <div> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> </div> </div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/15.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-2322770515083856816Tue, 23 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-23T08:00:05.915+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyukSDcCfuyAbOSpl0-1tTe6GmvL-7Mo2d3LSfT_4b6dC59XrCjsOSr5Hw-CK6WwYTuz-fvWmh2mqTu5RqvbQs1f_a7Uzl9Tf_MWaqv-48qHjyp3a2b9CfkhtBPujDeywe_x8nn2h4gfQ/s1600/twth14.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyukSDcCfuyAbOSpl0-1tTe6GmvL-7Mo2d3LSfT_4b6dC59XrCjsOSr5Hw-CK6WwYTuz-fvWmh2mqTu5RqvbQs1f_a7Uzl9Tf_MWaqv-48qHjyp3a2b9CfkhtBPujDeywe_x8nn2h4gfQ/s640/twth14.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/zRAlT5K-C0U" width="560"></iframe></div> <br /> ถ้าเราไม่มีความมั่นใจว่าคนที่เราเกี่ยวข้องด้วยจะเป็นคนที่เราเชื่อถือ ได้ ตัวเราเองจะตกอยู่ในสภาวะเสี่ยง เมื่อผู้ที่เราเชื่อถือทำให้เราผิดหวัง ผลคือนอกจากชีวิตของเราจะยุ่งเหยิงแล้ว ความอยู่รอดของเราเองก็ จะตกอยู่ในภาวะเสี่ยงด้วย<br /> <div> <br /> ความเชื่อถือซึ่งกันและกันเป็นรากฐานที่แน่นแฟ้นของความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ ถ้าปราศจากสิ่งนี้แล้วโครงสร้างแห่งความสัมพันธ์ย่อม พังทลายลง</div> <div> <br /> การเป็นผู้ที่ไว้วางใจได้นั้น ถือเป็นคุณลักษณะที่น่ายกย่องอย่างสูง เมื่อใครสักคนมีสิ่งนี้ ก็จัดว่าเขาเป็นคนที่มีคุณค่า และเมื่อใครสักคน สูญเสียสิ่งนี้ไป เขาก็อาจถูกมองว่าเป็นคนที่ไร้ราคา</div> <div> <br /> เราควรที่จะให้ทุกๆ คนรอบตัวเรา แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นบุคคลที่เชื่อถือได้ และถ้าเป็นเช่นนั้นแล้วเขาก็จะมีคุณค่าต่อตนเองและผู้อื่น มากขึ้นทีเดียว</div> <div> <br /> <h3> <span style="color: blue;">14-1. จงอย่าผิดคำพูด</span></h3> </div> <div> <br /> เมื่อเราตกปากรับคำ ให้คำมั่นสัญญา หรือแสดงความตั้งใจไว้อย่างมั่นเหมาะแล้ว เราต้องทำให้เป็นไปได้จริงๆ ถ้าเราบอกว่าเราจะทำสิ่งนั้น เราก็ควรจะทำตามคำพูด และถ้าเราบอกว่าจะไม่ทำสิ่งใด เราก็ไม่ควรที่ จะทำสิ่งนั้น</div> <div> <br /> เรามองหรือวินิจฉัยผู้อื่นจากการที่เขาทำหรือไม่ทำตามคำพูดไม่น้อยเลยทีเดียว ตัวอย่างเช่น แม้แต่ผู้เป็นพ่อแม่เองอาจแปลกใจ เมื่อลูกลดความเชื่อถือลงเนื่องจากพ่อแม่ทำผิดสัญญา</div> <div> <br /> ผู้ที่รักษาคำพูดเป็นผู้ที่บุคคลอื่นเชื่อถือและชื่นชม ผู้ที่ไม่ปฏิบัติเช่นนั้น เปรียบเสมือนเศษขยะก็ว่าได้ <br /> ผู้ที่ไม่รักษาคำพูดมักจะไม่มีโอกาสได้แก้ตัวอีก</div> <div> <br /> ผู้ที่ไม่รักษาคำพูดนั้นในไม่ช้าจะอยู่ในสภาพที่สับสนวุ่นวายเหมือนติดอยู่ในกับดักของ <b>“การตกปากรับคำ”</b> และ <b>“ข้อจำกัดต่างๆ”&nbsp;&nbsp;</b>อีกทั้งยัง อาจถูกตัดขาดจากการคบหาสมาคมกับผู้อื่นอย่างปกติ ไม่มีการกระทำใด ที่เป็นการเนรเทศตนเองออกจากกลุ่มเพื่อนฝูงได้มากไปกว่า การไม่ทำตามสัญญา</div> <div> <br /> เราไม่ควรปล่อยให้ผู้อื่นรับปากอย่างขอไปที และเราควรยืนกรานว่า เมื่อสัญญาแล้วจะต้องทำเช่นนั้น ชีวิตของเราจะยุ่งเหยิงอย่างยิ่ง ถ้าเราพยายามติดต่อสัมพันธ์กับคนที่ไม่รักษาคำพูด เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย</div> <div> <br /> <h3> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">หนทางสู่ความสุข</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">สามารถเดินไปได้ง่ายขึ้นอย่างมาก</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">ถ้าเดินไปพร้อมกับคนที่เราเชื่อถือได้</span></div> </h3> </div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/rVxB3jUaZN8" width="560"></iframe></div> <div> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> <br /> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> </div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/14.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-7194889424387589201Mon, 22 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-22T08:00:07.635+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsaT4Asp948hnDWhILIrVrmwR_MQhEzCDs0n7Tpqh3r7YRx8RP9i_OEIRYDUxOVknk3z0K7nUMLBy-OBDrGoWPLWYqw507IODBOK4kRw0EeS8mUiy4oaS1255uIBefRDwi1TPNXLr6S6o/s1600/twth13.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsaT4Asp948hnDWhILIrVrmwR_MQhEzCDs0n7Tpqh3r7YRx8RP9i_OEIRYDUxOVknk3z0K7nUMLBy-OBDrGoWPLWYqw507IODBOK4kRw0EeS8mUiy4oaS1255uIBefRDwi1TPNXLr6S6o/s640/twth13.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/8XrCyhkv9HU" width="560"></iframe></div> <br /> ตราบใดที่เราไม่เคารพในสิทธิการเป็นเจ้าของของผู้อื่นแล้ว ข้าวของและทรัพย์สมบัติของเราเองก็จะตกอยู่ในสภาวะเสี่ยง <br /> <br /> ผู้ที่ไม่เคยสะสมทรัพย์สมบัติได้เองอย่างสุจริตไม่ว่าจะด้วยเหตุใดก็ตาม สามารถแกล้งทำเป็นว่าไม่มีผู้ใดเป็นเจ้าของสิ่งใดเลย แต่อย่าได้ไปหยิบจับอะไรที่เป็นของเขาทีเดียว แม้แต่รองเท้าของเขาก็เถอะ! <br /> <br /> ขโมยจะสร้างสภาพแวดล้อมที่มีแต่ความลึกลับน่าสงสัย สิ่งนั้นสิ่งนี้หายไปไหน ขโมยทำความเดือดร้อนมากกว่าราคาข้าวของที่เขาเอาไปหลายเท่านัก <br /> <br /> เมื่อต้องเผชิญกับการโฆษณาถึงข้าวของที่น่าพึงปรารถนา แต่ก็ไม่สามารถที่จะทำสิ่งมีค่าใดๆ เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งของเหล่านั้น หรืออาจจะเพียงเพราะแรงกระตุ้นอะไรบางอย่าง ผู้ที่ขโมยจึงเกิดนึกคิดเอาเองว่า เขากำลังได้สิ่งมีค่ามาครอบครองในราคาแสนถูก เรื่องราคานี้เองที่ทำให้เกิดปัญหา ราคาจริงๆ ที่ขโมยต้องจ่ายนั้นแพงอย่างเหลือเชื่อ โจรที่มีชื่อในประวัติศาสตร์ต่างก็ต้องจ่ายค่าของที่เขาปล้นมาด้วยการอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ ในที่ที่น่าสมเพชหรือในคุกตะราง ยากนักที่จะมี<b> “ช่วงเวลา ดีๆ ของชีวิต”</b> ของที่ขโมยมาไม่ว่าจะมีมากเท่าใดก็ไม่อาจชดเชยชะตากรรมอันเลวร้ายเช่นนั้นได้ <br /> <br /> ของที่ขโมยมานั้นจะมีค่าลดลงอย่างมาก จะต้องซุกซ่อนเอาไว้ ของเหล่านั้นเป็นสิ่งที่คุกคามอิสรภาพอยู่ทุกเมื่อในตัวของมันเอง <br /> <br /> แม้แต่ในระบบคอมมิวนิสต์ ขโมยก็ต้องถูกจำคุก <br /> <br /> แท้จริงแล้ว การขโมยก็เป็นเพียงการยอมรับว่า ตนเองไม่มีความสามารถมากพอที่จะหาสิ่งนั้นมาด้วยความสุจริต หรือไม่ก็ยอมรับว่าตัวเองเข้าข่ายเป็นคนวิกลจริต ลองถามเขาซิว่าเขาเป็นอย่างไหน คำตอบจะต้องเป็นข้อใดข้อหนึ่งที่กล่าวมา <br /> <br /> <h3> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">หนทางสู่ความสุขไม่อาจเดินไปได้</span></div> <span style="color: blue;"><div style="text-align: center;"> พร้อมกับของที่ถูกขโมยมา</div> </span></h3> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/iZCqaLR1Gtc" width="560"></iframe></div> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> <br /> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <br />http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/13.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-3484679686353121105Sun, 21 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-21T08:00:10.297+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOi3DzTks3GP3AdZVPeBXq_-w6AG8RKDAhEKjZ1shj5tXttLH5_M6lPbpntBbEjeDip4yUgAadXX-GWzuy8Yni2imh81u0P5jK6LLQUb4FzI5zGllbC4SvlhD_9zZoXX_-u_rxgpR9knY/s1600/twth12.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOi3DzTks3GP3AdZVPeBXq_-w6AG8RKDAhEKjZ1shj5tXttLH5_M6lPbpntBbEjeDip4yUgAadXX-GWzuy8Yni2imh81u0P5jK6LLQUb4FzI5zGllbC4SvlhD_9zZoXX_-u_rxgpR9knY/s640/twth12.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/9WJoJ4I8z_Y" width="560"></iframe><br /> <br /></div> <h3> <span style="color: blue;">12-1. จงมีรูปลักษณ์ที่ดี </span></h3> <br /> บางครั้ง คนบางคนก็ไม่ตระหนักว่าตัวเขาเป็นส่วนหนึ่งของทัศนียภาพ และสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของผู้อื่น ทั้งนี้เพราะเขาไม่ต้องมองตนเองตลอดเวลา นอกจากนั้นแล้ว บางคนยังไม่ตระหนักอีกด้วยว่าผู้อื่นตัดสินเขา โดยยึดจากลักษณะภายนอกของเขาเป็นพื้นฐาน <br /> <br /> ถึงแม้ว่าเสื้อผ้าอาจมีราคาแพง แต่สบู่และสิ่งอื่นๆ ที่ใช้ในการดูแลรักษาร่างกายนั้น สามารถหามาได้อย่างไม่ยากลำบาก สำหรับเทคนิควิธีในการดูแลตนเอง บางครั้งอาจจะหายากสักหน่อย แต่ก็เป็นสิ่งที่สามารถพัฒนาได้ <br /> <br /> ในสังคมที่ป่าเถื่อน หรือเสื่อมทรามลงอย่างมาก การเป็นบุคคลที่อุจาดนัยน์ตาของสาธารณชนนั้นกลายเป็นเรื่องที่นิยมชมชอบกันเลยทีเดียว แท้จริงแล้ว นี่คืออาการบ่งชี้ของการไร้ซึ่งความเคารพนับถือในตนเอง <br /> <br /> การออกกำลังกายและการทำงานทำให้เกิดความสกปรกเลอะเทอะ ขึ้นได้ แต่ก็ต้องทำความสะอาดร่างกายให้เรียบร้อยด้วย ตัวอย่างเช่น คนงานชาวยุโรปและชาวอังกฤษบางคนยังสามารถรักษารูปลักษณ์ของตัวเองให้ดูดีได้แม้กระทั่งในเวลาทำงาน เราจะสังเกตได้ว่านักกีฬาเก่งๆ บางคน ดูดีแม้ในขณะที่ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อไคล <br /> <br /> สภาพแวดล้อมที่เสียความสวยงามไป เพราะผู้คนสกปรกไม่เป็นระเบียบ สามารถส่งผลต่อขวัญกำลังใจของเรา ทำให้จิตใจเศร้าหมอง โดยที่เราไม่รู้ตัวได้ <br /> <br /> จงสนับสนุนให้ผู้คนรอบตัวคุณทำตัวให้ดูดี โดยการให้คำชมเชยเมื่อเขาทำเช่นนั้น หรือไม่ก็ค่อยๆ ช่วยเขาแก้ปัญหาเมื่อเขายังไม่ได้ทำ สิ่งนี้จะช่วยให้เขามีความรู้สึกเคารพตนเองมากขึ้น รวมทั้งทำให้เขามี กำลังใจที่ดีขึ้นด้วย <br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/V8IkLdw574s" width="560"></iframe></div> <h3> <span style="color: blue;">12-2. จงดูแลรักษาสถานที่ของคุณ </span></h3> <br /> เมื่อมีคนทำข้าวของและสถานที่ของเขายุ่งเหยิงไม่เป็นระเบียบ ข้าวของและสถานที่ของคุณก็อาจพลอยยุ่งเหยิงไปด้วย <br /> <br /> คนที่ไม่สามารถดูแลข้าวของและสถานที่ของตน แสดงว่าเขาไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่แห่งนั้น และไม่มีความรู้สึกเป็นเจ้าของสิ่งเหล่านั้นอย่างแท้จริง ตอนที่เขายังเป็นเด็ก เมื่อเขา <b>“ได้รับ” </b>สิ่งของมา คงจะมีคำเตือนให้ระวังและข้อแม้หลายอย่างเกินไป หรือไม่ก็อาจถูกพ่อแม่พี่น้องแย่งไป และอาจรู้สึกว่าไม่มีใครต้องการเขาเลย <br /> <br /> สภาพข้าวของ ห้อง บริเวณที่ทำงานและพาหนะของคนประเภทนั้น เป็นตัวฟ้องว่าข้าวของเหล่านั้นไม่ใช่ทรัพย์สมบัติของใครทั้งสิ้น และที่ร้าย ไปกว่านั้นคือ บางครั้งเราจะเห็นการแสดงอารมณ์ร้ายต่อทรัพย์สมบัติต่างๆ เช่น การทำลายสิ่งของของผู้อื่นหรือของสาธารณะ บ้านหรือรถที่ <b>“ไม่มีใครดูแลเป็นเจ้าของ” </b>มักจะชำรุดทรุดโทรมในเวลาไม่นาน <br /> <br /> ผู้ที่สร้างและพยายามดูแลรักษาบ้านเรือนสำหรับผู้มีรายได้น้อย มักจะตกใจเสมอ เมื่อพบว่าบ้านเหล่านั้นทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็ว นิยามของ คำว่า <b>คนจน</b> คือผู้มีสมบัติน้อยหรือไม่ได้เป็นเจ้าของอะไรเลย เมื่อถูกกดดันจากรอบด้านมากๆ เข้า เขาก็อาจรู้สึกว่าตนไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสถานที่นั้นได้เหมือนกัน <br /> <br /> แต่ทั้งนี้และทั้งนั้นไม่ว่าจะมีหรือจน และไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม คนที่ไม่รักษาสมบัติและสถานที่ของตน มักสร้างความวุ่นวายไร้ระเบียบให้คนรอบข้างเขาไปด้วย ผมมั่นใจว่าคุณคงจะนึกถึงตัวอย่างของเหตุการณ์ เช่นนี้ได้ <br /> <br /> ลองถามคนเหล่านี้ดูสิว่าเขาเป็นเจ้าของอะไรบ้างในชีวิต และรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่ที่เขาอยู่จริงหรือไม่ คุณจะได้รับคำตอบที่น่าแปลกใจทีเดียว และการถามเช่นนั้นก็ช่วยเขาได้อย่างมากด้วย <br /> <br /> ทักษะในการเก็บรักษาข้าวของและสถานที่นั้นสามารถเรียนรู้กันได้ การนำสิ่งของที่ใช้แล้วไปเก็บเข้าที่เดิมเพื่อจะได้หาง่ายเมื่อจะใช้ในคราวต่อไป อาจเป็นความคิดใหม่สำหรับคนบางคน และบางคนก็ใช้เวลาถึงครึ่งหนึ่งที่ตนมีในการหาสิ่งของ เวลาเล็กน้อยที่ใช้ในการจัดเก็บสิ่งของ นั้นเป็นเวลาที่คุ้มค่า เนื่องจากจะทำให้คุณทำงานได้เร็วขึ้น ไม่ใช่เป็นการเสียเวลาอย่างที่คนบางคนเข้าใจ <br /> <br /> เพื่อเป็นการปกป้องรักษาข้าวของและสถานที่ของคุณ จงให้ผู้อื่น รักษาข้าวของและสถานที่ของเขาเอง <br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/rFmHOF5Z1Iw" width="560"></iframe></div> <h3> <span style="color: blue;">12-3. จงช่วยกันดูแลรักษาโลก </span></h3> <br /> ความคิดที่ว่าทุกคนอาศัยอยู่ร่วมกันบนโลก และทุกคนสามารถ และก็ควรช่วยกันรักษาดูแลโลกนั้น อาจเป็นเรื่องใหญ่โตสำหรับคนบางคน สำหรับบางคนแล้วก็เป็นเรื่องที่ค่อนข้างจะเกินความจริงด้วย แต่ใน ปัจจุบันนี้สิ่งที่เกิดขึ้นในอีกซีกโลกหนึ่ง ถึงจะอยู่ไกลเท่าใดก็ตามก็อาจ มีผลกระทบต่อสิ่งที่เกิดในบ้านของคุณเองได้ <br /> <br /> เรื่องที่ค้นพบเมื่อเร็วๆ นี้โดยยานสำรวจที่ส่งไปยังดาวศุกร์&nbsp; ได้แสดงให้เห็นว่า โลกเราอาจเสื่อมโทรมลงจนถึงจุดที่ไม่เอื้อต่อการอาศัยอยู่ของสิ่งมีชีวิตอีกต่อไป สิ่งนี้อาจเกิดขึ้นในช่วงชีวิตของเราก็เป็นได้ <br /> <br /> การทำลายป่ามากเกินควร การทำให้แม่น้ำลำคลองและทะเลสกปรก การทำลายบรรยากาศที่ล้อมรอบโลก สิ่งเหล่านี้จะทำให้เราไม่มีโลกอยู่อีกต่อไป อุณหภูมิบนผิวโลกจะร้อนเหมือนถูกเผา ฝนอาจกลายเป็นกรดกำมะถัน สิ่งมีชีวิตทั้งหมดอาจตายได้ <br /> <br /> คุณอาจถามว่า <b><i>“ถึงแม้ว่านี่คือความจริง แล้วฉันจะช่วยอะไรได้”</i></b> เอาล่ะ เพียงแค่คุณขมวดคิ้วไม่เห็นด้วยเมื่อเห็นคนทำอะไรที่เป็นการทำลายโลก ก็เรียกได้ว่าช่วยแล้ว เพียงแค่คุณมีความนึกคิดว่าการทำลายโลกเป็นสิ่งที่ไม่ดี และบอกให้ผู้อื่นรับทราบถึงความคิดนี้ก็ถือว่าคุณได้ช่วยแล้วเช่นกัน <br /> <br /> การพิทักษ์รักษาโลกเริ่มต้นจากสนามหญ้าหน้าบ้านคุณเอง และขยายต่อไปถึงเส้นทางที่คุณไปโรงเรียนหรือไปทำงาน รวมทั้งสถานที่ที่คุณไปพักผ่อนหรือไปท่องเที่ยว ขยะซึ่งทำให้พื้นดินสกปรกและทำลายน้ำดื่มน้ำใช้ กิ่งไม้แห้งซึ่งทำให้เกิดไฟไหม้ได้ง่าย สิ่งเหล่านี้เราไม่ควรทำให้เกิดขึ้น และเมื่อเรามีเวลาว่าง เราก็สามารถช่วยกำจัดได้ การปลูกต้นไม้ต้นหนึ่งแม้จะเป็นเพียงสิ่งเล็กน้อย แต่ก็ถือว่าสำคัญทีเดียว <br /> <br /> ในบางประเทศ คนแก่ คนตกงานจะไม่นั่งอยู่เฉยๆ รอให้เป็นโรคประสาท พวกเขาจะเป็นผู้ดูแลรักษาสวนไม้ประดับ สวนสาธารณะ และ ป่าไม้ เก็บขยะและช่วยเพิ่มพูนความสวยงามให้กับโลก เราไม่เคยขาด แคลนผู้คนหรือทรัพยากรที่จะดูแลรักษาโลก แต่ส่วนใหญ่แล้วเราจะเพิกเฉยกับคนเหล่านั้น เราได้เห็นแล้วว่า องค์การทำนุบำรุงของพลเรือนแห่งสหรัฐ (Civilian Conservation Corps: CCC) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ.1930-1939 เพื่อสร้างงานให้กับทหารชั้นสัญญาบัตรที่ตกงานและคนหนุ่มสาวนั้น เป็นหนึ่งในโครงการไม่กี่โครงการในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำของยุคนั้น ที่สร้างความมั่งคั่งให้กับรัฐมากกว่าจำนวนเงินที่ลงทุน นอกจากจะมีการปลูกป่าบนพื้นที่มากมายแล้ว ยังทำประโยชน์อีกหลายประการให้กับพื้นที่โลกในส่วนที่เป็นของสหรัฐอเมริกา ในปัจจุบันไม่มีองค์การซีซีซี (CCC) แล้ว แต่อย่างน้อยที่สุด เราก็ช่วยออกความเห็นได้ว่าโครงการเช่นนี้เป็นโครงการที่มีคุณค่า และควรให้การสนับสนุนผู้นำทางความคิดและองค์กรที่ยังคงดำเนินการด้านการปรับปรุงส่งเสริมสิ่งแวดล้อมต่อไป <br /> <br /> เราไม่ได้ขาดแคลนด้านเทคโนโลยี แต่เทคโนโลยีและการจะนำเทคโนโลยีไปปฏิบัติจะต้องใช้เงิน และเงินจะมีพร้อมก็ต่อเมื่อมีการปฏิบัติ ตามนโยบายเศรษฐกิจที่สมเหตุสมผล นโยบายที่ไม่ได้ลงโทษคนทุกคน ซึ่งนโยบายประเภทนี้ก็มีอยู่ <br /> <br /> มีหลายอย่างที่เราสามารถทำได้เพื่อช่วยพิทักษ์รักษาโลก เริ่มต้นจากการมีความคิดว่าตัวเราเองควรทำ แล้วต่อไปก็แนะนำคนอื่นให้คิด เช่นนั้นด้วย <br /> <br /> มนุษย์ได้ก้าวมาสู่จุดที่สามารถทำลายล้างโลกได้แล้ว จึงจำต้องผลักดันให้มนุษย์มีความสามารถพอที่จะพิทักษ์รักษาโลกเอาไว้ด้วยเช่นกัน <br /> <br /> นั่นเพราะว่าทุกคนต่างก็ยืนอยู่บนโลกใบนี้ด้วยกันทั้งสิ้น <br /> <br /> <h3> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">ถ้าไม่มีผู้อื่นช่วยปกป้องและทำนุบำรุงสิ่งแวดล้อมด้วยแล้ว</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">หนทางสู่ความสุขก็จะไม่มีพื้นถนนให้เดินได้อีกต่อไป</span></div> </h3> <br /> <div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/j-fqocObKLk" width="560"></iframe></div> </div> <div> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> <br /> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> </div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/12.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-7946687717955772345Sat, 20 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-20T08:00:02.614+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4Mi_dM28nHLq8n-5dyuutUmrS8AeiZIBP_OJzu2dDECvhfaz3I1eu3sabbsLu3s1QJ-UOE1sA5BmmcH_tqh9PdYR7_EzqdypW2bHnn5GzK4fUDdGJWMPIwsmdlzbHPVrM640qTAQVjGM/s1600/twth11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4Mi_dM28nHLq8n-5dyuutUmrS8AeiZIBP_OJzu2dDECvhfaz3I1eu3sabbsLu3s1QJ-UOE1sA5BmmcH_tqh9PdYR7_EzqdypW2bHnn5GzK4fUDdGJWMPIwsmdlzbHPVrM640qTAQVjGM/s640/twth11.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/yZqTWJP7384" width="560"></iframe></div> <br /> ถึงแม้คนที่จิตใจเลวร้ายจะพยายามยืนยันว่ามนุษย์ทุกคนนั้นชั่วร้าย แต่ความเป็นจริงแล้ว มีคนดีๆ ทั้งชายและหญิงอยู่รอบตัวเรามากมาย คุณอาจโชคดีที่เคยรู้จักคนเหล่านั้นบ้าง <br /> <br /> อันที่จริง สังคมอยู่ได้ก็เพราะหญิงชายที่มีเจตนาดี ผู้ที่ทำงานเพื่อสาธารณประโยชน์ ผู้นำทางความคิด ผู้ประกอบอาชีพในภาคเอกชน คนเหล่านี้โดยส่วนใหญ่แล้วเป็นบุคคลที่มีเจตนาดีด้วยกันทั้งสิ้น ถ้าไม่ เช่นนั้นพวกเขาคงเลิกให้ความช่วยเหลือผู้อื่นไปนานแล้ว <br /> <br /> คนเหล่านี้ตกเป็นเป้าโจมตีได้ง่าย ความดีของพวกเขา ทำให้เขาไม่ได้ระแวดระวังที่จะปกป้องดูแลตัวเอง แต่กระนั้นความอยู่รอดของปัจเจกบุคคลส่วนใหญ่ในสังคม ก็ขึ้นอยู่กับพวกเขาเหล่านี้ <br /> <br /> อาชญากรที่โหดเหี้ยม นักโฆษณาชวนเชื่อ สื่อที่ชอบปลุกเร้าความรู้สึกผู้คน ทั้งหมดนี้มักหันเหความสนใจของเราไปจากเรื่องราวที่เกิดขึ้นอยู่ทุกๆ วัน ที่ว่าสังคมจะไม่อาจดำเนินไปได้เลย หากไม่ใช่เพราะบุคคลที่มีเจตนาดี ในขณะที่พวกเขาดูแลความสงบสุขของบ้านเมือง ให้คำปรึกษาแก่เด็ก วัดอุณหภูมิคนไข้ ดับเพลิง และพูดจาอย่างมีเหตุผลด้วยถ้อยคำที่น่าฟัง โดยไม่ได้ทำตัวเอิกเกริก เรามักจะมองข้ามข้อเท็จจริงประการหนึ่งที่ว่า <b>บุคคลที่มีเจตนาดีเหล่านี้เอง คือผู้ที่ทำให้โลกยังคงหมุนไป และทำให้มนุษย์ยังมีชีวิตอยู่ได้บนโลกใบนี้ </b><br /> <br /> แต่ทว่า คนเหล่านี้อาจถูกโจมตีหรือทำร้ายได้ ฉะนั้นจึงควรสนับสนุน ให้มีมาตรการที่ดีและแข็งแกร่งสำหรับใช้ปกป้องคนเหล่านี้จากภยันตราย ต่างๆ&nbsp; ทั้งนี้ก็เพราะว่า ความอยู่รอดของตัวคุณเอง ของครอบครัว และ เพื่อนของคุณล้วนขึ้นอยู่กับคนเหล่านี้ <br /> <br /> <h3> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">หนทางสู่ความสุขเป็นหนทางที่จะดำเนินไปได้ง่ายขึ้น</span><span style="color: blue;">มากทีเดียว <br />ถ้าเราให้การสนับสนุนผู้ที่มีเจตนาดี</span></div> </h3> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/vtoMrq0XjOk" width="560"></iframe></div> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> <br /> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <br />http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/11.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-1484288920875523706Fri, 19 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-19T08:00:09.771+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhV03gWHBDa-Z25kfJefe3zuBT-2I3ZuOzbUvMy7bQCyz-87_HtRFDJNsMKiGeKQTXGjM1CEqo2ay_xQa1d2iL-okTJCh6tuHebUstuGcAVc8cnezC1v_2gHaYBs90tJ6ad7LT2qjSS_1I/s1600/twth10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhV03gWHBDa-Z25kfJefe3zuBT-2I3ZuOzbUvMy7bQCyz-87_HtRFDJNsMKiGeKQTXGjM1CEqo2ay_xQa1d2iL-okTJCh6tuHebUstuGcAVc8cnezC1v_2gHaYBs90tJ6ad7LT2qjSS_1I/s640/twth10.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/CJIQ828YGtg" width="560"></iframe></div> <br /> บุคคลและกลุ่มคนต่างๆ ที่ไร้ศีลธรรม มีจิตใจชั่วร้าย สามารถยึดอำนาจจากรัฐบาลและใช้อำนาจนี้เพื่อจุดประสงค์ส่วนตัว <br /> <br /> รัฐบาลที่ก่อตั้งขึ้นและดำเนินงาน เพื่อบุคคลหรือกลุ่มคนที่หวังเพียงประโยชน์ส่วนตน เป็นสาเหตุให้สังคมนั้นอยู่ได้ไม่นาน สิ่งนี้เป็นอันตรายต่อความอยู่รอดของทุกๆ คนในแผ่นดิน รวมทั้งผู้ที่พยายามใช้อำนาจนั้นด้วย ประวัติศาสตร์เต็มไปด้วยการล่มสลายของรัฐบาลประเภทนี้ <br /> <br /> การต่อต้านรัฐบาลประเภทนี้ โดยปกติแล้วมีแต่จะนำความรุนแรงมาสู่สังคมมากขึ้น <br /> <br /> อย่างไรก็ดี เราสามารถส่งเสียงต่อต้านอย่างสุขุมรอบคอบ เมื่อพบเห็นการกระทำผิดเช่นนี้เกิดขึ้ในวงกว้าง เราไม่จำเป็นต้องไปกระตือรือร้น สนับสนุนรัฐบาลประเภทนี้ และเราก็ไม่จำเป็นต้องทำผิดกฎหมายใดๆ เลย เพียงแค่ไม่ร่วมมือด้วยเท่านั้น เราก็สามารถนำมาซึ่งการปรับปรุง เปลี่ยนแปลงได้ในที่สุด<br /> <div> <br /></div> <div> แม้แต่ในขณะที่กำลังเขียนหนังสือ (หนทางสู่ความสุข) เล่มนี้อยู่ รัฐบาลของหลายๆ ประเทศในโลกก็กำลังจะล่มสลาย เนื่องจากประชาชน แสดงความไม่พอใจอย่างสงบด้วยการไม่ให้ความร่วมมือ รัฐบาลเหล่านี้กำลังตกอยู่ในภาวะเสี่ยง มรสุมแห่งความเคราะห์ร้ายอาจพัดผ่านมาเมื่อใดก็ได้ และทำให้พวกเขาต้องพินาศลง <br /> <br /> ในทางตรงกันข้ามเมื่อเราเห็นอย่างชัดแจ้งว่ารัฐบาลทำหน้าที่ที่ดี ต่อประชาชนทุกคน มากกว่าที่จะทำเพียงเพื่อประโยชน์ของคนกลุ่มใด กลุ่มหนึ่ง หรือเพื่อผู้นำเผด็จการที่บ้าคลั่ง เราก็ควรสนับสนุนรัฐบาลนั้นอย่างเต็มที่ <br /> <br /> มีวิชาหนึ่งที่เรียกว่า<b> “วิชาการปกครอง”</b> แต่ทว่าส่วนใหญ่แล้ว ในโรงเรียนมักจะสอน <b>“วิชาหน้าที่พลเมือง” </b>ซึ่งเป็นเพียงเรื่องที่ว่า องค์กรการปกครองในขณะนั้นประกอบไปด้วยส่วนใดบ้าง และก่อตั้งขึ้นมา อย่างไร&nbsp;</div> <div> <br /></div> <div> <b>&nbsp;“วิชาการปกครอง” </b>ที่แท้จริงนั้นจะอยู่ภายใต้หัวข้อต่างๆ ดังเช่น เศรษฐศาสตร์การเมือง ปรัชญาการเมือง อำนาจทางการเมือง ฯลฯ “วิชาการปกครอง” และวิธีในการปกครองนั้น สามารถเป็นวิชาที่ค่อนข้างแม่นยำหรือเที่ยงตรงจนแทบจะเป็นศาสตร์ทางเทคนิคอีกศาสตร์หนึ่งก็ว่าได้ ถ้าเราสนใจที่จะมีรัฐบาลที่ดีขึ้น รัฐบาลที่ไม่สร้างความเดือดร้อน เราก็ควรสนับสนุนให้มีการสอนวิชานี้ในโรงเรียนตั้งแต่ชั้นต้นๆ&nbsp; นอกจากนี้ เรายังสามารถศึกษาเรื่องนี้ได้จากตำรา วิชานี้ไม่ใช่วิชาที่ยาก ถ้าเราทำความเข้าใจคำศัพท์ยากๆ โดยการเปิดพจนานุกรม <br /> <br /> แท้จริงแล้ว ผู้ที่ฟันฝ่าอุปสรรคด้วยหยาดเหงื่อและเลือดเนื้อเพื่อประเทศชาติ คือประชาชนและผู้นำทางความคิดของพวกเขาต่างหาก รัฐบาลไม่สามารถสละเลือดเนื้อได้ แม้แต่จะยิ้มก็ยังทำไม่ได้ เพราะ รัฐบาลเป็นเพียงแค่ความคิดที่คนเราสร้างขึ้นมาเท่านั้น คนที่มีชีวิตคือ ตัวปัจเจกบุคคล ซึ่งก็คือคุณนั่นเอง&nbsp;</div> <div> <b><br /></b></div> <div> <b>หนทางสู่ความสุข&nbsp;</b>เป็นหนทางที่เดินได้อย่างยากลำบาก หากอยู่ในเงามืดของการกดขี่ข่มเหงโดยทรราช ดังที่ทราบกันว่า รัฐบาลที่ดีซึ่งจัดตั้งและบริหารงานเพื่อปวงชน ทำให้ถนนสายนี้ราบรื่นขึ้น&nbsp;</div> <div> <br /></div> <div> เมื่อเป็นเช่นนั้น ก็สมควรยิ่งที่จะได้รับการสนับสนุน<br /> <br /> <div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/d37QI9OVLes" width="560"></iframe></div> </div> <div> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> </div> </div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/10.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-339659045009072401Thu, 18 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-18T08:00:09.780+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgA9i6eAZfF2eihH0cTL6MqBKdp0KXb0mM5mvuVPNnNNajNE-qdCKmJw1y_YJqQlRBUqbv7ufjohdUOCv5RO56YR_3T0pi9xjOvPH8WI1ESwvDsu8SQ67SjRfSK4cwZZcbApXE28_sdRds/s1600/twth9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgA9i6eAZfF2eihH0cTL6MqBKdp0KXb0mM5mvuVPNnNNajNE-qdCKmJw1y_YJqQlRBUqbv7ufjohdUOCv5RO56YR_3T0pi9xjOvPH8WI1ESwvDsu8SQ67SjRfSK4cwZZcbApXE28_sdRds/s640/twth9.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/Dfwbk0KZC9Y" width="560"></iframe></div> <br /> “การกระทำที่ผิดกฎหมาย” คือการกระทำที่เป็นสิ่งต้องห้ามตามข้อกำหนดของรัฐหรือตามกฎหมาย เป็นผลงานของผู้ปกครองประเทศ ฝ่ายนิติบัญญัติและศาล ซึ่งมักจะถูกบัญญัติเอาไว้ในแม่บทกฎหมายต่างๆ&nbsp; <br /> <div> <br /></div> <div> ในสังคมที่มีความเป็นระบบระเบียบ จะมีการจัดพิมพ์สิ่งเหล่านี้ให้รับทราบกันโดยทั่วไป&nbsp; ส่วนในสังคมที่สับสนและเต็มไปด้วยอาชญากรรมนั้น ประชาชนจะต้องปรึกษาทนายความ หรือต้องได้รับการอบรม พิเศษจึงจะรู้กฎหมายทั้งหมด สังคมเช่นนั้นจะบอกกับเราว่า <i>“การไม่รู้กฎหมายไม่ใช่ข้ออ้างสำหรับการกระทำผิดกฎหมาย” </i><br /> <br /> อย่างไรก็ตาม สมาชิกทุกคนในสังคม ไม่ว่าจะเป็นคนหนุ่มสาวหรือ ผู้สูงอายุ ต่างก็มีส่วนรับผิดชอบในการรับรู้ว่า อะไรถือเป็น <b>“การกระทำที่ผิดกฎหมาย” </b>ในสังคมนั้นๆ โดยอาจจะสอบถามคนอื่นหรือค้นคว้าในห้องสมุดก็ได้ <br /> <br /> <b>“การกระทำที่ผิดกฎหมาย” </b>ไม่ใช่การขัดขืนคำสั่งง่ายๆ ธรรมดาๆ เหมือนกับการสั่งให้ <i>“ไปนอนเดี๋ยวนี้” </i>หากแต่เป็นการกระทำซึ่ง มักตามมาด้วยการลงโทษจากศาลและรัฐบาล เช่น ถูกประจานโดยผ่านระบบ โฆษณาชวนเชื่อของรัฐ ถูกปรับ และแม้กระทั่งจำคุก <br /> <br /> เมื่อใดที่เราทำผิดกฎหมาย ไม่ว่าผิดมากหรือน้อยก็ตาม เท่ากับว่าเรา เปิดโอกาสให้รัฐโจมตีได้ ไม่ว่าจะถูกจับหรือไม่ เมื่อเราละเมิดกฎหมาย เราก็จะปกป้องคุ้มครองตัวเองได้น้อยลง <br /> <br /> สิ่งที่คุ้มค่ากับความพยายามที่จะทำให้สำเร็จลุล่วงนั้น แทบจะทุกสิ่ง เรามักทำได้ในทางที่ถูกกฎหมายโดยสมบูรณ์ <br /> <br /> เส้นทางเดินที่ <b>“ผิดกฎหมาย”</b> เป็นทางลัดที่อันตรายและเสียเวลาเปล่า “<b>ผลประโยชน์” </b>ซึ่งนึกคิดเอาว่าจะได้รับจากการกระทำผิดกฎหมายนั้น มักกลับกลายเป็นเรื่องไม่คุ้มค่า <br /> <br /> ประเทศและรัฐบาลมีแนวโน้มที่จะเป็นเครื่องจักรอันปราศจากความคิด และดำรงอยู่ได้โดยใช้กฎหมายกับมาตรการข้อบังคับ พร้อมที่จะกวาดล้าง การกระทำที่มิชอบด้วยกฎหมายโดยใช้แนวทางต่างๆ เพราะเหตุนี้ รัฐจึงอาจเป็นศัตรูที่ไร้ความปราณีและไม่ยอมอ่อนข้อต่อ “การกระทำผิดกฎหมาย” ได้&nbsp; </div> <div> <br /></div> <div> เรื่องที่ว่าสิ่งใดผิดสิ่งใดถูกนั้น ไม่ใช่เรื่องที่จะนำมาพิจารณา ในแง่ของกฎหมายและมาตรากฎหมาย มีแต่กฎหมายเท่านั้นที่สำคัญ <br /> <br /> เมื่อคุณตระหนักหรือพบเห็นว่าคนที่อยู่รอบตัวคุณกำลัง <b>“กระทำผิดกฎหมาย” </b>คุณควรทำทุกวิถีทางที่คุณทำได้ เพื่อห้ามปรามเขา ตัวคุณเอง ถึงแม้ว่าจะไม่ได้มีส่วนร่วมอยู่ในการกระทำนั้น ก็อาจพลอยได้รับผลร้าย จากการกระทำนั้นด้วย&nbsp; </div> <div> <br /></div> <div> ตัวอย่างเช่น กรณีที่นักบัญชีปลอมบัญชีบริษัท อาจส่งผลให้เกิดความสับสนวุ่นวายจนบริษัทต้องล้มเลิกกิจการและตัวคุณเองก็ต้องตกงาน เหตุการณ์ต่างๆ เช่นนี้สามารถส่งผลกระทบ ต่อความอยู่รอดของตัวคุณเองได้อย่างมากทีเดียว <br /> <br /> ในฐานะที่คุณเป็นสมาชิกคนหนึ่งของกลุ่มคนซึ่งอยู่ภายใต้กฎหมาย ก็ควรส่งเสริมให้มีการตีพิมพ์กฎหมายต่างๆ เหล่านั้นออกเผยแพร่ ให้ประชาชนทั่วไปได้รับทราบอย่างชัดเจน&nbsp;</div> <div> <br /></div> <div> จงให้การสนับสนุนความพยายามใดๆ ในทางการเมืองอันชอบด้วยกฎหมาย ที่จัดหมวดหมู่ สร้างความชัดเจนและจัดระบบระเบียบของกฎหมายต่างๆ ซึ่งใช้กับคนกลุ่มนั้น&nbsp;</div> <div> <br /></div> <div> จงยึดมั่นในหลักการที่ว่าทุกคนเท่าเทียมกันภายใต้กฎหมาย ซึ่งเกิดขึ้นในยุคแห่งการกดขี่ข่มเหงโดยกลุ่มชนชั้นสูง ผู้มีอภิสิทธิ์เหนือคนทั่วไป หลักการนี้ถือเป็นความก้าวหน้าทางสังคมซึ่งยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่ง ในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ที่เราไม่ควรลืม <br /> <br /> เราจะต้องแน่ใจว่าเด็กและคนทั่วไปรับรู้ว่าอะไรเป็น <b>“สิ่งอันถูกต้องตามกฎหมาย”</b> และอะไรเป็น <b>“สิ่งที่ผิดกฎหมาย”</b> รวมทั้งทำให้เขารับรู้ได้ อย่างน้อยก็ด้วยการชักสีหน้าไม่พอใจ ว่าคุณไม่เห็นด้วยกับ <b>“การกระทำที่ผิดกฎหมาย” </b><br /> <br /> ผู้ที่กระทำผิดกฎหมาย ถึงแม้ว่าจะ<i> “รอดตัวไปได้” </i>แต่ก็ต้องอ่อนแอลง เมื่อเผชิญกับอำนาจของรัฐ <br /> <br /> <h3 style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">หนทางสู่ความสุขนั้น<br />ไม่มีความกลัวว่าจะถูกจับได้รวมอยู่ด้วย&nbsp;</span></h3> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/p36iqMLSjqk" width="560"></iframe></div> <div> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> </div> </div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/9.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-4987564853633768432Wed, 17 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-17T08:00:02.042+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVhH1HsQL9xu39PAuBi-KA8T_0oF3-7s0jdZcXw8lI3369sonhrViNyq4Gte39iol7Djr0VNO7q4Z_JkCoQxu4hnR3d_2FPlE2dW_4cq-lfisJwgPWaN-bmYwG-BQC3OiQsGyldP-fifM/s1600/twth8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVhH1HsQL9xu39PAuBi-KA8T_0oF3-7s0jdZcXw8lI3369sonhrViNyq4Gte39iol7Djr0VNO7q4Z_JkCoQxu4hnR3d_2FPlE2dW_4cq-lfisJwgPWaN-bmYwG-BQC3OiQsGyldP-fifM/s640/twth8.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/TTNFhgWWvbg" width="560"></iframe></div> <br /> ตั้งแต่ยุคโบราณจนกระทั่งปัจจุบัน เผ่าพันธุ์มนุษย์โดยส่วนใหญ่ จะห้ามไม่ให้มีการฆาตกรรม และโทษของการฆาตกรรมนั้นหนักมาก บางครั้งการห้ามไม่ให้ฆาตรกรรมนี้ ก็ถูกนำไปพูดรวมๆ ว่า “<b>จงอย่าฆ่า” </b>ในขณะที่งานเขียนชิ้นเดียวกันถูกแปลในภายหลังว่า <b>“จงอย่าทำการฆาตกรรม”” </b><br /> <br /> คำว่า “ฆ่า” (kill) และ “ฆาตกรรม” (murder) นี้แตกต่างกันอย่างมาก การห้ามไม่ให้ฆ่าทุกสิ่งทุกอย่างย่อมรวมถึงการห้ามไม่ให้ป้องกันตัวเอง การจัดการกับงูที่กำลังเลื้อยมาทำร้ายเด็กก็จะกลายเป็นสิ่งผิดกฎหมาย อาหารของมนุษย์ก็คงจะมีแต่ผัก ผมมั่นใจว่าคุณสามารถมองเห็นภาพ ตัวอย่างมากมายของความยุ่งยากที่จะเกิดขึ้นจากการห้ามไม่ให้ฆ่าอะไรเลย <br /> <br /> การ<b> “ฆาตกรรม” </b>ไม่ได้เป็นเช่นนี้เลย ตามคำจำกัดความแล้ว ฆาตกรรม คือ <b>“การฆ่าบุคคลหนึ่งคน (หรือมากกว่า) อย่างผิดกฎหมาย โดยเฉพาะ อย่างยิ่งเป็นการกระทำโดยเจตนา”</b> เราเห็นได้ไม่ยากว่าในโลกยุคปัจจุบัน ซึ่งพรั่งพร้อมไปด้วยอาวุธร้ายแรง การฆาตกรรมนั้นเกิดขึ้นได้ไม่ยาก เรา ไม่อาจอยู่ได้ในสังคมที่ตัวเรา ครอบครัวหรือเพื่อนฝูงตกอยู่ในเงื้อมมือ ของผู้ที่คร่าชีวิตผู้อื่นอย่างไม่แยแสสิ่งใด <br /> <br /> สมควรแล้วที่การฆาตกรรมได้รับความสำคัญเป็นอันดับแรกสุด ในเรื่องของการปกป้องสังคมและการตอบโต้การกระทำที่ไม่ถูกไม่ควร <br /> <br /> ผู้ที่โง่เขลา ผู้ที่ชั่วร้าย และผู้ที่วิกลจริตนั้นพยายามแก้ไขปัญหาโดย การฆาตกรรม ไม่ว่าจะเป็นปัญหาที่แท้จริงหรือปัญหาที่จินตนาการ ขึ้นมาเอง และก็เป็นที่รู้กันว่า พวกเขาทำเช่นนั้นโดยไร้เหตุผลใดๆ ทั้งสิ้น <br /> <br /> เราควรให้การสนับสนุน และผลักดันโครงการที่แสดงให้เห็นว่าได้ผลจริงในการจัดการกับภัยคุกคามมนุษย์ข้อนี้ ความอยู่รอดของคุณเองก็อาจขึ้นอยู่กับสิ่งนี้ด้วย<br /> <br /> <h3 style="text-align: center;"> <span style="color: blue;">หนทางสู่ความสุขไม่ได้รวมถึงการฆาตกรรม<br />หรือการที่เพื่อน ครอบครัว หรือตัวของคุณเองถูกฆาตกรรม</span></h3> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/qqEG579r1fc" width="560"></iframe></div> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <br />http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/8.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-7136393205038610808Tue, 16 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-16T08:00:03.994+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8n_ZzKpqloimVfiDUuaarHF-CdhRqvP9F7a_eMlU5hh82Aem07_0E7BcTvoI19Y6iYQzmYgihCN8RqMH8X0HONhQvxyWALB1pJ5Wh8N8PXSNhc9Eko8ZeuZGiIRGwnLnJMIpjw06sHHI/s1600/twth7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8n_ZzKpqloimVfiDUuaarHF-CdhRqvP9F7a_eMlU5hh82Aem07_0E7BcTvoI19Y6iYQzmYgihCN8RqMH8X0HONhQvxyWALB1pJ5Wh8N8PXSNhc9Eko8ZeuZGiIRGwnLnJMIpjw06sHHI/s640/twth7.jpg" width="640" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/O2JzKXWwQ40" width="560"></iframe></div> <br /> ข้อมูลเท็จเป็นสาเหตุให้คนเราทำความผิดพลาดที่โง่เขลาได้ ทั้งยังปิดกั้นคนๆ หนึ่งไม่ให้ได้รับข้อมูลที่ถูกต้องอีกด้วย<br /> <br /> เราจะแก้ไขปัญหาในการดำเนินชีวิตได้ก็ต่อเมื่อเรามีข้อมูลที่ถูกต้องเท่านั้น ถ้าคนรอบข้างโกหกเรา เราก็จะถูกชักนำให้ทำในสิ่งที่ผิดและความสามารถในการอยู่รอดของเราก็จะลดลง<br /> <br /> ข้อมูลเท็จนั้นมาได้จากหลายแห่ง อาทิเช่น สถาบันการศึกษา สังคม หรืออาชีพการงาน มีคนหลายคนที่ต้องการให้คุณเชื่อในเรื่องต่างๆ เพียงเพื่อประโยชน์ของเขาเอง<br /> <br /> <b>สิ่งที่ถูกต้องก็คือสิ่งที่คุณคิดว่าถูกต้อง </b>ไม่มีใครมีสิทธิ์ที่จะยัดเยียดข้อมูลและสั่งหรือบังคับขู่เข็ญให้คุณเชื่อ<b> ถ้าสิ่งนั้นไม่ถูกสำหรับคุณ ก็คือไม่ถูก&nbsp;</b><br /> <br /> จงคิดพิจารณาเรื่องต่างๆ ด้วยตัวของคุณเอง ยอมรับในสิ่งที่ถูกต้องสำหรับคุณ ไม่ต้องสนใจสิ่งอื่นๆ ที่เหลือ ไม่มีอะไรที่จะเป็นทุกข์ยิ่งไปกว่า การที่เราพยายามใช้ชีวิตอยู่ในความสับสนวุ่นวายที่เกิดจากการหลอกลวง<br /> <br /> <h3> <span style="color: blue;">7-1. จงอย่ากล่าวคำเท็จที่ส่งผลเสียหาย&nbsp;</span></h3> <br /> การกล่าวเท็จที่ส่งผลเสียหายนั้น เป็นผลมาจากความกลัว การประสงค์ร้ายและความริษยา สิ่งเหล่านี้สามารถผลักดันให้คนทำสิ่งต่างๆ ในสภาพของคนที่อับจนสิ้นหนทาง สามารถทำลายชีวิต และสร้างกับดักที่ทั้งผู้พูดและผู้ถูกกล่าวหาต่างก็พลัดตกลงไปได้ ผลที่อาจเกิดขึ้นตามมาก็คือ ความวุ่นวายสับสนในความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและในสังคม สงคราม หลายสงครามเกิดขึ้นเนื่องจากการกล่าวเท็จที่ส่งผลเสียหาย<br /> <br /> จงเรียนรู้ที่จะมองให้ออกว่าคำพูดใดเป็นการกล่าวเท็จ และอย่าได้รับเอาคำพูดเหล่านั้น<br /> <br /> <h3> <span style="color: blue;">7-2. จงอย่าเป็นพยานในสิ่งที่เป็นเท็จ&nbsp;</span></h3> <br /> โทษของการเป็นพยานหรือให้การเท็จนั้นหนักทีเดียว<br /> <br /> หนทางสู่ความสุข อยู่บนถนนซึ่งนำไปสู่ความจริง <br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/3bKD48a1iKY" width="560"></iframe></div> <br /> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <br />http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/7.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-4958879186873741303Mon, 15 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-15T08:00:06.972+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbjBAdqIbzPrh8crD_fhlhTUnEP_AWwdsc9Enk2arqGW0JqRnkDowJYS5i5XdlB0hKGV6ejITkXWsYlrE5onmFF-eyOC3Y8O5QT5Op37hBTxg89WM91o33DaVu3QWc_KtZ0hg5mcL2rtU/s1600/twth6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbjBAdqIbzPrh8crD_fhlhTUnEP_AWwdsc9Enk2arqGW0JqRnkDowJYS5i5XdlB0hKGV6ejITkXWsYlrE5onmFF-eyOC3Y8O5QT5Op37hBTxg89WM91o33DaVu3QWc_KtZ0hg5mcL2rtU/s640/twth6.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/gj_5bYaG3AE" width="560"></iframe></div> เรามีอิทธิพลต่อคนหลายคน และอิทธิพลนี้อาจจะดีหรือเลวก็ได้ ถ้าเราดำเนินชีวิตตามแนวปฏิบัติในหนังสือ (หนทางสู่ความสุข) เล่มนี้ ถือได้ว่าเรากำลังทำตนเป็นตัวอย่างที่ดี<br /> <br /> ผู้ที่อยู่รอบข้างเราก็ย่อมจะได้รับอิทธิพลจากการกระทำเช่นนี้ไปด้วย ไม่ว่าเขาจะพูดอย่างไรก็ตาม ผู้ที่พยายามห้ามไม่ให้คุณดำเนินชีวิตในแนวนี้ อาจเป็นเพราะเขามีเจตนาร้ายต่อคุณจริงๆ หรือไม่ก็หวังผลประโยชน์ให้ตนเอง แต่ในความรู้สึกส่วนลึกนั้น เขาจะเคารพในตัวคุณทีเดียว<br /> <br /> โอกาสแห่งความอยู่รอดของคุณจะเป็นไปในทางที่ดีขึ้นในระยะยาว เนื่องจากผู้ที่ได้รับอิทธิพลจากคุณจะสร้างปัญหาหรือเป็นอันตรายน้อยลง และยังมีข้อดีอื่นๆ อีกด้วย<br /> <br /> จงอย่ามองข้ามผลกระทบที่คุณส่งถึงผู้อื่นได้ จากการที่คุณเพียงแค่พูดให้เขาฟังถึงสิ่งที่ควรปฏิบัติทั้งหลายนี้ และใช้สิทธิของคุณใน<b>การเป็นตัวอย่างที่ดี</b><br /> <br /> หนทางสู่ความสุขกำหนดไว้ว่า เราต้องเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับผู้อื่น <br /> <br /> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/-zzhZwNzTFM" width="560"></iframe></div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/6.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-5680364019714482069Sat, 13 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-13T08:00:02.736+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcEL8jREZma1Chjnj54Jqz7G_skPlGTUHFeNyZ75kjhO1dUhk53xU43WJRg_sd6_1fHFIpu-p-5sp94UBU_svBq8k3pROqLLq1YFJqsbWvakxWOd6t523rAn3cC8xq-qWvo5n1ILOJsKM/s1600/twth5.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcEL8jREZma1Chjnj54Jqz7G_skPlGTUHFeNyZ75kjhO1dUhk53xU43WJRg_sd6_1fHFIpu-p-5sp94UBU_svBq8k3pROqLLq1YFJqsbWvakxWOd6t523rAn3cC8xq-qWvo5n1ILOJsKM/s640/twth5.jpg" /></a><br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/b3_4jIqjPxo" width="560"></iframe></div> <br /> ในความเห็นของเด็ก บางครั้งพ่อแม่ก็เข้าใจยาก <br /> <br /> ความแตกต่างระหว่างวัยนั้นมีอยู่ แต่แท้จริงแล้ว นั่นมิใช่อุปสรรค แต่อย่างใด ในยามที่เราอ่อนแอ เรามักจะใช้เล่ห์กลและการโกหก เพื่อหลบเลี่ยงสิ่งต่างๆ สิ่งนี้ต่างหากที่ทำให้มีกำแพงเกิดขึ้น <br /> <br /> เด็กสามารถปรับความเข้าใจกับพ่อแม่ ก่อนที่จะแผดเสียงใส่กัน อย่างน้อยเราก็น่าจะค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันได้ ถ้าเด็กตรงไปตรงมา และซื่อสัตย์ ผู้ใหญ่ก็ย่อมฟังคำขอร้องของเด็ก บ่อยครั้งที่ทั้งสองฝ่าย สามารถประนีประนอมและเห็นพ้องต้องกันได้ การอยู่ร่วมกับผู้อื่นนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเสมอไป แต่เราก็ควรพยายาม <br /> <br /> เราไม่สามารถมองข้ามข้อเท็จจริงที่ว่า ส่วนใหญ่แล้ว พ่อแม่มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะทำในสิ่งต่างๆ ซึ่งเขาเชื่อว่าดีที่สุดสำหรับลูก <br /> <br /> เด็กเป็นหนี้บุญคุณพ่อแม่ที่ได้เลี้ยงดูเขามา (กรณีที่พ่อแม่เลี้ยงดู พวกเขามาจริงๆ) ถึงแม้ว่าพ่อแม่บางคนจะพึ่งพาตัวเองได้อย่างดียิ่ง จนไม่ยอมรับสิ่งใดเป็นการตอบแทน แต่ก็เป็นเรื่องจริงที่ว่า ลูกมักจะต้องเป็นฝ่ายดูแลพ่อแม่บ้างในสักวัน <br /> <br /> ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร เราต้องสำนึกว่าท่านเป็นพ่อแม่เพียงคนเดียว ของเรา เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะอย่างไร เราก็ควรเคารพและช่วยเหลือท่าน<br /> <h3> <div style="text-align: center;"> <span style="color: #274e13;">หนทางสู่ความสุขย่อมรวมถึง</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: #274e13;">การมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อพ่อแม่</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: #274e13;">หรือผู้ที่เลี้ยงดูเรามา</span></div> </h3> <br /> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/5fitt47e4S8" width="560"></iframe></div> <br /> <br /> <br />http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/5.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-4540939243785396480Fri, 12 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-12T08:00:07.850+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWcYU1dNXqj0MwaBddJgw8ko9B6RE-EpRA5RSgoHphXuF0lTQQ0LCZDhefrdcLBUa6ogGwKLX8H5ERFBbOV1BwMnxNqBKPNO6-kr0PtW6EkmihvLr3afnPoymLFDzk2Vi1ZDxctItMRJo/s1600/twth4.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWcYU1dNXqj0MwaBddJgw8ko9B6RE-EpRA5RSgoHphXuF0lTQQ0LCZDhefrdcLBUa6ogGwKLX8H5ERFBbOV1BwMnxNqBKPNO6-kr0PtW6EkmihvLr3afnPoymLFDzk2Vi1ZDxctItMRJo/s640/twth4.jpg" /></a><br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/X7N9dQiRIFs" width="560"></iframe></div> <br /> เด็กวันนี้คือผู้สร้างอารยธรรมของวันหน้า เด็กที่เกิดมาในโลกสมัยนี้ มีสภาพคล้ายกับคนที่ถูกปล่อยเข้ากรงเสือ เด็กยังไม่สามารถรับมือกับ สภาพแวดล้อมรอบตัวเขาได้ และยังมีกำลังความสามารถ ไม่เพียงพอ ที่จะแก้ไขสถานการณ์ต่างๆ เขาจำเป็นต้องได้รับความรัก และควา มช่วยเหลือในการที่จะอยู่รอด <br /> <br /> เรื่องนี้เป็นปัญหาที่ละเอียดอ่อน ทฤษฎีในการเลี้ยงดูหรือไม่เลี้ยงดูเด็กนั้นมีอยู่มากมาย แทบจะเทียบได้กับจำนวนคนที่เป็นพ่อแม่ทีเดียว แต่ทว่าหากทำผิดวิธีแล้ว จะส่งผลให้เกิดความเศร้าโศกเสียใจได้อย่างมาก และเด็กอาจจะสร้างความสับสนวุ่นวายให้กับชีวิตของตัวเองในอนาคต<br /> <br /> คนบางคนพยายามเลี้ยงลูกในแบบที่ตนเคยถูกเลี้ยงมา คนบางคนก็เลี้ยงลูกในแบบตรงกันข้ามไปอย่างสิ้นเชิง และมีหลายคนที่คิดว่าควรปล่อยเด็กให้เติบโตเอง<br /> <br /> แต่ไม่มีวิธีใดที่กล่าวมาในที่นี้ที่จะรับรองผลได้&nbsp; วิธีการท้ายสุดที่กล่าวถึงนั้นยึดตามแนวคิดวัตถุนิยมที่ว่า การเจริญเติบโตของเด็ก ก็คล้ายกับประวัติศาสตร์วิวัฒนาการของชาติพันธุ์ กล่าวคือด้วยวิธีมหัศจรรย์บางอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้ “ประสาท” ของเด็กจะ “เจริญเต็มที่” เมื่อพวกเขาโตขึ้น ผลคือจะกลายเป็นผู้ใหญ่ที่มีศีลธรรม และมีความประพฤติดีไปโดยปริยาย<br /> <br /> ถึงแม้ว่าเราจะสามารถพิสูจน์ทฤษฎีนี้ได้อย่าง ง่ายดายว่าไม่เป็นความจริง โดยดูจากนักโทษจำนวนมากที่เส้นประสาทไม่เจริญเต็มที่เสียที แต่วิธีการเลี้ยงเด็กอย่างมักง่ายที่กล่าวมานี้ ก็กลับกลายเป็นวิธีที่คนจำนวนมากนิยมใช้กัน สิ่งนี้ไม่ช่วยสร้างความเจริญในอนาคต หรือชีวิตในวัยชราของคุณแต่อย่างใด<br /> <br /> เด็กเปรียบได้กับกระดานเปล่า ถ้าคุณเขียนสิ่งผิดๆ ลงไป สิ่งที่จะอ่านออกมาได้ก็จะเป็นสิ่งผิด แต่สิ่งที่เด็กไม่เหมือนกระดานก็คือ เด็กสามารถเริ่มขีดเขียนเองได้ และมักจะเขียนในสิ่งซึ่งเขาเคยเห็นคนอื่นเขียนมาก่อน<br /> <br /> ปัญหานี้เป็นปัญหาอันสลับซับซ้อน ด้วยข้อเท็จจริงที่ว่า ในขณะที่เด็กส่วนใหญ่สามารถประพฤติตนไปในทางที่ดีงามอย่างยิ่ง แต่เด็กจำนวนหนึ่งในปัจจุบันกลับเกิดมาพร้อมกับความวิกลจริต บางคนก็ถึงกับเกิดมาเป็นเด็กติดยา อย่างไรก็ตาม กรณีเช่นนี้มีเป็นส่วนน้อยเท่านั้น <br /> <br /> การพยายาม “ซื้อใจ” เด็กโดยให้ของเล่นหรือสมบัติสิ่งของอย่างล้นเหลือ หรือทุ่มเทปกป้องเขา จนเด็กไม่กล้าแสดงความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองออกมา ไม่ได้ให้ประโยชน์ใดๆ เลย การกระทำเช่นนี้มีผลร้ายแรงทีเดียว <br /> <br /> เราต้องตัดสินใจว่าเรากำลังพยายามสร้างให้เด็กเป็นอะไร ซึ่งเรื่องนี้จะปรับเปลี่ยนไปตามปัจจัยหลายประการ ได้แก่<br /> <br /> (ก) โดยพื้นฐานแล้ว เด็กมีความสามารถที่จะเป็นอะไร ตามอุปนิสัยและศักยภาพที่ติดตัวมาแต่กำเนิด<br /> (ข) จริงๆ แล้วตัวเด็กต้องการจะเป็นอะไร<br /> (ค) เราต้องการให้เขาเป็นอะไร<br /> (ง) ทรัพยากรที่สามารถใช้ได้<br /> <br /> แต่ไม่ว่าผลของการพิจารณาทั้งสี่ข้อนี้รวมกันจะออกมาเป็นเช่นใด ขอจงจำไว้ว่าเด็กจะไม่มีชีวิตอยู่รอด ในสภาพที่ดีได้ นอกเสียจากว่าในที่สุดแล้ว เขาสามารถพึ่งพาตนเองได้ และมีศีลธรรมอย่างมากด้วย มิฉะนั้นแล้วผลสุดท้ายคือ เขาจะกลายเป็นภาระสำหรับทุกคน รวมทั้งตัวเขาเอง<br /> <br /> ไม่ว่าความรักของเราต่อเด็กจะเป็นไปในรูปแบบใด จงจำไว้ว่า เด็กไม่อาจมีชีวิตอยู่รอดได้ดีในระยะยาว ถ้าเราไม่ทำให้เขาเดินอยู่บนเส้นทางสู่ความอยู่รอด ถ้าเด็กจะทำผิดพลาดขึ้นมาก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เพราะสังคมปัจจุบันนั้นทำให้ชีวิตเด็กล้มเหลวได้อย่างเหมาะเจาะพอดี<br /> <br /> นับว่าเป็นประโยชน์มากทีเดียว ถ้าคุณทำให้เด็กเข้าใจ และตกลงที่จะดำเนินตามข้อพึงปฏิบัติต่างๆ ในหนังสือ (หนทางสู่ความสุข) เล่มนี้<br /> <br /> วิธีที่ใช้ได้ผลก็เพียงแค่พยายามเป็นเพื่อนกับเด็ก เป็นเรื่องที่จริงแท้ แน่นอนที่สุดว่าเด็กต้องการเพื่อน ให้พยายามค้นหาว่าปัญหาที่แท้จริงของเด็กคืออะไร แล้วพยายามช่วยเขา โดยไม่ทำให้เขารู้สึกแย่กับวิธีการแก้ปัญหาของตัวเอง หมั่นสังเกตเขา ทั้งนี้หมายถึงการสังเกตเด็กอ่อนด้วย เช่นกัน ฟังเขาเล่าเหตุการณ์ต่างๆ ในชีวิต ปล่อยให้พวกเขาได้ช่วยเหลือ ถ้าคุณไม่ปล่อยให้เขาช่วยแล้ว เขาจะรู้สึกอึดอัดใจอย่างมากด้วยความรู้สึก เป็นหนี้บุญคุณ จนทำให้ต้องข่มความรู้สึกที่แท้จริงเอาไว้<br /> <br /> นับว่าเป็นการช่วยเด็กได้อย่างมาก ถ้าคุณเข้าใจและเห็นพ้องด้วยกับหนทางสู่ความสุข ตามแนวทางของหนังสือ (หนทางสู่ความสุข) เล่มนี้ และทำให้เด็กปฏิบัติตามหนังสือนี้ด้วยเช่นกัน ซึ่งจะส่งผลอย่างมหาศาลต่อการอยู่รอดของเด็ก รวมทั้งการอยู่รอดของตัวคุณด้วย<br /> <br /> <div class="p1"> <br /></div> <div class="p1"> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> </div> <div class="p1"> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <br /> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} span.s1 {color: #dca10d} </style>http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/4.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)tag:blogger.com,1999:blog-4138217650864359689.post-4228232461120404997Thu, 11 Apr 2019 01:00:00 +00002019-04-11T08:00:01.630+07:0021หนทางสู่ความสุขThe Way To Happinessกฎแห่งความสุขหนทางสู่ความสุข<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgID8XubaqTkSEDXDXxYQ_bo9VfLX1lp-jGebu9Ityt8Y0Fux4_qLWeWLoeiWH7ZcuMZmZUGrg2uVkGDiFHnSMR-hjyz2fUgg_4er-MrsQje-UK6WPiH9RRody04bIHHeifKYsLjavrLgU/s1600/twth3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="555" data-original-width="1280" height="277" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgID8XubaqTkSEDXDXxYQ_bo9VfLX1lp-jGebu9Ityt8Y0Fux4_qLWeWLoeiWH7ZcuMZmZUGrg2uVkGDiFHnSMR-hjyz2fUgg_4er-MrsQje-UK6WPiH9RRody04bIHHeifKYsLjavrLgU/s640/twth3.jpg" width="640" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/zUg9fT2FPRQ" width="560"></iframe></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> การมีเพศสัมพันธ์เป็นวิธีการสืบทอดเผ่าพันธุ์ต่อไปในอนาคต โดยผ่านทางลูกหลานและครอบครัว ความสุขและความพึงพอใจมากมาย สามารถเกิดขึ้นได้จากการมีเพศสัมพันธ์ ธรรมชาติกำหนดมาเช่นนี้เพื่อที่จะให้เผ่าพันธุ์มนุษย์ดำรงอยู่ได้ แต่ถ้าการมีเพศสัมพันธ์เป็นไปในทางที่ไม่ถูกต้องหรือผิดศีลธรรม ก็จะนำไปสู่การลงโทษที่รุนแรง และดูเหมือนธรรมชาติก็กำหนดมาให้เป็นเช่นนี้ด้วย <br /> <br /> <h3> <span style="color: blue;">จงซื่อสัตย์ต่อคู่ครอง </span></h3> <br /> ความไม่ซื่อสัตย์ต่อคู่ครอง อาจลดความสามารถในการอยู่รอดของคนเราได้อย่างมาก มีตัวอย่างมากมายในประวัติศาสตร์ และข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับความรุนแรง ของอารมณ์มนุษย์ที่ถูกปลุกเร้าเพราะความไม่ซื่อสัตย์ดังกล่าวนี้&nbsp; <br /> <div> <br /></div> <div> “ความรู้สึกผิด” นั้นเปรียบได้กับมารร้าย แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับความหึงหวงและแรงอาฆาต ซึ่งเป็นปีศาจที่ร้ายแรงยิ่งกว่า เราไม่อาจรู้ได้เลยว่าปีศาจตัวนั้นจะฟื้นขึ้นมาอาละวาดเมื่อใด</div> <div> <br /></div> <div> เป็นเรื่องดี อยู่หรอกที่จะบอกว่า “เราเป็นผู้เจริญแล้ว” และ “ไม่ต้องยับยั้งชั่งใจ” และ “เข้าอกเข้าใจกัน” แต่ย่อมไม่มีคำพูดใดที่สามารถเยียวยาชีวิตที่ถูกทำร้ายแล้วให้กลับดีดังเดิมได้&nbsp; </div> <div> <br /></div> <div> “ความรู้สึกผิด” นี้ไม่ได้รุนแรงเท่ากับการถูกแทง เข้าจริงๆ ด้วยคมมีด หรือถูกลอบนำแก้วบดละเอียดใส่ไว้ในน้ำซุปให้กิน <br /> <br /> นอกจากนี้ยังมีปัญหา<b>เรื่องสุขภาพ</b> หากคุณไม่กำชับคู่ครองของคุณให้ซื่อสัตย์มั่นคงแล้ว ก็เท่ากับคุณเปิดโอกาสในการนำเชื้อโรคมาสู่ตัวคุณเอง&nbsp;</div> <div> <br /></div> <div> เคยมีการกล่าวกันในช่วงเวลาสั้นๆ ว่าเราสามารถควบคุมโรคติดต่อทางเพศได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเช่นนั้นจริงหรือไม่ ปัจจุบันนี้ก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย เวลานี้มีโรคต่างๆ ที่ไม่สามารถรักษาได้ เกิดขึ้นแล้ว <br /> <br /> ปัญหาต่างๆ เกี่ยวกับความประพฤติอันมิชอบทางเพศนั้นไม่ใช่เรื่องใหม่ ศาสนาพุทธซึ่งมีอิทธิพลยิ่ง ยังสูญหายไปจากประเทศอินเดียในศตวรรษที่ 7 และตามที่นักประวัติศาสตร์ชาวอินเดียเองกล่าวไว้ ก็มี สาเหตุมาจากการมั่วประเวณีภายในอุโบสถ&nbsp; </div> <div> <br /></div> <div> ในสมัยใหม่จะเห็นว่า เมื่อการประพฤติอันมิชอบทางเพศเป็นที่ยอมรับแพร่หลายในองค์กรใด เช่น ธุรกิจการค้าหรืออื่นๆ องค์กรนั้นก็จะประสบความล้มเหลว ถึงแม้ว่าจะยกระบบวัฒนธรรมสมัยใหม่มาอ้างเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างไร ครอบครัวก็ยังคงแตกสลายเพราะความไม่ซื่อสัตย์ต่อคู่ครอง <br /> <br /> ความต้องการเพียงชั่วครู่ชั่วยามสามารถกลายเป็นความทุกข์ได้ตลอดชีวิต จงทำให้บุคคลรอบข้างคุณเข้าใจในจุดนี้ เพื่อปกป้องรักษาสุขภาพ และความสุขของคุณเอง <br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <b><span style="color: #38761d;">การมีเพศสัมพันธ์เป็นก้าวใหญ่บนหนทางที่จะ</span></b></div> <div style="text-align: center;"> <b><span style="color: #38761d;">นำมาซึ่งความสุขและความปีติ ไม่ใช่สิ่งผิดแต่อย่างใด</span></b></div> <div style="text-align: center;"> <b><span style="color: #38761d;">ถ้าปฏิบัติอย่างซื่อสัตย์และถูกทำนองคลองธรรม</span></b></div> </div> <div style="text-align: center;"> <b><span style="color: #38761d;"><br /></span></b> <b><span style="color: #38761d;"><iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/MIPYz8PqldE" width="560"></iframe></span></b></div> <div style="text-align: center;"> <style type="text/css"> p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px 'Helvetica Neue'} </style> <br /> <div class="p1" style="text-align: left;"> <br /> Credit:&nbsp;thewaytohappiness.org</div> <b><span style="color: #38761d;"></span></b></div> http://happywayforlife.blogspot.com/2019/04/3.htmlnoreply@blogger.com (Baannumjai)