blogzin

Altın & Gümüş Kapaklı Coca Cola Şişesi

noreply@blogger.com (Köfte) — Sat, 22 Oct 2011 09:52:00 +0000

Kapağı ve yazısı, altın ve gümüşten yapılan ve sadece 20 çift üretilen bu set, Duft Punk firmasının tasarımı. Set yakında satışa sunulacak. Açmaya kıyamaz insan.

Kaynak : trendland.com I İncele

Kol Saati Şeklinde Notluk

noreply@blogger.com (Köfte) — Sat, 22 Oct 2011 09:46:00 +0000

Saat şeklinde tasarlanan bu yapışkanlı not kağıdı ile yapılması gereken işi unutmanız imkansızlaşıyor. Yaratıcı olmuş.

Fiyat : 9.80 € I Satış sitesi

Sarah Blasko – All I Want

noreply@blogger.com (Köfte) — Sat, 22 Oct 2011 09:41:00 +0000

Hani bazı şarkılar vardır, bir an dinlediğinizde sizi sizden alırken başka bir zaman tüylerinizi diken diken edip sizi rahatsız edebilir. Sanırım Sarah Blasko’nun All I Want adlı şarkısı da onlardan biri.

Denizin içinde, kenarında, yakınında biraz da rüzgar varsa harika gider!

Shameless 2. Sezon

noreply@blogger.com (Köfte) — Sat, 15 Oct 2011 13:09:00 +0000

Channel 4 kanalında 2004 yılında yayınlanmaya başlanan ve sekiz sezondur devam eden aynı adlı İngiliz dizisinden adapte edilen Shameless'in Amerikan versiyonu Showtime 27 Mart'ta yayınlanan 'Father Frank, Full of Grace' isimli bölümüyle ilk sezonunu noktalamıştı. Sezon finali bölümüyle 10 p.m yayınında 1.16 milyon izleyici ve gece sonu 1.51 milyon izleyici ortalaması tutturan dizi Showtime kanalının birinci sezonlar baz alındığında son 10 yıldaki en yüksek reytingli sezon finali bölümüne sahip dizisi olmayı başarmıştı.

* Yayıncı kanal Showtime'ın açıkladığı takvime göre dizinin 2.sezonu 08 Ocak Pazar akşamı başlıyor. Aynı gün kanalın yeni dizisi House of Lies'in açılış bölümü ve Californication'un 5.sezon prömiyeri de yayında olacak.

* Şubat ayında yeni sezon onayı aldığı açıklanan dizinin 2.sezonu ilk sezonda olduğu gibi 12 bölümden oluşacak.

* İkinci sezonun açılış bölümünün ismi 'Summertime' olarak açıklandı.

* Emmy ödüllü aktör William H. Macy ve Emmy Rossum'un başrollerde olduğu dizinin yeni sezon çekimleri için hazırlıklar Temmuz ayında başlamıştı. Ve şu sıralar dizinin çekimleri devam etmekte. Yazımızın devamında çekim setinden yansıyan bir kaç fotoğrafı bulabilirsiniz.

* Dizinin konusunu kısaca hatırlamak gerekirse: Dizide, Chicago'nun varoş bir semtinde geçen dizi altı çocuk ve bir bekar babadan oluşan Gallagher ailesinin zaman zaman komik, çoğu zamansa yürekleri burkan hayatları anlatılmaktadır. Evin reisi olan Frank Gallagher (William H. Macy) ise sahtekar, alkolik ve utanmaz bir babadır. Dizide alilenin ve her bireyin kendi içinde yaşadığı maceralar anlatılmaktadır.

* Yeni sezonda diziye yeni karakterler katılacak. Zach McGowan (Numb3rs, CSI: Miami, Cold Case, Body of Proof) diziye 'Jody' karakteriyle katılıyor. Karen'in (Laura Wiggins) yeni arkadaşı olacak Jody'nin Karen'e karşı ilgisi olması bekleniyor. Lip (Jeremy Allen White) ile aralarında bir rekabet olacak gibi gözüküyor.

* 26 yaşındaki genç aktör James Wolk yeni sezonda karşımıza çıkacak bir diğer isim. Lone Star dizisinden hatırlayacağımız isim 'Adam' karakterini oynayacak. Emmy Rossum'un canlandrıdığı Fiona Gallagher ile bağlantıya geçecek olan Adam bir yatırım yöneticisi olarak karşımızda olacak.

Sasha Grey, Richard Phillips'in Objektifinde

noreply@blogger.com (Köfte) — Sat, 15 Oct 2011 11:09:00 +0000

Önce popüler kültürün son yıllardaki idollerinden Lindsay Lohan, şimdi de yetişkin filmleri endüstrisinin ünlü isimlerinden Sasha Grey... Başarılı yönetmen Richard Phillips, ünlüleri, kitlelerin sahip oldukları izlenimden bambaşka noktalara taşımaya devam ediyor.

Yakında: "Ohannes"

noreply@blogger.com (Köfte) — Sat, 15 Oct 2011 09:31:00 +0000

2010 Baharında başladım ilk kelimeleri yazmaya. Hâla devam etmekteyim. Az kaldı, bitince okuyabileceğiz.

Ebenizle ciddi düşünüyorum.

Kral Tertip!

noreply@blogger.com (Köfte) — Tue, 04 Oct 2011 11:31:00 +0000

"sikiyorlar. sizi de sikecekler."

askerlikteki ilk gecemde ranzaya uzandım ve yukarıdaki mesajı gördüm. bu mesajın değiştirdiği halet-i ruhiye ile başladım askerliğe. yerleştik koğuşa. elemanlar iyi gibiydi. henüz isimleri tam öğrenememişken 4 defa odamız değişti. hepsinde de yeni elemanlar. ilerleyen zaman içerisinde yat-kalk, çök-kalk, koş ve sürünmeler başladı. zaman daha da ilerleyince konuşmalar yerini düdüğe bıraktı:

1 düdük = yat
2 düdük = kalk ve koş(koşarken topuklar kıça değecek!)

komutanlara da hak veriyorum ama. ne aptal adamlar var ya. hani bir insanın içinde öküzlük olur ya hani özünde yaşar ya onu. hani bir insan doğuştan piçtir ya(piçlik zaten doğuştan başlar ya da doğmadan 9 ay önce) işte öyle bir şey.(bu paragrafı buradaki komutanlar mektubu okuyordur diye yazmadım. valla bak.) misâl yan odada bir geri zekâlı var. şimdi kapıyı kırmaya çalışıyor ama amacı kapıyı açmak.

sporu çok kasıyorlar burada. şınav, mekik, 3000m koşusu ve barfiks çok önemli. yapamazsan; mokoko diyorlar. barfiks demirine zıplayıp bekliyorum öyle. kasap camında salınan koyun misâli. bazı günler 10 şınav çekiyorum, bazı günler 3. vücudumdaki her kas ağrıyor. yüzme, vücuttaki her kası çalıştırır diyorlar ya; yalan o. gel askerliğe, kaslarının her hücresini hisset. hep koşturmacada olduğumdan kas ağrılarını hissetmiyorum. 15 dakikada, koğuşa çıkıp üzerimdeki fazlalıkları atıp üzerimin çamurunu temizleyip yemek yedikten sonra iştimada olmam gerekiyordu çoğu gün. yemek yerken su içmeye vaktimin olmadığı zamanlar oldu. su içmek dediğin nedir ki; 5 saniye en fazla. ama olmuyor işte. burada elinde tüfek koşarken, düdük sesinden 1 saniye sonra kendini yere atıp kamufle olman gerekiyor. zaman, çok değerli. zaman, her şey. buradaki bir teselli: "her şeyi yaparlar ama zamanı durdaramazlar."

acayip bir öksürük tuttu bir kaç gündür. sigara keşleri vardır ya. günde 3 paket maltepe içerler. elemanlar hararetli bir muhabbetin ortasında öksürüğe tutulurlar, ses gider, yüz kızarır, ciğer ağız yolundan dışarı çıkar ve son olarak eleman kilitlenir kalır. aynı öyleyim. gülünce kilitleniyorum. hırıltılı bir sesim var. gerçi bu bağırmaktan da olabilir. askerliğin %50'si canlılıkmış.

- götünü yırtacan! tamam mı goçum?
+ emredersiniz komutanım!
- yoksa belanı sikerim.

gibilerinden konuşmaların içerisindeyim. alabildiğine bağırıyorum. sesim kalınlaştı galiba. gerçi kalınlaşmayan bazı yerlerim kafamda büyük bir soru işareti. (hayvansın lan. o değil olum.)

her gün 05:30 kalkış saati. hafta sonları duruma göre biraz daha geç oluyor. bugün 08:00'de kalktım misâl. yılbaşı sonrası olduğu için. yılbaşına da ibo show, ismal yk, flash tv, nihat doğan şoklamasıyla girdim. nevrim döndü. daha fazla dayanamayıp kendimi dışarı attım. oksijen girdi beynime, biraz kendime geldim. barfiks demirine tutunmaktan nasırlaşan ellerim ve hâlâ 0 barfiks çekiyor olmamın verdiği buruklukla barfiks demirlerine attım kendimi. kutumda büyük hissetmeye başladım.

geçenlerde odamı aydınlatan gün ışığını gördüm. hem de odamda. yani düşün; odadayım ve gün doğmuş. otobüsün üzerinden uzanarak bir kızı öpmüş tarık akan gibi sevindim. otobüsün üzerinden uzanmış biri tarafından öpülen gülşen bubikoğlu gibi şaşkındım.

o değil de; millet elimde kalem, kalemin altında a4, üzerimde tayt misali bir içlik bütünlemesini görünce sevgilime mektup yazıyorum sanıyor. oysa sap doğdum sap öleceğim. ne kadınlar sevdim oysa yoktular. tabi bu farklı.

benim yerime bülent ersoy'dan "hava nasıl oralarda" ve ahmet kaya'dan "geçmiyor günler" şarkılarını dinleyin.

"bir gün gelir 1 gün kalır."

hoşça bakın kendinize...

Reyiz...

noreply@blogger.com (Köfte) — Sat, 01 Oct 2011 10:29:00 +0000

kuşların en güzeli ve en sevimlisi.

Isaac Gibbs

noreply@blogger.com (Köfte) — Sat, 01 Oct 2011 10:20:00 +0000

Fotoğrafın sahibi Isaac Gibbs

Undomondo – Soundtrack to Istanbul

noreply@blogger.com (Köfte) — Sat, 01 Oct 2011 10:02:00 +0000

Pek sevdiğimiz mp3 blogu Undomondo, The Guardian'ın travel köşesi için Kemani Haydar Tatlıyay'dan Orhan Gencebay'a, Okay Temiz'den Nekropsi'ye... İstanbul'dan sesleri toparlamış. [Link]

Paramore: Monster

noreply@blogger.com (Köfte) — Sat, 01 Oct 2011 09:50:00 +0000

Transformers Dark of The Moon filminin soundtrack albümünden yayınladığı yepyeni, taptaze single çalışması. dinleyin, dinlettirin:

kedi canını senin

noreply@blogger.com (Web İşleri Bakanı) — Thu, 13 Jan 2011 21:28:00 +0000

“sen aşırı derecede sevimli bir şeysin, yani öyle tarif edilecek gibi değil.. ve benim prenses süreyya’m. dünya güzeli, dünya güzeli. ben öyle herkes göremiyor tabii.. ben görüyorum. müthiş güzel, çok güzel zeytin yeşili gözleri. böyle acayip güzel. huyu da güzel kendi de güzel. muuuunis, tatlı.. beni de çok seviyo. doğru mu ?”

-Adnan Oktar a.k.a Harun Yahya [video: kız tavlama teknikleri - bonus]

mutluluk çubuğu

noreply@blogger.com (TARANTINO) — Fri, 07 Jan 2011 20:19:00 +0000

(bkz: hayatta en az bir kez yalanması gereken şeyler)

Hey Sefiller!

noreply@blogger.com (Web İşleri Bakanı) — Fri, 07 Jan 2011 14:56:00 +0000

İçtiğim son sigarayı bir Kütahya Porselen marifeti olan küllüğümde söndürerek, uşağıma “şu küllüğü boşaltır mısın Alberto” diye seslendim, gelip boşalttıktan sonra tekrar getirdi, “teşekkür ederim” diyerek bu kısa sohbeti bitirdim. Alberto, 40-45 yaşlarındaydı. Onu işe alırken aramızdaki farklılıkları göz ardı etmemesini önerdim, yaşım kendisinden bir hayli küçük olduğu halde saygı duymak yerine ona iş yaptırıyordum. İspanyol Çingene ailesi soyundan geliyordu, Türkiye’den önce Fransa’da banliyö evlerinde sefil bir hayat çekerek oradaki Türkler’den öğrendiği kadarıyla Türkiye’de kaçak işçi olarak çalışmanın kolaylıklarını fark etmiş ve yurdumuza gelmişti.

Türkiye’deki bu gelir uçurumu sanıyorum zenginler kadar fakirlerin de işine geliyordu. İş bulamayan fakirler ben ve benim gibi toplumun saygın katmanlarının temel taşı olan insanların yanında yiyecek, içecek, tuvalet vs. gibi temel ihtiyaçlarını rahatlıkla karşılıyor ve üstüne para da alıyordu, bundan daha güzel bir amme hizmeti var mıydı yeryüzünde? Kesinlikle cennetlik olmalıydım, evet.

Alberto, karısı ve iki kızıyla beraber İstanbul Nurtepe’de oturuyordu. Genellikle benim yanımda kaldığı için ailesiyle görüşme imkânı elbette ki kısıtlıydı. Bu sebeple ona hiç acımıyordum. Hayır, yani senin etin ne, budun ne? Neyine evlilik, neyine aşk, neyine çocuk sevgisi? İnanamıyorum doğrusu. Bu tip insanlar değil bu ülkenin, bütün çağdaş dünyanın yüz karası diye düşünüyorum ve eminim ki bana destek veren birçok kişi de çıkacaktır.

Alberto bir gün hastalanmıştı, eşimle bu yaz tatilini Karayipler’de mi yoksa İbiza’da mı yapacağımız hususunda girdiğimiz seviyeli tartışma sırasında öğrendim bunu. İsteksizce ona bir kaç günlüğüne izin verdim. Benim narin vücudum bir Nurtepe virüsü kapmak istemiyordu, belki bu virüs bütün Nurtepe’ye yayılır da dünya insanları olarak biraz rahatlığa erişiriz, toplumun refah düzeyi bu kayıplarla biraz çıkışa geçer diye düşünüyordum. Kurban olduğum Rabbim’den tek isteğim buydu. Kendisine biraz cep harçlığı vererek uğurladım. Onsuz geçen üç gün boyunca tabakları masaya koymak, tuzluğa uzanmak, su içmek, bulaşık makinesinin düğmesine basmak, kapıyı açmak beni ve sevgili eşimi oldukça yormuş, bu üç gün belimizde inanılmaz bir ağrıya sebep olmuştu.

Evet üç gün olmuştu ve Alberto’dan hala bir ses seda yoktu, nasılsa ahizesini kaldırıp alo diyecek bir telefonu olmayacağını bildiğim için onu işe alırken bunu sorma teşebbüsüne bile girmedim, dilimi buna yormak istemedim. Hiç olmazsa ev adresini almıştım. Koltuğumdan doğrulup merdivenlerden aşağıya doğru inerken hizmetçiye merdiven başlarındaki topuzu iyice parlatmasını, elimi oraya koyduğumda kayganlığından aldığım o derin hazzı açıklayarak emrettim. Bahçeye çıktığımızda bahçıvan Rüstem bey’e Japon Barış Çiçekleri’nin her bir zerresini parlatmasını söyledim, bir yönetici olmanın zorluğu işte burada yatıyordu. Hayatın her bir dakikası kişisel olduğu kadar toplumsal yönetim ile geçiyordu ve ruhum, beynim artık yorulmuştu, ne zaman huzur bulacaktım, ne zaman?

Arabama binip kontağı çalıştırdım. Elim boş gitmenin yanlış olacağını düşünerek yola çıktıktan bir kaç dakika sonra durup bir şeyler aldım. Mecidiyeköy’den geçerken elinde pankart tutan bir grubun “sermaye için değil, halk için kanun” şeklinde attıkları sloganı duyduğumda; araba içerisinde direksiyonu bırakıp dizlerime vura vura öyle bir gülüyordum ki, 15.000 YTL’lik oto teybim bu şiddetli gülüşe dayanamayıp kırılacaktı. Ne diyordu bu pejmürdeler? Yahu hak hukuk sizin neyinize? Bu kadar iş veriyorduk onlara, iş imkanı, istihdam sağlıyorduk, daha ne istiyorlardı bu sefiller? “Allah razı olsun” diyeceklerine küfür ediyorlardı resmen. Arabamla durduğum yerde, kaldırımda bir trafik polisi gördüm ve ona “ya özür dilerim de ne zaman müdahale edecekler, işimiz gücümüz var, daha İbiza için rezervasyon yaptıracağım” dedim, o da bana “merak etmeyin beyefendi, az sonra arkadaşlarımız bu teröristleri dağıtacaklar” şeklindeki cevabına karşılık teşekkür mahiyetinde kafamı sallayarak farklı bir yoldan Nurtepe’ye gitmeye koyuldum.

Burnuma gelen kesif koku sayesinde Nurtepe’ye yaklaştığımı anlıyordum, bu kokunun Alberto’ya özgü bir şey olduğunu düşünüp durmuştum. Bütün mahalle ekmek ve böyle kırmızı, yuvarlak bir şey yiyordu. Hayatımda ilk defa görüyordum doğrusu ve bu burnuma gelen kesif koku da bu şeyden çıkıyordu. Alberto’nun evini sağa sola sorma cüretini göstererek bulmuştum. Tahta bir kapı, lastik ayakkabılar, kömür sobasının yanında Alberto’nun yeni boyanmış iş ayakkabıları… Cidden bir sefaletin göbeğine düşmüştüm ve sıkı bir dostum olan yönetmen Sinan Çetin’e bu garip kültür ambiyansını konu edinen bir film çekmesi için Japonya’dan özel olarak getirttiğim cep telefonumla bir mesaj gönderdim.

Getirdiğim hediye paketini Alberto’nun eşine uzatıp ışık hızıyla çektim elimi. Kadıncağız paketteki havyarı görünce adeta şok olmuştu. Çok ama çok düşüncesizdim… Havyar yanında mükemmel giden şampanyanın bu sefillerde olmayacağını hiç ama hiç akıl edememiştim. Üç günü aşkın süredir tuzluğa uzanmak bedenimi ziyadesiyle yormuştu doğrusu ve bu düşüncesizliğim bundan kaynaklanıyordu.

Alberto’ya durumunu sorduğumda üst katlarında oturan emekli bir hemşirenin kendisini rica minnet muayene ettiğini ve kısa sürede iyileşeceğini söylediğini öğrendim. “Hayat sensiz çok zor, Alberto” diyerek yüzündeki milimetrik değişimi sezmiştim, az da olsa gülümsemişti, yüz kaslarından anlamıştım. “Bir şey soracağım Alberto” dedim ve devam ettim; “dışarıda herkesin elinde ekmek ve böyle kırmızı, yuvarlak bir şey var” dedim, “nedir o kırmızı yuvarlak şeyler?”, “onlar domates, efendim” dedi. “haa” şeklinde, sanki biliyorum da unutmuşum gibi yaparak kafamı salladım ve “doğru… Ben sadece Malezya mamulü porselen tabaklarımın içerisindeki yemeklerin arasında pişmiş halini ve tadını biliyorum sadece, böyle çiğ halini ilk defa görüyorum” dedim. Alberto olmadan yaşanmıyordu. Ve belki inanmayacaksınız ama, hayatın bu renkleri olmadan da yaşanamıyordu, bir düşünsenize, bu dünyada herkes eşit olsaydı nasıl yaşanılırdı? Bu hayatta, şömine başındaki pencereden elimdeki kırmızı şarap ve gramofonumdan yükselen Leonard Cohen ezgileriyle çöpten ekmek çıkarmaya çalışan adamı izleyemedikten sonra, nasıl yaşayabilirdim ki? Hayat, bunlarsız olmuyordu. Hayatın gerçek rengi işte buydu, siyah ve beyaz.

Ölmelerini istemiyorum Tanrım, fakirleri öldürme. Hep yaşasınlar, çok yaşasınlar. Dünyada sadece biz zengin, elit ve kültürlü toplum kalırsa ve her şey bembeyaz, mükemmel olursa bu hayatın hiç bir tadı olmaz, ne olur Tanrım, ne olur.

Twitter Oyuncuları

noreply@blogger.com (Y3liz) — Thu, 06 Jan 2011 21:12:00 +0000

Twitter’ı ilk işgal eden şarkıcılardı hatırlarsanız. Twitter’da hayatını en ince ayrıntısına kadar açık edenden felsefi tweet’ler yapana kadar türlü türlü aktör bulman olası. Bizim Türkler de dahil.

Ashton Kutcher, şimdilik 6 milyon takipçisi ile sadece en çok izlenen aktör değil, ayrıca Twiter’ın en çok takip edilen ünlüsü ve ilk kez milyon takipçiyi geçen kullanıcı. Ashley Tisdale ile Ashlee Simpson’ı saysak mı bilemedik. Bu ikisi şarkıcı mı oyuncu mu karar veremiyoruz. İkisi de iki milyonun üzerinde takipçiye sahip. Tisdale, tam genç kız tweet’leri yaparken Simpson’dan bolca Jessica Simpson ve Fall Out By dedikodusu yakalamak mümkün. Kevin Smith, Danny Glover, Eliza Dushku, John Cleese, Wiliam Shatner ve Corbin Bleu, önereceğimiz diğer “verified”, yani orijinalliği onaylanmış.

Jimmy Fallon, 3 milyon takipçi ile en ünlü ve en eğlenceli Twitter aktörlerinden. Daha eğlencelisi de var, Borat ve zaman zaman bizi düşünceye boğan Rainn Wilson, hani The Office’in Dwight’ı.
Türk oyunculardan Twitter’da yerini almış olanların takipçi sırası ile ilk onu şöyle: Melis Birkan, Ozan Güven, Şebnem Bozoklu, Ceyda Düvenci, Seray Sever, Cem Yılmaz, Nehir Erdoğan, Serra Yılmaz, Meltem Cumbul ve Nedim Saban.

NASA, en saçma bilimkurgu filmlerini seçti

noreply@blogger.com (Web İşleri Bakanı) — Thu, 06 Jan 2011 20:57:00 +0000

NASA işi gücü bıraktı, gelmiş geçmiş en saçma ve en iyi bilimkurgu filmlerini seçti:
En kötü bilimkurgu filmleri
1. 2012 (2009)
2. The Core (2003)
3. Armageddon (1998)
4. Volcano (1997)
5. Chain Reaction (1996)
6. The 6th Day (2000)
7. What the #$*! Do We Know? (2004)

En gerçekçi bilimkurgu filmleri
1. Gattaca (1997)
2. Contact (1997)
3. Metropolis (1927)
4. The Day the Earth Stood Still (1951)
5. Woman in the Moon (1929)
6. The Thing from Another World (1951)
7. Jurassic Park (1993)

(@)chip

Nice yıllara Yuharey!

noreply@blogger.com (Web İşleri Bakanı) — Thu, 06 Jan 2011 20:46:00 +0000

Geç olsun güç olmasın, Yuharey! 3 yaşına girmiş. “I have a dream” diyerek yola çıkmadıysak da, interneti delik deşik edip bulduğumuz ilginç şeyleri diğerleri ile paylaşan binlerce insanı bir arada tutmaya çalışmak, öngörülemeyen ama çok keyif veren bir macera bizim için. Nice 3 - 5 - 15 yıllara sevgili Yuharey!

Blogzin kurucusu Obey'den kişisel bir rica

noreply@blogger.com (Köfte) — Sun, 02 Jan 2011 20:38:00 +0000

Blogzin için güzel şeyler düşünüyorum. Tahminen yeni yılın ilk aylarıyla birlikte blog üzerinde bazı değişiklikler olacak, hem tasarım hem de işleyiş açısından yenilikler bunlar. Ve tabii fikirlerinize ihtiyaç duyuyorum.
Bir kaç aydır blogu uzaktan takip ediyorum. Uzaklaşmamın sebebi rahatsız olduğum bir okur/yazar kitlesiydi. Şimdi daha içeriden konuşuyor ve tekrar burdaysam o bahsettiğim zihniyetin büyük ölçüde blogdan uzaklaşmış olması ve daha evvel güzel işler yaptığımız dostlarımla yine beraber çalışmak isteğidir. Sitenin mevcut durumunu beğeniyorum, ekseriya iyi yazılar yayımlanıyor ve seçkin bir okur kitlesi tarafından takip ediliyor.
Şimdi ricam şudur ki, bu okur ve yazar arkadaşlarımız buranın daha güzel olması için fikirlerini paylaşsınlar. Herhangi bir sınır olmadan teknik ve işleyiş açıdan "şöyle olsa daha iyi olur" dediğiniz ne varsa bu başlık altına yorum/ahkâm yazmanızı bekliyorum.

sen sevişken dileklerimle.

Blogzin Resmi Şarkısı

Hadi hep beraber OH? YES! Blog'un ruhuna yakışır bir şarkı seçelim. Oyun gibi ama. Sonuçta zevkler ve renkler tartışılmaz. Amacım bu değil.

Beş şarkılık bir liste yapalım sonra favori olanda karar falan kılınır nasıl olsa. Bir de sadece benimle ilgili bir durum mu bilmem. Yabancı şarkıları dinlerken çok pis kitap okurum ben.

Spontane bir blog yazısı olduğu için çok düşünmedim ama düşüneyim biraz ben de bir liste paylaşacağım.

Sevgi ve fon müziği ile kalın.

iPad Kullanmak Mastürbasyon Yapmaktan Farksız

noreply@blogger.com (Web İşleri Bakanı) — Tue, 19 Oct 2010 10:50:00 +0000

Bu sözler, yaşayan en büyük animasyon sanatçısı Hayao Miyazaki'ye ait. Miyazaki baba neden böyle bir şey söylemiş peki?

Gökteki Kale, Komşum Totoro, Prenses Mononoke, Ruhların Kaçışı, Yürüyen Şato, Ponyo... Miyazaki'yi yarattığı muhteşem animasyon filmlerle bile anlatmak çok zor. Onun için yaşayan en büyük animasyon sanatçısı demenin bile yeterli bir tanımlama olduğundan şüpheliyim.

Miyazaki'nin çok nadir TV izlediğini; evinde bırakın bilgisayar ve faks makinesini bir DVD oynatıcı bile olmadığını biliyoruz. Hatta e-posta yerine hala mektupla haberleşmeyi tercih eden Miyazaki, yaratıcılığının dejenere olmayışını da belki teknolojiyle arasına koyduğu bu geçilmez bariyerlere borçlu. Zira Miyazaki'nin elleriyle yarattığı her yeni filmiyle Hollywood'un 3. boyutta yaşayan bilgisayar ürünü ruhsuz kahramanlarına tokat üstüne tokat vurabildiğini görmek eşsiz bir his.

Miyazaki babanın yaşayan ikinci büyük animasyon sanatçısı diyebileceğimiz Isao Takahata (Ateşböceklerinin Mezarı) ile birlikte sahibi olduğu Studio Ghibli'nin aylık dergisi Neppuu'ya verdiği röportajda Apple'ın iPad'i hakkında söyledikleri (ki kendisi iPad'den "oyun makinesine benzer şey" olarak bahsediyor) teknoloji kölelerini tekrar düşünmeye itecek cinsten.

"Benim açımdan ne bir takdir ne de bir heyecan hissi söz konusu. Tek kelimeyle iğrenç bir şey. Trenlerde bu aleti kullanırken mastürbasyon benzeri hareketler yapan insanların sayısı her geçen gün katlanarak artıyor."

Bu açıklamanın ardından Hayao Miyazaki bir çeşit teknofobik olarak gelebilir size. Ancak düşüncelerinde haklılık payı da yok değil. Ortaya bir şeyler çıkarabilmek için yalnızca beynine güvenen yaratıcı insanların nesli tükenmek üzere ne yazık ki...

Bu arada Studio Ghibli'nin Nintendo DS ve PlayStation 3 için çıkacak bir oyun üzerinde çalıştığını belirtelim. Elbette Miyazaki bu projeden fersah fersah uzakta duruyor.

Bookmark düzenleme araçları

noreply@blogger.com (Web İşleri Bakanı) — Tue, 19 Oct 2010 08:15:00 +0000

İnternet tarayıcının her tarafından püsküren bookmark'ları nasıl evcilleştireceğiz? Bir taraflara karalanıp durulan site adreslerini kullanışlı hale getirmenin yollarını anlatıyoruz. Elbette herkesçe bilinen Stumble, Delicious, digg gibi siteleri atlayarak...

Toobla: Favori web sitelerini, görsel konteynırlar olarak saklamana izin veriyor. Sitenin adresini hatırlamıyor ama bir görünce şıp diye biliyorsan ideal. Arayüz, Google Chrome'un anasayfasına benziyor. Klasörler oluşturup favori web siteleri yanında videolarını, fotoğraflarını, aplikasyonlarını, oyunlarını listeleyebilir, paylaşabilir veya kendine saklayabilirsin.

Sqworl: Biraz adres kısaltma, biraz bookmark'lama, biraz da Chrome favoriler anasayfası bir araç. Paylaşma ve not alma özelliklerine sahip. Kişiselleştirilmiş bir açılış sayfası olarak kullanılabilir. Daha çok bilgi için demo videosunu izle.

Faviki: Faviki, bir siteyi bookmark'larken verdiğin etiketleri Wiki'den çekiyor. Böylece Clinic dediğinde grup mu, parfümeri markası mı yoksa muayenehane mi demek istediğin kolayca anlaşılıyor. Tabii İngilizce ama kendimizi kandırmayalım, Türkçe etiket filan verdiğimiz yok.

Instapaper: Daha sonra okumak için saklayalım! Bilgisayarda veya iPhone'da kullanılabildiği gibi, offline okuma ve istediğin sitenin içeriğini mis gibi beyaz bir sayfada, kitap okur gibi okuma imkanları veriyor. Bunun internet tarayıcısına eklenti olarak kurulan LaterLoop isimli bir benzeri de var. Firefox eklentileri: Reddit'in Socialite'ı, digg'in toolbar'ı, newsvine’ın firewine'ı, Firefox'a eklenerek bookmark'larını yönetebilmene yardımcı oluyor.

Firefox eklentileri: Reddit'in Socialite'ı, digg'in toolbar'ı, newsvine’ın firewine'ı, Firefox'a eklenerek bookmark'larını yönetebilmene yardımcı oluyor.

Dünya Kupası İzleme Rehberi

noreply@blogger.com (Web İşleri Bakanı) — Fri, 11 Jun 2010 05:34:00 +0000

Futbolun en büyük organizasyonu Dünya Kupası’nı yerinde izlemeyi kim istemez ki? Gel gör ki, herkesin böyle bir şansı yok. Fakat bu şansı bulamayan milyonlarca belki de milyarlarca insan için de televizyon diye bir şey var. Arkadaşlarla televizyon başına toplaşıp futbolun büyüsüne kapılmadan önce hazırladığım küçük “kupa nasıl izlenmeli” rehberine göz atmanız daha keyifli anlar geçirmenize yardımcı olabilir.

Dünya Kupası en az üç kişiyle izlenmeli

Turnuva, statüsü gereği tek başına izlenilmemesi gereken bir olaydır. Her türlü yoruma, iddiaya ve güzelliğe açık olan bunun gibi bir organizasyon yalnız izlenirse gerçekten yazık olur.
Maçlar en az üç kişiyle izlenmeli ve bu üç kişiden en az birinin karşı takımı tuttuğundan emin olunmalıdır. Maç içinde tüketilecek içecek ve yiyecekler maçtan önce hazırlanmalı ve el altında bulundurulmalıdır. “Nasıl olsa devre arasında yaparım bunları” anlayışı güdülmemelidir. Unutulmamalıdır ki devre arası ihtiyaç molası ve maç yorumuna ayrılmış kutsal bir zamandır.

İddialar

Dünya Kupası iddiaları, turnuvanın olmazsa olmazlarındandır. İddiaların sonunda ne olacağı, kazanana ne verileceği tamamen sizin seçiminiz, ama iddianın güzelliği ne kazandığınız değil yapılan tahminin doğru çıkmasıyla alakalıdır bizce. İddialar “maçı kim alır?” gibi basit bir temele veya aşağıdaki gibi çok daha ayrıntılı bir puanlama sistemine dayanabilir. Örnek bir iddia tablosu şöyle olabilir:

Santrayı kim yapar?	0,5 puan
İlk taç	1 puan
İlk ofsayt	1 puan
İlk korner	1 puan
İlk gol	3 puan
Golü atan oyuncu	5 puan
Penaltı olur mu?	Olur:4 Olmaz:2 puan

Bu tablo, maçın penaltılara kalıp kalmayacağı veya altın gol olup olmayacağı gibi ekler yapılarak uzatılabilir. Böyle bir iddiadan galip çıkanın futbol bilgisine saygı duyulur, arkadaş ortamlarında sayılır, sevilir.

Sıkary Muviye

noreply@blogger.com (Web İşleri Bakanı) — Mon, 31 May 2010 21:03:00 +0000

Bazen çok korkarım... misal...
Sabahın ilk saatleri, tahminen 2-3...hadi bilemedin 4 olsun. Uykumdan, ense kökümdeki bir gidip bir gelen şiddetli titremeyle uyanıyorum. Ama öyle böyle değil.resmen ense köküm birazdan patlıcak. birden felç olduğuma ya da en azından az sonra felç olacağıma kanaat getiriyorum ve bağırmaya başlıyorum tüm diyaframımı kullanarak. Bir yandan da ellerim ve bacaklarım tutuyor mu diye kendimi yokluyorum.o sırada annem ve babam odama dalıyor. Onlar da sesime uyanmış tabi. Durumu açıklıyorum hemen, annem gene direk telaş moduna geçiyor. Babamsa eliyle ense kökümü kontrol etmek istiyor ve elini kafamın altına soktuğu an yüzü değişiyor..."işte..." diyorum... "işte uru elinde hissetti". göz gözeyiz zaten. Elini kafamın altından çektiği an titreme geçiyor ama o da ne? elinde cep telefonum var, olanca kuvvetiyle titriyor ve ekranda bir yazı; "didem arıyor".

İşte o an bir saat boyunca çıkamadığımız bir gülme krizine ailecek giriyoruz...

imaj: Salih Güler

@tavşankardeş

noreply@blogger.com (Web İşleri Bakanı) — Sun, 30 May 2010 14:24:00 +0000

Ertuğrul Özkök (ezel'de serdar var ya, aha işte ta kendisi.) 'de tweetliyor. @tavsankardes

En güzel 50 Porno Yıldızı

noreply@blogger.com (Web İşleri Bakanı) — Fri, 28 May 2010 13:05:00 +0000

complex.com tüm zamanların en güzel 50 Porno Yıldızını seçmiş. 1. sırada Maria Ozawa var! Süphanallah diyorum, ibretlik!

Rammstein'ı Hissetmek

noreply@blogger.com (Web İşleri Bakanı) — Mon, 24 May 2010 06:46:00 +0000

Rammstein'ı hissedebiliyorsanız, ruhunuzu şekilden şekile sokabilme lüksüne sahip olursunuz... Hüngür hüngür ağlar, feci şekilde coşabilir, bir an durgunlaşırken, bir an etrafı dağıtabilirsiniz... Üstünüz başınız Rammstein olur, t-shirtünüz, kıçınızdaki don, şapkanız, çantanız, kolyeniz, dövmeniz... Hayat Rammstein'dan ibarettir, diğer her şey teferruat... Her gece yatmadan önce, memleket topraklarına gelmeleri için dua ediyorsanız, Ezberlediğiniz halde Völkerball'ı her gün istisnasız tekrar izliyorsanız...

Rammstein'ın müziğine laf edenlere ana avrat direkt sövüyorsanız... Geldikleri gün için hayallere dalıyor, Till Lindemann ile fotoğraf çektirmeyi hayatta herşeyden çok istiyor, Richard ile konuşabilme ihtimalini seviyorsanız... Anneniz ve babanız bile artık Rammstein'ı sayenizde tanıyor, biliyorsa... Herhangi bir şarkısını dinlerken gaza iyice gelip kafanızı sallarken bilgisayar masasına vurarak yarıyorsanız... Rammstein ile ilgili herşeyi kutsal görüyor, el üstünde tutuyorsanız... Odanızda o 6 müthiş insanın posteri varsa, gününüzün 4 5 saati onları ruhunuza aşılamakla geçiyorsa... Durup dururken Wo Bist Du diye böğürüyorsanız... Links 2 3 4'te Till Lindemann'ın seyircileri ayağa kaldırma hareketini izlerken, sizde oturduğunuz yerden kalkıp Linkss diye bağırıyorsanız... İşyerinde işinizle ilgilenmeniz gerekirken, patrondan fırça yiyebilme ihtimalini göz önüne alıp böyle bir yazı yazabiliyorsanız... Siz Rammstein manyağısınız... Sonsuza kadar sürecek bir aşk ile, sonsuzluğu yaşamaktasınız...

BENZİN: Benzin'i Almanların bulduğunu söylemeye gerek var mı? Ne bir doktor, ne bir ilaç, ne bir kadın. Sadece benzin!

ICH WILL: "İstiyorum" Almanca bilmeyenlere temel Almanca gramerini öğretmek bir yana 2001 MTV Müzik Ödülleri Almanya'da yapılacaktır ve 11 Eylül nedeniyle dünyaca ünlü hiçbir grup uçağa binmek istemez. MTV de yerel grup Rammstein ile anlaşır. Törenin sonunda Sonne'nin ağır girişiyle izleyiciler bir şok olmuştur ve yaklaşık otuz saniye sonra da Ich Will başlar. İzleyen gençlik grubu önce şoka girse de onlara uyum sağlamakta zorlanmazlar.