Behalve dat we Casper langzaam zien veranderen van een klein jongetje naar een volwassen jonge man, geven de foto’s ook een mooi overzicht van de ontwikkeling die Koos Breukel in die achttien jaar als fotograaf heeft doorgemaakt. Tijdens het opgroeien van Casper zien we hoe zijn voorkeur voor het authentieke, het ongeflatteerde en het rauwe leven langzaamaan een visuele verandering ondergaat. Als Casper klein is, fotografeert Koos hem nog voornamelijk in zwart-wit in een directe, haast documentaire stijl. Wanneer Koos van analoog overgaat naar digitaal en in kleur gaat werken, wordt zijn blik bedachtzamer en meer verstild. De digitale techniek geeft hem nieuwe artistieke mogelijkheden, waardoor hij een meer schilderachtige benadering van het fotografisch portret kan ontplooien.

Bij de tentoonstelling verschijnt het gelijknamige fotoboek

Zoon – Koos Breukel
Huis Marseille
t/m 2 dec
Keizersgracht 401, Amsterdam
huismarseille.nl

Zoon
Foto’s Koos Breukel
Tekst: Joris van Casteren
Uitgever: Bas Lubberhuizen
Prijs: €35,-

Het bericht Koos Breukel – Zoon verscheen eerst op Focus-PhotoQ.

In gebruik
Voor je de schijf kunt gebruiken, moet je hem eerst activeren via de bijhorende CoPilot BOSS (Backup On Set Solution) app. Deze is beschikbaar voor Android en iOS. Je installeert de app op je mobiele apparaat en verbindt die via een van de drie meegeleverde kabeltjes (met usb-c, micro-usb of Lightning-aansluiting) met de schijf. Wanneer de app de schijf ontdekt, dien je eerst eenmalig de Algemene Voorwaarden, Eindgebruikersovereenkomst en Privacyverklaring te accepteren. Daarna vul je nog je naam en e-mailadres in en dan wordt de schijf geactiveerd en kun je hem gebruiken waarvoor ze bedoeld is: back-ups maken van nieuwe foto’s en video-opnames. Wanneer je camera SD- of microSD-geheugenkaarten gebruikt, is dat kinderspel.

Je plaatst de kaart in het geheugenkaartslot (voor microSD wordt een adapter meegeleverd). Als je smartphone aangesloten is vraagt de app of je de kaart wil kopiëren. Als je bevestigt, wordt de volledige inhoud van de kaart gekopieerd. Bij videobestanden ging dat in mijn test met ongeveer 50 megabyte per seconde, bij foto’s ging het wat trager, met 30 tot 40 MB/s. Dat ligt aan de verschillen in lees- en schrijfmethode: bij video gaat het om minder, maar grote bestanden, bij foto om veel meer kleinere bestanden.

Bekijken
Als alles gekopieerd is kun je via de app de foto- en videobestanden bekijken. Omdat de kaart inclusief mappenstructuur is gekopieerd, moet je eerst navigeren naar de map waarin de bestanden staan. In die map krijg je dan voorvertoningen van je foto’s en videoclips op postzegelformaat te zien. De app herkent zowel foto’s in jpeg- als in raw-formaat, maar bij de laatste duurt het wel langer voor de voorvertoningen weergegeven worden. Je kunt een foto individueel bekijken, de exif raadplegen, of kopiëren naar een andere locatie (bijvoorbeeld de filmrol van je smartphone). Via de Delen-functie op je smartphone kun je ze ook posten op sociale media, of openen met foto-apps op je smartphone. Een andere manier om back-ups te maken is via een van de twee usb-aansluitingen. Wanneer je hier een camera, een usb-stick of een ander opslagapparaat op aansluit, krijg je in de app de optie om de inhoud ervan te kopiëren. Via de usb-c aansluiting kun je de LaCie DJI CoPilot aansluiten op een computer, bijvoorbeeld om de inhoud van de schijf naar je computer over te zetten.

Zonder smartphone
Back-ups maken gaat ook zonder de CoPilot BOSS app. Het volstaat om een geheugenkaart te plaatsen of een camera of usb-apparaat te verbinden, en dan op de grote knop aan de zijkant van de schijf te drukken. Zodra het opslagmedium herkend wordt, zie je op het statusscherm de vraag of je het wilt kopiëren. Druk nogmaals op de knop om de back-up te starten. Zonder aangesloten smartphone en de app kun je uiteraard niet controleren of de back-up geslaagd is, en evenmin bestanden bekijken. Maar het is wel een snelle methode als je alleen maar een reservekopie wilt van je opnames. Het statusscherm toont ook hoeveel ruimte er nog vrij is op de schijf. De harde schijf heeft een capaciteit van 2 terabyte. Dat is goed voor zowat 60 volle geheugenkaarten van 32 gigabyte elk, of voor meer dan 60 uur video in ultrahoge 4K-resolutie. De usb-poorten kunnen ook dienen om je telefoon of andere apparaten op te laden. Met de LaCie DJI CoPilot in je tas heb je dus geen power pack meer nodig.

Conclusie
De naam doet vermoeden dat je een drone van DJI nodig hebt om deze externe schijf te kunnen gebruiken, maar niets is minder waar. Het is een prachtige oplossing voor iedereen die al op locatie reservekopieën van waardevolle beelden wil maken. Met een richtprijs van 379 euro is de LaCie DJI CoPilot wel veel duurder dan een gewone externe harde schijf van 2 terabyte. Maar daarmee mag je hem niet vergelijken: de CoPilot is een zeer handige back-up oplossing voor fotografen en videomakers op locatie.

Het bericht LaCie DJI CoPilot – externe harde schijf verscheen eerst op Focus-PhotoQ.

‘Nee’
Ook ik probeerde al heel vroeg bij die concerten binnen te komen en heb tientallen keren ‘nee’ gekregen. Ik heb er hard aan moeten trekken. Toen ik eenmaal voor Hitkrant mocht werken werd het gelukkig veel makkelijker om een fotopas te krijgen voor de grote concerten. Maar ik heb, voor het zover was, vijf jaar lang alle zaaltjes van Nederland gezien en jarenlang mijn camera bij grote concerten naar binnen gesmokkeld. Dit alles om het vak onder de knie te krijgen en naam te maken. Ik ben met bandjes mee gaan toeren om goede contacten in het wereldje te krijgen. Daar gaan soms jaren overheen, het hoort erbij. Dus word niet boos wanneer je ergens niet binnenkomt, stop die energie in plekken waar je misschien wél naar binnen kunt komen! Er zijn genoeg bandjes die graag mooie foto’s willen voor hun social media, gemaakt door een goede fotograaf. Ze willen er vaak niet voor betalen, maar zo kun jij wel lekker oefenen en je naamsbekendheid opbouwen. Bovendien is het voordeel dat je vaak gewoon de hele show mag schieten.

Fotopit
Ik weet hoe gaaf het is om in die fotopit te staan bij de grote shows in een Ziggo Dome of Ahoy, om, tijdens die drie nummers die je mag fotograferen, samen met collega’s te proberen om er het mooiste plaatje uit te halen. Maar het is geen speelplaats of testplek waar iedereen zomaar een pasje voor krijgt.
Er zijn vaak strenge regels waar men zich aan dient te houden. Dat is ook de voornaamste reden dat men gewoon graag professionals op die plek wil hebben. De realiteit is, dat juist de ‘jonge leergierige honden’ vaak te fanatiek zijn en toch dingen doen die niet mogen. Die te eager zijn om met iets bijzonders thuis te komen als ze een keer die kans krijgen. Die bijvoorbeeld toch even op een hek gaan staan, of over een podium heen leunen. En juist zo iemand verpest het voor de rest van de tour voor collegafotografen over de hele wereld. Kortom, maak naam, zorg voor een grote media-outlet achter je, maar maak vooral mooie foto’s en deel deze op je socials, zodat je zichtbaar bent. En het is echt niet zo dat het groepje van tien dat er altijd staat al jaren dezelfde mensen zijn, hoor. Die groep rouleert flink, ook met jong en nieuw talent. Dus wie weet tot snel in die zeer gewilde pit!

www.facebook.com/williamruttenphotography

Het bericht Ed Sheeran by William Rutten verscheen eerst op Focus-PhotoQ.

Yosuke Yamane: “Ik zelf wou eigenlijk al acht jaar geleden een full-frame systeemcamera maken. Maar toen was de drempel voor Panasonic om als eerste zo’n toestel op de markt te brengen te hoog. Er waren niet alleen technische uitdagingen; onze reputatie als cameramerk was nog onvoldoende gevestigd – de merknaam Lumix bestaat pas sinds 2001 – en  ook de ondersteuning was nog niet toereikend.
“Vijf jaar later bracht Sony dan de eerste systeemcamera met full-framesensor uit, de Alpha 7, en daarmee vielen heel wat bezwaren weg. En twee jaar geleden stelden we vast dat er voor ons geen technische hinderpalen meer waren om een toestel met full-framesensor te maken.
“Maar voor het slagen van dit gloednieuwe systeem zou het belangrijk zijn dat onze klanten vanaf dag 1 konden kiezen uit voldoende objectieven. Daarom besloten we op zoek te gaan naar partners. In januari vorig jaar benaderden we Leica, en in februari begonnen de gesprekken met Sigma. Met Leica werken we al 17 jaar samen, en de voorbije vier jaar is die samenwerking op technisch vlak heel diep. Daarom vonden we dat we hun L Mount moesten gebruiken voor een full-frame. Sigma heeft de voorbije jaren een heel aantrekkelijke reeks van uitstekende objectieven ontwikkeld en op de markt gebracht. Ik heb heel veel respect voor de filosofie en de inspanningen van hun president, Yamaki-san. We dachten dat als we Sigma mee aan boord konden nemen, de waarde van de L Mount nog zou toenenen. Zowel Leica als Sigma geloofden dat een alliantie rond de L Mount een goede synergie zou opleveren. En dat heeft geleid tot onze gezamenlijke aankondiging op photokina.”

Tien jaar geleden kondigden Panasonic en Olympus op photokina de Micro Four Thirds alliantie aan. Waarom is Olympus er vandaag niet bij?

Yosuke Yamane: “Onze alliantie met Olympus, nu 10 jaar geleden, had een heel ander doel. We wilden lichte, kleine camera’s ontwikkelen om een alternatief te bieden voor de zware, logge spiegelreflexcamera, en toch toelaten om objectieven te verwisselen. De ambitie die wij hadden liep volledig parallel met die van Olympus. Vandaag praten we over een full-framecamera, en dat is waarschijnlijk niet de richting die Olympus uitwil.”

Waarom zijn gewicht en grootte minder belangrijk voor een full-framecamera?

Yosuke Yamane: “Een mirrorless camera hoeft niet noodzakelijk klein te zijn. We vinden het belangrijker dat een camera aangepast is aan het gebruik. Een grotere camera geeft de gebruiker een gevoel van stevigheid, van betrouwbaarheid. En het hangt er ook van af waarmee je vergelijkt: kijk eens naar de camera’s die in de cinema-industrie of bij tv-broadcasts gebruikt worden, die zijn pas log en zwaar. Onze full-frame systeemcamera gaat dezelfde kwaliteit leveren maar in een veel kleinere behuizing. Dat is revolutionair.”

Beperkt de samenwerking zich tot de lensvatting, of gaan jullie ook andere technologie delen, zoals 4K Photo of Panasonics Depth from Defocus autofocustechnologie?

Yosuke Yamane: “De alliantie gaat alleen over de L Mount: de lensvatting en de elektronische communicatie tussen de lens en de camera. Elke partner zal zijn eigen technologie gebruiken om zijn camera’s te onderscheiden. Sigma bijvoorbeeld heeft de Foveon sensortechnologie, en Leica gebruikt de L Mount zowel voor full-frame als voor APS-C.”

In smartphonefotografie speelt artificiële intelligentie (AI) een steeds grotere rol, bijvoorbeeld bij onderwerpherkenning. Ziet u dat ook bij fotocamera’s gebeuren?

Yosuke Yamane: “AI kan daar zeker helpen. Neem nu autofocus: om correct scherp te stellen moet je drie problemen oplossen. Ten eerste moet je weten waarop je wil scherpstellen. Ten tweede moet je de afstand kennen tussen dat onderwerp en de camera. En ten derde moet de camera accuraat scherpstellen op die afstand. Om het tweede probleem op te lossen gebruiken wij onze Depth from Defocus autofocustechnologie. Het derde probleem lossen we op door contrastdetectie op de sensor. Maar het eerste probleem, daar kunnen we AI en deep learning inzetten. De camera kan bijvoorbeeld een gezicht herkennen, en dan op de pupil scherpstellen. Of als je een vogel in vlucht fotografeert die vogel herkennen en blijven volgen. Er is dus zeker een rol voor AI.”

Panasonic heeft aangekondigd dat de Olympische Spelen in Tokio in 2020 gefilmd zullen worden in de ultrahoge 8K resolutie (7680 × 4320 pixels, of vier keer meer dan 4K, nvdr). Kijkt Panasonic al verder dan dat, naar 16K bijvoorbeeld?

Yosuke Yamane: “We willen eerst zien hoe de 8K content gebruikt zal worden. Op basis daarvan zullen we beslissen. We hebben daar zelfs intern nog niet over gepraat, het is dus veel te vroeg om daar verklaringen over af te leggen. Laat ons eerst afwachten hoe 8K het doet.”

Het bericht Waarom werkt Panasonic samen met Leica en Sigma? verscheen eerst op Focus-PhotoQ.

De L-Mount wordt gekenmerkt door een diameter van 51,6 millimeter, een korte registerafstand van 20 millimeter en elektronische contacten voor de communicatie tussen lens en camera.

De drie merken behouden hun eigenheid en hun individuele ontwerpfilosofie. Het gebruik van de L-Mount zorgt er wel voor dat camera’s en objectieven onderling combineerbaar worden. Op dit moment gebruiken de Leica T, TL, CL en SL reeds deze lensvatting.

Panasonic kondigt alvast twee camera’s met L-Mount aan. De LUMIX S1R en S1 krijgen een nieuw ontwikkelde beeldsensor met respectievelijk 47 en 24 effectieve megapixels, kunnen video opnemen in 4K-resolutie met een framerate van 60/50 fps  en bieden Dual I.S. beeldstabilisatie. Panasonic gaat ook eigen objectieven uitbrengen, waaronder een 50 mm/F1.4, 24-105 mm standaardzoom, en een 70-200 mm telezoom.

Sigma zal geen nieuwe camera’s met zijn eigen SA-lensvatting meer op de markt brengen, en werkt aan een full-frame camera met L-lensvatting en Sigma’s unieke Foveon-sensor. Sigma zal ook alle Art-objectieven met vaste brandpuntsafstand in L-versie uitbrengen. Er komen ook adapters om Sigma-objectieven met Sigma SA en Canon EF-lensvatting op de L-lensvatting te gebruiken. Samen met de reeds bestaande adapters voor Sigma PL en Leica M lensvatting zorgt dat voor een zeer groot aantal inzetbare objectieven.

Het bericht Leica, Panasonic en Sigma gaan samenwerken verscheen eerst op Focus-PhotoQ.

Voordelen van delen 
Eigenaren van apparatuur verdienen met de verhuur een leuk zakcentje bij. Voor huurders zijn er weer andere voordelen. Zo kun je in je eigen buurt terecht in plaats van bij een commercieel verhuurbedrijf die vaak alleen in grote steden te vinden zijn, terwijl daar ook niet altijd de gewenste apparatuur aanwezig is. “Bovendien is de kans groot dat het ook nog eens voordeliger is om apparatuur via Gearbooker te huren. Verhuurders bepalen namelijk zelf hun huurprijzen. Alle huurtransacties zijn netjes verzekerd.” Daarnaast wijst Stranders op het sociale aspect. De interactie met andere creatieven zorgt voor een groter netwerk en mogelijk nieuwe samenwerkingen of opdrachten.

Samenwerking met apparatuurmerken
Ook sluiten zich steeds meer apparatuurmerken aan bij Gearbooker, zoals Sigma, Zeiss, Tamron, Eizo. Zo kunnen gebruikers eenvoudig een camera, lens of beeldscherm huren om deze eens te proberen voordat ze het kopen. De stap naar een samenwerking met apparatuurmerken is volgens Stranders een heel logische. “Voor merken biedt het platform een uitstekende kans om hun nieuwe productlanceringen rechtstreeks aan de gebruiker aan te bieden, een soort van ‘try before you buy’ concept. Bovendien neemt Gearbooker de hele huurlogistiek uit handen van het merk. En voor onze gebruikers is het natuurlijk geweldig dat ze laagdrempelig de nieuwste gear kunnen uitproberen.”

Het bericht Apparatuur-deelplatform Gearbooker nu ook in België verscheen eerst op Focus-PhotoQ.

Zo stond Robby Müller de afgelopen vijftig jaar achter de camera bij vele moderne klassiekers. Hieronder onder meer 24 Hour Party People, Dancer in the Dark, Breaking the Waves, Mystery Train, Barfly, Down by Law, Paris, Texas, Repo Man en Der amerikanische Freund. Met zijn baanbrekende camerawerk en zijn vindingrijke belichtingsmethodes, zijn uitzonderlijke gevoel voor de diepte van kleuren en zijn vrije hand van kadreren, plus zijn voortdurende zoeken naar eenvoud, heeft Müller generaties van cameraregisseurs aangemoedigd om hun eigen manier van kijken te ontdekken.

Regisseur en director of photography Claire Pijman kreeg toegang tot duizenden Hi8 videodagboeken, foto’s en polaroids die Robby Müller maakte tijdens het werken aan een van de ruim zeventig speelfilms uit zijn loopbaan. Voor haar documentaire verweefde Pijman deze beelden met fragmenten uit zijn oeuvre. Jim Jarmusch is verantwoordelijk voor de filmmuziek.

Living the Light – Robby Müller
Regie: Claire Pijman
Cinema Delicatessen
20 september in de bioscopen

Het bericht Robby Müller – Living the Light verscheen eerst op Focus-PhotoQ.

Tijdens deze inspirerende dag ga je onder begeleiding van docent en Focus-auteur Mich Buschman met de X-T3 aan de slag. Je ervaart tijdens dit testpanel hoe het is om met een compacte maar professionele en ultrasnelle systeemcamera te werken. Ook maak je kennis met de snelle en nauwkeurige autofocus die onder alle denkbare omstandigheden en bij elk onderwerp de hoogste scherpte garandeert. Na afloop zul je je verbazen over de fantastische beeldkwaliteit van de X-T3. Deze geheel verzorgde dag wordt gehouden in de fotostudio van Mich in Garderen.

Schrijf je in om zelf de Fujifilm X-T3 te ervaren
Wanneer je deelneemt aan deze dag, leer je niet alleen de X-T3 grondig kennen, maar zul je dit ook als heel leerzaam ervaren. Mich zal zijn praktische kennis met je delen, zodat je niet alleen de X-T3 leert kennen, maar ook deze kennis direct in de praktijk kunt brengen. Laat je verrassen door de innovatie die deze high-end systeemcamera van Fujifilm biedt, en door de resultaten!

Wil jij de X-T3 testen? Aarzel dan niet en schrijf je in. We willen het volgende van je weten: naam, leeftijd, adresgegevens, een telefoonnummer waarop je daadwerkelijk bereikbaar bent, welke camera je nu gebruikt en een duidelijke motivatie waarom jij de aangewezen persoon bent om plaats te nemen in dit testpanel.

Er zijn slechts 5 plekken beschikbaar!
Om in aanmerking te komen, kun je je aanmelden via focus@focusmedia.nl 

Het bericht Oproep Testpaneldag Fujifilm X-T3 verscheen eerst op Focus-PhotoQ.

Hugo Bongers, voorzitter van de Raad van Toezicht van het Nederlands Fotomuseum, is blij en trots om Birgit Donker te kunnen presenteren als nieuwe directeur/bestuurder van het museum. ‘Met Birgit Donker versterkt en verbreedt het museum zijn basis als erfgoedinstelling. Met haar kennis, ervaring en netwerken in de wereld van cultuur en erfgoed verstevigt zij het profiel van het museum als belangrijkste erfgoedinstelling op het terrein van fotografie in Nederland en als een van de grote fotomusea in de wereld. Haar eerdere ervaring als hoofdredacteur van NRC Handelsblad verbreedt onze blik op de mediawereld die al anderhalve eeuw van groot belang is voor de ontwikkeling van de fotografie als medium om de wereld te leren kennen en te begrijpen.’

Birgit Donker zegt over haar aanstelling: ‘Dit is een fantastische kans; het Nederlands Fotomuseum is hét nationale museum voor fotografie en visuele cultuur. Het beheert een schat aan beelden van onder veel meer Ed van der Elsken en Viviane Sassen en het heeft een dynamisch expositiebeleid, met nu een tentoonstelling rond het werk van Cas Oorthuys en Charlotte Dumas die de collectie belicht. Wat het museum is en doet mag nog meer voor het voetlicht worden gebracht en daar wil ik graag aan bijdragen.’

Het Fotomuseum beheert een groot deel van het fotografisch erfgoed van Nederland; het organiseert tentoonstellingen over fotografie, waarbij het nadrukkelijk een eigentijds vertrekpunt neemt; en het is het kenniscentrum voor fotografie in ons land. Het museum ziet fotografie als maatschappelijk en als artistiek medium en plaatst deze zowel in de context van beeldcultuur als van beeldende kunst.

Donker trad in 2012 aan bij het Mondriaan Fonds en stond daar voor de taak de gevolgen van de bezuinigingen op erfgoed en vooral ook beeldende kunst (ruim dertig procent) op te vangen. In het beleid van het fonds stonden zichtbaarheid, samenwerking en opdrachtgeverschap centraal. Inmiddels heeft het fonds extra geld gekregen, onder andere voor talentontwikkeling van kunstenaars en voor cultureel erfgoed. Donker trad de afgelopen jaren ook op als voorzitter van Beeldende Kunst Nederland, het overlegforum dat onder andere de honorariumrichtlijn beeldend kunstenaars ontwierp.

Voorzitter Annelies van der Pauw van de Raad van Toezicht van het Mondriaan Fonds: ‘Birgit Donker heeft het nieuwe Mondriaan Fonds de afgelopen zes jaar daadkrachtig neergezet als hét publieke fonds voor beeldende kunst en cultureel erfgoed. Onder haar leiding zijn belangrijke ontwikkelingen in gang gezet, zoals de invoering van het kunstenaarshonorarium en een groeiend besef van het grote belang van kunst en erfgoed voor onze samenleving. Een wapenfeit is ook het succes van de startersexpositie Prospects & Concepts.’

Donker treedt op 15 november in dienst van het Nederlands Fotomuseum

Het bericht Birgit Donker nieuwe directeur Nederlands Fotomuseum verscheen eerst op Focus-PhotoQ.

Spil waarom alles draait
De LaCie 2big Dock Thunderbolt 3 is bedoeld als de spil waarom alles draait in de verwerking van zowel stilstaand als bewegend beeld. Hij ziet eruit als een netwerkschijf (NAS) met zijn twee schijven, maar hij wordt in feite gebruikt als een externe harde schijf. Die twee harde schijven kunnen ofwel in RAID 0 (snel), ofwel in RAID 1 (veilig) gebruikt worden. RAID 0 wil zeggen dat de volledige capaciteit van beide schijven gebruikt wordt op de hoogste snelheid. In RAID 1 is de ene schijf een kopie van de andere, zodat een van de schijven kapot mag gaan zonder verlies van gegevens. Maar dat gaat wel ten koste van de totale opslagcapaciteit, die logischerwijs wordt gehalveerd, en de snelheid.

Veel
Het hart van de LaCie 2big Dock Thunderbolt 3 wordt gevormd door de twee Seagate IronWolf Pro Enterprise harde schijven van 4, 6, 8 of 10 TB elk, waarbij de capaciteit in RAID 0 dus 8, 12, 16 respectievelijk 20 TB bedraagt. Het systeem beschikt, zoals de naam al aangeeft, over twee Thunderbolt 3-aansluitingen, waarmee het in staat is om gegevens uit te wisselen met een snelheid van maar liefst tot 40 Gb/s. Daarnaast beschikt het apparaat over een USB-C-aansluiting, die (afhankelijk van het protocol van je computer) een lagere overdrachtssnelheid heeft. Bij SuperSpeed USB 3.1 Gen. 2 is de snelheid maximaal 10 Gb/s, bij SuperSpeed USB 3.1 Gen. 1 5 Gb/s, bij SuperSpeed USB 3.0 eveneens 5 Gb/s en bij Hi-Speed USB 2.0 480 Mb/s. Overigens kunnen de Thunderbolt 3- en USB 3.1-aansluitingen niet tegelijkertijd worden gebruikt.
Verder beschikt de 2big Dock over een DisplayPort-aansluiting om het videosignaal (720p, 1080p en 4K) van de computer naar de monitor te sturen. Aan de voorzijde vind je verder een USB 3.0-hub met een USB-A-aansluiting, waarmee andere randapparatuur (zoals digitale camera’s, kaartlezers, externe harde schijven, smartphones, enz.) kan worden aangesloten of opgeladen (5 watt). Daarnaast zijn er sleuven voor CompactFlash- (CF, UDMA 7) en Secure Digital-geheugenkaartjes (SD, SDHC en SDXC, UHS-II).

Snel
Dankzij al deze aansluitmogelijkheden kan de LaCie 2big Dock inderdaad als een spin in het web van de beeldbewerker functioneren, en niemand hoeft zich te beklagen over de snelheid. De doorvoersnelheid bij het gebruik van een Thunderbolt 3-aansluiting op een MacBook Pro is voldoende voor het verwerken van 5K-video. Een van de camera’s die daartoe in staat zijn, is de RED EPIC die met zijn Mysterium X-sensor (5120 x 2700 pixels) maximaal 100 beelden per seconde kan vastleggen. Omdat we zelf zo’n camera niet tot onze beschikking hadden, deden we een proef met het kopiëren van een 10 GB groot bestand van en naar de LaCie 2big Dock. De snelheid waarmee het 10 GB bestand van de MacBook Pro via Thunderbolt 3 naar de LaCie werd gestuurd, is verbazingwekkend. Tijdens de drie pogingen die we deden, klokten we respectievelijk 23,88, 24,00 en 24,71 seconde. Dus gemiddeld 24,20 seconde, wat neerkomt op 413 MB/s. Van de LaCie naar de MacBook Pro duurde het iets langer: 33,87, 27,49 respectievelijk 28,30 seconde, dus gemiddeld 29,89 seconde ofwel 334 MB/s. Kopieer je hetzelfde bestand naar een oude iMac met een USB 2.0-aansluiting, dan kost dat circa 7 minuten!
Waar komt dat in de praktijk nu op neer? Volgens LaCie zelf – en we hebben weinig redenen om daaraan te twijfelen gezien onze eigen metingen – op het volgende: met de maximale 20 TB opslagruimte biedt de 2big Dock voldoende ruimte voor 650 uur 4K-beeldmateriaal (30 bps) of 200.000 Raw-beelden (gemiddeld 100 MB per stuk; bij kleinere bestanden kunnen er uiteraard meer worden opgeslagen). Met een snelheid van maximaal 440 MB/s kunnen gebruikers één uur 4K-beeldmateriaal (ca. 30 GB) in één minuut overzetten. Die hoge doorvoersnelheid betekent ook dat je vrijwel zonder vertraging de fotobibliotheken van Adobe Lightroom kunt doorbladeren. Het bewerken van gecomprimeerde 4K- of HD-beelden gaat met zulke snelheden eveneens snel en gemakkelijk in Adobe Premiere Pro.

Hardware
Zoals gezegd bevat de LaCie 2big Dock Thunderbolt 3 twee Seagate IronWolf Pro Enterprise harde schijven. En zoals het een moderne DAS (Direct-Attached Storage) betaamt, zijn die harde schijven hot-swappable, wat wil zeggen dat je het apparaat niet hoeft uit te schakelen om een andere schijf te plaatsen. Het is echter wél de bedoeling dat je de defecte schijf losschroeft van zijn slede en vervolgens de nieuwe schijf daarop vastschroeft om die dan ten slotte te plaatsen. Voor overig onderhoudswerk binnen de behuizing dient het apparaat wel uitgeschakeld te worden. De Pro Enterprise-schijven zijn overigens berekend op een werkbelasting van 300 TB per jaar en kennen een garantieperiode (inclusief rescue-service in de eerste twee jaar) van vijf jaar, terwijl de MTBF (de gemiddelde tijd tussen fouten) maar liefst 1,2 miljoen uur bedraagt, wat neerkomt op gemiddeld eens in de 137 jaar. Hierdoor vormt de LaCie weliswaar een relatief veilig thuis voor foto- en videomateriaal, maar het is géén back-upsysteem, zeker niet als hij in RAID 0 wordt gebruikt. De bestanden bevinden zich nog steeds slechts op één plek, en wil je meer zekerheid, dan dien je ze ook elders op te slaan. Wellicht op een NAS op een andere plek in het pand of – beter nog – op één of meer externe harde schijven op een ander adres. Als spil in je workflow zal de LaCie 2big Dock Thunderbolt 3 echter al gauw onmisbaar blijken.

LaCie 2big Dock Thunderbolt 3
8 TB           € 649,-
12 TB         € 787,-
16 TB         € 997,-
20 TB         € 1.189,-
www.lacie.com/nl/nl/

Met dank aan Guido Schouw voor het uitvoeren van de snelheidstest.

Het bericht LaCie 2big Dock Thunderbolt 3 verscheen eerst op Focus-PhotoQ.