INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)

XXXVII Asemblea xeral da AFG

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Mon, 29 Apr 2024 20:14:00 +0000

XXXVII Asemblea xeral da AFG

A Asociación Forestal de Galicia (AFG) celebrou o 27 de abril a súa XXXVII Asemblea Xeral en Guitiriz (Lugo), nun acto ao que acudiron propietarios forestais e representantes de comunidades de montes veciñais de toda Galicia.

A Asemblea serviu para facer balance da actividade da Asociación no último ano, así como das liñas de traballo en marcha. Unha das principais cuestións que se abordou é o traballo que está desenvolvendo a Asociación Forestal de Galicia para impulsar unha serie de agrupacións de xestión conxunta do monte.

A creación das agrupacións é unha vía importante para mellorar a rendibilidade dos aproveitamentos, pois axuda a superar os problemas derivados do minifundio.

A AFG comezou xa a apoiar a creación de arredor de dez proxectos de agrupacións de xestión conxunta nas catro provincias galegas, en distintas fases, desde iniciativas en fase inicial a proxectos xa consolidados.

Entre os proxectos que se están poñendo en marcha figura en Lugo un en Momán (Xermade, Lugo), xunto cun proxecto de consolidación da Sofor de Monte Candedo (Meira, Lugo).

En Pontevedra, están un en Barcela (Arbo, Pontevedra), un en Mondariz, un en Moalde (Silleda) e un en Saiáns (Vigo); en tanto na Coruña cómpre destacar o proxecto de consolidación da Sofor de Cuns (Serra de Outes), e en Ourense un proxecto de nova agrupación en Piñor.

Contexto das agrupacións

As agrupacións de xestión conxunta son un instrumento definido na Lei 11/2021 de Recuperación da Terra Agraria de Galicia. Trátase dunha figura orientada a promover, dun xeito voluntario, o manexo en conxunto de superficies forestais dun mínimo de 10 hectáreas, sen reestruturación da propiedade.

Con este instrumento búscase superar problemas derivados do minifundio, de cara a avanzar cara a unha silvicultura máis profesional, con economía de escala e cunha planificación forestal e ambiental do territorio.

Mellora da fiscalidade forestal

Outro dos focos da Asemblea da Asociación Forestal de Galicia situouse nas necesidades estratéxicas do sector, en especial na mellora da fiscalidade forestal.

A xestión do monte polos silvicultores é a mellor vía para reducir o abandono das masas e previr os incendios forestais. Por tanto, é preciso que se incentive esa xestión, que inclúe traballos como rozas ou rareos, cunha fiscalidade máis atractiva. As propostas da AFG céntranse en tres liñas:

Permitir que todos os propietarios forestais tributen as vendas de madeira no Réxime de Estimación Obxectiva (módulos).

A actual fiscalidade forestal penaliza os aproveitamentos forestais de quendas longas, é dicir, cando as árbores teñen unha quenda de corta superior aos 30 anos, como é o caso dos piñeiros e das frondosas caducifolias.

En aproveitamentos de quendas longas, aqueles propietarios que estean no Réxime de Estimación Directa -por exemplo, a gran maioría das persoas autónomas-, pagan ata catro veces máis no Imposto da Renda que os que estean en Estimación Obxectiva.

O problema de fondo é que os propietarios que tributan no Réxime de Estimación Directa están a tributar por un beneficio fiscal moi superior ao real.

Esta é unha circunstancia que a AFG entende que desincentiva as plantacións de especies de quenda longa, polo que, conxuntamente coa Confederación de Organizaciones de Selvicultores de España (COSE), iniciará unha serie de accións ante as Administracións públicas.

No caso dos montes veciñais, proceder a unha exención parcial do imposto de sociedades nos aproveitamentos forestais de quendas longas.

Esta medida, igual que no caso anterior, introduciría maior xustiza fiscal e achega maior atractivo económico ás plantacións de frondosas caducifolias.

Establecer deducións do 20 % do IRPF para os investimentos no monte.

A dedución do IRPF incentivaría os traballos de mellora e restauración dos montes.

Enquisa sobre o proxecto Altri

Na asemblea fixéronse públicos os resultados dunha enquisa realizada aos socios da AFG, solicitando a súa opinión sobre o proxecto de instalación dunha nova planta de transformación de madeira de eucalipto para producir pasta de papel e fibra téxtil en Palas de Rei.

O 52,4 % das persoas asociadas que responderon (ata o momento) están de acordo coa instalación dunha nova industria de transformación de eucalipto en Galicia, o 40 % en contra e o 7,6 % manifesta non ter opinión suficientemente formada ao respecto.

Polo que se refire á localización da planta, ao 41 % non lles parece axeitada a localización de Palas de rei, ao 34,2 % parécelles ben e o 24,8 % non se pronuncia. Os resultados da enquisa e os comentarios recollidos, como parte da mesma, reflicten a pluralidade de pensamento e a diversidade de opinións dos socios da Asociación Forestal de Galicia, tanto persoas propietarias particulares como representantes de comunidades de montes.

As persoas asociadas á AFG manifestan que, no caso de que a planta se estableza, os controis do impacto ambiental deben ser moi rigorosos, velando polo cumprimento da normativa nos ámbitos local, autonómico, nacional e da Unión Europea.

En canto ao perfil das persoas socias que responderon a enquisa, un 76 % das que contestaron manifestaron ter eucaliptos nas súas propiedades, en tanto outro 24 % non traballa con esa especie.

Fonte: Asociación forestal de Galicia

A Asociación Forestal de Galicia propón que a reforma da Lei de montes veciñais en man común reforce a imprescriptibilidade dos terreos veciñais

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Fri, 29 Sep 2023 11:11:00 +0000

A Asociación Forestal de Galicia presentou este mes ante o Consello Forestal as súas achegas ao Borrador do Libro Branco sobre a reforma da regulación dos montes veciñais en man común (MVMC) de Galicia, que pretende servir de guía para enmarcar a realidade dos montes veciñais antes de lexislar sobre el.

No documento entregado, recóllense as inquedanzas transmitidas polas comunidades de montes veciñais en man común asociadas á Asociación Forestal de Galicia ao longo do xa longo percorrido de traballo con elas e, concretamente, as recollidas logo das reunións celebradas no Valadouro (Lugo), Dodro (A Coruña) e Ponteareas (Pontevedra), con motivo do inicio dos traballos para a modificación da Lei 13/1989 de montes veciñais en man común.

Imprescritibilidade dos montes veciñais en man común

Considérase necesario reforzar a imprescritibilidade dos montes veciñais en man común, logo dos posicionamentos públicos a raíz dos litixios por ocupacións de terreos veciñais por casas, naves industriais e outras infraestruturas. Parece necesario que a novo texto estableza con claridade que a posesión inmemorial dos veciños sobre un monte común, debidamente acreditada, non se perde por ocupacións ou usurpacións ilegais, “e isto debe ser así aínda que esas ocupación interrompan o aproveitamento consuetudinario pro indiviso do monte polo grupo social veciñal”, remarca José Luis Campos, vicepresidente de montes veciñais da Asociación Forestal de Galicia.

“E por iso convén que o Libro Branco recoñeza, como así facía a Lei 52/1968 no seu preámbulo, que aínda subsisten situacións de abusos e usurpacións que cernan a extensión das propiedades en común, sendo un deber da Administración autonómica velar e defender este patrimonio referente de Galicia”, conclúe.

Expropiación forzosa

Un dos obxectivos da modificación da Lei 13/1989 de montes veciñais en man común debe ser o de reforzar a función social da propiedade en común. E para preservar esta figura, a posibilidade de acudir a expropiación forzosa para ocupar monte veciñal ou impoñer servidumes debe ser restrinxida e condicionada, xustificando a necesidade de acudir a esa vía sen optar a un acordo amigable.

Fonte: Asociación Forestal de Galicia

O Catastro actualizarase con información facilitada pola Consellería do Medio Rural

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Fri, 29 Sep 2023 10:15:00 +0000

A Dirección Xeral do Catastro asinou en xullo de 2023 un convenio coa Consellería de Medio Rural da Xunta de Galicia mediante o que se establece un marco xeral de colaboración para facilitar o intercambio de información e a modificación e actualización dos datos do Catastro cos datos de investigación de titularidade da AGADER e a exactitude dos límites e superficie das parcelas obxecto dos diferentes procedementos administrativos da Dirección Xeral de Planificación e Ordenación Forestal. Sobre todo a información relativa aos procesos de investigación da titularidade dos bens inmobles existentes en solo rústico ou de núcleo rural, da revisión xeométrica e topográfica de parcelas, así como dos procedementos e instrumentos de mobilización e recuperación de terras levados a cabo pola Consellería do Medio Rural.

No marco deste convenio está previsto que se creen, cando menos, seis grupos de traballo relativos a outros tantos temas:

Investigación da titularidade
Aproveitamentos forestais
Montes veciñais en man común, montes de utilidade pública, montes de varas e montes patrimoniais da Xunta de Galicia
Explotacións agrarias e Política Agraria Común (PAC)
Reestruturación parcelaria e instrumentos de mobilización e recuperación de terras previstos na Lei 11/2021, de recuperación da terra agraria de Galicia
Coordinación de actuación en materia de segregacións

Entre os asuntos que se prevé abordar, destacan a unificación das referencias catastrais dos montes veciñais en man común. Para isto, vaise traballar con montes en calquera tipo de réxime de propiedade que cumpran as seguintes condicións:

Que dispoñan de deslinde administrativo firme e/ou inscrición no Rexistro de Montes Veciñais en Man Común.
Que dispoñan de cartografía dixital o máis recente posible.

No caso das solicitudes de corta, analizarase o grao de coincidencia entre as persoas que se declaran titulares nos aproveitamentos de madeira e os titulares catastrais para establecer un procedemento de notificación/comunicación automática de non coincidencias entre a Consellería do Medio Rural e o Catastro para ver de actualizar este polas canles xa establecidas.

Promoverase a incorporación do «réxime de tenencia do declarante» aos formularios de autorización e declaracións responsables dos aproveitamentos madeireiros, co obxecto de que as persoas interesadas declaren se son propietarias, usufrutuarias, arrendatarias ou xestoras do monte.

A Dirección Xeral de Planificación e Ordenación Forestal facilitará á Dirección Xeral do Catastro o acceso ás fontes de información que sexan precisas para investigar a titularidade catastral ou para actualizar os cultivos da base de datos, como poden ser entre outros, os proxectos de ordenación ou instrumentos de xestión forestal, o Rexistro de Masas Consolidadas de Frondosas Autóctonas ou o Inventario Forestal Continuo de Galicia unha vez que se remate.

Asemade, a Dirección Xeral do Catastro facilitará aos titulares catastrais información a través da Sede Electrónica do Catastro sobre as solicitudes de aproveitamentos madeireiros que afectaran a parcelas da súa titularidade.

Está previsto tamén establecer un protocolo de actuación entre a Consellería do Medio Rural e a Dirección Xeral do Catastro para a integración das zonas de reestruturación parcelaria e das zonas de concentración parcelaria en proceso no Catastro para que ambas cartografías estean coordinadas desde o inicio do procedemento de reestruturación, de modo que se poidan entregar os títulos das parcelas de substitución xa incorporadas ao Catastro e que ao mesmo tempo, as parcelas queden coordinadas no Rexistro da Propiedade na súa totalidade.

Estudarase tamén a viabilidade de poñer en marcha os mecanismos que permitan dispor dunha malla gráfica unificada, de modo que a información contida nos rexistros agrícolas, gandeiros e forestais de Galicia se coordine coa do Catastro Inmobiliario, mediante a actualización das parcelas agrícolas de ditos rexistros a partir das parcelas catastrais.

Fonte:Asociación Forestal de Galicia

O comercio do CO2 desde o punto de vista da xestión forestal

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Sun, 07 May 2023 10:27:00 +0000

Daniel Rodríguez Cebreiro

Responsable da unidade de proxectos de carbono da Asociación Forestal de Galicia

Aínda que sexa probable que, nun prazo non moi afastado, se poidan abrir outras vías alternativas para a comercialización de dereitos de absorción de CO2, de momento a única forma operativa de facelo en España é a través do Rexistro da Oficina do Cambio Climático, adscrita ao Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico (MITERD). Para poder inscribir un determinado proxecto como proxecto de absorción, é necesario que as superficies onde se vaian realizar as actuacións de restauración ou reforestación conten cunha extensión mínima de 1 hectárea en coto redondo e respondan a un destes dous requisitos:

Que esas superficies se atopen rasas, fracción de cabida cuberta en madurez inferior ao 20 %, desde o 1 de xaneiro de 1990 no momento en que se inicia o proxecto de restauración ou reforestación; ou ben
Que esas superficies estivesen arborizadas e se viran afectadas por un incendio forestal, facendo necesario a corta da masa.

Se compren un deses requisitos, unha vez se realicen os traballos de restauración (plantación, apertura de rúas en rexenerado ou selección de rebentos), poderase elaborar un proxecto de absorción e presentalo no Rexistro para a súa inscrición.

Tamén se poden inscribir proxectos con traballos xa realizados en anos anteriores, sempre que se iniciaran con posterioridade ao mes de outubro de 2012 (os proxectos iniciados antes dese mes non poden inscribirse no Rexistro do MITERD).

Os proxectos de absorción

Unha vez realizados os traballos, para seguir co proceso de inscrición corresponde elaborar un documento (proxecto de absorción) onde se achegue diversa información sobre as masas instaladas nesa superficie: especie, densidade inicial, densidade final, modelo silvícola a utilizar, entre outra información. Ademais, é necesario que se realice unha cuantificación das absorcións de CO2 previstas durante o período no que a parcela permaneza inscrita no Rexistro.

Para ese cálculo emprégase unha calculadora desenvolvida pola Oficina do Cambio Climático, que só ten en conta a especie, o período de permanencia e a densidade final por especie. Ao non ter en conta a produtividade da parcela, o resultado obtido en canto a absorcións previstas non ten por que coincidir cos dereitos de absorción que realmente se vaian xerar no futuro, pero permitirá calcular os dereitos de absorción que se poderán comercializar no momento no que se realice a inscrición do proxecto no Rexistro.

Á hora de elaborar os proxectos de absorción que se pretendan presentar para inscribir, que poden ser varios por monte, débense considerar os períodos de permanencia que se queiran asumir para cada unha das masas, tendo en conta que, durante ese número de anos elixido, non se poderá realizar o seu aproveitamento final. Entre tanto non chegue ese momento, poderanse levar a cabo as cortas de mellora (claras) que se estimen oportunas, sempre que non se baixe da densidade de pés que se indicaron no momento de inscrición do proxecto de absorción.

É importante elixir de forma meditada ese período de permanencia xa que só será posible vender dereitos de cesión durante eses anos. Unha vez finalice, aínda que a masa non se corte e siga absorbendo carbono, non se poderán seguir comercializando dereitos de absorción. Ademais, como o Rexistro permite vender un 20 % das absorcións previstas no momento da inscrición, a maior período de permanencia, máis vai medrar a masa e por tanto maior será a capacidade de venda no momento inicial, que é onde máis fondos económicos se necesitan para afrontar os traballos establecidos no modelo silvícola. Por todo o anterior, interesa que o período de permanencia elixido sexa o máis prolongado posible, sempre que iso non supoña romper o equilibro de idades da ordenación, non incremente o risco sanitario para a masa e non poña en perigo a viabilidade económica da explotación. Este período de permanencia debería ser acordado cos técnicos forestais responsables de elaborar o instrumento de ordenación do monte.

Beneficios e vantaxes derivados da inscrición dos proxectos de absorción

Supoñendo que se restaurou unha superficie “rasa” ou afectada por un incendio forestal e se inscribiu no Rexistro de Proxectos de Absorción de CO2 da Oficina do Cambio Climático, xa se poderán establecer nunha balanza os posibles beneficios e prexuízos desa decisión.

En canto aos posibles beneficios ou vantaxes derivados desa inscrición, o primeiro que destaca é que permite financiar parte dos traballos desde o momento inicial, obtendo recursos desde que se realiza a primeira actuación. Isto permitirá reducir a cantidade de diñeiro que se necesita para afrontar a restauración nunha determinada área e, como consecuencia dese menor desembolso inicial, permite incrementar a taxa interna de retorno. Para facerse unha idea desa mellora, un prezo do dereito de 12,70 €/tCO2eq durante todo o período de permanencia equivalería, desde o punto de vista financeiro, a que nos pagasen o dobre pola madeira no momento da corta final. Este feito evidencia que é moi importante canto se ingresa, pero con quendas de produción tan prolongadas como as forestais, en ocasións o cando resulta un aspecto aínda máis crítico.

Todos os que pacientemente se dedican á silvicultura saben que a restauración non acaba na plantación, senón que comeza con ela. A un monte con tanta presión social coma o galego resúltalle moi difícil evolucionar de forma natural sen a intervención das persoas, porque o risco de incendio increméntase substancialmente. Esta esixencia obriga a que sexa necesario executar algunha roza que permita que a plantación ou a rexeneración natural acabe impoñéndose, ademais da conveniencia de realizar unha ou máis podas para ir configurando a árbore e así lograr dous beneficios principais: reducir o risco de incendio e facilitar a saída comercial da madeira no caso de que se realice un aproveitamento comercial da mesma.

Nunha explotación forestal de certo tamaño, requírense constantemente fondos para afrontar eses traballos de mantemento da masa. E en caso de tratarse de montes desordenados como consecuencia dun incendio, por exemplo, o desequilibrio de idades pode ser tal que, en ocasións, sen ser o momento óptimo para levala a cabo, podería ser necesario afrontar a corta final das masas sen que estean completamente maduras para así poder facer fronte aos pagos do día a día da explotación. Nestas circunstancias é onde reloce o segundo beneficio da comercialización do CO2: a capacidade de xerar fondos de maneira constante o que evita adiantar a corta final (sacrificio de corta). Isto facilitará a elección da quenda óptima das masas forestais tanto desde o punto de vista forestal como de rendibilidade económica.

Ademais, e como unha vantaxe adicional, en caso de montes moi degradados, esta capacidade de xerar fluxos constantes tamén permite afrontar a restauración en fases sucesivas, onde unha fase pode ser financiada parcialmente cos ingresos derivados da comercialización dos dereitos de absorción xerados na fase anterior.

Compromisos e riscos derivados da inscrición dos proxectos de absorción

En primeiro lugar, debe indicarse que o feito de que un determinado proxecto sexa inscrito no Rexistro non ten ningunha influencia no modelo silvícola a aplicar, que seguirá sendo o elixido pola persoa propietaria ou redactora do instrumento de ordenación non sendo necesario realizar, por tanto, traballos adicionais aos que conviría realizar en caso de non estar rexistrado. En segundo lugar, débese ter en conta que o feito de que o proxecto estea inscrito tampouco limita o acceso a todo tipo de axudas ou subvencións xa que, o titular dun determinado proxecto de absorción, non está recibindo unha subvención senón que está prestando un servizo que consiste no “filtrado” do carbono do aire, para eliminar CO2 da atmosfera.

O único compromiso que se asume coa inscrición no Rexistro é o de non realizar a corta final da masa ata que non se complete o período de permanencia. Para especies con quendas de corta longas, as frondosas caducifolias por exemplo, o período mínimo establecido (30 anos) non sería inconveniente, sempre se necesitarán máis anos de quenda que eses 30 para proceder á corta final do arborado, se é que está previsto o seu aproveitamento comercial. En principio tampouco o sería para o piñeiro do país, que como mínimo necesita 35 anos para desenvolverse de xeito adecuado. No caso do piñeiro insigne podería significar certo alongamento da quenda pero, aos prezos actuais do dereito de absorción, “estirar” cinco anos a quenda de corta máis habitual sería compensado con importantes ingresos económicos: ao redor de 2.500 euros no momento inicial e ata 7.000 euros adicionais durante o resto do período de permanencia cos prezos que se manexan na actualidade.

Para especies de quendas menores a 30 anos, o eucalipto por exemplo, con carácter xeral interesa optar pola opción de facer cortas intermedias durante o período de permanencia. Estas cortas intermedias están permitidas polas normas do Rexistro, non obrigando a modificar a silvicultura habitual que se aplica no monte. Con todo, é necesario ter en conta que, canto menor sexa a quenda, menor será a posibilidade de comercializar carbono, polo que a duración da quenda convén analizala de forma detida, buscando optimizar o ingreso na medida do posible. Mesmo podería resultar interesante para certas masas ir a quendas extra longas para o eucalipto (30 anos ou máis), o que faría reducir a produción de madeira de eucalipto pero optimizaría os ingresos derivados da comercialización dos dereitos de absorción. Para cada monte, segundo a súa produtividade e nivel de mecanización, as quendas ideais poderán ser moi diferentes.

Os custos técnicos

Por último, todo o proceso implica asumir uns custos técnicos. En relación coa comercialización de dereitos no momento inicial, e tendo en conta o seu prezo actual, eses custos poden situarse en torno ao 10 % do ingreso, mentres que para o resto de operacións de comercialización futuras debería situarse entre o 1 % e o 3 % do ingreso, en función do custo que sería necesario asumir para realizar as parcelas de inventario. Por tanto, aos prezos actuais, os custos técnicos poderían situarse nun máximo do 5 % do total de ingresos totais previstos pola comercialización dos dereitos dun determinado proxecto de absorción, porcentaxe que dependerá, sobre todo, da extensión da superficie restaurada ou reforestada, sendo maior a porcentaxe canto menor sexa a extensión da mesma, polo que non parece adecuado ceder unha porcentaxe elevada dos ingresos para compensar os traballos técnicos vinculados coa inscrición e mantemento do proxecto no Rexistro.

Conclusións

Tendo en conta todo o anterior, unido á existencia de bolsas de garantía que funcionan a modo de seguro cubrindo a perda de dereitos en caso de incendio forestal ou outras causas de forza maior, a conclusión á que se chega é que inscribir un proxecto de restauración ou reforestación no Rexistro do MITERD xera múltiples vantaxes desde o punto de vista financeiro, sen que iso supoña crear distorsións na ordenación do monte no caso de elixir quendas de corta adaptadas ás características físicas das parcelas forestais que se xestionan.

Dado o forte ingreso inicial, así como o carácter recorrente dos ingresos no futuro, non parece adecuado ceder eses dereitos a cambio dun ingreso puntual ou a cambio de que un terceiro faga unha actuación silvícola puntual. Pola contra, parece máis conveniente que a persoa propietaria ou xestora encargue a elaboración do proxecto de absorción que lle permita comercializar os dereitos xerados cando queira, a quen queira e ao prezo que lle pareza axeitado, sen delegar esas decisións nun terceiro. Aínda que o futuro deste mercado non se pode coñecer con exactitude, ter a capacidade de decisión sobre esas cuestión nas futuras comercializacións fará que o ingreso derivado desas transaccións teña o mellor impacto posible na viabilidade económica da explotación forestal.

Evolución das necesidades financeiras por hectárea dunha masa de piñeiro do país, con produtividade media e nivel de mecanización máximo, a unha quenda de 40 anos

Considerado un prezo de 24€/tCO2eq

Fonte: Asociación Forestal de Galicia

Programas de compensación de CO2: AFG-GALICIA REXENERA

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Wed, 04 Jan 2023 11:23:00 +0000

Compensa el CO2 emitido

financiando proyectos de regeneración forestal en Galicia

Anualmente, la Asociación Forestal de Galicia establece los diferentes criterios de prioridad que se considerarán a la hora de afrontar la restauración de aquellos terrenos que se han identificado como degradados, promoviendo que sus propietarios afronten la ejecución de los proyectos de restauración que sean necesarios.

En muchos de esos casos, a la hora de afrontar la restauración de esos terrenos degradados, se hizo necesario proponer la concatenación de diferentes proyectos para ser desarrollados de forma progresiva a lo largo del tiempo. El objetivo era garantizar la sostenibilidad económica de esos proyectos, teniendo en cuenta que los mismos no deben ceñirse sólo a la actuación inicial, una repoblación o trabajos de regeneración natural, sino que se hace necesario que contemplen todas las actuaciones silvícolas necesarias para que las masas instaladas en esos terrenos lleguen a adultas.

INFÓRMATE SOBRE COMPENSACIÓN DE CO2

📧carbono@asociacionforestal.org

Grupo de Certificación Selga Xestión Forestal Sostible

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Wed, 04 Jan 2023 11:09:00 +0000

A certificación forestal é un proceso voluntario polo cal un terceiro, independente á xestión e a través dun proceso de auditoría, certifica que a xestión dunha determinada superficie forestal axústase aos requisitos establecidos na normas ou estándares de certificación que correspondan. No mundo existen varios sistemas de certificación forestal sendo os os máis representativos son o Sistema PEFCTM e o Sistema FSC®.

O sistema de certificación forestal PEFC, na súa modalidade de grupo, baséase na certificación de unidades de xestión nas que os seus propietarios ou xestores comprometéronse, de forma activa e voluntaria, a cumprir normas de xestión forestal sostible do Sistema PEFCTM. Pola súa parte, el Forest Stewardship Council® (FSC®-C118460) desenvolveu unha serie de principios e criterios que, no caso de ser cumpridos, garanten o nivel mínimo que se pode esixir para a xestión forestal en calquera lugar do mundo.

Dado que unha xestión forestal sostible pode alcanzarse de maneira distinta segundo as características particulares de cada país, os dous sistemas de certificación promoven o desenvolvemento de indicadores e verificadores a nivel rexional e nacional, o que permiten avaliar o seu cumprimento a escala local.

A Asociación Forestal de Galicia, a través da súa empresa SELGA, creou no ano 2010 o Grupo SELGA Xestión Forestal Sostible cos seguintes obxectivos:

Promover a xestión forestal sostible, garantindo ás xeracións presentes e futuras o uso e goce dos nosos bosques;
Elaborar os documentos e informes necesarios que permitan a avaliación dos criterios de xestión forestal sostible que non se poidan avaliar a escala de propiedade individual;
Ofrecer a posibilidade de participar na certificación aos propietarios e xestores galegos e, en particular, aos socios da Asociación Forestal de Galicia;
Minimizar os custos de control dos adscritos, garantindo a viabilidade económica do proceso de certificación;
Establecer unha ferramenta de mercado que achegue a madeira ao consumidor.

Estes obxectivos veñen reflectidos no compromiso de política do grupo que rexe a xestión que realiza SELGA, Compañía Galega de Silvicultores S.L., na súa condición de Entidade de Grupo. Co fin de acadalos, esta páxina web pretende ser un instrumento que guíe a xestión diaria do membro do Grupo. Para iso, nela danse referencias de diferentes documentos que poden servir como guía na xestión da explotación forestal dos xestores adscritos ao Grupo e que poden solicitar en calquera oficina da Asociación Forestal de Galicia, a través de teléfono, chamando ao número 986660864, ou a través do envío dun correo electrónico (certificados@selga.es).

Na actualidade, SELGA conta con dous certificados de xestión forestal sostible, PEFC e FSC, así como dous de cadea de custodia, tamén PEFC e FSC.

PIDE INFORMACIÓN E CERTIFICA O TEU MONTE

SELGA-Compañía Galega de Silvicultores.

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Wed, 04 Jan 2023 10:58:00 +0000

De acordo coa demanda xeneralizada dos membros da Asociación Forestal de Galicia, a finais do ano 2002 a Asociación, co apoio do proxecto Eurosilvasur, creou a empresa de servizos SELGA, Compañía Galega de Silvicultores, S.L., dedicada á realización de traballos silvícolas e á prestación de servizos de enxeñería forestal. A empresa SELGA, propiedade de todos os socios da AFG ten unha dedicación moi especial ao comercio da madeira e ao desenvolvemento de enerxías renovables asociadas ao monte

Realización de traballos silvícolas e prestación de servizos de enxeñería forestal.

A xestión de montes, de particulares e veciñais, e a supervisión e dirección dos traballos nos montes por encargo dos socios.
A elaboración de proxectos de ordenación e plans técnicos de xestión de montes.
A certificación forestal a través de SELGA Xestión Forestal Sostible que prepara e xestiona a obtención da certificación da xestión forestal baixo os dous sistemas internacionais: PEFC e FSC.
A elaboración de proxectos técnicos forestais: repoboacións, tratamentos silvícolas e construción de infraestruturas forestais.
A restauración e recuperación de montes e ecosistemas forestais naturais.
A elaboración de planos de terreos e cartografía de montes.
A execución de traballos forestais: plantacións, forestación de terras agrarias, aplicación de tratamentos contra pragas e enfermidades forestais e realización de podas e rareos.
A comercialización de madeira: xestión de vendas e organización de poxas.
O desenvolvemento de proxectos de enerxías renovables

Asociación Forestal de Galicia- Asóciate!!

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Wed, 04 Jan 2023 10:46:00 +0000

A ASOCIACIÓN FORESTAL DE GALICIA (en adiante, AFG) é unha asociación privada sen ánimo de lucro, creada en Santiago de Compostela en 1986. Agrupa a propietarios forestais particulares e comunidades de montes en man común de Galicia. Asóciate!!

O equipo técnico e administrativo da AFG ocúpase de prestarlle aos silvicultores os servizos necesarios para facer unha boa xestión do monte. Entre os servizos máis demandados polos socios destacan: asesoramento e asistencia técnica en materia forestal, xestión de montes veciñais e de montes particulares, asesoramento en procedementos xurídicos e administrativos no ámbito forestal, asesoramento en fiscalidade forestal, xestión da venda da madeira, organización de poxas, realización de informes técnicos e peritacións, tramitación de axudas públicas e asistencia técnica para a constitución de agrupacións forestais e proxectos I+D+i

Fins da AFG

Agrupar aos propietarios e titulares de predios forestais en Galicia.
Representar aos seus membros ante as administracións, entidades, corporacións e institucións nacionais e internacionais, do ámbito forestal.
Contribuír á elaboración de políticas forestais acordes cos intereses dos silvicultores galegos.
Mellorar en Galicia a produción forestal en cantidade e calidade, incrementando a rendibilidade dos montes.
Asegurarlles aos seus socios información, asesoramento e asistencia técnica no ámbito silvícola.
Informar á Administración sobre a lexislación que puidera afectar á propiedade forestal, á práctica da silvicultura e, en xeral, aos montes galegos e aos produtos forestais.
Apoiar e impulsar a investigación forestal e proponer liñas e proxectos de investigación que respondan ás necesidades dos silvicultoresgalegos.
Fomentar as iniciativas e suxerir propostas que melloren a estrutura da propiedade forestal en Galicia dirixidas a conseguir unidades de explotación tecnicamente axeitadas.
Divulgar e fomentar os coñecementos e as técnicas dirixidas a conseguir unha xestión sostible dos recursos forestais en Galicia.
Desenvolver labores de formación que contribúan a incrementar os coñecementos e a capacidade de xestión no ámbito forestal.
Promover iniciativas que contribúan a aumentar o valor engadido dos bens, produtos e recursos xerados nos montes galegos.
Desevolver todas aquelas actividades compatibles cos fins mencionados, os estatutos e a lexislación vixente.

Os beneficios que obteña a AFG por calquera concepto destinaranse exclusivamente ao cumprimento destes fins, sen que se poidan repartir entre os socios nin outras persoas físicas ou xurídicas con interese lucrativa.

Actividades da AFG

Ao longo do ano, a AFG organiza numerosas actividades relacionadas coa silvicultura e a xestión de montes; entre elas destacan a realización de viaxes técnicas, a asistencia a feiras forestais, a organización de congresos, simposios e seminarios de carácter forestal. No ámbito da formación, a AFG imparte cursos aos seus socios sobre os principais aspectos da

silvicultura e da xestión de montes.

Por outra parte, todos os socios da AFG benefícianse tamén de:

A revista O Monte de periodicidade trimestral e gratuíta para os socios, cunha tirada de 2.500 exemplares. Con información actualizada sobre prezos da madeira, axudas e subvencións, técnicas silvícolas, sanidade forestal, normativas…

A publicación de libros e manuais sobre silvicultura, fiscalidade forestal e xestión de montes.

Biblioteca técnica cun amplo fondo bibliográfico que inclúe os principais libros e revistas do eido forestal.

Descontos en viveiros forestais para compra de planta.

Liñas estratéxicas de traballo

Certificación forestal

A certificación forestal, é un proceso voluntario polo que unha terceira parte (independente á xestión forestal) certifica, a través dun proceso de auditoría, que a xestión dunha determinada superficie forestal se axusta aos requisitos establecidos na norma de certificación que corresponda.

Na actualidade existen varios sistemas de certificación aínda que, en España, os dous máis representativos son o PEFC e o FSC.

No ano 2010, a empresa da AFG SELGA, COMPAÑÍA GALEGA DE SILVICULTORES S.L. creou o Grupo SELGA, Xestión Forestal Sostible co fin de posibilitar a certificación forestal nas superficies que pertencían aos socios da Asociación Forestal de Galicia e aos membros da Mancomunidade de Produtores de Biomasa do Sur de Galicia.

Os principios nos que se asenta o Grupo son o de compromiso coa certificación forestal, tanto PEFC (seguindo o establecido na Norma UNE 162.002 de Xestión Forestal) como FSC (cumprindo co establecido nos Estándares Españoles de Gestión Forestal para la Certificación FSC e nos Principios e Criterios FSC tanto a corto, medio como longo prazo) co fin de promover o uso sostible dos produtos e servizos do monte.

Minifundio

O pequeno tamaño dos montes galegos supón unha grave dificultade para coidalos e melloralos. Moitos propietarios forestais desenténdense da xestión por inviable e moitos dos novos propietarios xa non saben onde se atopan as súas propiedades herdadas.

A AFG traballa en varias direccións: ensaiando e perfeccionando modelos de xestión de montes, a través da agrupación dos seus propietarios, e promovendo unha concentración parcelaria, axustada ás necesidades forestais, que poida aplicarse ás zonas onde resulte viable e ofrecendo un servizo profesional para identificar e cartografar os terreos dos membros da AFG.

Os propietarios e as comunidades de montes

O coñecemento das características dos propietarios forestais, particulares e comunidades de montes veciñais, das súas demandas, así como o seguimento da evolución da propiedade forestal foron obxecto de varios estudos e de constante preocupación por parte da AFG.

Esta liña de traballo vai ser ampliada e intensificada na AFG formando parte dun observatorio internacional da propiedade forestal impulsado pola Unión de Silvicultores do Sur de Europa (USSE).

Mercado da madeira

A análise dos prezos da madeira e a información sobre a evolución dos mercados son aspectos determinantes para comercializar ben os nosos produtos e para conseguir rendibilidade no monte.

Os propietarios forestais membros da AFG, dispoñerán dunha ampla información actualizada e de canles propias de comercialización que lles van permitir vender a súa madeira nas mellores condicións no mercado do sur de Europa.

Fiscalidade

A reforma da fiscalidade que afecta aos montes constitúe unha actividade na que a AFG foi pioneira e da que se levan obtido moi bos resultados para todos os silvicultores. Sen embargo, aínda restan moitos aspectos por mellorar.

O equipo de expertos da AFG está elaborando un novo conxunto de reformas fiscais para mellorar o réxime fiscal das comunidades de montes veciñais e tamén das sociedades con propiedades forestais.

Mellora xenética

A mellora xenética das principais especies forestais galegas é un reto ineludible para mellorar os nosos produtos forestais e para dispoñer dunha planta forestal de calidade e resistente ás enfermidades e pragas.

A AFG participa na promoción de liñas de investigación que respondan ás verdadeiras necesidades dos silvicultores galegos e vai incrementar a transferencia de tecnoloxías aos produtores forestais neste ámbito. A creación do Instituto Europeo do Bosque Cultivado (IEBC) vai desempeñar un importante papel dinamizador da investigación forestal no sur de Europa.

Sanidade forestal

Os nosos bosques, ao igual cós dos países temperados, padecen un elevado risco de ataques de elementos patóxenos que poñen en perigo a sostibilidade dos nosos recursos. Por isto requiren investimentos permanentes para asegurar a súa conservación e diminuír o risco de incendios forestais e de pragas e enfermidades.

Un dos obxectivos prioritarios da AFG é conseguir que Galicia dispoña dunha estrutura permanente e dun dispositivo integral de control sanitario nos montes no que poidan participar activamente os silvicultores. Trabállase tamén para conseguir a implantación de seguros contra catástrofes forestais.

Normativas

Contando co apoio de socios e colaboradores expertos na materia, así como cos seus propios recursos, a AFG dispón dun equipo multidisciplinar que traballa pola mellora das normativa sectorial e non sectorial que lle afecta aos montes, formulando propostas de mellora e fomento da actividade silvícola, así como do recoñecemento dos dereitos e do labor dos propietarios forestais.

Incentivos a investimentos forestais

Ante un horizonte europeo no que as axudas públicas aos montes mostran unha tendencia á diminución, faise necesario dispoñer dun sistema financeiro axustado ás necesidades forestais.

A AFG traballa desde hai tempo no deseño de instrumentos e produtos financeiros adaptados ás características dos investimentos forestais. Un sector ata agora inexplorado e que comeza a interesar á banca galega.

INFÓRMATE E ASÓCIATE!!!

Como funciona o mercado de carbono no monte galego: luces e sombras

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Sun, 06 Mar 2022 14:35:00 +0000

Monte restaurado e inscrito no Rexistro de Absorcións de CO2.

Comunidades de montes e propietarios están a captar fondos para a xestión forestal a partir dos servizos ambientais que prestan as súas masas, pero o sector advirte da detección de malas prácticas, con “contratos abusivos” de determinadas empresas, como Foresga

A loita contra o cambio climático deparou nos últimos anos unha oportunidade para o monte, coa creación dun mercado para o carbono atmosférico que absorben determinados proxectos forestais. Para comunidades de montes e propietarios particulares, a aparición de empresas interesadas na compra do carbono almacenado nas masas forestais constitúe unha nova vía de ingresos. O problema é que con ese mercado de carbono, chegaron tamén empresas intermediarias que, nalgúns casos, están a ofrecerlle “contratos abusivos e de especulación” ós propietarios forestais, segundo se apunta desde o sector.

A posta en marcha do mercado de carbono remóntase ó 2014, cando o Goberno impulsou o Decreto de Huella de Carbono, que estableceu dúas vías para proxectos de absorción e compensación de emisións nos montes: a forestación de superficies que estiveran desarboradas desde o 1989 ou a restauración de montes afectados por incendios forestais.

O Decreto de Huella de Carbono foi ben recibido tanto polas empresas como polos propietarios forestais. Para as empresas, abriu vías para compensar, de xeito voluntario, a súa pegada de carbono a través de proxectos forestais. Para os propietarios, o Decreto supuxo un vello anceio, o cobro polos servizos ambientais que presta o arborado, un cobro que lles xera fondos para o coidado dos seus montes.

“O mercado de carbono representa unha segunda oportunidade para xestionar montes que se pode dicir que estaban desahuciados” -valora Daniel Rodríguez, economista da Asociación Forestal de Galicia-. “Os ingresos que xa están a recibir os propietarios polo carbono permítenlles acometer a restauración de montes que ou ben se viran afectados por serios lumes ou ben estaban abandonados desde hai décadas”.

Trala aprobación do Decreto de Huella de Carbono no 2014, pasaron uns anos con escasos proxectos de compensación inscritos no Rexistro de Absorcións de CO2 do Ministerio, pero nos últimos anos as inscripcións disparáronse. Só en Galicia rexistráronse arredor de 60 proxectos forestais de compensación no 2021.

Proceso

Co rexistro dun proxecto no Ministerio de Transición Ecolóxica, os propietarios están ofrecendo no mercado o carbono que captan os seus montes. A documentación de cada forestación inscrita concreta o número de hectáreas plantadas, o tempo de permanencia da masa (normalmente entre 30 e 50 anos) e os pés de corta final. Con eses datos, o Ministerio determina cantas toneladas de carbono captará a plantación, que serán as que poderán ofrecer os propietarios no mercado.

Nun inicio, os propietarios poden anticipar a venda de ata un 20% das toneladas inscritas, en tanto as restantes só as poderán vender unha vez que, efectivamente, esas toneladas de carbono estean capturadas pola plantación.

Prezos

No caso do piñeiro, unha das especies máis habituais nos proxectos de absorción, os prezos no mercado por tonelada de carbono rondan na actualidade o arco entre os 20 e os 30 euros. Se se ten en conta que cada hectárea inscrita pode absorber arredor de 250 – 350 toneladas, en función do tempo de permanencia da masa e da densidade de plantación, o mercado de carbono preséntase como un recurso de gran interese para o propietario.

“Estamos falando dun novo recurso dos montes, a maiores da madeira e doutros, que non se pode regalar ás primeiras de cambio”, valora Daniel Rodríguez, técnico da Asociación Forestal de Galicia. “É unha marabilla -completa Jacobo Feijoo, responsable da Asociación Sectorial Forestal Galega (Asefoga)-. Estáselle pagando actualmente polo carbono ó propietario case a metade do valor da madeira a final de quenda”.

Analizamos a continuación como se está a mover o mercado de carbono en Galicia.

Modelo de contratos: do pago de servizos a comisións do 50%

As alternativas de mercado que teñen comunidades de montes e propietarios particulares para comercializar o carbono dos seus montes pódense dividir en tres.

1) Pagar os servizos técnicos do proxecto e asumir a venda do carbono

Técnicos e asociacións do sector consultadas coinciden en que a opción máis beneficiosa para as comunidades é comercializar directamente o seu carbono. É dicir, pagar os servizos dun técnico, empresa de enxeñería forestal ou asociación para que elabore o proxecto e o inscriba no Rexistro de Absorcións de CO2. Unha vez inscrito o proxecto, serían os propietarios os que comercializarían directamente o seu carbono.

É, por exemplo, a vía pola que se aposta nos proxectos de absorción que elabora para comunidades de montes e propietarios a Asociación Forestal de Galicia (AFG), unha entidade que tamén colabora na mesma liña coa Fundación Arume.

“A Asociación Forestal de Galicia cobra polos seus servizos técnicos, pero é o propietario o que vende o carbono dos seus montes a quen quere e cando así o decide” (Daniel Rodríguez, AFG)

“A Asociación Forestal elabora o proxecto de forestación e inscríbeo no Rexistro do Ministerio, cobrando loxicamente por ese servizo, pero son os propietarios os que venden o carbono dos seus montes. Nós podemos conseguir ofertas para ese carbono e trasladarllas ás comunidades de montes e propietarios, pero é a comunidade a que decide se quere aceptar esa oferta ou esperar por outras”, explica Daniel Rodríguez, economista da AFG.

Desde a Asociación Forestal de Galicia subliñan tamén a importancia de facer un acompañamento técnico das plantacións: “A forestación debe facerse cuns criterios técnicos que garantan a obtención de madeira de calidade a final de quenda. É fundamental planificar cuestións como a calidade xenética da planta, as claras e os tratamentos silvícolas a aplicar. O propietario debe esixir rigurosidade e seriedade”, conclúen.

“Desde Asefoga recomendámoslles ós propietarios que inscriban os seus proxectos e que sexan eles os que xestionen cando e a qué prezo vender o carbono” (Jacobo Feijoo, Asefoga)

Outro colectivo, a Asociación Sectorial Forestal Galega (Asefoga), ligada a Unións Agrarias, aposta tamén por unha vía similar para que os propietarios desenvolvan os seus proxectos. “Desde Asefoga o que lle recomendamos ós nosos asociados é que inscriban os seus proxectos e que non teñan présa por vender o carbono. Hai e haberá empresas interesadas no carbono que contactarán con eles para presentarlles ofertas. Non se pode regalar”, valora o secretario xeral de Asefoga, Jacobo Feijoo.

“É importante que ninguén se quede co que é dos propietarios. A mellor opción é que comunidades de montes e propietarios se encarguen de vender o seu carbono” (BioeCO2)

O mesmo camiño apunta a asociación BioeCO2, un novo colectivo que agrupa a empresas de enxeñería forestal de Galicia. “O obxectivo das nosas empresas socias é aportarlle valor ós seus clientes, os propietarios forestais. A mellor vía para iso é que as comunidades de montes e propietarios inscriban os seus proxectos no Ministerio, a través do servizo técnico co que queiran traballar, e que as propias comunidades e propietarios se encarguen da posterior venda do carbono. Que ninguén se quede co que é deles”, conclúen.

2) Ceder o carbono a cambio da forestación do monte e do seu mantemento durante 6 anos

Este segundo sistema consiste en que unha empresa asume un proxecto de forestación, sen custo para o propietario, a cambio de que se lle cedan tódolos dereitos sobre o carbono. A empresa poderá vender eses dereitos cando e como queira, quedándose con todos os ingresos que logre.

É o modelo que emprega en Galicia o Grupo Sylvestris, que estase a comprometer cos propietarios á plantación e ó mantemento da plantación durante 6 anos, con rozas bianuais. Desde o sector forestal vense advertindo desde o verán pasado contra este tipo de sistema.

A Organización Galega de Comunidades de Montes pediulle incluso á Consellería do Medio Rural que intervise para frear a especulación que entenden que se está a dar no mercado de carbono. “As empresas pretenden acaparar as compensacións monetarias pola captura de CO2 que ben poderían xestionar directamente os propietarios”, defenden.

A Organización Galega de Comunidades de Montes advirte contra as prácticas especulativas que buscan “acaparar as compensacións monetarias pola captura de CO2 que ben poderían xestionar directamente os propietarios”

Outra cuestión a ter en conta, segundo apuntan técnicos do sector, é que algúns dos modelos silvícolas que se promoven dificultan a obtención de madeira de calidade a fin de quenda, polo que se lle recomenda ós propietarios que en caso de decantarse por este sistema, atendan ás cuestións técnicas da plantación.

Desde Campo Galego contactouse co Grupo Sylvestris para coñecer a súa versión, pero polo de agora renunciou a contestar.

3) Pagarlle unha comisión de ata o 50% do carbono a unha empresa intermediaria

Unha terceira vía que se popularizou en Galicia é o de entregarlle ata o 50% do carbono do monte a unha empresa intermediaria, que simplemente inscribe no Ministerio un proxecto de forestación xa executado polos propietarios. Esa empresa, a cambio da inscripción do proxecto, quédase co dereito a vender o carbono, cando e como queira, e cunha comisión de ata o 50% dos ingresos que esa venda xenere.

É o modelo que emprega Forestación de Galicia (Foresga), unha empresa que acumula arredor da metade de tódolos proxectos de absorción inscritos o pasado ano en Galicia. Desde a óptica das asociacións e técnicos do sector, é o sistema máis prexudicial para o propietario. “É como se eu fago un proxecto de ordenación dun monte e a cambio quédome co 50% da madeira que produza ese monte. É simplemente quedarse co que é do propietario”, compara un enxeñeiro técnico forestal consultado.

Desde Campo Galego contactouse con Foresga para coñecer a súa versión, pero polo de agora non contestaron á petición.

O Grupo Sylvestris, a parte de acometer forestacións a cambio dos dereitos de carbono, tamén está a adquirir en Galicia os dereitos de carbono de plantacións xa feitas. Ese pago, segundo se interpreta desde o sector, representa para a comunidade unha parte menor dos ingresos por carbono que podería chegar a percibir no mercado ao longo de toda a quenda da masa.

Valoracións

As asociacións de propietarios, pola súa banda, sen entrar a analizar casos concretos, apuntan que consideran prexudicial este tipo de sistemas. “Para que unha comunidade de montes valorice o recurso ó mellor prezo posible, o razonable é que pague só os custos técnicos que teña pola elaboración e inscripción do proxecto, pero non que entregue unha alta porcentaxe do carbono que vai producir”, aconsella Daniel Rodríguez, da Asociación Forestal de Galicia.

En similar liña exprésase Jacobo Feijoo, de Asefoga: “A cuestión principal e positiva é que hai unha serie de externalidades ambientais que se lle están pagando ós propietarios. Se existe unha certa especulación sobre os dereitos de carbono, un sistema para evitar iso sería establecer algún tipo de cláusula para que unha parte importante dos dereitos de carbono percibidos polo propietario se tivesen que reinvestir nos traballos forestais, de cara a cumprir co plan de ordenación”, propón.

Fonte: Campogalego

O prezo do piñeiro continúa á alza, mentres o eucalipto mantense alto

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Wed, 22 Dec 2021 15:42:00 +0000

Operacións de carga de madeira de piñeiro. / Arquivo.

A subida de prezos da madeira de coníferas iniciada a mediados deste ano prevese que continúe, polo menos, entre 3 e 6 meses máis. O aumento crecente da demanda, xunto ao aumento das limitacións loxísticas e de produción en determinados países, fan que o mercado continúe nuns prezos históricos

A burbulla que se comezou a xestar a mediados deste ano no mercado da madeira de piñeiro continuou crecendo. A época COVID alterou todos os mercados, aumentando a demanda, e outras causas estruturais, como a limitación loxística e de transporte actual, favoreceron un incremento dos prezos da madeira, principalmente de piñeiro. En menor medida, os prezos do eucalipto experimentaron pequenas melloras polo aumento do prezo internacional da pasta de papel.

Este outono arrancou coa pasta de papel por riba dos 900 euros / tonelada, o que representa unha suba de preto de 400 euros nun ano. Esa situación propiciou unha mellora progresiva dos prezos pagados polas industrias do papel. No caso de Ence, as súas tarifas contemplan primas de ata 3 euros / tonelada en escenarios de bos prezos da pasta de papel.

En piñeiro, “o prezo da madeira depende da calidade do lote, da accesibilidade e en xeral das características que teña”, tal e como explica Xosé Covelo, da Asociación Forestal de Galicia. Na zona sur de Galicia, tendo en conta eses factores, o prezo “pasou duns 32-36 euros de media na madeira en quenda (prezo da madeira en pé sen Ive) a uns 35-42 euros, polo que se evidencia unha alza nestes pasados meses”.

No caso do eucalipto, Covelo fai alusión a “unha mellora progresiva dos prezos, que non é nin con moito tan marcada coma no caso do piñeiro”, e que oscila pouco na súa “rutina anual de subidas e baixadas dos prezos, quedando nunha media de 32-34 euros no caso da madeira de eucalipto certificada”.

“O eucalipto está seguindo os ciclos habituais de subas e baixas, con pequenos aumentos, mentres que os prezos do piñeiro están pasando pola mellor etapa dos últimos 30 anos” (Xosé Covelo)

“As causas do bo momento de mercado son multifactoriais e alcanzan desde as limitacións loxísticas ao aumento da demanda de grandes consumidores, como Estados Unidos e China” explica Xosé Covelo. Ademais, existen trabas internacionais na produción desta clase de madeira: “Portugal non consegue satisfacer as necesidades demandadas, e grandes países exportadores, coma Rusia, van restrinxir as exportacións porque teñen necesidade interna”.

O mercado marca os prezos. Así o afirma Manuel Ángel Fernández, madeireiro do Deza (Pontevedra), quen a pesar de destacar un aumento dos prezos do piñeiro e da súa demanda, concibe o mercado coma “algo cíclico” no que “estamos pasando por unha fase de expansión dos prezos das coníferas que non se producían desde fai anos”. Entre as causas que poden xustificar isto, Manuel Ángel salienta o feito de “estar construíndo con máis madeira, que trae consigo unha demanda cada vez maior desta materia prima como material principal”.

“Cada vez hai máis demanda de madeira porque se está utilizando para moitas máis funcións, o que vai xerando equilibrios no mercado entre oferta e demanda” (Manuel Freire)

As súas aplicacións son cada vez máis plurais, e as pretensións de buscar produtos sostibles fai colocar a madeira coma un ben altamente solicitado. “Cada vez vai ter máis demanda debido á substitución de materias primas derivadas do petróleo e o plástico” apunta Manuel Freire, madeireiro do Morrazo.

A tendencia de mercado é positiva, pero Xosé Covelo explica que é posible que nun futuro os prezos estean influenciados por unha “situación cambiante do mercado”. Así mesmo, sobre a evolución de prezos, Covelo pronostica unha continuidade indefinida da situación actual para o eucalipto -debido á regularidade na súa demanda-, mentres que o piñeiro, e en xeral as coníferas, manteranse un tempo máis nesta expansión, e despois pasando por un axuste do mercado que, “cun pouco de sorte deixará os prezos máis altos aos previos rexistrados a este ‘boom’ das coníferas”, segundo Covelo.

Os prezos dos mercados de futuro de papel e de madeira de China e de Estados Unidos xa se moderaron, o que apunta a que o mercado se tranquilizará ó longo do 2022.

“Nunha predición moi atrevida, poida que a tendencia nas coníferas se estire 3 meses máis ou incluso 6, e despois quizais se relaxe un pouco o prezo” (Xosé Covelo)

Aumento de custos

O aumento nos prezos vai da man dun aumento dos custos de produción. Manuel Ángel comenta que “os prezos son máis altos pero en paralelo tamén existen unha alza nos custos”. O incremento destes custos vencellado, entre outras cuestións, ao aumento dos carburantes para o transporte son cuestións “propias do sistema” que, nun futuro, tamén poden influenciar os prezos da madeira.

Organización do mercado

Da mesma maneira, Manuel Freire fai fincapé na necesidade de organización dos propietarios para “evitar o baixo rendemento, facerlle fronte ás necesidades de produción e evitar riscos, posto que se non se planta, reprodúcese a vexetación e a maleza do solo, facilitando a propagación de incendios”. As palabras de Manuel forman parte da súas experiencias como madeireiro en moitas pequenas parcelas que “despois de ser cortadas, quedan sen plantar, simplemente con rebrotes ou practicamente abandonadas”.

A influencia da COVID na situación actual dos prezos da madeira

Segundo o artigo “Perspectivas do comercio electrónico e os hábitos de consumo tras a COVID-19”, publicado polo ESI -Instituto Científico Europeo-, as tendencias de compra en liña aumentaron ata ao punto de condicionar a loxística internacional. O eCommerce pasou a formar parte dos novos hábitos de consumo mundiais; como xa comentaba Covelo: “a era COVID alterou todos os mercados”.

Estes cambios nos hábitos estiveron vinculados a un aumento da demanda de madeira para todo aquilo que as empresas de trasporte necesitan: paquetes, embalaxes, palés, e en xeral, derivados da celulosa. Isto, ao tratarse dun incremento a nivel mundial, tivo un efecto directamente proporcional sobre a demanda madeireira en todos os mercados, incluído o galego.

O ecosistema da construción tamén supuxo un factor de forza sobre o incremento da demanda de madeira a nivel internacional. A preocupación pola sostibilidade das construcións leva á introdución da madeira como un dos materiais principais nos sistemas estruturais de casas pasivas.

As tendencias xeradas pola pandemia, segundo inciden consultoras do sector da construción, como ‘Apliqa’, levaron a un aumento da demanda no sector das reformas, unha cuestión que tamén se percibe no sector forestal en Galicia.

Fonte: Campogalego

PRIMEIRAS PLANTACIÓNS EN CAMPO CON PIÑEIRO DO PAIS RESISTENTE AO NEMATODO

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Wed, 22 Dec 2021 15:35:00 +0000

O departamento de Mellora xenética e silvicultura estableceu os dous primeiros ensaios de investigación en campo con planta procedente dos proxenitores de familia resistentes ao nematodo do piñeiro Bursaphelenchus xylophilus.

Dentro do marco da Acción de Cooperación AC2020-10 cofinanciada polo Feader nun 75% e a través da Axencia Galega de Calidade Alimentaria ( AGACAL), o Centro de Investigación Forestal de Lourizán (CIFL) realizou dúas plantacións, unha en colaboración coa Asociación Forestal de Galicia (AFG) e a Comunidade de Montes de Soutelo (Salceda de Caselas) e situada nos terreos desta comunidade, e outra, situada en Padrón, en colaboración con Finsa. O obxectivo destes ensaios é estudar o comportamento deste material mellorado xeneticamente e que mostrou ter unha supervivencia ao nematodo superior ao 78% en ensaios de invernadoiro. Para iso, plantouse xunto con outros materiais mellorados, tanto españois como estranxeiros, así como con outros non mellorados, pero plantados habitualmente en Galicia.

Fonte: https://lourizan.xunta.gal

Árbores por carbono nos montes galegos co apoio técnico da Asociación Forestal de Galicia

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Sat, 07 Aug 2021 09:37:00 +0000

A Fundación Arume, Clun e as comunidades de montes de Saiar e Paradela presentaron os traballos de restauración acometidos.

A restauración ambiental de montes queimados representa unha oportunidade para que as empresas galegas compensen as súas emisións de CO2. Un proxecto en Caldas de Reis impulsado conxuntamente por Clun e a Fundación Arume, primeiro caso na comunidade

Dúas comunidades de montes de Caldas de Reis, a de Saiar e a de Paradela de Bemil, están a promover a restauración ambiental dos seus montes no marco dunha iniciativa pioneira en Galicia. Os proxectos de restauración de ambos montes inscribironse no Rexistro de Absorcións de CO2 do Ministerio de Transición Ecolóxica, de xeito que as empresas interesadas en compensar as súas emisións de dióxido de carbono poidan acceder a ese mecanismo. O seu primeiro apoio xa chegou da man da cooperativa Clun.

Clun, por medio dun convenio de colaboración coa Fundación Arume, comprometérase, entre outras liñas de traballo, a apoiar a restauración ambiental de montes afectados por incendios forestais. É unha liña que se inicia agora co monte veciñal de Paradela, que quedou practicamente calcinado por completo nun lume no 2017, e o de Saiar, que sufriu outro incendio no 2016.

Hai máis montes na comunidade que se están a inscribir no Rexistro de Absorcións do Ministerio de Transición Ecolóxica, pero este é o primeiro caso que trascende no que unha empresa adquire o dióxido carbono que absorben os montes para compensar as súas emisións. Desde a Fundación Arume subliñan que se trata dun fito histórico, pois inicia o camiño para que as empresas galegas compensen as súas emisións de CO2 con investimentos no monte.

Explicación de futuras podas, a acometer en vindeiros anos.

Os proxectos de recuperación acometidos en Saiar e en Paradela de Bemil están a contribuír a que a marca Únicla de CLUN teña no 2021 tódalas súas emisións de carbono compensadas. Clun, en concreto, adquiriu en ambos montes veciñais un total de 4.315 toneladas de CO2. Os fondos que reciben as comunidades por esa compensación de CO2 de Clun revertirán integramente na continuación dos traballos de restauración do monte.

Proxectos executados

As actuacións executadas ata o de agora orientáronse principalmente á repoboación e rexeneración natural con piñeiro do país e, en menor medida, con piñeiro insigne. Tamén se habilitaron franxas de frondosas caducifolias no entorno das pistas forestais e nas valgadas, cun fin fundamentalmente protector. En total, as actuacións executadas incluíron a instalación de máis de 65.000 árbores nunhas 90 hectáreas.

Ambos proxectos de recuperación ccontaron co apoio técnico da Asociación Forestal de Galicia , ligada á Fundación Arume, que colaborou coa propiedade na restauración ambiental de senllos montes veciñais.

Franxa de frondosas próxima a unha estrada.

Con esta iniciativa, a Fundación Arume, unha entidade sen ánimo de lucro e declarada de interese público, sinala que se posiciona como unha canle axeitada para a descarbonización da economía galega.

“Na Fundación Arume está representada toda a cadea forestal de Galicia, desde propietarios forestais a viveiros, aserradoiros, empresas de servizos ou industrias, e tamén a entidade financieira galega Abanca. Temos a capacidade e os coñecementos técnicos para conectar os investimentos das empresas na compensación de emisións coa recuperación de montes galegos”, subliñan desde a Fundación.

Valoracións das comunidades

As comunidades de montes de Saiar e de Paradela fixeron onte un acto cos medios de comunicación para presentar os traballos de restauración. O presidente da comunidade de montes de Saiar, José Manuel Suárez, agradeceu a colaboración de Clun e da Fundación Arume. “No ano 2016 perdemos máis de 100 hectáreas nun incendio e restablecer ese monte ó estado anterior ten un custo, polo que é moi de agradecer este apoio”, recoñeceu.

Tamén o presidente do monte veciñal de Paradela de Bemil, Luciano Conde, incidiu na importancia dos apoios recibidos. “No 2017 ardeunos practicamente todo o monte. Estaba nun estado moi bo antes do lume, pero despois atopámonos que pola madeira queimada non se paga case nada, polo que só cos nosos medios non podiamos recuperar o monte. Este apoio permítenos ir avanzando máis nos traballos”, conclúe.

Desde o Canal Rías Baixas, fixeron un resumo do acto celebrado onte no monte veciñal de Saiar, no que se presentaron as actuacións de restauración executadas, con participación da Fundación Arume, Clun e directivas das comunidades de montes. Compartímolo a continuación.

Fonte: Campogalego

Los propietarios forestales mantienen las talas, con 222,5 millones de ingresos en el 2020

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Sat, 06 Mar 2021 12:28:00 +0000

La Asociación Forestal de Galicia subraya que comunidades de montes y particulares continuaron con la gestión habitual del monte durante la pandemia, incluyendo acciones de prevención de incendios, tratamientos silvícolas y plantaciones

El monte en Galicia se demuestra una vez más como un sector resiliente a las cíclicas crisis, con capacidad para aportar unos ingresos extra cuando vienen mal dadas. Durante la pandemia de la Covid-19, los propietarios forestales de Galicia mantuvieron las talas en un volumen similar al año anterior y lograron en el 2020 una facturación de 222,5 millones de euros, según los cálculos de la Asociación Forestal de Galicia, elaborados a partir de los datos de talas de la Consellería de Medio Rural.

Fuera de los primeros meses de confinamiento, que ralentizaron la actividad de toda la cadena de la madera, comunidades de montes y propietarios particulares mantuvieron la gestión del monte de una manera similar a otros ejercicios, continuando con los trabajos silvícolas, acciones de prevención de fuegos, plantaciones y talas habituales.

La facturación total por venta de madera en el 2020 ascendió a 222,5 millones de euros, de los que 157,4 millones corresponden al eucalipto y 65,1 millones al pino, según las estimaciones de la Asociación Forestal de Galicia. En comparación con el 2019, la facturación de los propietarios bajó un 8,5%, principalmente por la bajada de precio del eucalipto, en tanto el pino se mantuvo en cifras similares a los últimos años.

Comarcas con mayor facturación

Por comarcas, la de mayor facturación para los propietarios forestales es la de Bergantiños – Mariñas Coruñesas, con 31,2 millones de euros ingresados por ventas de madera en el 2020. Le siguen Ferrol – Ortegal, con 29,7 millones de euros, y la Mariña lucense, con 29,6 millones de euros.

Por especies, Ferrol – Ortegal lidera la facturación en eucaliptos (27,2 millones de euros), seguido de la Mariña lucense (26,2 millones) y Bergantiños – Mariñas Coruñesas (26). En pino, destaca la comarca de Lugo – Sarria, con 11,6 millones de facturación en coníferas, seguido de la Terra Cha (7,3 millones de euros) y de A Fonsagrada – Ancares (6,2 millones de euros).

En cuanto a las frondosas caducifolias, la Asociación Forestal de Galicia (AFG) señala que no es posible precisar datos fiables de facturación, ya que suponen menos de un 3% de las talas comerciales de Galicia y además, presentan diversidad de especies y calidades. El principal aprovechamiento de las frondosas continúan siendo las leñas domésticas.

Más allá del escaso valor comercial de las frondosas, la AFG destaca que comunidades de montes y propietarios particulares son parte protagonista de la conservación de las más de 400.000 hectáreas de frondosas caducifolias en Galicia, contribuyendo así a la conservación de la biodiversidad y a los usos sociales de estas masas.

Fuente: Campogalego

A Fundación Arume e a cooperativa Clun asinan un convenio para proxectos de restauración forestal

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Sun, 10 Jan 2021 11:41:00 +0000

O acordo permitirá que a cooperativa compense emisións de CO2 mediante a recuperación de montes afectados por incendios. Pechouse un primeiro proxecto que inclúe a rexeneración de máis de 60 hectáreas.

A Fundación Arume e a cooperativa Clun veñen de asinar un convenio de colaboración polo que se comprometen a impulsar de xeito conxunto proxectos forestais. A alianza entre o sector forestal e o lácteo abre ademais o camiño para que as empresas da comunidade compensen as súas emisións de CO2 con investimentos no monte galego.

O convenio de colaboración foi asinado polo presidente da Fundación Arume, José Carballo, e polo presidente de Clun, José Ángel Blanco. Trala sinatura, abordaranse uns primeiros proxectos de restauración, nos que a Fundación Arume colabora coa propiedade, en máis de 60 hectáreas de monte queimado. Son proxectos que ademais contribuirán a que a marca Únicla de Clun teña no 2021 tódalas súas emisións de carbono compensadas.

Trala sinatura do convenio, o presidente da Fundación Arume, José Carballo, destacou que o acordo abre un camiño para que as empresas invistan na rexeneración dos montes galegos como vía para compensar as súas emisións de CO2. “En lugar de acudir aos mercados internacionais de dereitos de emisión, con proxectos que se fan non se sabe onde nin como, é posible para as empresas investir na rexeneración ambiental de montes galegos afectados por incendios ou que estaban en estado de abandono”, subliñou.

“En lugar de acudir ós mercados intenacionais de dereitos de emisións, é posible para as empresas galegas investir na rexeneración de montes da comunidade” (José Carballo, presidente da Fundación Arume)

“A Fundación Arume, unha entidade sen ánimo de lucro e declarada de interese público, constitúe unha canle axeitada para a descarbonización da economía galega” -valora José Carballo-. “Na Fundación Arume está representada toda a cadea forestal de Galicia, desde propietarios forestais a viveiros, aserradoiros, empresas de servizos ou industrias, e tamén a entidade financieira galega Abanca. Temos a capacidade e os coñecementos técnicos para conectar os investimentos das empresas na compensación de emisións coa recuperación de montes galegos”, incidiu Carballo.

Desde a Fundación Arume, o seu vicepresidente, Francisco Dans, lembrou asimesmo a importancia de avanzar na restauración ambiental de montes afectados por incendios forestais, pois por exemplo, só en outubro do 2017, arderon 50.000 hectáreas na comunidade, das que boa parte continúan sen recuperar.

“Estamos ante unha alianza histórica entre o sector lácteo e o forestal que supón un primeiro paso para lograr que Galicia sexa neutra en emisións de carbono” (José Ángel Blanco, presidente de Clun)

Por parte de Clun, a súa directora de Calidade e Innovación, Sabela Oca, explicou que o convenio coa Fundación Arume supuña un paso máis no proceso de descarbonización da cooperativa. “O noso leite Únicla será o primeiro leite neutro en carbono. Desde un principio marcámonos o obxectivo de que Únicla fora un referente en calidade alimentaria e ambiental, e os proxectos de restauración forestal axudaránnos a logralo”, valorou.

“Trátase dunha alianza histórica entre o sector agrogandeiro e forestal que nos enorgullece liderar desde Clun a través da nosa marca Únicla. Facémolo cun obxectivo claro: contribuír a lograr cero emisións no noso país. O primeiro paso está dado”, sinalou pola súa banda o presidente de Clun, José Ángel Blanco.

Fonte: Campogalego

TÉCNICAS DE PODA FORESTAL EN CONÍFERAS

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Sat, 12 Dec 2020 19:18:00 +0000

TÉCNICAS DE PODA FORESTAL EN CONÍFERAS

Para atender a demanda actual e futura da madeira é necesario producir madeira de calidade. Conseguir troncos rectos, sen defectos, cun bo diámetro e libres de nós, que lle aseguren á industria a mellor materia prima e aos silvicultores e silvicultoras bos prezos que compensen o seu esforzo.
Acadar este obxectivo depende dunha silvicultura activa que planifique as plantacións e que despois faga os traballos  necesarios para mantelas nas mellores condicións produtivas. E dentro destes labores, un dos máis importantes é a poda.

Neste vídeo, elaborado pola Asociación Forestal de Galicia co patrocinio de Xera, Axencia Galega da Industria Forestal (Xunta de Galicia), resúmense as técnicas de poda das coníferas.

Fonte: Facebook da Asociación Forestal de Galicia    Asociación Forestal de Galicia

TÉCNICAS DE PODA FORESTAL EN FRONDOSAS

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Sat, 12 Dec 2020 19:15:00 +0000

TÉCNICAS DE PODA FORESTAL EN FRONDOSAS

A poda é un dos labores máis importantes para conseguir madeira da máxima calidade. O obxectivo é que as árbores medren cun tronco recto, perfectamente cilíndrico e libre de nós. No caso das frondosas, para conseguilo é preciso facer dous tipos de podas: as de formación, para asegurar un crecemento vertical, e as de calidade, para evitar que a madeira teña nós. Neste vídeo, elaborado pola Asociación Forestal de Galicia, co patrocinio de Xera, Axencia Galega da Industria Forestal (Xunta de Galicia), amósase a técnica destes dous tipos de poda.

Fonte: Facebook da Asociación Forestal de Galicia    Asociación Forestal de Galicia

Madeira de enxeñeir@ forestal

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Sun, 27 Sep 2020 10:25:00 +0000

A Enxeñaría Forestal é moito máis do que pensas! Animámoste a descubrir todos os segredos dun ámbito laboral apaixoante e con moito futuro en Galicia.

Fuente: Colexio Oficial de Enxeñeiros Técnicos Forestais de Galicia

Una parcela experimental española adopta la nueva herramienta de monitoreo del carbono forestal de FSC

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Sat, 12 Sep 2020 11:06:00 +0000

La Asociación Forestal Gallega (AFG) ha utilizado recientemente la nueva herramienta de monitoreo del carbono forestal de FSC para medir los impactos positivos de sus prácticas de manejo forestal en la retención de carbono.

Selga, empresa que forma parte de la AFG en representación de un grupo de propietarios españoles, se ha convertido en la primera entidad en utilizar de manera efectiva la nueva Herramienta de monitoreo del carbono forestal de FSC (Herramienta MFC). FSC ha lanzado este instrumento recientemente, junto con su manual del usuario, para ayudar a los administradores forestales a calcular las toneladas de carbono almacenadas en su bosque. Selga utilizó la herramienta para probar la restauración y conservación de las reservas de carbono en una parte de su unidad de manejo, situada en una ladera del bosque del Pico Sacro. El gobierno regional de Galicia declaró esta ubicación área de especial interés paisajístico. En el futuro, la empresa planea expandir el área con impactos verificados en los servicios del ecosistema con el apoyo continuo de la Herramienta MFC.

El bosque del Pico Sacro: una parcela experimental

La AFG es propietaria de una unidad de manejo experimental conocida como el bosque del Pico Sacro. Esta se encuentra en Galicia, una región del noroeste de España.

La parcela experimental del Pico Sacro se ha establecido como un centro que proporciona itinerarios educativos y actividades de divulgación a los propietarios, técnicos y comunidades forestales vecinas. Sirve de muestra de buenas prácticas de manejo forestal y de sus efectos beneficiosos en los servicios de los ecosistemas. El grupo textil Inditex patrocinó la creación de la parcela

Impactos en los servicios de los ecosistemas

De forma paralela, la AFG firmó un acuerdo con la Asociación para la Conservación de los Ecosistemas Forestales de Galicia (ACEFGA). El objetivo es preservar, mantener unay aumentar las áreas forestales que contienen reservas de carbono y los hábitats disponibles para las especies. Selga utilizó el Procedimiento de servicios del ecosistemade FSC en el marco del acuerdo firmado para verificar aproximadamente 3500m2 de bosques en cuanto a los impactos positivos de los serviciosdel ecosistema.

El Procedimiento FSC de servicios del ecosistema consiste en siete pasos. Cada paso ayuda a los administradores forestales de FSC a mostrar los impactos positivos de las prácticas forestales en los servicios del ecosistema. Una vez que una entidad de certificación independiente evalúa el proceso, cada impacto verificado da lugar a la llamada "declaración de servicios del ecosistema". Desde ese momento, los administradores forestales y sus mecenas pueden utilizar esta declaración para fines de promoción y comunicación. Los administradores forestales que apliquen el procedimiento también pueden utilizar la herramienta de MFC de FSC como método complementario para estimar la cantidad de reservas de carbono de su bosque.

Para Xosé Covelo, director técnico de Selga, la herramienta de MFC ha sido clave para lograr la certificación, así como la colaboración entre los residentes locales y las entidades, expertos, centros de investigación e instituciones especializadas.

Impacto positivo en la biodiversidad

El proyecto también incluía asociaciones con expertos en biodiversidad para aumentar el tamaño y la conectividad de importantes áreas de conservación, ayudando a preservar algunas de las especies animales más simbólicas (y amenazada) de Galicia. Ahora su objetivo es conseguir un patrocinio que será fundamental para replicar este proyecto en otros bosques.

"Esperamos que esta iniciativa estimule e inspire de verdad a la comunidad forestal gallega y a otros administradores forestales de España a manejar de forma adecuada los servicios del ecosistema", señaló Silvia Martínez, jefa de la Unidad de Estándares y Proyectos de FSC España.

Involúcrate

FSC y la empresa consultora UNIQUE desarrollaron la Herramienta de monitoreo del carbono forestal de FSC y su Manual del usuario con la aportación de múltiples expertos en carbono. Si eres un administrador o experto forestal interesado en su uso, ponte en contacto con ecosystemservices@fsc.org para más información.

Si te interesa patrocinar o asociarte con Selga para futuros proyectos como este, visita la página web de servicios del ecosistema para saber cómo participar. También puedes contactar directamente con Selga en certificacion@selga.es.

Fuente: FSC

El sector forestal clave en la recuperación ambiental y social de la nueva normalidad

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Sun, 16 Aug 2020 18:10:00 +0000

Desarrollar y poner en valor los territorios forestales en España resulta “fundamental” para levantar un país pero, a diferencia de lo que sucede con la agricultura y la ganadería, que han tenido “mucha importancia” durante la actual crisis sanitaria “nosotros somos un sector primario olvidado”.

La Comisión para la Reconstrucción Social y Económica, que pretende adoptar medidas como consecuencia de la crisis generada por la COVID-19, ha convocado a “numerosas entidades y agentes sociales, pero nosotros no estamos”, lamenta en entrevista con EFEverde la gerente de la Confederación de Organizaciones de Selvicultores de España (COSE), Patricia Gómez.

Gestión forestal sostenible

Esta organización estatal, que reúne a las Asociaciones de Propietarios Privados Forestales existentes en las diferentes Comunidades Autónomas, solicita “estimular la gestión forestal sostenible” mediante un conjunto de medidas orientadas a “usar el monte siempre bajo criterios de sostenibilidad” a través de “inversiones, fiscalidad o campañas de sensibilización para promocionar productos procedentes de los bosques”.

“Tenemos comprobado que la gestión forestal basada en la sostenibilidad evita el abandono del monte, que para nosotros es el mayor enemigo, porque usándolo se disminuye el riesgo de incendios a través de su administración y limpieza”, ha explicado Gómez.

De lo contrario, añade, los bosques, al ser ecosistemas dinámicos, comenzarían a crecer y crecer de forma desordenada y se llenarían de carga combustible, lo que supondría “una bomba para los fuegos”.

“¿Cuál es la forma de aminorar el peligro de incendios?”, reflexiona esta experta, quien indica que la clave pasa por usar el monte y llevar a cabo una gestión forestal, acciones que “además evitan la pérdida de biodiversidad y proporcionan empleo estable y duradero”, pues “hay que intervenir todos los años”.

Beneficios de los bosques

El sector forestal, ha manifestado, produce unos servicios “fundamentales para el bienestar humano” porque los bosques son sumideros de dióxido de carbono -absorben CO2 y limpian el aire- y de agua porque regulan el ciclo hídrico -atraen la lluvia, la recogen del suelo y recargan los acuíferos-: “sin ellos no tendríamos agua ni en cantidad ni en calidad”.

Además, suministran “bienes esenciales para las necesidades de la sociedad actual” como, por ejemplo, el papel en todas sus versiones; la biomasa para “generar energía y calentarnos” o la madera para “construir casas de consumo energético casi nulo”.

Este material, ha apuntado, resulta “muy saludable” porque provoca “muchas menos alergias” y es “más confortable” que el cemento, el hormigón o el acero, que “dejan una huella de carbono muy dañina para el medio ambiente”, algo que “no sucede con la madera porque secuestra el carbono”, ha precisado.

Mitigar los efectos del cambio climático o proveer tejidos basados en fibras vegetales para una moda sostenible conforman otros beneficios de los bosques, que se unen al suministro de productos como las setas, los frutos rojos, la resina, el piñón, la castaña o el corcho, entre otros.

Estos entornos naturales son “una fuente y una fábrica natural de recursos” que también genera una bioeconomía: economía basada en productos biológicos localizados en los espacios rurales, que “ayudan a crear riqueza territorial y a frenar la despoblación”.

Superficie forestal en España

A pesar de que “siempre pensamos que España es un país predominantemente agrícola”, lo cierto es que “hay más superficie forestal y más selvicultores que agricultores”, ha recalcado Gómez, quien recuerda que “más del 50 % de todo el territorio español corresponde a zonas boscosas” y “somos el tercer país de Europa con mayor extensión de bosque después de Finlandia y Suecia”.

“Somos un país rico porque disponemos de multitud de recursos naturales forestales, pero están desaprovechados e infrautilizados”, ha apostillado Gómez, quien insiste en que “necesitamos medidas para incentivarlos y volver a conectar a la gente con su territorio”, pues la brecha generacional ha originado “una pérdida de ese arraigo y de ese conocimiento de cómo usar el monte. Eso es lo que tenemos que recuperar”.

El coste del abandono “siempre es mayor que las inversiones realizadas” porque cuando descuidas un lugar “conlleva pérdidas en el aspecto social, ambiental y económico”, ha concluido Patricia Gómez. EFEverde

Fuente: https://www.efeverde.com

Comeza a tempada de alto risco de incendios e quedan prohibidas as queimas agrícolas e forestais

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Tue, 30 Jun 2020 15:30:00 +0000

Incendio forestal en la parroquia de Puente Sampayo,
Pontevedra (Galicia, España), el 10 de agosto de 2016

A partir deste mércores 1 de xullo iníciase a campaña de alto risco de incendios forestais en Galicia. Permanecerá activa durante tres meses, ata o 30 de setembro, segundo apuntan desde a Consellería do Medio Rural.

Por este motivo, quedan suspendidas as queimas. Interrompeuse a tramitación das comunicacións para as queimas agrícolas, ademais dos permisos para as queimas forestais.

A Consellería lembra que calquera persoa pode utilizar o teléfono de chamada anónima e gratuíta para denunciar calquera actividade delituosa de tipo incendiario da que teña sospeita ou coñecemento. O número é o 900.815.085.

En leste mesmo sentido, desde a Xunta pídese a colaboración da cidadanía para que se denuncien estas accións a través deste teléfono ou poñéndose en contacto coas Forzas e Corpos de Seguridade do Estado. Tamén se atopa ao dispor da poboación o servizo gratuíto do 085, no caso de que se detecte un incendio forestal.

En canto ás persoas que se acheguen aos montes durante este verán, a Xunta pide que se extremen as precaucións e eviten calquera práctica que supoña risco de incendio. Máis de 7.000 efectivos, entre persoal da Xunta, dos Concellos, do Ministerio, do Exército e das Forzas e Corpos de Seguridade do Estado, manteranse pendentes a partir deste 1 de xullo de vixiar os montes.

Fonte: Pontevedraviva

COMO CELEBRAR AS ASEMBLEAS XERAIS DAS COMUNIDADES DE MONTES, DESPOIS DO LEVANTAMENTO DO ESTADO DE ALARMA EN GALICIA

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Fri, 26 Jun 2020 15:48:00 +0000

No DOG nº 115, do 13 de xuño, publicouse o Acordo doConsello da Xunta de Galicia do 12 de xuño sobre " medidas preventivasnecesarias para afrontar a crise sanitaria provocada por COVID-19 , unha vezque fase III do Plan para a transición cara a unha nova normalidade ”.

Ben, aínda que este acordo non establece un apartado específico relativo á celebración das asembleas xerais das comunidades de bosques veciños en mans comúns, podemos extraer - de entre as que se relaciona o anexo da devandita orde - unha serie de MEDIDAS DE PREXENCIÓN DE HIXIENE E PREVENCIÓN que deben respectarse para celebrar unha asemblea xeral de membros da comunidade :

😷 MEDIDAS XERAIS DE HIXIENE E PREVENCIÓN:

☑Proceder á limpeza con desinfectantes e ventilación do local social, tanto antes como despois da celebración da asemblea xeral.
☑Instalar un dispensador de xel hidroalcohólico, polo menos, na entrada do local social.
☑Tamén coloque papeleiras para tecidos e material desbotable.

🛂 MEDIDAS RELATIVAS A AFORO:

☑Deberán organizarse as entradas e saídas dos membros da comunidade nos locais sociais, para evitar multitude de persoas nas entradas e arredores do devandito local.
☑Cando os locais sociais teñan dúas ou máis portas, faranse esforzos para establecer unha para a entrada e outra para a saída.
☑As portas abriranse coa suficiente antelación para permitir o acceso gradual aos membros da comunidade.
☑A saída dos membros da comunidade tamén debe realizarse por etapas por zonas, garantindo a distancia entre as persoas.
☑Os membros da comunidade asistentes deberán usar a máscara durante todo o tempo de circulación entre espazos comúns e no momento de entrar e saír do local social, así como cando non se poida garantir a distancia mínima de seguridade interpersoal de 1,5 metros.
☑Finalmente, no apartado 3.33 do anexo do citado acordo do Consello da Xunta establécense algunhas medidas específicas que poden entenderse aplicables á celebración das asembleas xerais das comunidades forestais, concretamente:

⛔LÍMITE DE CAPACIDADE :

Non poderá superar o 75% da capacidade do local social e ata un máximo de 300 persoas, aínda que se a reunión se celebra ao aire libre o máximo será de 1.000 persoas.

📏DISTANCIA DE SEGURIDADE INTERPERSOAL:

Durante a asemblea, deben establecerse as medidas necesarias para garantir que os membros da comunidade manteñan a distancia mínima de 1,5 metros de seguridade interpersoal ou, no seu defecto, deberán usar a máscara.

Fonte: BUGARIN & GAGO ABOGADOS

Enrique Valero, novo presidente da asociación de certificación forestal PEFC Galicia(Programa para el Reconocimiento de Certificación Forestal)

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Mon, 22 Jun 2020 09:26:00 +0000

Garantir, a través do selo que emiten, que tanto a xestión forestal como a posterior transformación por parte da industria dos produtos procedentes dos bosques se realiza seguindo unha serie de criterios de sustentabilidade é o propósito central do labor que desenvolve a Asociación Galega Promotora de Certificación Forestal PEFC Galicia, que acaba de elixir como novo presidente ao profesor da Escola de Enxeñaría Forestal Enrique Valero. Propietarios e xestores de montes, representantes da industria transformadora e doutra serie de colectivos, como usuarios dos montes, ecoloxistas, gandeiros ou cazadores, forman parte desta asociación fundada no ano 2003 e integrada á súa vez na alianza internacional de sistemas de nacionais e rexionais certificación forestal PEFC (Programme for the Endorsement of Forest Certification).

Valero, que na década de 1990 foi un dos promotores deste sistema internacional, “baseado nos criterios e indicadores de xestión forestal sostible da Conferencia de Helskini” e que conta a día de hoxe con máis de 326 millóns de hectáreas certificadas no mundo, salienta nese senso a importancia de que a EE Forestal forme parte, desde os seus inicios, dunha asociación centrada “en promover a xestión forestal sostible a través dunha verificación independente de terceiros”. Na asemblea xeral celebrada este xoves, a súa candidatura a presidir a asociación durante os próximos catro anos recibiu o apoio unánime dos asociados, completando a nova xunta directiva Roberto Pereira, representante da Organización Rural Galega Agroforestal, e Patricia González, representante do Colexio Oficial de Enxeñeiros Técnicos Forestais de Galicia, como vicepresidente primeiro e vicepresidenta segunda.

A certificación como un valor engadido

O sistema PEFC, explica Valero, certifica que a xestión forestal “faise segundo uns criterios indicadores” que garanten “que os bosques están sendo xestionados dunha maneira sostible e que os produtos que deles se extraen son renovables e reciclables”. Ao mesmo tempo PECF tamén certifica toda a “cadea de custodia desa materia prima” ata a súa conversión en múltiples tipos de produtos derivados da madeira. Deste xeito, constitúe unha vantaxe “en primeiro termo, para a sociedade en xeral” ao achegar aos consumidores unhas garantías respecto de que a explotación forestal e os procesos industriais derivados desta se levan a cabo seguindo unha serie de “requisitos ambientais, sociais e económicos”. Ao mesmo tempo, contribúe “á profesionalización” do labor dos propietarios e xestores de explotacións forestais, que deben “seguir unha serie de procedementos”, á vez que “incrementa o prezo de venda” tanto da súa materia prima como dos produtos xerados pola industria a partir desta. De aí que Valero poña o acento na importancia, de cara ao futuro do sector, terá a certificación forestal e poña de relevo que “actualmente só ao redor do 10% dos montes do mundo están certificados baixo un selo de xestión sostible”.

Preto de 200.000 hectáreas en Galicia

Xunto Cataluña e Euskadi, Galicia é unha das tres autonomías que conta cunha delegación propia da PEFC, e actualmente un total de 196.437 hectáreas, de máis de 30.000 propietarios forestais, contan na comunidade co certificado PEFC. No referido á transformación da madeira, existen en Galicia 231 certificados a procesos industriais e 453 a instalacións, que supoñen no seu conxunto preto do 30% das certificacións emitidas en España nestes ámbitos. A este respecto, Valero apunta entre os seus obxectivos, trala asemblea deste xoves, o de dar “un maior impulso” e difusión á importancia de “garantir a aplicación dunha xestión forestal sostible nos montes galegos”, tratando de incrementar a superficie certificada a pesares das dificultades que supón a este respecto “a pequena propiedade”. Do mesmo xeito, e tendo en conta que produtos alimenticios ou roupa realizada con fibras naturais derivadas da madeira contan xa co selo PEFC, o investigador salienta tamén como obxectivo fomentar “a certificación de produtos forestais non madeirables, como froitos, mel ou resina”.

Fonte: Universidade de Vigo

Entrada en vigor do Decreto 73/20 de aproveitamentos forestais

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Tue, 09 Jun 2020 09:15:00 +0000

Lembramos que entra en vigor o novo “Decreto 73/2020, do 24 de abril, polo que se regulan os aproveitamentos madeireiros e leñosos, de cortiza, de pastos, micolóxicos e de resinas en montes ou terreos forestais de xestión privada na Comunidade Autónoma de Galicia” (DOG do 20/05/2020) de aproveitamentos forestais . 

MOI IMPORTANTE 

✅Medio Rural resolverá as resolucións de autorización nun prazo máximo de dous meses desde a data de solicitude. Se pasado ese prazo non houbese resolución, entenderase concedida por silencio administrativo, agás que nos supostos recollidos na lexislación básica se estableza de maneira expresa o contrario.

✅A ferramenta Aproveitamentos madeireiros (CORWEB) permite que os cidadáns xestionen as solicitudes de aproveitamento madeireiro en montes ou terreos forestais de xestión privada na Comunidade Autónoma de Galicia.

  As principais novidades poden consultarse nesta guía rápida.

      Consulta aqui 💻 as novidades deste novo decreto: Decreto 73/2020 que regula os aproveitamentos forestais de Galicia

5 de Xuño: Día Mundial do Medio Ambente 2020 (Biodiversidade)

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Fri, 05 Jun 2020 11:19:00 +0000

5 de Xuño: Día Mundial do Medio Ambente 2020 (Biodiversidade)

Vida-Variedade

ORDE do 28 de maio de 2020 pola que se determina a época de perigo alto de incendios.

noreply@blogger.com (INGENIERÍA FORESTAL ÁLVAREZ (INFORAL)) — Tue, 02 Jun 2020 16:22:00 +0000

A Consellería do Medio Rural publica hoxe martes 2 de Xuño no Diario Oficial de Galicia (DOG), a orde pola que determina que a época de perigo alto de incendios deste ano, na que concentrará o groso do dispositivo de loita contra o lume, irá desde o 1 de xullo ao 30 de setembro.

O artigo 9 da Lei 3/2007 establece que a consellería con competencias en materia forestal definirá épocas de perigo alto, medio e baixo, que condicionarán a intensidade das medidas que se vaian a adoptar para a defensa do territorio de Galicia, e que establecerá as datas correspondentes á época de perigo alto.

O resultado da análise espazo - temporal, vista no apartado anterior, pon de manifesto a

existencia de dous períodos de alta actividade incendiaria claramente diferenciados:

Un fixo na época estival, que se correspondía normalmente coa campaña de incendios dos meses de xullo, agosto e setembro, pero coa evolución dos últimos anos adquire cada vez mais importancia no mes de outubro. Un variable entre os meses de marzo e abril, sen esquezer febreiro e outubro. En función do anterior establécense as distintas épocas de perigo:

Época de Perigo Alto:

Na que o despregue dos medios de extinción e alerta deberán ser os máximos, en función daavaliación do risco e a vulnerabilidade. A previsión actual do PLADIGA comprende con carácter xeral os meses de xullo, agosto e setembro, máis un período adicional de aproximadamente un mes, outubro como indicouse anteriormente ou en época de perigo medio, en función das condicións meteorolóxicas e de risco.

Época de Perigo Medio:

Na que os medios de detección e extinción permanecerán en alerta cun despregue reducido.Aplicaranse medidas restritivas para o uso do lume en terreos forestais ou agrícolas.A época de perigo medio comprende, con carácter xeral, os meses de febreiro, marzo, abril,maio, xuño e outubro, se ben calquera destes meses pode pasar a formar parte doutra época de perigo distinta cando as circunstancias así o requiran.

Época de Perigo Baixo:

Aquela na que non é preciso adoptar precaucións especiais e o despregue de medios será o adecuado ao nivel de risco previsto nas diferentes zonas. Con carácter xeral comprende os meses de xaneiro, novembro e decembro. Ao igual que no caso anterior, calquera destes meses pode pasar a formar parte doutra época de perigo distinta á fixada cando as circunstancias así o requiran.

Índice de risco diario de incendio forestal (IRDI)

O índice de risco diario de incendio forestal determina, para cada día, o risco de

ocorrencia dun lume forestal. Este índice está fundamentado no denominado Forest Fire Weather Index (FWI), coñecido tamén como índice canadense, que consiste na análise dos diversos factores meteorolóxicos que inflúen no comportamento do lume, tales como:

Condicións de seca dos últimos meses: estado de turxencia das matogueiras.
Condicións de seca das últimas semanas e días: estado do pasto e combustibles mortos medios e grosos.
Condicións actuais de humidade e temperatura: estado dos combustibles mortos finos.
Condicións actuais de vento: efecto da propagación do vento.

Todos estes factores permiten estimar a probable propagación e o comportamento dun lume forestal nunha zona concreta do territorio galego.

A formulación do IRDI basease nunha estratificación en 5 rangos do índice FWI expresado en valores absolutos:

Para o cálculo do IRDI diario manéxanse tres indicadores relativos á humidade do combustible e ao estado de seca, a partir dos cales se xera un conxunto de indicadores da propagación potencial do lume, da intensidade e dispoñibilidade do combustible. Os datos de entrada baséanse nas observacións diarias de temperatura, humidade relativa, velocidade do vento e a precipitación acumulada do día anterior e tamén nas predicións de esas mesmas variables para o día en curso e seguintes.

O índice reflectirase xeograficamente nunha aplicación SIX en entorno web.

Xunto con outra serie de parámetros, o IRDI emprégase para a planificación do SPDCIF. O

IRDI é de acceso público, pode ser consultado na páxina web da Xunta de Galicia Índice de risco diario de incendio forestal (IRDI) así como nas oficinas provinciais e de distrito do SPDCIF e divulgarase cunha periodicidade diaria cando o nivel do índice de risco sexa alto, moi alto ou extremo.

Fonte: Pladiga 2020