Fotoğraf Günlüğüm

yol!

2011-02-23T13:18:00.001+02:00

Darmadağınım, karmakarışık.
sallanıyorum bir otobüsün koltukları gibi.
hep bir yere gidiyorum,
nereye gittiğimi bilmeden.
inemeyeceğim terminalleden geçerken.

otobüs camından yansıyan kendi silüetim
bana bakıyor arkasında gerçeklik
bir süre yaşiyor uzaklarda,
ama yakına gelince hızla geciyor
zaman bu yollarda.

arayacağım şeyi bilmiyorum,
aradiğımı bile bilmiyorum
beni birinin arayacağıni bile bilmiyorum.
eylülde yollara düsüyorum
tatillerde ise ağlıyorum sanırım

melankolinin dibindeyim,
ömrümün en karmaşık yerindeyim,
kararlarimı inada bindirerek
verebileceğini sanan
bir yolcuyum, yolu belli olmayan...

Günün bloğu olmuşuz haberimiz yok :=)

2009-12-27T17:04:00.000+02:00

Askerlik görevimin henüz ilk günlerini geçirdiğim için internete giremiyordum. Dolayısıyla bloğa da bakamadım hiç. Cuma günü yemin edip haftasonu iznine çıktıktan sonra ancak cumartesi internete girebildim. Maillere bakarken bloxoo dan gelen yorumlar dikkatimi çekti nedir ne değildir diye bakarken bir de baktım cuma günü günün bloguymuşuz. Yani tam askerlik andı içtiğimiz gün günün bloğu bizim blogmuş. İlginç bir süpriz oldu. Haftasonu tatili de hemen bitti. Şimdi kışlaya dönme vakti. Tekrar görüşmek üzere :=))

saatler geçtikçe

2009-12-13T17:23:00.003+02:00

Saatler geçtikçe hayatlarımız birer birer tükeniyor.

Ferhad askere gidiyor, ben ise iş, ev ve okul arasındaki mekiklerimi hızlandırarak daha da bir değiştiriyorum. Fakat hayatlarımız hiç mi değişmiyor? Hayatlarımız da bize farklılık katacak saatlerimiz hiç mi olmadı? Hastalığımız, sağlığımız kadar değerli oldu mu acaba?

Kim ne derse desin, saatler akıyor biz bazı şeylerin değerlerini anlasak da anlamasak da... Ama mühim olan şeyleri hep kaçırdığımız gibi bunları da kaçırıyoruz, ve hep arkasından küçük bir "ahh" çekerek ilerliyoruz.

Bu haftaki konumuz saatler. O yüzden yeni aldığım kurmalı çalar saatimi bana bazı şeyleri daha net hatırlatması için kullanmayı düşünsem de, sesi çok çıktığı için ev haklı buna pek razı olmadı...

Ramazan Günlüğü(8):Nerde Kalmıştık?

2009-10-31T11:57:00.005+02:00

Uzun zaman oldu yaz(a)mayalı ama o kadar çok anlatacak paylaşacak şey var ki. Ne paylaşsak o kâr. Ramazan geride kalalı epey oldu ama onca fotoğraf öylece kaldı. İşte bu yüzden yazmaya fırsatım olduğunda önceliği yine ramazanda çektiğim fotoğraflara vermek istedim. Bu küçük girizgâhtan sonra fotoğraflara geçebiliriz. Evet en son nerde kalmıştık hatırlayalım. Hımm vapurdan iniyorduk :)

İşte vapurdan İndik gün batmış ama kızıllığı hala devam ediyor. Ezan okunmak Üzere İftara yetişemeyeceğim. Bari fotoğraf çekeyim.

Fotoğraf çekenleri çekmek benim için ayrı bir zevk. Gerilerde durup manzarayla birlikte onları da çekiyorum.

Önce çekim sonra kritik. Olmadıysa bir daha :)

Kameramın beyaz ayarını renk sıcaklığına alıp kelvin değerini düşürüyorum. Bu şekilde zaten azalan kızıllık yerini maviliğe bırakıyor.
Bu görüntü gerçekten muazzam.
Işıklar, renkler, mahya hepsi ayrı güzellikte...

Aynı görüntüyü defalarca çekiyorum.

Çekenleri çekmeye devam.

Tabi bu arkadaşlar yabancı turist olduğu için iftara yetişme kaygıları da yok. Ortamın tadını çıkarıyorlar...

Şimdilik yazımızı boğaza karşı çekilmiş bol 'noise'li hatıra fotoğrafıyla noktalayalım. Noise bazı fotoğraflara yakışıyor bence...

bikaç değişik yüz

2009-09-15T08:54:00.004+03:00

Geçenlerde Eminönü Üsküdar iskelesinde durup çektiğim birkaç değişik yüzü paylaşmak istedim. Bazen kimin ne düşündüğünü anlamak çok zor oluyor fakat genelde yüzler düşüncelerin aynası

bir damla, bir dua, bir ışık

2009-09-11T16:04:00.007+03:00

Söylemek istenen o kadar çok şey varki, ay Ramazan olunca daha bir fazla...

Bazen bir damla olur yavaş yavaş akar içimizdekiler...

Bazen bir dua olur, bir yakarış olur...

Bazende bir ışık olur demirlerin ardında...

Gönlümüzün hep açık olması dileğiyle...

NOT : Sonunda fotoğraf makinam geldi. Blogca Sony kullanıyoruz artık. Benim makinam Sony A330, çok hoşuma gitti.

Ramazan Günlüğü(7): Filtre Denemeleri

2009-09-08T13:57:00.003+03:00

Bir önceki yazıda bahsettiğim photoshop filtre denemeleri:
Text Turizer

Diffuse Glow

İnk Outlines:

Cutout

Glowing Edges

Graphic Pen

Photocopy

Ramazan Günlüğü(6): Fotoğraflarıma ne oldu?

2009-09-06T18:47:00.006+03:00

Bir kaç gündür yazamadım ama işte yine beraberiz. Şimdi sıra geldi önemli hatırlatmaya.

Görüldüğü gibi fotoğraflar yarım. Gerçi üstteki pek belli etmiyo ama aşağıdaki aşikâr olarak ortada. Şimdi gelelim bu fotoğraflara ne olduğuna. Dizüstü bilgisayarımı çaldırdığımdan beri yeni bir bilgisayar almadığım için kameramı arkadaşın evdeki emektar masaüstü bilgisayarına aktarıp ordan da kendi harici hard diskime alıyorum. İşte bu transferlerden sonuncusunda gafil avlanıp kopyala-yapıştır(copy-paste) yerine kes-yapıştır(cut-paste) komutunu kullandım. Sen misin bunu yapan? Taşıma işlemi devam ederken bir de baktım bilgisayar restart yapıyor. Daha öncede benzer durumlar başıma geldiği için; içimden kayıp az olsun ve de işe yaramaz fotolar denk gelsin diye dua etmeye başladım. Olur ya iyisi var kötüsü var. Çektiğim anda beğendiğim fotoğraflar var vasat olanlar var.
Bilgisayar yeniden kendine geldiğinde hemen hasar tespit çalışmalarına giriştim. Çok şükür sonuç öyle iç karartıcı değildi. Şöyle bir baktım yaklaşık on tane fotoğrafım hasar görmüştü(hasardan kastım örneklerde görülüyor). Üç tanesi de hiç açılmıyordu. Bilmiyorum ders alır mıyım? Zira daha öncede çeşitli sebeplerle fotoğraflarımı kaybettim. En büyük vurgunu da bilgisayarımı çaldırdığımda yedim. Arşivimin nerdeyse tamamı gitmişti. Ama pek üstüme düşen dersi almış gibi durmuyorum :)

İşte dijitalin sayısız avantajlarının yanında böyle dezavantajları da var. Bir tıkla bütün emekleriniz heba olabilir. Bu yüzden bu önemli hatırlatmayı yapmaya gerek duyuyorum. Dijital fotoğraflarınızı iyi muhafaza edin ve sizin için önemli olanları(çünkü hepsini yapmaya kalksanız hafıza sorununuz olabilir) mümkün olduğu kadar güvenli ve farklı yerlerde yedekleyin.
Fotoğraflarınızı bir yerden başka yere taşımanız gerektiğinde ise; kes-yapıştır yerine kopyala yapıştır komutunu kullanın ki benim gibi bir durumla karşılaştığınızda kaybınız olmasın.

Bereket Alllah'tan fotoğrafları mümkün olduğu kadar yüksek çözünürlükte çekiyorum. Böylesi talihsiz bir olaydan sonra bunun faydasını görmek bir nevi züğürt tesellisi oluyor. Zira yarısı kaybolan fotoğrafların kalan kısmını değerlendirmeye çalıştım. Fena da olmadı hani.

Hatta olayı abartıp birazda fotoşopta vakit öldürdüm ve fotoğrafın bu son haline çeşitli filtre denemeleri yaptım. Ne de olsa orucuz ve vakit geçirmeye ihtiyacımız var. Acaba onları da paylaşsam mı?

Ramazan Günlüğü (5):İstanbul'da Ramazan ve Turistler...

2009-09-02T22:00:00.007+03:00

Hala vapurdayız. Hepi topu 15-20 dakika süren yolculuk nedense bitmiyor bir türlü :)

Bir yandan İstanbul'un grub vaktindeki o mest eden manzara-i umumiyesini seyrederken ve kendimce fotoğraflarken bir yandan da yolcuları gözlemliyorum.

Özellikle dikkatimi çeken yabancı turistler oluyor. Gördükleri güzellikler neticesinde memnuniyetleri yüzlerinden okunuyor. Tüm bu ramazan ve oruç hengâmesine dışardan bakan biri olmanın da verdiği rahatlıkla her şeyi ilgiyle ve merakla takip ediyorlar. İftara yetişme kaygıları yok. O an için onların bir tek kaygısı var:

Sönüp giden güneşin son ışıklarını ve çok kısa sürecek olan akşamın maviliğini-Ramazan ayının kendine has atmosferiyle birlikte-fotoğraflara sığdırma telaşesindeler. Bol bol fotoğraf çekiyorlar. Tabi bende boş duracak değilim. Bir yandan iftara davetli olduğum eve ne kadar geç kalacağımı kestirmeye çalışırken bir yandan da fotoğraf çekiyorum.

Fotoğraf çeken insanları görünce nedense şipşakçılık özelliğim meydana çıkıveriyor. Çaktırmadan yada direkt göz göze geldikten sonra bir kaç kare de olsa çekiyorum onları. Tabi çaktırmadan çektiklerim daha makbul. Zira daha doğal oluyor.

Şimdilik burda noktalayalım günlüğümüzü. Bir sonraki yazıda dijital fotoğrafçılık hakkında ders niteliğinde bir hatırlatmada bulunacağım ve örneklerini göstereceğim.
Vapurdan da ineriz artık :=)))

Ramazan Günlüğü (4): Vapurdan Seyr-i İstanbul

2009-08-30T21:35:00.004+03:00

Bu gün karşıya geçiyoruz. İftarı avrupa yakasında yapacağız. Hemen Üsküdar'dan Eminönü vapuruna atlıyoruz. Vakit hayli daraldı.

Akşamüstü vapurda İstanbul silueti mest ediyor.

Tarih ve kültür şehri Üsküdar'ın Ramazan çadırı vazifesi gören kitap gemisi.(Ramazan haricinde dört mevsim açık kitap fuarı). Vatandaşlar yerlerini almış ve manzaranın seyrine dalmış iftarı bekliyorlar.

Makinamın beyaz ayarını değiştirip 2500 Kelvin civarına çekiyorum ve ortalık mavileşiyor bir anda.

Vapurumuz Eminönü'ne doğru yoluna devam ediyor. Bende Üsküdar'a birazda uzaklardan bakıyorum.

Kız kulesi tüm zerafeti ve yalnızlığıyla uzaklardan göz kırpıyor.

Ve yine dikey kadrajla bir İstanbul silueti. Bu kadrajla diğer fotoğraflarda pek belli olmayan hilali daha iyi görüyoruz. İşin ehli olanlar kaç günlük olduğunu kestirebilirler...

Vapurdan inince Eminönü'nden devam edeceğiz...

Ramazan Günlüğü(3):Onbir Ayın Sultanı III

2009-08-30T02:34:00.006+03:00

Mihrimah Sultan'da teravih çıkışı:
Karanlığı aydınlatabilmek için kumlanmayı göze alıp iso1600'e çıktım.

İlk gün beklediğimden daha az cemaat vardı. Sanırım cemaatin çoğunluğu Valide Sultan Camiini tercih etti.
Makinayı manuel fokusa(netleme) alıp bir kaç deneme yaptım;

İtiraf edeyim bu ışık harelerini seviyorum.

Yavaş yavaş minarelere odaklanıyoruz :)

İşte şimdi oldu.

Birde dikey kadraj olsun. Fena durmuyor.

Ve caminin avlusundan dışarı çıkar çıkmaz gördüğüm bir amca. Sanırım nevalesini almış ve evinin yolunu tutmuş. Işık yeşil, geçiş serbest.

Ramazan Günlüğü(2):Onbir Ayın Sultanı II

2009-08-27T16:11:00.005+03:00

Kaldığımız yerden devam ediyoruz.
Valide Sultan(Yeni Valide) Camiinden Mihrimah Sultan'a doğru ilerliyorum

İnsanlar sürekli bir devinim içinde. Herkes bir yerlere yetişme kaygısında.

Bense Mihrimah Sultan Cami'nin avlusuna doğru ilerliyorum.Teravihi orada kılacağım.
Tabi bir yandan da fotoğrafa devam.

Ramazan Günlüğü(1): Onbir Ayın Sultanı

2009-08-24T21:41:00.017+03:00

Ramazan günlüğümüze Üsküdar'dan başlıyoruz. Mahya'nın bulunduğu Valide Sultan(Yeni Valide) Camii'ne yöneliyorum hemen.

İnsanlar ilk teravih namazı için yavaş yavaş camiye gelmeye başlıyor.

Bende mahyayı çekmek için iyi bir açı arıyorum ama nafile.

Ve caminin avlusu. Sanki apayrı bir dünya. Dışardan soyutlanmış apayrı bir atmosferi, huzur veren bir havası var.

Cemaatin bir kısmı nafile namazlarını avluda kılmaya başlıyor.

Ve avluda fotoğraf çeken başa meraklılarda var. Benim gibi üç ayak(tripod) falan kullanmasalarda onlarda kendince ortamın sıradışı atmosferini yakalama gayretindeler.
Kaldığımız yerden devam edeceğiz...

İstanbul'u Seyretmek(8): Şehr-i Ramazan Merhaba

2009-08-21T16:26:00.011+03:00

Yine bir Ramazan ayına eriştik, şükür kavuşturana.
Bugün ilk orucumuzu tutuyoruz. Fazla zorlanmadım ama bu saatlerde yavaş yavaş açlık kendini hissettirmeye başladı diyebilirim. Çok susamaktan korkuyordum ama bugün-en azından şu ana kadar-öyle olmadı.

Küçük bir memleket turuna çıkmıştım. Bu süre zarfında pek bir şey yazamadım. Dönüp dolaşıp İstanbul'a geri geldim. Epeyde fotoğraf çektim. Paylaşmak kısmet olur inşaallah.
Ramazan ayı boyunca Ramazan günlüğümüz olacak. İstanbul da Ramazan ve özellikle camiilerden-mahyalardan bahsedeceğiz.

Cep telefonum, Samsun SGH L700

2009-08-09T22:42:00.004+03:00

Cep telefonumdan

çektiğim fotoğrafların beni bu kadar etkileyeceğini düşünmemiştim.
İşte birkaç fotoğraf :D
İstanbul Boğaz Köprüsü :

Kardeşimin ilk sahne deneyimi :

Ve Çanakkale-Kabatepe kampına giderken çektiğim gemi çapası, ve tabiki kardeşimle beraber :

İstanbul'u seyretmek(7):Yitik Düşler Ülkemin Başkenti

2009-08-06T19:17:00.003+03:00

Sana bakıyorum İstanbul, yine senden...

Bir Karganın Portresi

2009-07-31T22:44:00.007+03:00

Olympus dijital, ultra zoom

Arkada deniz hoş bir fon olarak duruyor. Karganın çekildiğinden haberi var mı bilmiyorum ama gayet güzel poz veriyor :)

İstanbul, Eminönü

Tür:

Leş Kargası – Corvus corone cornix – Hooded Crow

Makro Günlüğü(11)

2009-07-30T18:59:00.003+03:00

Haftanın Makrosu serisi artık Makro Günlüğü olarak devam ediyor. Çünkü düzenli olarak makro yüklemiyoruz ve son bir kaç haftayı es geçtik. İşin içine zaman sınırı girince sıkıyor beni nedense.

Kayaların içinden yeşermiş bir çiçek.
Sevdiğim fotoğraflarımdan...

Grafiti

2009-07-28T16:06:00.004+03:00

Rengarenk ve şekilden şekile girmiş harfler, yazılar...

Sokaklarda gördüğüm grafitiler her zaman ilgimi çeker. Fırsat buldukça bende onları çekiyorum. Grafitiler de bir çeşit sanat bence. Bazıları gerçekten çok hoş oluyor. Bazılarıysa karmakarışık ve estetikten yoksun. Çekebildiklerimden çeşitli örnekleri zaman zaman paylaşacağım. Bu başlangıç olsun...

15 yaşında

2009-07-24T11:36:00.008+03:00

Bugün, 15 yaşındaki kuzenimin kompakt bir makinayla çektiği fotoğrafları bana yollamasıyla sevincimin nasıl arttığını bilemezsiniz. İnsanın böyle bir isteğe 15 yaşında başlayabilmesi çok güzel bir duygu. Öyle olunca insanın aklına hemen kendi yaşı geliyor...

Ben 15 yaşındayken de aynı fotoğrafçılık ruhu içinde geziniyordum, tabiki o zamanlar makina almak bir yana film almak bile çok pahalıyken insanın kendi harçlıklarıyla bunu yapması gerçekten zor oluyordu. Ama amca, teyze, dayı yardımlarıyla birde gazetelerin verdiği promosyonlarla bi nebze 36, bilemediniz 72 tane poz çekilebiliyorduk...
Benim ilk makinam teyzemin bana hediye ettiği tam olarak çalışmayan, filmlerini %80 ini yakma potansiyeline sahip bir Zenit SLR idi. Pozsuz film çekmeye :), 18-50 lens ile manuel fokus yapmaya o makinayla alışmıştım. Şu anda hala oto fokus kullanamıyorum, sevemedim bir türlü. Ferhad ile arada sırada zaten bunun sorunun yaşıyoruz, makinaları değiştirdiğimizde Ferhad önce bir afallıyor, "Yaw neden netlemiyor bu" diyerek sitemde bulunduğu günlerde olmuyor değil...

Neyse çocuklukta başlayan hobiler, zevkler büyüyünce de geçmiyor tabiki.
Şimdi birazda kuzenimin fotoğraflarından bahsedelim. Özellikle şu fotoğrafını çok beğendim,

daha öncede Ferhad'ında dediği gibi kompakt makinalarla da çok güzel kareler yakalanabiliyor, ki bende zamanında kendimce çok güzel olduğunu düşündüğüm fotoğraflar çekmiştim. Burada su ögesi, bir mermerin yontulmuş haline benzemiş.

Ve kendisi bir derinlik denemesi yapmış, makinanın makro ayarlarının yettiği kadar :)

Emre'ye selamlar ;)

Tilburg

2009-07-22T15:52:00.007+03:00

Ben Belçikadayken,
bir arkadaşımı, Hollanda'nın Tilburg şehrine ziyarete gitmiştim. Benim ilk tren yolculuğumdu bu, biraz tırsak, biraz meraklı hollandaya ilk girişimi kendim kendime kutlayarak bakınıyordum etrafıma. İnekleri gördüğüme zaten şaşırmadım Tilburg'a ilk girdiğim anda.

Sonrasında gördüğüm ilk şey kocaman bir bisikletti. Tekerleri neredeyse omuzuma gelen bu bisikletin fotoğrafını çekmeden geçemezdim tabiki. Hollanda ve Belçikada bisiklet kullanımı o kadar fazla ki inanamazsınız, yollarda bisiklet trafiği, bisiklet parkları, bisiklet parçaları satan o kadar çok yer var ki. İşte bu bisiklette o parçacılardan birinin maskotuydu sanırım.

Sonrasında meydandaki kilisenin önünde bir gelin arabası karşıladı beni. Oldukça güzel bir araba diyebilirim yaşına göre, ama önemli olan arkasındaki tenekeler. Bağırtı çağırtı yok, çocuklar koşuşturmuyor etrafta; muhabbetler, fotoğraflar var bu tatlı düğünde.

Tabi sonrasında da yorulduğumdan dolayı oturduğum ve içtiğim sallama çayın güzelliği(?) var damağımda ve fotoğraflarımda...

Metro Günlüğü

2009-07-20T21:27:00.004+03:00

İstanbul metrosu.
4.Levent.
Devamı gelecek...

Mi'raç

2009-07-19T19:10:00.029+03:00

"Namaz mü'minin miracıdır"

Öyleyse göğe merdiven dayayıp Tanrı'ya ulaşmayı beklemiyorsunuz herhalde?

Mirac (Arapça: معراج Mi'rāj, genelde "İsra" ile birlikte "Al-Isrā w-al-M'irāj" denir), yükseğe çıkma anlamındaki “uruc” sözcüğünden türetilmiş olup, sözcük anlamıyla “merdiven” anlamına gelir ve İslam’da Muhammed’in yaşadığı bir manevi yükseliş olayını ifade etmek üzere kullanılan bir terim haline gelmiştir.(wikipedi)

Aksine eğileceğiz...

Eğilip toprağa yüz süreceğiz.
Bu başka bir yükselme zira.

"Bir gece, kendisine âyetlerimizden bir kısmını gösterelim diye (Muhammed) kulunu Mescid-i Harâm'dan, çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksâ'ya götüren Allah noksan sıfatlardan münezzehtir; O, gerçekten işitendir, görendir."
(İsra :1)

İsra(gece yürüyüşü) ve miraç zaman ve mekan mefhumunun ortadan kalktığı bir hadisedir ve bu yönüyle bir mucizedir.

Lakin şimdi isra(gece yürüyüşü) ve miraç hadisesinden, mucizelerden bahsetmeyeceğim. Bilmeyipte merak edenler çok daha teferruatlı bilgi bulabilirler zira. Sadece beş vakit namazın bu gece farz kılındığını ve bakara suresinin son iki ayetinin(amener resulü) yine bu gece inzal olduğunu hatırlatayım.
Benim asıl söylemek istediğim(ve tabi inananlar için) "kandiliniz mübarek olsun" gibi klişe mesajlar geçenlerin kandilin mübarek olması için ne yaptığı. Kısa mesaj(sms) yada daha başka iletişim kanallarını kullanarak herkes birbirinin kandilini kutluyor. Sanki bir gereklilikmiş gibi ve genelde hafıza da hazır bekletilen(ya da gelenlerden en beğenilen) klişe mesajlar bir anda yayılıveriyor. Bu sayede aynı mesajdan onlarcasını alıyorum mesela.Yani mesajlaşan herkes işin bilincinde olsa yine sözüm olmayacak ama öyle de değil. Yine de olaya olumlu tarafından bakıp insanlarımızda bir şeyler var hala diyorum. Yaşamıyorlarsa bile en azından bazıları gibi inkar etmiyorlar ve nefret saçmıyorlar. Lakin bu gecenin bereketli(mübarek) olması eğer boş bir sözden yada basit temenniden öte bir şeyse formül açık:

Namaz ve samimiyetle dua.

Mü'minin miracı namazdır. İnsan onun bilincine varabilirse zaten günde beş kez miraca çıkıp rabbiyle yüz yüze geldiğini anlar. Yani kıldığı namazı onun rabbine-tanrısına ulaşması için bir merdivendir. Ama o bilince ulaşamamışsa ve buna rağmen inanıyorsa böyle sevap katsayısı(!) yüksek özel gecelere sıkıştırmaya çalışır ibadetlerini. Sonra hayat normal bir şekilde devam eder. Bir çoğumuz böyleyiz. Namaz kılan yada kılmayan pek farketmiyor. Bu gece tüm ihlasıyla namaza niyaza duran insan yarın hiç düşünmeden günaha bulaşıyor. Yalan söylüyor, çalıyor, haram yiyor, harama bakıyor, gıybet ediyor, hatta şirk koşuyor vs. vs.
Sakın bir yerlerde yanlış yapıyor olmayalım?
Geceniz hayr olsun. Siz yinede bana da dua edin...

Biraz Nostalji: Babam Askerde

2009-07-18T23:46:00.013+03:00

1960' lı yılların başları olmalı. Yani yaklaşık elli yıl önce. Kimbilir kim çekti. Nasıl bir makinayla çekildi. Bunları bilme şansımız pek yok. Kimin çektiğini babam belki hatırlar.
Babamın az sayıdaki gençlik fotoğraflarından biri de bu fotoğraf. Nerden geçti elime hatırlamıyorum. (Kimbilir hangi eski sandığı karıştırırken çıktı.) İyi bari dedim alıp tarayayım bunları. Bunları derken hepi topu bir kaç tane işte.
Neresi olduğunu da bilmiyorum. Sivas-Temeltepe, Erzurum-Köşköyü ya da Artvin-Şavşat olabilir. Babam askerliğini bu yerleri sırasıyla gezerek tamamlamış. Tamı tamına 24 ay. Şimdi biz beş ayı bile fazla buluyoruz. 24 ay dile kolay. Çok güzel askerlik anıları var. Anlattığı zamanlar zevkle dinleriz hep. Yazacak olsak kitap olur.

Fotoğrafı önce tarayıcıyla bilgisayara aktardım, sonra da küçük bir kaç temizlik başka bir şey yok. Bir ara acaba renklendirsem mi diye de düşünmedim değil ama şimdilik böyle kalsın istedim.

Babamın hangisi olduğunu söylemedim. Sağdan ikinci sıradaki asker ta kendisi:)

Lomografi Günlüğü

2009-07-17T20:44:00.014+03:00

Üsküdar-Beşiktaş motorundan inip meydana doğru yürürken...
Elbette Lomo marka bir makinayla çekilmedi. Üstelik analog da değil. Bu nasıl lomografi derseniz böyle. Lomografi'nin 10 altın kuralını hatırlayalım :

1. Kameranızı gittiğiniz her yere götürün. Nerede ne ile karşılacağınızı asla bilemezsiniz.

2. Kameranızı günün her saati kullanın, gündüz ve gece. Çünkü her anın ayrı bir hissi var.

3. Kameranız hayatınızın akışını engellememeli; onun bir parçası olmalı. Tıpkı yemek, içmek, konuşmak, yürümek, düşünmek gibi...

4. Kameranızı farklı açılarda tutun. Deklanşöre basarken, ne çektiğinizi görmek zorunda değilsiniz.

5. Kameranız elinizdeyken, yakınlaşmaktan korkmayın. İçinizde fotoğraf çekme arzusu oluşturan nesne ya da kişiyi mümkün olduğunca yakın markaja alın.

6. Düşünmeyin! Kameranızı alın, dışarı çıkın ve önünüze geleni çekin.

7. Hızlı olun! Saniyenin onda biri bile önemli. Ayarlarla vakit kaybetmeyin.

8. Film üzerine ne kaydettiğinizi önceden bilmek zorunda değilsiniz. Rastlantılara izin verin. Hayatın keyfini çıkartmaya bakın.

9. Sonradan da... “Aaa! O ne? Bunu ne zaman çekmişim? Nerde çekmişim?” Beyninizi bu tür sorularla meşgul etmeyin.

10. Kuralları kafanıza takmayın. 10 Altın Kural’ı unutun. Canınız ne istiyorsa, onu yapın.

İşte mesele bu; nerdeyse hepsi tamam. Uymayanlara da 10. madde kefil olduğuna göre sorun yok demektir. Zaten önemli olan çekmek. gerisi hikâye.
Bu fotoğrafı aslında siyah beyaz modda çekmiştim. Ama RAW+jpeg çekmenin faydası jpeg siyah beyaz ama RAW olduğu gibi :)
Daha ne olsun. Hafıza kartında yada hard diskte(HDD) fazla yer kaplasa da RAW çekmek en iyisi sanırım.

İşte bu da siyah beyazı

Bu başlık bir seri olacak haberiniz olsun.
Ve bizi izlemeye devam edin...