Het blauw kraakt,
de veilige lucht pardoes in twee,
en de grond harder dan ooit.

De scherpte,
als kil strenge meesters,
oordelend op basis van niets.

Dan de kijkers,
turend naar lekkernij,
nimmer stoppend noch voldaan.

Onbereikbare verte,
afgesloten door God weet wat,
ontastbaar als de ziel.

Plots,

Omhoog kijkend,
gele stralen vervangen de natte,
lach maar weer.

Een deken,
van warmte, liefde en goeds,
wees maar niet bang.

Het project

Anderhalve maand geleden heb ik de homepage van de KWF Kankerbestrijding uitgekozen om mee aan de slag te gaan. In een aantal iteraties heb ik diverse verbeteringen bedacht. Uiteindelijk heb ik al deze verbeteringen in een werkend prototype verwerkt en online gezet. Daar heb ik ook over getweet om te zien wat men van mijn werk vond. Opbouwende kritiek is erg waardevol.

Eerste reactie KWF Kankerbestrijding

Dat ik het online heb gezet is bij de KWF Kankerbestrijding niet onopgemerkt gebleven. Diezelfde avond werd ik door een dame van de juridische afdeling gebeld met het volgende opmerkingen over het nieuwe prototype:

• De dame gaf een bescheiden compliment over mijn redesign.
• Ik heb zonder toestemming gebruik gemaakt van het logo.
• Ze raadde mij aan portretten van BN’ers weg te halen wegens portretrecht.
• Ze raadde mij aan het logo van CBF onherkenbaar te maken.
• KWF Kankerbestrijding medewerkers schenen niet door te hebben dat het om een prototype ging. Ze adviseerde mij beter kenbaar te maken dat het om een protype ging.

Aii, daar had ik even geen rekening mee gehouden. Daarom ben ik daar direct mee aan de slag gegaan en heb de volgende aanpassingen gemaakt:

• Logo veranderd in een grijs vlak (2x).
• Portretten en namen van BN’ers vervangen door die van anonieme mensen.
• Logo van CBF onherkenbaar gemaakt.
• Bij openen van prototype moet de bezoeker op een knop klikken waarmee hij aangeeft te begrijpen dat het om een prototype gaat.

Gelijk daarna heb ik een mail gestuurd met daarin welke aanpassingen ik heb gedaan. En daarbij de vraag of ik zo voldoende actie had ondernomen. Want ik hou graag iedereen blij. Sterker nog, het was nooit mijn bedoeling geweest iemand dwars te liggen.

Het tweede contact met de KWF Kankebestrijding

Het duurde even, maar ik kreeg weer een reactie. Het was een mailtje tegen alle verwachtingen in. Een mail met een opmerkelijke toon.

Nadat ik bekomen was van de schrik (heb ik nu zo iets stoms gedaan…?), heb ik de KWF Kankerbestrijding gevraagd of ze mij een lijstje met punten konden mailen die ik moest aanpassen om hen blij te houden en om te voorkomen dat er gerechtelijke stappen nodig waren.

Daarnaast heb ik ze gemeld dat er een artikel over het redesignproces is verschenen op frankwatching.com. Ook hier heb ik de vraag bij gesteld of er iets aan het artikel aangepast moest worden.

Daarop kreeg ik wederom een reactie. Hieronder een gedeelte uit deze reactie:

Wow… Ok, het lijstje is er. Omdat de schrik er nu goed inzit, heb ik besloten alles te anonimiseren. Alle verwijzingen naar logo’s, portretten en naar de KWF heb ik weggehaald. Zelfs het woord ‘kanker’ in het prototype en in alle screenshot heb ik onherkenbaar gemaakt. Ik hoop dat ik zo weer ‘veilig’ bezig ben.

• Het artikel op frankwatching.com is geanonimiseerd.
• In het artikel op frankwatching.com zijn alle logo’s en screenshots verwijderd.
• Alle verwijzingen naar de KWF kankerbestrijding op mijn eigen website frankraterink.handcraft.com/redesign-kwfwww en frankraterink.handcraft.com/redesign-kwf zijn vervangen door ‘het goede doel’.
• Alle verwijzingen naar ‘kanker’ zijn vervangen door ‘de ziekte’.
• Op frankraterink.handcraft.com/redesign-kwf zijn in alle screenshots de logo’s, portretten, verwijzingen naar de KWF Kankerbestrijding en ‘kanker’ onherkenbaar gemaakt.

Daarna heb ik de vraag gestuurd per mail of het zo in orde was. Hier heb ik nog geen reactie op gehad.

Wat vind het échte KWF hier nu van?

Omdat ik benieuwd was naar de mening van de ‘echte mensen’ bij de KWF Kankerbestrijding, heb ik het volgende getweet:

Daarop kreeg ik de volgende reactie’s:

Vraagtekens???

• Is dit een niet wat overdreven reactie van de KWF Kankerbestrijding?
• Wat vind jij hiervan?

Naomi vroeg op Facebook het volgende:
“Iemand tussen mijn facebookvriendjes die iets voor Carien zou kunnen betekenen??”
Carien vroeg namelijk het volgende aan haar vrienden op Facebook:
“Wie heeft ‘n idee om dit zelf te maken – aangezien kleine hulp middelen zelf moet betalen – denk ik eraan om zelf matariaal te kopen en dan te maken tenminste wil ‘t proberen met hulp van handig iemand? je wil niet weten wat die kost in de winkel!”

Carien kende ik nog niet. Maar omdat Naomi op Facebook hulp voor haar vroeg kon me al ‘n beetje voorstellen wat voor iemand het moest zijn. Na even Carien haar Facebook pagina te hebben bekeken wist ik het: ik wil helpen. Een snijplank maken werd hem niet was mijn mening. Splinters in je eten leek mij geen goede zaak. Mijn reactie op de vraag was dus:
Of we verzamelen 12 mensen die elk € 10 inleggen. Dat apparaat kost € 114,95. Ideetje? Wie doet mee?

Het resultaat? Binnen no-time melden hele lieve mensen zich en wilden € 10 euro bijleggen. In het totaal haalde we € 95 (!!) op. De Snijplank, die normaal € 114,95 kostte, kostte nu voor Carien nog maar € 20! Zo werd de plank in ene een stuk betaalbaarder. Carien durfde te vragen! Maar dat is denk ik niet eens het belangrijkste geweest. Zien hoeveel liefde er in één klap vrijkwam, dat was nog veel mooier om te zien. Carien voelt zich enorm gesteund. Het is heel mooi hoe dit, samen met alle lieve mensen die mee hebben gedaan, tot stand is gekomen. Een bijzonder moment!

Gelukkig hebben we allebei redelijk dezelfde smaak. We houden van opgeruimd, natuurtinten, strak en rustig. Een combinatie daarvan zorgt ervoor dat je thuis heerlijk tot rust kunt komen. En de opgeruimdheid zorgt ervoor dat je de boel kunt overzien. En dat is heel fijn.

Om jullie ook eens kijkje te geven in ons huis (en omdat ik graag foto’s maak natuurlijk!), heb ik een stel foto’s van het interieur genomen. De complete set (zichtbaar voor Flickrvrienden en -familie) staat op Flickr. De oplettende kijker zal opmerken dat 2 kamers niet op de foto staan. Klopt. Deze zijn nog ongebruikt.

Natuurlijk ben ik erg benieuwd naar jullie reacties of misschien wel tips :)

Een kunstenaar, een fotograaf, een coach, een dichter, een zanger of een beeldhouwer. Voorbeelden van mensen die bezig zijn met een kunde waarvoor geen papieren noodzakelijk zijn. Met kundes waarvoor geen contract nodig is om er iets mee te doen. Kundes waarvoor je misschien niet eens les hebt gehad. Vraag is dus, wanneer ben je een kunstenaar?

Is dat wanneer jij jezelf goed genoeg vindt? Een echt kunstenaar wil altijd mooier en beter toch? Wanneer ben je dan goed genoeg? Of is het wanneer je jezelf inschrijft bij de Kamer van Koophandel en er gevraagd wordt om jou sector? Of toch wanneer er voor het eerst naar jou verwezen wordt als “de kunstenaar”? Kortom, wanneer ben je de grens overgestapt en kan je tegen iedereen zeggen: “Ik ben kunstenaar”?

Je voeten staan op de grond van de kamer waar je nu bent. In het huis dat jij huurt of gekocht hebt. Misschien wel samen met je lieve vriend of vriendin. Het huis waar al een paar mooie verhalen ontstaan zijn. De vloer onder je voeten voelt langzaam maar zeker iets minder koud aan. Misschien tintelt het zelfs wat. Dit zijn je voeten. Jouw voeten.

Stuur je blik omhoog langs je benen. Je hebt je lekkere broek aan. Weet je nog wanneer je hem gekocht hebt? Je vond ‘m mooi en kocht ‘m. Of misschien heb je ‘m wel gekregen. Van iemand die van je houdt. Iemand die weet wat je mooi vindt. Je voelt je benen binnen in je broek. Een van je benen begint te kriebelen. Een prettige kriebel. Het stoort niet.

Langs je heupen tot je navel. En daar stop je even. Heb je lekker gegeten? Vind je jezelf te zwaar? Waarschijnlijk wel. Geeft niets. Het was lekker. Misschien zit er wel een kind in je buik. Of misschien moet dat nog komen. Een mooi nieuw leventje. Een nieuw begin. Je buik kan je zoveel mooie verhalen vertellen.

Ga door naar je hals. Merk op dat je armen langs de zijlijn van een bijzonder verhaal hangen. Ze genieten ervan. Je hals. Jouw plekje dat je helemaal in de wolken laat voelen na een lieve kus. Verliefd. Bloed stroomt naar je hoofd. Jouw levenslijnen. Straks lekker al je kleding uit. Lekker naakt.

Stuur je blik via je mond en je neus naar je ogen. Je hebt een heerlijke dag gehad vandaag. Lekker moe. Wel een kleine tegenslag gehad, maar daar leer je van. Jouw ogen hebben vandaag bekeken. Ze zullen moe zijn. Ga er straks je dromen maar mee bekijken.

Kijk nog even iets langer in je ogen, nog iets dieper.

Dit is wie jij bent,

mooie jij!

Voor mij zit een dame op leeftijd. Ze draagt een blauwe rok met allemaal kleine visjes erop geprint. Haar blauwe blouse is te groot; waarschijnlijk om haar buik mee te verbergen. Om haar nek en pols hangen kralen. Ze draagt een bril. En ze zweet licht. Het is warm. Of haar sudoku is te moeilijk, kan ook.
Naast haar zit een tenger vrouwtje. Ze leest de NRC. Door de bewegingen van de trein wordt ze van links naar rechts op haar stoel geschoven. Ze draagt ook een ketting met een hanger. Een hanger die eruit ziet alsof je er iemand goed mee kunt verwonden.

Naast mij zit een man die een video zit te kijken op zijn Archos. Je hoort hem niet. Hij heeft zelfs nog niet bewogen. Zijn haar zit strak naar achter gekamd. Ik vraag me af of dat de hele dag zo blijft.

De vrouw tegenover mij krijgt telefoon. Ze schrikt ervan. “Goedenmorgen”. Haar stem lijkt wel op de stem van onze koningin.

De trein is bijna aangekomen op Den Haag CS. De Archos wordt opgeborgen. Mensen beginnen op te staan om als eerst voor de deur te kunnen staan. Ook de NRC is uit. De vrouw tegenover mij drinkt haar laatste water op. Ik stap ook maar eens op.

Win-win

Hij is een stukje verder en heeft geen last gehad van mopperende voetgangers. En ik, ik leef ook nog, niet gewond geraakt en heb nog steeds rust in mijn hoofd. En de veiligheid (want daarom bestaat de regel ‘je mag niet fietsen op de stoep’)? Nou, hij is niet gewond en ik ook niet.

Regels

Had ik er wel een punt van gemaakt, dan was het nog zeker een kwartier onrustig geweest in mijn hoofd. Denkend over onrecht, regels, over zijn irritante opmerking terug en over de juiste verweerwoorden die ik niet zo snel kon vinden. Daarnaast ga je nadenken over ‘de regel’. Over het bestaan ervan en over het nut.

Denk ook eens na over het gebruik van regels en de omgang hiermee. Vind een mooie tussenweg tussen toepassen en negeren. Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen!

BMX

In 2001 was ik op een avond in het skatepark lekker bezig op een bmx (stuntfietsje). Dat ging allemaal redelijk goed, tot een bepaald punt. Ik kwam van 2,5-3 meter uit de lucht, wat op zich niet uitzonderlijk is, en maakte een vervelende landing. Het voorwiel stond nog dwars op de rijrichting. De bmx staat dan in 1 klap stil. Ik zelf niet. Ik ging, head first, nog een meter of 2 verder en ving de klap op met mijn gezicht. BAM!

Letsel

2 afgebroken tanden (waarvan 1 mijn lip perforeerde), een barstwond aan mijn knie, wat schrammen en schaafwonden en een hersenkneuzing. Reden genoeg om naar het ziekenhuis te gaan. Pas de ochtend erna wist ik pas wie ik was, waar ik was en werd mij verteld wat er gebeurd was. Enfin, ik werd wat opgelapt en kon weer naar huis. Wat ik mij toen niet realiseerde, maar nu wel, is dat toen pas de revalidatie begon: het normaal laten functioneren van mijn hersenen.

Geheugen en onthouden

Mijn kortetermijngeheugen was helemaal weg en dingen onthouden liep al helemaal niet zoals het hoorde te gaan. Dit heeft nogal eens voor vervelende situaties gezorgd. In de jaren na het ongeluk, mijn pubertijd, heb ik de gebreken voor lief genomen. Mijn kortetermijngeheugen werd steeds wat beter (lees: wat minder beroerd) en onthouden leek ook minder vaak te falen. Maar ik was er nog niet. Tot die tijd heb ik de oplossingen enkel bij mezelf gezocht. Ik moest het probleem met mezelf op zien te lossen. Zelfs de doorverwijzingen naar het psychiatrisch ziekenhuis negeerde ik. Eigenwijs.

Hulpmiddelen

Pas toen ik het huis uit ging ben ik naar geschikte hulpmiddelen gaan zoeken. Takenlijstjes, agenda bijhouden (agenda vullen ging prima, agenda raadplegen faalde keihard), administratie netjes ordenen, regelmaat aanbrengen. De komst van alle digitale applicaties (mail, agenda, todo-systemen, etc.) hebben mij hier absoluut veel bij geholpen. Ik ging met sprongen vooruit. Deze digitale hulpmiddelen gebruik ik nog steeds: GTD, Remember the Milk, afleiding reduceren, (cleandesk, minimaliseren), Google Calendar, etc. Ik heb het nodig.

En nu?

Het leven met een betrouwbaar systeem is heerlijk comfortabel. Mijn hoofd is leeg, en kan hersencapaciteit gebruiken voor dingen die er echt toe doen. Toch glipt er nog wel eens iets uit mijn hoofd. Dingen die door geen systeem gevangen kunnen worden. Dingen die ik meemaak of tegen me gezegd worden. De weg vinden of hoofdrekenen zijn soms een drama. Verder kan ik nadenken als ieder ander.
Tegelijkertijd ben ik ook sterker geworden. Sterker in het aanpakken en oplossen van problemen. In mezelf verbeteren. En in het genieten van wat het leven te bieden heeft (want wat een hersenkneuzing was, had zomaar eens een coma kunnen zijn).

Verhalenrugzak

Dit zijn van die dingen die je vormen. Het maakt van je wat je nu bent. En ik voel me zeker geen uitzondering op de gemiddelde mens. Iedereen draagt een rugzak met daarin dit soort verhalen.

“Oh, dus met een half uur later opstaan red je het ook nog? Zet dan de wekker een half uur later, dan kan je een half uur langer slapen.” Nee, dat gaat niet gebeuren. Dat half uur heb ik nodig. Dat zorgt ervoor dat ik mij niet hoef te haasten, voor rust en dat als ik mij iets verslaap er nog niks aan de hand is.

Dat ene half uurtje zorgt in vele opzichten voor een veraangenaming van de ochtend. Probeer het ook eens!

Sponsoring

Naast alle enthousiaste reacties kwamen er ook leuke sponsoringen mijn kant uit. Zo tweette de koffiespeciaalzaak Kaldi (@KaldiGouda): “@frankraterink leuk initiatief, houd me op de hoogte en wellicht verzorg ik de koffie wel!! #GoudseLentePicknick”. Door zaterdagdrukte lukte Kaldi het helaas niet meer om erbij te zijn.
Saskia Appelman (@Appeltje72) zorgde voor een sponsoring van picknickkleden en borden van Maaslander. Zelf sponsorde Saskia 120 stroopwafels. Fantastisch toch!

Gezelligheid

De hele middag is het lekker gezellig geweest. Dat kwam door het weer, dat ontzettend meezat. Maar op de eerste plaats natuurlijk door de leuke mensen die erbij waren. Zelf vind ik het bijzonder om te zien dat zoiets simpels als het organiseren van een picknick, zo enthousiast wordt ontvangen. Ik hoop ook dat deze gezelligheid bijdraagt aan het positieve beeld van Gouda, al is het maar een klein beetje. Want Gouda is een bijzonder leuke stad!

Krant

De Goudse Lente Picknick is ook bij de journalisten niet onopgemerkt gebleven. Zo kwam Marianka Peters van een locale Goudse krant foto’s maken. Ook Pim Mul van het AD kwam langs om de gezellige picknickers op de foto te zetten. Leuk, want zo zien er meer mensen wat voor leuks er in Gouda plaatsvindt.

Goudse Zomer Picknick

Na het succes van de Goudse Lente Picknick zou het leuk zijn als er een vervolg komt. En die komt er: de Goudse Zomer picknick. De datum wordt ruim van te voren bekend gemaakt op GoudaBruist.
“Over 10 jaar is de Goudse Picknick een begrip”, zei Maaike (@MKHNHT) tijdens de picknick. Ik zeg, en hopelijk jij ook, dat is een fantastisch streven!

Toch blijft het echte nut van deze incheck applicaties niet echt duidelijk. Je kan je afvragen of dat er wel is? Is er meer mogelijk dan enkel het spel element? De vraag is eigenlijk:

Hoe kan je Foursquare (of vergelijkbare applicatie) echt nuttig inzetten?

Graag nodig ik jou (en ook je vrienden) uit om hier eens over te brainstormen. Laat via een comment weten hoe jij hierover denkt en haak gerust aan bij ideeën van anderen. Misschien kunnen we samen wel iets enorm gaafs bedenken :)

De maand-regel

Het is plezierig om bij een project duidelijke grenzen in tijd te hebben. Bijvoorbeeld een duidelijke deadline of vooraf afgesproken tijd dat jij erbij betrokken bent. Wanneer je dit niet hebt verlies je gauw de focus en kan het project in een sukkelend tempo gaan verlopen. Daarom heb ik voor mezelf de volgende regel in het leven geroepen: “De komende maand ga ik hieraan werken/jou helpen”. Zo is er een duidelijke deadline (ook al is deze niet per se nodig). Het project kan met een maand verlengd worden wanneer het mij nog voldoende energie geeft en er in de maand erna voldoende tijd is. Van tevoren informeer ik natuurlijk de betrokkenen over deze ‘regel’.

Uren inplannen

Daarnaast ga ik de uren inplannen. Tot nu toe ging ik aan een project werken, wanneer het nodig was of wanneer ik er zin in had. Per project ga ik uren van tevoren inplannen en op die manier reserveren voor een project. Dit voorkomt ook dat er werkzaamheden vooruit worden geschoven en het project op een gegeven moment lijkt te bevriezen.

Kortom..

Grenzen stellen in tijd!

Ik negeerde het, zodat de man zich niet hoefde te schamen. Maar van binnen begonnen meteen tandwieltjes te draaien. Tandwieltjes met als voeding twee woorden: rond en grond. Zo ontstond een gedichtje.

Bespeeld door de trein,
zwaaide hij in ‘t rond.
Een wonder, zo fijn,
Gered van de grond.

Wat zou de man voor gedichtje over mij ontworpen hebben?

Persoonlijke favorieten

In de loop van de tijd heb ik heel wat bookmarklets geprobeerd. Veel zijn er ook weer gegaan. De set die ik nu heb en die erg goed bevallen wil ik graag met jullie delen (zie afbeelding hierboven):

• read: Maakt de huidige pagina beter leesbaar door gebruik te maken van Readable. Dit laat enkel de content zien en haalt de rest weg, zodat je je kunt focussen op het lezen. Bookmarklet instellen.
• ril: Slaat de huidige pagina op in Pinboard en markeert deze als ongelezen, zodat deze in een leeslijst komt te staan. Bookmarklet (popup opent, pagina wordt opgeslagen, popup sluit weer).
• pin: Slaat de huidige pagina op in Pinboard, nadat ik via een popup tags heb ingevoerd waarmee ik de pagina terug kan vinden. Bookmarklet.
• rss: Zoekt de rss-feed van de huidige pagina en stuurt deze naar Google Reader. Daar kan ik op subscribe klikken om de rss te volgen. Meer info (settings, goodies)
• mail: De huidige pagina mailen, met de pagina titel als onderwerp en de url als bodytekt. Bookmarklet.
• tw: Post de huidige pagina naar Twitter.app. Bookmarklet.
• fb: post de huidige pagina naar Facebook. Bookmarklet.
• nl: vertaald de huidige pagina naar het Nederlands. Bookmarklet.

De Bookmarklet’s kun je naar de bookmark balk slepen. Vanaf daar kan je ze hernoemen (rechtsklik, edit) en gebruiken.

Hallo frank,
ik ben serieus blij met het kijkje in je mailbox en de inrichting ervan.
Ik ben ermee aan de slag gegaan, nog wat alternatieve GTD inrichtingen bekeken, en mijn mail komt nu binnen in een superstructuur!
dus bedankt!

Daar werd ik zo vrolijk van. Dat zoiets simpels zo’n effect kan hebben, dat is toch gaaf!
Vandaar deze blogpost: een kijkje in mijn inbox.

Hoe ziet mijn inbox eruit?

Hieronder staat een screenshot van mijn inbox (Gmail). De 2 belangrijkste kenmerken zijn de GTD structuur en dat het clean overkomt. Wegens gevoelige data is deze uiteraard niet verder te vergroten, maar het geeft aardig weer hoe mijn inbox eruit ziet.

GTD structuur

Om een GTD structuur in Gmail te krijgen maak ik gebruik van labels en van multiple inboxes (een labs feature). Labels kunnen door middel van sneltoetsen snel aan een email toegevoegd worden. Door gebruik te maken van de multiple inboxes (meerdere inboxes in plaats van 1), krijg je een mooi overzicht van de GTD structuur.
Op de afbeelding hierboven zie je duidelijk meerdere inboxen (1 tot en met 5). In elke inbox staan emails met een bepaald label. Zo staan actions, waiting-for’s, scheduled’s en someday’s handig gegroepeerd.

1. Inbox en stuffbox. Hier komt alles binnen, en deze houd ik schoon.
2. Takenlijst (actions). Ik maak onderscheid tussen doe-taken en antwoordtaken. Dit zijn 2 verschillende labels. Mail waarvan de aktie minder dan 2 minuten duurt komt niet in deze lijst, maar wordt meteen gedaan (geen excuses verzinnen waarom het eventueel langer zou moeten duren).
3. Waiting-for- en delegatedlijst. Mail die ik verzonden heb en waarvan ik een antwoord verwacht krijgt een label ‘waiting for’. Mail met daarin een actie voor een ander die ik wil tracen krijgt het label delegated. Wanneer iemand antwoord op een ‘waiting for’, dan komt deze vanzelf in de inbox terecht.
4. Scheduledlijst. Email waarvan de actie op een bepaalde datum moet worden uitgevoerd of een deadline heeft krijgt het label ‘scheduled’. Naast het labelen zet ik de taak uit deze email in mijn todo systeem (Things). Wanneer een taak uitgevoerd is (gemarkeerd als done), dan verwijder ik het label ‘scheduled’. Het kan voorkomen dat iemand na het uitvoeren van een taak een antwoord wil. Dit maak ik duidelijk door naast ‘scheduled’ ook het label ‘antwoorden’ aan de email te hangen.
5. Somedaylijst. En om iets specifieker te zijn: items met het label: ‘research’ of ‘laten bezinken’. Webpagina’s of ideeën die ik naar mezelf mail krijgen een label ‘research’. Hiervan bepaal ik tijdens het verwerken van mijn inbox of dit een action moet worden of bijvoorbeeld een someday item in mijn todo systeem.

Clean

Binnen Gmail heb ik zo veel mogelijk afleiding geëlimineerd. Zo kan ik mij beter focussen. Wat ik daarvoor heb gedaan is het volgende:

• Thema Minimalist geselecteerd.
• Interface opschonen door middel van Minimalist for Gmail. Deze haalt bijvoorbeeld de chat en invite friends. Verder schoont deze de header en footer op. Alles wat je op wilt schonen aan de interface is apart instelbaar.
• Labels netjes ordenen en gebruik maken van ‘Nested labels’ (labs feature). Onnodige labels verwijderen en labels voor archief onder ‘more’ verbergen.

Experimenteel

Wat ook opvalt is het ontbreken van het zoekveld bovenin. Deze heb ik momenteel vervangen door CloudMagic. Daarmee kan je razendsnel alle mail doorzoeken op trefwoorden. Als je gewend bent gebruik te maken van Gmail’s queries als ‘label:familie AND is:unread AND has:attachments’, daar is CloudMagic minder geschikt voor.

Hulp

Inmiddels werk ik al teen tijdje met deze setup. Het werkt erg plezierig. Heb je hulp nodig met jouw systeem, het opstellen ervan of heb je gewoon een vraag? Stel ze, ik help je graag!

Zou het dan niet fantastisch zijn om iemand tijd cadeau te doen? Gewoon zomaar, voor een verjaardag of bij een zoveel-jaar-in-dienst-zijn. Gewoon een uurtje. Of misschien twee. Of voor de hele gulle mensen een hele middag. De gelukkige die ‘de tijd krijgt’, heeft vast wel een klusje die tijd kost en dat bij iemand anders neer kan leggen, zodat hij of zij ineens extra tijd heeft voor iets anders.

Tijd, een heel mooi cadeau.

Waarom doe ik dit eigenlijk?

• Om tijd te besparen. Wanneer je email verwerkt neemt dit niet alleen de tijd in beslag van het verwerken zelf, maar ook van de afleiding die er elke keer bij komt kijken. Door het 1 maal per week te doen zorg ik voor minder afleiding en dus voor tijdsbesparing.
• Focus. Doordat ik nu niet meer met email door mijn hoofd maal, heb ik meer gedachten vrij voor dingen die er nu echt toe doen. Ik kan mezelf beter focussen.
• De baas over mijn (kostbare) tijd. Ik bepaal nu zelf wanneer ik met mijn email bezig ga in plaats van dat ik wordt ‘geroepen’ door notifiers of alerts.

Haast!

Zit er haast achter een email? Dan kan de mailer mij altijd even attenderen op zijn email via sms (0641546530) of via Twitter (@frankraterink). Iedereen die mij een email stuurt krijgt dit ook in een autoresponder (automatisch email antwoord) te zien.

Maandag

Of de maandag de juiste dag is om mijn email te verwerken ga ik achterkomen. Misschien dat een andere dag meer idealer is. Suggesties en motiveringen zijn van harte welkom!

Hoe doe je dat?

1. Zorg dat je een ontspannen gezichtsuitdrukking hebt met een kleine glimlach.
2. Neem gecontroleerde, regelmatige stappen en loop in soepele lijnen.
3. Zorg voor een regelmatige ademhaling.
4. Wees je bewust van alle drukke, gestresste en haastende mensen om je heen.

Hoe kom je tot rust?

Door bovenstaande aanpak ontstaat er een enorm constrast met de gehaaste mensen om jou heen. Hierdoor krijg jij het gevoel vele malen rustiger te zijn dan ‘normaal’ (dan de mensen om jou heen). Dit kan zorgen voor een heerlijk rustig gevoel. Je voelt je alsof je de wereld aankunt!!

Ik doe dit altijd wanneer op drukke stations loop en dat werkt heerlijk. Maar je kunt het ook op andere plekken proberen waar haastend en gestressd Nederland zich verzameld.