Dit zijn de dudes op de kantelen van het Gravensteen, vorig jaar (en dus met baard):

En dit zijn de jongens met hun vroegere compagnon de route ‘Bon Iver’:

Het is met een akoestische versie van bovenstaand ‘Worried mind’ (track 5 van hun weergaloos album ‘Gather, form and fly’) dat deze grote groep gisteren een erg geslaagde concertavond afsloot en wel staand tussen het publiek, met de jongens van Geppetto als a capella begeleiding. Love them.

Ja, Remi. Toen jij zo een 18 maanden was luisterde iedereen naar Michael Jackson en begon je hier en daar cassettespelers te zien … en dan is het ineens allemaal snel veranderd. Moeha.

Ik leerde de band kennen in 2004, via de door Devendra Banhart samengestelde underground folk compilatie The Golden Apples of the Sun, een intussen tot  klassieker uitgegroeide bloemlezing met 20 nummers op van bands en performers die het inmiddels stuk voor stuk hebben gemaakt. Sindsdien houd ik alle releases van Vetiver nauw in de gaten. Dit jaar kwam hun vijfde langspeler uit, het warm aanbevolen The Errant Charm.

Vetiver – The Errant Charm from Yours Truly on Vimeo.

Dit is de eerste single van het nieuwe album:

Blijven volgen die jongens (en meisje), want ze hebben nog heel veel noten op hun zang en dat is alleen maar goed nieuws te noemen.

Al een paar jaar volg ik de blog van de in Seattle werkende Japanse kunstenaar-graficus Junichi Tsuneoka, Stubborn Sideburn. Zijn op tekens gebaseerde illustraties verrassen me keer op keer en spreken me enorm aan. Zijn ontwerpen zijn complex en multifunctioneel: we vinden ze terug op posters, websites, skateboards, iPhone- en iPadhoezen, cd’s, boeken, logo’s, etc., maar hij heeft ook solotentoonstellingen met groter werk.

Zelf omschrijft hij zijn stijl als “California Roll Stylie”:

It is a result of both visual and conceptual fusion of Japanese pop culture and U.S. urban culture.

Junichi heeft ook een Tumblr en Flickr. Op zijn site kan je ook T-shirts en prints kopen. Checken die handel. Ik blijf hem volgen.

Hier enkele impressies:

Hier is iets om naar uit te kijken: een animatiespeelfilm geschreven en geregisseerd door de onnavolgbare Dash Shaw, die we kennen van de strips Bottomless Belly Button en Body World (het meest experimentele en bevreemdende stripverhaal dat ik ooit las of lees jij regelmatig strips waar je het boek een kwartslag moet draaien omdat de tekeningen verticaal staan en waar je een soort grondplan moet volgen om het verhaal samen te stellen?). Shaw houdt sinds september 2010 een productieblog bij, waar hij regelmatig korte films op plaatst, of fragmenten en storyboards die een tipje van de sluier lichten. Hierboven alvast een veelbelovende teaser.

Zaterdag gingen we eten in Wenduine met een koppel vrienden die één van die vervloekte Vivaboxen hadden gekregen. Net achter de dijk ligt het restaurant Four et Fourchette, een piepklein etablissement dat we hadden uitgekozen in een reeks over ‘Extreem eten’ (de eigenaar zelf weet niet waarom zijn eethuis net in die lijst is opgenomen). Wat meteen opvalt als je Four et Fourchette binnenstapt, is niet zozeer het aroma van de lekkere geuren dat je tegemoetkomt vanuit de open keuken, noch de aangename kleuren van de vloer, maar vooral het dubbele donkerblauwe Aga-fornuis. Een echt prijsdier, waarop de chef – zo bleek achteraf – nagenoeg al onze menu’s heeft klaargemaakt. Het restaurant is zoals gezegd erg klein (slechts 14 couverts), maar wint hierdoor juist aan gezelligheid en knusse charme. En, niet onbelangrijk, de bediening is er zo persoonlijk als maar kan zijn: je wordt namelijk bediend door de chef zelf, een sympathieke in Brussel wonende Bruggeling. Het eten zelf was overheerlijk, met vakkennis klaargemaakt en mooi gepresenteerd. Ik nam een menu à € 38 met aangepaste wijnen (een frisse Chileense Chardonnay die zich makkelijk laat wegdrinken deze keer). Als voorgerecht kreeg ik gegrilde scampi’s met een paprikasausje, kangoeroesteak met béarnaisesaus en seizoensgroenten als hoofdgerecht en om af te sluiten een niet te versmaden sabayon. Ann nam hetzelfde menu maar in plaats van het Australische buideldier kreeg ze een naar verluidt heerlijke zeebaars voorgeschoteld. Bovendien waren we die avond de enige klanten: de andere Vivaboxers waren waarschijnlijk door het slechte weer simpelweg niet komen opdagen. We komen zeker nog eens terug… Een aanrader, zoals dat dan heet.

Ik gebruik bovenstaand tafeltje sinds een paar dagen. Wil hier even melden dat ik er enorm blij mee ben. Het is onwaarschijnlijk handig, zeker voor een Oblomov als ik, want lezen doe ik bijna uitsluitend in bed. Ook schrijven, surfen of naar een film kijken op de laptop zijn niet langer een helse taak, maar een waar en vooral comfortabel genoegen. Een tevreden klant, dus. Bij ‘Amatsoon poenkt dee euh’ kan je het volledig in bamboehout gemaakte kleinood bestellen, mét gratis levering. Ganz toll!