tag:blogger.com,1999:blog-36703172469993883892011-11-28T09:08:55.910+09:00. . . ေသာၾကာ စာမ်က္ႏွာ . . .ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.comBlogger29125tag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-12755580264949730902009-06-19T23:32:00.000+09:002009-06-19T23:34:56.905+09:002009-06-19T23:34:56.905+09:00ကဲ Iphone ခ်စ္တဲ့ကိုိကိုမမတို႔ကို သတင္းေလးတစ္ခုေပးပါရေစ။ သိၿပီးသားဆိုရင္လဲအရင္ႀကိဳေတာင္းပန္ထားမယ္ေနာ္။ Iphone သံုးတဲ့သူမ်ားအေနနဲ႔ Apple ရဲ႕ App Store ကေနၿပီးေတာ့ Iphone အတြက္ Application မ်ဳိးစံုကို download ခ်သံုးရတယ္ဆိုတာသိၿပီးျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ဳိ႕ေသာ user မ်ားအေနနဲ႕ 3rd party application ေတြကို ဘယ္လိုရယူသံုးစြဲႏိုင္သလဲဆိုတာသိမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္းလက္တို႔တဲ့အေနနဲ႔ ဒီပိုစ့္ေလးတင္လိုက္ရတာပါ။ 3rd party application ဆိုတာဘာလိုဟာမ်ဳိးကိုေျပာတာလဲလို႔ေမးရင္ Apple ရဲ႕ တရား၀င္ App Store ကေနၿပီးေတာ့ရယူတာမဟုတ္တဲ့အျခားေသာ Application မ်ားကိုေခၚျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ 3rd party application ေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ <br /><br/><span id="fullpost"><br />Free application ေတြပါပဲ။ App store ထက္သာတဲ့ အခ်က္က ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ Application မ်ားရွိလို႔ပါပဲ။ ဥပမာအေနနဲ႔ App store မွာ ဘယ္လိုမွမရႏိုင္တဲ့ video recorder လိုမ်ဳိး application ေတြက 3rd party ေတြမွာပဲရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ iphone user ေတြဟာ jailbreaker software ေတြနဲ႔ 3rd party application ေတြကို download ရယူႏိုင္တဲ့ installer , cydia တို႔လိုမ်ဳိး application downloader ေတြကို iphone ထဲကိုသြင္းၾကပါတယ္။ အခု ျမန္မာက iphone user ေတြလဲစိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ ေအာက္မွာေပးထားတဲ့ ဖိုင္ႏွစ္ခုကို ေဒါင္းလုပ္လုပ္ၿပီးလြယ္လြယ္ကူကူနဲ႕ application ေတြရယူႏိုင္ပါၿပီ။<br />Quickpwn software(to make jailbreak)<br />http://ifile.it/18970m2<br />Iphone latest firmware (2.2.1 H511)<br />http://appldnld.apple.com.edgesuite....a_Restore.ipsw<br /><br />Quickpwn နဲ႔ iphone firmware ကို download လုပ္ၿပီးၿပီဆိုရင္ေတာ့ ေအာက္ပါအတိုင္းျပဳလုပ္ပါ။<br />၁။ quickpwn setup ကို run ပါ<br />၂။ Iphone နဲ႔ computer ခ်ိတ္ဆက္ၿပီးျဖစ္ပါေစ။<br />၃။ ပထမဆံုးေပၚလာတဲ့ quickpwn program page မွာ next ကိုႏွိပ္ပါ။<br />၄။ သင္ေဒါင္းလုပ္လုပ္ထားေသာ iphone firmware ကို browse တြင္ရွာေပးလိုက္ပါ။<br />၅။ iphone recovery state အတြက္ ေခတၱေစာင့္ပါ။<br />၆။ Home button ကိုႏွိပ္ထားပါဟုေျပာလွ်င္ မလႊတ္တမ္းဖိထားပါ။<br />၇။ power button ႏွင့္ home button ပူးတြဲဖိႏွိပ္ထားပါဟုေျပာလွ်င္ ယခင္ home button နွိပ္ထားေသာ လက္ကိုမျဖဳတ္ပဲ power button ပါထပ္ႏွိပ္ထားေပးပါ။<br />၈။ power button ျဖဳတ္ၿပီး home button သာ ႏွိပ္ထားပါဟုေျပာလွ်င္ home button ႏွိပ္ထားေသာလက္ကိုသာဆက္လက္ဖိထားပါ။<br />၉။ jailbreak successful ဟုျပပါလိမ့္မည္။ သင့္၏ဖုန္း restart လုပ္ေနပါၿပီဟုေျပာလွ်င္ home button ႏွိပ္ထားေသာလက္ကိုလႊတ္ႏိုင္ပါၿပီ။<br />၁၀။ ဖုန္း restart ျပန္တက္လာလွ်င္ home screen မွာ cydia , installer , quickpwn icon အသစ္ ၃မ်ဳိးကိုျမင္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />cydia မွာ videorecorder3g ဟုရိုက္ၿပီး iphone တြင္ video ရိုက္ရန္ application ကိုရွာႏိုင္ပါသည္။<br />videorecorder3g application မွာ free ware မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္တြင္ရွိေသာ registeration code မွာ xumiqdikni ျဖစ္ပါတယ္။ စစအသံုးျပဳျခင္းမွာ registration code ရိုက္ေပးလိုက္ပါ။ case sensitive ျဖစ္ပါသျဖင့္ ေရွ႕ဆံုး x မွာ အေသးျဖစ္ရန္ဂရုစိုက္ပါ။ အျခားေသာ 3rd party application မ်ားကိုေတာ့ ကိုယ္တုိင္ရွာကာအသံုးျပဳၾကပါ။ cydia ေကာ installer ပါ application downloader ေတြပါပဲ။<br />အားလံုး iphone ကိုင္ရင္စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။ <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-1275558026494973090?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2009/06/iphone-3g.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-9055212704749309832009-02-02T22:07:00.011+09:002009-02-02T22:25:58.541+09:002009-02-02T22:25:58.541+09:00အားလံုးအိပ္မက္ဆိုးက ႏိုးထသင္႔ေနပါျပီ မႏိုးၾကေသးပဲဆက္လက္မက္ေနအံုးမယ္ဆိုရင္ျဖင္႔ ေနာက္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ရင္ေလးစရာေကာင္းေနလို႔ပါ။ဘာအတြက္ေၾကာင္႔ႏွစ္၄၀ေက်ာ္ ၅၀နီးပါၾကာေအာင္ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ တိုက္ခိုက္ဖက္ျပိဳင္ေနၾကတာလဲဆိုတာနားမလည္ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ရပါတယ္။လူၾကီးေတြကိုတိုင္က<br />တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးဆိုေနာက္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကလည္းတစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳး မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြျဖစ္လာမွာျဖစ္တဲ႔အတြက္ စည္းလံုးၾကဖို႔စဥ္းစားသင့္ပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘိုးဘြားေတြကအသက္နဲ႔ရင္းျပီးႏိုင္ငံကိုတည္ေထာင္ေပးသြားတာပါဒါကုိထိန္းသိမ္းရံုပဲလုိတဲ႔<br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ကမထိန္သိမ္းႏိုင္ဘူးဆိုဘိုးဘြားေတြမ်က္ႏွာကိုအိုးမဲသုတ္ရာၾကသလိုႏိုင္ငံတကာအလယ္မွာ<br />ရွက္စရာေကာင္းလွပါတယ္.ခုေတာ့ကိုယ့္အမ်ိဳးသားေရးျပသာနာကိုတစ္ပါးသူဆီအကူအညီေတာင္းခံေနရသည္မွာ<br />ရွက္စရာေကာင္းသလုိကိုယ္႔အမ်ိဳသားခ်င္း စည္းလံုးစြာလုပ္ကိုင္ႏိုင္စြမ္းမရွိေၾကာင္းျပသေနသကဲ့သို႔ရွိေနသည္။ယခုခ်ိန္တြင္ မည္သူ႔ကိုမွ် အျပစ္တင္စကားမေျပာလိုပါ ညီအကိုေမာင္ႏွမ တိုင္းရင္းသားအားလံုးစည္းလံုးစြာနဲ႔ျျပည္ေထာင္စုအဓြန္႔ရွည္တည္တန္႔ဖိုိ႔ၾကိဳးစာၾကပါရန္တိုက္တြန္းးခ်င္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ္သိလုိက္ရသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ အမ်ိဳးသားေရးဟာ တိုင္းရင္းသားခ်င္းပြင့္လင္းစြာထုတ္ေဖာ္လုပ္ေဆာင္ခ်င္းမရိွေသာေၾကာင္႔ဟုထင္ျမင္မိပါသည္။ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔၏<br />ထံုးတမ္းစဥ္လာအတို္င္းေရွ ႔ကဦးေဆာင္မလုပ္ႏိုင္ၾကပဲအပစ္တင္္ကဲ႔ရဲေနၾကျခင္းကမ်ားသည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။မည္သည္႔ဖက္မွတထစ္ခ်မလိုက္လိုပါ သို႔ေသာ္ လူထုအတြက္စဥ္းစားေသာ ကိုယ္စားျပဳေသာအဖြဲ႔စည္းကိုမူေထာက္ခံအားေပးရမည္ျဖစ္သည္။ ညီအကိုေမာင္ႏွမသားခ်င္း ေသြးေခ်ာင္းစီးေနေသာ အျဖစ္မ်ိဳးမွေရွာင္ၾကဥ္သင္႔ၾကပါျပီ။ ထိုသို႔ေဆာင္ရြက္ရန္အတြက္ မူဝါဒတစ္ခ်ိဳ ႔ ခ်မွတ္ရန္လိုအပ္ပါသည္။ ၎မွာ ၁. လက္ရိွျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိေသာ ျပသာနာမ်ားစြာအတြက္ တရားခံရွာျခင္းထက္ အားလံုးစုေပါင္းကာအေကာင္းဆံုးႏွင့္လုပ္ကိုင္ရန္အဆင္ေျပဆံုးယာရီမူဝါဒခ်မွတ္ရန္။ ၂. ၎မူဝါဒကို အေျခခံျပီး ယာယီေခါင္းေဆာင္ေရြးခ်ယ္ရန္ ၃.သက္ဆိုင္ရာတိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ားအားလည္း တာဝန္ခြဲေဝကာ ေပးအပ္ရန္။ ၄. အၾကမး္ဖက္မွုႏွင့္ တစ္ဦးတည္း အာဏာခ်ဳပ္ကိုင္ထားမွုကိုတားဆီးရန္္႔္။၅.ႏိုင္ငံတြင္လက္နက္ကိုင္စစ္တပ္္အဖြဲ႔စည္းတစ္ခုသာ ထားရွိရန္။၆.ၾကားေနေသာ ႏိုင္ငံၾကားေရးမူဝါဒထားရွိရန္္။ ကၽြန္ေတာ့တြင္မည္သည္႔အေတြ႔ၾကံဳ မွမရိွေသာ္ျငားလည္း မိမိ၏ကိုယ္ပိုင္ ထင္ျမင္ခ်က္ကို မွ်ေဝခ်င္ေသာ စိတ္သက္သက္ျဖင္႔္သာေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္က်ိဳးထက္ တစ္မ်ိဳးသားလံုးအတြက္ ေခါင္းေဆာင္ႏိုင္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလို ေခါင္းေဆာင္းမ်ိဳးျမန္မာ႔ရာဇဝင္ တြင္ထပ္မံ ေပၚထြက္လာေစခ်င္ေသာ ဆႏၵျဖင္႔ ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-905521270474930983?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေန၀န္းနီhttp://www.blogger.com/profile/04612337167109457723noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2009/02/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-84314250191142486812009-01-25T06:43:00.001+09:002009-01-25T06:45:30.347+09:002009-01-25T06:45:30.347+09:00ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းက အတန္းထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ စာအုပ္ကိုယူၿပီး ပံုေတြဆြဲမိပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းက ဆရာမကိုတိုင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုေခၚၿပီး ဆံုးမပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ သူတပါး ထိခိုက္မယ့္ ကိစၥမ်ဳိးကို အတတ္ႏိုင္ဆံုးေရွာင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆရာမေျပာခဲ့တဲ့ စကားေလးက “ကိုယ့္မႀကိဳက္တဲ့ အျပဳမူကို သူတပါးအေပၚမွာလဲ မလုပ္ပါနဲ႔တဲ့”။ အခုဆရာမ ဆံုးမခဲ့သလို ဆံုးမေပးဖို႔ ကိစၥေပၚလာပါၿပီ။ အရင္တေလာက Online Movie ဆိုဒ္ႏွစ္ခု စကားမ်ားရန္ျဖစ္ၾကၿပီး လူငွား႐ိုက္ဖို႔ေလာက္ထိျဖစ္ခဲ့တာကိုမွတ္မိမယ္ထင္ပါတယ္။ မသိတဲ့သူေတြကိုလဲ <span id="fullpost"><br />အက်ဥ္းေလးေလာက္ေျပာျပပါမယ္။ Burmese classic မွ Movies ေတြကို Free Myanmar Vcd မွ ကူးယူျပသတာေၾကာင့္ BC ပိုင္ရွင္မွ FMV ပိုင္ရွင္ကို မကူးယူဖို႔ေျပာၾကတဲ့ေနရာမွာ FMV ဘက္ကလိုက္နာျခင္းမရွိလို႔ လူငွား႐ိုက္မယ္ဆိုတဲ့အထိျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္FMV ဘက္ကလြန္တယ္လို႔ျမင္ခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ ႏွစ္ဦးလံုးအတူတူနဲ႔အႏူႏူေတြပါပဲလို႔သိလိုက္ရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ BC ကလဲ သူမ်ားဆီက ခိုးယူထားတာေတြရွိေနလို႔ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ မေန႔က mmgeeks ဆိုဒ္မွာ ဝင္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ သတင္းတစ္ခုကိုေတြ႔လိုက္တယ္။ User: Thet Htwe တင္ေပးထားတဲ့သတင္းေလးပါ။ BC ကစာအုပ္စင္က႑မွာရွိတဲ့ စာအုပ္ေတြက အျခား Free E-books ဆိုဒ္ေတြက ရယူထားတဲ့စာအုပ္ေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့ စာအုပ္ေတြကို သူတုိ႔ကိုယ္ပိုင္ တံဆိပ္ေတြတပ္လိုက္ပါတယ္။ ရွင္းရွင္းေလးပါ သူမ်ားစာအုပ္ကိုသူ႔စာအုပ္လုပ္တယ္ေပါ့။ အေၾကာင္းျပခ်က္ေပးထားတာက မသမာသူမ်ား စီးပြားျဖစ္ေရာင္းခ်လို႔မရေအာင္ပါတဲ့။ မသမာသူဆိုတာ ဘယ္သူ႔ကိုေျပာတာလဲမသိဘူး။ သူ႔ကိုယ္သူေျပာတာမ်ားလားပဲ။ သူ ခိုးယူထားတဲ့ စာအုပ္ေတြမွာ အရင္ကတည္းက သက္ဆိုင္ရင္ စာအုပ္ပိုင္ရွင္မ်ားရဲ႕ တံဆိပ္ေတြပါၿပီးသားပါပဲ။ အဲဒါကို သူတို႔က စာအုပ္ရဲ႕ header နဲ႔ footer မွာ သူတို႔ တံဆိပ္ေတြ အစားထိုးလို႔ရေအာင္ software ေတြသံုးၿပီး တကူးတက လုပ္ထားတာက ေစတနာေတြလို႔ေျပာမလား။ ကိုယ္ မႏွစ္သက္တဲ့ အျပဳအမူေတြကို သူမ်ားအေပၚမလုပ္ပါနဲ႔ဆိုတဲ့ စကားေလးကို BC မွ တာဝန္ရွိသူေတြကိုေျပာျပမယ့္သူ မရွိၾကဘူးထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ ဒီေနရာကေနေျပာလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ေနာင္ အဲဒီလို ကိစၥမ်ဳိးေတြမလုပ္မိပါေစနဲ႔လို႔ ေစတနာနဲ႔ သတိေပးလိုက္ပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ Online မွာ နာမည္ပ်က္သြားပါလိမ့္မယ္။<br /><br />Original news: http://www.mmgeeks.org/forum/viewtopic.php?f=90&t=1182<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-8431425019114248681?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2009/01/blog-post_25.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-88307609548238022602009-01-19T12:47:00.009+09:002009-01-19T13:05:39.148+09:002009-01-19T13:05:39.148+09:00ဒုတိယကမာၻစစ္ အတြင္းက ျမန္မာျပည္ကိုဝင္ေရာက္လာခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္ဘုရင့္တပ္မေတာ္ရဲ႕ရက္စက္မႈေတြကို႐ိုက္ျပထားတာပါ။ ထိုအခ်ိန္က ျမန္မာျပည္ အေျခအေနေတြကိုလဲ႐ိုက္ျပထားတာပါတယ္။ ၾကည့္သင့္တဲ့ Video ေလးမို႔ျပန္လည္ေဝငွလိုက္ပါတယ္။<br /><br /><object allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/p/8FB7A782AEF0C2DA" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"/><embed src="http://www.youtube.com/p/8FB7A782AEF0C2DA" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="500"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-8830760954823802260?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2009/01/blog-post_19.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-14503490238858372252009-01-17T22:41:00.000+09:002009-01-17T22:42:30.450+09:002009-01-17T22:42:30.450+09:00ေလာင္စာဆီတြင္ ၾကက္ဆူဆီတစိတ္တပိုင္းမွ် ေရာေႏွာထားသည့္ စက္သံုးဆီျဖင့္ ေမာင္းႏွင္ခဲ့သည့္ ခရီးသည္တင္ ေလယာဥ္ပ်ံတစ္စင္း၏ စမ္းသပ္ပ်ံသန္းမႈကို နယူးဇီလန္ ေလေၾကာင္းလိုင္းက ေအာင္ျမင္စြာ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ ကမာၻ႕ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးအတြက္ အနာဂါတ္ကာလ စြမ္းအင္ထုတ္လုပ္မႈတြင္ ဇီ၀ေလာင္စာမ်ား အစားထိုးသံုးစြဲႏိုင္ေရး ရည္ရြယ္ခ်က္၏ အေရးပါေသာ ေျခလွမ္းတစ္ခုအျဖစ္ စမ္းသပ္ပ်ံသန္းခဲ့ေသာ အဆိုပါ ဘိုးအင္း 747-400ေလယာဥ္တြင္ jatrophaေခၚ ၾကက္ဆူေစ့မွရရွိေသာ ဆီတစ္၀က္ႏွင့္ A1အဆင့္ရွိ ေလယာဥ္ဆီတစ္၀က္တို႔ကို ေရာေႏွာၿပီး ေလာင္စာအျဖစ္ အသံုးျပဳခဲ့ရာ (၂)နာရီၾကာျမင့္ေသာ ခရီးစဥ္ကို ေခ်ာေမာစြာ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း နယူးဇီလန္ ေလေၾကာင္း အာဏာပိုင္မ်ားက ေၾကညာခဲ့သည္။<br /><br/><span id="fullpost"><br /><br /><br />အုတ္ကလန္တြင္ ၿပီးခဲ့ေသာ သီတင္းပါတ္အတြင္းက အစမ္းပ်ံသန္းခဲ့သည့္ ရလဒ္မ်ားအားလံုး ေက်နပ္စရာျဖစ္ေၾကာင္း ေလယာဥ္မွဴး ေဒးဗစ္ေမာ္ဂန္က ဆိုသည္။ ယခုေလာင္စာအား အသံုးျပဳပ်ံသန္းေနစဥ္ ဆီစနစ္ေရာ၊ အင္ဂ်င္ပိုင္းတြင္ပါ ခၽြတ္ယြင္းမႈ တစံုတရာ မေတြ႕ခဲ့ဟု ၎က ေျပာၾကားသြားသည္။ ယခုကဲ့သို႔ ဇီ၀စြမ္းအင္သုံး ေလာင္စာဆီမ်ား အသံုးခ်လာျခင္းျဖင့္ ေလထုညစ္ညမ္းမႈကို ျဖစ္ေပၚေစသည့္ ကာဗြန္စြန္႔ထုတ္မႈမ်ား ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္မည္ဟု ပညာရွင္မ်ားက ေျပာဆိုထားသည္။ ဒုတိယမ်ိဳးဆက္ ဇီ၀ေလာင္စာမ်ားဟု သတ္မွတ္ထားေသာ ၾကက္ဆူဆီသည္ သမားရိုးက် အီသေနာကဲ့သို႔ ဇီ၀ေလာင္စာမ်ားထက္ အသံုးတြင္က်ယ္ႏိုင္မည္ဟု သိပၸံပညာရွင္မ်ားက ေမွ်ာ္လင့္ထားၾကၿပီး (၂၀၁၇)ခုႏွစ္တြင္ ကမာၻေပၚရွိ ေလယာဥ္မ်ားအားလံုး ဇီ၀စြမ္းအင္ျဖင့္ ပ်ံသန္းႏိုင္ေရး ဦးတည္ေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဇီ၀စြမ္းအင္မ်ား သံုးစြဲမႈ ျမင့္တက္လာလ်င္ သီးႏွံစိုက္ခင္းမ်ားအတြင္း အစားအေသာက္အတြက္ထက္ ေလာင္စာအတြက္ ဦးစားေပးကာ စိုက္ပ်ိဳးလာျခင္းျဖင့္ ကမာၻ႕စားနပ္ရိကၡာ ထုတ္လုပ္မႈအတြက္ ထိပါးမႈအခ်ိဳ႕ ရွိလာႏိုင္ေၾကာင္းလည္း ေ၀ဖန္မႈမ်ား ထြက္ေပၚေနဆဲျဖစ္သည္။<br /> <br />မူလသတင္းစဥ္ - Planet <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-1450349023885837225?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2009/01/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-43371004203189684822008-12-28T09:05:00.002+09:002008-12-28T09:12:38.269+09:002008-12-28T09:12:38.269+09:00ကၽြန္ေတာ္စာမေရးျဖစ္တာၾကာပါၿပီ။ မအားတာရယ္ ေရးစရာအေၾကာင္းမရွိတာနဲ႔မေရးျဖစ္တာ အခုဆို ၃ပတ္ေလာက္ရွိေရာေပါ့။ ဒီၾကားထဲမွာ သူမ်ားေတြေရးထားတာကိုပဲေလွ်ာက္ဖတ္ၿပီး ပညာယူေနခဲ့တယ္ေလ။ အခုေရးဖို႔အေၾကာင္းဖန္လာေတာ့လဲ မရ ရတ့ဲအခ်ိန္ဆြဲထုတ္ၿပီးေရးျဖစ္တာ။ ဒီတေလာ ဘေလာခ့္ေတြေပၚမွာ ထူးထူးျခားျခားျဖစ္ေနတဲ့ သတင္းေလးက <b style=""><span style="color:blue;"><a href="http://mmblogpress.com/about-us/">ဘေလာခ့္အကယ္ဒမီ</a></span></b><span style="color:blue;"> </span><span style="color:black;"><span style=""> </span><span style=""> </span>ေပးပ</span>ပြဲက်င္းပမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေလးပါပဲ။ အဲဒီ အကယ္ဒမီေပးပြဲကို <b style=""><span style="color:blue;"><a href="http://mmblogpress.com/">MBA</a></span></b> လို႔ေခၚတဲ့ အဖြဲ႔က ကမကထျပဳလုပ္က်င္းပေပးမယ္လို႔သိရပါတယ္။<br /><span id="fullpost">အေသးစိတ္ကိုေတာ့ <b style=""><span style="color:blue;"><a href="http://mmblogpress.com/to-vote/">ဒီမွာ</a></span></b> ပဲၾကည့္လိုက္ၾကပါဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ေရးမယ့္အေၾကာင္းက အဲဒီအကယ္ဒမီေပးပြဲ အတြက္ လူေတြဘယ္လို ေဝဖန္ၾကလဲဆိုတာကိုပါ။ ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ <b style=""><span style="color:blue;"><a href="http://drlunswe.blogspot.com/2008/12/mmblogpresscom.html">ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ</a></span><span style="color: rgb(255, 204, 0);"> </span></b>ရဲ႕ဘေလာခ့္မွာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္တိုက္ခိုက္ထားတာေတြ႕ရပါတယ္။ ေဒါက္တာအမည္တပ္ၿပီး မိန္းမလိုမိန္းမရ အေရးအသားနဲ႔ ျမန္မာစာကိုသံုးထားတဲ့အသံုးအႏႈန္းေတြက ဘေလာခ့္ေပၚမွာ ထမိန္စြန္ေတာင္ဆြဲၿပီး ဆဲေနတဲ့ ငါးစိမ္းသည္တစ္ေယာက္အလား ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီစာေေရးသူကိုမသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အသက္ႀကီးပိုင္းထဲက ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးျဖစ္မယ္လို႔ေတာ့ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လို႔ လူငယ္တစ္ဦးေတာင္မေရးဝင့္တဲ့ အေရးအသားေတြကိုျမင္ရေတာ့ အေတာ့္ကိုအံ့အားသင့္သြားပါတယ္။ ေဝဖန္တယ္ဆိုတာကေတာ့ လူတိုင္းလုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိတဲ့ အလုပ္တစ္ခုပါ ဒါေပမယ့္ ေဝဖန္တဲ့ေနရာမွာ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ေဝဖန္ခ်က္ေတြသာ အလုပ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာေမ့မထားသင့္ပါဘူး။ ေဝဖန္တာနဲ႔ ဆဲေရးတာကို ကြဲျပားသင့္တဲ့ အသက္အရြယ္ရွိမယ္လို႔လဲထင္ပါတယ္။ <p></p> <p class="MsoNormal">ေနာက္ထပ္ၿပီးေတာ့ အဲဒီပိုစ့္မွာ ေရးထားၾကတဲ့ အခ်ဳိ႕ေသာသူမ်ားရဲ႕ Comments ေတြမွာလဲ မဆီမဆိုင္ ေဝဖန္ထားၾကတာကိုေတြ႔ရတယ္။ <b style=""><span style="color:blue;">MBA</span></b> က အေခ်ာင္ ဒိုင္ပင္ထိုးၿပီး ဘေလာခ့္ေလာကမွာ ဆရာလုပ္ခ်င္တာတဲ့ <b style=""><span style="color:blue;">MBA</span></b> ကို ကၽြန္ေတာ္မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ဘေလာခ့္ ေလာကမွာဆရာလုပ္ခ်င္ေနတာလို႔စြပ္စြဲရေလာက္ေအာင္ ဘေလာခ့္ေလာက ကေရာဘယ္ေလာက္နာမည္ႀကီးလို႔လဲဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘေလာခ့္ကာ တစ္ေယာက္အေပၚအျမင္ေတြကို သိခ်င္ရင္ <b style=""><span style="color:blue;"><a href="http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_20.html">ဒီမွာ</a></span></b> ဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒါေလးဖတ္ၿပီးရင္ ဘေလာခ့္ကာ ဆိုတာဘာမွမဟုတ္မွန္းသိၾကမွာပါ(ဘေလာခ့္ကာဆိုတာဘာႀကီး ညာႀကီးဆိုၿပီးထင္ေနၾကသူမ်ားအတြက္သာ)။ ဆုေပးတဲ့အဖြဲ႔ေတြကိုသာ ဒိုင္ပင္ပစ္ဝင္္ အေခ်ာင္ ဆရာဝင္လုပ္ခ်င္ေနတာလို႔ထင္ေနရင္ <b style=""><span style="color:blue;">ႏိုဘယ္</span></b>ဆုကိုေရာ ဘယ္လိုသတ္မွတ္မလဲ။ <b style=""><span style="color:blue;">ႏိုဘယ္</span></b>ဆုမရွိလဲ လူေတြကသူ႔ဘာသာ တီထြင္ေဖၚထုတ္ေနၾကမွာပဲမဟုတ္လား။ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားမရတာက ျမန္မာေတြဘာေၾကာင့္ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းႀကိဳးစားအားထုတ္မႈကို အားေပးတာမ်ဳိးမရွိရတာလဲ။ ႏိုင္ငံျခားကိုမွအထင္ႀကီးတာလား။ ႏိုင္ငံျခားကေပးတဲ့ဆုမွ ဆုလို႔သတ္မွတ္တာလား။ ႏိုင္ငံေရး အတြက္ ဘေလာခ့္လုပ္ေနတဲ့ ဘေလာခ့္ကာမ်ားရဲ႕ လံုျခံဳေရးကို စိုးရိမ္တာမ်ဳိး ဆိုရင္လဲ ဆုရတဲ့အခါ အေျခအေနအရဆုမယူပဲ မည္သူမည္ဝါ ဆုရသြားတယ္ဆိုတာမ်ဳိးေလာက္ပဲလုပ္ေပးပါလို႔ေတာင္းဆိုရင္ လုပ္ေပးမယ့္အေနအထားရွိပါတယ္။ ဘေလာခ့္ကာ ရဲ႕အမည္မွန္နဲ႔ေနရပ္လိပ္စာအတိအက်ေပးရမယ္လို႔ အတင္းအၾကပ္ေတာင္းဆိုတာမ်ဳိးမေတြ႕ဘူးပါ။ ဆုေပးတဲ့အဖြဲ႔အေနနဲ႔လဲ ပြဲတစ္ခုခုလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ႀကိဳတင္အစီအစဥ္ခ် စနစ္တက်လုပ္ဖို႔သင့္တယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ အခု လုပ္တဲ့ပြဲမွာ လိုအပ္ခ်က္ေတြရွိေနေသးတာေတြ႕ရပါတယ္။ ဘေလာခ့္စာရင္းကို အသစ္ျဖည့္တာမဲေပးမႈေတြမစခင္ကတည္းကလုပ္သင့္ပါတယ္။ <b style=""><span style="color:blue;">Vote System</span></b> အေနနဲ႔ကေတာ့မေျပာလိုပါဘူး။ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာမွ <b style=""><span style="color:blue;">Online voting</span></b> ကို <b style=""><span style="color:blue;">Fair</span></b> ျဖစ္ေအာင္မလုပ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ နည္းပညာရဲ႕အားနည္းခ်က္ကိုေထာက္ၿပီး <b style="">MBA</b> ကိုမေဝဖန္သင့္ပါဘူး။ <b style=""><span style="color:blue;">MBA</span></b> ကို ကၽြန္ေတာ္မသိသလို အကယ္ဒမီပြဲကိုလဲ ေလ့လာသူအျဖစ္ထက္ပို စိတ္မဝင္စားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာလူငယ္ေတြ နည္းပညာအေၾကာင္း စိတ္ဝင္တစားရွိ္ၾကတာသိရေတာ့ ဝမ္းသာအားရျဖစ္မိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ထက္သန္စြာလုပ္ေဆာင္ေနၾကတဲ့ လူေတြကို အားမေပးရင္ေဘးထြက္ထိုင္ေပးလိုက္ပါ။ ဆဲထုတ္တာမ်ဳိးေတာ့မလုပ္ၾကပါနဲ႔လို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ဘေလာခ့္ကာ လူၾကမ္းဆု ဆိုၿပီးထပ္ေပးေနအံုးမယ္ဗ်။<br /></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-4337100420318968482?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2008/12/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-58575569106536145962008-12-06T22:28:00.004+09:002008-12-06T22:43:20.561+09:002008-12-06T22:43:20.561+09:00တစ္ေန႔က ကၽြန္ေတာ္ Joomla 1.5 တင္လို႔ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ျပႆနာေတြကိုေျဖရွင္းလို႔မွမၿပီးေသးပဲ စိတ္ကညစ္လာတာနဲ႔ Joomla ကေန MK Portal ဆိုတဲ့ CMS (content mangament system) ကိုေျပာင္းသံုးၾကည့္မိတယ္ေလ။ သူကေတာ့ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပတာကိုေတြ႔ရတယ္။ မေျပလို႔လဲမရေတာ့ဘူး လူကေတာ္ေတာ္႐ူးခ်င္ေနၿပီ။ MK ကေတာ့သူ႔မွာအဆင္သင့္ပါလာတဲ့ Chat, Shoutbox, Blog, Image Gallery ေတြေၾကာင့္ေတာ္ေတာ္သက္သာသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္က Forum တစ္ခုပါထည့္ခ်င္တာေၾကာင့္နည္းနည္းအလုပ္႐ႈပ္ခံလိုက္ပါတယ္။ MK မွာက အဆင့္ပါၿပီးသား Module ေတြမ်ားေပမယ့္ အသစ္ထည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ တစ္ျခား CMS ေတြထက္အလုပ္ပို႐ႈပ္ပါတယ္။ ဥပမာ၊ Profile Module ထည့္ခ်င္တယ္ဆိုပါေတာ့၊ Module ကို Download ခ်ၿပီးေတာ့ Host မွာတင္၊ Script ေတြမွာလိုအပ္တာေတြကို Manual ျပန္ျပင္ရ၊ SQL queries ေတြ Manual Run ရနဲ႔ေတာ္ေတာ္အလုပ္ေပးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ MK ကိုပိုႀကိဳက္မိတယ္ဗ်။ သူက Joomla တို႔လို Complex မျဖစ္ဘူး Simple Usage အေနနဲ႔လုပ္ေပးထားတာဆိုေတာ့<br /><span id="fullpost">အသံုးျပဳႏိုင္တဲ့သူပိုမ်ားမွာပါ။ MK ကိုစိတ္ဝင္စားသူေတြအတြက္ေအာက္မွာ Download Link ေတြနဲ႔ MK နဲ႔ေရးထားတဲ့ နာမည္ႀကီး ျမန္မာ Site ေတြကိုေလ့လာလို႔ရေအာင္ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ အားလံုးပဲ စိတ္ပါဝင္စားလို႔လိုက္လုပ္ၾကည့္ရင္း အခက္အခဲရွိရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေမးခ်င္တဲ့ကိစၥေလးေတြရွိရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ Comment ထားၿပီးေမးလို႔ရပါတယ္။ Mail ပို႔ေမးခ်င္ရင္ေတာ့ joker.myanmar@gmail.com ဆိုရပါတယ္။ အဆင္ေျပၾကပါေစ။<br /><br />MK Portal Download ကိုေတာ့ <a href="http://www.mkportal.it" target="new">MK Portal</a> မွာ Register လုပ္ၿပီးရႏိုင္ပါတယ္။<br />Portal နဲ႔တြဲသံုးမယ့္ Forum ကိုေတာ့ <a href="http://ifile.it/k8g0p1i" target="new">ဒီမွာယူပါ</a> <br />MK Portal နဲ႔သံုးထားတဲ့ ျမန္မာ Site ႀကီးေတြကေတာ့ <a href="http://yamc.info" target="new">yamc</a> နဲ႔ <a href="http://myanmarfamily.org" target="new">ျမန္မာမိသားစု</a> တို႔ျဖစ္ပါတယ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-5857556910653614596?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com2http://fridaypage.blogspot.com/2008/12/joomla-mk-portal.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-54506736801343164432008-12-02T22:58:00.002+09:002008-12-02T23:00:03.809+09:002008-12-02T23:00:03.809+09:00အခုတစ္ေလာ ဘေလာခ့္ ဇာတ္ခံုေပၚကေပ်ာက္သြားလို႔ တစ္ခ်ဳိ႕သူငယ္ခ်င္းေတြကဘာေၾကာင့္လဲလို႔ေမးၾကပါတယ္။ အေရးတယူနဲ႔ေမးၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေနမေကာင္းလို႔ေပ်ာက္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဘေလာခ့္ ဇာတ္ခံု ကေနၿပီး Joomla1.5 ဆိုတဲ့ဇာတ္ခံုမွာ သြားကေနရလို႔ပါ။ ကိုယ့္ဇာတ္မဟုတ္ေတာ့ အမ်ဳိးမ်ဳိးတက္လာတဲ့ ျပႆနာေတြကို <br />ထင္တာထက္ပိုၿပီးအခ်ိန္ယူ ေျဖရွင္းေနရလို႔ပါ။ ဒါေတာင္ အခုထိ ျပႆနာေတြကရွိတုန္းပဲဗ်။ ေတာ္ေတာ္႐ႈပ္တဲ့ Joomla ဗ်ာ။ Extensions ေတြကလဲ မ်ားေပမယ့္ <span id="fullpost">အက်ဳိးမရွိတာေတြကမ်ားတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ညံ့တာလဲပါမွာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ Joomla ကကိုယ္တတ္ရင္တတ္သေလာက္ ခ်ဲ႕လို႔ရတာေၾကာင့္ သူကိုသံုးရတာႀကိဳက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကေတာ့ Joomla နဲ႔ပါတ္သတ္ၿပီးေတာ္ေတာ္သိၿပီးေလာက္ၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ မသိေသးတဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ အသံုးျပဳခ်င္ရင္ အေထာက္အကူျဖစ္ေအာင္ Site နဲနဲ လမ္းညႊန္ေပးလိုက္ပါတယ္။ http://extensions.joomla.org အဲဒါက Joomla မွာထပ္ထည့္ခ်င္တဲ့ Functions ေတြအတြက္အဆင္သင့္ေရးၿပီးသား Module ေတြပါ၊ http://www.bestofjoomla.com ဒါကေတာ့ Joomla ရဲ႕ Template ေတြ Forum ေတြယူလို႔ရတဲ့ေနရာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔သေလာက္ထဲက အသံုးတဲ့မယ္ထင္တာေတြ ေဖၚျပေပးလိုက္တာပါ။ တစ္ျခားသိတဲ့သူေတြလဲ အမ်ားကိုေဝငွေပးခ်င္ရင္ Comments ထားၿပီးကူညီေပးႏိုင္ပါတယ္။ Joomla နဲ႔ပါတ္သတ္ၿပီး ေမးစရာရွိရင္ေတာ့ Comments မွာျဖစ္ျဖစ္ heinzaw@myanmarorganization.com ကိုျဖစ္ျဖစ္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္၊ အျဖစ္ႏိုင္ဆံုးအကူအညီကိုေပးသြားပါမယ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-5450673680134316443?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2008/12/joomla-15.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-41075872253892989682008-11-22T00:28:00.003+09:002008-11-22T01:17:57.399+09:002008-11-22T01:17:57.399+09:00ကဲ ဒီေန႔ေတာ့ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာေတြလုပ္တက္တဲ့ အေနာက္ႏိုင္ငံကလူေတြရဲ႕ ႐ူးေၾကာင္ေၾကာင္ အစြဲအလမ္းေလးေတြကို မသိေသးတဲ့သူေတြဗဟုသုတရဖို႔အတြက္ ေ၀မွ်ေပးလိုက္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕အစြဲအလမ္းထားတက္တာေတြကအမ်ားႀကီးျဖစ္ေနလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေရွ႕တိုင္းသားေတြ မျဖစ္ၾကတဲ့အစြဲအလမ္းတစ္ခ်ဳိ႕ပဲေဖၚျပေပးလိုက္ပါတယ္။<br /><br/><span id="fullpost"><span style="font-weight:bold;">ဖိနပ္အစြဲအလမ္း</span><br /><br />ဖိနပ္ကို စားပြဲေပၚတြင္ထားရွိမိပါလွ်င္ ကုသိုလ္ကံမေကာင္းဟူ၍ ယူဆၾကသည္။ သို႔မဟုတ္ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားသည့္ သတင္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ မေကာင္းသည့္ သတင္းအမ်ဳိးအစားတစ္မ်ဳိးမ်ဳိး ၾကားသိရလိမ့္မည္ဟုဆိုသည္။<br />အမ်ဳိးသမီး တစ္ဦး သည္ ဖိနပ္ကိုစားပြဲေပၚတြင္ တင္ထားခဲ့မိလွ်င္ ယင္းအမ်ဳိးသမီး သို႔မဟုတ္ ယင္းအမ်ဳိးသမီး၏ မိသားစုမွ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးဦးသည္ တစ္ႏွစ္တာကာလအတြင္းတြင္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ရလိမ့္မည္ဟူေသာအစြဲအလမ္းမ်ားရွိသည္။ (အမ်ဳိးသမီးေတြ သတိထားၾကပါေနာ့္)<br />ဘယ္ဘက္ေျခတြင္စီးရမည့္ ဖိနပ္ကို ညာဘက္ေျခတြင္မေတာ္တဆစီးခဲ့မိပါလွ်င္၊ သို႔မဟုတ္ ဖိနပ္စီးရာတြင္ ဘယ္ဘက္ဖိနပ္ကို ဦးစြာစီးပါလွ်င္ ကံမေကာင္းတက္ေၾကာင္း၊ ညအခ်ိန္တြင္ ဖိနပ္ကို ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ ၾကက္ေျခခတ္ပံုထားခဲ့မိလွ်င္လည္း ကံမေကာင္းတက္ေၾကာင္း၊ အယူအဆရွိသည္။ညအခ်ိန္တြင္ခၽြတ္ထားေသာဖိနပ္ကို အဂၤလိပ္အကၡရာ ( T ) ပံုသဏၭန္ႏွင့္အညီ ထားရွိရမည္ဟုဆိုသည္။<br />ဟတ္ဖို႔ဒ္႐ႈိင္းယားျပည္နယ္တြင္ ဖိနပ္ႏွင့္စပ္လ်ဥ္းသည့္အစြဲအလမ္းတစ္ရပ္မွာ ခရီးတစ္ခုသို႔မထြက္ခြာမွီဖိနပ္အေဟာင္းတစ္စံုကိုမီး႐ိႈ႕ျခင္းျဖင့္ ခရီးတြင္ကံေကာင္းျခင္းမ်ား ရမည္ဟုဆိုၾကသည္။<br />လက္ထက္ၿပီးစ ဇနီးေမာင္ႏွံသည္ ကံေကာင္းေစလိုပါက ယင္းတို႔ႏွစ္ဦး၏ ဖိနပ္အေဟာင္းမ်ားကို စြန္႔ပစ္လိုက္ပါဟူဆို၏။(ဖိနပ္အေဟာင္းကေစ်းႀကီးတာႀကီးဆိုရင္ႏွေျမာစရာႀကီးေႏွာ့ . .)<br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />ေပါင္မုန္႔အစြဲအလမ္း</span><br /><br />(နာမည္ႀကီးကိုကတစ္မ်ဳိးႀကီးေနာ္…. ဒါေပမယ့္တစ္ကယ္ရွိတာပါ) အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ေန႔စဥ္စားသံုးေသာ အစားမ်ား၌ ေပါင္မုန္႔သည္ အဓီကျဖစ္သလို ေပါင္မုန္႔ႏွင့္စပ္လ်ဥ္းသည့္ အယူသီးမႈ အစြဲအလမ္းတစ္ခ်ဳိ႕လည္းရွိပါသည္။ <br />စေကာ့တလန္ႏိုင္ငံတြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ ေပါင္မုန္႔ဖုတ္ေနစဥ္ သီခ်င္းမဆိုရေပ၊ ဆိုခဲ့ေသာ္ ကံမေကာင္းအေၾကာင္းမလွျဖစ္တတ္သည္ဟုဆိုသည္။(မီးကၽြမ္းသြားမွာစို႔လို႔ထင္ပါ၏. . ဟိဟိ) ေပါင္မုန္႔ဖုတ္သည့္အခါ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးတည္းကသာ ေဆာင္ရြက္ရသည္။အျခားအမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးက ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းမျပဳရ။ ကူညီမိပါက ရန္ျဖစ္ၾကမည္၊ ရန္သူျဖစ္ၾကမည္ဟုဆို၏။(ေပါင္မုန္႔လုၾကလို႔မ်ားလားကြယ္ . .)<br />ဟီရီဖို႔႐ိႈင္းယား ျပည္နယ္၏အစြဲအလမ္းမွာ ေပါင္မုန္႔ဖုတ္ရန္ လိုအပ္ေသာအေရာအစပ္မ်ားကိုနယ္ဖပ္ေနသည့္ လက္ျဖင့္ကေလးတစ္ေယာက္၏မ်က္ႏွာကို ပြတ္သုတ္လိမ္းကာမက်ီစယ္ရေခ်။ ျပဳမိပါက ထိုကေလးငယ္သည္မည္သည့္အခါမွ ႏႈတ္ခမ္းေမြးေပါက္လာလိမ့္မည္မဟုတ္ေပ။(မိန္းကေလးျဖစ္ေနလို႔မ်ားလား. . .)<br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />အားလူးအစြဲအလမ္း</span><br /><br />အိမ္ရွင္မမ်ားအတြက္အာလူးသည္ အေတာ္အေရးပါသည့္အမ်ဳိးအစားတစ္ခုျဖစ္၏။ ဟင္းခ်က္ရာတြင္ အာလူးကိုအခြံႏြာသည့္အခါဂ႐ုျပဳရမည့္အခ်က္မ်ားလည္းရွိသည္။ အခြံႏြာရာတြင္ အစိတ္စိတ္ပိုင္းျပတ္ထြက္ေနေသာ္ ေန႔စဥ္အိမ္တြင္းေရးကိစၥအထစ္အေငါ့မ်ားရွိတတ္၏။ အခြံႏြာရာတြင္ ေျမြတစ္ေကာင္ကဲ့သို႔ရွည္လ်ားစြာျဖစ္ေနပါက ထုိအမ်ဳိးသမီးသည္ အျခားအမ်ဳိးသားတစ္ဦး၏ ႁမႈဆြယ္ျဖားေယာင္းျခင္းမ်ားရွိႏိုင္သည္ဟုဆုိသည္။<br />အခြံသည္ စက္၀ိုင္းသကဲ့သို႔ညီညာ၀ိုင္းစက္ကာျဖစ္ေနပါလွ်င္ မိသားစုအတြင္းတြင္ အခက္အခဲမ်ား သို႔မဟုတ္ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္မ်ားျဖစ္စရာရွိသည္ဟုဆိုသည္။<br /><br />အထက္ပါအစြဲအလမ္းမ်ားသည္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၏ဘိုးေဘးအစဥ္အဆက္ယံုၾကည္လာၾကသည္မွာယေန႔တိုင္ပင္ျဖစ္သည္။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-4107587225389298968?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_22.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-52659941065720044392008-11-20T01:49:00.006+09:002008-11-20T13:21:36.152+09:002008-11-20T13:21:36.152+09:00တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ကမာၻေပၚမွာ ဘေလာခ့္ အေရအတြက္ေတြ ရာနဲ႕ေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီး ေပၚလာပါတယ္။ စစ္တမ္းတစ္ခုရဲ႕အဆိုအရ တ႐ုတ္ျပည္တစ္ခုတည္းမွာတင္ ဘေလာခ့္ေပါင္း သန္း ၁၀၀ ေက်ာ္(ပိုႏိုင္ေသး)ေနၿပီလို႔သိရပါတယ္။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ဘေလာခ့္ေတြမ်ားလာတာန႔ဲအမွ် ဘေလာခ့္ပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြမွာျငင္းစရာခုန္စရာေတြေပါမ်ားလာပါတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ျမန္မာဘေလာခ့္ကာေတြသာမက အျခားႏိုင္ငံမွဘေလာခ့္ကာေတြပါ ျငင္းခံုေနရတဲ့အေၾကာင္းအရာ က တစ္ျခားမဟုတ္ပါဘူး။ ဘေလာခ့္ကာ ဆိုတဲ့လူတစ္ေယာက္မွာ ဘာအရည္အခ်င္းေတြရွိရမလဲ ၊ မရွိရင္ေကာ ဘေလာခ့္ကာမျဖစ္ဘူးလို႔သတ္မွတ္မလားဆိုတဲ့ အေခ်အတင္ျငင္းခံုေနၾကျခင္းေတြပါ။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ေလးမေျပာခင္ ဘေလာခ့္ကာဆိုတဲ့ေနရာတစ္ခုအေပၚအၾကမ္းအားျဖင့္ ေျပာေနၾကတဲ့အခ်က္ေလးေတြကိုၾကည့္လိုက္ၾကရေအာင္။<br/><span id="fullpost"><span style="color:yellow"><br />၁။ ဘေလာခ့္ကာတစ္ေယာက္ဆိုတာဘာလဲ။<br />၂။ ဘေလာခ့္ကာျဖစ္ဖို႔ဘာအရည္အခ်င္းလိုလဲ။<br />၃။ ဘေလာခ့္ကာရဲ႕က်င့္၀တ္။<br />၄။ ဘေလာခ့္ကာလူတန္းစားတစ္ရပ္။<br />၅။ ဘေလာခ့္ကာနဲ႔စီးပြားေရး။</span><br/><br />ျငင္းခံုေနၾကတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့အမ်ားႀကီးပါ။ အဲဒီ အထဲမွာမွအေရးႀကီးတယ္လို႔ထင္ရတဲ့ အပိုင္းေလးေတြကိုေဆြးေႏြးသြားမွာပါ။ ကဲစလိုက္ၾကရေအာင္ . . . . . .<br /><br />၁။ ဘေလာခ့္ကာဆိုတာလူတစ္ေယာက္ပါပဲ။လူထဲမွာမွ ကိုယ့္ရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကို အမ်ားကိုေ၀မွ်ဖို႔အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေပၚမွာစာေရးေနၾကတဲ့ အေပ်ာ္တမ္းစာေရးဆရာေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘေလာခ့္ကာေတြကို virtual journalist ေတြလို႔ေခၚခ်င္ပါတယ္။ အျပင္မွာ တစ္ကယ္စာရြက္နဲ႔ေရးေနၾကတဲ့စာေရးဆရာေတြလို ေတာ္တဲ့ဘေလာခ့္ကာေတြလဲရွိသလို၊ ကိုယ္ခံစားေနရတာေတြကို အမ်ားနဲ႔ေ၀မွ်ခံစားခ်င္တဲ့စိတ္သက္သက္ေၾကာင့္ ေရးတတ္သလိုေရးတင္ျပေနၾကတဲ့သူေတြလဲရွိပါတယ္။ သူတုိ႔က ဘယ္လို႔ပဲေရးေနၾကပါေစ သူတို႔ကို အႏုပညာရွင္ေတြလို႔ေခၚႏိုင္တယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ဘေလာခ့္ဆက္မေရးႏိုင္သူေတြကိုလဲ စာေရးဆရာေဟာင္းေတြလိုပဲ ဘေလာခ့္ကာေဟာင္းေတြလို႔ေခၚႏိုင္ပါတယ္။တစ္ခ်ဳိ႕ေသာဘေလာခ့္ကာေတြက စာေရးရာမွာအရမ္းနည္းပါတယ္။ သူတို႔ေတြက ကိုယ့္ရဲ႕ဘေလာခ့္ေလးလွေအာင္လုပ္ဖို႔၊ လူၾကည့္မ်ားေအာင္လုပ္ဖို႔ကိုပိုႀကိဳက္ၾကပါတယ္။ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနပါေစ သူတို႔ေတြကိုလဲ ဘေလာခ့္ကာလို႔သတ္မွတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဆရာ၀န္ေတြေတာင္ေဆးမကုပဲ ေဆးလက္မွတ္ဘြဲ႕ရွိေနတဲ့အတြက္ ဆရာ၀န္လို႔ေခၚႏိုင္သလိုပဲေပါ့။ တစ္ကယ္ေဆးကုခ်င္တဲ့ လူနာကေတာ့ တစ္ကယ္ကုတဲ့သူကိုရွာကု မွာျဖစ္သလို တစ္ကယ္စာဖတ္ခ်င္တဲ့သူကလဲ တစ္ကယ္ေရးတဲ့ဘေလာခ့္ကာဆီကိုပဲသြားၾကေပါ့။ဒီေလာက္ပဲကြာမယ္လို႔ထင္ပါတယ္။<br /><br />၂။ ဘေလာခ့္ကတစ္ေယာက္ရဲ႕အရည္အခ်င္းဆိုတဲ့ေနရာမွာႏွစ္ပိုင္းရွိပါတယ္။ စာအေရးအသားနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီးေျပာရရင္ ဘေလာခ့္ကာေတြက အထက္မွာေျပာခဲ့သလိုပဲ journalist ေတြလို႔သတ္မွတ္လို႔ရတာေၾကာင့္ journalist ေတြလိုပဲ စာေရးရာမွာ အေၾကာင္းအရာအမ်ဳိးအစားေပါင္းစံုေရးလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာဘေလာခ့္ကာေတြကေတာ့ ဘေလာခ့္ကို ဒိုင္ယာရီေရးသလို တစ္ေန႔ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြ ျပန္ခ်ေရးျပေနၾကပါတယ္။ တစ္ျခားႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ဘေလာခ့္ေတြမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အခုအထိ မျမင္ဖူးေသးပါ။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္မေရးရတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ရွိလို႔လားလို႔ေမးရင္ေတာ့ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ေရးလိုက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာက စာဖတ္သူကို တစ္ခုခုရသြားေစဖို႔လိုမယ္လို႔ထင္လို႔ပါ။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ေရးတယ္ဆိုရင္လဲ ပညာတစ္ခုခုရႏိုင္တဲ့အေၾကာင္းေလးေတြသာ ေရးသင့္တယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ မိမိရဲ႕အခ်ိန္ကိုသာမက စာဖတ္သူရဲ႕အခ်ိန္ကိုပါ ငဲ့ညာေသာအားျဖင့္ အက်ဳိးရွိတဲ့စာေတြကိုသာေရးသားသင့္ပါတယ္။ဒုတိယပိုင္းအေနနဲ႔ေတာ့ Blog and its Functions ပါ။ အျပင္ကစာေရးဆရာေတြနဲ႔ေတာ့ ဒီေနရာမွာနည္းနည္းကြားသြားပါၿပီ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အျပင္ကစာေရးဆရာေတြမွာ အသံုးျပဳစရာဆိုလို႔ အေတြးအေခၚနဲ႔စာေရးဖို႔ ခဲတံ ၊ ဒါမွမဟုတ္ ေဖာင္တိန္ရွိရင္ေရးလိုရရပါၿပီ။ က်န္တဲ့အပိုင္းေတြကေတာ့ မဂၢဇင္းတိုက္နဲ႔ဂ်ာနယ္တိုက္ေတြကဆက္လုပ္သြားမွာေၾကာင့္ပါ။ ဘေလာခ့္မွာေတာ့ အဲဒီလိုမရပါဘူး။ ကိုယ္တုိုင္ေရး၊ ကိုယ္တုိင္႐ိုက္၊ ကိုယ္တုိုင္ထုတ္လုပ္ရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘေလာခ့္ကာေတြအားလံုးဟာ ဘေလာခ့္တစ္ခုမွာ အသံုးခ်ႏိုင္တဲ့ အေျခခံ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကိုသိထားရမွာပါ။ ဆရာ၀န္ေတြမွာ ပညာဘယ္ေလာက္ေတာ္ေတာ္ ေဆးဘက္ဆိုင္ရာ စက္ကိရိယာေတြကို ေကာင္းေကာင္းအသံုးမခ်တတ္ရင္ မျဖစ္ပါဘူး။ ဒီလိုပဲ ဘေလာခ့္ကာေတြကလဲ ကိုယ္ပိုင္ဘေလာခ့္ေဆာက္ရာမွာလိုအပ္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြမသိရင္မျဖစ္ပါဘူး။ ေဆး႐ုံက ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတယ္၊ စက္ကိရိယာေတြ ဘယ္လိုစံုတယ္အေပၚမူတည္ၿပီးေတာ့ လူနာအေရာက္အေပါက္ကြာသလို ဘေလာခ့္က ဘယ္ေလာက္ ၾကည့္ရတာအဆင္ေျပတယ္၊ ဘယ္လိုလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ဖတ္ရတာ ပိုအဆင္ေျပတယ္ဆိုတဲ့ ကြာျခားခ်က္ေၾကာင့္ စာဖတ္သူဦးေရ ကြာျခားႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />၃။ ဘေလာခ့္ကာတစ္ေယာက္ရဲ႕က်င့္၀တ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ အရင္ဦးဆံုး လူက်င့္၀တ္နဲ႔အညီရွိရပါမယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူဟာလူတစ္ေယာက္အျဖစ္ရွိေနေသးလို႔ပါ။ တစ္ျခား က်င့္၀တ္ေတြအေနနဲ႔ကေတာ့ Copyright ပါပဲ။ ကိုယ္ကတစ္ျခားသူဆီကရလာတဲ့ကိစၥေလးေတြျပန္ေျပာရင္ မူရင္းရလာတဲ့ေနရာ၊ ဒါမွမဟုတ္ မူရင္း ပိုင္ရွင္အမည္ ေတြကိုသိရင္သိသလိုပူးတြဲေဖာ္ျပေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာတစ္ခုမွမသိႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ ကိုယ္တိုင္ေရးတာမဟုတ္ေၾကာင္းေဖာ္ျပရပါမယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ေတြက ဘေလာခ့္ကာေတြ တစ္ျခားဘေလာခ့္ရဲ႕ CBox (စကားေျပာရန္ထားေသာေနရာ) ေတြမွာအလည္လာေၾကာင္းေျပာၿပီး ျပန္အလည္လာရန္ဖိတ္ေခၚျခင္းဟာ မေကာင္းေသာအက်င့္လို႔သတ္မွတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလို အလည္လာရန္ဖိတ္ေခၚျခင္းဟာတစ္ကယ္ေတာ့မေကာင္းတဲ့အရာတစ္ခုမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ေရးထားတဲ့စာေတြလာဖတ္မဲ့သူမရွိရင္ေရးရတာအလကားသက္သက္ျဖစ္ကုန္ၾကမွာေပါ့။ အားလံုးသိတဲ့အတုိင္းပဲ Blog ဆိုတာက search engine ေတြမွာေဖာ္ျပတယ္ဆိုတာ ခပ္ရွားရွားေလ။ ဒါေၾကာင့္ ဘေလာခ့္ကာေတြက အျခားသူမ်ားရဲ႕ဘေလာခ့္မွာ ကိုယ့္ဆီလာလည္ရန္ဖိတ္ေခၚျခင္းဟာျပဳသင့္တဲ့အရာပါ။ ဘေလာခ့္ စေရးတဲ့သူေတြ အဖို႔လဲ အျခားသူေတြကိုယ့္ဘေလာခ့္လာလည္တဲ့အခါ အားတက္ရပါတယ္။ အခ်င္းခ်င္းအားေပးမႈလဲလိုအပ္ပါတယ္။<br /><br />၄။ ဘေလာခ့္ကာလူတန္းစားတစ္ရပ္ဆိုတဲ့အခ်က္န႔ဲပတ္သတ္ၿပီး ေျပာရရင္ ဘေလာခ့္ကာဆိုတဲ့အသိုင္းအ၀ိုင္းေလးတစ္ခုရွိသင့္ပါတယ္။ စာေရးလို႔စာေရးဆရာလို႔ေခၚရင္ ဘေလာခ့္ေရးတဲ့သူကိုလဲ ဘေလာခ့္ကာလို႔ေခၚၾကရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဆင္းရဲ၊ခ်မ္းသာ ခြဲျခားထားတဲ့ လူတန္းစားခြဲျခားနည္းကိုေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ပညာရပ္ ေတြေပါမူတည္ၿပီး ခြဲျခားထားတဲ့ လူတန္းစားမ်ဳိးကိုဆိုလိုပါတယ္။ <br /><br />၅။ လူတိုင္းက စား၀တ္ေနေရးအတြက္ စီပြားေရးကိုလုပ္ၾကရပါတယ္။ ဘေလာခ့္ကာေတြဟာလဲ ဘေလာခ့္နဲ႔ပါတ္သတ္ၿပီး စီးပြားေရးလုပ္ခ်င္ရင္ လုပ္လို႔ရပါတယ္။ဘေလာခ့္စီးပြားေရးလုပ္လို႔ မေကာင္းတဲ့ဘေလာခ့္ကာလို႔ေခၚလို႔မရပါဘူး။ ဘေလာခ့္ကာတစ္ေယာက္ဟာ Copyright ဥပေဒနဲ႔မၿငိစြန္းသေရြ႕စီးပြားေရးလုပ္ႏုိင္ပါတယ္။<br /><br />အထက္ပါေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားက ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲရ႕ဲအျမင္ကိုတင္ျပထားတာျဖစ္ၿပီး မည္သူ႔ကိုမွလဲ ထိပါးေစာ္ကားလိုခ်င္းအလ်ဥ္းမရွိပါ။ တိုက္ဆိုင္မႈေတြရွိပါက သေဘာထားႀကီးစြာ ခြင့္လြတ္ေပးပါရန္အႏူးအညႊတ္ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။ မိမိတင္ျပေဆြးေႏြးလိုသည္မ်ားကိုလဲ လြတ္လပ္စြာေဆြးေႏြးႏိုင္ပါသည္။ <br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-5265994106572004439?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com3http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_20.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-58272483613856657472008-11-19T05:50:00.003+09:002008-11-19T05:54:35.327+09:002008-11-19T05:54:35.327+09:00တနဂၤေႏြ<br /><br />ေအာင္ျမင္ေနသူမ်ား အပင္ထိပ္ေရာက္ေနသည့္အလား အျမင့္ဆံုးျဖစ္ေနႏိုင္သလို<br />မေအာင္ျမင္သူမ်ားကလည္း အဝီစိအထိဆင္းသြားႏိုင္ေသာ လျဖစ္သျဖင့္<br />စီးပြားေရးလုပ္ငန္းသစ္ စလိုသူမ်ား အထူးသတိထားသင့္သည့္လ ျဖစ္သည္။<br />တနဂၤေႏြနံ အလုပ္ျဖစ္သည့္ "ဦးရွင္ၾကီး" တင္ျခင္းသည္ ဝါထြက္ကာလ<br />ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ အက်ဳိးေပးလတၱံ။ ပညာေရးအေနျဖင့္<br />ကိုယ္တိုင္ၾကိဳးစားျခင္းထက္ ၾကိဳးစားထားသူထံမွ ကူးယူျခင္း၊<br />ေမးခြန္းဝယ္ျခင္းမ်ားက ပိုအက်ဳိးရိွႏိုင္သည္။ အခ်စ္ေရးတြင္<br />ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္ထက္ လိင္တူမ်ားက သင့္ကို သေဘာက်ေနတတ္သျဖင့္ သတိျပဳပါ။<br />ေျမေအာက္အိမ္သာသြားျခင္း၊ ဓါတ္ေလွခါး တစ္ေယာက္တည္းစီးျခင္းမ်ား ေရွာင္ပါ။<br />ကံပြင့္ေစမည့္ ယၾတာမွာ ဥတစ္လံုး (ၾကက္၊ဘဲ၊ငံုး) ကို ေခါင္းေပၚအသာရြက္၍<br />အုန္းပင္ေအာက္တြင္ ေျခတေပါင္က်ဳိးရပ္ရင္း "ဥ တစ္လံုးတည္းရိွသူရယ္ပါ" ဟု<br />ျဖတ္သြားျဖတ္လာမ်ားကို ၁၅ မိနစ္ခန္႔ ႏႈတ္ဆက္ပါ။<br /><br /><span id="fullpost">တနလၤာ<br /><br />မေကာင္းသတင္းႏွင့္ သတင္းဆိုးမ်ား စံုတြဲ၍ ၾကားရတတ္သည္။ လစာနည္းေသာ္လည္း<br />အထက္လူၾကီး မေကာင္းသည့္ ကုမၸဏီမ်ားတြင္ အလုပ္ရတတ္သည္။<br />ကိုယ္ပိုင္အလုပ္အေနျဖင့္ ခ်ဲထိုးျခင္း၊ ဂ်င္ကစားျခင္း၊ ကဒ္စြဲျခင္း<br />စသည့္ေန႔တူနံတူမ်ား အားေကာင္းေနသည္။ နာမည္မၾကီးေသးသူမ်ား နာမည္ၾကီးလိုပါက<br />ခပ္ၾကီးၾကီးျပင္ေရးႏိုင္သည္။ တနလၤာသားမ်ားအတြက္ ပညာေရးအထူးအားေကာင္းေသာ<br />ေအာက္တိုဘာလျဖစ္သျဖင့္ စာေပေလ့လာျခင္း၊ က်က္မွတ္ျခင္း၊ တြက္ခ်က္ျခင္းမ်ား<br />လံုးဝမလုပ္ဘဲ စာေမးပြဲသာသြားေျဖပါေလ။ ေအာင္ကိုေအာင္ရမည္။<br />မေအာင္လွ်င္က်လတၱံ႕။ ႏွလံုးသားလွသူမ်ား ရုပ္ဆိုးစိတ္ပုပ္သူမ်ားႏွင့္<br />အတြဲအဘက္ျဖစ္အံ့။ ႏွလံုးသားမလွသူမ်ား ကံတူအက်ဳိးေပးႏွင့္ အေၾကာင္းပါအ့ံ။<br />ေကာင္းသထက္ေကာင္းလာေစမည့္ ယၾတာမွာ - ေၾကာင္ခ်ီး (လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္)ကို<br />ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္တြင္ထည့္၍ အိမ္သို႔အလည္လာသူတိုင္းကို "ယေန႔ၾကြလာ မိတ္သဟာ<br />ခ်မ္းသာကိုယ္စိတ္ ျမဲပါေစ" ဟု ေရရြတ္ျပီး လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးပါ။<br /><br />အဂၤါ<br /><br />စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ဖလမ္းဖလမ္းထေအာင္ လန္းဆန္းဖ်တ္လတ္ေနတတ္သည္။<br />ရပ္ေဝးရပ္နီးမွ ေဆြမ်ဳိးမ်ားတက္လာျပီး တဝတျပဲ စားေသာက္သြားသျဖင့္<br />သင္ကိုယ္တိုင္မွာ ဘုန္ၾကီးေက်ာင္း၊ စတုဒီသာ စသည္တို႔ႏွင့္ ရင္းႏွီးလတၱံ႕။<br />လူအေနျဖင့္ က်န္းမာေသာ္လည္း မိမိစီးသြားေသာကား ဂက္စ္အိုးေပါက္ျခင္း၊<br />မသမာသူ လူတစု ဗံုးခြဲမည့္အနားတြင္ ရွဴရွဴးထိုင္ေပါက္မိျခင္း<br />စသည့္ကုသိုလ္ကံမ်ားကို ထင္ထင္ရွားရွားေတြ႕ေနရသည္။ ပညာေရးအားနည္းသျဖင့္<br />စာက်က္ျခင္း၊ စာေမးပြဲေျဖျခင္း၊ သင္တန္းတက္ျခင္းမ်ား လံုးဝမလုပ္ဘဲ<br />အေလလိုက္ေနပါ။ အိမ္ေထာင္ေရးတြင္ ၂ ဖက္ေယာကၡမမ်ား<br />ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္တတ္သျဖင့္ ရိုက္ႏွက္ဆံုးမထားပါ။ ယၾတာေခ်လိုပါက အဂၤါေန႔<br />မြန္းတည့္ ၁၂ နာရီတိတိတြင္ စိန္ပန္းပင္ေအာက္သြား၍<br />(ပါးစပ္ႏွင့္အျပည့္ရိွေသာ) စက်င္ေက်ာက္ခဲတစ္လံုးကို<br />စိစိညက္ညက္ေၾကေအာင္ဝါးရင္း စိပ္ပုတီးစိပ္ပါ။<br /><br />ဗုဒၶဟူး<br /><br />စိတ္ကူးစိတ္သန္းေကာင္းေလးမ်ား ရိွေနတတ္သည္။ အသက္ငယ္ရြယ္သူမ်ားက<br />ၾကီးေပါၾကီးဟု သေဘာထားကာ ဆရာတင္ျခင္း ခံရတတ္သည္။ ေယာက်္ားေလးမ်ား<br />ခႏၶာကိုယ္ရိွ ဗုဒၶဟူးနံ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ား အားနည္းတတ္သည္ (ဥပမာ လက္)။<br />ရုပ္ရွင္ရံုထဲတြင္ ရဲဖမ္းခံရျခင္း၊ ရပ္ကြက္လူၾကီးသမီးကို<br />ရစ္သီရစ္သီလုပ္မိျခင္းတို႔ကဲ့သို႔ "အသြားမေတာ္တစ္လွမ္း"<br />မ်ားျဖစ္ေနတတ္သည္။ ပညာေရးသမားမ်ား လာဒ္ေပးျခင္းသာ ေအာင္ျမင္ရာ၏ ဟု<br />ႏွလံုးသြင္းထားပါက ပိုသင့္ေတာ္မည္။ အခ်စ္ေရးတြင္ လက္ေႏွးျခင္း၊<br />လက္တုန္ျခင္း၊ လက္ေၾကာေသျခင္း၊ ေလျဖတ္ျခင္းမ်ားခံစားရႏိုင္သျဖင့္<br />သတိျပဳပါ။ (ဖူးစာဆိုတာ ဦးရာလူလို႔မွတ္ပါေလ) ဗုဒၶဟူးသားမ်ားအတြက္<br />ယၾတာအေနျဖင့္ ရဲစခန္းတစ္ခုသို႔သြားကာ ရမန္ၾကီးျဖင့္ အခ်ဳပ္ခံရေစရန္အတြက္<br />"ရက္စက္မႈေတြကို ရပ္တန္းကရပ္ပါ" ဟု ေရငတ္လာသည္အထိ ေအာ္ပါ။ အခ်ဳပ္ခံရလွ်င္<br />အဆိုးမ်ားေပ်ာက္ျပီး အညံ့မ်ားသာက်န္သည္ဟု မွတ္ပါ။<br /><br />ၾကာသပေတး<br /><br />ဝါကၽြတ္ကာလျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ ဖေယာင္းတိုင္မီးျဖင့္ ေနရအံ့။<br />မိစာၦအယူရိွသူတုိ႔ေၾကာင့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားပင္ ဘုရားတက္ရ ခက္ႏိုင္သည္။<br />စီးပြားေရးအေနျဖင့္ ပူေဖာင္းေရာင္းျခင္း၊ ဘုရားတြင္ ဖိနပ္ေစာင့္ျခင္း၊<br />ဖားရုိက္ျခင္းစသည့္ နံတူအလုပ္မ်ား ျဖစ္ထြန္းလတၱံ႔။ ပညာေရးတြင္ "ဖြတ္က်ား"<br />ဟုအမည္တြင္ေလာက္ေအာင္ ထူးခၽြန္ကိန္းျမင္သျဖင့္ အတန္းပိုင္ဆရာကို<br />ပုဝါ၊ပါတိတ္၊ပိုက္ဆံတို႔ျဖင့္ ကန္ေတာ့ထားပါမွ ေအာင္ရံုေလာက္ရိွမည္။<br />(အမ်ဳိးသၼိးမ်ား အထူးသတိထားရမည္က) သင့္အတြက္ အခ်စ္သစ္ျဖစ္ေသာ္လည္း<br />သူ႕အတြက္ အခ်စ္ေဟာင္းျဖစ္ေနမည့္ ဖူးစာဖက္မ်ားရၾကလတၱံ႕။ ဥပမာအားျဖင့္<br />သင့္အခ်စ္ဦးသည္ မုဆိုးဖိုၾကီး၊ လက္ရိွမယားငယ္ ၂ ေယာက္ရိွျပီးသူ<br />စသည့္ပုဂၢိဳလ္ထူးၾကီးမ်ား ျဖစ္ေနတတ္သည္။ သို႔ေသာ္ စိတ္မပူႏွင့္။<br />သင့္ကိုလည္း ေရရွည္ေပါင္းမည္မဟုတ္ေခ်။ ယၾတာေကာင္းေကာင္းလိုခ်င္သူမ်ား<br />အေနျဖင့္ ပန္ကာ ၂ လံုးကို ခ်ဳိင္းၾကားညွပ္ျပီး အထပ္ျမင့္ျမင့္ (အနဲဆံုး<br />၁၀ထပ္ရွိ) ျပတင္းေပါက္တစ္ခုမွ "ေလယာဥ္ပ်ံလာျပီ" ဟုေအာ္ရင္း ၃<br />ၾကိမ္ခုန္ခ်ပါ။<br /><br />ေသာၾကာ<br /><br />ႏို၀င္ဘာလတြင္ ကံအေကာင္းဆံုး ေမြးေန႔ရွင္မ်ားျဖစ္သည္။ အလွဴအိမ္မွ က်န္ေသာ<br />စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္မ်ား၊ ေလ်ာ့ေစ်းျဖင့္ေရာင္းေသာ ေနေလာင္ထားသည့္<br />အဝတ္အစားမ်ားရတတ္သည္။ ကံကိုယံု၍ေတာ့ ခ်ီးပံု မနင္းမိရန္လိုသည္။ ေသာင္း၊<br />သိန္း၊ သန္း စသည့္ ပိုက္ဆံနာမည္ပါသူမ်ား သူမ်ားတြင္မရိွသည့္<br />ေရာဂါဆန္းမ်ားရတတ္သည္။ သို႔ေသာ္ ခဏသာ ခံစားရမည္ျဖစ္သျဖင့္<br />စိတ္ပူရန္မလိုေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အခ်ိန္တိုအတြင္း ေသမည္ျဖစ္၏။<br />အိမ္ေထာင္ျပဳလိုသူမ်ား သူမ်ားကေလးကို ကိုယ့္ကေလးအျဖစ္<br />နာမည္တပ္ခံရတတ္သျဖင့္ အေသအခ်ာ စိစစ္ရန္လိုသည္။ ယၾတာမွာ ၇ ရက္ဆက္တိုက္<br />ဒူးရင္းသီးၾကီးၾကီးတစ္လံုးကို ေခါင္းအံုးအိပ္ရင္း "ဒုကၡေတြကေန ေဝးပါေစ"<br />ဟု ဆႏၵျပဳပါ။<br /><br /><br /><br /><br /><br />စေန<br /><br />မေကာင္းေသာ အၾကံအစည္မ်ား အေကာင္အထည္ေပၚျပီး အၾကံေကာင္းမ်ား<br />ပ်က္စီးကိန္းရိွသည္။ ေတာင္စဥ္ေရမရ စကားမ်ားေၾကာင့္<br />တက္တက္ေျပာင္ကိန္းလည္းရိွသည္။ ထင္ရွား ေက်ာ္ၾကားသူျဖစ္ခ်င္သျဖင့္<br />ၾကိဳးစားရင္း ထက္ထက္မိုးဦး ထမိန္ေလွ်ာ္ရကိန္းမ်ဳိးလည္းရိွသျဖင့္<br />အတတ္ႏိုင္ဆံုး ျငိမ္ျငိမ္ေလးေနပါ။ က်န္းမာေရးတြင္ ေက်ာ္မေကာင္း၊<br />ၾကားမေကာင္းျဖစ္တတ္သည္။ ပညာေရးတြင္<br />ထြန္းထြန္းေပါက္ေပါက္ျဖစ္ဖြယ္ရိွသျဖင့္ စာအုပ္မ်ားအနီးတြင္<br />ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းျခင္း၊ ခၽြန္ေသာခဲတံ၊ ေဘာပင္မ်ားျဖင့္<br />စာေရးျခင္းကိုေရွာင္ပါ။ အခ်စ္ေရးတြင္ ထိပ္ထိပ္ျပာျပာျဖစ္ေလာက္ေအာင္<br />တြဲခ်င္သူမ်ားေပါမည္။ ထုိသူမ်ားအား အတြင္းခံေဘာင္းဘီ<br />ၾကပ္ၾကပ္မ၀တ္ထားခိုင္းပါေလႏွင့္။ အညံ့မ်ားေဝးေစရန္ ယၾတာမွာ<br />ဒိန္ခ်ဥ္သည္တစ္ေယာက္ကို ဒစၥကိုေခၚသြားျပီး<br />ဓါတ္ျပားေဟာင္းၾကီးသီခ်င္းျဖင့္ Dance ပါ။<br /><br /><br /><br />မူပိုင္ XINY@W13<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-5827248361385665747?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com1http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_7474.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-76894631970775637552008-11-17T01:27:00.001+09:002008-11-18T00:46:25.982+09:002008-11-18T00:46:25.982+09:00<span style="font-weight:bold;">ရတနာပံုၿမိဳ႕သစ္စီမံကိန္းရွိ SOFTBASE FACTORIES မ်ား ဧရိယာ ၃၂၄ ဧကေပၚတြင္ ရင္ႏွီးျမွဳပ္ႏွံၾကမည့္ ကုမၸဏီမ်ား၏ တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားစတင္....</span><br /><br />အထူးစီးပြားေရးဇုန္အျဖစ္အေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ရတနာပံုၿမိဳ႕သစ္ စီမံကိန္းရွိ SOFTBASE FACTORIES ဧရိယာ ၃၂၄ ဧကေပၚတြင္ ရင္ႏွီးျမွဳပ္ႏွံၾကမည့္ ကုမၸဏီမ်ားကိုေျမေနရာမ်ားခ်ထားလုပ္ကိုင္ခြင့္သတ္မွတ္ထားခဲ့ၿပီးကုမၸဏီမ်ား၏ တည္ေဆာက္ေရးလုက္ငန္းမ်ားစတင္လာေၾကာင္းသိရသည္။<br />ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕နယ္ မႏၲေလး-ျပင္ဦးလြင္ ကားလမ္းအနီးရွိ ေျမဧရိယာ ဧက ၁၀၀၀၀ ေပၚတြင္တည္ေဆာက္လ်က္ရွိေသာ <br /><br/><span id="fullpost"><br />ရတနာပံုၿမိဳ႕သစ္စီမံကိန္းတြင္ ကုမၸဏီမ်ား အတြက္ေျမဧရိယာ အက်ယ္အ၀န္း၊ ေဆာက္လုပ္မည့္ စက္႐ုံပံုစံ ႏွင့္ ထုတ္လုပ္မည့္ ပစၥည္း အမ်ဳိးအစားကို သတ္မွတ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး လုပ္ငန္းမ်ားကို စတင္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။<br /><br />သတင္း။ BiWeekly Eleven<br />……………………………………………………………………………………………………………….<br />အေပၚမွာေဖာ္ျပထားတဲ့သတင္းေလးက BiWeekly Eleven ဂ်ာနယ္က ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္တာပါ။ အဲဒီလို သတင္းေလးေတြၾကားရတာစိတ္ခ်မ္းသာလိုက္တာ။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ တိုးတက္ဖို႔အခြင့္အလမ္းရွိလာၿပီလို႔ ထင္လိုက္ရလို႔ပါ။ နည္းပညာေခတ္ႀကီးထဲမွာ ဒီလို ေခတ္မီွတဲ့ နည္းပညာၿမိဳ႕ေတာ္ေတြ ေခတ္နဲ႔အညီ တည္ေဆာက္ေနတဲ့အတြက္ ၾကားရ၊ျမင္ရတာ အားရ၀မ္းသာစရေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုလိုအရင္းအႏွီးမ်ားတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ေတြတည္ေဆာက္ၿပီး တကယ္အက်ဳိးရွိေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါ့မလားဆိုတဲ့အေတြးေတြေရာက္လာေတာ့ စိုးရိမ္ပူပန္စိတ္ေလးကလဲကပ္ပါလာ ရတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္ သိရ၊ ျမင္ရ၊ ၾကားရ သေလာက္ေတာ့ ျမန္မာၿပည္မွာ လွ်ပ္စစ္မီးပံုမွန္ မေပးႏိုင္ေသးဘူးဆိုတာပဲ။ အခု ၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ ေနျပည္ေတာ္ ကလြဲလို႔ ရန္ကုန္လို ၿမိဳ႕ႀကီးမွာေတာင္ မီးပံုမွန္မလာတဲ့ ရက္ကြက္ေတြရွိေနပါေသးတယ္။ ဓါတ္အားေတြအမ်ားႀကီးလိုတဲ့ အခုလည္ပတ္မႈရွိတဲ့ စက္မႈဇံုေတြမွာေတာင္မီးမလာပါဘူး။ စက္မႈဇံုမွာ မီးမလာမွေတာ့ ဘာေတြဘယ္လိုထုတ္ၾကရေတာ့မလဲဗ်ာ။ အခုၾကားေနရတဲ့ ရဲရြာတုိ႔၊ ေပါင္းေလာင္းတို႔ စတဲ့ ေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းေတြကလဲ သတ္မွတ္ထားတဲ့ရက္ေတြ တျဖည္းျဖည္း ေနာက္ဆုတ္လာတာမ်ားေနၿပီေလ။ လုပ္ေနဆဲလုပ္ငန္းေတြအေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏိုင္ေသးပဲ ေနာက္စီမံကိန္းႀကီးေတြထပ္လုပ္ေနတာ စိုးရိမ္စရာမေကာင္းဘူးလားဗ်ာ။ အခုတည္ေဆာက္မယ္ဆိုတဲ့ နည္းပညာၿမိဳ႕ေတာ္ေတြ ၿပီးသြားရင္ေကာ လွ်ပ္စစ္မီး ပံုမွန္ေပးႏိုင္ပါ့မလား။ တစ္ျခားႏိုင္ငံေတြမွာရွိတဲ့ နည္းပညာၿမိဳ႕ေတာ္ေတြက ဘယ္လိုလဲဆို အားလံုးလဲသိၿပီးသားမို႔ထပ္မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံက ကိစၥကိုပဲ အေလးထားတာ အေကာင္းဆံုးေလ။ အခုစီမံကိန္းသာ အေကာင္းဆံုးအေနထားနဲ႔ ျဖစ္ေျမာက္လာပါေစလို႔ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတယ္ဗ်ာ။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-7689463197077563755?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_17.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-57971252031858818222008-11-16T03:59:00.005+09:002008-11-18T18:12:28.942+09:002008-11-18T18:12:28.942+09:00(အပိုင္း ၁ မွ အဆက္)<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ Transporter 2 ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ႐ုပ္ရွင္ၿပီးေတာ့ ၁၁ နာရီခြဲၿပီေလ.. ဟိုဟိုဒီဒီလဲ ေလွ်ာက္မသြားခ်င္ၾကေတာ့တာနဲ႔ အိမ္ပဲတန္းျပန္လာျဖစ္တယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေမာေမာပန္းပန္းနဲ႔အိပ္ခ်င္ေပမယ့္လဲ မနက္ခရီးအတြက္ အထုတ္အပိုးေတြကို ႏွစ္ေယာက္သားျပင္ၾကဆင္ၾကေပါ့။ ေၾသာ္.. မစိတ္ မ်ားေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းေလာက္ေအာင္စြမ္းတာ ကိုယ့္ဟာကို သတိထားမိၿပီးၿပံဳးျဖစ္ေသးတယ္။ <br /><br />အလြန္ေကာင္းတဲ့အိမ္မက္ေလးမက္ေနတုန္း သံပတ္ေပးထားတဲ့နာရီက<br/><span id="fullpost"> ေန႔လည္ ၁၁ နာရီ မွာ မလိုတမာ ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ႏိုးခဲ့ရၿပီ။ ေဘးက မင္းေဆြကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိပ္ေနတာမ်ား သိုးလို႔။ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ႏိႈးမေနေတာ့ပဲ ေရခ်ဳိးခန္း၀င္ၿပီးေရခ်ဳိးလိုက္တယ္။ေရခ်ဳိးခန္းကထြက္လာေတာ့ မင္းေဆြေတာင္ ႏိုးေနၿပီ။ သူလဲထၿပီး ေရခ်ဳိး၊ ၿပီးေတာ့ႏွစ္ေယာက္သား ေန႔လည္စာထြက္စားျဖစ္ၾကတယ္။ စားၿပီးေတာ့ အခ်ိန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၄ နာရီထိုးခါနီးေနၿပီ.. ဒါနဲ႔ အိမ္ျပန္ အထုပ္အပိုးေတြယူၿပီး ဘူတာ႐ုံကို ခပ္သုတ္သုတ္လစ္ခဲ့တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ရထားခ်ိန္က ၆ နာရီဆိုေတာ့ ၅ နာရီခြဲေလာက္ေရာက္မွ ေတာ္ကာၾကမယ္ လို႔ကိုယ့္ဘာသာတြက္ၿပီး ဘူတာကို ေရာက္လာကာမွ ကိုေရႊရထားက ၁ နာရီေလာက္ေနာက္က်ၿပီးမွ ထြက္ႏိုင္ေတာ့တယ္ေလ။ ဒါကို မင္းေဆြက “ေတာက္… ကိုရီးကားထဲ မွာ အဲလိုေနာက္က်တယ္ဆိုတာမေတြ႕ဖူးပါဘူး“ လို႔ ညည္းတြားတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္က “တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လဲ ေနာက္က်မွာေပါ့ကြ“ ဆိုၿပီး ဖာဖာေထးေထး ေျပာေပးတာေပါ့။ အဲဒီ စကားကိုၾကားသြားတဲ့ ေဘးကအဖိုးႀကီးတစ္ေယာက္က “သားတို႔က ရထားမစီးဖူးဘူးနဲ႔တူတယ္ .. ဒါ အခ်ိန္မွန္လာတာပဲေလ .. တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ရက္ေလာက္ေနာက္က်ၿပီးမွ ထြက္တာ“ <br />“ဗ်ာ ..“ ႏွစ္ေယာက္သားၿပိဳင္တူအသံထြက္ေအာင္လန္႔သြားမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၾကာၾကာမလန္႔ႏိုင္ပါဘူး .. ရထားထြက္ေတာ့မယ္လို႔ေၾကျငာခ်က္ေၾကာင့္ ရထားေပၚတက္ေနရာယူဖို႔လုပ္ရေတာ့တာေပါ့။ ရထားေပၚမတက္ခင္ မင္းေဆြကို လမ္းမွာစားဖို႔တစ္ခုခု မ၀ယ္ေတာ့ဘူးလားလို႔ေမးေတာ့ “ဟာကြာ .. ပိန္းလိုက္တာ .. မင္း ဘႀကီးေတာ္လက္ထက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူးကြ ရထားေပၚမွာ စားစရာေတြအၿမဲလာေရာင္းတယ္“ လို႔ေျပာၿပီး ရထားေပၚကို ဟန္ပါပါတက္သြားေလရဲ႕။ ရထားေပၚေရာက္ေတာ့ မင္းေဆြက ခံုနံပါတ္ လိုက္ရွာၿပီး ရထားတြဲရဲ႕ ေရွ႕ဆံုးခံုမွာ၀င္ထိုင္လုိက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ သူ႔ေဘးနား ၀င္ထိုင္လိုက္ၿပီး အထုပ္ေတြေနရာခ်လိုက္ပါတယ္။ ေသခ်ာၾကည့္မိလိုက္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔စီးေနတဲ့အတြဲက ႐ုိး႐ိုးတန္းႀကီးျဖစ္ေနတာေတြ႕လိုက္ရတာေၾကာင့္ မင္းေဆြကိုလက္တုိ႔ၿပီး “ေဟ့ေကာင္ .. ငါတို႔စီးရမွာ ဒီအတြဲဟုတ္ရဲ႕လား“ လို႔ေမးေတာ့ စိတ္႐ႈတ္တဲ့ပံုနဲ႔ “ဟုတ္တယ္ေလ .. ေရာ့မယံုရင္ မင္းဘာသာၾကည့္ေတာ့“ ဆိုၿပီး လက္မွတ္ကို ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲထိုးေပးပါတယ္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၊ ဟုတ္တယ္ ဒီအတြဲ ဒီ ခံုနံပါတ္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ကိုစိတ္ညစ္သြားပါတယ္ .. တစ္လမ္လံုး ႐ိုး႐ိုးခံုႀကီးမွာထိုင္ၿပီး ဒုကၡခံရေတာ့မွာေပါ့။ <br />ဒီေကာင့္ကို ယံုၿပီးလက္မွတ္ယူမၾကည့္မိတာမွားၿပီ။ မတက္ႏိုင္ဘူး အခ်စ္တြက္ဆိုအသက္ပင္ေသေသ ဆိုၿပီးေျပာၾကတယ္မွတ္လား။ ဒီေလာက္ေတာ့သည္းခံရမွာေပါ့။မင္းေဆြက ၿပတင္းေပါက္ေတြဖြင့္ၿပီး အျပင္ကိုဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ လုပ္ေနရာက “ေဟ့ေကာင္.. ဟိုေရာက္ရင္ေတာ့ငါ့ကို တိုက္ရမယ္ေနာ္“<br />“ေအးပါကြ GTC တက္တုန္းကလို Grand တစ္ျပားနဲ႔ ပဲႀကီးေလွာ္ ဆိုျဖစ္တယ္မွတ္လား“<br />ကၽြန္ေတာ္ ခပ္တည္တည္ေနာက္လိုက္တယ္။ ဒါကို မင္းေဆြက မ်က္စိပ်က္မ်က္ႏွာပ်က္ နဲ႔ <br />“အဲဒီလိုဆို မလိုက္ေတာ့ဘူးေနာ္ ေဟ့ေကာင္“<br />“ဟာကြာ .. မင္းကလဲငတ္ႀကီးက်ေနျပန္ၿပီ .. တိုက္မယ္ကြာ .. ႀကိဳက္တာလဲေကၽြးမယ္ ၿပီးရင္ ဆန္၀ယ္ရင္ေတာင္ မင္းေကာင္မေလးဆိုင္မွာ၀ယ္ဖို႔ ငါ့ဘြားေတာ္ကိုေျပာထားမယ္ .. ဟုတ္ၿပီလား“<br />“ေအာင္မာ ဘာဆိုင္လို႔လဲ ငါ့ေကာင္မေလးနဲ႔“<br />“ . .. . .. . “<br />“ဟ ဘာန႔ံႀကီးလဲဟ“<br />“အမ္… ဘာပါလိမ့္“<br />ျဖစ္ပံုကဒီလိုပါ .. ကၽြန္ေတာ္တို႔ခံုတန္းက ေရွ႕ဆံုးတန္းမွာဆိုေတာ့ ရထားတြဲ ရဲ႕ သန္႔စင္ခန္း နဲ႔ ကပ္ရပ္ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ အနံ႔အသက္မေကာင္းတာေတြ ႐ွဴမိလိုက္ရတာဗ်။ ေသခ်င္ေစာ္ကိုနံ႔သြားတာပဲ.. မအန္မိေအာင္ မနည္းႀကိဳးစားထားရတာ။ “ငါးခူ ဒီက ရထားေတြကလဲ ကိုရီးယားကားထဲကလို မသန္႔ရွင္းပါလားကြ“<br />“ေဟ့ေကာင္ ခုမွ အူေၾကာင္ေၾကာင္လာလုပ္မေနနဲ႔ မင္းပဲေရွ႕ဆံုးတန္းရေအာင္ လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့သူကို မုန္႔ဖိုးေပးခဲ့ေသးတယ္ဆို“<br />“ေအးေလ.. ဟို ကိုရီးယားကားထဲက..“<br />“ေတာ္ပါၿပီ ဆရာသမားရယ္ .. ကိုရီးယားကေန မဆင္းေတာ့ဘူး“<br />“ေနအံုးကြ .. ဒို႔ခံုေအာက္မွာလဲ ထင္းေတြနဲ႔အျပည့္ပဲ ပိုင္ရွင္ရွာၿပီးျပန္ယူခိုင္းရေအာင္.. သူျပန္မယူဘူးဆိုရင္လဲ ေနရာခ်င္းလဲရေအာင္ေျပာရမယ္.. ဒါမွ ဒီအနံ႔နဲ႔ေ၀းမွာ“ ဒီေကာင္က အဲဒီလို ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္ေတာ့မ်ားသည္။ သူ႔ကိုနည္းနည္းေျမွာက္ေပးလိုက္ရင္ အကုန္ခိုင္းလို႔ရသည္။ “ေအး.. ဒါဆိုလဲရွာေလ .. မင္းကလည္လည္၀ယ္၀ယ္ရွိတယ္“<br />“အင္း .. ငါ ရွာၾကည့္လိုက္ဦးမယ္ .. ဘယ္သူမ်ားျဖစ္ႏိုင္မလဲ“<br />“ေဟ့ေကာင္ေရ .. တစ္တြဲလံုးစစ္သားေတြႀကီးပဲဟ .. ဘယ္လိုလုပ္မလဲ“<br />“ဟိုနားက ဗိုလ္ႀကီးကိုေမးၾကည့္လိုက္အံုးမယ္ကြာ“ ေျပာေျပာဆိုဆုိႏွင့္ မင္းေဆြက ထုိဗိုလ္ႀကီးကိုသြားေမးေလသည္။ <br />“ဦး … “<br />“ေဟ … “<br />“ဟိုခံုေအာက္က သစ္ပံုကဘယ္သူ႔ဟာေတြလဲဆိုတာ ဦးသိလား.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညဘက္အိပ္ဖို႔ခက္ေနလို႔ ဦးသိရင္ကူညီပါဗ်ာ“<br />“ေၾသာ္ .. အဲဒါ ဦးတို႔တပ္အတြက္ ထင္းေတြပါ.. သားတို႔အိပ္ဖို႔အဆင္မေျပရင္ ဦး ေနရာလဲဖို႔စီစဥ္ေပးပါ့မယ္..“ ဆိုၿပီး ရဲေဘာ္ႏွစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ခံုခ်င္းလဲထိုင္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုဆိုေတာ့လဲ မင္းေဆြက အလာႀကီးပါလားဟု စိတ္ထဲမွာပဲေျပာလိုက္မိသည္။ ဒီေကာင့္ကိုေတာ့ ထုတ္မေျပာရဲ ေတာ္ၾကာေလထဲေျမာက္သြားလို႔ျပန္မဆင္းႏိုင္ျဖစ္သြားအံုးမည္။ ေနရာေျပာင္းလိုက္ရ၍ ကံေကာင္းသည္ဟုထင္လိုက္ေသာ္လဲ တက္တက္စင္ေအာင္မွားမွန္းေနာက္မွသိလိုက္ရသည္။ ရန္ကုန္ကထြက္လာတာၾကာၿပီျဖစ္ေသာ္ျငား မင္းေဆြ ေျပာသည့္ ရထားေပၚတက္ေရာင္းေသာ မုန္႔သည္တစ္ေယာက္မွမေတြ႔ရေသး။ <br />“မင္းေဆြ.. မင္းမုန္႔သည္ကတစ္ေယာက္မွမလာပါလာကြ“<br />“ေအးေနာ္ .. ဘာလို႔လဲမသိဘူး“<br />ဘာျဖစ္ရမလဲ .. ေသခ်ာေလ့လာလိုက္ေတာ့မွ တစ္တြဲလံုးက စစ္သားေတြမွာ ထမင္း၊ ဟင္း အျပည့္အစံူ ပါလာတာေတြ႕႔ေတာ့မွ သေဘာေပါက္လိုက္သည္။ ဘယ္ေစ်းသည္က ဒီလိုတြဲေပၚ ေလကုန္ခံတက္ေရာင္းမွာလဲ။ သြားၿပီ … အႀကီးႀကီးကို မွားၿပီ …. ဗိုက္ထဲမွာကလဲ ေတာ္လွန္ေရးကစေနၿပီ။ မတတ္ႏုိင္ဘူး .. ႏွစ္ေယာက္သား ဗိုက္ဆာေနတာေလး ေမ့ေနေအာင္ ေလတ၀႐ွဴၿပီး စကားေတြပဲ ဖိေျပာေနေတာ့သည္။ ဟိုလူ႔အေၾကာင္းေရာက္လိုက္ ၊ ဟိုစီးပြားေရး ေရာက္သြားလိုက္နဲ႔ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ၾကာသြားလဲမသိ။ ႏွစ္ေယာက္သားမ်က္ႏွာမွာ တံေတြးစက္ေတြကိုျပည့္လို႔။ အညာသားေတြ စကားနည္းတာေျပာပါတယ္။ အညာသားေတြ ႀကိဳးစားလိုက္တာကလဲ လြန္ေရာ။ အခုၾကည့္ပါလား .. သင္တန္းတက္မယ့္လခေတြကိုသံုးၿပီး ခရီးထြက္ၾကတယ္ေလ။ ႏွစ္ေယာက္သား စကားေကာင္းေနတုန္း ေနာက္ဘက္ကေန “ဘုန္း“ ဆိုတဲ့ အသံၾကားေတာ့ စပ္စုမိၾကသည္။ ကိုေရႊ ရဲေဘာ္တစ္ေယာက္က ပါလာတဲ့သူ႔မိန္းမကို မူးၿပီးရစ္ေနတာေတြ႔ရသည္္။ “ရွင့္ကို ေျပာၿပီးသားပဲ.. ထမင္းခ်က္ခ်ိန္မရလို႔ ထမင္းၾကမ္းပဲ ယူလာတာပါဆို“<br />“နည္းနည္းေလးနဲ႔ဘယ္လို၀ မွာတုံး.. မင္းကြာ . ကိုယ့္ေယာက်ာ္း ဘယ္ေလာက္စားႏုိင္တယ္ဆိုတာမသိတာလား“<br />“သိပါတယ္ ငေပါႀကီးရဲ႕ .. စစ္သားျဖစ္ေနတာေတာင္ ဒီလိုဖက္တီးႀကီးျဖစ္ေနတာကိုၾကည့္ပါလား“ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္ .. ဒီလူ ဒီေလာက္၀ေနတာ။ကိုယ့္ဘာသာ စဥ္းစားေနတုန္း မင္းေဆြရဲ႕အသံက်ယ္က်ယ္ကိုၾကားရေတာ့တာပဲ။<br />“ဟာ.. ေဟ့လူ ဒီလိုလုပ္လုိ႔မရဘူးေလဗ်ာ“<br />ၾကည့္လိုက္ေတာ့ .. လား လား .. စစ္သားတစ္ေယာက္ မူးမူးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခံုတန္းေပၚက အိတ္ေတြထားတဲ့ စင္မွာ ပုခက္ အိပ္စင္လုပ္ဖို႔ႀကိဳးခ်ည္ေနတာေနတာေတြ႔ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ထူပူသြားၿပီး “ဟာ .. ဦးေလး အဲဒီလိုေတာ့မလုပ္သင့္ပါဘူး .. မေတာ္လို႔ ဦးေလးျပဳတ္က်ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘ၀ပ်က္ၿပီေပါ့“ လို႔ေျပာၿပီးကမန္းကတန္းတားလိုက္သည္။ <br />“ေဟ့ေကာင္ ဘာလို႔က်ရမွာလဲ ဒီပုခက္ကို နယ္နယ္ရရ ေအာင္းေမ့ေနလား .. တိုက္ပြဲတိုင္းမွာ ရြပ္ရြပ္ခၽြံခၽြံ တိုက္ႏုိင္ခဲ့တာ ဒီေကာင့္ေၾကာင့္ကြ.. ေဂ့“<br />“ဟာ .. ပုခက္ကိုေတာ့ယံုတယ္ဗ်ာ .. မယံုတာကလူ.. ဒီေလာက္မူးေနတာကို ဘယ္လိုအေပၚမွာအိပ္မွာလဲဗ်“<br />မင္းေဆြ ၀င္ေျပာလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဒီေကာင္က အဲဒီလိုေနရာေတြမွာ အာသြက္လွ်ာသြက္ ေျပာႏိုင္သည္။ အေျပာခံလိုက္ရ၍ ထိုစစ္သားမွာ ရွဴးရွဴးရွားရွား ျဖစ္သြားၿပီး<br />“မင္းက ငါမူးေနတယ္ဆိုၿပီးအထင္ေသးတာလား“<br />“ဟုတ္တယ္ဗ်ာ.. မူးရင္းမတ္တပ္ေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမရပ္ႏုိင္ဘူး“<br />“ေကာင္ေလး .. ငါ တပ္ၾကပ္ျဖစ္ေနတာ တိုက္ပြဲတိုင္းမွာ မူးေနတာေတာင္ ရန္သူကို မွန္ေအာင္ပစ္ႏိုင္လို႔ကြ“ <br />“ေသနတ္ ပစ္ျပစရာမလိုပါဘူးဗ်ာ .. ဒီခံုတန္းထိပ္ေပၚမတ္တပ္ရပ္ၿပီး တစ္ခံုၿပီးတစ္ခုံ ကူးႏိုင္ရင္ ေတာ္ပါၿပီ“<br />မင္းေဆြ သက္သက္ညစ္ၿပီ။ မူးေနတဲ့သူမေျပာနဲ႔ လူေကာင္းေတာင္ ကူးဖို႔မလြယ္ဘူးဆိုတာ သူေကာ ကၽြန္ေတာ္ပါသိသည္။ <br />“ေကာင္ေလး.. စိန္ေခၚတာလား .. ငါကူးႏိုင္ရင္ ဘာေပးမလဲ“<br />“ဒီခံုတန္း ၅ ခံု ကူးႏိုင္ရင္ ေဟာဒီမွာေတြ႔လား“ မင္းေဆြက သူ႔လက္ကနာရီကိုထိုးျပၿပီး<br />“၀ယ္ထားတာမၾကာေသးဘူး .. ကူးႏုိင္ရင္ ဦးယူလိုက္ေတာ့“<br />တပ္ၾကပ္ ဦးေလးႀကီးက မူးတဲ့အရွိန္နဲ႔မိုက္ေလၿပီ။ <br />“ၾကာတယ္ကြာ အခုစၿပီ“ ဆိုၿပီး ေျပာေျပာဆိုဆို ခံုေပၚတက္မတ္တပ္ရပ္ေလၿပီ။ တစ္ခံု စကူးၿပီ၊ စစ္သားမို႔လားမသိ ေအးေအးေဆးေဆးကိုယ္ကိုထိန္းႏိုင္တယ္။<br />“ကဲ ေနာက္တစ္ခံု“<br />“အုံး“ <br />“ဟ .. သြားပဟ“<br />“ဘာေတြလဲ“<br />“ေသၿပီ .. ေသၿပီ“<br />အသံေတြေပါင္းစံုသြားၿပီး အိပ္ေနေသာ ဗိုလ္ႀကီး ႏိုးလားကာရဲေဘာ္ေတြကို ထဆဲေတာတာေပါ့။<br />တပ္ၾကပ္ ဦးေလးႀကီးကိုလဲ “ခင္ဗ်ား မူးေနရင္ေကာင္းေကာင္းေနပါ။ အခ်ဳပ္ထဲ၀င္ခ်င္လို႔လား“ ဟုႀကိမ္းေလၿပီ။<br />“ဗိုလ္ႀကီး ကၽြန္ေတာ္မဟုတ္ဘူး ၊ ဒီေကာင္ေလးေတြက .. “<br />“ေၾသာ္.. ဦးေလးတို႔ အိုက္တယ္ဆိုရင္လဲေျပာတာမဟုတ္ဘူး … ကၽြန္ေတာ္ျပတင္းေပါက္ဖြင့္ေပးမွာေပါ့“ ဟု မင္းေဆြက ခပ္တည္တည္နဲ႔ ၀င္ေျပာလိုက္တယ္။<br />ကၽြန္ေတာ္လဲမေနသာေတာ့ပဲ “ဖြင့္ေပးလိုက္ေလကြာ“ ဆိုၿပီး ၀င္ရႊီးေပးရေတာ့တာေပါ့။<br />“အာ…. မင္းတို႔ဘာေတြေလွ်ာက္“<br />“ေတာ္ၿပီ အိပ္ေတာ့“တပ္ၾကပ္ ဦးေလးႀကီးစကားေတာင္မဆံုးလိုက္၊ ဗိုလ္ႀကီးမွ ၀င္ေဟာက္လိုက္သျဖင့္ျငိမ္သြားေလၿပီ။ဒါေတာင္ ဗိုလ္ႀကီးအလစ္ မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို လက္သီးေထာင္ျပလိုက္ေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလဲ ကိုယ္မဟုတ္သလို ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ၿပီး အ႐ူးကြက္နင္းလိုက္တာေပါ့ ဘာရမလဲ။<br />ညေတာင္ အေတာ္စုန္းစုန္းခ်ဳပ္ေနၿပီ ခုထိအိပ္လို႔မရေသး။ ပထမဆံုး ရထားစီးဖူးတဲ့အေတြ႔အၾကံဳကို ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္မိသည္။ နားထဲမွာ ဆူညံပြက္ေလာ႐ိုက္ေနၿပီး ဘယ္လိုမွအိပ္မရေတာ့။ ေသခ်ာတာက မနက္ျဖန္ ေရဆင္းဘူတာမွာ ပန္ဒါ တစ္ေကာင္ေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုတာပဲ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ ကၽြန္ေတာ္သည္းခံရမွာေပါ့။ သူေလးနဲ႔ေတြ႕ဖို႔ဆိုရင္ ဘာမဆိုရင္ဆိုင္ႏုိင္ပါတယ္။ မၾကာခင္ေတြ႕ရေတာ့မယ့္သူေလးရဲ႕အေၾကာင္းေတြ စဥ္းစားရင္းနဲ႔ အေတြးကမာၻမွာကၽြန္ေတာ္ နစ္ေမ်ာသြားေလရဲ႕။<br /><br />အပိုင္း(၃) ဆက္ရန္ . . . . <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-5797125203185881822?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေန၀န္းနီhttp://www.blogger.com/profile/04612337167109457723noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_16.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-14949460094399437642008-11-15T13:00:00.003+09:002008-11-15T21:27:58.891+09:002008-11-15T21:27:58.891+09:00(“Newton ကေျပာတယ္ ကမာၻဆြဲအားက အရမ္းႀကီးတယ္တဲ့၊ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အခ်စ္ဆြဲအားေလာက္မႀကီးပါဘူး။“)<br /> ကၽြန္ေတာ္ ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေလးကိုမေျပာခင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္မိတ္ဆက္ေပးရမွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ နာမည္ ေန၀န္းနီ ပါ .. မိဘေပးတဲ့ လွတပတ နာမည္ေလးေပ်ာက္ၿပီး ငါးခူ ဆိုတဲ့ နာမည္ကို သူငယ္ခ်င္းေတြ ေပးၾကတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးရင္ ငါးခူၿပံဳးနဲ႔တူလို႔ပါတဲ့ …. ဘယ္ေလာက္ဆိုးလိုက္လဲ .. ယွဥ္စရာရွားလို႔ ငါးခူနဲ႔မွ … ဇာတိကေတာ့ ပခုကၠဴ .. ရန္ကုန္ က ေခၚတာေတာ့ အညာ ဆိုတဲ့ေဒသကေပါ့ .. အခုေတာ့ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ေရာက္ေနတယ္ေလ … မိဘေတြနဲ႔ ခြဲၿပီးတစ္ေယာက္ထဲလာေနတာေပါ့ ။<br />ရန္ကုန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ က်ဴရွင္တက္ေနတာ(၈)လေလာက္ရွိၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာကလုပ္စရာေလးေတြရွိတယ္ေလ။ အဲ … <br /><span id="fullpost">စီးပြားေရးနဲ႔ပတ္သတ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က အခု အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းေတြတက္ေနတယ္။ သိတယ္မုိ႔လား .. ဒီေခတ္ႀကီးထဲ မွာ ဘာသင္တန္း ညာသင္တန္းတက္ေနတာ ဆိုၿပီးေျပာလို႔ရမွ လူရွိန္တာေလ။ တတ္တာ မတတ္တာ အပထား သင္တန္းတက္ေနတယ္လို႔ေျပာလို႔ရရင္ေတာ္ၿပီေလ။ အဲ.. စကားဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ့္။ ေၾသာ္ .. လုပ္စရာဆိုတာက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အေကာင္အထည္မေဖာ္ရေသးတဲ့ ႏွလံုးသားဓါတ္ခ်ဳပ္တဲ့ျပႆနာေလးပါ။ အဲဒါက ဒီလိုကြဲ႕လို႕ အစခ်ီေျပာလိုက္ရရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဇာတ္လမ္းေလးက ကိုရီးယားကား ဂ်ဴမံု ထက္ေတာင္ ရွည္သြားအံုးမယ္။ တိုတိုတုတ္တုတ္ေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ့္ေကာင္မေလး ေၾကာင့္ေပါ့့။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကိုေတြ႕ခ်င္တယ္။ သူက ေရဆင္း စိုက္ပ်ဳိးေရးတကၠသိုလ္ တက္ေနတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ ေနတာက ပခုကၠဴ ၊ သူ႔ေက်ာင္းက ေရဆင္း ဆိုေတာ့ နီးနီးေလးပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အိမ္က မိဘေတြကိုမလိမ္ရဲလို႔ ပခုကၠဴ မွာရွိေနတုန္း ေရဆင္းကို သြားဖို႔ အခြင့္အေရးမရခဲ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မိဘေတြနဲ႔ေ၀းရာ ရန္ကုန္ကို တကူးတက လာေနၿပီး သူ႔ဆီသြားဖို႔ အားထုတ္ရတာေပါ့။ သူဆိုတ့ဲေကာင္မေလး ကို ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ အၿမဲခလုတ္တိုက္ေေနတာ သူကေတာ့ ေက်ာင္းမွာရည္းစားေတြေတာင္ရေနၿပီလား မသိဘူး။ ဒါမွမဟုတ္ ေကာက္စိုက္ဖို႔ပဲ လက္ခ်ာေတြနဲ႔ နပန္းလံုးေနရလားေတာ့မေျပာတတ္ဘူး။ ပညာရွိ မဟုတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ကလည္း ေသခ်ာေအာင္ေျပးၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုၿပီး သူေလးရွိရာ<br /> ေရဆင္းကိုလိုက္ဖို႔ျပင္ေတာ့တာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အၾကံအစည္ကို အဆင္းဘီးတပ္ေပး တဲ့သူကလဲ အဆင္သင့္ေရာက္ေနပါေပါ့လား။ မင္းေဆြ တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဇာတိၿမိဳ႕က သူငယ္ခ်င္းေပါ့။ ရန္ကုန္မွာကၽြန္ေတာ့္လိုပဲ သင္တန္းဟန္ျပလာတက္ေနတာေပါ့။ တစ္ေန႔ၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းသိေနတဲ့ မင္းေဆြက<br /><br /> “ငါးခူ မင္းေရဆင္းမသြားခ်င္ဘူးလား“<br />“ဟာ .. ဘာသြားလုပ္မွာလဲ သင္တန္းေတြပ်က္ကုန္မွာေပါ့“<br /><br /> အမွန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္လုပ္ေနတာပါ။ သြားခ်င္တာကမွ တစ္ပုိင္းကိုေသလို႔။ အဲဒါကိုသိတဲ့ မင္းေဆြကလဲ “မင္း ေလွ်ာက္ေျပာမေနနဲ႔ သင္တန္း ၄ ရက္ မွာ ၂ ရက္ပဲ သြားတဲ့ေကာင္ကမ်ား … ၾကာတယ္ကြာ လိုက္မလားမလိုက္ဘူးလားေျပာ …. ေရဆင္းက ငါ့သူငယ္ခ်င္းကအလည္ေခၚထားတာ ေက်ာ္ဇင္ကလဲ လိုက္မွာတဲ့“ ဒီလိုဆိုမျဖစ္ေခ်ဘူး အေဖာ္ေကာင္းတုန္းေလး သြားမွပါဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ေခါင္းညိမ့္လိုက္တယ္ေပါ့။ “ဒါဆိုလဲ သြားတာေပါ့ဗ်ာ .. သြားတာကဟုတ္ၿပီ ဘာနဲ႔သြားၾကမွာလဲ“<br />“ရထားနဲ႔ေလကြာ .. မင္း ရထားမစီးဖူးေသးဘူးဆို“ ဟုတ္ေတာ့လဲဟုတ္သည္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီအသက္အရြယ္ထိ ရထားမစီးဖူးေသးဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တင္မကပါ ပခုကၠဴသား အမ်ားစုက ခရီးသြားရင္ ရထားကိုသိပ္အားမကိုးၾကပါဘူး။ ဒီလို ရင္ခုန္စရာေကာင္းတဲ့ ခရီးစဥ္ေလးမွာ တစ္ခါမွ မစီးဖူးေသးတဲ့ ရထားစီးၿပီး သူေလးရွိရာ သြားရမွာကိုေတြးၿပီး တစ္ကိုယ္ထဲ ပီတိေတြျဖာေနမိတယ္။ စိတ္ကူးေလးနဲ႔ ေတြးေနရင္း ႐ုတ္တရက္ သတိရလို႔ မင္းေဆြဘယ္လွည့္ၿပီး <br /><br />“သြားရေအာင္ေလ“<br />“ဘယ္တုန္းဟ“<br />“ဘူတာႀကီးကို လက္မွတ္၀ယ္ရေအာင္.. မနက္ျဖန္ သင္တန္းပိတ္တယ္ေလ“<br />“မင္းဟာကလည္း အရူးအမဲသားေကၽြးမိသလိုေတာင္ျဖစ္ေနၿပီ .. သြားခ်င္ေတာ့လဲဇြတ္“<br />“မင္းပဲလာစၿပီးေတာ့.. ခုမွေတာ့မရေတာ့ဘူး“<br />“ေအးပါ .. ဟိုေရာက္ရင္ေတာ့ ေသခ်ာအပိုင္ခ်ဳပ္ေနာ္“<br />“ပိုင္ပါတယ္ကြ“<br /><br /> ေျပာမဲ့သာေျပာလိုက္ရတယ္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာ့ မယံုလွဘူး ။ ဟုတ္တယ္ေလ ကၽြန္ေတာ္ဆုိတဲ့ေကာင္က တစ္ျခားမိန္းကေလးေတြေရွ႕ဆိုရင္ ဘာမွမျဖစ္ဘူး .. အဲ .. သူ႔ေရွ႕ေရာက္ရင္ေတာ့ ဘယ္လိုကဘယ္လို ျဖစ္တယ္မသိ ဒူးေတြတုန္ၿပီး ေျခကသိပ္မခုိင္ေတာ့ဘူး .. ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ သူ႔ေရွ႕ေတာင္ ခပ္ရဲရဲျဖတ္မေလွ်ာက္ရဲဘူး .. အဲဒီလိုကို ယံုၾကည္မႈရွိတာ။<br />ဒီလိုနဲ႔ ညေနေရာက္ေတာ့ မင္းေဆြနဲ႔ ဘူတာႀကီးသြား လက္မွတ္၀ယ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က အသိတစ္ေယာက္န႔ဲေတြ႔လို႔စကားေျပာေနတုန္း မင္းေဆြကလက္မွတ္သြား၀ယ္ေလရဲ႕။ ဒါမ်ဳိးေတြေၾကာင့္ ဒီေကာင့္ကို အားကိုးေနရတာ။ ခဏၾကာေတာ့ ေအာင္ႏိုင္သူစစ္သူႀကီးဟန္ပန္နဲ႔ လက္မွတ္ေကာင္တာကထြက္လာတဲ့ မင္းေဆြက<br /><br />“ငါးခူ .. ငါေတာ္တယ္မို႔လား ေရွ႕ဆံုးရထားတြဲရဲ႕ေရွ႕ဆံုးတန္းခံုမွာရတယ္ေလ .. ပခုကၠဴသားကြ “ <br /><br />ဘာမွလဲမဆိုင္ .. သူကေတာ့ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္နဲ႔ဂုဏ္ယူလို႔မဆံုး.. အဲဒီခံုရရင္ အဲဒီေလာက္ေပ်ာ္ေနရမွာ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ ရထားမစီးဖူးသူမို႔မသိ။ <br /><br />“ကဲ .. ပခုကၠဴသားႀကီး .. အဆင္ေျပတယ္ဆိုရင္လဲ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ရေအာင္ လစ္စို႔ “ <br />“ေအး သြားတာေပါ့“<br /><br />အပိုင္း(၂)ဆက္ရန္ . . . . <br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-1494946009439943764?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေန၀န္းနီhttp://www.blogger.com/profile/04612337167109457723noreply@blogger.com3http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_15.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-63969926899010397212008-11-14T23:40:00.005+09:002008-11-15T13:43:56.818+09:002008-11-15T13:43:56.818+09:00>> "အင္တာနက္ကို မုန္းတယ္.... မိန္းမေတြကို မုန္းတယ္... ကိုယ့္ကိုယ္ကို အမုန္းဆံုးပဲ"<br /><br />>>> သန္းေခါင္ယံ ည(၁၂)နာရီတြင္ အင္တာနက္ေပၚသို႔ သူတက္အလာကို ေစာင့္ေနတတ္သည္မွာ ကြ်န္မအတြက္ အက်င့္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနသည္။ အခန္းထဲတြင္ မီးမ်ားကို ပိတ္ျပီး ကြ်န္မတစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ေနမိသည္။ ကြန္ပ်ဴတာ screen ေပၚမွ ျဖာက်လာေသာ ျပာလဲ့လဲ့ မီးေရာင္မွလဲြ၍ အခန္းတစ္ခုလံုး ေမွာင္အတိက်ေနသည္။ သူ၏ screen name မွာ (midnight)ျဖစ္ျပီး သန္းေခါင္ယံည(၁၂)နာရီတိတိတြင္ online ေပၚသို႔ တက္လာတတ္သည္။ ကြ်န္မမွာ ညတြင္မအိပ္ဘဲ အင္တာနက္ေပၚတြင္ ေျခဆန္႔ေနတတ္ေသာ ဇီးကြက္တစ္ေကာင္ျဖစ္သည္။ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ကြ်န္မဆီပို႔ေသာ သူ၏ message မွာ ထိုစာေၾကာင္းေလးျဖစ္သည္။<br /><span id="fullpost"><br />>> "အင္တာနက္ကို မုန္းတယ္.... မိန္းမေတြကို မုန္းတယ္... ကိုယ့္ကိုယ္ကို အမုန္းဆံုးပဲ"<br /><br />>>> ထိုစာေၾကာင္းကို ဖတ္ျပီး ကြ်န္မစိတ္၀င္စားသြားမိသည္။ ကြ်န္မလည္း ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ပ်င္းေနသည့္ အခ်ိန္မို႔ စာတစ္ေၾကာင္းရိုက္ျပီး ပို႔လိုက္မိသည္။ ကြ်န္မပို႔ေသာ စာကိုဖတ္ျပီး သူေပါက္ကရထပ္ေျပာေတာ့မည္ မဟုတ္ဟု ကြ်န္မေတြးမိသည္။<br /><br />>>> "ကိုယ့္ကိုယ္ဒီေလာက္မုန္းေနရင္ သြားေသလိုက္ပါလား"<br /><br />>>> သို႔ေသာ္ တစ္မိနစ္မွ်ပင္ မၾကာလိုက္....<br /><br />>>> "ဟုတ္တယ္.. ကြ်န္ေတာ္က အခုသရဲေလ"<br /><br />>>> "ဟား....သရဲျဖစ္ရတာေပ်ာ္လား"<br /><br />>>> "ကြ်န္ေတာ္ မေပ်ာ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ကိုအဆံုးစီရင္မိတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္မကြ်တ္ဘူး"<br /><br />>>> "ဟား...ဟား.. အခ်စ္အတြက္ေၾကာင့္လား"<br /><br />>>> ဒီလိုႏွင့္ စာေတြ အျပန္အလွန္ပို႔ၾကရင္း သူႏွင့္ ကြ်န္မ online သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သြားၾကသည္။ သူသည္ သူ႔ကိုယ္သူ တေစၦတစ္ေကာင္အျဖင့္ သတ္မွတ္ထားေသာ ေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ သူသည္ ညတိုင္း သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္တြင္ တိက်စြာonline ေပၚသို႔ ေရာက္လာတတ္သည္။ ထိုအျပဳအမႈမ်ားေၾကာင့္ သူ႔ကို အံ့ၾသထိန္႔လန္႔စြာ ကြ်န္မပိုစိတ္၀င္စားမိသည္။ တေစၦသရဲ အင္တာနက္ သံုးပါ့မလား... ဒါဟာ တိုက္ဆိုင္တဲ့ ေနာင္ေျပာင္မႈ တစ္ခုပဲျဖစ္မည္ဟု ကြ်န္မ ေျဖသိမ့္မိသည္။ သူသည္ အရင္ကတည္းက ကြ်န္မ၏ရုပ္ရည္ကို ျမင္ဖူးထားသည့္အလား ဘယ္ေတာ့မွ ကြ်န္မ၏ ပံုပန္းသ႑ာန္ကို မေမးဖူးခဲ့။ တစ္ခါတရံ သူသည္ ကြ်န္မေဘးတြင္ရွိေနခဲ့ျပီး ကြ်န္မကို ထိုင္ၾကည့္ေနသည္ဟု ေျခာက္တတ္ေသးသည္။<br /><br />>>> "ကြ်န္မ အခုဘာလုပ္ေနလဲ"<br /><br />>>> တစ္ခါတရံ ေနာက္ေျပာင္ျပီး သူ႔ကို ကြ်န္မေမးဖူးသည္။ ခဏမွ် သူႏႈတ္ဆိတ္ ေနတတ္ျပီး...<br /><br />>>> "ေတာ္ပါျပီ... ကြ်န္ေတာ္မေျပာခ်င္ဘူး.. ေျပာလိုက္ရင္ လန္႔သြားဦးမယ္"<br /><br />>>> "ေကာ္ဖီေတြ သိပ္မေသာက္နဲ႔ေလ"<br /><br />>>> "ပံုဆိုးပန္းဆိုး ထိုင္မေနနဲ႔ေလ"<br /><br />>>> တစ္ခါတရံ ကြ်န္မ ေမွ်ာ္လင့္မထားေသာ စကားမ်ားကို သူေျပာတတ္သည္။ ထိုစာရေသာ အခ်ိန္တြင္ တိုက္ဆိုင္စြာ ကြ်န္မမွာ ေကာ္ဖီေသာက္ေနသည့္အခ်ိန္ (သို႔) ထိုင္ခံုေပၚတြင္ ေျခအစံုကို စုတင္ျပီး ငုတ္တုတ္ထိုင္ကာ ကြ်န္ပ်ဴတာကို စိုက္ၾကည့္ေနသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။<br /><br />>>> ကြ်န္မႏွင့္ chatting လုပ္ေနေသာ အခ်ိန္မ်ားတြင္ သူ႔ဘ၀ေနာက္ေၾကာင္းကို ေျပာျပတတ္သည္။ သူသည္ အသက္(၂၃)ႏွစ္ျဖစ္ျပီး chat room ထဲမွ ေမ"ဟုေခၚေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို အစဲြအလမ္းၾကီးစြာ ခ်စ္မိခဲ့ေၾကာင္း၊ ေမ"ေၾကာင့္ သူ႔ကိုယ္သူ အဆံုးစီရင္မိေၾကာင္း၊ အင္တာနက္ကို ပထမဦးဆံုး ထိေတြ႔မိသည့္ သူ႔အဖို႔ chatting ဟုေခၚေသာ အင္တာနက္ စကား၀ုိင္း၏ လွည့္စားမႈကို နားမလည္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ေမ"၏ေဖာ္ေရြေသာ အေျပာအဆိုမ်ားေပၚတြင္ သူသာယာမိေၾကာင္း ကြ်န္မကို ေျပာျပတတ္သည္။ အင္တာနက္တြက္ ဆရာတစ္ဆူလို ျဖစ္ေနေသာ ေမ"မွာ သူ မသိနားမလည္သည္မ်ားကို သင္ျပတတ္သည္။ ေမ"၏ ေႏြးေထြးေသာ အေျပာမ်ားေၾကာင့္ chatroomထဲ သူအျမဲ၀င္ျဖစ္ခဲ့သည္။ chatroom ထဲ၀င္တိုင္း ေမ"မွလဲြ၍ မည္သူႏွင့္မွ် သူစကားမေျပာေပ။<br /><br />>>> "ကြ်န္ေတာ္ ေမ့ကို ခ်စ္တယ္.... ကြ်န္ေတာ္ရဲ႔ အင္တာနက္ခ်စ္သူ လုပ္ႏိုင္မလား"<br /><br />>>> "အင္တာနက္ ခ်စ္သူအတြက္ ဘာေကာင္းက်ဳိးရွိလဲ"<br /><br />>>> "ကြ်န္ေတာ့္မွာ ေမကိုေပးဖို႔အတြက္ အခ်စ္ေတြ အျပည့္ရွိပါတယ္"<br /><br />>>> "အခ်စ္... အဟား... ေမမွာ ေပါလြန္းလို႔ကြယ္"<br /><br />>>> "ဒါဆို ေမလိုခ်င္တာ ကြ်န္ေတာ္အကုန္ေပးမယ္"<br /><br />>>> "အသက္ ယူမယ္ဆိုရင္ ေပးႏိုင္မလား"<br /><br />>>> "ေကာင္းျပီေလ"<br /><br />>>> ေမ"၏အခ်စ္ကို ရဖို႔အတြက္ အရာရာကို သူစြန္႔လြတ္ရဲခဲ့သည္။ ေမ"၏ စကားလံုး ခ်ဳိခ်ဳိေလးမ်ားၾကား သူမိန္းေမာ သာယာေနခဲ့မိသည္။ ၾကာေတာ့ အင္တာနက္ထဲတြင္ ေျပာရသည္ကို သူ အားမရေတာ့။ ေမ"ကို အျပင္ေလာကတြင္ သူေတြ႔ခ်င္လာသည္။ လူကိုယ္တိုင္ေတြ႔ျပီး ေမ"ကို ေပြ႔ဖက္နမ္း႐ႈပ္ခ်င္မိသည္။ ေမ" ကိုအျပင္တြင္ ေတြ႔ရန္၊ ဖုန္းဆက္ခြင့္ ေပးရန္ သူေတာင္းဆိုမိသည္။ ေမ"က ေတာင္းဆိုမႈေတြ မ်ားလြန္းေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေတြ႔ခြင့္မေပးႏိုင္ေၾကာင္း အျပင္းအထန္ ျငင္းဆန္ခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ သူ႔အေပၚ ေမ"၏ဆက္ဆံမႈမ်ားက ေအးစက္လာခဲ့သည္။ ေမ"ပို႔လာေသာ စာေၾကာင္းမ်ားကို ဖတ္ျခင္းျဖင့္ သူ႔အေပၚတြင္ ေမ"စိတ္ကုန္လာျပီျဖစ္ေၾကာင္း သိသာေနသည္။<br /><br />>>> ညတိုင္း သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္တြင္ သူသည္ အခ်ိန္တိက်စြာ onlineေပၚသို႔ ေရာက္လာျပီး သူႏွင့္ေမ"၏ ပံုျပင္ကို ကြ်န္မအား ေျပာျပတတ္သည္။ တစ္ခါတရံ သူ၏လုပ္ရပ္မ်ားကို ကြ်န္မ မေထာက္ခံမိေသာ္လည္း ညတိုင္း online တက္ျပီး သူေျပာေသာ ပံုျပင္ကို နားေထာင္သည့္အလုပ္မွာ ကြ်န္မအတြက္ မလုပ္မျဖစ္ အလုပ္တစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့သည္။<br /><br />>>> "ဘာျဖစ္လို႔ မီးမဖြင့္တာလဲ... အလင္းျပန္ေနတာ မ်က္စိပ်က္မယ္ေနာ္"<br /><br />>>> "ဘာေျပာခ်င္တာလဲ.. ကြ်န္မကို ထိုင္ၾကည့္ေနျပန္ျပီလို႔ ေျခာက္လွန္႔ခ်င္တာလား"<br /><br />>>> "ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ထိုင္ၾကည့္ေနတယ္ေလ... ဘာလဲ မယံုေသးဘူးလား"<br /><br />>>> ကြ်န္မ ဘာျပန္ေျပာရမွန္း မသိေတာ့။ တစ္ခါတေလ ကြ်န္မကိုယ္တိုင္ပင္ အနားတြင္ သူရွိေနသည္ဟု ယံုမွား သံသယ၀င္မိတတ္သည္။ ၀ိညာဥ္၏ သံလိုက္ဓာတ္ႏွင့္ အင္တာနက္၏ သံလုိက္လႈိင္းမ်ား တစ္ခါတရံ ဆဲြငင္တတ္သည္ဟု သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ေျပာဖူးေသာ္လည္း ကြ်န္မ အယံုအၾကည္ မရွိခဲ့။ ထူးဆန္းသည္မွာ သူ႔ကို ကြ်န္မနည္းနည္းမွ ေၾကာက္မေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။<br /><br />>>> "ခင္ဗ်ားက ထူးျခားတယ္"<br /><br />>>> "ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br /><br />>>> "ခင္ဗ်ား ကြ်န္ေတာ့္ကို မေၾကာက္လို႔ ကြ်န္ေတာ္က သရဲဆိုတာ တကယ္မယံုလို႔လား"<br /><br />>>> "ကြ်န္မ တေစၦသရဲေတြ အယံုအၾကည္ မရွိဘူး"<br /><br />>>> သူေျပာသမွ်ကို နားေထာင္ျပီး မနက္မိုးလင္းမွ ကြ်န္မအိပ္ယာ၀င္ျဖစ္သည္။ မနက္ပိုင္းတြင္ ေနျမင့္မွ ထတတ္ေသာ အက်င့္ေၾကာင့္ ကြ်န္မ၏ အတန္းခ်ိန္မ်ားကို ညေနပိုင္းတြင္သာ ေရြးထားသည္။ ဒီေန႔အတန္းဆင္းခ်ိန္တြင္ ကြ်န္မေခါင္းေတြ ေလးလံျပီး ကိုယ္လက္မအီမသာ ျဖစ္ေနသည္။ အိမ္အေရာက္ ေဆးေသာက္ျပီး midnight online ေပၚသို႔ တက္လာခ်ိန္မွ ထေတာ့မည္ဟု စိတ္ကူးႏွင့္ ကြ်န္မအိပ္လိုက္သည္။<br /><br />>>> အိပ္ေပ်ာ္ျပီး သိပ္မၾကာလိုက္ စိတ္ထဲတြင္ တကယ့္အျဖစ္လိုလို အိပ္မက္လိုလို ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ ကြ်န္မအခန္းထဲသို႔ ၀င္လာသည္ဟု ခံစားမိသည္။ ကြ်န္မထထိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေသာ္လည္း ဘယ္လိုမွ ထမရခဲ့။ ထိုေယာက္်ားေလးမွာ အျပာႏုေရာင္ ည၀တ္အကၤ်ီကို ၀တ္ဆင္ထားသည္။ ရုပ္ရည္မွာ သန္႔ျပန္႔ေနေသာ္လည္း မ်က္ႏွာမွာ ေသြးဆုတ္ျပီး ျဖဴေရာ္ေနသည္။ အၾကည့္မွာ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔သည္။ ကြ်န္မ ကုတင္နားသို႔ ခ်ည္းကပ္လာျပီး ကြ်န္မ၏ဆံပင္မ်ားကို ပြတ္သပ္ေနသည္။ ထို႔ေနာက္ ကြ်န္မမ်က္ႏွာကို ညင္သာစြာ ပတ္သပ္ေပးျပီး "ကိုယ့္ကိုယ္ေကာင္းေကာင္း ဂ႐ုစိုက္ေလ" ဟုေျပာျပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ ကြ်န္မမ်က္စိကို အားယူဖြင့္လိုက္မိသည္။ နာရီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ည ၁၂နာရီ ၁၀မိနစ္။ ကြ်န္မ ကုတင္ေပၚမွ ခုန္ဆင္းျပီး ကြန္ပ်ဴတာကို အလွ်င္အျမန္ဖြင့္လိုက္သည္။ လိုင္းခ်ိတ္ေနခ်ိန္တြင္ ထိုအျဖစ္အပ်က္မွာ တကယ္လား၊ အိပ္မက္လား ဆုိသည္ကို ကြ်န္မ ေတြးေနမိသည္။ အိပ္မက္ျဖစ္သည္ထားဦး.. ဘာေၾကာင့္ ထိုလူ႔ ရုပ္ရွည္ကို ကြ်န္မေကာင္းေကာင္း မွတ္မိေနပါလိမ့္။ ကြ်န္မ ေ၀ခဲြမရျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ ဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ စာတစ္ေၾကာင္းေပၚလာသည္။<br /><br />>>> "ကိုယ့္ကိုယ္ေကာင္းေကာင္း ဂ႐ုစိုက္ေလ"<br /><br />>>> ကြ်န္မ တစ္ကိုယ္လံုး ေတာင့္တင္းသြားသည္။ အိပ္မက္ထဲက စကားႏွင့္ တစ္ထပ္တည္းပါလား...<br /><br />>>> စာေၾကာင္းေရးပို႔လိုက္သူမွာ ကြ်န္မႏွင့္ ညတိုင္း chatting လုပ္ေနေသာ သူ႔ကိုယ္သူ တေစၦသရဲပါဟု ေျပာေသာ midnight.... ကြ်န္မ အသက္ရွဴဖို႔ ေခတၱေမ့ေနခဲ့ျပီး ကြန္ပ်ဴတာ ဖန္သားေပၚက စာကိုသာ မ်က္ေတာင္မခတ္ ၾကည့္ေနမိသည္။ သူဟာ ကြ်န္မလို လူစင္စစ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ အသိေပးေနမိသည္။<br /><br />>>> "တစ္ေယာက္ထဲေနရင္ အစာေတြကို ပံုမွန္စားရမယ္ေလ"<br /><br />>>> ကြ်န္မ ျပန္မေျပာသည္ကို သူသတိထားမိပံု မရ။ သူေျပာခ်င္တာကို ေျပာေနသည္။<br /><br />>>> "ရွင္အခု ဘယ္မွာလဲ... ကြ်န္မ အခန္းထဲမွာပဲလား.. ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား" ကြ်န္မ ထိန္႔လန္႔စြာ ေမးလိုက္သည္။<br /><br />>>> "ခင္ဗ်ား ဘယ္လို အေျဖမ်ဳိးကို လိုခ်င္လဲ"<br /><br />>>> "တိက်တဲ့ အေျဖမွန္ကို ကြ်န္မလိုခ်င္တယ္"<br /><br />>>> "ခင္ဗ်ား ခရမ္းႏုေရာင္ ည၀တ္အကၤ်ီကို ၀တ္ထားတယ္။ အက်ၤီေအာက္မွာ အိတ္ကပ္ေလးႏွစ္ခုပါတယ္။ အိတ္ကပ္ေပၚမွာ လိပ္ျပာပံုဖဲျပားေလးပါတယ္။ စားပဲြခံုေပၚမွာ ခင္ဗ်ားေသာက္ေနက် ေကာ္ဖီခြက္ေလး တင္ထားတယ္။ ဒီညေတာ့ ခြက္ထဲမွာ ေကာ္ဖီ ရွိမေနဘူး။ ခင္ဗ်ား အိပ္ေပ်ာ္သြားလို႔ ေကာ္ဖီမေဖ်ာ္ရေသးဘူး။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေကာ္ဖီ မေသာက္ပါနဲ႔လား.... ခင္ဗ်ား ဖ်ားေနျပီ"<br /><br />>>> ဖန္သားေပၚက ဆက္တိုက္ေပၚလာေသာ စာမ်ားကို ဖတ္ရင္း ကြ်န္မႏွလံုးေသြးမ်ားပင္ ရပ္တန္႔သြားျပီလားဟု ထင္မိသည္။ ကြ်န္မဘာမွ ျပန္မေျပာႏိုင္ေတာ့... ကြန္ပ်ဴတာ ပါ၀ါခလုတ္ကို အျမန္ဆံုးပိတ္ျပီး ကုတင္ေပၚသို႔ ခုန္တက္ကာ ေစာင္ကို ေခါင္းျမီးျခံဳထားလိုက္သည္။ ကြ်န္မေဘးတြင္ သူရွိေနသည္။ ကြ်န္မ အခန္းထဲတြင္ တကယ္ရွိေနခဲ့လို႔လည္း ကြ်န္မ၏ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈေတြ၊ ကြ်န္မ၏အက်င့္ေတြကို သူသိေနခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ညတိုင္း online ေပၚသို႔ ပံုမွန္တက္ျပီး သူ႔ကိုေစာင့္ေနတတ္ေသာ ကြ်န္မ၏ တံုးအအ အျပဳအမႈမ်ားကို သူအရင္ကတည္းက ေစာင့္ၾကည့္ေနပံုရသည္။ သူေစာင့္ၾကည့္ေနသည္ ဆိုသည့္အေတြးႏွင့္ ေၾကာက္စိတ္ေၾကာင့္ ကြ်န္မတစ္ကိုယ္လံုး ေစာင္ထဲတြင္ တုန္ေနမိသည္။ မည္မွ်ၾကာၾကာ တုန္လႈပ္ေနမိသည္ မသိ။ ညေနက ေသာက္ထားေသာ ေဆးအရွိန္ေၾကာင့္ ကြ်န္မ တေျဖးေျဖး အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ မႈန္၀ါး၀ါး ကြ်န္မ၏ မသိစိတ္ထဲတြင္ သူသည္ ကုတင္ေဘးတြင္ ထိုင္ရင္း ကြ်န္မအား ကရုဏာသက္စြာ ၾကည့္ေနသည္။ ေနာက္တြင္ ကြ်န္မ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့သည္။<br /><br />>>> မနက္ႏိုးလာသည့္ အခ်ိန္တြင္ ကြ်န္မ အပူခ်ိန္တက္ေနသည္။ တစ္ကိုယ္လံုး ေပ်ာ့ေခြေနျပီး လမ္းေလွ်ာက္ဖို႔ရန္ အင္အားပင္ မရွိေတာ့။ ညတုန္းက အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္စဥ္းစားမိသည္။ သူသည္ ေန႔ခင္းတြင္ ကြ်န္မေဘးတြင္ ရွိေနမည္ မဟုတ္ဟု ထင္မိသည္။ တေစၦသရဲမ်ားသည္ အလင္းေရာင္ကို ေၾကာက္ၾကသည္ မဟုတ္ပါလား..။ ကြ်န္မ ကုတင္ေပၚမွ အားယူထလိုက္သည္။ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ရန္ ေရေႏြးတည္ေနရင္း ညက သူေျပာခဲ့ေသာ စကားကို ျပန္သတိရမိသည္။<br /><br />>>> "ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေကာ္ဖီ မေသာက္ပါနဲ႔လား.. ခင္ဗ်ား ဖ်ားေနျပီ"<br /><br />>>> ေကာ္ဖီကို ကြ်န္မ ဆက္မေဖ်ာ္မိေတာ့။ ညတုန္းက ျမင္ခဲ့ဖူးေသာ သူ႔ပံုရိပ္ကို ကြ်န္မျမင္ေယာင္မိသည္။ သူသာ တေစၦမဟုတ္ခဲ့လွ်င္ မိန္းကေလးမ်ား ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ေနေသာ ရုပ္ရွည္ရွိသူျဖစ္သည္။ သူ၏ခံစားခ်က္မ်ားကို နားေထာင္ျပီး သူ႔အေပၚ ကြ်န္မ သနားမႈေတြ ပိုသြားျပီလား...သူ႔ကို ကြ်န္မ ခ်စ္မိသြားျပီမလား.. တေစၦတစ္ေကာင္ကို ကြ်န္မခ်စ္မိသြားျပီလား... ဘယ္ေလာက္ စိတၱဇဆန္တဲ့ အျပဳအမႈလဲေနာ္...<br /><br />>>> သူေျပာျပဖူးေသာ သူ႔အေၾကာင္းမ်ားကို ကြ်န္မျပန္စဥ္းစားမိသည္။ သူ႔အေပၚ ေမ" ဆက္ဆံေရးက်ဲလာခဲ့သည္ ဆိုသည့္အထိပဲ ကြ်န္မသိခဲ့သည္။ သူ႔လို ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာသည့္ လူကို ေမ" ဘာေၾကာင့္မ်ား ျငင္းဆန္ခဲ့သလဲ.. ကြ်န္မသိခ်င္လာမိသည္။ သူဘာေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ အဆံုးစီရင္ခဲ့လဲ... "အင္တာနက္ကို မုန္းတယ္.. မိန္းမေတြကိုမုန္းတယ္" ဟုေျပာျပီး ဘာေၾကာင့္ ထိုအေၾကာင္းမ်ားကို အင္တာနက္ေပၚက ကြ်န္မအား ေျပာျပေနသလဲ.. ကြ်န္မသိခ်င္စိတ္ ပိုျပင္းျပလာခဲ့သည္။<br /><br />>>> ညအေမွာင္ထု၏ တေျဖးေျဖး ၀င္ေရာက္လာမႈက ကြ်န္မစိတ္ကို ပိုလႈပ္ရွားေစခဲ့သည္။ သိခ်င္စိတ္မ်ားေၾကာင့္ ည ၁၁နာရီ မိနစ္ ၅၀တြင္ ကြ်န္မ အခန္းမီးမ်ားကုိ ဖြင့္ျပီး ကြန္ပ်ဴတာေရွ႔တြင္ ထုိင္ေနမိသည္။ မည္မွ်ပင္ သတၱိရွိသည္ထားဦး တေစၦတစ္ေကာင္ႏွင့္ အေမွာင္ထဲတြင္ ကြ်န္မ ထိုင္ရဲမည္မဟုတ္။ ကိုယ္ေရာင္ေဖ်ာက္ထားေသာ တေစၦတစ္ေကာင္ကို ကြ်န္မ မျမင္မေတြ႔ႏိုင္မွန္း သိေနေသာ္လည္း တံခါးေပါက္ဘက္သို႔ ကြ်န္မ မၾကာခဏ လွည့္ၾကည့္ေနမိသည္။ သူ႔ကို ကြ်န္မေစာင့္ေနေၾကာင္း သူ႔အား သိေစခ်င္ေသးသည္။<br /><br />>>> ည ၁၂ နာရီ ၀၁ မိနစ္... နံရံေပၚတြင္ ခ်ိတ္ဆဲြထားေသာ နာရီလက္တံ၏ တစ္ေခ်ာက္ေခ်ာက္ အသံမွလဲြ၍ တစ္ခန္းလံုး တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ ဒီည သူလာပါဦးမလား...။မေန႔ညက ကြ်န္မ အျပဳအမႈေၾကာင့္ ဒီည သူထပ္လာပါ ဦးမလား...<br /><br />>>> "တစ္ခန္းလံုး မီးေတြ ထိန္ေနေအာင္ ဖြင့္ထားတာ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေၾကာက္သြားျပီလား"<br />>>> သူလာပါျပီ.... ကြ်န္မ ၀မ္းသာသြားမိသည္။ သူ႔ကိုေမးဖို႔ ေမးခြန္းေတြ ကြ်န္မမွာ အမ်ားၾကီးရွိေသးသည္ မဟုတ္ပါလား..။<br /><br />>>> "နည္းနည္းေတာ့ ေၾကာက္မိပါတယ္"<br /><br />>>> ကြ်န္မ စာျပန္မရိုက္ဘဲ ပါးစပ္က တိုးတိုးေလး ေရရြတ္လိုက္မိသည္။ သူသာ ကြ်န္မအခန္းထဲတြင္ ရွိေနခဲ့လွ်င္ ကြ်န္မေျပာသမွ် သူၾကားႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ကြ်န္မထင္သည္။ ယခု အျဖစ္အပ်က္မွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က ေနာက္ေျပာင္ေနသည္ဟု ကြ်န္မ ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္ေသးသည္။<br /><br />>>> "ခင္ဗ်ား အရင္က ကြ်န္ေတာ့္ကို မေၾကာက္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းဘူးဗ်ာ"<br /><br />>>> "အရင္တုန္းက တစ္ေယာက္ေယာက္က ေနာက္ေျပာင္ေနတယ္လို႔ ကြ်န္မထင္ခဲ့တယ္ေလ။ တကယ့္သရဲျဖစ္မယ္မွန္း ေတြးမထားမိဘူး"<br /><br />>>> "အခု ခင္ဗ်ား သိျပီေလ။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ဆက္စကားေျပာေနဦးမလား"<br /><br />>>> "အင္း... ေျပာမယ္။ ကြ်န္မသိခ်င္တာေတြ ေမးရဦးမယ္" ကြ်န္မ အသက္ကို ျပင္းျပင္းေလး ရွဴသြင္းလိုက္မိသည္။<br /><br />>>> "ေမနဲ႔ ရွင့္အေၾကာင္းကို အစအဆံုး ေျပာျပႏိုင္မလား"<br /><br />>>> "ေမဟာ ကေ၀မတစ္ေယာက္ပါ။ လွည့္စားတတ္တဲ့ ကေ၀မ... ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ခ်စ္သူေတြ မျဖစ္ခင္ကတည္းက သူ႔မွာ လက္ထပ္ရမဲ့သူရွိျပီးသား.. အင္တာနက္မွာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ခ်စ္တယ္ဆိုတာကလည္း သူ႔အတြက္ အပ်င္းေျပဖို႔ သက္သက္ပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို အရုပ္တစ္ရုပ္လို သူသေဘာထားခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႔ ခံစားခ်က္ကို သူအမ်ဳိးမ်ဳိး လွည့္စားခဲ့တယ္"<br /><br />>>> "ရွင္ ဘယ္လိုလုပ္သိလိုက္တာလဲ"<br /><br />>>> "သူနဲ႔ေတြ႔ႏိုင္ဖို႔ ကြ်န္ေတာ္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ၾကိဳးစားခဲ့တယ္။ အၾကိမ္ၾကိမ္လည္း ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္။ သူ႔ကို မျဖစ္ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ေတြ႔ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားမယ္လို႔လည္း ေျပာခဲ့တယ္။ ထူးထူးဆန္းဆန္းပဲ ကြ်န္ေတာ့္ကို သူေတြ႔မယ္လို႔ ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္။ သူနဲ႔ေတြ႔ရမဲ့ရက္မွာ ကြ်န္ေတာ္စိတ္အရမ္းလႈပ္ရွားခဲ့တယ္။ သူ႔ကို ေတြ႔တာနဲ႔ သူမွန္း ကြ်န္ေတာ္မွတ္မိေနခဲ့တယ္။ သူအရမ္းလွတယ္။ ဓာတ္ပံုထဲကထက္ေတာင္ လွတယ္"<br /><br />>>> ကြန္ပ်ဴတာ ဖန္သားျပင္ေပၚမွ တက္လာေသာ စာမ်ားကို ဖတ္ရင္း ကြ်န္မမ်က္ေတာင္ခတ္ဖို႔ ေမ့ေနခဲ့သည္။<br /><br />>>> "ခင္ဗ်ားၾကည့္ရတာ သက္သာေသးပံု မေပၚဘူး သြားအိပ္လိုက္ပါလား"<br /><br />>>> "ဟင့္အင္း... ကြ်န္မ ေမးဖို႔ ေမးခြန္းေတြ က်န္ေနေသးတယ္" ကြ်န္မ ေခါင္းရမ္းရင္း ေျပာလိုက္မိသည္။<br /><br />>>> "ခင္ဗ်ားရဲ႔ လက္ကို ကြ်န္ေတာ္ ကိုင္ေနတယ္... ခံစားလို႔ရလား"<br /><br />>>> မေမွ်ာ္လင့္ေသာ စာေၾကာင္းေၾကာင့္ ကြ်န္မေယာင္ရမ္းျပီး လက္ကို ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ကြ်န္မ ခံစားလို႔ မရခဲ့...သို႔ေသာ္ ေႏြးေထြးေသာ လက္တစ္စံုက ကြ်န္မလက္ကို ဆုတ္ကိုင္းထားသည္ဟု ကြ်န္မျမင္ေယာင္ၾကည့္မိသည္။<br /><br />>>> "ခင္ဗ်ား ၾကည့္ရတာ အားမရွိဘူးဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ စိုးရိမ္တယ္။ ေမးခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေနာက္ညမွ ေမးပါလား... အနားယူလိုက္ေနာ္"<br /><br />>>> စာေၾကာင္းေလး တစ္ေၾကာင္းသာျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း ၾကင္နာေသာ သူ႔စကားမ်ားကို ကြ်န္မခံစားမိသည္။<br /><br />>>> "ကြ်န္မ တစ္ခုေမးျပီးရင္ သြားအိပ္မွာပါ"<br /><br />>>> ကြ်န္မ အရဲစြန္႔ျပီး ကြ်န္မ အသိခ်င္ဆံုး ေမးခြန္းတစ္ခုကို ေမးလိုက္မိသည္။<br /><br />>>> "ဘာျဖစ္လို႔ ကြ်န္မကိုမွ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ရတာလဲ"<br /><br />>>> "... ကြ်န္ေတာ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ ၾကာျပီ။ ခင္ဗ်ားနဲ႔ chatting မလုပ္ခင္ကတည္းက ခင္ဗ်ားအခန္းထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ရွိေနခဲ့တယ္"<br /><br />>>> တေစၦတစ္ေကာင္ ကြ်န္မ အခန္းထဲတြင္ အေစာၾကီးကတည္းက ရွိေနသည္ကို ကြ်န္မ မသိခဲ့ပါလား.. ကြ်န္မ၏ ေန႔စဥ္ အျပဳအမႈမ်ားကို သူေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့ပါလား...။ ထိုသို႔ ေတြးမိလိုက္စဥ္ ကြ်န္မပါးႏွစ္ဘက္ အပူေၾကာင့္ ရွိန္းခနဲ ျဖစ္သြားသည္။<br /><br />>>> "ဟား...ဟား.. ခင္ဗ်ား ဘာေတြးေနလဲ ကြ်န္ေတာ္သိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီေလာက္ ေအာက္တန္း မက်ပါဘူးဗ်ာ"<br /><br />>>> ကြ်န္မပါးႏွစ္ဘက္ နီျမန္းသြားသည္ကို ၾကည့္ျပီး ကြ်န္မ၏အေတြးကို သူသိေနခဲ့သည္။<br /><br />>>> "တစ္ျခားလူမသိေအာင္ ေစာင့္ၾကည့္တဲ့ အျပဳအမႈေတြဟာ မတရားဘူးဆိုတာ ရွင္မသိဘူးလား"<br /><br />>>> "တရားတယ္၊ မတရားဘူးဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ မသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၀ိညာဥ္ေတြက ဒီလိုပဲ ေလွ်ာက္သြားေနတတ္တယ္ေလ။ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ခင္ျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္ အခ်ိန္သတ္မွတ္ျပီး လာခဲ့တယ္။ တစ္ခ်ိန္လံုး ကြ်န္ေတာ္ေစာင့္ၾကည့္ မေနေတာ့ပါဘူး"<br /><br />>>> "ေနပါဦး..... ေန႔လည္အခ်ိန္ေတြမွာ ရွင္ဘာလုပ္ေနလဲ"<br /><br />>>> "ေန႔လည္.. ေန႔လည္ဆိုရင္ ေလးေထာင့္အခန္းထဲမွာ ထားထားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ထဲ ကြ်န္ေတာ္၀င္ေနရတယ္ေလ။ ညအခ်ိန္လို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထြက္လာခြင့္မရဘူး"<br /><br />>>> ကြ်န္မ မ်က္လံုးမ်ား ျပဴးသြားမိသည္။<br /><br />>>> ေလးေထာင့္အခန္း......... ခႏၶာကိုယ္....<br /><br />>>> "ေန.. ေနပါဦး... လူေတြက ရွင့္ကို မသၿဂၤိဳလ္ၾကေသးဘူးလား"<br /><br />>>> "ကြ်န္ေတာ္ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္က ေဆးရံုမွာပဲ ရွိေနေသးတယ္။ ေမ့ေျမာေနဆဲမို႔ သူတို႔က လက္မလြတ္ခ်င္ၾကေသးဘူးနဲ႔ တူတယ္"<br /><br />>>> သူ...သူ... အသက္ရွင္ေနဆဲပါလား..။ ၀ိညာဥ္ကသာ ေလွ်ာက္သြားေနျခင္းျဖစ္သည္။ ေဆးရံုတြင္ လဲေလ်ာင္းေနေသာ ခႏၶာကိုယ္မွာ ၀ိညာဥ္မဲ့ေသာ ခႏၶာကိုယ္ျဖစ္မည္။<br /><br />>>> "ရွင္ဘာျဖစ္လို႔ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲ မျပန္တာလဲ... လူလုပ္ရမွာ ေတာ္ေတာ္စိတ္ကုန္သြားျပီလား"<br /><br />>>> "ကြ်န္ေတာ္ ျပန္သြားရင္ ခင္ဗ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ မျမင္ရေတာ့ဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမ့သြားမွာ စိုးတယ္"<br /><br />>>> သူ႔စကားကို ၾကားျပီး ကြ်န္မ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမိသည္။ သူ၏စိတ္ထဲတြင္ ကြ်န္မ ရွိေနခဲ့ျပီလား... လူသားတစ္ေယာက္အေနႏွင့္ သူ၏ပိုက္ေထြးမႈကို ကြ်န္မခံယူခ်င္ေသးသည္။ လူတစ္ဖန္ျပန္လုပ္ဖို႔ သူ႔မွာ အခြင့္အေရးေတြ ရွိေနေသးသည္။ ကြ်န္မကို ျမင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ထိုအခြင့္အေရးကို သူ လက္လြတ္ေတာ့မလား။ ကြ်န္မ မ်က္စိေထာင့္စြန္းက မ်က္ရည္မ်ား အတားအဆီးမဲ့ စီးက်လာသည္။<br /><br />>>> "မငို.. မငိုပါနဲ႔။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာအမွားမ်ား ေျပာမိပါလိမ့္ (ကြ်န္ေတာ္မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတယ္)"<br /><br />>>> ထိုစာေၾကာင္းကို ၾကည့္ျပီး ကြ်န္မ အသံထြက္ ရယ္လိုက္မိသည္။ တေစၦတစ္ေကာင္က ကြ်န္မကို ႏွစ္သိမ့္ေနပါလား..။ စီးက်လာေသာ မ်က္ရည္မ်ားကို ကပ်ာကယာ သုတ္ေပးေနသည့္ သူ႔ကို ကြ်န္မျမင္ေယာင္ၾကည့္မိသည္။<br /><br />>>> "ရွင္ရဲ႔ ေပြ႔ဖက္မႈကို ကြ်န္မ ခံယူခ်င္ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုမဟုတ္ေသးဘူး။ တကယ့္ လူတစ္ေယာက္အျဖင့္နဲ႔ ေပြ႔ဖက္မႈကို ကြ်န္မ ခံယူခ်င္တယ္"<br /><br />>>> "ကြ်န္ေတာ္ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ထဲ ျပန္၀င္ဖို႔ ေျပာေနတာလား"<br /><br />>>> "ဟုတ္တယ္"<br /><br />>>> "၀င္သြားျပီးေနာက္ပိုင္း ခင္ဗ်ားနဲ႔ ပတ္သက္သမွ် ကြ်န္ေတာ္ သတိမရေတာ့မွာကို မေၾကာက္ဘူးလား"<br /><br />>>> "ဒီလိုပဲ ျဖစ္တတ္သလား..ကြ်န္မကို ေမ့သြားမွာလား" ကြ်န္မစိတ္ပူစြာ ေျပာလိုက္မိသည္။<br /><br />>>> "အေသအခ်ာေတာ့ မသိဘူး။ တစ္ခ်ဳိ႔ေမ့တတ္တယ္။ တစ္ခ်ဳိ႔ မေမ့တတ္ဘူး။ ခံႏိုင္ရည္အားကို ၾကည့္ရဦးမယ္ေလ"<br /><br />>>> ျပန္သြားျပီး သူ သတိမရခဲ့လို႔ ကြ်န္မကို လာမရွာႏိုင္ခ်င္ေနပါေစ။ ကြ်န္မေၾကာင့္ သူသည္ ခိုကိုးရာမဲ့ ၀ိညာဥ္တစ္ေကာင္ေတာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။<br /><br />>>> "ျပန္သြားပါ။ ရွင္ ကြ်န္မကို မေမ့ဘူးလို႔ ကြ်န္မ ယံုၾကည္တယ္။ လူစင္စစ္တစ္ေယာက္အျဖင့္နဲ႔ ကြ်န္မေရွ႔မွာ ထိုင္ျပီး ရွင္နဲ႔ ေမအေၾကာင္းေျပာျပတာကို ကြ်န္မ ၾကားခ်င္ေသးတယ္"<br /><br />>>> မ်က္စိကိုမွိတ္ သူ႔ပံုရိပ္ကို ျမင္ေယာင္ ခံစားရင္း ကြ်န္မ ေျပာလိုက္သည္။<br /><br />>>> "ခင္ဗ်ား စကားကို ကြ်န္ေတာ္ နားေထာင္မယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္ထဲ ျပန္၀င္မယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ ျပန္အလာကို ေစာင့္ေနမလား"<br /><br />>>> "ကြ်န္မ ေစာင့္ေနမယ္။ တစ္သက္လံုး ေစာင့္ေနမယ္။ ကြ်န္မကို ေမ့ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ရွင္သတိရျပီး ကြ်န္မကို ျပန္မွတ္မိလာတဲ့အထိ ေစာင့္ေနမယ္"<br /><br />>>> ကြ်န္မေျပာရင္း ရင္နင့္မိသည္။ မ်က္ရည္မ်ားက အတားအဆီးမဲ့စြာ စီးဆင္းလာျပန္သည္။ သူ ကြ်န္မအနားက ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မယ္ဆိုတာ ရာခုိင္ႏႈန္း တစ္၀က္က ေသခ်ာေနျပီ။ ရင္ထဲ စူးေနေအာင္ နာက်င္လာမိသည္။<br /><br />>>> "ခင္ဗ်ားပါးကို ကြ်န္ေတာ္ နမ္းလိုက္တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ ေကာင္းေကာင္း ဂရုစိုက္ေနာ္။ ကြ်န္ေတာ္သြားျပီ။ ကြ်န္ေတာ့္ျပန္အလာကို ေစာင့္ေနပါေနာ္"<br /><br />>>> နာရီလက္တံမ်ား တစ္စကၠန္႔ျပီး တစ္စကၠန္႔ ေရြ႔ေနသည္။ ကြန္ပ်ဴတာ ဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ သူ၏ စာမ်ား ထပ္ေပၚမလာေတာ့။ ကြ်န္မ ထိုင္ခံုေပၚတြင္ ထိုင္ရင္း အားရပါးရ ငိုလိုက္မိသည္။ အိပ္မက္ထဲက သူ႔ပံုရိပ္ကို စဲြစဲြျမဲျမဲ မွတ္ထားရန္ ကိုယ့္ကိုယ္ သတိေပးလိုက္မိသည္။ သူသည္ အခ်ိန္မေရြး ကြ်န္မေရွ႔တြင္ ေပၚလာႏိုင္သည္။ ထိုအခ်ိန္ေရာက္လွ်င္ အလွပဆံုးျပံဳးလွ်က္ သူ႔ကို ေႏြးေထြးစြာ ကြ်န္မၾကိဳမည္။ သူမလာမွန္း သိေနလွ်က္ႏွင့္ ညသန္းေခါင္ ၁၂နာရီေရာက္တိုင္း ကြ်န္မ online ေပၚသို႔ တက္ျပီး သူ႔ကိုရွာျမဲ... သူ၏ message မ်ားကို ေမွ်ာ္ေနျမဲပင္။ ကြ်န္မ၏ အျပဳအမႈမ်ားသည္ စိတၱဇဆန္ေကာင္း ဆန္ေနလိမ့္မည္။<br /><br />၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀<br /><br />>>> ျပကၡဒိန္ စာရြက္မ်ား တစ္ရြက္ျပီးတစ္ရြက္ ေၾကြက်ကုန္သည္။ လူသြားလူလာမ်ားၾကားတြင္ သူ႔ကို ကြ်န္မ လိုက္ရွာေနမိသည္။ ကြ်န္မကိုေတြ႔လွ်င္ ကြ်န္မႏွင့္ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးသမွ် သူ မွတ္မိေနမည္ဆိုသည္ကို ကြ်န္မ ယံုၾကည္ေနမိသည္။ ေက်ာင္း၀င္းထဲရွိ သစ္ရြက္မ်ားပင္ ေႏြဦးေလႏွင့္အတူ ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါးေနၾကကုန္ျပီ။ မၾကာမီ ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေရာက္ေတာ့မည္။ ေလ႐ႈးတစ္ခ်က္အေ၀ွ႔ ကြ်န္မလက္ထဲက စာရြက္မ်ား ျပန္႔က်ဲကုန္သည္။ ထိုစာရြက္စာတမ္းမ်ား မရွိလွ်င္ စာေမးပဲြတြင္ ကြ်န္မ ဒုကၡလွလွေလး ေတြ႔ဦးမည္။ စာရြက္မ်ားကို ကြ်န္မ ကပ်ာကယာ လိုက္ေကာက္လိုက္သည္။ ကြ်န္မႏွင့္အတူ စာရြက္မ်ားကို လိုက္ေကာက္ေနေသာ အရိပ္တစ္ခုကို ေတြ႔လိုက္္မိသည္။ စာရြက္မ်ားကို ေကာက္ရင္း ကြ်န္မ ေဘးနားတြင္ ေျခအစံကို ရပ္လိုက္သည္။<br /><br />>>> "ကိုယ့္ကိုယ္ ေကာင္းေကာင္း ဂရုစိုက္ေလ"<br /><br />>>> ကြ်န္မရင္ ဒိန္းခနဲ ခုန္သြားမိသည္။ ခပ္ၾသၾသႏွင့္ ႏူးညံ့ေသာ ထိုအသံမွာ ကြ်န္မႏွင့္ မရင္းႏွီးေပမယ့္ ထိုလူေျပာလိုက္ေသာ စကားမွာ midnight ေျပာတတ္ေသာ စကားႏွင့္ တစ္ထပ္တည္း။ ကြ်န္မ အထိန္႔အလန္႔ ေမာ့ၾကည့္လိုက္မိသည္။<br /><br />>>> သူ... သူပါလား... အိပ္မက္ထဲက ရုပ္ပံုလႊာေလး... အသားအနည္းငယ္ ညိဳသည္မွလဲြ၍ ကြ်န္မ အသိစိတ္ထဲက ရုပ္ပံုေလး၊ ကြ်န္မႏွင့္ ရင္းႏွီးေသာ ရုပ္ပံုေလး။ ခႏၶာကိုယ္ အနည္းငယ္ ဖြံ႔ျဖိဳးသည္ကလဲြ၍ အိပ္မက္ထဲက ရုပ္ပံုႏွင့္ တစ္ထပ္တည္း။ ကြ်န္မေရွ႔တြင္ သူထိုင္ခ်လိုက္သည္။<br /><br />>>> "ေဆာရီးပဲေနာ္.. ေတာ္ေတာ္ေလး က်န္းမာဖို႔အတြက္ အခ်ိန္ယူေနရလို႔ပါ။ လံုး၀ ေနေကာင္းသြားျပီဆိုမွ ကြ်န္ေတာ္ လာေတြ႔ရဲတယ္ေလ"<br /><br />>>> ကြ်န္မ အံ့ၾသ၀မ္းသာျပီး ဘာျပန္ေျပာရမွန္း မသိေတာ့။ မ်က္လံုးအိမ္ထဲတြင္ မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ ျပည့္လွ်ံေနခဲ့သည္။ ကြ်န္မကိုယ္ကို ေထာင္မတ္ေပးရင္း ကြ်န္မမပါးကို ညင္သာစြာ သူပြတ္သပ္လိုက္သည္။<br /><br />>>> "ကြ်န္ေတာ္ ထင္တဲ့အတိုင္းပဲ ပါးျပင္ေတြက ႏူးညံ့ေနတယ္"<br /><br />>>> "ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ့္ကြ်န္ေတာ္ ျပန္မိတ္ဆက္ေပးပါရေစ"<br /><br />>>> သူရယ္ရင္း လက္ကို ကမ္းေပးသည္။ ရယ္ေနပံုက အျပစ္ကင္းေသာ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ တူေနသည္။<br /><br />>>> "ကြ်န္ေတာ့္နာမည္ -ko naing- ပါ။ ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္"<br /><br />>>> "ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္။ ကြ်န္မ -nang mo-ပါ"<br /><br />>>> ကြ်န္မျပန္ကမ္းလိုက္ေသာ လက္ကို ၾကင္နာစြာ သူဆုတ္ကိုင္ထားလိုက္သည္။<br /><br />>>> "-nang mo- ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ တစ္သက္လံုး လက္တဲြသြားႏိုင္မလား"<br /><br />>>> ကြ်န္မ ေခါင္းကို သြင္သြင္ငံု႔လိုက္မိသည္။<br /><br />>>> ေႏြဦး၏ ေလ႐ူးႏွင့္အတူ ကြ်န္မေရွ႔သို႔ သူေရာက္လာခဲ့သည္။ ရြက္ေၾကြမ်ား ျဖန္႔ခင္းထားေသာ အ၀ါေရာင္လမ္းေလးေပၚတြင္ သူႏွင့္ကြ်န္မ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ေတြ႔ဆံုၾကသည္။<br /><br /><br /><br />ဒီစာေလးကို ကၽြန္ေတာ္ေရးတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္သူေရးမွန္းလဲ ကၽြန္ေတာ္မသိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က E-Mail နဲ႔ပို႔လိုက္လို႔ဖတ္ၾကည့္မိရာက ႀကိဳက္သြားၿပီးတင္ထားျဖစ္တာ ပါ။ စာေရးေကာင္းလြန္းလို႔(ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္ေရအထင္) ဒီဘေလာခ့္ေလးမွာတင္ၿပီး အျခားသူေတြကိုလဲမွ်ေ၀ခ်င္လို႔ပါ။ ဒီေနရာကေနၿပီး မူရင္စာေရးသူကိုခြင့္ေတာင္းလိုက္ပါတယ္။ေခါင္းစဥ္မပါ လာလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာ လိုက္မယ္ထင္တာေလးေပးလိုက္ပါတယ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-6396992689901039721?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com1http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_593.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-64534067449614990722008-11-14T20:36:00.005+09:002008-11-16T00:28:47.681+09:002008-11-16T00:28:47.681+09:00ဒီ စာေလးကိုကၽြန္ေတာ္ မႏိုင္းႏုိင္းစေန ဘေလာခ့္မွာဖတ္ျဖစ္ၿပီး ႀကိဳက္လို႔ မသိေသးေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေ၀ငွရန္တင္ေပးလိုက္ပါသည္။ ဖတ္ၾကည့္ၿပီး ႏွစ္သက္၍ထင္ျမင္ခ်က္ေလးမ်ားေပးလိုလ်ွင္ မႏုိင္းႏုိင္းစေနဘေလာခ့္တြင္ေပးၾကရန္ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။<br /><span id="fullpost"><br />ဒီပံုျပင္ကို အဂၤလိပ္လို ဖတ္ဖူးသူလည္း ရွိၾကပါလိမ့္မယ္။ ျမန္မာလို ဘာသာျပန္ဖူးသူလည္း ရွိေကာင္းရွိမယ္။ ခပ္ဆင္ဆင္ ဇာတ္လမ္းမ်ဳိးလည္း ရွိလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မဖတ္ဖူးတာေလးကို ရင္ဘတ္နဲ႔ထပ္တူ ျပန္ခံစား လိုက္ပါတယ္။<br /><br />အဘြားအိုတစ္ဦးဟာ တုန္ခ်ည့္ခ်ည့္လက္အစံုနဲ႔ အနားပဲ့ ပန္းကန္တစ္လံုးကို ေကာက္ယူလိုက္ျပီး သက္ျပင္းအခါခါ ခ်ေနမိတယ္။<br /><br />လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ကစျပီး ေခြ်းမျဖစ္သူက ဒီအနားပဲ့ ပန္းကန္နဲ႔ပဲ အဘြားအိုကို ထမင္းထည့္ ေကြ်းခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ေကြ်းတဲ့ဟင္းက အခ်ဥ္တည္ထားတဲ့ ဟင္းရြက္တစ္ခ်ဳိ႕ျဖစ္ျပီး စားပဲြဝိုင္းမွာ ထမင္းအတူ မစားေစခဲ့ဘူး။ ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္တိုင္း အဘြားအိုဟာ ကိုယ့္အခန္းထဲမွာ အဟာရမရွိတဲ့ အစာတစ္ခ်ဳိ႕နဲ႔ အထီးက်န္မႈေတြကိုပဲ ဝါးမ်ဳိေနခဲ့ရတယ္။<br /><br />ခ်ေကြ်းတဲ့အစာကို စားျပီး အဘြားအိုဟာ မျမင္မစမ္းနဲ႔ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ သြားျပီး ကိုယ္စားတဲ့ ခြက္ပဲ့ကို ေဆးေက်ာရျပန္တယ္။ ဒါဟာ အဘြားအိုရဲ႕ ေန႔စဥ္အလုပ္ျဖစ္တယ္။ ေခြ်းမက ဘယ္ေတာ့မွ အဲဒီခြက္ပဲ့ကို ေဆးေက်ာ မေပးခဲ့ဘူး။<br /><br />“ေမေမ.. ဘြားဘြားက မ်က္စိလည္း မျမင္ေတာ့ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ သူ႔ပန္းကန္ကို ေဆးမေပးရတာလဲ။ ပဲ့ေနတဲ့ ပန္းကန္ကို ဘာျဖစ္လို႔ အသစ္မလဲေပးတာလဲ?”<br /><br />အေမကို ေမးေနတဲ့ ေျမးမေလးရဲ႕ အသံကို အဘြားအို ၾကားလိုက္မိတယ္။<br /><br />“ကေလးက ကေလးေနရာမွာ ေနစမ္း။ အသက္ ၇ဝေက်ာ္ မ်က္စိကန္းေနတဲ့ အဘြားၾကီးကို အိမ္ေပၚ တင္ေကြ်းထားတာ မလံုေလာက္ေသးဘူးလား? သူစားတဲ့ခြက္ကို ငါက ေဆးေပးရဦးမွာလား? အဲဒီခြက္သံုးလို႔ ရေသးတာပဲ ဘာအသစ္လဲေနစရာ လိုလို႔လဲ။ အသစ္လဲေပးလို႔ မျမင္မစမ္းနဲ႔ က်ကဲြသြားရင္ ထပ္ဝယ္ေပးေနရဦးမယ္။ ပိုက္ဆံက အလကား ရတာမဟုတ္ဘူး” အသံျမင့္ျပီး ေျပာတဲ့ ေခြ်းမရဲ႕စကားကို အဘြားအို အလြတ္ရလုနီးေနပါျပီ။ မ်က္စိေထာင့္က စိမ့္ထြက္လာတဲ့ မ်က္ရည္ကို အဘြားအို ပြတ္သုတ္လိုက္တယ္။<br /><br />အဘြားအေပၚ ဆက္ဆံတဲ့ အေမရဲ႕အျပဳအမႈကို သမီးျဖစ္သူက မၾကည့္ခ်င္ေပမယ့္ ျပန္မေျပာရဲခဲ့ဘူး။ အိမ္မွာရွိတဲ့ သူေတြအားလံုး အေမ့စကားကို နာခံၾကရတယ္။ အေဖျဖစ္သူကလည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္းပါပဲ။ အေမ့မ်က္ႏွာ အရိပ္အကဲနဲ႔ ရွင္သန္ေနရသူျဖစ္တယ္။<br /><br />ပန္းကန္ေဆးျပီး အျမင္အစမ္းနဲ႔ ကိုယ့္အခန္းထဲ အဘြားအို ျပန္ဝင္ခဲ့ျပီး ကုတင္ေပၚ ထိုင္ခ်လိုက္တယ္။ ေျမးမေလးက အဘြားေနာက္ လိုက္ဝင္လာျပီး “ ဘြားဘြား .. ေမေမကို မမုန္းဘူးလားဟင္” လို႔ေမးလိုက္တယ္။<br /><br />“ေျမးေလးရယ္... အဘြားက နာတာရွည္ ေရာဂါသည္ လူပိုတစ္ေယာက္ပါ။ ထမင္းတစ္လုပ္ စားခြင့္ရတာပဲ ျပည့္စံုေနပါျပီ။ အမုန္းဆိုတာ မရွိသင့္ဘူး။ ေျမးေမေမ တတြတ္တြတ္ရြတ္တာကို ဒီႏွစ္ေတြအတြင္းမွာ အဘြားက်င့္သားရေနပါျပီ” ေျမးကို ေျပာေနတဲ့ စကားသံေတြထဲမွာ အဘြားအိုရဲ႕ ျပင္းသက္ခ်က္သံက မသိမသာ ေရာေနတယ္။<br /><br />“ဟဲ့ .. ဒီေကာင္မ.. ဘယ္သြားေနတာလဲ? ကိုယ့္အခန္းထဲ ဝင္ေနစမ္း” ေခြ်းမရဲ႕ ေအာ္ဟစ္သံေၾကာင့္ ေျမးမေလး အဘြားအိုအနားက ထြက္ေျပးသြားခဲ့တယ္။ ကုတင္ေပၚ အဘြားအို လဲခ်လိုက္တယ္။ အသက္အရြယ္ေၾကာင့္လား မသိ အဘြားအိုအတြက္ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္တဲ့ညေတြ နည္းလာခဲ့တယ္။ ကုတင္ေပၚ လဲေလ်ာင္းရင္း သြားေလသူ အဘိုးအိုကို သတိရလိုက္မိတယ္။<br /><br />အဘိုးအိုက ကုမၸဏီတစ္ခုက ပိုင္ရွင္ျဖစ္တယ္။ သားက အဲဒီကုမၸဏီက မန္ေနဂ်ာျဖစ္ျပီး ေခြ်းမက စာရင္းကိုင္ျဖစ္တယ္။ ကုမၸဏီတစ္ခုထဲမွာ လုပ္တဲ့ သားနဲ႔ ေခြ်းမတို႔ ခ်စ္ၾကိဳက္ညားခဲ့ၾကတယ္။ ေခြ်းမက လက္ထပ္ျပီးစမွာ ေယာကၡမကို ရိုေသကိုင္းရိုင္းသလို မယားဝတၱရားလည္း ေက်ပြန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သားျဖစ္သူက မယားကိုခ်စ္လြန္းလို႔ ဘာမဆို အေလ်ာ့ေပးခ်င္တယ္။ မယားေျပာသမွ် ေခါင္းညိတ္ နာခံသူျဖစ္ခဲ့တယ္။<br /><br />မျမင္ႏိုင္တဲ့ ကံၾကမၼာရိုင္းကို ဘယ္သူေရွာင္လဲြလို႔ ရႏိုင္မလဲ? အဘိုးအို ဦးေႏွာက္ေသြးေက်ာျပတ္ ေသဆံုးသြားျပီးေနာက္ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ မိသားတစ္စုထဲ ၾကမၼာဆိုးက ဝင္ေရာက္ခဲ့တယ္။ အဘိုးအို ဆံုးျပီးမၾကာဘူး အဘြားအိုရဲ႕ မ်က္လံုးကြယ္ခဲ့ရတယ္။ ပိုဆိုးတာက လိမၼာတယ္ဆိုတဲ့ ေခြ်းမရဲ႕ ဗီဇရုပ္ေပၚလာတာပါပဲ။ မ်က္မျမင္ အဘြားအိုကို ျပဳစုရတာ တာဝန္တစ္ခုလို႔ ထင္မွတ္ျပီး အျပစ္ရွာလာခဲ့တယ္။ အဲဒီကစလို႔ နဂိုကတည္းက အေမွာင္ေပ်ာက္ေနသူ အဘြားအိုဟာ ေမွာင္မဲမဲ ကိုယ့္အခန္းငယ္ထဲမွာပဲ အထီးက်န္စြာ ရွင္သန္ခဲ့ရတယ္။<br /><br />အဘြားအို အနားမွာ ရွည္လွ်ားတဲ့ ေန႔ရက္ေတြနဲ႔ ခြက္ပဲ့ေလးတစ္လံုးက လဲြရင္ ေနေရာင္ျခည္၊ ရယ္ေမာသံ ကင္းမဲ့ေနခဲ့တာ ရက္ေပါင္း ၇ဝဝေက်ာ္ ရွိေနခဲ့ပါျပီ။<br />................................................................................................................................<br /><br /><br />ေနအိမ္မွာ က်င္းပမယ့္ ညစာစားပဲြအတြက္ သားနဲ႔ေခြ်းမ အလုပ္မ်ားေနခဲ့ၾကတယ္။ ဧည့္သည္ေတြ မလာခင္မွာ ေခြ်းမက သားကို “ ခဏေန ဧည့္သည္လာရင္ အျပင္မထြက္ခဲ့ပါနဲ႔လို႔ ရွင့္အေမကို မွာထားအုန္း.. ဒီေန႔လာမဲ့ ဧည့္သည္ေတြက လူၾကီးလူေကာင္းေတြ.. မ်က္ကန္းအဘြားၾကီးေၾကာင့္ ကြ်န္မ အရွက္မကဲြေစနဲ႔၊ ရွင့္နာမည္ မပ်က္ေစနဲ႔ေနာ္” လို႔ မွာတယ္။ မယားစကား နာခံသူသားမွာ ဘာမွေစာဒက မတက္ရဲခဲ့ဘူး။ ဧည့္သည္ေတြ မျပန္မခ်င္း အစာအိမ္ ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ အခန္းထဲမွာပဲ အဘြားအို ေအာင္းေနခဲ့ရတယ္။ အားလံုးျပီးစီးမွ ထမင္းက်န္ဟင္းက်န္ ထည့္ထားတဲ့ ခြက္ပဲ့နဲ႔ အေမ့အခန္းထဲ သားဝင္လာခဲ့တယ္။<br /><br />ခုတစ္ေလာ ျမိဳ႕မွာေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ သားအၾကီး ေက်ာင္းပိတ္လို႔ အိမ္ျပန္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ သားကိုခ်စ္တဲ့ အေမတို႔ရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း သားအတြက္ အသား၊ ငါး ဟင္းမ်ဳိးစံုကို ကိုယ္တိုင္ခ်က္ေကြ်းေတာ့တယ္။<br /><br />“ရျပီ.. ေမေမရဲ႕ သားဒီေလာက္ မစားႏိုင္ဘူး” သားပန္းကန္ထဲ ဟင္းေတြထည့္ေပးေနတဲ့ အေမကို သားက ေလသံနဲ႔ “ေမေမ .. ဘြားဘြားကိုလည္း သားတို႔နဲ႔ အတူတူစားခိုင္းပါလား? သားတို႔ မိသားစု လက္စံု စားၾကရေအာင္ေလ” လို႔ ေတာင္းဆိုလိုက္တယ္။<br /><br />“သူက ကန္းေနျပီ အျပင္ထြက္စားဖို႔ အဆင္မေျပဘူး။ ဘယ္နားစားစား အတူတူပဲေလ သား။ အခန္းထဲမွာစားတာ သူက်င့္သားရေနပါျပီ”<br /><br />အဘြားအေပၚထားတဲ့ အေမရဲ႕ သေဘာထားကို ေျပာင္းလဲဖို႔ သူဆံုးျဖတ္လိုက္မိတယ္။<br />................................................................................................................................<br /><br />သူငယ္ခ်င္းဆီက ရခဲ့တဲ့အၾကံ အဘြားကို ေျပာျပေတာ့ အဘြားက ပ်ာပ်ာသလဲ ျငင္းတယ္။<br /><br />“သားတို႔က ဘြားဘြားေကာင္းဖို႔အတြက္ပါ သားတို႔ေျပာသလိုသာ လုပ္ပါ ဘြားဘြား” လို႔ ေျမးအၾကီးက ေတာင္းဆိုတယ္။<br /><br />“ဆရာမက ေျပာတယ္ “လူၾကီးမိဘေတြကို ရိုေသေလးစားရမယ္” တဲ့။ ေမေမ လုပ္ပံုက မဟုတ္ေသးဘူး။ ဘြားဘြားကို သူဒီလို မဆက္ဆံသင့္ဘူး။ သမီးတို႔ ေျပာသလို လုပ္ပါေနာ္ ဘြားဘြား” ေျမးမေလးက ဝင္ေထာက္ျပန္တယ္။<br /><br />“ကိုယ့္ကို မရိုေသတဲ့ ေခြ်းမတစ္ေယာက္ကို ဘြားဘြားလက္ခံႏိုင္ေပမယ့္ ေယာကၡမကို မရိုေသတဲ့ မိခင္တစ္ေယာက္ကို သားတို႔ မလိုလားဘူး။ သားတို႔ ေျပာသလို လုပ္ပါေနာ္ ဘြားဘြား” အတင္းေတာင္းဆိုေနတဲ့ ေျမးကို အဘြားအို ေခါင္းညိတ္မိလိုက္တယ္။<br /><br />ညစာ ထမင္းစားဝိုင္းမွာ ထံုးစံအတိုင္း အဘြားအို မပါဝင္ခဲ့ဘူး။ ေျမးၾကီးက တိုင္ပင္ထားတဲ့အတိုင္း ေၾကြဇြန္းတစ္ေခ်ာင္းကို ၾကမ္းျပင္ေပၚ မသိမသာ ပစ္ခ်လိုက္တယ္။ ဇြန္းကဲြစေတြက ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ျပန္႔လို႔... ဇြန္းက်သံေၾကာင့္ အဘြားအိုဟာ တုန္တုန္ရီရီနဲ႔ ခြက္ပဲ့ေလးကို ကိုင္ျပီး အခန္းထဲကေန ထြက္လာခဲ့တယ္။ ဒါကို ေခြ်းမက ျမင္ေတာ့ အဘြားအိုကို ေအာ္ဟစ္လိုက္တယ္။<br /><br />“ဘာျဖစ္လို႔ ထြက္လာရတာလဲ? အခုခ်က္ခ်င္း ျပန္ဝင္စမ္း”<br /><br />ေခြ်းမရဲ႕ ေအာ္သံကိုၾကားေတာ့ အဘြားအိုဟာ လက္ထဲက ခြက္ပဲ့ကို လြတ္ခ်လိုက္တယ္။ ၾကမ္းျပင္ေပၚ က်သြားတဲ့ ခြက္ကဲြသံထက္ ေခြ်းမရဲ႕ အသံက ပိုက်ယ္ေလာင္ ေနပါတယ္။<br /><br />“ၾကည့္စမ္း .. ဒီအဘြားၾကီး ကိုယ့္ခြက္ကိုေတာင္ ပစ္ခ်ရဲတယ္။ ေအး.. ဒီည ထမင္းစားရဖို႔ မစဥ္းစားနဲ႔ေတာ့”<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေျမးၾကီးက “အဘြားကလဲကြာ.. ပန္းကန္ကို လုပ္ခဲြလိုက္ရတယ္လို႔။ ဒါထမင္း ထည့္စားတဲ့ ပန္းကန္ေလ အဘြားရဲ႕” ေျပာရင္းဆိုရင္း ၾကမ္းျပင္ေပၚ က်ေနတဲ့ ပန္းကန္စကို ေကာက္ယူျပီး အေမဖက္ကို အသံျမင့္ လွည့္ေျပာလိုက္တယ္။<br /><br />“ေမေမ စိတ္တိုတယ္ ဆိုရင္လည္း တိုသင့္တယ္ ဘြားဘြား။ ဒီပန္းကန္က အရမ္းအေရးပါတာ။ ဒီပန္းကန္ကို အဘြားလုပ္ကဲြလိုက္ရင္ ေနာင္ေနာက္ ေမေမအိုလာတဲ့အခါ ေမေမ့ကို သားတို႔ ဘာပန္းကန္နဲ႔ ထည့္ေကြ်းရမလဲ?”<br /><br />သားရဲ႕စကားကို ၾကားျပီး အေမမွာ ဘာမွ ျပန္မေျပာႏိုင္ဘဲ ေခါင္းကိုသာ ငုံ႔ထားမိတယ္။ အဲဒီေနာက္ ထမင္းစားပဲြဝိုင္းကေန မသိမသာ ထသြားခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေခြ်းမရဲ႕ အျပစ္တင္သံကို အဘြားအို မၾကားခဲ့ရေတာ့ဘူး။ အဘြားအိုအေပၚထားတဲ့ ေခြ်းမရဲ႕ အျပဳအမႈေတြလည္း ေျပာင္းလဲလာခဲ့တယ္။ မိသားတစ္စုရဲ႕ မနက္ျဖန္တိုင္းဟာ ေနေရာင္ျခည္ေတြနဲ႔ ေႏြးေထြးလာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။<br /><br />မူရင္း ေရးသားသူ (Huang Shi Shou) 黃詩愁<br />မူရင္းလင့္ http://www.epochtimes.com/b5/6/3/12/n1252142.htm<br /><br /><A HREF="http://nineninesanay.blogspot.com/2008/11/blog-post_13.html">မႏိုင္းႏုိင္းစေန၏မူရင္းစာမ်က္ႏွာသို႔သြားရန္</A><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-6453406744961499072?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_1278.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-77888903025669321562008-11-14T16:23:00.002+09:002008-11-15T03:44:23.275+09:002008-11-15T03:44:23.275+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.myanmarinternetjournal.com/images/2008/11/9-43/_mg_0462.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 220px; height: 147px;" src="http://www.myanmarinternetjournal.com/images/2008/11/9-43/_mg_0462.jpg" alt="" border="0" /></a>ျမန္မာႏိုင္ငံကြန္ပ်ဴတာအသင္းခ်ဳပ္ႏွင့္ ကြန္ပ်ဴတာ အသင္းမ်ား၏ ၁၀ ႏွစ္ျပည့္ ႏွစ္ပတ္လည္သင္းလံုး ကၽြတ္ အစည္းအေ၀း အခမ္းအနားႏွင့္အတူ ျမန္မာႏိုင္ငံကြန္ပ်ဴတာပညာရွင္အသင္းမွ ဖြင့္လွစ္ထားရွိ ေပးထားေသာ Member Access Center ဖြင့္ပဲြကို ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ ၇ ရက္ေန႔က လိႈင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ျမန္မာ့သတင္းအခ်က္ အလက္ နည္းပညာေကာ္ပိုေရးရွင္း အေဆာက္ အအံုတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။<br/><span id="fullpost"> အဆုိပါ Member Access Center တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္အသင္းမွ အသင္း၀င္မ်ားအေနျဖင့္ အင္တာနက္အသံုးျပဳျခင္း၊ နည္းပညာႏွင့္ အျခားဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ e-Book မ်ား ဖတ္႐ႈေလ့လာႏိုင္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္အသင္းအေနျဖင့္ အသင္း၀င္မ်ားအတြက္ အဓိကရည္ရြယ္၍ Member Access Center ကို ဖြင့္လွစ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-7788890302566932156?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/member-access-center.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-52710462048747946182008-11-14T04:52:00.009+09:002008-11-17T00:41:26.124+09:002008-11-17T00:41:26.124+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.myanmarinternetjournal.com/images/2008/10/9-42/computer-use.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 220px; height: 125px;" src="http://www.myanmarinternetjournal.com/images/2008/10/9-42/computer-use.jpg" alt="" border="0" /></a>အင္တာနက္အသံုးျပဳမႈေၾကာင့္ အလုပ္ႏွင့္ အားလပ္ခ်ိန္အၾကား စည္းမျခားေတာ့ၿပီ။ အလုပ္ခ်ိန္ၿပီး ဆံုးခ်ိန္တြင္ အလုပ္ႏွင့္သက္ဆိုင္ ေသာ mail မ်ားကို check လုပ္ၾကသလို အလုပ္ခ်ိန္တြင္လည္း ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေမးလ္မ်ားကို ဖြင့္ဖတ္လာၾကသူမ်ား ဒုႏွင့္ေဒး ရွိေန ၿပီျဖစ္သည္။<br />ထုိ႔ျပင္ ႐ံုးဖြင့္ရက္တြင္ Facebook သို႔မဟုတ္ YouTube မွ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုခုျဖင့္ ရံဖန္ရံခါစိတ္ေျဖေလွ်ာ့ ၾကရသူမ်ား လည္းရွိေနၾကသည္မဟုတ္ပါေလာ။<br/><span id="fullpost"><br />မၾကာေသးမီက FaceTime Communicationsက က ပညာရွင္မ်ားအဖဲြ႕က ဦးစီး၍ အုိင္တီလုပ္ငန္း မွ မန္ေနဂ်ာ ၃၅၀ခန္႔ႏွင့္ user မ်ားကိုသုေတသနျပဳလုပ္၍ အ လုပ္ခ်ိန္တြင္ အင္တာနက္အသံုးျပဳ ၾကပံုႏွင့္ ထိုသို႔အသုံးျပဳပံုမ်ားက ၎တုိ႔၏ အိုင္တီလုပ္ငန္းဌာနမ်ား တြင္ မည္သို႔သက္ေရာက္ေစသည္ တို႔ကိုေလ့လာစူးစမ္းခဲ့သည္။<br />အင္တာနက္အသံုးျပဳသူ ၉၇ ရာခိုင္ႏႈန္းသည္ အလုပ္ခ်ိန္တြင္ အင္တာနက္ application တစ္ခု ထက္ မနည္း အသံုးျပဳၾကေလ့ရွိ ၿပီး၊ ၈၂ ရာခိုင္ႏႈန္းမွာ ၀က္ဘ္ကြန္ ဖရင့္ကိုအသံုးျပဳၾကေၾကာင္း ထိုေလ့လာမႈတြင္ေဖာ္ျပသည္။ သို႔ရာတြင္ ၀က္ဘ္အသံုးျပဳမႈမ်ား၏ ဆိုးက်ဳိး မ်ားလည္းျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း စစ္ တမ္းကဆက္ေဖာ္ျပသည္။<br />ေလ့လာမႈအရ အိုင္တီမန္ေန ဂ်ာမ်ား၏ ၇၃ရာခိုင္ႏႈန္းသည္ Spyware ႏွင့္ကပ္ပါလာေလ့ရွိ ေသာ worm, Trojans ႏွင့္ Virus မ်ားကဲ့သို႔ေသာ အင္တာနက္ဆက္ စပ္တုိက္ခိုက္မႈမ်ားကို အၿမဲတေစ ေျဖရွင္းရလ်က္ရွိေနေၾကာင္းသိရ သည္။ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ တစ္လလွ်င္ တိုက္ခိုက္မႈ ၃၄ခုခန္႔ အုိင္တီမန္ေနဂ်ာမ်ားရင္ဆုိင္ေနရၿပီး ပံုမွန္တိုက္ ခိုက္ခံရမႈတစ္ခုကို ျပင္ဆင္ေျဖရွင္း ရန္ ၂၂နာရီၾကာၿပီး၊ အိုင္တီလုပ္ သားတစ္ဦး၏ တစ္နာရီေဒၚလာ ၇၀လုပ္ခႏွင့္တြက္ခ်က္ပါက ကုမၸဏီတစ္ခုအေနျဖင့္ ေဒၚလာ ၅၀၀၀၀ ကုန္က်စရိတ္ရွိေၾကာင္း စစ္တမ္းတြင္ တြက္ခ်က္ေဖာ္ျပခဲ့ သည္။<br />ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး ၀က္ဘ္ဆိုက္မ်ားႏွင့္ လူမႈဆက္ဆံ ေရး မီဒီယာ၀က္ဘ္ဆိုက္မ်ားကို ႐ံုးခ်ိန္အတြင္း ၀န္ထမ္းမ်ားက သံုး စဲြေလ့ရွိၾကေၾကာင္း သိရသည္။ ထို သို႔ သံုးစဲြရာတြင္ ပုဂၢိဳလ္ေရး အေၾကာင္း စာရင္းေၾကာင့္ (၈၂ ရာခိုင္ႏႈန္း)၊ အလုပ္ကိစၥေၾကာင့္ (၇၉) ရာခိုင္ႏႈန္းအသီးသီးသံုးစဲြေန ၾကေၾကာင္း စစ္တမ္းကေဖာ္ျပသည္။ အဆုိပါ၀က္ဘ္ဆိုက္မ်ား အနက္ LinkedIn ကိုအလုပ္ကိစၥ အတြက္ အဓိကသံုးၾကၿပီး၊ You Tube, Facebook၊ ႏွင့္ My-Space တုိ႔ကို ပုဂိၢဳလ္ေရးရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ သံုးစဲြၾကေၾကာင္း သိရ သည္။<br />လုပ္ငန္းသံုး ကြန္ပ်ဴတာမ်ား ကို ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥ အတြက္ သံုးၾကျခင္းတြင္ email ပို႔ျခင္းမွာ အမ်ားဆံုးျပဳလုပ္ေလ့ရွိ သည့္ အျပဳအမူျဖစ္ေၾကာင္း သိရ သည္။ Email ပို႔ရာတြင္ မိတ္ေဆြ မ်ားႏွင့္မိသားစုထံသို႔ ပို႔ျခင္းမွာ အမ်ားဆံုးျဖစ္ၿပီး၊ web sunfing, အြန္လိုင္းဘဏ္၊ shopping၊ သို႔ မဟုတ္ ဓာတ္ပံုႏွင့္ video ၀က္ဘ္ ဆိုက္မ်ား ၀င္ၾကည့္ျခင္း၊ မိတ္ေဆြ မ်ား မိသားစုမ်ားထံ instant message ပို႔ျခင္း၊ မိတ္ေဆြမ်ားကို ဆိုရွယ္၀က္ဘ္ဆုိက္မ်ားမွ ဆက္ သြယ္ျခင္းတုိ႔ကို ႏွစ္သက္ေလ့ရွိ ေၾကာင္း စစ္တမ္းက ေဖာ္ျပသည္။<br />အိုင္တီကုမၸဏီမ်ားကလည္း ၀န္ထမ္းမ်ား၏ ၀က္ဘ္အသံုးျပဳမႈ ကို ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာလ်က္ရွိ ၾကသည္ဟု စစ္တမ္းက ဆုိသည္။ ထုိသို႔ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာရာတြင္ လုပ္ငန္းကိစၥ email မ်ားကို ကုမၸဏီ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္းက ေစာင့္ ၾကည့္လ်က္ရွိၿပီး ၆၅ ရာခိုင္ႏႈန္းက web browsing ကို ေစာင့္ၾကည့္ ေနၾကၿပီး၊ ၄၈ ရာခိုင္ႏႈန္းက peer-to-peer file sharing ႏွင့္ ၃၈ ရာခိုင္ႏႈန္းက social network activityက တို႔ကို အသီးသီးေစာင့္ ၾကည့္ေလ့လာေနၾကသည္ဟု ဆုိ သည္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-5271046204874794618?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_14.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-4586628085644728742008-11-13T22:36:00.005+09:002008-11-17T15:08:43.782+09:002008-11-17T15:08:43.782+09:00<a href="http://www.mediafire.com/imageview.php?quickkey=kmfzmzcmlma&thumb=5" target="new"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 100px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAiJ-F36LI/AAAAAAAAACs/AQ68cquZ7Ns/s400/keyboardmap.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269249118705281202" /></a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?owyzzqfmytt" target="new"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 100px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAiJ05lJwI/AAAAAAAAACk/t5FLouYdOUY/s400/towrite.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269249116237801218" /></a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?tm2iynydwzy" target="new"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 100px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAiJmkVvEI/AAAAAAAAACc/xve0BnGY2WQ/s400/fontreadonly+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269249112390614082" /></a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?idkwnixtnfh" target="new"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 238px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAuuROojxI/AAAAAAAAAC8/dxZDNzsWFVU/s400/barretr_Book+copy1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269262936457121554" /></a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?tvumjwmeza2" target="new"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 238px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAuuFmXjBI/AAAAAAAAAC0/dY4rCvB48qE/s400/barretr_Book+copy2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269262933335444498" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-458662808564472874?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com1http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_3297.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-29109061302368660602008-11-13T21:57:00.003+09:002008-11-16T23:56:05.839+09:002008-11-16T23:56:05.839+09:00<span style="font-style: italic; font-weight: bold;font-size:130%;" >Installation method of Zawgyi Myanmar Font Keyboard to write in Myanmar</span><br /><span style="text-decoration: underline;"><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAZtkGUD6I/AAAAAAAAACM/yitIRZ6eXt0/s1600-h/s1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 580px; height: 286px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAZtkGUD6I/AAAAAAAAACM/yitIRZ6eXt0/s320/s1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269239834598444962" border="0" /></a> <p class="MsoNormal" style="text-align: left;">1. Click the <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">NEXT</span> button like showing in the Fig.<br /></p><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAZtQJZOaI/AAAAAAAAACE/ZNGnBI73J-I/s1600-h/s2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 591px; height: 314px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAZtQJZOaI/AAAAAAAAACE/ZNGnBI73J-I/s320/s2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269239829242657186" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAaOhI44RI/AAAAAAAAACU/KvdsrD2oVso/s1600-h/s3.jpg"></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAZtOJVZDI/AAAAAAAAAB8/LteK5GnQxrg/s1600-h/s3.jpg"> </a><br /> <p class="MsoNormal" style="text-align: left;">2. Choose the directory where you would like to install this program and then Click <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">NEXT</span> again.<span style=""><o:p></o:p></span></p><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAaOhI44RI/AAAAAAAAACU/KvdsrD2oVso/s1600-h/s3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 599px; height: 336px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_nH8200SjZpw/SSAaOhI44RI/AAAAAAAAACU/KvdsrD2oVso/s320/s3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269240400739623186" border="0" /></a><p class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span style="font-family:arial;">3. Click </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-family:arial;" >NEXT</span><span style="font-family:arial;"> to Run the Installation.</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">4. You will see a Dialog Box which is Running Installation.</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">5. After finished Installation, System will ask would you like to restart computer to complete installation , Click <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Ok</span> and restart computer.</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">6. When computer reach desktop again, you can see the Keyboard shortcut in toolbar (right bottom of your screen) , click that shortcut and choose language to type.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-2910906130236866060?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/guide-for-installation-myanmar-font-and.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-88011159074171069492008-11-12T22:57:00.012+09:002008-12-21T22:40:54.207+09:002008-12-21T22:40:54.207+09:00<br/><br /><a href="http://www.mysteryzillion.org/forums" target="new">Mysteryzillion ျမန္မာဖိုရမ္</a><br /><br/><br /><a href="http://mmbloggershelpdesk.blogspot.com/" target="new">ဘေလာခ့္တစ္ခုေဆာက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္</a><br /><br/><br /><a href="http://www.saturngod.net/" target="new">ေစတန္ေဂါ့</a><br/><br /><br/><br /><a href="http://www.crazyvilla.co.cc/" target="new">ငေပါမ်ားေဂဟာ</a><br/><br /><br/><br /><a href="http://myanmarblogdirectory.blogspot.com/" target="new">ဘေလာခ့္ကာ လမ္းၫႊန္</a><br /><br/><br /><a href="http://nineninesanay.blogspot.com/" target="new">ႏုိင္းႏိုင္းစေန</a><br /><br/><br /><a href="http://myanmarisp.com/" target="new">ျမန္မာအိုင္အက္စ္ပီ</a><br /><br/><br /><a href="http://yamc.info/" target="new">YAMC</a><br /><br/><br /><a href="http://myanmarfamily.org/" target="new">ျမန္မာမိသားစု</a><br /><br/><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-8801115907417106949?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com1http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_8360.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-87946012727618127102008-11-12T21:32:00.002+09:002008-11-14T04:28:12.964+09:002008-11-14T04:28:12.964+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.myanmarinternetjournal.com/images/2008/08/9-29/virigin-mobilearc.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 115px; height: 269px;" src="http://www.myanmarinternetjournal.com/images/2008/08/9-29/virigin-mobilearc.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Virgin မိုဘုိင္းဟာသာမန္အ ဆင့္မွ်သာျဖစ္ေသာဖုန္းအမ်ိဳးအစား ျဖစ္ပါတယ္။ အေျခခံအဂၤါရပ္ေတြ အကုန္ထည့္ေပးထားၿပီး VGA ကင္မရာႏွင့္ Bluetooth တုိ႔လုိ အဆင့္ျမင့္အဂၤါရပ္ေတြကိုထည့္ေပး ထားပါတယ္။ ဖုန္းေခၚဆုိမႈအရည္ အေသြးဟာေကာင္းမြန္လွပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ပါ၀င္လာတဲ့ Bluetooth ဟာလည္းအသံၾကည္လင္ျပတ္သား မႈရွိပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-8794601272761812710?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/virgin-mobile.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-73918999574727854392008-11-12T21:26:00.004+09:002008-11-15T03:45:39.526+09:002008-11-15T03:45:39.526+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.myanmarinternetjournal.com/images/2008/10/9-37/2008_mitsubishi_lancer_evolution.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 220px; height: 122px;" src="http://www.myanmarinternetjournal.com/images/2008/10/9-37/2008_mitsubishi_lancer_evolution.jpg" alt="" border="0" /></a>2008 Mitsubishi Lancer Evolution MR ကားဟာ 2007 ေမာ္ဒယ္ထက္ အနည္းငယ္ ပိုမိုေကာင္းမြန္လာတာ ေတြ႕ရပါတယ္။Turbocharger cool engine နဲ႔ျဖစ္ၿပီး ျမင္းေကာင္ေရအား 305 rpm ရွိတဲ့ EVO ဆုိၿပီး အင္ဂ်င္ႏွစ္မ်ဳိး အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။ ဘီးေလးဘီးစလံုးေမာင္းႏွင္ႏိုင္တဲ့ All wheel drive system ျဖစ္ၿပီး ကလပ္ကေတာ့ dual clutch manual ျဖစ္ပါတယ္။ Four Cylinder ေလးလံုးထိုး အင္ဂ်င္အမ်ဳိးအစားျဖစ္ၿပီး STI Standard အမ်ဳိးအစားနဲ႔ဆုိလွ်င္ 6 speed manual Gear အထိရရွိ ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ေလးလုံးထိုး အင္ဂ်င္ျဖစ္ေပမယ့္ ဆီစားသက္သာတဲ့ ကားတစ္စီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ EPA Standard စစ္ေဆးမႈ သတ္မွတ္ခ်က္အရ ဒီကားေတြဟာ ဆီတစ္ဂါလံကို ၿမိဳ႕တြင္းမွာဆိုရင္ 17 မိုင္ႏႈန္းနဲ႔ ၿမိဳ႕ျပင္ဟိုင္းေ၀းမွာဆုိရင္ေတာ့ 22 မိုင္အထိ ေမာင္းႏွင္ႏိုင္မွာပါ။ 4.9 စကၠန္႔မွာ 60 mph အထိေမာင္းႏိုင္မယ့္ကားပါပဲ။<br/><span id="fullpost"><br /> Turbo-Lag ဆိုတဲ့ အပူထိန္း စနစ္နဲ႔ အဏုျမဴစြမ္းအင္ သံုးစဲြမႈ နည္းတဲ့ကားတစ္စီးျဖစ္ၿပီး ေကာင္းမြန္တဲ့ စနစ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ဖဲြ႕စည္းထားၿပီး အနည္းငယ္ေတာ့ ေစ်းႀကီးတဲ့ ကားတစ္စီးပါပဲ။ Body Style ကေတာ့ အေနေတာ္ပါပဲ။ ႀကီးလည္း မႀကီးသလို ေသးလည္း မေသးပါဘူး။ ကားရဲ႕အတြင္းခန္းကို ေလ့လာၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းေတြကို ေတာ္ေတာ္စံုစံုလင္လင္ အသံုးျပဳထားတာ ေတြ႕ရမွာ ပါ။ အဆင့္ျမင့္ေကာင္းမြန္တဲ့ လမ္းၫႊန္စနစ္ေတြကို ဦးစားေပးထည့္ သြင္းေပးထားၿပီး hard-drive system နဲ႔ အသံုးျပဳထားပါတယ္။ လမ္းၫႊန္စနစ္က 30 GB ရွိတာေၾကာင့္ သီခ်င္းေတြကို သိမ္းဆည္းထားႏိုင္ဖို႔အတြက္ေတာ့ ေနရာသိပ္မရွိပါဘူး။ သီခ်င္းနားေထာင္ဖို႔အတြက္ Single CD Slot တစ္ခုပါ၀င္ၿပီး Radio နားေထာင္ဖို႔အတြက္ ၿဂိဳဟ္တုေရဒီယိုတစ္ခု ပါ၀င္ပါတယ္။ လမ္းၫႊန္ေျမပံုေတြကို ၾကည္လင္ျပတ္သားေအာင္ ေတြ႕ရမွာျဖစ္ၿပီး ခရီးလမ္းအကြာ အေ၀းကိုလည္း အလ်င္ျမန္ဆံုး တြက္ခ်က္ေပးႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အသံပိုင္းစနစ္ဟာ ေကာင္းမြန္တဲ့အဆင့္မွာ ရွိပါတယ္။ စပီကာရွစ္လံုးပါၿပီး bass သံနဲ႔ သီခ်င္းသံကို အေကာင္းဆံုး နားဆင္ႏိုင္မွာပါ။ အသံခ်ိန္ညိႇခလုတ္ equalization ပါ၀င္ၿပီး Rock, Hip-Hop, Pop သံစဥ္ေတြ ခ်ိန္ညိႇႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Bluetooth စနစ္ပါ၀င္တဲ့အတြက္ Hands free စနစ္နဲ႔ ဖုန္းေျပာႏုိင္မွာျဖစ္ၿပီး အသံအရည္အေသြးကလည္း ႏွစ္သက္စရာ အေကာင္းဆံုး ရႏိုင္မွာပါ။ အသံ စနစ္ေကာင္းမြန္တဲ့အျပင္ touch screen စနစ္၊ internal phone-book စနစ္ေတြပါ၀င္ၿပီး ဖုန္းနံပါတ္ကိုေတာ့ ကိုယ္တုိင္မွတ္သားရမွာပါ။ ကားအတြင္းက ျပည့္စံုမႈရွိေနေပမယ့္ ထိုင္ခံုေတြက လုိအပ္သလို မေရႊ႕လ်ားႏိုင္တဲ့အတြက္ သက္ေသာင့္သက္သာေတာ့ ရွိႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ Mitsubishi Lancer Evolution MR ရဲ႕အေျခခံေစ်းႏႈန္းကေတာ့ 38965 ေဒၚလာျဖစ္ၿပီး လမ္းၫႊန္စနစ္နဲ႔ Audio စနစ္ေတြအတြက္ 2550 ေဒၚလာ၊ ေဆးအေရာင္အတြက္ 250 ေဒၚလာျဖစ္ၿပီး စုစုေပါင္းကုန္က်ေငြကေတာ့ ပစၥည္းအစံုအလင္နဲ႔ဆုိရင္ေတာ့ 41765 ေဒၚလာကုန္က်ပါ လိမ့္မယ္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-7391899957472785439?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com2http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/2008-mitsubishi-lancer-evolution-mr.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-41339945952530825682008-11-12T21:25:00.001+09:002008-11-14T05:10:54.772+09:002008-11-14T05:10:54.772+09:00Tuesday, 11 November 2008 <br />ရန္ကုန္၊ ႏုိ၀င္ဘာ ၅ <br />၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလမွစတင္၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း Wi-Fi စနစ္အား အသံုးျပဳႏိုင္ရန္အတြက္စီစဥ္ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိ ေၾကာင္းသိရွိရသည္။ အဆုိပါစီမံကိန္းအားအေကာင္အထည္ေဖာ္ ႏိုင္ရန္အတြက္ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အတြင္း (၁၆) ၿမိဳ႕နယ္တြင္ Wi-Fi စနစ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ Survey မ်ားျပဳလုပ္လ်က္ ရွိေၾကာင္းသိရွိရသည္။ “၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တြင္း Wi-Fi စနစ္အသံုးျပဳႏိုင္ဖို႔အတြက္ ၿမိဳ႕တြင္း(၁၆) ၿမိဳ႕နယ္မွာ Survey ေတြလုပ္ေနပါတယ္။<span id="fullpost"> အခု (၁၆) ၿမိဳ႕နယ္မွာ Survey လုပ္ေနတယ္ဆုိတာကလည္းရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာရွိၿပီး သားဖြင့္ၿပီးသား Wi-Fi စနစ္ေတြကိုဘယ္ေနရာ ေတြမွာသံုးလို႔ရေနလဲ၊ဘယ္ ေနရာေတြမွာ က်န္ေနေသးလဲဆုိတာေတြကိုသိခ်င္တာရယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ကတျခားသူေတြပါသံုးလို႔ရ ေအာင္ဖြင့္ေပးထားတာ လား။ကိုယ္က Wi-Fi ဖြင့္ထားၿပီးတျခားသူေတြ သံုးလို႔ရေနတာ္ဆိုတာမသိလို႔လားဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကိုအစ္ကိုတို႔က survey ဆင္းတာပါ။ Wi-Fi စနစ္ကိုတျခားသူေတြသံုး လို႔ရေအာင္ဖြင့္ေပးထား တယ္ ဆုိရင္ လည္းဘယ္လုိအတုိင္းအတာအထိေပးမွာလဲ။ bandwidth ဘယ္ေလာက္အထိေပးမလဲဆိုတာေတြကို ေမးျမန္းၿပီး Wi-Fi City စီမံကိန္းမွာပါ၀င္ဖုိ႔ေဆြးေႏြးမွာျဖစ္ပါတယ္။ Surveyဆင္းလို.ရ လာတဲ့အခ်က္ေတြကိုၾကည့္ၿပီး Wi-Fi ကြန္ရက္မရွိတဲ့ေနရာေတြမွာ wifi ကြန္ရက္ေတြရေအာင္ ေထာက္ပ့ံလုပ္ေဆာင္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္” ဟု ezy Network မွတာ၀န္ရွိသူဦးၫြန္႔၀င္းကအင္တာနက္ဂ်ာ နယ္သို႔ေျပာသည္။ “Survey ဆင္းထားတဲ့(၁၆)ၿမိဳ႕နယ္မွာဆုိရင္လက္ရွိအတုိင္း အတာအရ Wi-Fi ကြန္ရက္ကေတာ္ေတာ္ေလးေလးပြင့္ေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ အစ္ကိုတို႔ Survey ဆင္းဖို႔က်န္ခဲ့တာ ကဗိုလ္တေထာင္ၿမိဳ႕နယ္တစ္ခုတည္းပါ။ ဒီၿမိဳ႕နယ္က ေတာ ့wifi ကြန္ရက္ကိုလံုး၀လြတ္ေနတယ္။ ဒီလိုက်န္ခဲ့တဲ့ေနရာေတြ က Wifi ကကြန္ရက္မရွိတဲ့အတြက္အစ္ကိုတို႔အေနနဲ႔ လံုး၀အေထာက္အပံ့ ေပးရမယ့္ေနရာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဘက္ ၁၆ ၿမိဳ႕နယ္ထဲကို၀င္လာ ေတာ့ ကြန္ရက္ရတဲ့ေနရာေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးမ်ားတယ္။ မရတဲ့ေနရာေလးေတြက ခပ္ႀကဲႀကဲရွိေနတဲ့အတြက္ ေၾကာင့္ လြတ္ေနတဲ့ေန ရာေလးေတြမွာ ျဖည့္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ အခုလက္ရွိမွာဆုိရင္၁၆ ၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ Wi-Fi ကြန္ရက္ရရွိတဲ့ေနရာက ၈၅%ႏႈန္းေလာက္ရွိတယ္။ ဒီလိုရတဲ့ wifi ကြန္ရက္ ေတြထဲမွာတခ်ဳိ႕ကြန္ရက္ေတြက Open ရတာေတြလည္းရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕ကြန္ရက္က open မရတာေတြလည္းရွိပါတယ္။ ဒီလုိ open ဖြင့္ေပးထာတဲ့သူ ေတြကို တကယ္ပဲ ဖြင့္ေပးထားတာလား။ မသိလို႔ ဖြင့္ေပးထားတာလားဆိုတာေတြကိုလည္း ေမးျမန္းမွာျဖစ္ပါတယ္။ Wi-Fi စနစ္ကိုအစကတည္းက ေပးထားတာပါဆုိရင္ စီမံကိန္းထဲမွာပါလာပါၿပီ။ မသိလို႔ေပးထား တာဆုိရင္လည္းဆက္ေပးပါ။ ဒီဘက္ကေန Link Provideန လုပ္ေပးမယ္ဆုိၿပီးေဆြး ေႏြးေပးသြား မွာျဖစ္ပါတယ္” ဟု ၎င္းမွ ထပ္မံ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ယခုလက္ရွိအခ်ိန္တြင္ Wi-Fi City စီမံကိန္းအတြက္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္လ်က္ ရွိၿပီးအဆုိပါစီမံကိန္းအား ဒီဇင္ဘာလအကုန္တြင္စီစဥ္ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ၿပီး ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ဇန္န၀ါရီလမွစတင္၍ Wi-Fi ကြန္ရက္အားအသံုးျပဳႏိုင္ ေတာ့ မည္ဟုသိရွိရသည္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-4133994595253082568?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/wi-fi-survey.htmltag:blogger.com,1999:blog-3670317246999388389.post-19557206879751185162008-11-12T21:16:00.003+09:002008-11-17T00:38:38.198+09:002008-11-17T00:38:38.198+09:00<v:imagedata src="file:///C:\Users\Zero\AppData\Local\Temp\msohtml1\02\clip_image005.jpg" href="http://www.myanmarinternetjournal.com/images/2008/10/9-42/2.jpg"> </v:shape><![endif]--><!--[if !vml]--><br /><!--[endif]--><o:p></o:p></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 189px; height: 168px;" src="http://www.myanmarinternetjournal.com/images/2008/10/9-42/2.jpg" alt="" border="0" />လွပတဲ့ထုတ္ကုန္ေလးပါ။ အမ်ဳိးသမီးေလးေတြအႀကိဳက္ ဒီဇိုင္းေရးဆဲြထားတဲ့အရာေလးပါ။ OpenX opener လို႔ေခၚပါတယ္။ဘူးေတြကိုဖြင့္မယ္ဆုိလွ်င္ေတာ့ အျခားပစၥည္းေတြ လိုက္ရွာစရာမလိုဘဲဒီပစၥည္းေလးတစ္ခုတည္းနဲ႔ကို အဆင္ေျပေအာင္ ဖြင့္ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ဓားသြားေလးေတြကို ဆိုဒ္မ်ဳိးစံုေအာင္ထည့္ေပးထားပါတယ္။ သံုးစဲြရတာကလည္းလြယ္ကူပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သန္ေတြ အတြက္ေတာ့ အခက္အခဲရွိႏိုင္ပါတယ္။ အေမရိကန္ေဒၚလာ ခုနစ္ေဒၚလာ ႏႈန္းနဲ႔ေရာင္းခ်ေပးမွာပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3670317246999388389-1955720687975118516?l=fridaypage.blogspot.com' alt='' /></div>ေသာၾကာသားhttp://www.blogger.com/profile/14073566140514067112noreply@blogger.com0http://fridaypage.blogspot.com/2008/11/blog-post_5366.html