Yukarıdakş adan Steaua Bükreş taraftarı. Bildiğiniz gibi İstanbul’da taraftarı yoktu bu takımın. Burada maçı izleyen biri olamaz yani. Bükreş’teki maçta futbolun birleştiriciliği ortaya çıktı o zaman diyeceksiniz. Hayır bu fotoğraf o maçtan da değil. Bu fotoğraf geçtiğimiz sene Şampiyonlar Ligi ön elemesinde karşılaşan Steaua Bükreş ve Galatasaray’ın Romanya’da oynanan hazırlık maçından. Asıl ilgi çekici olan Fenerbahçe bayrağının gösterilme sebebi de rakibi psikolojik olarak yıpratmak tabii ki. Ayrıca fotoğraftaki arkadaşın Türk ve Fenerbahçeli olma ihtimali de var. Zira yurtdışında tanıdığım pekçok Galatasaraylı tanıdığım Fenerbahçe’nin deplasman maçlarını rakip takım seyircileri ile birlikte tezahürat yaparak izliyor. Siyasi parti bayrağı açılmıyor tabi o tarafta. Bizimkilerin yapmadığı iş değil hani. Bir de bu maçtan önce hatırlarsanız Galatasaray yöneticisi Adnan Polat yarımız kadar diyordu Steaua için, pek de öyle değilmiş, sonradan öğrendik. Benzer bir vaka Tromso hezimetinde de yaşanmıştı. Futbolda erken konuşmamak lazım. Bak mesela aynı şey fotoğraftaki arkadaş için de geçerli. Bu fotoğrafı Bükreş sokaklarında yaymak lazımdı aslında.

Villarreal bu sezon geçen sezonlarda gösterdiği performansı adeta mumla arıyor. Bu sezon İspanya La Liga’da ligin ilk 7 haftasında galibiyeti bile olmayan Villarreal oynadığı son 3 resmi maçta adeta yükselişe geçti. Ligde evinde oynadığı son 2 maçta 7 gol attı ve dün gece yine evinde oynadığı Avrupa Ligi grup maçında İtalyan temsilcisi Lazio’yu 4-1 geçerek adeta moral buldu. Rossi, Nilmar, Pires, Llorente ve Cani çok formdalar. Ama hala Villarreal ile ilgili bazı şüphelerim devam etmekte. Kazandığı son 3 maçta mağlup ettiği rakipler, ligde son sırada bulunan Malaga ve yine ligin sonlarında 16.sırada bulunan ve deplasmanda daha puanla tanışamayan Tenerife. Lazio ise tepetaklak. Son galibiyetini Avrupa Ligi grup maçında Villarreal’i son dakika golü ile mağlup ederek almışlardı. Ligde durum ise içler acısı, oynadığı  son 9 lig maçında 1 galibiyeti dahi yok Roma temsilcisinin. Yani pek sözü uzatmak istemiyorum ya Villarreal eskiye dönüş sinyalleri veriyor ya da belirttiğim takımlar içerisinde kötünün iyisi. Kararı size bırakıyorum.

Jesus Navas  Sevilla’da gösterdiği performans ile hem bir çok Avrupa kulübünün hem de İspanya Milli takımının çalıştırıcısı Vicente Del Bosque’nin dikkatini çekmişti. Del Bosque Navas’a  Milli takımda forma giyme şansı için teklif sunmuştu. Navas bilindiği gibi uzun süren yolculukları bünyesi kaldıramıyordu. Bu yüzden Navas bir takım tıbbi yardım aldı ve bir süre terapi gördü. Yaptığı açıklamada da Jesus Navas aldığı yardımdan sonra hazır olduğunu ve Milli formayı giymeyi sabırsızlıkla giymeyi beklediğini verdği şu demeçle belirtti;

Jesus Navas, “Herkesin bildiği gibi sportif direktör Fernando Hierro ile bir görüşme yaptık. Uzun süredir bu sorunumdan kurtulmaya çalışıyordum. Şu an bu duruma karşı hazırlıklıyım, atlattığımı düşünüyorum. Milli formayı giyebilmek için sabırsızlanıyorum”.

Umarım Navas yenilmez armada olarak tanımlanan İspanyol Milli takımının değişilmez elemanlarından biri olur…

Bir başka hüzünlü şampiyonlar ligi gecesini daha İnönü’de Beşiktaş’a destek vermek amacıyla geçirdik, ama ne yazık ki bu desteklerin karşılığını veren takım Beşiktaş değildi. Stada girişin o heyecanı, büyük Beşiktaş taraftarının o tüyleri diken diken eden sesi, sanki bu maçın daha farklı bir skorla biteceği konusunda bizi heyecanlandırıyordu. Maç başlamadan benim o maçta bulunmamı sağlayan Sony firmasına ve onun sıcak kanlı çalışanlarıyla maç sohbeti arasında da dillendirdiğimiz gibi bu maç Beşiktaş için Almanya’da ki maçtan daha zor geçeceğe benziyordu.

Her ne kadar Türk futbolunun en büyük iki teknik direktöründen biri olarak gösterilse de Mustafa Denizli, ne hikmettir ki bir buçuk senedir başında bulunduğu takımla iki,en fazla üç maç üstüste aynı onbirle sahaya çıkmadı. Her ne kadar bunun pozitif getirilerinin olduğunu düşünsek de Beşiktaş’ın Salı gecesi kendi stadında rezil olmasında da büyük etken olduğunu düşünüyorum. Sahaya çıkan onbir ne staddaki taraftarı, ne de televizyon başındaki seyircileri memnun etmedi. Nitekim kaç haftadır oynamayan Serdar Özkan, sene başından beri belki sadece Kasımpaşa maçında forvette oynayan Bobo, ya da Ernst ve Fink’in arkasında üçüncü seçenek olarak bekletilen Uğur İnceman maça hiç hazır olmadıklarını gösterdiler. Ne köşelerden Serdar’la yada Ekrem’le ne ortadan Tabata,Fink ikilisiyle topu ileriye taşıyamayan bir Beşiktaş izledik ilk yarı. Bunun yanında toplu savunma, toplu hücum anlayışını benimseyen Wolfsburglu oyuncular sanki sahada Beşiktaşlı oyunculardan bir iki tane fazla gibi duruyorlardı.

İkinci yarının başında kıpırdanan bir Beşiktaş vardı. Serdar Özkan’ın oyundan çıkması başta taraftarı coşturmuştu(!) ki, Beşiktaşlı oyuncularda bu enerjiyle tehlike yaratmaya başlıyordu rakip kalede. Alman takımı skor avantajını korumak için ne kadar geriye yaslanırsa Beşiktaş’da o kadar rakibini sıkıştırmaya başladı. Ama bu formülün işe yaramayacağını bizden önce anlamış olacaklar ki topu rakip yarı sahada tutarak ve Hakan Arıkan’ın yine gününde olmasından (!) dolayı ikinci golle kendilerini garantiye aldılar. Zaten olan da bundan sonra oldu. Taraftarın başkana olan protestosunu zaten geçen senelerden biliyoruz ama bu sefer iş çığrından çıkmış olacak ki bütün stad Yıldırım Demirören’e karşı çok tepkiliydi ve hatta küfürlerini esirgemiyorlardı. Burda kimin haklı kimin haksız olduğu konusuna girmeden, gazetelerde okuduğumuz ‘Küfürü sahalarda görmek istemiyoruz.’ başlıklı toplumsal mesaja dikkat çekmek istiyorum. Tabi ki her futbol severin hatta spor severin küfürle işi olmaması lazım, ama sizce Beşiktaş taraftarı kendi başkanına karşı durup dururken küfür etmek ister mi, yada herhangi bir taraftar grubu? Ya kişisel problemleri vardır, ya da uzun süredir isteklerinin yerine gelmemesinden dolayı tepkilerini sertleştirerek gösterdiler, yine de umarım bu görüntülere bir daha ne İnönü Stadı’nda ne de başka bir yerde tanık oluruz.

Maç sonu basın toplantısında Mustafa Denizli, hazırlıklarını maça yansıtamadıklarını söylemekle yetindi, konuşmasından pek birşey çıkaramasam da sanırım kendi üzerine düşeni yapamadığını anlamış olmalıydı. Tıpkı Alex Ferguson gibi Armin Veh’de Beşiktaş taraftarını dünyanın hiç bir yerinde görmediğinden bahsetse de Türkiye’den yüzü gülerek ayrılıyordu.

Her ne kadar sonuç kötü olsa da bu maçta da yer almamı ve bu büyük tecrübeyi edinmemi sağladıkları için Sony firmasına ve yetkililerine teşekkürü borç bilirim..

Kuralar çekildikten sonra Beşiktaş bu gruptan çıkabilir diyordum, dediğimle kaldım. Dün akşamki mağlubiyetle ilk  iki umudunu İnönü’ye gömdü Beşiktaş. Sene başından beri eleştirilen Mustafa Denizli’nin oyun şablonu yine yorumcuların ağzındaki sakız oldu maç ertesi yapılan programlarda ve yorumlarda. Haksız da değiller aslında. Beşiktaş bu sene gerçekten garip bir takım oldu. Daha önce bu kadar istekli olmasına rağmen böylesine bir seviyede kısır  bir futbol oynayıp pozisyon üreteyemen takım görmemiştim. Maç boyunca Beşiktaşlı oyuncuları Wolfsburg kalesine 25-30 metre mesafe aralıklardan kale arkası tribünlere yaptığı degajları izledik, arada heyecan yaratan şutlar da oldu. Diğer tarafta ise aynı mesafeden topu çok rahat bir şekilde köşeye asan Misimoviç vardı, sonuç da böyle oldu işte. Beşiktaş orta sahası aslında o kadar çalıştı ki 1-0 geride olmalarına rağmen ciddi kontraataklar yemediler ikinci gole kadar. İkinci golden sonra taraftar sahneye çıktı Beşiktaş’ta. Sonrası ise bildik sahneler. Beşiktaş’ta bir şeyler olmuyor, olacak gibi de durmuyor. Devre arasında Mustafa Denizli’nin takımdan ayrılacağını geçen mayıs ayından beri tahmin ediyordum aslında. Kahin misin diye soranlara aynı teknik adamın Fenerbahçe kariyerine göz atmalarını tavsiye ederim.

Son dönemde yükselişe geçen Slovak futbolunun önemli oyuncularından Miroslav Karhan. Beşiktaşlılar onu çok sever. Şampiyonlar Liginde ölüm grubunda ağır hezimetlerin alındığı sezonda oynuyordu Beşiktaş’ta (2000-2001). Bana göre de tarih boyunca bir Türk takımının gördüğü en kötü gruptu. Barcelona, Milan ve Leeds United. Beşiktaş o sezon yaşamıştı 3-0lık Barcelona zaferini. Miroslav Karhan o sezondan sonra Wolfsburg’a transfer oldu ve altı sezon orada oynadı. Bu altı sezon içinde onun için hep çok iyi topçuydu bu adam, bak hala oynuyor yorumlarını bol bol yaptık. Beşiktaş orta sahasında Giunti, Ernst gibi adamları oynatıp iyi kapadı aslında boşluğu. Miroslav Karhan ise hala futbol oynuyor 2007′de transfer olduğu Mainz’da. 33 yaşında ve göreceği bir Dünya Kupası var. Bu yaştan sonra epey şanslı saymalı aslında kendisini.

Klüp:  Napoli
Ülke:  Slovakya
Yaş: 22
Mevki: Ortasaha

Fazla söze gerek yok(!) Ülkesinin Dünya Kupasına katılmasındaki en önemli pay sahiplerinden biri ayrıca bu sezon Napoli’deki formuyla da iştah kabartıyor. Dövmeleri,saç şekli ve kendine has agresif oyun yapısı Marek’i diğer futbolculardan biraz daha özel kılıyor. Pas ve şut tekniği için denilebilecek fazla bir şey yok, kısaca müthiş diyebilirim. Daha 22 yaşında ve oldukça olgun futbol da oynuyor. Zaten hem Napoli hem de Slovakya Milli takımında lider rolünü gayet iyi oynaması da bundan kaynaklanıyor. Dilerim ki İtalya’da kalır ve Napoli ile Şampiyonluk yaşayamasa da en azından Şampiyonlar Liginde boy gösterir. Yolun açık olsun Marek…

İtalyan devi Milan’ın resmi sitesinde yapılan açıklamada İngiliz Yıldız David Beckham’ın yeniden Milano ekibiyle anlaştığı bildirildi.Transfer daha önceki gibi 1 yıllık kiralık olacak  ve transfer Ocak ayında gerçekleşecek.Beckham Dünya Kupası bittikten sonra kulübü LA Galaxy takımına geri dönecek.Peki sizce Beckham neden tekrar Milan’ın yolunu tuttu? Cevap çok basit : Fabio Capello. Beckham Serie A’da form tutarak ve Dünya Kupası için en iyi şekilde hazırlanarak Capello’nun kadrosunda yer edinmeyi hedefliyor…

Günümüz futbolunda her takım saha ve seyirci avantajını en iyi şekilde kullanır ve bu faktörlere bağlı olarak da puanları hanelerine yazdırırlar. Fakat İspanya La Liga’da Valencia bu sezon bahsettiğim durumun tam tersini sergilemekte. Oynadığı 5 deplasman maçının 4′ünü kazanan ve sadece tek yenilgi alan Valencia deplasmanda 12 puan toplayarak şu an ligde dış saha lideri. Evinde de hiç mağlubiyet almadı ama ne hikmettir ki evinde sadece 6 puan toplayabildi. Ev sahibi olduğu karşılaşmaların sadece birini kazanırken kalan 3 maçta berabere kalarak belki de bugün lider olabileceği ligde,kaybettiği puanların pişmanlığını yaşıyor ve ligde 4.sıradalar. David Villa, David Silva, Juan Mata ve Pablo Hernandez her maçta ortaya iyi performans koymaya çalışıyorlar ve ortaya koydukları performanslar da istatistiklere yansımakta. Benim en beğendiğim fakat bir türlü çözemediğim oyuncu ise Ever Banega, bir maç çok iyi oynuyor diğer maç ise vasatı aşamıyor;umarım daha da  iyiye gider. Sonuç olarak ne olursa olsun Valencia Koeman’lı dönemi saymazsak her zaman sistem takımı oldu ve dilerimki de olacak ve de bunun sonucunda da 2003-2004 döneminden beri gelmeyen şampiyonluğa ulaşacaklar.

Napoli’de son zamanlarda işler hiç olmadığı kadar tıkırında ilerlemekte. Roberto Donadino gönderildikten sonra takım inanılmaz bir çıkışa geçti (!). Roma mağlubiyeti ardından gönderilen Donadoni’nin yerine yerine getirilen Walter Mezzari ile ilk maçta Bologna’yı yendiler. Akabinde ligin en güçlü takımlarıyla oynayacakları bir üç hafta onları bekliyordu. Deplasmanda Fiorentina galibiyeti ile başladılar, içeride garip ancak bir o kadar efsanevi bir 2-2′lik Milan beraberliği ile devam ettiler. Son olarak içerideki Milan beraberliğine rahmet okutturacak bir deplasman galibiyeti geldi. 2-0 geriye düştükleri maçta Torino’da Juventus’u 3-2 yendiler. O Juventus birkaç gün önce Sampdoria’ya 5 atmıştı. Napoli bu gazla Serie A’ya başlasaydı belki de şampiyonluk için yarışıyor olacaklardır hatta liderlerdi. Kısa zaman içinde de altıncılğa yükseldiler. Lider Inter ile olan puan farkı 11 bu yükseliş sayesinde çok büyük bir fark olarak gözükmemekte kanımca.

İspanya’da gönlümün takımı olan Atletico’da işler düzelmedi gitti. Dün Athletic Bilbao deplasmanında 1-0 mağlup oldular, aynı dakika içerisinde Forlan ve Agüero’nun topları direkten döndü, Simao’nun kaçırdığı çok net bir pozisyon var. Bilbao kalecisi hakikaten şanslıydı, aynı şekilde şanssız bir Atletico vardı. Javi Martinez’in duran top organizasyonunda attığı gol Bilbao’ya üç puanı getirdi. Hafta Madrid derbisi var. O maç pek tabii ki farklı olur, büyük ihtimalle de Real’i eli boş gönderirler. Arada da Chelsea ile oynanacak Şampiyonlar Ligi maçı var.

Beşiktaş’ın efsanevi golcüsü Daniel Amokachi’nin ikiz oğulları “Nazim ve Khaled” İngiltere Premier Lig ekiplerinden Everton tarafından deneniyor. Nijeryalı eski golcü, “Oğullarım beş haftadır Everton’un 13 yaş altı takımı ile çalışıyor ve seçileceklerine olan inançları tam. Biri çok yetenekli bir ofansif orta saha, diğeri ise bana benziyor, çok güçlü. Futbol onların seçimi, eğer seçilirlerse bana söyleyecek bir şey düşmez. Everton taraftarları tarafından hâlâ seviliyorum, umarım oğullarım da benim gibi sevilir” diye demeç verdi.

Çin Süper Ligi 16 takım arasında oynanan ve 30 gün süren kıyasıya bir mücadeleye sahne oldu.Son haftaya 3 takım Pekin Guoan ve Henan Jianye 48′er puanda, Changcun Yatai ise 47 puanda girmişti.Şampiyonluk düğümünün kopacağı olan son haftada, Pekin Guoan’ın ev sahibi olduğu maçta Hangzhou Greentown’ı 4-0 gibi farklı bir skorla geçerken, Henan Jianya deplasmanda Shenzen Xiangxue’ye 3-1 lik skorla rakibine boyun eğdi.Bu sonuçlar ardında başkent temsilcisi Pekin Guoan 2009 Çin Süper Ligi Şampiyonu oldu.

4-5-1, 4-4-2, 4-3-3… Söz konusu Fenerbahçe Galatasaray derbisi ise taktik maktik hikaye. Derbinin bilincinde olan herkes sahaya kazanmak için çıkar. Yeri gelir Selçuk Şahin golcü olur, yeri gelir Harry Kewell  rakip bozan bir ön libero olur. Çubuklularla parçalıların, lacivertle kırmızının, Avrupa’yla Asya’nın mücadelesi var bu akşam. 9 senelik hüsran bitecek mi hepimiz göreceğiz.

Eski tarz Star gazetesi başlığıyla bugün bir yazıyabaşlıyorum. Şampiyonlar Ligi maçlarında dün sürprizlerin akşamıydı. Inter sahasında D. Kiev ile 2 – 2 berabere kalırken G. Rangers sahasında Romanya şampiyonu Unirea’ya 4-1 yenildi. Bana bu yazıyı yazdıran maç ise Nou Camp’tan. Rubin Kazan Barcelona’yı Barcelona’da(!) yenerek önemli bir olay imzasını attı. Galibiyet golünü ise Gökdeniz Karadeniz kaydetti. Böylece aldığı 10 ay cezanın yanına anlatacak başka şeyleri de ekledi Gökdeniz.

Son günlerde futbol kamuoyunun kafasını birkaç soru kurcalıyor. Milli takım neden Güney Afrika yolcusu olamadı ve burda suçlu kim?

Ama nedense biz bu soruların tam tersini geçen sene Euro 2008′de yarı final oynayan takımın başarısından sonra sormadık. Mesela, hiç kimse nasıl bu başarıyı yakaladığımızın peşinde durmadı. Sadece Fatih Terim’i ve gerçekten mücadele eden oyuncuları pohpohlamaktan başka birşey yapmadık. Ama demek ki bu yeterli olmuyormuş, belki on beş gün süren bir turnuva için en güzel motivasyon kaynağı olsa bile bir buçuk sene süren elemeler için ne kadar başarısız bir yol izlediğimizi gördük. Peki bundan sonra ne olucak?

Herkesin kafasında kurduğu yollar farklı ama nedense tek birşeye inanma konusunda da milletimizin üstüne topluluk tanımıyorum. ‘Terim’in yerine gelen hoca da eğer 2012′ye taşıyamazsa bizi, o da istifa edicek yada gönderilicek ve bu çark hep böle devam edecek.’ diye bir önyargı var. Ama bu önyargıyı hakeden bir futbol federasyonu yönetiyor bizim futbolumuzu. Hepimiz Ankaraspor ve Ankaragücü kulüplerinin arasında yaşanan olayları gördük, bana göre yanlış bir karar alan federasyonumuz umarım hoca seçiminde de ve geleceğimizi planlarken de yanlış kişilerle, yanlış yollara girmez.

Son olarak her geçen gün Türk futbol taraftarlarının daha az medeni ya daha skora göre taraftarlık yaptığını savunanların çoğaldığını görmek gerçekten beni üzdü. İnanın bana milli takım kapasitesinin yarısı kadar top oynayıp maçtan da galip ayrılmasa bile, bu taraftar yine bir sonra ki maçta tribünleri hıncahınç dolduracaktır. Yeter ki kim olduğumuzu unutmayalım.